In deel 4 (en het voorlopig laatste deel) blijkt de partner van Nicole geen spelbreker, integendeel…..dit keer geschreven vanuit het perspectief van Isabelle.

De volgende avond keek ik, Isabelle, naar Nicole alsof ik haar opnieuw leerde kennen. Voor de spiegel deed ze alsof het om een blouse, een rok en de juiste oorbellen ging, maar ik zag haar handen net iets te lang bij de knopen blijven. Ze droeg een zijdezachte beige blouse, een bruine leren rok en daaronder de lichtgroene body die ik haar ooit cadeau had gedaan. Ze was nerveus, maar niet ongelukkig; er lag een glans om haar heen die ik in jaren niet zo helder had gezien. Mijn Nicole, altijd verstandig, stond te trillen voor iets dat zich niet liet beheersen.

Ik kleedde me bewust rustig: geen harnas, geen bewijs van kracht, maar een donkerblauwe getailleerde jurk die zacht viel en mij eraan herinnerde dat ik er zelf ook mocht zijn. Onder de gladde stof droeg ik het lichtblauwe lingeriesetje dat Nicole me had gegeven; om mijn hals het zilveren kettinkje van na een oude ruzie die eindigde in lachen en wijn. Toen ze via de spiegel naar mij keek, glimlachte ik. ‘Je hoeft niet te kiezen tussen jezelf en mij,’ zei ik. ‘Vanavond hoef je alleen maar aanwezig te zijn.’ Haar ogen werden vochtig. Ik streek een pluk haar uit haar gezicht, ving haar vertrouwde parfum op en zei: ‘Ik ben bij je’ en gaf haar een intieme zoen.

Het restaurant lag in een smalle straat met hoge ramen, warm verlicht, met kaarsen op de tafels. Kurt was er al. Een lange man in een donker colbert, wit overhemd zonder das, handen beheerst bij zijn glas. Toen hij opstond en eerst naar Nicole keek, begreep ik meteen waarom zij zo in de war was: zijn blik was niet achteloos, maar alsof hij haar aanwezigheid al voelde voordat hij haar zag. Daarna keek hij naar mij.
Ik had mij voorgenomen vriendelijk en ruimhartig te zijn, maar niet naïef. Toch glimlachte ik warmer dan beleefdheid vroeg, en Kurt ontspande zichtbaar. Hij was geen schaduw meer uit Nicole’s verhaal, maar een man die wist dat hij kwetsbaar terrein betrad. ‘Isabelle,’ zei ik en stak mijn hand uit. ‘Dank je dat je wilde komen.’ Zijn hand was warm en stevig, zonder bezit. ‘Dank jij dat je mij wilde zien,’ zei hij. In die ene zin hoorde ik voorzichtigheid in plaats van verdediging, en dat stelde mij gerust.

Aan tafel ging ik tegenover hem zitten; Nicole zat naast mij. Haar knie raakte kort de mijne, een stille vraag: ben je er nog? Onder tafel legde ik mijn hand even op haar bovenbeen. Ja. Eerst spraken we over veilige dingen — Brussel, werk, hotels, reizen — maar Kurt had een droge humor die onverwacht door zijn ernst brak. Tot mijn verrassing merkte ik dat ik hem leuk vond. Mijn nieuwsgierigheid werd oprechter. Ik vroeg naar zijn werk, maar vooral naar wat hem daarin nog raakte. Veel mannen antwoorden dan met prestaties; Kurt vertelde dat hij moe werd van organisaties die processen bouwen omdat mensen elkaar niet meer vertrouwen. Hij zei het zonder effectbejag, bijna verontschuldigend. Ik boog iets naar voren. ‘Dan begrijp je Nicole beter dan je denkt,’ zei ik. ‘Zij kan ook niet tegen processen zonder hart.’ Hij keek naar haar, maar antwoordde aan mij: ‘Dat had ik gemerkt.’ Zijn blik bleef net iets langer in mijn ogen hangen dan nodig was.

Ik was niet alleen blij voor Nicole; ik vond hem zelf ook aangenaam. Meer dan dat misschien. Bij het hoofdgerecht liet ik de stilte even bestaan en zei toen eenvoudig: ‘Ik was niet boos toen Nicole mij over jou vertelde.’ Hij legde zijn bestek neer. ‘Dat begreep ik uit haar bericht. Maar ik weet nog steeds niet hoe dat kan.’ Nicole verstilde naast mij. Ik zocht onder tafel haar hand en kneep zacht. ‘Omdat ik haar ken,’ zei ik. ‘En omdat dit niet begon met verraad, maar met iets dat zij weer voelde. Dat maakt het niet eenvoudig, maar wel waar.’ Kurt knikte. ‘Ik wil niets stukmaken.’ ‘Dat geloof ik,’ zei ik. ‘Maar misschien gaat het niet alleen om wat stuk kan gaan. Misschien ook om wat eerlijker kan worden.’

Ik hield Nicole’s hand vast en legde mijn andere hand op tafel, dicht bij die van Kurt. Niet als test of provocatie, maar om te zeggen: ik zie je, en je hoeft hier niet alleen voorzichtig te zijn. Kurt keek naar mijn hand, daarna naar mijn gezicht. Langzaam legde hij de zijne erbij, met een paar centimeter ertussen. Die kleine ruimte raakte mij meer dan aanraking had gedaan. Ze liet zien dat hij begreep dat nabijheid niet genomen hoefde te worden, maar mocht ontstaan.
Na het diner liepen we met z’n drieën terug naar het hotel. Ik wist het nu zeker, dit was een man die ik ook aantrekkelijk vond. Het was lang geleden dat ik dat gedacht had over een man en deze riep zelfs een gevoel van geilheid in mij op. Eerst liepen we naast elkaar zonder veel te zeggen, luisterend naar onze voetstappen op de natte stoep. Ik liep in het midden en haakte mijn arm door die van Nicole. Na een paar passen keek ik op naar Kurt. ‘Je mag ook gewoon meelopen hoor,’ zei ik. Het klonk luchtig, maar zo bedoelde ik het niet helemaal.

In de hotellobby was het rustiger dan de avond ervoor. De nachtportier keek op en knikte. De liften stonden open alsof ook zij niet verbaasd waren dat wij samen terugkwamen. In de spiegelwand zag ik ons opnieuw: Kurt lang en donker aan mijn ene kant, Nicole aan mijn andere zijde, warm van wijn, spanning en iets dat gevaarlijk veel op vertrouwen leek. Geen van ons drukte meteen op een verdieping. Toen deed ik het. Zes. Hetzelfde getal waar Nicole hem eerder had ontmoet, maar nu klonk het niet als een vlucht naar boven. Het klonk als een keuze die wij alle drie hoorden.
De deuren sloten. De lift bewoog traag. Ik keek niet naar de cijfers, maar naar Kurt. ‘Ben je zenuwachtig?’ vroeg ik. Hij lachte zacht. ‘Ja.’ ‘Mooi,’ zei ik. ‘Dat betekent dat je begrijpt dat dit bijzonder is.’ Met mijn andere hand hield ik Nicole vast. Ik voelde haar naast mij ademen, niet rustig, maar ook niet vluchtend. Kurt keek naar ons, en in zijn blik lag geen gretigheid maar verwondering. Ik gaf Nicole een kus en direct daarna Kurt ook een. Een gebaar van verbinding en vertrouwen. Op de zesde verdieping stapten we uit. De gang was stil, dezelfde zachte vloerbedekking, hetzelfde gedempte licht, dezelfde deuren. Maar deze keer stonden wij niet tegenover elkaar aan weerszijden van een grens. We liepen samen naar onze kamer.

Bij de deur bleef ik staan en keek eerst naar Nicole. ‘Alleen als jij dit wilt,’ zei ik. Daarna keek ik naar Kurt. ‘En alleen als jij begrijpt dat dit over meer gaat dan verlangen.’ Kurt knikte. Zijn stem was laag toen hij antwoordde: ‘Dat begrijp ik.’ Nicole hield haar sleutelkaart tegen het slot. Het groene lampje lichtte op, zacht en helder. Even stonden we daar met z’n drieën, ademend in dezelfde stilte. Ik stapte niet meteen naar binnen. Eerst pakte ik Nicole’s hand, daarna die van Kurt, en bracht onze handen kort bij elkaar. Geen belofte, geen afspraak voor later, alleen dit ene moment waarin niemand zich hoefde te verbergen. De kamer was donker op het dunne licht van de stad na. Achter ons viel de deur zacht in het slot. Ik hoorde Nicole ademhalen en voelde Kurt naast ons staan, dichtbij genoeg om zijn aanwezigheid te voelen zonder dat iets haast kreeg. ‘Blijf nog even,’ zei ik zacht. Hij antwoordde niet met woorden. Hij bleef.

Ik voelde me toch een beetje verantwoordelijk voor deze bijzondere samenkomst. Maar naast verantwoordelijkheid voelde ik ook verlangen. Verlangen naar deze ‘menage a trois.’ Nieuwsgierig ook naar Kurt en hoe het ook voor mij zou zijn om weer een pik in me te voelen. Ik besloot wel min of meer de regie te houden. ‘Ga alsjeblieft daar zitten Kurt’ zei ik. Niet vermoedend dat er in die fauteuil zich al het een en ander had afgespeeld. Voor zijn ogen trok ik Nicole naar mij toe en begon haar te zoenen. Ondertussen keken we beiden naar Kurt die met een strakke blik naar ons zat te kijken. Ik wilde in ieder geval laten zien dat Nicole ook van mij was. Wij kleden elkaar langzaam uit. Ik knoopte haar blouse los en zij ritste mijn jurkje open. Alle kleding gleed weerloos op de grond en zo stonden we in onze lingerie voor Kurt zijn neus te tongen. De bobbel in zijn broek ontging mij niet. Zachtjes stelde ik mijn vraag aan Nicole: ‘mag ik hem ook helemaal hebben?’ ‘Natuurlijk’ antwoorde ze ‘ik deel toch alles met je’.

Nog slechts gekleed in hakken, mijn lichtblauwe string en mijn BH balconette liep ik naar de stoel toe. Nicole keek verwachtingsvol toe. Ik streelde Kurt zijn gezicht en boog vervolgens voorover om hem te zoenen. Zijn mannelijke geur drong mijn neus binnen. Hij smaakte heerlijk en zoende erg lekker. Dit zou wel eens een heerlijke nacht kunnen worden dacht ik toen. Ik stak mijn hand naar achteren om Nicole erbij te halen. Ook zij alleen nog gekleed in lingerie, een lichtgroene kanten body die haar fantastisch stond. Zwijgend kwam ze er bij ik kuste haar om vervolgens haar hoofd richting Kurt te bewegen. De twee zoenden heftig en duidelijk was te merken dat dit niet de eerste keer was. Het ijs was gebroken maar ik wilde voorlopige wel het initiatief houden. Ik maakte de broek van Kurt los en zijn harde pik kwam tevoorschijn. Ik ging op mijn knieën voor hem zitten en terwijl ik Nicole strak aankeek likte ik aan zijn pik. ‘Mmm Nicole, hij smaakt inderdaad heerlijk,’ om vervolgens uitdagend naar Kurt te kijken en zijn pik vol in mijn mond te nemen. De man in de stoel kreunde en Nicole was ook op haar knieën naast me komen zitten. Er ontwikkelde zich een intens samenspel waarbij Nicole en ik afwisselend deze heerlijke pik proefden, elkaar zoenden en er drie paar ogen elkaar afwisselend geil aankeken.

Na dit heerlijke intermezzo dirigeerde ik Nicole naar bed en maakte haar body in haar kruisje los zodat haar heerlijk geurende en natte kutje bloot kwam te liggen, ik begon haar te likken, waarbij ik uit ervaring gelijk de goede plekjes kon vinden. Nicole lag te kronkelen op bed. Kurt zat nog steeds met zijn stijve pik in de fauteuil van de hotelkamer, zichzelf af te trekken, en had zicht op mijn kontje dat tijdens het likken uitdagend omhoog stak. Ik stopte even met likken, keek Nicole aan en zei: ‘ik ben wel klaar om door Kurt geneukt te worden, wil jij vragen of hij mij wil vullen?’. Nicole richtte haar hoofd lichtjes op, een blos op haar wangen, geile blik in haar ogen en keek eerst mij aan en knikte lichtjes. Vervolgens naar Kurt en maakte alleen een beweging met haar ogen naar hem. Ik hoorde Kurt opstaan en zich ontdoen van zijn kleding. Ik was weer verdergegaan met waar ik gebleven was, Nicole beffen.
Ik voelde twee warme handen op mijn blote billen en een mannenlichaam dat zich over mij heen boog. Diezelfde handen voelde ik om mijn borsten, die half ontbloot uit mijn Bhtje staken. Ik wilde Kurt aanmoedigen en zei ‘maak mijn BH los Kurt en neuk me’. Ik zag Nicole nogmaals knikken nu richting Kurt en voor het eerst mengde hij zich ook vocaal in het spel. ‘Isabelle, wat ben jij een heerlijke vrouw, Jullie allebei maken mij zo super heet. Ik wil jullie allebei.’ Ik voelde zijn handen nu mijn string opzij schuiven en mijn natte spleet zoeken. Veel was daarvoor niet nodig, ik was zo heet en nat dat zijn hand er vanzelf naar toe getrokken werd. Ik voelde zijn vingers naar binnen glijden en heen en weer glijden, ik deed inmiddels hetzelfde bij Nicole en de twee ritmes vonden elkaar. Mijn gekreun nam toe en voegde zich bij dat van Nicole. Zo goed als Kurt zijn vingers voelde zo leeg voelde het toen ze weer verdwenen. Niet voor lang want ik voelde nu zijn eikel tegen mijn lipjes drukken. Het was al weer lang geleden dat ik een echte pik in mij had gevoeld en Kurt leek daar rekening mee te houden. Langzaam penetreerde hij mij steeds een stukje dieper. Ik werd gek van genot, een heerlijke pik in mij en ondertussen mijn liefste likken. Toen ik meende dat hij er helemaal inzat ontlokte mij dit een luide grom en riep ik Kurt toe om mij klaar te neuken. Het moet er fantastisch hebben uitgezien. Nicole liggend en kronkelend op bed. Ik likkend met mijn kontje omhoog en Kurt achter het bed die mij neukte in een heerlijk ritme. Nicole begon zwaarder te hijgen en riep ook Kurt iets toe: ‘neuk haar zoals je mij geneukt hebt Kurt’ en ik voelde dat hij harder begon te beuken. Mijn ogen draaiden weg en het genot werd me bijna te veel. Nicole ging er zich meer mee bemoeien en zei tegen Kurt dat hij mij in de ogen moest kijken als hij mij zou volspuiten. Ik voelde dat ik het initiatief kwijt raakte aan die twee maar dat was niet erg. Ik wilde alleen maar genieten en nu vooral klaarkomen en volgespoten worden.

Kurt draaide me om en legde me naast Nicole op het bed. Even stond hij daar aan het hoofd van het bed, te kijken naar twee heerlijke vrouwen, met in zijn ogen een blik die een mengeling was van ongeloof, genot en respect. Ik keek naar Nicole en begon haar te zoenen. Kurt kwam tot mijn verrassing niet naar mij maar spreidde de benen van Nicole om bij haar naar binnen te glijden. Nicole liet dat even toe maar siste vervolgens Kurt toe om mij te neuken. Zo voelde ik Kurt weer mij vullen en terwijl hij me wild zoende vonden we een nieuw ritme. Kurt rechtte zijn rug terwijl ik Nicole boven mij zag verschijnen, althans haar heerlijke kutje. Ik zag nog net hoe Nicole en Kurt elkaar zoenden, Kurt haar borsten vastpakte terwijl ik gulzig Nicole haar kutje begon te bewerken met mijn tong. Onduidelijk was nog wie het nu met wie deed maar het voelde als een grote symbiose. Na een paar minuten voelde ik dat Freek ging klaarkomen, ik was ook niet ver meer weg en met mijn vingers bewerkte ik mijn klitje, nog steeds de lekker sappen van Nicole proevend. Met een brute schreeuw kwam Kurt klaar in en ik voelde zijn pik pulseren in mijn kutje. Veel meer had ik ook nog nodig en schokkend en kreunend kwam ik ook klaar met zijn pik nog in mij. Dat was voldoende om ook Nicole over de streep te trekken en zij en Kurt vielen in elkaars armen.

Dit was nu van ons alle drie. Eerlijke intense verbinding op alle vlak. Na twee intense dagen zakten we zo weg in een diepe slaap. Ik naast Nicole en Kurt aan haar andere kant. Alle drie geen idee of dit het was of dat er meer zou komen. Het smaakte zeker naar meer maar wellicht zou bij één van ons het verstand weer de boventoon gaan voeren?