Ik ben vorige week 50 geworden. Mijn vrouw en ik hebben besloten de knoop door te hakken en uit elkaar te gaan. Ze zei dat ze wist dat ik de afgelopen 25 jaar meermalen vreemd was gegaan en ze nam het me niet eens heel erg kwalijk. De verstandhouding met zowel mijn ex-vrouw als de kinderen is uitstekend. Ik ben niet stinkend rijk, maar heb genoeg om ruim van te kunnen leven, dus heb ik mijn ex het huis gelaten en heb voor mezelf een penthouse in de stad gekocht. Ik heb nog steeds niks van mijn charme verloren en de combinatie van mijn jongensachtige uitstraling, mijn maatschappelijke positie en mijn charmante conversatie maken dat ik goed aan mijn trekken kom als ik weer eens zin in een avontuurtje heb.

Het is weer zover. De traditie die al standhoudt sinds onze studententijd: een lang weekend skiën in Frankrijk met de mannen. Hoewel de groep door de jaren heen wat is uitgedund, staan we dit jaar weer met acht man sterk op de latten. Het concept is simpel: overdag vlammen op de piste, ’s avonds vlammen in de après-ski, en slapen in dat vertrouwde hotel waar we altijd met z’n tweeën een kamer delen.

Donderdagmiddag rond twaalf uur trappen we af. De sfeer in de auto is direct goud; flauwe grappen, herinneringen aan vorige jaren en de voorpret voor wat komen gaat. In de loop van de avond druppelt iedereen binnen in het hotel. Na een paar welkomstbiertjes in de bar houden de meesten het voor gezien. We willen de eerste dag op de piste niet met een houten kop beginnen.

Ik deel de kamer, zoals bijna elk jaar, met Gerard. Gerard is een fenomeen. Ik mag zelf dan wel eens buiten de lijntjes kleuren in mijn huwelijk, maar bij Gerard is er geen sprake van kleuren binnen de lijntjes; hij heeft het hele kleurboek weggegooid. De lijst met dames die hij tijdens deze trips heeft versleten is eindeloos. Meestal komt hij diep in de nacht pas de kamer opgerold, met een grijns die verraadt dat hij weer ergens heeft toegeslagen.

Vrijdagochtend, 10:00 uur. De zon weerkaatst op de verse sneeuw en we staan te trappelen. De groep splitst zich natuurlijk op: de daredevils duiken de zwarte pistes en de off-piste stukken op, terwijl de 'bezadigde' skiërs – waar ik mezelf onder schaar – het wat rustiger aan doen op de brede blauwe en rode afdalingen. We spreken af voor de lunch en prikken 16:30 uur voor de eerste après-ski in het dal.

Als we de dampende kroeg binnenstappen, begint de jaarlijkse weddenschap: hoelang duurt het voor Gerard een prooi heeft? Zijn record staat op een scherpe 23 minuten. Maar dit jaar gooit hij het over een andere boeg. "Oké mannen," roept hij boven de muziek uit, "wijs er maar één aan!"

Onze blikken dwalen door de zaak. Bij de bar staan twee dames van een jaar of 30-35. Het contrast kan niet groter. De ene is een absolute droomvrouw, een type Margot Robbie waar de hele tent naar staart. Haar vriendin daarentegen is een type tomboy. Leuk om te zien, maar vergeleken met 'Margot' leek het een muurbleompje. "Die blonde daar," grijnst iemand van de groep. Gerard knikt naar mij. "Kom op Peter, help me even."

We lopen op ze af en Gerard zet zijn beproefde tactiek in. Hij negeert 'Margot Robbie' volkomen en stort al zijn charme uit over de minder bedeelde vriendin, die zich voorstelt als Anniek. Ik sta er een beetje ongemakkelijk bij. De bloedmooie Heleen – want zo heet de Margot Robbie-lookalike – weet niet wat haar overkomt. Ze is gewend dat alle ogen op haar gericht zijn en begint direct overdreven flirterig de aandacht van Gerard te trekken. Gerard geniet zichtbaar; hij heeft beet, maar laat haar nog even spartelen.

Normaal gesproken ben ik degene die de ‘lelijke vriendin’ moet vermaken terwijl Gerard met de schoonheid vertrekt. Maar terwijl ik naar Anniek kijk, begin ik te twijfelen of dat dit keer wel zo’n straf is. Ze is misschien geen godin, maar ze heeft iets. Die brutale blik in haar lichtblauwe ogen en dat korte, pittige kapsel geven haar een bepaalde seksuele lading. Haar figuur zit nog verborgen onder die dikke skikleding, maar de manier waarop ze me aankijkt, doet me vermoeden dat er onder die lagen een heel interessante vrouw zit.

"En jij, Peter?" vraagt Anniek plotseling, terwijl ze me recht in de ogen kijkt. "Ben jij ook zo'n jager als je vriend, of ben je meer het type dat geduldig afwacht tot de buit voor zijn voeten valt?" Ik voel een lichte tinteling. Dit gaat een heel ander weekend worden dan ik van tevoren had gedacht. Terwijl Gerard Heleen volledig om zijn vinger windt, begin ik me af te vragen wat Anniek onder die skikleding verbergt...

Gerard heeft Heleen inmiddels volledig in zijn ban. Met een triomfantelijke blik neemt hij haar mee naar de dansvloer, waar ze zich in het gedrang storten. Ik kijk Anniek aan en haal mijn schouders lachend op. "Die zijn we voorlopig wel kwijt," zeg ik tegen haar. We blijven aan de bar hangen en kletsen een tijdje; ze is gevat en de sfeer is verrassend ontspannen.

Wanneer de maag begint te knorren, besluiten we samen te gaan eten. Gerard en Heleen zijn dan al nergens meer te bekennen. Terwijl we aan tafel zitten, licht het scherm van Annieks telefoon op. Ze leest het appje en zucht diep. "Lekker dan... Heleen is met jouw vriend naar onze hotelkamer gegaan. Nu kan ik er de hele avond niet in."

Ik zie mijn kans schoon en bied haar een uitweg. "Ik hoop niet dat je het brutaal vindt, maar je kunt natuurlijk met mij mee. Je kunt bij mij op de kamer douchen en even relaxen." Met een geruststellende glimlach voeg ik eraan toe: "Je bent absoluut veilig bij me. App Heleen maar dat je bij mij bent, dan weet ze waar je uithangt."

Anniek kijkt me even indringend aan en knikt dan. "Dat is echt superlief van je. Ik ga graag mee, want in m'n eentje in de kroeg blijven hangen duurt ook zo lang."

We lopen samen terug naar het hotel en stappen de kamer van Gerard en mij binnen. De ruimte is nog stil. "Wil jij eerst douchen?" vraag ik gastvrij. "Graag, dankjewel," antwoordt ze, terwijl ze haar zware ski-jas op de bank gooit. Nu ze haar dikke jas uit heeft, valt mijn mond bijna open. Onder die lompe skikleding gaat een prachtig zandloperfiguur schuil. Ze heeft stevige, ronde billen, een opvallend smalle taille en volle borsten die in haar strakke thermoshirt een stevige C-cup verraden. Ze verdwijnt in de badkamer en ik blijf even beduusd achter.

Als de deur van de badkamer na een tijdje weer opengaat, schrik ik me rot. Anniek komt naar buiten terwijl ze met een handdoek haar korte haar droogwrijft. Tot mijn verbazing draagt ze alleen nog haar slipje en een sportbeha. De brutale blik in haar ogen is sterker dan ooit. "Jij kunt," zegt ze met een uitdagende glimlach, terwijl ze me ongegeneerd aankijkt.

Ik sta daar letterlijk aan de grond genageld. Terwijl ze daar zo nonchalant staat te drogen, kan ik mijn ogen niet van haar afhouden. Anniek is het schoolvoorbeeld van een tomboy: dat korte, pittige kapsel geeft haar een stoere, bijna rebelse uitstraling die in perfect contrast staat met haar waanzinnig vrouwelijke vormen.

Nu ze bijna niets meer aan heeft, zie ik pas goed hoe getraind ze is. Geen grammetje vet, alleen maar strakke, functionele spieren. Haar buik is prachtig gedefinieerd en haar benen, nog gloeiend van de warme douche en de inspanning op de piste, zijn krachtig en atletisch. Alles aan haar lichaam lijkt tot in de perfectie geproportioneerd; de brede schouders van een zwemster die overgaan in die smalle taille, met daaronder die stevige, sportieve heupen.

Ze merkt dat ik haar sta op te nemen en stopt even met het drogen van haar haar. Ze laat de handdoek in haar nek rusten, waardoor haar borsten in de sportbeha nog eens extra geaccentueerd worden. "Bevalt het wat je ziet, Peter?" vraagt ze met diezelfde brutale grijns. Er zit totaal geen schaamte in haar stem. Ze weet dondersgoed wat voor indruk ze maakt, nu die vormeloze skikleding eindelijk uit is.

Ik slik even droog. "Je... je hebt me behoorlijk verrast, Anniek. Dat zag ik niet aankomen onder die jas." Ze lacht kort en stapt een stapje dichterbij, waarbij de geur van zeep en warme huid mijn zintuigen prikkelt. "Tja, Heleen mag dan de 'schoonheid' van de groep zijn, maar zij is vooral van het mooi zijn. Ik hou meer van... laten we zeggen, actieve sporten."

Ze knikt richting de badkamer. "Ga jij nou maar, voordat het water koud is. Ik installeer me hier wel even." Ze laat zich achterover op mijn bed vallen, haar handen achter haar hoofd, waardoor haar getrainde lichaam zich volledig spant.

Ik stap de badkamer in en laat de deur expres op een kier staan. De stoom vult de ruimte al snel terwijl ik de kraan op de heetste stand zet die ik kan verdragen. De hitte ontspant mijn spieren na een dag op de latten, maar mijn gedachten zijn allesbehalve ontspannen. Mijn pik hangt zwaar en vol tussen mijn benen. Op de schaal van slap tot spijkerhard zit ik nu op een solide zes; hij is dik, gummy en zwaar van de opgebouwde spanning. Terwijl het water over mijn rug klettert, hoor ik de badkamerdeur verder openzwaaien.

Anniek komt nonchalant de badkamer binnenlopen om haar korte haar te kammen voor de spiegel. Ze doet niet eens moeite om weg te kijken van de douchecabine. Integendeel, ze stopt met kammen en bekijkt me ongegeneerd van boven naar beneden. Haar lichtblauwe ogen scannen mijn lichaam tot ze uiteindelijk blijven hangen op de plek waar het water langs mijn zware lul naar beneden stroomt. Er verschijnt een brede, uitdagende grijns op haar gezicht. Ze leunt met haar schouder tegen de deurpost, de kam nog in haar hand.

"Nou, Peter!" zegt ze lachend, terwijl ze haar blik geen seconde afwendt. "Voor iemand van jouw leeftijd ziet dit er ook prima uit hoor... Meer dan prima zelfs." Ik voel hoe de 'zes' op de hardheidsschaal onder haar directe blik onmiddellijk begint te stijgen naar een acht. De wetenschap dat deze afgetrainde tomboy daar zo koelbloedig naar me staat te kijken, werkt als een katalysator.

"Vind je?" reageer ik, terwijl ik het water uit mijn gezicht veeg en haar recht aankijk. Ze doet een stapje dichterbij, tot ze bijna bij de rand van de douchebak staat. De stoom slaat op haar strakke sportbeha neer. “Je hebt een soort stille kracht die me intrigeert. En volgens mij zit er nog wel wat rek in deze jongen, nietwaar?"

Ze steekt haar hand uit en raakt heel even de beslagen glazen wand van de douche aan, precies op de hoogte van mijn heupen.

Ik draai de kraan dicht en terwijl ik de douchecabine uitstap, staat Anniek daar nog steeds met diezelfde uitdagende blik. Ze reikt me een handdoek aan en ik begin me langzaam af te drogen, terwijl ik voel hoe haar ogen elke beweging van mijn lichaam volgen.

“Zal ik even iets te drinken bestellen bij de roomservice?” vraagt ze, terwijl ze nonchalant tegen de wastafel leunt. “Wit, rood of bubbels? Of heb je liever een biertje of wat sterkers?” Ik kijk haar aan, terwijl de handdoek langs mijn borstkas glijdt. “Kies jij maar iets uit, ik drink wat jij drinkt,” antwoord ik. Anniek loopt terug de kamer in en pakt de telefoon. Terwijl ik me verder afdroog, hoor ik haar vloeiend Frans praten met de roomservice: “Bonsoir, je voudrais une bouteille de vodka avec deux verres et un grand seau de glace. Pourriez-vous me l'apporter en chambre 15?”

Ik sla de handdoek om mijn heupen en loop de kamer in. Anniek heeft zich inmiddels op het bed geïnstalleerd, tegen de kussens aan, en de tv aangezet. Als ik naast haar op de rand van het bed ga zitten, zappen we wat langs de kanalen, maar de beelden op het scherm dringen nauwelijks tot me door. “Wat gaat het worden vanavond?” vraagt Anniek plotseling. Haar stem klinkt laag en zelfverzekerd.

“Je bedoelt wat we gaan kijken?” reageer ik nog even afwachtend. “Geen idee wat er op tv is…” Anniek draait haar hoofd naar me toe en kijkt me recht in mijn ogen aan. “Nee dombo. Wat gaan wij doen? Gerard en Heleen maken op hun manier plezier, dat kunnen wij ook doen, toch…”

Ik schiet in de lach. Haar directheid is ontwapenend en werkt als een katalysator voor de spanning die er al hing. “Haha, ja, dat kunnen wij ook doen! Lekker direct ben je…”

Op dat moment wordt er op de deur geklopt. Ik sta op, trek de deur open en neem de ijsemmer met de fles wodka in ontvangst. Nadat ik het bonnetje heb getekend en de deur weer in het slot heb laten vallen, zet ik de spullen op het tafeltje en kijk haar hoofdschuddend aan. “Wodka?!? Je bent nogal wat van plan, Anniek…” Ze grijnst breed en komt langzaam overeind van de kussens. Haar gespierde lichaam spant zich aan terwijl ze naar de fles toeloopt. “Zoals ik al zei, Peter: waarom zouden we de tijd verdoen met spelletjes?”

De koude wodka brandt in mijn keel, maar dat is niets vergeleken met het vuur dat Anniek met haar woorden aansteekt. "Ik wil de baas zijn," zegt ze terwijl ze me dringend aankijkt en haar glas op het nachtkastje zet. De manier waarop ze het zegt, laat geen ruimte voor discussie. Het is geen vraag, het is een voorwaarde. Ik slik een keer diep, neem nog een flinke slok van de sterke drank om mijn zenuwen te verdoven en knik dan. "Oké... ik ben wel in voor een experiment!"

Anniek verspilt geen seconde. Ze pakt haar telefoon en ik zie haar vingers razendsnel over het scherm gaan. "Zo," zegt ze koeltjes, "Heleen weet dat ze Gerard de hele nacht bij zich moet houden. We worden niet gestoord." Ze gooit haar telefoon op de bank en komt doelgericht op me af. Voordat ik het goed en wel doorheb, heeft ze een sjaal tevoorschijn getoverd. Ze duwt me zacht maar dwingend achterover tegen het hoofdeinde van het bed. "Handen omhoog," beveelt ze. Ik gehoorzaam, deels uit verbazing, deels uit pure opwinding. Met beheerste, strakke bewegingen bindt ze mijn polsen vast aan de metalen spijlen van het bed. Ik zit vast.

Dan loopt ze naar haar jaszak en komt terug met een klein, blauw pilletje tussen haar vingers. Als ze het naar mijn mond brengt, deins ik onwillekeurig even achteruit. "Wat is dat?" vraag ik hees. "Geen zorgen lekkertje!" kaatst ze terug, en haar stem krijgt die super dominante klank waar ik rillingen van over mijn rug krijg. "Je bent al wat ouder en ik wil voorkomen dat die lekkere geile pik van je halverwege de avond het laat afweten. Je mag pas slap worden als ik klaar met je ben..."

Ze is onverbiddelijk. Ze stopt het pilletje tussen mijn lippen, maar geeft me geen water. In plaats daarvan pakt ze haar glas wodka, neemt een flinke slok en buigt zich over me heen. Onze lippen raken elkaar voor het eerst. Het is geen voorzichtige kennismaking, maar een bezitterige claim. Terwijl ze me vol overgave kust, laat ze de ijskoude wodka vanuit haar mond in de mijne lopen. De vloeistof dwingt me om het pilletje door te slikken. De sensatie is overweldigend. Ze ruikt goddelijk; de frisse geur van de douche vermengt zich met de lichte, natuurlijke geur van haar huid die door de inspanning van de dag nog een zweem van zweet draagt. Haar adem, vermengd met de scherpe geur van wodka, werkt zwaar erotiserend. Terwijl haar tong de mijne verkent, voel ik de handdoek om mijn heupen al gevaarlijk strak komen te staan. Die 'acht' op de hardheidsschaal is inmiddels een keiharde tien geworden, en Anniek heeft nog maar net haar eerste zet gedaan.

Terwijl ik daar machteloos met mijn handen aan de spijlen vastgebonden zit, stapt Anniek een paar passen achteruit. Ze geniet zichtbaar van de aanblik: ik, volledig aan haar overgeleverd, met een bonzend hart en een handdoek die door de spanning van mijn stijve pik bijna van mijn heupen springt.

"Kijk maar goed, Peter," zegt ze met een stem die nu echt gevaarlijk laag klinkt. "Want dit is de laatste keer vanavond dat je alleen maar mag kijken."

Met trage, bewuste bewegingen grijpt ze de zoom van haar strakke sportbeha. Ze spant haar rugspieren aan, waardoor haar schouderbladen prachtig onder haar huid rollen. Terwijl ze de stof over haar hoofd trekt, komen haar borsten vrij. Ze zijn precies zoals ik me had voorgesteld: stevig, rond en met donkere, fiere tepels die door de koelte van de kamer direct hard worden. Haar borstkas is atletisch, haar ribben subtiel zichtbaar bij elke diepe teug adem die ze neemt.

Dan gaan haar duimen in de rand van haar slipje. Ze kijkt me recht in de ogen terwijl ze het zijden stofje langzaam naar beneden schuift over haar gespierde bovenbenen. Ze stapt eruit en gooit het slipje op mijn gezicht. Ik schud mijn hoofd zodat mijn ogen weer naar haar kunnen kijken. Ze staat daar nu volledig naakt in het schijnsel van de schemerlamp.

Mijn god, wat is ze mooi. Ze is dan wel een tomboy met dat korte haar, maar haar lichaam is puur vrouwelijk vuur. Haar buik is keihard getraind, met twee subtiele lijnen die naar haar schaamstreek lopen. Haar heupen zijn breed en krachtig, en haar billen zijn zo strak dat ze bijna van marmer lijken te zijn. De geur van haar opgewonden lichaam en de lichte zweem van zweet vullen mijn neusgaten en maken me gek.

Ze pakt haar glas wodka, neemt nog een kleine slok en loopt dan langzaam terug naar het bed. Ze zet haar knie op de rand van het matras en kruipt als een roofdier over me heen, zonder me aan te raken. "Dat pilletje begint te werken, hè?" fluistert ze, terwijl ze boven me blijft hangen. Ik voel de hitte van haar naakte lichaam, maar mijn handen zitten onverbiddelijk vast. De handdoek zit nu alleen nog maar losjes over mijn paal heen.

Ze buigt zich voorover en laat haar harde tepels net niet over mijn borstkas schuren. "Ik zei het je toch... Je gaat pas slap worden als ik zeg dat het mag." Met een brute ruk trekt ze de handdoek weg. Mijn pik springt omhoog, keihard en paarsrood van de spanning, precies voor haar gezicht. Ze lacht zachtjes, een diep, keelachtig geluid. "Kijk aan... Peter is er klaar voor. Zal ik eens kijken of de rest van je lichaam net zo hard is?"

Ze pakt met haar vingers een groot, scherp ijsblokje uit de zilveren emmer. Ik hoor het zachte gekletter van het ijs tegen het glas, een geluid dat in de stille kamer drie keer zo hard binnenkomt. Ze houdt het blokje even triomfantelijk omhoog, terwijl het smeltwater tussen haar vingers door op haar naakte dij glijdt.

"Laten we eens kijken hoe die spieren van je reageren op een beetje contrast," fluistert ze. Ze buigt zich over me heen, haar korte haar valt in piekjes langs haar gezicht en haar ogen glinsteren van ondeugd.

Langzaam, tergend langzaam, zet ze het ijsblokje tegen mijn sleutelbeen. Ik krimp onwillekeurig ineen door de plotselinge, snijdende kou op mijn gloeiende huid. Ze lacht zachtjes. "Niet bewegen, Peter. Ik ben de baas, weet je nog?" Ze laat het ijsblokje over mijn borstkas naar beneden glijden, precies over mijn tepels die onmiddellijk hard worden. Het spoor van ijskoud water dat ze achterlaat, voelt als een elektrisch schokje. Mijn ademhaling versnelt en ik trek onbewust aan de sjaal om mijn polsen, maar de spijlen van het bed geven geen krimp.

Het ijsblokje smelt sneller door mijn lichaamshitte, maar Anniek neemt de tijd. Ze volgt de lijn van mijn buikspieren naar beneden, richting de plek waar alle bloed in mijn lichaam zich inmiddels verzameld heeft. Ik voel hoe het koude water in kleine straaltjes over mijn buik richting mijn schaamhaar loopt. Als ze bij de basis van mijn pik aankomt, blijft ze even stilhangen. De damp van het ijs mengt zich met de hitte die van mijn paal afstraalt. "Je staat echt op springen, hè?" stelt ze vast, terwijl ze het laatste restje van het ijsblokje precies in de eikelgroef legt en het daar laat liggen. De kou is zo intens dat het bijna pijn doet, maar de opwinding die erdoorheen jaagt is vele malen groter.

Ze laat het ijsblokje los en kijkt toe hoe het langzaam wegsmelt op het heetste punt van mijn lichaam. Dan pakt ze mijn stijve pik stevig vast met haar warme, sterke hand. Het contrast tussen het ijswater en haar warme handpalm zorgt ervoor dat ik mijn rug hol trek en een diepe kreun niet kan onderdrukken. "Zo is het genoeg met de kou," zegt ze dominant. Ze komt volledig over me heen zitten, haar knieën aan weerszijden van mijn heupen. Ze steunt op haar handen, waardoor haar borsten recht boven mijn gezicht bungelen. "Nu gaan we de temperatuur echt opvoeren."

Terwijl het laatste restje van het ijsblokje op mijn gloeiende huid wegsmelt, verandert Anniek van tactiek. Ze glijdt van mijn lichaam af en knielt tussen mijn gespreide benen. De contrasten van deze avond blijven me overvallen; de kou van het ijs maakt plaats voor de verzengende hitte van haar adem die ik nu vlak bij mijn eikel voel.

"Laten we eens kijken hoe die verrukkelijke pik van je reageert op een beetje échte aandacht," fluistert ze met die roofdierachtige blik. Zonder enige aarzeling omsluit ze me. Haar techniek is fenomenaal, precies zoals alles wat ze doet: krachtig, doelgericht en zonder enige terughoudendheid. Ze gebruikt haar hele mond en haar tong met een vaardigheid die me de adem beneemt. Door de sjaals om mijn polsen kan ik niets anders doen dan mijn hoofd in de kussens drukken en toekijken hoe deze gespierde tomboy zich volledig op mij focust.

Het blauwe pilletje heeft mijn zenuwen op scherp gezet en de combinatie van de eerdere kou en haar nu bloedhete mond is te veel. Ik voel de druk in mijn liezen razendsnel toenemen. "Anniek... ik houd dit niet..." probeer ik nog uit te brengen, maar ze negeert me volkomen. Ze zuigt alleen maar harder, haar ogen strak op de mijne gericht, terwijl ze geniet van mijn machteloosheid. Binnen enkele seconden is er geen houden meer aan. Ik trek woest aan de sjaals terwijl ik voor de eerste keer die avond klaarkom. Het is een explosie die vanuit mijn tenen lijkt te komen. Ik spuit mijn zaad diep achter in haar keel en mond, golf na golf. Anniek deinst niet terug; ik zie dat ze een slikbeweging maakt en blijft me vasthouden tot de laatste stuiptrekking uit mijn lichaam is verdwenen.

Dan komt ze langzaam omhoog. Er speelt een triomfantelijke glimlach om haar lippen, terwijl er nog een klein spoortje van mijn zaad uit haar mondhoek loopt. Ze kruipt over me heen tot haar gezicht vlak boven het mijne hangt.

"Lekker?" vraagt ze brutaal. Voordat ik kan antwoorden, drukt ze haar lippen hard op de mijne. Ze dwingt haar tong diep in mijn mond en deelt de smaak van mijn eigen zaad met me. De zoute, warme smaak van de lozing die ze zojuist heeft opgevangen, stroomt nu tussen onze monden. Het is een bizar intiem en dominant gebaar dat me direct weer tot het uiterste opzweept.

Terwijl ze de laatste restjes van mijn zaad met haar tong in mijn mond achterlaat, fluistert ze tegen mijn lippen: "Dat was pas het voorgerecht, Peter. Nu gaan we beginnen aan het hoofdgerecht..."

Ze komt nog lager boven me hangen, haar knieën stevig in het matras gedrukt aan weerszijden van mijn middel. Ik ben volledig overgeleverd aan haar ritme. De sjaal snijdt lichtjes in mijn polsen terwijl ik onbewust probeer haar tegemoet te komen, maar ze duwt me met één hand stevig terug tegen de kussens.

"Niet zo ongeduldig, Peter," fluistert ze hees. Dan laat ze haar lichaam zakken tot haar borsten vlak boven mijn gezicht hangen. Omdat ze zo getraind is, zijn ze stevig en fier. Ik voel de hitte die van haar huid afstraalt. Ze begint ze langzaam over mijn gezicht te wrijven; de zachte huid van haar borsten tegen mijn wangen en lippen is een waanzinnig contrast met haar dominante woorden. De geur van haar die mix van douchegel, een zweem van vrouwelijk zweet en de scherpe wodka is nu overal.

Ze stuurt haar bewegingen zo dat haar tepels, die door de kou van het ijsblokje nog steeds keihard zijn, langs mijn mond glijden. Ik probeer ze met mijn lippen te pakken, maar ze trekt net op tijd weer weg. "Alleen als ik het zeg," herinnert ze me met een gemene glimlach.

Dan verplaatst ze haar aandacht naar beneden. Ze glijdt met haar borsten over mijn borstkas, precies daar waar het ijswater nog op mijn huid ligt. De sensatie is onbeschrijfelijk: de koude druppels die geplet worden tussen onze lichamen, terwijl haar warme, volle borsten over mijn spieren masseren. Het voelt alsof elke zenuw in mijn lijf in brand staat. Ze zakt verder naar beneden, over mijn buik, tot haar borsten de basis van mijn loeiharde pik raken. Ze begint ze erlangs te wrijven, de ene na de andere, terwijl ze haar rug hol trekt. Ik zie haar spieren in haar armen en schouders werken; ze is zo sterk, zo beheerst. Mijn pik, die door dat blauwe pilletje en haar constante geplaag inmiddels aanvoelt als een staaf ijzer, trilt onder de aanraking van haar zachte vlees.

Ze kijkt naar mijn paal die tussen haar borsten door omhoog steekt en draait haar hoofd dan weer naar mij. Haar blik is troebel van geilheid, maar haar houding blijft onverzettelijk dominant. "Kijk hem eens gaan," zegt ze, terwijl ze één borst stevig tegen de eikel drukt en die langzaam ronddraait. "Hij wil zo graag naar binnen, hè? Maar ik bepaal het moment, Peter. Ik bepaal hoe diep, hoe hard en hoe lang." Ik kreun en trek aan de sjaal, mijn hele lichaam gespannen als een boog. "Anniek, alsjeblieft..."

Mijn smeekbede wordt onmiddellijk in de kiem gesmoord. Anniek kijkt me aan met een blik die geen tegenspraak duldt. "Je praat te veel, Peter," zegt ze op een toon die kouder is dan de wodka. "En ik heb je niet gevraagd om je mening, ik heb je gevraagd om te gehoorzamen."

Ze reikt naar de vloer en pakt het slipje op dat ze zojuist heeft uitgetrokken. Het dunne, zijdezachte stofje is nog warm van haar lichaam. Zonder enige aarzeling propt ze de stof diep in mijn mond. "Houd je kaken maar op elkaar," beveelt ze.

De zintuiglijke overprikkeling is compleet. De slip, die ze de hele dag tijdens het intensieve skiën heeft gedragen, draagt de rauwe, ongefilterde essentie van haar vrouwelijkheid. Terwijl ik op de stof bijt, proef ik de indringende combinatie van haar zweet, de scherpe zweem van haar pis en de zware, bedwelmende geur van haar kutje. Het is een aroma dat tegelijkertijd dierlijk en extreem erotiserend is. Het feit dat ik haar letterlijk moet proeven terwijl ik machteloos toekijk, drijft mijn geilheid tot een kookpunt.

Anniek ziet hoe mijn ogen groter worden en hoe ik mijn ademhaling door mijn neus probeer te controleren terwijl haar geur mijn longen vult. Ze grijnst triomfantelijk. "Lekker hè? Dat is de geur van je baas voor de rest van de nacht. Nu ben je ten minste stil en kun je je focussen op wat ik met je ga doen." Ze komt weer over me heen zitten, maar deze keer is er geen sprake meer van plagen. De blauwe pil in mijn bloed, de wodka en de intense smaak van haar gedragen slipje in mijn mond zorgen ervoor dat ik volledig in haar macht ben. Mijn pik bonkt ritmisch tegen haar buik aan, een smeekbede van vlees en bloed.

Ze pakt haar eigen borsten beet en knijpt er hard in terwijl ze op en neer begint te schuren over mijn stijve paal. Het vocht van haar eigen opwinding begint zich te mengen met de restjes smeltwater van het ijsblokje. "Je gaat nergens heen, Peter," fluistert ze, terwijl ze zich langzaam laat zakken en ik de hitte van haar kutje eindelijk over de eikel voel glijden. "Je gaat alleen maar voelen wat ik wil dat je voelt."

De smaak en geur van haar gedragen slipje beheersen nu mijn hele wereld. Terwijl ik diep door mijn neus in- en uitadem, vullen mijn longen zich met de bedwelmende, ziltige geur van haar lichaam. Het is een primitieve ervaring; ik proef de dag die ze op de piste heeft doorgebracht, de fysieke inspanning en de opwinding die nu van haar afstraalt. De stof in mijn mond is vochtig en warm, en elke keer als ik slik, word ik herinnerd aan wie hier de touwtjes in handen heeft.

Anniek laat zich nu eindelijk volledig zakken. Ik voel de verzengende hitte van haar kutje als ze mijn eikel omsluit en me centimeter voor centimeter naar binnen zuigt. Ze doet het tergend langzaam, genietend van de manier waarop mijn lichaam zich spant onder haar gewicht. Als ik eindelijk tot de wortel in haar zit, zet ze haar handen op mijn borstkas en begint ze te bewegen. Het is een langdurige, ritmische marteling. Anniek is een atlete en dat merk ik aan alles. Haar conditie is fenomenaal; ze houdt een tempo aan dat mijn bloed doet koken, maar ze versnelt niet. Ze houdt me precies op de rand van de afgrond. Ze rijdt me met een kracht en beheersing die ik nog nooit heb meegemaakt. Haar gespierde dijen klemmen mijn heupen vast als een bankschroef, terwijl ze haar bovenlichaam trots rechtop houdt.

Telkens als ik probeer mijn eigen ritme te vinden of mijn heupen omhoog te stoten, drukt ze haar handen harder op mijn schouders. "Nee," mompelt ze door haar tanden, terwijl ze me strak aankijkt. "Mijn tempo, Peter. Blijf ademen." Ik kreun tegen de stof van haar slipje, een geluid dat gesmoord wordt en alleen maar bijdraagt aan mijn gevoel van totale overgave. De combinatie van de viagra die mijn pik onvermoeibaar hard houdt en haar meedogenloze gereduceerde tempo zorgt voor een opbouw die bijna ondraaglijk wordt. Het zweet breekt me aan alle kanten uit en mengt zich met het smeltwater van het ijs.

De minuten verstrijken en ze blijft me berijden, haar ogen gefocust op de plek waar onze lichamen versmelten. Ze lijkt wel van staal; haar ademhaling gaat weliswaar sneller en haar huid glanst van het zweet, maar ze geeft geen krimp. "Je bent van mij," fluistert ze, terwijl ze vooroverbuigt en haar gezicht vlak bij het mijne brengt. Ik voel de hitte van haar adem door de stof van het slipje heen. "Ik voel hoe hard je hart bonkt tegen mijn borsten. Je wilt komen, hè? Je staat op springen."

Ze versnelt plotseling haar tempo, haar bewegingen worden wilder en dieper, maar nog steeds behoudt ze die ijzeren controle. Ik trek woest aan de sjaal bij mijn polsen, mijn hele zenuwstelsel staat onder stroom. De geur van haar slipje in mijn mond wordt intenser naarmate de kamer warmer wordt.

De spanning in de kamer is inmiddels opgelopen tot een breekpunt. Ik voel de golven van het orgasme al in de basis van mijn pik branden, een onstuitbare kracht die door het blauwe pilletje alleen maar heftiger is geworden. Mijn hele lichaam trilt onder haar atletische geweld.

Juist op het moment dat ik voel dat ik de controle verlies, reikt ze omhoog. Met een snelle, beheerste beweging maakt ze de knoop los en trekt de vochtige slip uit mijn mond. De plotselinge toestroom van lucht is bedwelmend, maar ik krijg geen tijd om op adem te komen. Anniek duikt naar voren en drukt haar lippen op de mijne. Haar tong schiet diep naar binnen, hongerig en bezitterig, terwijl de smaak van haar eigen vrouwelijkheid – die zojuist nog in mijn mond zat – nu door haar zoen weer wordt teruggegeven. Het is een explosie van zintuigen. Terwijl we tongzoenen, houdt ze dat genadeloze, hoge tempo vast. Haar heupen beuken ritmisch tegen de mijne, een perfecte machine van vlees en spieren.

"Nu, Peter!" sist ze tegen mijn lippen.

Dan breken alle dammen. Terwijl ze haar nagels in mijn schouders zet en haar rug hol trekt, spuit ik met een ongekende kracht mijn tweede lading sperma in haar. De ontlading is zo intens dat mijn hele zicht zwart wordt voor mijn ogen. Ik kreun het uit in haar mond, terwijl ik de sjaals om mijn polsen bijna aan flarden trek. Tegelijkertijd voel ik hoe haar eigen lichaam in een kramp schiet. Haar inwendige spieren trekken zich ritmisch en krachtig om mijn paal heen, terwijl ze haar hoofd achterover gooit en een rauwe, ongefilterde kreet slaakt die door de dunne hotelmuren moet galmen. We schieten samen over de rand, gevangen in een spetterend orgasme dat minutenlang lijkt aan te houden.

Als de schokgolven eindelijk wegebben, laat ze zich uitgeput op mijn borst vallen. Ze ademt zwaar, haar bezwete huid plakt aan de mijne en haar hart bonkt in hetzelfde razende tempo als dat van mij. Ik lig daar nog steeds vastgebonden, machteloos maar volledig voldaan, terwijl de geur van seks, wodka en zweet in de kamer hangt.

Ze tilt haar hoofd op, veegt een plukje kort haar uit haar ogen en kijkt me aan met die bekende, brutale grijns. De dominantie is nog niet helemaal verdwenen.

"Niet slecht voor een 'bezadigde' skiër, Peter," fluistert ze, terwijl ze langzaam de sjaals bij mijn polsen begint los te knopen. "Ik denk dat Gerard morgenochtend nog een hoop van jou kan leren."

Terwijl de sjaals eindelijk van mijn polsen vallen, voelt de herwonnen vrijheid vreemd aan. Mijn handen tintelen, maar ik ben te uitgeput om ze direct te bewegen. Anniek komt soepel van me af, haar lichaam glanst nog van het zweet in het zachte licht en ze loopt met die krachtige, ongegeneerde tred van haar naar het tafeltje. Het enige geluid in de kamer is het gekletter van ijsblokjes en het schenken van de wodka. De kamer ruikt zwaar naar de rauwe passie van de afgelopen uren.

Ze komt terug naar het bed, twee glazen in haar hand, en gaat op haar zij naast me liggen. Ze geeft me een glas en kijkt me aan met een blik die het midden houdt tussen tevredenheid en pure brutaliteit. "Hier," zegt ze hees. "Dat heb je verdiend. Volgens mij heeft die blauwe vriend van je goed zijn best gedaan, maar zonder jouw uithoudingsvermogen waren we nergens geweest."

We klinken en nemen een grote slok. De koude, sterke drank snijdt door de loomheid in mijn lijf en zet mijn zintuigen weer op scherp. Ik kijk naar haar; haar korte kapsel zit warrig, haar lippen zijn nog rood van onze zoen, en ze ziet er in haar naaktheid sterker en vrouwelijker uit dan welke 'Margot Robbie' dan ook.

De wodka verwarmt me van binnenuit, terwijl de koelte van de kamer mijn bezwete huid verfrist.

"Ik denk," zeg ik, terwijl ik mijn glas neerzet en haar weer naar me toe trek, "dat ik die weddenschap van morgenochtend over Gerard maar aan de anderen overlaat. Ik heb mijn eigen uitdaging al gevonden."

Anniek grijnst, zet haar glas ook weg en nestelt zich tegen me aan, haar gespierde been bezitterig over de mijne geslagen. "Reken daar maar op, Peter. En vergeet niet: ik heb de sleutel van de kamer van de meiden. Als Heleen vannacht bij Gerard blijft, hebben we morgenochtend alle tijd voor een 'ontbijt' op bed voor we de piste op gaan..."