Dit is een fantasieverhaal over een netwerk van machtige mannen. Allemaal hebben ze een male-dominated bedrijf en werken ze samen met Dr. Elias Voss. Naast de standaard praktijken zoeken ze naar professionele jongemannen om ze uit te putten en klaar te maken voor een functie elders – dienend en niet vragend.

Dit eerste verhaal gaat over Alex, een recent afgestudeerde ingenieur die aan zijn eerste baan is begonnen bij Vanguard Works. Alex was 26 jaar en met zijn 1,70 m niet de langste. In het verleden had hij wel eens nagedacht over experimenteren met mannen, maar hij had nooit durven handelen. Na een burn-out bij Vanguard Works was hij begonnen met therapie… al liep dat allemaal anders dan hij had verwacht.

De volgende ochtend had Alex weer een afspraak bij Dr. Voss. Hij had de hele vorige avond en nacht geen orgasme gehad; de anonieme man op de app had hem dat expliciet verboden. “Je mag niet klaarkomen tot ik het zeg, boy. Of tot Voss het toestaat.” Het resultaat was dat Alex de hele ochtend al halfhard en rusteloos was. Elke beweging van stof over zijn lul voelde intenser. Hij was gewilliger, gehoorzamer, en tegelijk hongeriger dan ooit.

In de warme behandelkamer stond Voss al klaar. Vandaag was er geen massage.

“Trek je broek en ondergoed uit. Houd je shirt aan. Op je knieën.”

Alex gehoorzaamde meteen. Zijn harde lul stond vrij in de lucht. Voss ging in de grote stoel zitten, opende zijn broek en haalde een dikke, zware, halfharde pik tevoorschijn. De geur was weer diezelfde kruidige, mannelijke geur.

“Vandaag leer je deepthroaten. Echt deepthroaten. Mond open. Tong uit.”

Hij legde een hand in Alex’ haar en duwde de eikel tussen zijn lippen. Langzaam, gecontroleerd, duwde hij dieper. Alex kokhalsde meteen.

“Adem door je neus. Ontspan je keel. Goed zo… dieper.”

Voss bleef geduldig maar streng. Hij liet Alex oefenen: diep inademen, keel openen, de dikke schacht tot in de keel laten glijden, even vasthouden, dan langzaam terug. Tranen liepen over Alex’ wangen, speeksel droop op de vloer, maar hij hield vol. Elke keer dat hij te snel wilde terugtrekken, hield Voss zijn hoofd stevig vast.

“Dit is wat dienende jongens kunnen. Jij ook.”

Na een half uur was Alex’ keel gevoelig en gezwollen. Voss trok zich terug zonder klaar te komen.

“Goed gedaan. Vandaag mag je niet klaarkomen. Nergens. Begrepen?”

“Ja, meneer.”

Aan het einde van de sessie pakte Voss een eenvoudige, zwarte leren halsband met een stevige D-ring. Hij deed hem om Alex’ nek en klikte hem dicht.

“Deze draag je nu bijna altijd. Onder je kleren, of zichtbaar als ik of Maarten dat wil. Hij herinnert je eraan wie je bent.”

Alex voelde het leer strak tegen zijn keel. Het gewicht van de ring was constant aanwezig. Hij knikte, slikte, en fluisterde: “Dank u, meneer.”

Diezelfde dag mocht hij nog steeds niet klaarkomen. De halsband zat de hele middag onder zijn shirt. Elke keer dat hij slikte of zijn hoofd bewoog, voelde hij hem. Het maakte hem alleen maar geiler en stiller.

Op maandag, om negen uur meldde Alex zich op het kantoor van Maarten. Hij had bewust gekozen voor nette, maar discrete kleding: een donkerblauw overhemd, zwarte chino’s en nette schoenen. De halsband zat verborgen onder de kraag. Zijn lul zat al de hele ochtend halfhard in de chastity-achtige spanning van het verbod – hij had nog steeds geen orgasme gehad sinds de avond ervoor.

Maarten zat achter zijn bureau, in een strak overhemd met de mouwen iets opgerold. Hij keek op toen Alex binnenkwam.

“Goedemorgen, Alex. Stipt op tijd. Mooi.” Hij wees naar een stoel tegenover zich. “Ga zitten.”

De eerste uren waren puur professioneel, maar met een ondertoon van controle. Maarten gaf hem lichte taken: notities maken tijdens een kort telefoongesprek, koffie zetten op precies de manier die hij wilde, mappen ordenen volgens een specifiek systeem. Elke instructie was rustig, duidelijk en liet weinig ruimte voor eigen interpretatie.

“Doe het precies zo. Niet anders.”

“Ja, meneer.”

Telkens als Alex “meneer” zei, voelde hij een kleine schok door zijn lichaam. Maarten merkte het op, maar zei er niets over. Hij keek alleen iets langer, alsof hij registreerde hoe gehoorzaam de jongeman al was.

Tegen het einde van de ochtend leunde Maarten achterover.

“Je doet het goed. Rustig, precies, zonder vragen. Dat is wat ik nodig heb.” Hij pauzeerde. “De komende dagen blijf je bij mij. Kleding mag netjes blijven, maar zorg dat je altijd bereikbaar bent. Als ik bel, kom je. Begrepen?”

“Ja, meneer.”

Alex voelde de halsband onder zijn kraag en de constante, onbevredigde spanning in zijn kruis. Hij was nog niet naakt geweest voor Maarten. Er was nog geen pik in zijn mond of gat geweest. Maar de controle was al begonnen – stil, professioneel, en des te intenser.

Die avond op de app schreef de anonieme man:

“Goed zo, boy. Je hebt vandaag weer niet geklaarkomen. Blijf zo. Later deze week ontmoeten we elkaar. En dan gaan we verder.”

Alex knielde voor de spiegel, de halsband om, en herhaalde hardop:

“Ik ben gemaakt om te dienen.”

Hij kwam niet klaar.

Woensdagmiddag had hij weer een sessie bij Dr. Voss. Hij zat naakt op zijn knieën, halsband om, terwijl de lange Duitser tegenover hem zat.

“Vertel me,” zei Voss rustig. “Wat voel je als je Maarten dient?”

Alex slikte. “Het is… stil in mijn hoofd, dokter. Alsof de stress gewoon wegglijdt. Als hij iets vraagt, wil ik het meteen doen. Ik word hard van het woord ‘meneer’. En van de manier waarop hij kijkt.”

“En wat verlang je?”

Alex aarzelde, maar de halsband en de dagenlange ontzegging maakten hem eerlijker.

“Ik wil dat hij me gebruikt. Dat hij me naakt laat knielen. Dat hij… in me komt. Ik wil voelen dat ik van hem ben.”

Voss knikte langzaam. “Goed. Je bent eerlijk. Houd dat vol. Je mag nog steeds niet klaarkomen.”

De rest van de week verliep rustig. Alex voerde de taken uit die Maarten hem gaf. Maar Maarten had de permanente bobbel in zijn broek allang opgemerkt, en hij had de rapporten van Dr. Voss gelezen.

Vrijdag, iets voor de vrijdagmiddagborrel, riep Maarten hem binnen.

“Doe de deur dicht en op slot. Blindering omlaag.”

“Ja, meneer.”

Alex voerde de opdrachten uit zonder na te denken.

“Kleren uit. Op je knieën.”

Het gebeurt echt, dacht Alex. De schaamte die hij vroeger zou hebben gevoeld was al weg. Hij ging op zijn knieën precies zoals hij elke avond voor de spiegel zat, precies zoals hij voor Voss had gezeten. Zijn pik stond fier overeind. De halsband voelde plots zwaarder.

Maarten glimlachte breed, vol lust. Klaar om zijn nieuwe speeltje voor het eerst écht te testen. Hij maakte een klein gebaar met zijn hand. Alex kroop naar het bureau. Zo weinig moeite kostte het om deze jongen in zijn teefje te veranderen, heerlijk.

“Waarmee kan ik u van dienst zijn, meneer?”

Maarten opende zijn gulp. Zijn dikke, harige 19 cm pik plopte er halfhard uit en werd meteen steenhard. Alex keek ernaar met halfopen mond, verlekkerd. Maarten pakte zijn hoofd en duwde hem in één beweging over de schacht, diep in zijn keel.

In en uit. In en uit. Hard, zonder veel geduld. Af en toe controleerde hij of Alex nog bij zinnen was, maar hij stopte niet. Hij ramde door tot hij met een diepe grom klaarkwam. Meerdere stralen vulden Alex’ keel. Bijna alles werd netjes doorgeslikt, maar er bleef speeksel en zaad in de mondhoeken hangen.

Tegen Alex’ verwachting in boog Maarten zich voorover en nam zijn harde lul in de mond. Hij zoog hard en nat. Alex hoorde alleen de stemmen in zijn hoofd: niet klaarkomen zonder toestemming. Maar het was te geil. Hij begon te smeken.

“Please, meneer… please…”

Maarten lachte om zijn lul heen.

“Oké. Kom maar, slet dat je bent.”

“Dank u, meneer—”

Alex kwam schokkend en kreunend klaar, recht over zijn eigen kleren die nog op de grond lagen.

Toen zijn pik eindelijk slap werd, voelde hij iets kouds en hoorde hij een klik. Het metalen kooitje zat erom. De sleutel verdween aan Maartens sleutelbos.

“Kleren aan. Tijd voor de borrel. Dan kunnen de andere jongens eindelijk zien hoe ver je al bent met je re-integratieproject.”

Alex stamelde een zacht “Ja, meneer.”

Normaal zou Alex hard hebben geprotesteerd, wat moesten de anderen wel niet van hem denken? Met zaad besmeurde kleren? Maar het orgasme was te veel, te goed, zo veel dagen gewacht en zo lang gehoopt en verlangt zijn nieuwe meester te kunnen proeven. Hij deed zonder te treuzelen zijn kleren aan en liep het kantoor uit. Voor een kort moment dacht hij nog even op het toilet te fatsioneren, maar wat maakte het uit? De meeste jongens op kantoor negeerde hem, of staarde alleen. Peter een team leider kwam naar hem toe en legde zijn hand op Alex' schouder.

"Zo jongen, die re-integratie lijkt redelijk goed te gaan, hoorde ik van Maarten?"

"Ja meneer, Maarten is erg goed voor me."

"Dat kan ik zien" en hij knipoogt, geeft een pets tegen mijn kontje en loopt verder.

Maarten vraagt Alex zo nu en dan een drankje voor hem te halen, even laten zien wie hier de baas is.

De week erna verliep niet heel anders. De taken werden minder administratief en meer gericht op het plezieren van Maarten. Soms ’s ochtends, soms rond de lunch. Een vast patroon was er nog niet, maar Alex was niet meer zo moe. Hij voelde zich helderder, gehoorzamer, en constant halfhard in het kooitje.

Donderdagavond piepte zijn telefoon. Een bericht van Maarten:

Vanaf morgen Casual Friday. Geen overhemd, geen polo. Alleen T-shirt. Halsband zichtbaar.

Alex las het drie keer. Zichtbaar. Zijn maag kneep samen van spanning en opwinding.

Vrijdagochtend stond hij voor de spiegel. Zwart T-shirt, chino’s, en de zwarte leren halsband duidelijk zichtbaar om zijn nek. Elke keer dat hij slikte, voelde hij de ring. Op kantoor merkten sommige collega’s het op, maar niemand zei iets. Maarten keek alleen kort en knikte.

“Goed zo.”

De hele dag voelde de halsband zwaarder. Alex liep, haalde koffie, ordende mappen, en voelde zich steeds meer gezien.

Iedereen kan het zien. Ik ben gemarkeerd.

Aan het einde van de dag, toen de laatste collega’s vertrokken waren, riep Maarten hem binnen. De deur ging op slot.

“Trek alles uit.”

Alex deed het zonder aarzeling. Naakt, alleen de halsband en het strakke kooitje. Maarten liep om hem heen, legde een hand op zijn bil en knijpte stevig.

“Op je knieën.”

De orale dienst ging sneller en dieper dan de vorige keer. Alex slikte opnieuw alles. Daarna stuurde Maarten hem naar de hoek, kont omhoog, terwijl hij een foto naar Voss stuurde.

Toen riep hij hem terug.

“Over het bureau. Kont omhoog.”

Alex voelde zijn hart in zijn keel. Maarten druppelde koud glijmiddel over zijn opening, werkte eerst twee, toen drie vingers diep in hem.

“Nog nooit een echte man gehad. Dat verandert nu.”

De dikke eikel drukte tegen de strakke ring. Maarten duwde hard. De pijn was scherp, brandend. Alex klemde zijn handen om de rand van het bureau.

Het doet pijn… maar ik wil dat hij doorgaat.

Maarten gaf geen pauze. Hij duwde door tot hij volledig begraven was, diep in Alex’ mannenkutje.

“Fuck… zo strak.”

Hij begon hard te neuken. Diepe, krachtige stoten die Alex’ lichaam vooruit duwden. Elke stoot vulde hem, rekte hem verder open. Maarten greep zijn heupen en ramde erin.

“Dit is van mij. Dit gat. Jij.”

Alex kreunde en snikte door elkaar. De pijn mengde zich met een zware, diepe genot die vanuit zijn onderbuik omhoog kroop.

Dit is wat ik al die tijd heb gezocht. Gebruikt worden. Toebehoren.

Maarten ging sneller, harder, tot hij met een diepe grom diep in hem klaarkwam. Alex voelde de warme stralen binnenin spuiten. Maarten bleef even liggen, ademend, zijn zware pik nog diep in hem. Toen trok hij zich langzaam terug. Zaad droop al meteen naar buiten.

“Blijf liggen.” Maarten veegde zich af, trok zijn broek dicht en keek naar de open, rode opening van Alex.

“Je mag je aankleden en naar huis. Straks heb je nog een sessie bij Voss. Zorg dat je op tijd bent.”