De volgende ochtend staat Johan, traditiegetrouw, weer te wachten. Hun begroeting is net als anders en geen van beiden geeft ook maar iets weg over wat er de vorige dag tussen hen beiden heeft afgespeeld. Donderdag wordt vrijdag en vrijdag wordt vrijdagavond. In hun reguliere stamcafé treffen de dames elkaar weer. Na algehele praat komt het gesprek op Markus. Met hem gaat het gelukkig weer een stuk beter en de artsen hebben het volste vertrouwen erin dat hij volledig zal herstellen. “En dat brengt ons bij ons favoriete roddel onderwerp,” zegt Nadia en richt zich op Margarita, “Hoe gaat het met jou en jouw collega en het ‘beetje doorduwen’?” “Prima,” zegt Margarita en ze neemt een sip van haar wijn. Alle blikken zijn nu op haar gericht. Ze zwijgt. “Nou?” roept Anna ten slotte uit, “vertel! Want het is duidelijk dat je bent gaan drukken.” Margarita glimlacht en zet de wijn weg. “Hij geilt op mij,” zegt ze. “Heeft hij dat gezegd?” vraagt Laura terwijl Nadia vrijwel tegelijkertijd vraagt, “Is hij verliefd op jou?”. “Ja,” zegt Margarita als reactie op Laura, “dat heeft hij specifiek gezegd en nee,” reageert ze op Nadia, “hij is niet verliefd op mij, ook dat heeft hij specifiek gezegd.” Een soort van gejoel klinkt uit de groep, genoeg om andere gasten op te laten kijken. “En verder?” vraagt Nadia. “Hij wilde me kussen in de auto toen ik hem een lift gaf,” zegt Margarita, “maar er kwamen ook net twee collega’s aan lopen dus dat ging niet door.” Een paar “aaawww”’s komen van de meiden. Christina kijkt Margarita indringend aan. Margarita krijgt het warm, maar ze hoopt dat het niet opvalt en meet nog een slok wijn, klaar om de alcohol de schuld te geven. “Jullie hebben het gedaan,” zegt Christina op een normale toon. Het geklets van de andere meiden onderling stopt vrijwel meteen en ze kijken naar Margarita. Die kan er niets aan doen maar wordt roder en warmer. Nadia slaat haar hand voor haar mond. “Jullie hebben geneukt,” zegt ze zacht. Alle indringende blikken zijn op haar gericht en Margarita weet dat ze zal breken. “Ja,” zegt ze zacht, “afgelopen woensdagochtend in de salon.” De meiden zijn met stomheid geslagen en, zeer ongebruikelijk voor hen, stil. “Hij kwam van de tandarts en wilde mijn salon zien,” vertelt Margarita kalm met een onontdekte zelfverzekerdheid, “daar heb ik hem verleidt en hebben we geneukt. Hij heeft me van achter genomen.” Ze neemt een slok van haar wijn en constateert dat het meteen de laatste van het glas is. Alsof er niets aan de hand is pakt ze de fles en schenkt zich in. Vragend kijkt ze de groep rond, de fles omhooghoudend. “Zonder…” weet Christina uit te brengen. “Ja, zonder,” zegt Margarita en vult, bij gebrek aan reactie, alle glazen bij. “Je hebt hem dus in… je… laten komen…” zegt Laura. “Dat klopt,” zegt Margarita, zet de fles weer neer en kijkt de groep rond, bijna uitdagend. “Je hebt hem… in jouw salon… geneukt…” stamelt Anna. Margarita knikt. “Fuck…” brengt Nadia uit, “toen ik zei dat je een beetje moest doordrukken, bedoelde ik niet dat jij je door hem moest laten nemen!” Margarita glimlacht. “En nu?” vraagt Christina, “wat nu?” “Nu?” zegt Margarita, “nu niets. Hij doet zijn ding, ik het mijne.” “Ik durf het haast niet te vragen omdat ik blijkbaar de aanzet heb gegeven, maar komt er een volgende keer?” vraagt Nadia. Margarita haalt haar schouders op. “Hij gaar elke drie maanden naar de tandarts, dus het zou kunnen,” zegt ze. Christina kijkt haar aan. “Dus de sex was goed genoeg voor een herhaling?” vraagt ze. Margarita buigt zich voorover naar de groep toe. “Ik ben klaargekomen,” fluistert ze. “Van een vluggertje?” zegt Anna, “geluksvogel.” “Ok,” geeft Margarita toe en gaat weer gewoon zitten, “het was geen spetterend orgasme en ik heb met mijn vingers meegeholpen, maar toch… een micro-orgasme.” “En Bennie…?” vraagt Laura. “Wat is er met Bennie?” stelt Margarita een tegenvraag. “Ik neem aan dat hij van niets weet,” stelt Laura. “En dat wil ik ook zo houden,” zegt Margarita en kijkt de groep rond. De meiden bezweren haar dat ze zullen zwijgen en langzaam verdwijnt het onderwerp naar de achtergrond.

De dagen verstrijken, kruipen verder in een slakken tempo, afgewisseld met korte flitsen die de dagen in de salon zijn. Af en toe, als ze daar naar binnenwandelt, kijkt ze naar de muur waartegen ze steun zocht toen Johan haar penetreerde. Ze kijkt weemoedig naar het tissue doosje toen ze de laatste eruit haalde en de doos bij het oud papier ging. Ze zuchtte toen ze de afvalzak met díe tissues in de container gooide. Nee, vergeten deed ze het niet maar het is ook niet zo dat ze naar Johan en zijn lul verlangde. Bennie had, om een onbekende reden, meer zin in haar gekregen en de twee neukten frequenter. Maar toch… soms, als Bennie zijn kwakje in haar spoot… dacht ze aan Johan.

De dagen werden weken en de geheime liaison tussen Johan en Margarita verdween naar één van de krochten van hun gedachten, om slechts zeer af en toe dichter bij de oppervlakte te komen als ze hun reguliere geflirt op elkaar loslaten. Tot… die dag is september. Het is een donderdag en, zoals gewoonlijk, staat Johan haar bij de voordeur op te wachten. Maar dit keer is bij hem een ernstig gezicht, met een glimlach want hij blijft blij om haar te zien. “Kun je me straks een lift naar mijn auto geven?” vraagt hij, “ik moet je wat vertellen.” “Eh, ja, natuurlijk,” zegt ze, “is er iets… ernstigs?” Zijn gezicht klaart wat op. “Nee, dat niet,” zegt hij, “maar wel serieus. Maak je geen zorgen, tot straks,” en hij wandelt weer naar zijn bus. Maar ja… als iemand de woorden, “maak je geen zorgen,” spreek, gaat een ander zich juist zorgen maken. Ongetwijfeld ook bij u, lezer. In ieder geval wel bij Margarita. Gedurende de dag probeert ze er niet aan te denken, waardoor ze er juist wel aan denkt en het krampachtige gedachtenspel bezorgt haar hoofdpijn. Een lichte, net achter haar ogen, maar toch. Dat Johan in de pauze in de kantine niets weggeeft helpt ook niet. Af en toe voelt ze zijn blik over haar lichaam dwalen en dat helpt haar juist weer een beetje kalmeren. Of niet. Wat als hij wil gaan zeggen dat hij tóch verliefd is (geworden) op haar? Of een SOA heeft dat hij aan haar moet vertellen? Of dat Lulu erachter is gekomen? Of Bennie? Maar dat laatste kan haast niet want dan zou ze het wel weten. Maar wat zou het zijn? Het is belangrijk als hij het haar face-to-face wil vertellen. Verdomme! Wat. Is. Het!

Aan het einde van de dag stappen ze, eindelijk, samen in de Twingo en zetten ze koers naar de Inster van Johan. “Nou, wat wil je me vertellen,” bijt Margarita hem toe. Hij kijkt haar een beetje geschrokken aan. “Sorry,” zegt ze en legt even haar hand op zijn been, “dat klink wel heel erg bitchy, maar ik zit me de hele dag al af te vragen wat het is dat je me moet vertellen. Je bent toch niet verliefd op mij geworden?” Johan lacht even. “Sorry,” zegt hij, “het was niet mijn bedoeling om je de hele dag in spanning te laten zitten en nee, ik ben niet verliefd op jou, ook niet geworden, nog steeds niet maar ik geil nog wel, steeds, op jou want je, je blijft echt verdomde lekker,” en hij legt zijn hand even kort op haar rechterborst, maar trekt deze na een kort kneepjes weer terug; ze rijden ten slotte op de openbare weg. Margarita kijkt hem even aan. “Dus je zou me zo weer neuken?” stelt ze een halve vraag. “Hier in de auto, als moet “ zegt hij, “maar dat is niet wat ik wilde vertellen.” Margarita parkeert haar auto naast de oranje Inster, zet de versnelling in vrij en draait zich naar Johan, die zich ook naar haar toe draait.

“Nou?” vraagt Nadia bij het volgende etentje van de dames, “wat was er dan zo enorm belangrijk dat hij jou persoonlijk moest vertellen als het niet is dat hij verliefd is op jou en dat hij op jou geilt dat wisten we intussen al maanden… wat, zelfs jaren.” “Ja, kom op,” zegt ook Laura en ook Anna en Christina willen het weten. “Ok dan,” zegt Margarita, “we zitten dus in de auto en we kijken elkaar aan. En dat zegt hij eindelijk dat waarover ik al de hele dag aan het stressen ben.” “Hij zei nog dat jij je geen zorgen hoefde te maken,” merkt Laura op. “Ssssttt!” is de reactie van Anna, Nadia en Christina die steeds meer in spanning zitten. Margarita neemt een slok van haar wijn, haalt diep adem en zegt ten slotte, “Johan gaat weg.” “Hij gaat weg bij zijn vriendin!” roept Laura uit, “want hij wil met jou verder?!” “Nee,” zegt Margarita en neemt voor de opbouw van de spanning nog een slok wijn, “hij gaat weg bij de zaak. Hij heeft gesolliciteerd op een functie bij een klant van ons en is daar aangenomen. Hij heeft het eerst aan mij verteld, voor iemand anders, inclusief onze bedrijfsleider en HR. Dat heeft hij pas de vrijdag gedaan. 1 februari is zijn eerste werkdag daar, 31 januari officieel de laatste bij ons, maar hij heeft nog wat vrije dagen, dus dat zal ergens rond de 20e zijn.”

Sprakeloos kijken de dames haar aan. Nadia legt haar hand op de arm van Margarita, “En hoe voel jij dat?” Margarita haalt haar schouders op. “Ik vind het jammer,” zegt ze, “want hij was één van de weinige collega’s waar ik het goed mee kan vinden.” “Dat hebben we gehoord,” zegt Christina zacht en neemt een slok wijn. Margarita gaat verder, “dus ik ga hem zeker missen.” “Als collega of als… fuckbuddy?” merkt Laura op. Margarita lacht even. “Nou, fuckbuddy,” zegt ze, “we hebben het één keer gedaan, een vluggertje in mijn salon, meer niet. Dat maakt ons nog geen fuckbuddies.” Er wordt gelachen, tot Nadia zegt, “Maar dat kan toch? Je zei dat hij elke drie maanden naar de tandarts gaat, dan kan hij ook bij jou langs gaan en jou een beurt geven.” Laura, Anna en Christina lachen uitbundig en Margarita kan een glimlach niet onderdrukken. Pas als de telefoon van Anna vrij luid bliept wordt het rustiger. Anna zucht. “Mijn collega die vraagt of ik naar de kerstborrel ga,” verzucht ze. “Hé,” zegt Laura, “heb jij ook een Johan.” Gelach. “Iedere vrouw zou een eigen Johan moeten hebben,” lacht Christina en er wordt meer gelachen. “Nee,” zegt Anna, “helaas… denk ik. Zij is nogal van de gezelligheid en teambuilding en dingen samendoen. Een beetje opdringerig. Zij was ook degene die het bedrijfsuitje organiseerde… naar het Mega Piraten festival. Waar zij met een andere collega heen ging… en verder niemand.” “Over kerst gesproken,” zegt Christina, “wie gaat er naar de kerstborrels van hun werkgevers? In verband met ons volgende uitje aangezien kerst zelf al wegvalt?” Er volgen wat ja’s en nee’s en Margarita zegt, “Ik heb geen reden om te gaan.” “Awww,” zegt Laura, “omdat Johan niet gaat zeker.” Gelach. “Dan moet je juist gaan,” zegt Christina, “met hem. Voor de laatste keer.” Margarita schudt haar hoofd. “Hij gaat nooit,” zegt ze, “hij heeft er een hekel aan en hij heeft ook al gezegd dat ik de enige reden zou zijn voor hem om te gaan, en ik ga ook niet.” “Oh, dan moeten jullie juist gaan,” zegt Nadia, “dan kunnen jullie nog één keer van bil voordat jullie geen collega’s meer zijn.” Iedereen kijkt haar aan. Nadia legt uit, “Eén van jullie boekt een hotelkamer, eventueel allebei één mocht het nodig zijn. Jullie gaan en tijdens de borrel zegt één van jullie dat hij/zij geen zin meer heeft en gaat naar de hotelkamer. Na enige tijd zegt de ander dat hij/zij zich niet lekker voelt en naar de hotelkamer gaat. Daar wacht de eerste, naakt en kunnen jullie losgaan. Eén boekt een kamer en zo kunnen jullie tegen jullie respectievelijke partners zeggen dat de ander een kamer regelt en er twee boekt voor korting/gemak en de ene zegt dat de ander een eigen kamer boekt.”

“Het is een klein beetje beangstigend dat jij dat zo makkelijk en zo snel kunt bedenken,” zegt Anna. Margarita voegt toe, “En het gaat niet werken omdat Johan dan volledig tegen zijn natuur in moet gaan. En ik ook.” “Zeg gewoon dat er zoveel groepsdruk is geweest omdat het zijn laatste borrel bij de zaak zal zijn, meteen de reden om voortijdig af te haken. En dat hotel is als het wél leuk blijkt te zijn,” zegt Nadia. “Je hebt nu al aan alles gedacht,” zegt Laura. “Maar wat als ik niet wil?” zegt Margarita, “of Johan niet wil?” “Johan en niet willen?” merkt Nadia schamper op, “zei je net niet dat hij gezegd heeft dat hij nog steeds op je geilt, even zijn hand op jouw borst legde en zei dat hij je, desnoods, in de auto zou neuken? Die wil wel, als het hem de kans geeft om nog een keer met jou te neuken.” Margarita kijkt Nadia indringend aan. “Je overweegt het ook nog serieus,” zegt Christina die haar bij de ontboezeming van het vluggertje in de salon ook al snel ontmaskerde. Margarita knikt. “Maar,” zegt ze ook, “hier zitten veel meer haken en ogen aan. Dit is bewust, weloverwogen en gepland. Iets anders dan een moment van zwakte in mijn salon.” “Weet je nog hoe zijn lul voelde toen hij jou penetreerde?” vraagt Anna zacht. Margarita knikt. “Dan is alleen de praktische uitvoering een struikelblok,” zegt Christina, “in jouw hoofd heb je allang besloten om met hem te neuken.” Margarita wordt stil, neemt nog een slok wijn en beseft dan Nadia en, vooral, Christina gelijk heeft.

De opvolgende donderdag neemt ze Johan weer mee. De koude wind en regen geven hen een goed excuus, vooral als de intensiteit toeneemt als ze haar zwarte Twingo naast de oranje Inster zet. Ze moeten naar elkaar schreeuwen om zich verstaanbaar te maken, zo hard klettert de regen op het dak van de Renault. Margarita legt snel het plan uit, al moet ze sommige delen herhalen vanwege een extra luide vlaag regen. Johan zit stil naast haar, met denkrimpel op zijn voorhoofd. Hij kijkt haar aan en roept, “Zou jij het echt doen?” Ze knikt, het is nu de meest effectieve methode van communicatie. “En jij?” roept ze. Hij knikt ook, langzaam en bedachtzaam. “We gaan dan wel echt vreemd, hé,” roept hij. Ze knikt. “Wil je echt jouw relatie op het spel zetten om één nacht met mij te neuken?” roept hij. Ze denkt na. Leontien, Markus, Constantijn… En dan het recente nieuws van die actrice, Rachael Carpani die ook al veel te jong overleed.

“We hebben maar één leven,” zegt ze, “en ik ken te veel mensen die veel te jong zijn overleden, zonder dat ze voldoende plezier in hun leven hebben gehad. Dus ja; ik wil niet dat Bennie erachter komt, maar mocht dat gebeuren… dan moet hij maar vrede hebben met mijn uitleg. Sex met jou is niet beter, niet slechter, wel anders maar vooral leuk. Dus ja. Maar jij?” Johans blik verstart. “Lulu heeft een vorige partner gehad die haar bedroog. Dat heeft haar veel pijn gedaan,” zegt hij, “ze is er al niet echt blij mee dat ik met jou app.” “Dus je wilt wel, maar je durft niet?” stelt Margarita. “Ik wil zeker,” zegt hij, “want tja… ik vind je bloedmooi, erg lekker en ik wil dolgraag weten hoe je er naakt uitziet, hoe je voelt, hoe je smaakt, hoe jouw geil smaakt… maar ik wil haar ook niet kwetsen. Geen pijn doen. Ze is zo goed voor mij, ik snap niet eens waarom.” “Nadia gaf ook de optie dat we twee hotelkamers boeken,” zegt Margarita en legt haar hand op zijn arm, “we zouden dus het plan kunnen uitvoeren en de beslissing om te neuken, of juist niet, kunnen uitstellen tot we beiden op de kamers zijn.” Johan kijkt haar aan. “Dat kan,” zegt hij, langzaam knikkend, “dat kan.” Hij kijkt haar aan. “Zullen we dat dan doen?” zegt hij, “ik denk dat ik niet veel hoeft te acteren om te doen alsof ik het daar niet naar mijn zin te hebben.” Margarita grinnikt even. “Dat vermoeden had ik al,” zegt ze, “en dan ligt de rol van ‘persoon die zich niet lekker voelt’ bij mij.” Beiden grinniken even tot Johan even snuift. “Nou,” bromt hij, “met mijn geluk… zul je zien dat jij dan écht niet lekker bent.” Margarita legt haar hand op zijn arm. “Maak je geen zorgen,” zegt ze, “het komt goed. We zullen daar dan beiden fris en fruitig zijn en, als we beiden willen, neuken. Of niet.” Johan kijkt haar en glimlacht. Hij legt zijn hand op haar been en knijpt er even zacht in. Dan kijkt hij naar buiten en constateert een rustig moment in de regen; stapt hij uit, sluit de deur en gaat naar zijn eigen auto. Ze zwaaien en vertrekken elk op hun eigen weg.

Op de vrijdag wordt er door de collega’s onderling gesproken over de kerstborrel. Margarita moet toegeven, Johan speelt de rol met glans. Tot haar genoegen is het Liana die probeert hem over te halen om dit jaar wél naar de borrel te gaan. Johan blijft de boot afhouden en dus richt Liana zich tot Margarita. “Kom, als jij nou ook gaat…” zegt Liana, “het is de laatste kerstborrel die hij bij ons zal hebben. Dit keer toch wel?” “Kweetniet,” zegt Margarita. Dan moeten ze weer rijden, maar Johan en Margarita delen snel een blik; verborgen voor de anderen. Ze werken de dag door, onderhevig aan collega’s die op hen beiden inpraten. Collega’s die onwetend zijn van het plan van de twee. Aan het einde van de dag geeft Margarita Johan weer een lift naar zijn auto. “Ga je er echt over nadenken?” vraagt ze terwijl ze de rotonde over rijdt. Johan grinnikt even. “Ik ga ze laten zweten,” zegt hij, “en maandag melden dat ik het doe.” Margarita glimlacht. “Dan gooi ik het zondag wel in de app.” Johan knikt. “Zal ik de hotelkamers regelen of wil jij dat doen?” vraagt hij aan haar. “Zou jij dat willen doen?” vraagt ze, “ik word altijd zo kriegelig van al dat geregel.” “Geen probleem,” zegt hij, “ik regel het. En qua vervoer… het lijkt mij het meest plausibel als we apart reizen, samen zou misschien vragen kunnen oproepen; al helemaal omdat we niet echt bij elkaar in de buurt wonen. Wel jammer, want dan zou ik vaker langs kunnen komen.” “Voor meer vluggertjes zeker,” zegt Margarita. “Nou,” zegt Johan, “het is dat jij het zelf voorstelt…” Ze lachen en Margarita parkeert naast de parkeervakken. “Druk deze keer,” constateert ze als de Inster van Johan geflankeerd wordt door een Ford Mondeo, een Kia EV6, Opel Astra en een Toyota Aygo. “Ja,” beaamt Johan en kijkt om zich heen. “Er is niemand,” zegt hij “ook niet van de wasstraat. Mag ik je een kus geven?” “Wat heb je in gedachten?” stelt Margarita een tegenvraag. “Als jij het goed vindt…” zegt hij aarzelt, “even een korte tongzoen?” Ze heft haar excellent getekende wenkbrauwen op. “Zo zo,” zegt ze, “meteen maar voor de hoofdprijs?” Johan grinnikt. “Nee,” zegt hij, “de hoofdprijs is als we in standje 69 liggen en ik jouw kutje lik terwijl jij me pijpt.” Ze zet grote ogen op. “Dat zijn…” zegt ze, “grootse plannen en woorden die ik nog nooit van jou gehoord heb.” Johan grijnst. “Als ik al enige twijfel had of ik je opwind,” zegt ze, “dan zijn die nu wel weg.” Hij kijkt haar hoopvol aan. Margarita kijkt om zich heen. Nog steeds niemand te zien. “Ok,” zegt ze terwijl ze zich afvraagt wat haar bezielt, “maar een korte!” Met een grote glimlach op zijn gezicht leunt Johan naar haar toe. Hij begint met een zachte kus op haar lippen, maar al snel voelt ze zijn tong in haar geopende mond. Twee… nee drie keer draaien de twee kringen om elkaar alvorens hij, plichtsgetrouw, de zoen verbreekt. Een beetje verhit kijkt ze hem aan. “Tot maandag, schoonheid,” zegt hij en stapt uit. De korte zoen had meer effect dan ze had verwacht want ze kan alleen maar met “Ja” antwoorden. Automatisch zwaait ze terug als wegrijdt en naar haar wuift. Ze is een beetje van haar a propos af, maar een bliep van haar telefoon brengt haar terug. Terwijl ze de tong van Johan nog in haar mond voelt leest ze het appje van Bennie. Wat ze wil eten. , schrijft ze, Ze legt de telefoon in haar tas en rijdt weg.

Ze ligt op haar buik op haar bed, naakt. Bennie ligt op haar. Zijn stijve lul glijdt tussen haar schaamlippen door elke keer weer diep in haar kutje. Zijn gezicht is begraven in haar nek; ze hoort zijn gekreun en voelt zijn hete adem. “Oh fuck,” kreunt hij, “wat ben je toch lekker, schat.” Ze voelt hoe hij haar bij elke stoot opvult, haar kutje strak doordat ze haar benen bij elkaar heeft. Ze kreunt zacht, bang. Haar gedachten zijn niet bij haar Bennie die haar neukt, maar bij Johan. Ze fantaseert hoe het zou zijn als het zijn lul is die zo diep in haar lichaam dringt. Bennie snuift en ze weet genoeg. Hij wordt onrustig en begint zijn heupen steviger op haar billen te drukken. “Oh ja, schat, ja,” kermt hij, “jaaa,” zucht hij in haar nek terwijl ze zijn zaad in haar kutje voelt schieten. Hij laat zich op haar zakken en huivert. Hij kust haar nek, “Hoe kun je elke keer toch weer zo fantastisch zijn?” vraagt hij zich af. Na nog een kus en “Ik hou van je,” rolt hij van haar af. Margarita gaat op haar zij liggen en trekt haar benen op. Bennie kust haar schouder en kruipt lepeltje-lepeltje tegen haar aan. Ze voelt zijn natte, plakkerige en inmiddels slappe lul tegen haar billen en voor ze zelfs maar een “ik ook van jou,” heeft kunnen fluisteren, slaapt hij al. Haar gedachten glijden naar Johan en het duurt even voordat zij in slaap valt.

Et is niet de zondag maar al op zaterdag dat Margarita in de appgroep van het bedrijf de melding doet dat ze naar de kerstborrel zal gaan. Er volgt een klein bombardement van berichten om Johan vervolgens ook over te halen om mee te gaan en, eindelijk op zondagochtend, geeft ook hij toe. Hij meldt ook dat hij een hotelkamer gaat regelen, mocht het stiekem toch leuk blijken te zijn. Margarita doet haar deel en vraagt hem, publiekelijk, of hij dan ook een kamer voor haar wil reserveren; misschien is er iets van korting te krijgen bij het boeken van twee kamers? Zowel de zaterdag als de zondag is ze druk in haar salon want opruimen, voorraadbeheer en administratie horen er ook bij. De maandag staat Johan er een keer niet. Ze ziet hem vluchtig als ze aan de achterzijde van het pand is aangekomen; net als hij binnendoor naar voren loopt. Meer dan een kort “hoi,” en “tot straks,” is er niet. Gelukkig heeft hij een vlotte route en is hij snel terug. Bij de volgende route helpt hij haar met twee achterlijk zware accu’s die ze samen in de auto tillen. “Hoe was jouw weekend?” vraagt hij belangstellend. Margarita kijkt om zich heen en zegt op zachte toon, “Bennie en ik hebben vrijdag geneukt.” Johan kijkt haar even schuin aan. “Ben je nu jaloers?” vraagt ze. “Een beetje wel,” zegt hij, “dat wil ik ook. Maar ik begrijp hem wel.” “Hoezo dan?” vraagt ze. Johan kijkt ook om zich heen, ziet de overige collega’s verderop roken, kletsen en lachen en zegt op gedempte toon, terwijl hij zijn arm om haar middel ligt en haar (zijdelings) tegen zich aantrekt, “Jij hebt echt geen idee hoe ongelooflijk lekker en adembenemend mooi je bent,” en na nog een korte blik om zich heen laat hij even zijn hand op haar kont rusten. “Oh,” gaat hij verder, “ik heb trouwens één kamer gereserveerd.” Ze kijkt hem aan. “Eén?” vraagt ze. Hij knikt. “We kunnen ook niets doen in één kamer, maar dan slapen we in één bed, goed?” vraagt hij. Ze glimlacht. “Prima,” zegt ze. Dan laden ze de laatste banden in en gaat ze op pad. Als ze terug is van de route zit hij in de kantine rustig te eten.

De opvolgende weken verlopen redelijk saai en voorspelbaar. Geen van beiden is nog blij met het werk, maar Johan heeft in ieder geval een uitweg gevonden en ook Margarita begint erover te denken om te stoppen en zich fulltime op haar salon te concentreren. Als ze wat cliënten spreekt, haar planning bekijkt en de aanvragen voor nieuwe cliënten in ogenschouw neemt, denkt ze dat ze het wel kan om dit 5 dagen in de week te gaan doen. Sterker nog, als ze zou willen kan ze de hele zeven dagen volplannen, al vindt ze dat toch weer té gortig. Ze zucht en leunt tegen de muur. Dezelfde muur waartegen ze leunde toen ze van achter door Johan werd genomen. Eén hotelkamer… voor hen beiden. Hoe zullen ze het gaan uitspelen? Durft hij nog als puntje bij paaltje komt? Of zij? Misschien verliest zij de moed? Die gedachte heeft ze vaker; dat niet hij maar zij degene zal zijn die er niet mee door zal gaan. Maar die gedachte wordt elke keer bestreden door de herinnering aan Leontien en haar ‘pluk de dag’ motto en ja, met Johan in haar salon… zijn lul in haar kutje en zijn zaad in haar schede… Dat valt er wel onder; pluk de dag, Carpe Diem, leef en geniet, heb plezier. Ondanks dat het betekent dat ze vreemd zal gaan. Net als Johan. Diens gedrag en recente opmerkingen doen haar vermoeden dat hij inmiddels zijn besluit heeft genomen en er vrede mee heeft om zijn Lulu te bedriegen; ook al weet hij hoeveel pijn hij haar zal doen, als het ooit uitkomt. Of haar Bennie. Maar dat is ook het woord hierin… ‘als’. Margarita heeft geen enkele reden om het aan Bennie te melden, net zoals Johan… Margarita schudt haar hoofd alsof ze de gedachten wil verjagen. Ze probeert zich te concentreren op de hotelkamer; op haarzelf, daar helemaal naakt; op Johan, in diezelfde kamer en minstens even bloot als zij. Zijn lul; hard en licht trillend op zijn hartslag, zijn eikel ontbloot en klaar om in haar zeiknatte poes te glijden. Ze krijgt het warm van de gedachten en merkt hoe haar kutje begint te kriebelen. Ja, nu weet ze het zeker. Ze zal het gaan doen.

Wederom verstrijken er weken en komt de dag van het feest dichterbij. Ze hebben al besloten om met elk hun eigen auto naar het hotel rijden. Margarita heeft in haar salon dingen te regelen maar toch is zij de eerste die op pad gaat, nadat ze haar tas met spullen in haar Twingo gezet heeft. Het verbaast haar een beetje dat het hen beiden gelukt is om de volgende dag, een woensdag, vrij te krijgen. Er wordt binnen het bedrijf toch al gemopperd dat het niet op een vrijdag of een zaterdag gehouden wordt, maar een collega die in de OR zit weet dat dit te duur zou worden. Ondanks de reguliere verkeersdrukte is ze mooi op tijd bij het hotel. Ze kan zelfs een mooi parkeerplaats vinden, vlak bij de ingang. Het is ook nog rustig bij de receptie; geen gasten en één jongedame als receptioniste.

“Goedemiddag, welkom bij ons hotel,” zegt ze vriendelijk, kan ik u helpen?” “Goedemiddag,” zegt Margarita terug, “jazeker. Ik wil graag inchecken.” Ze kijkt om zich heen, ziet geen collega’s en zegt, “Ik heb gewonnen, ik ben eerder dan mijn vriend,” en ze juicht even. De receptioniste lacht even. “Onder welke naam is er gereserveerd?” vraagt ze. “Dat zal onder zijn naam zijn, Van le Vart,” zegt Margarita. De receptioniste, die volgens haar naambordje Joyce blijkt te heten, zegt al snel, “Gevonden, inderdaad, kamer 313. Ah, ik zie dat er gebruik gemaakt wordt van het bedrijfsarrangement in verband met de kerstborrel in de grote zaal. De kamer is helaas helemaal aan de andere zijde van het hotel; de ingang van de zaal is hier bij de receptie rechtsaf, maar de kamer is links naar de liften en dan even wandelen. Ik hoop dat dit geen probleem is, ik heb ook weinig mogelijkheden om te schuiven, zeker niet zonder in een fiks duurdere kamer te komen.” De woorden klinken als muziek in de oren van Margarita. Ver weg van het feest, ver weg van de ogen van hun collega’s… Johan en zij zouden zelfs hand in hand kunnen wandelen, zonder dat iemand het door zou hebben. Maar toch… dat blijft een risico. Ze glimlacht naar de receptioniste, Joyce. “Joyce,” zegt ze, “dat is geen enkel probleem. Mijn vriend zal zich bij je melden en een eigen keycard nodig hebben, ik hoop dat dit geen probleem is?” Nu glimlacht Joyce. “Nee hoor,” zegt ze, “als hij zich bij ons meldt, geen probleem.” Margarita kijkt in de richting van de zaal en wijst met haar vinger, terwijl ze de gegevens invoert, “Is via de receptie de enige manier om bij de zaal te komen?” “Nee,” zegt Joyce, “Precies onder mijn voeten loopt een gang naar de liften.” “Ah, mooi,” zegt Margarita. Joyce zucht even, “Dat zeker. In een ander hotel kon dat niet en als een feestje een beetje uit de hand liep dan liepen er stomdronken gasten via de receptie naar hun kamers, waar je net bezig was met inchecken van nieuwe gasten. Erg vervelend,” zegt ze. “Gelukkig maar,” glimlacht Margarita en neemt de keycard in ontvangst. Ze neemt afscheid van Joyce en begint de wandeling naar de lift. Terwijl ze wacht stuurt ze een berichtje naar Johan. De *ping* van de lift en een binnenkomend bericht zijn gelijktijdig, maar Johan, rijdend, stuurt niet meer dan een opgestoken duimpje. Joyce had niet overdreven toen ze zei dat de kamer helemaal aan de andere kant is. Het kost Margarita 5 minuten om naar de kamerdeur te wandelen en ze stapt flink door. Ze legt haar hand op de deurklink en haalt even diep adem. Dan houdt ze de keycard tegen het slot, na een kort klik is de deur ontgrendelt, drukt ze de klink naar beneden, opent ze deur en stapt ze naar binnen.

Margarita zucht. De kamer is mooi. Een prachtig, net opgemaakt bed staat prominent in het midden, tegen de muur. Een bankje, twee stoelen en een bureau. Verder een TV aan de wand, een Nespresso apparaat en een waterkoker. De badkamer heeft een douchebad maar gelukkig met een gordijn. De hotels met deurtjes en schermen zorgen voor gespetter. Echt groot is het bad niet. Margarita probeert zich voor te stellen hoe zij daar samen met Johan in zit, maar ze heeft ernstige twijfels of dat zal passen. Samen douchen zou wel lukken, maar als het gezelliger wordt… die gladde, ronde randen van het bad maken het gevaarlijk. En plausible deniability is er niet meer met een gebroken arm… Ze zet haar tas neer, doet haar jas uit en hangt het aan de kapstok. Haar telefoon piept weer. Johan: Margarita glimlacht. stuurt ze terug. Terwijl ze er over denkt, krijgt ze een idee. De vitrage is dik genoeg en ze begint te glimlachen. “Ja,” zegt ze, “dat is een goed idee, al zeg ik het zelf,” en ze begint zich uit te kleden. Ze neemt rustig plaats op de stoel want ze weet dat het nog minimaal een kwartier zal duren voor Johan bij de deur zal staan. Eerst haar linkerschoen, die ze vervolgens onder de stoel zet. Dan volgt haar rechterschoen dat al snel naast de linker geplaatst wordt. Ze trekt haar witte sokken tezamen uit maar twijfelt. Dan gooit zij deze in de hoek richting haar tas. “Straks maar schone pakken,” zegt ze en trekt haar trui over haar hoofd. Haar T-shirt besluit half mee te gaan, maar die laat ze nog even. Ze vouwt de trui netjes op en legt deze op de tweede stoel. Ze maakt haar riem los en knoopt ze haar broek open. Even staat ze op om deze om haar kontje te krijgen, maar al snel zit ze weer en vouwt ze de broek op om deze ook op de andere stoel te leggen. Dan pas volgt haar T-shirt, even wit als haar sokken. Deze vliegt ook naar de tas. Dan grijpt ze achter haar rug en klikt haar BH los. Ze slaakt een zucht van verlichting als haar B cups de vrijheid krijgen. Haar witte BH is zeker comfortabel, maar toch… Het kledingstuk zwiert naar de sokken, maar landt op het T-shirt. Even wipt ze haar kont weer op om ook haar slipje, ja, ook wit, uit te krijgen. De voorzijde blijft even plakken aan haar lipjes; ze voelt een latente geilheid, maar het kan ook wat zweet zijn. Zo zit ze naakt in de kamer, haar slipje nog bungelend aan haar duim als haar telefoon piept. stuurt Johan. schrijft de naakte Margarita terug, zet ze alvast haar alibi klaar. Haar slipje landt geluidloos bij haar andere kleding. Ze legt haar telefoon weg, haar handen op de stoelleuning en wacht geduldig af.

Het duurt maar even voor ze gerommel bij de deur hoort. Een zoem, een klik en de deur wordt geopend. Met een bonk van een tas tegen een muur betreedt Johan de kamer. “Hey!” begint hij, “ik heb onderweg niemand gezien van de zaak en hier in de gang was het ook uitgestorven dus niemand heeft gezien dat ik deze kamer ben binnen gegaan.” Hij bevindt zich nog steeds in de hal en omdat hij de deur sluit is zijn blik weg van Margarita die geduldig, maar met enige opwinding, afwacht wat zijn reactie zal zijn als hij haar naakt in de stoel ziet zitten. Daarop hoeft ze niet lang te wachten. “Ik ben blij dat ik er ben, wat een verkeer…” Verder komt hij niet. Zijn tas glipt uit zijn vingers en valt met een plof op de vloer. “Fucking hell…” fluistert hij, “je bent nog lekkerder dan ik dacht.” Margarita glimlacht. “Ik ben blij dat ik effect op je heb,” zegt ze. “Ooohhh,” zegt Johan, “maar dat had je toch al.” Dan bedenkt Margarita zich iets. “Oh ja,” zegt ze, “je had me natuurlijk nog nooit naakt gezien.” Johan knikt langzaam. “Toen we in jouw salon geneukt hebben,” zegt hij, “hebben we onze kleren, grotendeels, aangehouden.” Ze knikt. “Dus heb je dit nog niet gezien,” en ze spreidt haar benen, daarmee haar kale kutje aan hem onthullend. Hij kijkt… staart naar haar rozige schaamlippen en zucht. “Wow…” weet hij uit te brengen. Terwijl haar handen van haar knieën via haar liezen omhoog glijden fluistert ze hees, “Misschien wil je wel zien hoe ik mezelf vinger?” Met haar wijs- en middelvinger duwt ze haar lipjes uiteen zodat ze zich nu helemaal voor hem opent. Johan kreunt. Margarita geilt niet alleen hem op, ze merkt dat ze zelf ook opgewonden raakt. Haar tepels priemen al in de lucht en haar vingers glijden bijna weg van haar lipjes. Licht hijgend zegt ze, ”Of hoe ik mijn vinger in mijn poesje schuif; mijn lekker, natte poesje.” Ze kreunt als ze haar wijsvinger in haar schede laat glijden. “Mmmm, zo lekker,” kermt ze, “maar ik zou liever jouw vingers in mijn sneetje hebben.”

Johan kijkt haar geil aan maar schudt zijn hoofd. “Nee,” zegt hij, “dat wil je niet. Niet nu in ieder geval.” Margarita likt haar lippen. “Oh jaaahhh,” kreunt ze, “dat wil ik wel.” “Nooouuu,” zegt Johan, “ik weet toch vrij zeker dat je mijn vinger nu niet in dat heerlijke… sappige… kutje van je wil hebben. Ze kijkt hem aan. Ze is heet, ze is geil en ze wil hem in haar hebben. Vooral zijn lul, maar voor nu… zijn vingers zijn ook goed. “Ik wil die vingers van jou in mijn hete snee,” kermt ze. Johan merkt hoe geil ze is, maar is standvastig. “Nee, echt,” zegt hij, “dat wil je niet.” Hij loopt op haar af en legt zijn wijs- en middelvinger tegen haar warme hals. Het duurt een seconde en dan slaat ze zijn hand weg, is haar geilheid onmiddellijk verdwenen, trekt ze haar benen op en zit in een foetushouding op de stoel. “Godverdomme,” vloekt ze, “wat heb jij koude vingers.” Johan kan een korte grinnik niet onderdrukken. “Dat zei ik toch,” zegt hij, “je wil mijn vingers nu niet in je.” Margarita wrijft met haar hand over de koude plek. “Maar eh…” begint hij, “ik zou wel graag even jouw kutje likken.” Ze kijken op de klok. “Ok,” zegt hij, “even maar. Niet lang maar genoeg om jouw smaak te proeven.” Margarita voelt zich verhit, ondanks de koude douche. “Nou, even dan,” geeft ze toe, ze zakt achterover en spreidt haar benen weer. “Alleen jouw tong!” waarschuwt ze terwijl ze haar knieholtes op de stoelleuning laat rusten. Johan knikt en met open mond knielt hij voor haar. Hij schuifelt een beetje dichterbij tot hij op zo’n veertig centimeter van haar grotje zit. “Wauw,” zucht hij, “jouw kut is zo mooi.” Margarita kan een glimlach niet onderdrukken. Hij brengt zijn gezicht naderbij, maar ze ziet ook hoe hij, onbewust, zijn rechterhand naar haar lipjes brengt. Ze geeft met haar hand een tik op zijn vingers. “Geen vingers, had ik toch gezegd,” zegt ze streng. Johan knikt en leunt op zijn beide handen. Zijn hoofd bevindt zich nu op tien centimeter en hij haalt via zijn neus adem. “Je ruikt zó lekker,” zucht hij en zijn warme adem kriebelt haar lipjes. “Mmmm,” kreunt ze zacht. Hij overbrugt de laatste afstand en steekt zijn tong uit. Voorzichtig gaat het puntje van zijn tong over haar lipjes, wat tot hernieuwd gekreun van Margarita leidt en ze voelt de warme gloed terugkeren. “Ga dooorrr,” kermt ze. Johan glijdt van haar rechterschaamlip via haar klitje over haar linkerlipje naar beneden. Onderaan ontmoet hij een nieuwe druppel geil, vers ontgonnen aan de klieren in haar kutje. Als een goede wijn laat hij deze over zijn tong rollen. Hij glimlacht. “Je bent bloedmooi, ruikt heerlijk en smaakt zalig,” zegt hij, “je maakt me hard en het liefst zou ik je nu willen neuken. Maar…” hij kijkt op de klok. Margarita zucht teleurgesteld. “Ik zou jouw pik dolgraag in me willen…” zegt ze, “maar we moeten ons toneelstukje nog doen.” Johan geeft haar lipjes een zacht kusje. “Dag schatjes,” zegt hij tegen haar geslacht, “tot straks, dan gaan we nader kennis maken.” Margarita gniffelt en geeft hem een aai over zijn hoofd.

Zijn knieën knakken als hij opstaat. Ze ziet de bobbel in zijn broek en glimlacht. Hij ziet haar kijken en glimlacht. “Die ga je zo zien,” zegt hij, “je denkt toch niet dat ik in mijn werkkleding ga?” “Oh… ja,” zegt ze, “dat is ook zo.” Johan begint zich uit te kleden. Zijn vest en blouse gooit hij op zijn tas. Hij haalt eerst zijn telefoon en sleutels uit zijn broek alvorens hij deze ook uittrekt en op zijn tas mikt. “Mmmm,” bromt Margarita tevreden en gaat even met de toppen van haar vingers over de aanzienlijke bobbel in zijn onderbroek. “Ik zei toch dat je hem zou zien,” zegt hij. Ze grinnikt even. “Ik zie hem niet,” zegt ze, “jouw onderbroek zit in de weg.” Johan lacht even. “Ok, ok,” zegt hij en haakt zijn duimen achter de rand. Soepel trekt hij zijn Ton Sur Ton onderbroek naar beneden en zwiept zijn stijve lul de vrijheid in. Margarita neemt hem even in haar warme hand en Johan kreunt. “Zo jochie,” zegt ze tegen zijn geslacht, “we hebben eigenlijk nog niet echt kennis gemaakt. Ik heb je nog niet gezien, maar gelukkig wel kunnen voelen.” Ze trekt Johan aan zijn lul dichter naar haar toe tot zijn eikel zich vlak voor haar neus bevindt. Ze kijkt even naar hem omhoog en hij ziet de twinkeling in haar ogen. Dan opent ze haar lippen en neemt ze zijn geslacht in haar mond. Niet een beetje, Margarita schuift haar hoofd door tot haar neus zijn buik raakt. Hij kreunt als ze met haar tong even kort over zijn schacht glijdt.

Met een glimlach op haar gezicht laat ze hem weer ontsnappen. Johan laat een kreun moeiteloos in een zucht vloeien. Hij ziet het plezier in haar ogen. “Je bent gemeen,” zucht hij. Margarita grinnikt even. “Jij plaagde mij ook,” lacht ze. Nu lacht hij ook, maar trekt een serieuzer gezicht. “Zou je het doorslikken?” vraagt hij. Margarita tovert een lieve glimlach op haar gezicht. “Vanavond niet,” zegt ze, “tenslotte voel ik me niet lekker en heb last van mijn maag.” Even kijkt Johan haar aan; alvorens in lachen uit te barsten. Dan houdt zij het ook niet meer en lacht met hem mee.

Ze staat op en loopt naar haar tas toe. Terwijl hun lachen langzaam wegzakt, vist zij een bruine jurk uit haar tas. “Ga je commando?” vraagt Johan. Ze kijkt hem aan. “Hoe bedoel je?” vraagt ze. Hij wijst even met zijn vinger en duidt haar lichaam. “Niets eronder,” verduidelijkt hij, “geen ondergoed.” “Oe,” zegt ze, “dat zou jij wel willen, hé?” Hij grijnst. “Dolgraag,” zegt hij, “als enige weten dat jij helemaal bloot bent onder die jurk,” en hij smakt even met zijn lippen. Ze schudt haar hoofd. “Ik ben bang dat anderen het kunnen zien,” zegt ze. “Probeer het eens, dan kijk ik wel of je iets kunt zien van die prachtige borsten of dat heerlijke kutje van je,” stelt hij voor. Ze denkt even na. “Proberen kan natuurlijk,” zegt ze tegen niemand in het bijzonder. Ze pakt de jurk aan de onderzijde en drapeert het in één vloeiende beweging over haar lichaam.

“Oeh,” zegt ze als de stof over haar tepels voelt glijden. Terwijl zij de jurk toonbaar maakt, kleedt Johan zich aan in zijn gewone kleding. Hij kijkt naar haar en naar zijn reflectie in de spiegel. “Ik voel me ‘underdressed’,” zegt hij. “Maakt niet uit joh,” zegt Margarita en ze geeft hem een por, “bovendien is alles binnen…” ze schat even, “anderhalf uur toch uit.” Hij glimlacht even, maar het is moeizaam. “Nou, kom op,” zegt ze, “laat ik iets zien dat ik voor vanavond voor jou gereserveerd heb?” “Ok,” zegt Johan, “eens kijken.” Margarita voelt zijn ogen over haar borsten glijden. “Zit je nu naar mijn tieten te kijken?” vraagt ze. “Ja,” zegt hij met een kleine frons op zijn voorhoofd, “ik probeer te kijken of jouw tepels door de stof heen prikken. Zijn jouw tepels nu hard?” Ze voelt even aan haar borsten. “Ja,” zegt ze. Hij leunt naar links, naar rechts, bukt, draait, rekt en strekt en is dan tevreden. “Je ziet er niets van dat jouw tepels stijf zijn,” zegt hij. “Mooi, gelukkig,” zegt ze. “Volgende,” zegt hij en gaat zitten, “buk eens voorover, alsjeblieft,” vraagt hij, “naar me toe.” Margarita doet wat hij vraagt en leunt op het tafeltje. “Dieper, dieper, dieper,” dirigeert hij en gebaart ook met zijn hand. “Johan, ik val bijna om,” steunt ze. Hij beweegt weer heen en weer en glimlacht. “Geen inkijk in jouw decolleté,” zegt hij, “de jurk sluit mooi om jouw hals. Volgende, zou je overeind willen gaan staan, zijdelings naar me toe en jouw armen bewegen? Zo’n beetje alle kanten op?” Ze gaat volgens verzoek voor hem staan, hij staat ook op, en begint met haar armen te zwieren. Johan probeert via de armgaten een blik van haar B cups op te vangen. “En?” vraagt ze. “Wederom niets,” zegt hij, “kun je met jouw benen zo wijd mogelijk gaan staan?” Ze grinnikt even. “Je weet inmiddels toch dat ik voor jou met mijn benen wijd ga, dat hoef je niet te vragen,” zegt ze en ook Johan moet even grinniken. Ze voldoet aan zijn verzoek en hij kijkt toe. “Is de zoom elastisch?” vraagt hij en ze knikt. Hij knielt en kijkt. Dan gaat hij op de grond liggen en kijkt weer. “Zou je nu jouw jurk willen optillen?” Ze tilt de stof op van haar enkels omhoog. Johan gaat op zijn rug liggen en schuift zich langzaam tussen haar benen. “Verder omhoog,” vraagt hij en ze blijft de stof optrekken tot het bij haar knieën is. Johan pakt zijn telefoon en schijnt met het lampje tussen haar benen. “Je maakt toch geen filmpje of foto?” vraagt ze. “Ik heb alleen de zaklamp aangezet,” is het antwoord, “en ja, dan kun je zien dat je geen slipje draagt en jouw prachtige kutje zichtbaar is. Maar ik vermoed dat dit wel zal opvallen.” Margarita kijkt naar de spiegel. Ze ziet hoe ze staat, haar benen wijd, jurk omhooggetrokken tot haar knieën met Johan op zijn rug tussen haar benen met de lamp van zijn telefoon aan. “Ja,” zegt ze “dat gaat wel opvallen. Je kunt weer opstaan, ik ben overtuigd. Je krijgt jouw zin, ik ga… eh… commando.” “Neuh,” zegt Johan, “ik blijf hier nog even; ik heb een prachtig uitzicht.” Margarita zet haar benen bij elkaar en geeft hem een zachte schop. “Ow!” overdrijft hij, maar komt wel overeind.

Hij veegt zijn kleding schoon en kijkt haar aan. “Zullen we dan maar?” vraagt hij en steekt zijn hand uitnodigend naar haar uit. “Ik moet mijn make up nog controleren,” zegt ze en loopt naar de badkamer. Terwijl ze zich in de spiegel bekijkt leunt Johan tegen de deurpost. “Het heeft zeker niet zo veel zin om te zeggen dat je er fantastisch uitziet, om op te eten bent en het echt niet nodig is?” zegt hij. Margarita werkt haar eyeline bij. “Klopt,” is haar antwoord, “geen enkele zin.” “Hoewel ik dolgraag hand in hand met jou door de gangen naar de zaal zou willen lopen en mijn handen in de lift overal over jouw heerlijke lichaam wil laten gaan,” zegt hij, “is het misschien verstandiger om eerst te gaan. We kunnen het proberen met een ‘kijk eens wie ik tegenkwam’, maar of dat gaat werken.” Ze knikt en begint met haar lipgloss. “Goed idee,” zegt ze. “Enne… straks?” vraagt hij en hij legt een hand op haar bil. Ze kijkt hem even aan. “Sorry,” zegt hij, “maar je hebt zo’n lekkere kont.” “En daar wil je me straks zeker ook in neuken?” vraagt ze nonchalant. Hij knijpt even zacht en haalt zijn hand weg. “Ik wil jou dolgraag neuken,” zegt hij, “altijd, overal en in elk gaatje. Maar het aller-, allerbelangrijkste is wat jij wil.” Ze kijkt hem even aan. “Misschien,” zegt ze. “Dus geen harde nee?” vraagt hij en ze ziet de opwinding in zijn ogen. “Word je nu hard?” vraagt ze. “Een beetje wel ja,” is zijn antwoord. Ze glimlacht. “Het is geen harde nee, maar ook geen belofte,” zegt ze, “en ga nu, ik ben bijna klaar.” “Ja, baas,” grinnikt hij en vertrekt. Even glimlacht Margarita als ze de laatste hand aan haar make up legt. Dan wacht ze nog even en knabbelt op een chocoladereep die ze had meegenomen. Ze zal zich zo immers niet lekker voelen en niets eten.

Na de wandeling door de gangen van het hotel arriveert ze in de zaal. De muziek knalt uit de speakers en wel op zo’n luid niveau dat een normaal gesprek een uitdaging gaat worden. Ze weet ook al meteen dat het scenario voor Johan, ‘er niets aan vinden’ een makkelijke voor hem zal zijn. De DJ van dienst blijkt ene Rory Jonkergouw te zijn, bijschnabbelend naast zijn reguliere baan als disc jockey van RadioNL. Dat hoeft op zich geen probleem te zijn, maar helaas voor Johan, heeft Rory de ‘muziek’ meegenomen die hij door de week ook dagelijks draait. En waar ze weet dat Johan de voorkeur geeft aan ‘weinig geleuter, meer muziek’ is dit zeker niet wat hij in gedachten had. Al snel weet ze haar collega’s te vinden en Liana en Bert begroeten haar hartelijk door in haar oor te brullen dat ze blij zijn dat zij en Johan bij het feest zijn. Margarita wordt ook meteen een biertje aangeboden, dat ze afslaat om vervolgens een rode wijn in haar handen gedrukt te krijgen. Ze begint haar spel, geeft de wijn weer terug en wrijft even over haar buik en brult Liana in haar ook dat ze niet lekker is en hoopt het de avond vol te kunnen houden. “Toch niet zwanger?” lacht Liana maar de woedende blik van Margarita zorgt ervoor dat de lach snel weg is. Snel klokt Liana de wijn weg. Margarita krijgt ook nog borrelnootjes, bitterballen, mini loempia’s, mini frikandellen, satéballen, kipnuggets, mini kaassouffle’s en nasiballen aangeboden maar ze bedankt vriendelijk ervoor. Ze kijkt rond; waar is Johan? Ze vindt hem aan de bar (voor alle volledigheid, bar #4) met een glas Spa blauw (Chaudfontaine, red) in zijn handen. Hij ziet er miserabel uit en ze snapt meteen dat hij niets hoeft te acteren of net doen alsof. Hij heeft het echt niet naar zijn zin. “Je ziet eruit alsof je een goede beurt kunt gebruiken,” roept ze in zijn oor, hopende dat het volume precies goed is en door niemand, behalve door hem, gehoord kan worden. Hij neemt een slok van zijn mineraalwater en kijkt haar treurig aan. “Het is dat ik altijd zin in je heb,” roept hij in haar oor, “anders zou ik er zelfs nog voor bedanken.” “Ga jij dan vast?” roepvraagt ze in zijn oor. “Dolgraag,” roepantwoordt hij in haar oor terug. “Ik wil dat je naakt op bed ligt,” roept ze in zijn oor, “als ik zo de kamer betreedt.” Hij antwoordt met een korte knik. “Tot zo, lekker ding,” roept hij in haar oor en begint de collega’s langs te gaan. Het laatste wat hij doet voor hij de zaal verlaat is twee opgestoken middelvingers tonen in de richting van Rory, die niets in de gaten heeft.