Mijn tweede dag in vrijheid begon iets veelbelovender dan de eerste, maar slechts een klein beetje. Ik had meer geslapen dan de nacht ervoor: de kou had me maar één keer wakker gemaakt, waardoor ik onder de dekens was gekropen, en de nacht in relatieve rust had doorgebracht. Maar toen de wekker naast mijn hoofd piepte en ik mijn ogen opendeed, drong de realiteit van de situatie weer tot me door. Ik was alleen in het stille huis. Mijn man Tim had me verlaten omdat ik tegen hem had gelogen over mijn ontmoeting met Sven, mijn enige minnaar; de man die me maanden eerder had verleid en met wie ik een hartstochtelijke affaire was begonnen. Onze scheiding zou voorgoed kunnen zijn; het zou ook maar twee weken kunnen duren, maar op dat moment was mijn man weg en er was geen garantie dat hij terug zou komen.

Toen ik na een maand van buitenechtelijke seks mijn ontrouw aan mijn man had opgebiecht, stemde Tim er uiteindelijk mee in dat we ermee door zouden gaan en een soort 'hotwife-cuckold'-relatie zouden hebben. Maar dat betekende niet dat ik carte blanche had om met iedereen te slapen, wanneer dan ook; mijn man moest goedkeuren met wie ik sliep en wanneer. Ik mocht Sven niet zien of met hem naar bed gaan zonder toestemming van mijn man. Het ging om vertrouwen; dat vertrouwen had ik geschonden.

Het allerbelangrijkste was dat ik geen enkele man zo vaak mocht zien dat er een relatie zou ontstaan die ons meer dan twintig jaar oude huwelijk in gevaar zou brengen. En dat had ik met volle overgave gedaan; Sven en ik waren diep verliefd geworden. Onze relatie was zelfs zo intens geworden dat we tijdens een recent, zeer ongeoorloofd overnachtingsverblijf in een landhuishotel openlijk hadden besproken hoe ik mijn man zou gaan verlaten, bij Sven zou gaan intrekken en misschien zelfs met hem zou gaan trouwen zodra hij gescheiden was van zijn eveneens ontrouwe vrouw Julie. Zelfs dit bedrog had geheim kunnen blijven als ik minder naïef en voorzichtiger was geweest.

Op die vreselijke zondag, slechts twee dagen eerder, had mijn menstruatie ons ervan weerhouden om de liefde te bedrijven. Om zijn frustratie te verzachten, had ik Sven een van mijn zeldzame orale seksbeurten gegeven, waarbij ik zijn sperma doorslikte – een nog zeldzamere gebeurtenis. Toen ik thuiskwam, deed ik alsof ik naar de sportschool was geweest. Maar toen Tim mij kuste had hij Sven's sperma op mijn adem geroken en het in mijn mond geproefd; zo was de waarheid over mijn bedrog aan het licht gekomen. Toen hij erachter kwam hoe uitgebreid mijn buitenechtelijke relatie was en hoe vaak ik hem had bedrogen, was mijn Tim boos en gekwetst. Hij zei dat hij tijd en ruimte nodig had om te beslissen wat hij wilde doen.

Hij was diezelfde dag nog uit ons huis vertrokken en ingetrokken in het appartement van de dienstdoende specialist in het ziekenhuis, waar hij de hele komende week wilde blijven. Daarna zou hij naar Genève gaan voor een weeklange conferentie, een evenement dat berucht is vanwege het nachtelijke bedhoppen. Ik zou twee volle weken 'vrij en single' zijn en in die periode kon ik doen wat ik wilde met wie ik wilde en zelf bepalen met welke van de mannen in mijn leven ik wilde zijn, had mijn man tegen me gezegd. Als ik dat wilde, kon ik twee volle weken met Sven samenwonen als zijn vrouw; precies zoals we hadden gedroomd tijdens onze romantische avondjes weg, om er zeker van te zijn dat de beslissing die ik nam ook echt de juiste was.

Natuurlijk zou mijn man tegelijkertijd beslissen of hij überhaupt nog getrouwd wilde blijven met zijn leugenachtige, ontrouwe vrouw, ongeacht mijn beslissing. Als hij terugkwam uit Genève en we allebei weer bij elkaar kwamen, zouden we proberen ons huwelijk te redden. Als een van ons ook maar enigszins twijfelde, zou een scheiding volgen. Om de ernst van de situatie te benadrukken, had hij erop aangedrongen dat we allebei onze trouwringen teruggaven. De ogenschijnlijke lichtheid van mijn ringloze hand en de bleekheid van de vinger waar de ring eerst had gezeten, maakten me erg ongerust.

Tot mijn grote onrust was mijn geliefde Sven, in plaats van verheugd dat zijn uitgesproken droom werkelijkheid zou kunnen worden, vreemd en afstandelijk. In plaats van direct bij hem in te trekken, in zijn armen te vallen en vervolgens in zijn bed te belanden zoals ik me had voorgesteld, waren we helemaal niet meer samen geweest sinds Tim was vertrokken. Het was niet Sven's schuld; zijn dochter was thuisgekomen, had hij me verteld. Ze logeerde in zijn appartement om te herstellen van problemen met haar vriend en zou er misschien wel de hele week blijven. Haar aanwezigheid maakte het natuurlijk onmogelijk voor mij om de rol van haar vaders vrouw te spelen, maar Sven had onze afspraak voor een kopje koffie de volgende avond ook gemist. Hij stuurde op het laatste moment een excuus, nadat ik me al had aangekleed om hem een plezier te doen.

Ik had zelfs mijn kleine roze kutje, waar hij zo dol op was, geschoren in de hoop dat we in ieder geval nog even snel achterin mijn auto konden neuken, zoals we dat in het begin van onze affaire hadden gedaan. Het idee was mislukt. Het gevolg was dat ik mijn eerste twee nachten in vrijheid alleen had doorgebracht in een groot, leeg huis, waar ik erotische verhalen schreef op mijn laptop. Ik stopte in het leven van mijn personages alle seksuele opwinding die ik zelf zo overduidelijk en pijnlijk miste. Die eerste late avond was ik gedwongen mijn toevlucht te nemen tot mijn eerste masturbatie in tientallen jaren om enige vorm van verlichting te vinden van de intense seksuele opwinding die mijn schrijven zo vaak teweegbracht. Ik voelde me vies en beschaamd toen ik die dinsdagochtend wakker werd, naakt op mijn bh na, mijn vingers en dijen een plakkerige, sterk ruikende bende van opgedroogd vaginaal vocht.

Gelukkig had ik het weer druk op mijn werk, waardoor de tijd snel voorbijging en ik nauwelijks momenten had om aan de twee mannen in mijn leven te denken. Tijdens die zeldzame momenten heb ik Sven wel zes keer gebeld en ge-sms't om een afspraakje te regelen. Maar hij nam niet op. Naarmate de dag vorderde, veranderden mijn berichten van warm en sexy naar zeer expliciet, om uiteindelijk wanhopig te klinken. Ik heb hem voor en na mijn bezoek aan de sportschool een berichtje gestuurd, maar hij heeft nog steeds niet gereageerd. Die avond at ik alleen, dronk ik bijna een hele fles droge witte wijn leeg, bracht ik een paar uur door met boos en gehaast schrijven en ging toen, opgewonden en gefrustreerd, naar bed.

Ik stond woensdagochtend heel vroeg op na een derde nacht alleen. Nog steeds vol schaamte had ik de drang weerstaan om de avond ervoor te masturberen of de geheime vibrator te gebruiken die stiekem in een schoenendoos onderin mijn kast lag. Ik vermoedde dat mijn wilskracht het niet lang meer zou volhouden. De onverwachte en ongewenste pauze in mijn seksleven had me tijd alleen gegeven – vreselijk alleen – maar vreemd genoeg had het mijn schrijven juist een impuls gegeven die het hard nodig had. Sinds mijn affaire was begonnen en fysieke genoegens de literaire hadden overschaduwd, had ik weinig gepubliceerd en begonnen mijn lezers weg te blijven. Ik had die afleiding ook hard nodig, anders zou ik door vroeg opstaan nog meer tijd hebben om over mijn situatie na te denken en me af te vragen wat mijn man en mijn minnaar aan het doen waren, iets waar ik allebei een hekel aan had. Waarom had Sven niet op mijn berichten gereageerd? Was zijn telefoon kapot? Verloren? Ik had ook naar zijn vaste lijn gebeld, maar kon geen bericht achterlaten voor het geval zijn dochter Hannah opnam. Was ze over ons te weten gekomen? Was dat de reden waarom Sven niet naar mij toe wilde komen, naar de vrouw van wie hij zo vaak had gezegd dat hij van haar hield? Met wie hij wilde trouwen? De vrouw wier huwelijk door hem op de rand van de afgrond stond?

Ik vroeg me af wat Tim de afgelopen drie nachten had uitgespookt. Had hij iemand gevonden om mijn plaats in het smalle eenpersoonsbed in het appartement van de dienstdoende consulent in te nemen? Hij was er immers van overtuigd dat ik de afgelopen drie dagen als de vrouw van mijn minnaar had geleefd, vrij om zo lang en zo vaak als we wilden met hem de liefde te bedrijven. Waarom zou hij geen vervangster zoeken voor zijn leugenachtige, ontrouwe vrouw? De gedachte aan Tim in de armen van een andere vrouw was bijna ondraaglijk. Hoe hij mijn ongebreidelde ontrouw de afgelopen maanden had kunnen verdragen, ging mijn begrip te boven. De gedachte alleen al dat mijn man met een andere vrouw zou zijn, haar hand zou vasthouden, haar zou kussen zoals hij mij had gekust, haar borsten zou strelen zoals hij de mijne had gestreeld, was een kwelling. En als ik me voorstelde hoe hij haar de heerlijke lichamelijke genoegens van zijn mond en tong zou laten ervaren en, erger nog, hoe hij haar zou penetreren met zijn lange, dunne penis voordat hij haar vagina vulde met het sperma dat al die jaren alleen mijn lichaam had gekend, dan brachten die beelden me tot tranen.

De zon kwam net op toen ik in mijn pyjama de trap af liep en de waterkoker vulde. Ik had nog minstens twee uur te overbruggen voordat ik naar mijn werk kon gaan, dus in mijn wanhoop ging ik weer achter mijn laptop zitten en begon met hernieuwde energie te schrijven. Ik had ook mijn vastgelopen correspondentie met een aantal online vrienden weer opgepakt. Ik durfde geen van hen te vertellen hoe erg de situatie nu was. Het dichtstbij kwam ik toen ik Richard vertelde over mijn plan om een week als Sven's vrouw door te brengen. Richard reageerde er niet bepaald enthousiast op; hij vertelde me dat zijn eigen vrouw Barbara ooit bijna bij hem en hun twee kinderen was weggegaan nadat een van haar vele affaires te emotioneel was geworden. Richard had erop aangedrongen dat de enige veilige manier om een 'Hotwife' te zijn, was om een groter aantal kortstondige minnaars te hebben in plaats van een langdurige affaire, een mening die door de meeste van mijn online correspondenten van harte werd onderschreven. Als het aankwam op het bedriegen van je echtgenoot, was er volgens hen veiligheid in aantallen voor alle betrokkenen.

Ik wist dit al die tijd al, dus waarom in vredesnaam had ik niet geluisterd? Het zegt veel over het gezond verstand van mijn vrienden, nog meer over mijn eigen koppigheid en ook wel iets over Sven's seksuele prestaties in bed, dat ik dit advies volledig in de wind heb geslagen, mijn affaire met hem alleen heb voortgezet en nu geconfronteerd word met het reële vooruitzicht dat mijn ruim twintig jaar oude huwelijk op de klippen loopt. Ik benutte elke minuut om steeds meer te schrijven, in een poging de vreselijke gedachten die door mijn hoofd spookten te verdringen, terwijl ik de ene mok hete thee na de andere dronk tot het eindelijk tijd was om te douchen, me aan te kleden en naar mijn werk te gaan alsof er niets veranderd was. Maar toen ik naar mijn kale ringvinger keek en aan mijn lege bed dacht, wist ik dat alles veranderd was.

De ochtend sleepte zich voort. Er kwamen geen berichten van Tim; dat had ik wel verwacht, maar de volledige afwezigheid van enige communicatie van de man die zo vaak had gezegd dat hij van me hield, was totaal onverwacht. Welke problemen zou zijn dochter in vredesnaam kunnen hebben die zoveel van zijn aandacht opeisen dat hij me zelfs geen enkel berichtje kon sturen? Toch troostte ik mezelf met de gedachte dat ik nog ruim een week vrijheid had. Zodra Hannah terug naar de uni was gegaan en ik bij hem ingetrokken was, had ik alle tijd om te ontdekken hoe het was om zijn vrouw te zijn. Een warm gevoel overviel me toen ik me voorstelde hoe het zou voelen om in zijn armen in slaap te vallen, mijn lichaam gevuld met zijn zoete zaad; om wakker te worden naast zijn lange, sterke lichaam en in het ochtendzonlicht teder de liefde te bedrijven, onze lichamen één wordend. Omdat ik mezelf niet langer kon bedwingen, belde ik Sven om elf uur op mijn geheime telefoon. Hij nam niet op, dus liet ik een bericht achter met het verzoek terug te bellen; om me te vertellen dat hij nog steeds van me hield; om me gerust te stellen dat hij me nog steeds wilde, zoals hij zo vaak had gezegd.

Toen ik die avond naar huis reed, had ik nog steeds geen antwoord gekregen. Ik wist dat het stom was, maar op weg naar huis maakte ik een omweg en reed langs Sven's appartementencomplex. Het was een domme, kinderachtige actie; of hij er nu wel of niet was, ik zou toch wel boos zijn en ik had geen idee wat ik anders zou doen, maar ik ben er toch heen gereden. Sven's auto stond op zijn gebruikelijke parkeerplaats; of die wetenschap me op zich al een beter of slechter gevoel zou hebben gegeven, zal ik nooit weten, want tot mijn grote schrik stond er pal naast een kleine gezinsauto die ik meteen herkende als die van Julie. Dit kon maar één ding betekenen: mijn geliefde en zijn van hem gescheiden vrouw bevonden zich samen in hetzelfde appartement. Ik voelde me misselijk, mijn maag draaide zich om van angst terwijl ik me afvroeg wat er aan de hand was.

Hadden ze ruzie? Stonden ze te schreeuwen en gaven ze elkaar de schuld van het mislukken van hun huwelijk? Vertelde hij haar dat hij wilde scheiden zodat hij met mij kon trouwen? Waren ze met papieren naar elkaar aan het zwaaien, in de hoop op een harde, wraakzuchtige scheiding die hen beiden tot armoede zou brengen en hun kinderen voorgoed van zich zou vervreemden? Of hadden ze het bijgelegd? Waren ze samen in bed aan het vrijen, seks zoals ik me alleen maar kon voorstellen? Waren ze wild aan het vrijen op het bed waar hij me zo vaak zo hard had genomen? Had hij me al verlaten voor haar, de vrouw die zijn kinderen had gebaard? Was de reden dat hij niet met me communiceerde dat hij te veel onder de duim van zijn vrouw zat om zelfs maar aan me te denken?

Kon hij me nu dan niet meer schelen? Had ik mijn huwelijk voor niets op het spel gezet?

Een soort waanzin nam me over. Ik parkeerde mijn auto een paar meter verderop, op een weg die me vrij zicht gaf op hun appartement, en de volgende paar uur zat ik in mijn auto te wachten, starend naar de parkeerplaats. Het werd donker; de lichten in Sven's appartement gloeiden in de woonkamer, maar tot mijn opluchting niet in de slaapkamer. Wat deden ze daar? Wat deed ik daar? Gedachten aan mijn man Tim begonnen zich aan me op te dringen. Terwijl ik daar in de koude auto zat, vroeg ik me af: was hij aan het werk? Was hij een drankje aan het drinken met zijn collega's? Was hij alleen in de slaapkamer van de dienstdoende consultant? Of lag er naast hem een voluptueuze vrouw, onder hem, die de liefde met hem bedreef? Was ik hem al kwijt?

De pijn was genoeg om een vrouw gek te maken, dat was ik dan ook een paar uur lang: waanzinnig jaloers op de twee mannen in mijn leven, die me allebei niet leken te willen. Het was bijna tien uur toen ik Julie terug zag lopen naar haar auto. Haar ogen waren rood, alsof ze had gehuild, maar ik kon het niet zeker weten. Haar kleren waren verkreukeld; ze liep ook stijfjes. Ik zei tegen mezelf dat er veel redenen voor konden zijn, maar mijn gedachten bleven maar op één ding gericht. Een vlaag van pijn schoot door me heen toen beelden van mijn beste vriendin in bed met mijn minnaar door mijn hoofd flitsten. Het klopte niet! Sven hield nu van mij, niet van haar! Zij was degene die hem had bedrogen; degene wiens publieke affaire hun huwelijk had stukgemaakt. Ze reed weg. Een tijdje zat ik daar en staarde naar de gloeiende ramen van het appartement; de plek waar mijn trouw aan mijn man volledig was vernietigd; de plek waar de man van wie ik hield me zo vaak had verteld dat hij van me hield en me begeerde. De lichten in het appartement bleven nog een half uur aan voordat de ramen zwart werden. Ik reed naar huis, nam een flinke slok witte wijn op een lege maag en bracht een woedend uur door met het schrijven van wrede, onaangename alinea's waarvan ik wist dat ze nooit gepubliceerd zouden worden, maar die mijn woede geleidelijk aan in een monsterlijke opwinding veranderden. Toen ik naar bed ging, volgde de vibrator me. 's Ochtends waren de batterijen leeg.

Ik werd de volgende ochtend wakker met een vastberaden blik; vastbesloten om erachter te komen wat er met mijn geliefde aan de hand was; vastbesloten om mijn leven weer op de rails te krijgen; vastbesloten om niet de gestoorde, jaloerse vrouw te worden die ik de avond ervoor in mijn auto was geweest. Tot mijn verbazing had de elektrische fallus zijn werk goed gedaan. Omdat ik nog steeds helemaal alleen was, hadden alleen de spinnen het gebrom van de motor en de orgastische kreten gehoord die de slaapkamer bijna een uur lang hadden gevuld nadat ik het licht had uitgedaan. Dat was een zegen. Toen ik de onophoudelijke stimulatie uiteindelijk niet meer kon verdragen, viel ik in een diepe slaap en werd pas wakker toen het alarm luid in mijn oren afging.

Mijn hoofd was een beetje wazig van de wijn, maar ik voelde me een stuk beter dan ik verdiende. Ik douchte, kleedde me aan en ging naar mijn werk, nog steeds erg bewust van mijn vinger zonder ring, maar met een plan in gedachten. Eenmaal achter mijn bureau aangekomen, concentreerde ik me volledig en werkte de hele ochtend hard, in een poging de gedachten aan beide mannen in mijn leven te verdringen. Er waren geen berichten van hen, wat mijn inspanningen ondersteunde, maar deze keer stuurde ik er zelf ook geen, in een poging het beetje waardigheid dat me nog restte te behouden. De ochtend vloog voorbij. Wederom was er geen tijd voor de lunch.

Op donderdagmiddagen werkte ik in een universitair ziekenhuis in een nabijgelegen stad, waar ik promovendi begeleidde en de klinische onderzoeken plande die mijn specialisme vaak vereiste. Het zou een nog betere afleiding zijn dan het werk van de ochtend en ik keek uit naar een andere omgeving. Toen ik van het ziekenhuis wegreed, zag ik de Porsche van mijn man op de parkeerplaats van de specialisten staan: laag, gestroomlijnd en groen. Een golf van emoties overspoelde me en ik moest vechten om de pijnlijke beelden van hem met een andere vrouw te verdringen. De vrouw had geen naam of gezicht; het was al erg genoeg dat ze überhaupt zou kunnen bestaan. Even dacht ik eraan hem te bellen; te vragen hoe het met hem ging; te zoeken naar aanwijzingen of mijn plek in zijn bed al bezet was. Maar die weg leidde tot waanzin, zei ik tegen mezelf. Houd je ogen op de weg en concentreer je! Het was zwaar, maar de rest van de dag deed ik precies dat. Gelukkig was er veel te doen op de universiteit en was ik de hele dag bezig, waardoor ik zowel mijn lunch als mijn ontbijt weer oversloeg. Het was bijna zeven uur voordat ik weer in mijn auto zat en noordwaarts naar huis reed – naar mijn lege huis.

Moe en in het donker begonnen de destructieve gedachten terug te komen, maar ik was te uitgeput om ze te stoppen. Ik zette de radio aan voor wat opbeurende muziek. De wereld spande tegen me samen; binnen een kwartier waren er liedjes gedraaid over zowel mijn huwelijk als mijn affaire, waardoor mijn borst zich samen kneep en mijn ogen prikten van de tranen die opkwamen. In plaats van bevrijdend te zijn, waren mijn vier dagen van vrijheid verschrikkelijk geweest en ik was nog niet eens halverwege Tims afwezigheid - als hij al ooit nog terug zou komen. Op dat moment wilde mijn man me niet meer en had mijn minnaar me verlaten. Had ik ze allebei al verloren? Ik moest het weten! Ik moest erachter komen of het al te laat was.

Het was half acht toen ik mijn SUV parkeerde om de hoek van Julie's huis. Ik wilde niet voor het huis stoppen en haar de tijd geven om een verhaal te verzinnen of zich te verstoppen en te doen alsof ze er niet was. Ik had geen idee wat ik zou zeggen, maar ik wist dat ik er moest zijn, al was het maar om haar in de ogen te kijken en te zien wat daar nu was. Het was absurd; Julie had me openlijk verteld dat ze weer bij haar man wilde zijn en voor zover ik wist, wist ze niets van onze affaire, dus waarom voelde ik me zo boos en verraden? Als ik al reden had om boos te zijn, dan was het toch zeker op Sven of zelfs op mezelf. Toen ik te voet de hoek om kwam, zag ik haar auto op de oprit staan. Ze moest thuis zijn. Ik controleerde mijn make-up en haar in de achteruitkijkspiegel, haalde diep adem, stapte uit de auto, liep naar de voordeur en drukte na een lange pauze om mijn moed bijeen te rapen op de bel.

Er gebeurde niets. Ik drukte er nog een keer op, langer en harder. De deur werd geopend door een lange, zeer fitte, zeer aantrekkelijke man van eind twintig; een man die ik meteen herkende als Darren, een personal trainer van de sportclub waar we allemaal ooit lid van waren geweest. Hij had me een paar keer lesgegeven; zeker vaak genoeg om me na een moment van aarzeling te herkennen. Hij was naar verluidt ook Julie's voormalige partner met wie ze samen had gewoond. Hij leek verrast me te zien; eigenlijk was hij verrast en beschaamd om wie dan ook te zien. "Hoi Daphne," zei hij ongemakkelijk. 'Hallo,' antwoordde ik, even overrompeld. 'Ik had niet verwacht je hier te zien.' Hij haalde nors zijn schouders op: "Ik ga een paar dingen ophalen." Het was dus waar; Julie en hij waren inderdaad uit elkaar gegaan. Ik had al het vermoeden dat mijn vriendin haar minnaar aan het lijntje probeerde te houden, zodat ze niet zonder mannelijk gezelschap zou komen te zitten als haar man haar niet meer wilde. Het leek erop dat ik onrecht was aangedaan.

'Is Jules er?' vroeg ik. Hij schudde zijn hoofd. "Ze is tien minuten geleden naar buiten gegaan." 'En je hebt je koffers ingepakt?' vroeg ik. Het was onnodig gemeen om zoiets te zeggen, maar ik gaf hem de schuld ervan dat hij mijn vriendin had verleid en hun huwelijk had stukgelopen. Het feit dat Sven daardoor de vrijheid had gekregen om een affaire met mij te beginnen, verzachtte mijn houding niet, maar hypocrisie is nu eenmaal een zwakte van de meesten van ons. Toen ik de bijna kinderlijke, gekwetste uitdrukking op zijn gezicht zag, schrok ik enorm en kreeg ik meteen spijt. Dat was meer de blik van een gewond kind dan van een kille, meedogenloze vrouwenversierder. "Sorry," verontschuldigde ik me. "Dat was onaardig van me." 'Het is oké,' glimlachte hij verlegen. 'Eerlijk gezegd heb ik om de hoek in mijn auto gewacht tot ze weg was voordat ik naar binnen ging om mijn spullen te halen. Ik heb mijn sleutel nog.' 'Is het tussen jullie echt zo erg?' vroeg ik, terwijl ik ondanks de chaos die ik had veroorzaakt, toch een beetje medelijden met de jongen begon te krijgen. 'Niet echt,' antwoordde hij. 'Maar ze was heel mooi aangekleed en had een man bij zich. Ik dacht dat ik me beter niet te veel moest laten zien, snap je?'

Dit was een teleurstelling. Gezien wat ik de vorige avond had gezien, was mijn eerste gedachte dat ze Sven op de een of andere manier had weten over te halen om te praten over de verzoening die ze zo graag leek te willen. Ik voelde me weer schuldig; ze had me om hulp gevraagd en ik had niets gedaan.

Maar Darren had de man 'een of andere kerel' genoemd. Als Julie bij haar man was geweest, had hij zeker niet zo'n vage omschrijving gebruikt. Geïntrigeerd vroeg ik hem of hij wist wie de man was. "Ik heb hem wel eens eerder in de club gezien. Ik weet zijn naam niet," vertelde hij me. "Ze zijn er vandoor gegaan in zijn auto; een donkergroene Nine-Eleven. Heel mooi." Ik stond verbijsterd. De enige man die ik kende die in een donkergroene Porsche reed, was mijn eigen man. Maar in een stad van onze omvang moeten er toch wel veel groene Porsches rondrijden. Toch bekroop me een gevoel van onbehagen. "Gaat het goed met je?" vroeg Darren bezorgd. 'Wat? Jazeker. Ik heb vandaag nog niet gegeten, dat is alles,' zei ik tegen hem, in de hoop dat dat de enige reden was waarom ik me zo voelde. 'Wil je binnenkomen?' vroeg hij. Jazeker; dat huis was het afgelopen jaar het liefdesnestje van mijn vriendin geweest. Ik was erg benieuwd of er aanwijzingen waren voor haar openlijke ontrouw. Maar ik kon haar ex-vriend mijn nieuwsgierigheid niet laten merken, dus haalde ik mijn schouders op en volgde hem naar binnen.

Afgezien van het feit dat Sven's jas niet meer aan de kapstok hing en zijn laarzen niet meer op de mat stonden, voelde het precies hetzelfde aan, maar in plaats van geruststellend te zijn, maakte het ‘t vreemd griezelig. Vóór hun scheiding waren Tim en ik bijna wekelijks bij Julie en Sven thuis geweest, met en zonder onze kinderen. Sinds Sven was vertrokken, was ik er maar een paar keer geweest en mijn man helemaal niet meer. Het voelde alsof ik een verleden binnenstapte dat ik nooit meer kon herbeleven. "Koffie?" vroeg Darren beleefd, terwijl hij me langs de grote woonkamer en studeerkamer leidde naar de designkeuken die ze pas een paar jaar geleden hadden laten installeren.

'Graag,' antwoordde ik, in de hoop dat ik iets sterkers bij de hand had. Gezien de huidige, stukgelopen staat van hun huwelijk en mijn eigen precaire situatie, bezorgden de gelukkige herinneringen me een brok in mijn keel en een traan in mijn oog. 'Hoe gaat het met je?' vroeg ik, terwijl ik mezelf dwong vrolijk te doen, ondanks hoe ik me vanbinnen voelde. 'Niet werken vanavond?' Hij schudde zijn hoofd, een frons verscheen op zijn verder nogal knappe gezicht terwijl hij de warme drankjes klaarmaakte. "Ik heb vanavond vrij."

'Zie je Debbie later nog?' vroeg ik nieuwsgierig, doelend op de jonge vrouwelijke trainer van wie het gerucht ging dat ze zijn recent verworven bedpartner was. "Ze is tot tien uur volgeboekt," glimlachte hij, waarmee hij het eerste gerucht bevestigde. "Het is goed geld voor haar, maar... weet je. Ze zal te moe zijn als ze thuiskomt en..." begon hij, maar stopte abrupt toen hij zich realiseerde wat hij op het punt stond te zeggen. De teleurstelling op zijn gezicht bij de gedachte dat ze te moe zou zijn voor seks, was bijna komisch. Ik moest lachen; hij was innerlijk nog steeds jong, hoeveel verjaardagen hij ook al had gevierd. Mijn beeld van hem als de grote, gemene verleider was razendsnel aan het bijstellen.

'En ik neem aan dat je andere vriendinnen nu bij hun man zijn,' zei ik onverschillig, gesterkt door deze onthulling en nieuwsgierig naar het andere gerucht: dat hij alweer een oudere, getrouwde vrouw had gevonden. 'Juist,' knikte hij zonder erbij na te denken, waarna hij zich realiseerde wat hij had gedaan en meteen probeerde zijn woorden terug te nemen. 'Ik bedoel, ze allebei...' Hij stopte abrupt. Ik barstte in lachen uit. "Maak je geen zorgen, Darren. Ik ben Jules' oudste vriend, weet je nog? Ik ben ongevoelig voor schokken." Deze laatste bewering was niet helemaal waar. Behalve dat Darren geschokt was door Julie's duidelijke seksuele appetijt en voorkeur voor anale seks, had hij net laten doorschemeren dat hij er met meer dan één getrouwde vrouw op los leefde. Dat was inderdaad nieuws. Onder normale omstandigheden zou ik dit roddelverhaal meteen met Julie hebben gedeeld, maar de omstandigheden waren al lange tijd niet normaal.

'Hoe zag die kerel eruit?', vroeg ik. De volgende twintig minuten probeerde ik stiekem Darren te ondervragen over de man met wie mijn vriend was weggereden. De jongen leek ongeïnteresseerd en had niet veel gemerkt, maar ik hoorde niets dat erop wees dat het niet mijn man en zijn auto was. Wat ik wél hoorde, was het gesprek van een tamelijk rechttoe rechtaan, vrij naïeve jongeman die hard werkte – toegegeven, vooral aan zijn eigen lichaam, waar hij blijkbaar geobsedeerd door was. Zijn gesprek was oppervlakkig maar ontspannen en het duurde niet lang voordat er een tweede kop koffie was gezet en ik het gesprek kon richten op het onderwerp waar ik echt in geïnteresseerd was: mijn beste vriendin en haar man.

Voordat ik het besefte was er een uur voorbij en rommelde mijn maag luid, tot mijn grote schaamte.

"Sorry," bloosde ik. "Ik heb vandaag nog niet gegeten." Hij leek geschokt. "Je moet echt goed op je bloedsuiker letten," berispte hij. "Zonder een goede bloedsuikerspiegel kun je niet optimaal presteren." Ik glimlachte. 'Wat stelt u voor?' vroeg ik. "Er is een pub verderop in de straat," antwoordde Darren. "Je zou er een tonijnsalade of zoiets kunnen krijgen." Waarom niet? dacht ik. Er was die avond toch geen kans meer om met Julie te praten. Elke maaltijd die ik sinds Tim weg was had gegeten, had ik alleen genuttigd. Het zou een welkome afwisseling zijn om wat gezelschap te hebben. "Alleen als jij ook meekomt!" grijnsde ik ondeugend. "Op mijn kosten!" Een half uur later zaten we in een gezellige, maar ietwat sjofele pub op tien minuten rijden van Julie's huis. Het was schoon, maar een beetje vervallen; de kans dat ik een van mijn verfijnde, middenklasse vrienden tegen het lijf zou lopen was erg klein, maar ik voelde me ontspannen en veilig. We hadden ons eten van de menukaart gekozen, aan de bar besteld en vervolgens onze drankjes meegenomen naar een tafeltje in een hoek, weg van de groeiende menigte, om ons gesprek voort te zetten. Het was, besefte ik, het eerste normale gesprek van langer dan twee minuten dat ik met iemand had gevoerd sinds Tim was vertrokken.

De witte wijn was nauwelijks te drinken, maar mijn eisen zijn nooit te hoog geweest en ik hield vol, door veel vragen te stellen om het gesprek gaande te houden terwijl we op ons eten wachtten. Darren was prettig gezelschap en praatte op een luchtige, vermakelijke manier, zolang het onderwerp maar over beweging, sport of hemzelf ging. Het onderwerp 'ik' kwam zelden ter sprake, maar dat kwam me goed uit; ik wilde mijn momenteel rampzalige relaties even vergeten en ze niet delen met een jongen die ik nauwelijks kende, hoe aangenaam de avond ook was geworden. Tegen de tijd dat hij me enthousiast zijn levensplannen had verteld – assistent-manager worden bij de sportclub en vervolgens zijn eigen bodybuildingstudio openen – waren zowel zijn bierglas als mijn wijnglas leeg. Ik gaf hem een briefje van twintig pond en, als een echte heer, ging Darren naar de bar om zijn glazen bij te vullen. Toen hij terugkwam, werd ook ons eten gebracht. Daar was ik erg blij mee; het grote glas wijn dat ik op een lege maag had gedronken, maakte me al duizelig. Het eten was op zijn best gemiddeld, maar voor die prijzen kon ik niet klagen. In het bijzijn van een jonge en aantrekkelijke fitnesscoach als Darren voelde ik me verplicht om voor de gezonde optie te kiezen: een nogal smakeloze tonijnsalade in plaats van de fish and chips waar ik eigenlijk zin in had. Darren had een grote biefstuk besteld, medium rare, met de bewering dat zijn trainingsschema een constante aanvoer van hoogwaardige eiwitten vereiste.

Ik plaagde hem hiermee, en voelde me steeds meer op mijn gemak toen het tweede glas wijn op was en het derde werd geserveerd. Het werd steeds gezelliger, we plaagden elkaar en ik porde hem in zijn ribben. Daarop porde hij mij terug. Er volgde een nogal kinderachtig en giechelend spelletje, waarbij ik de indrukwekkend gespierde buikspieren van zijn sixpack voelde en hij de volledige omvang van mijn kleine borsten ontdekte. Gelukkig zaten we in een afgelegen hoekje van de bar. Toen het stomme spelletje voorbij was, merkte ik dat zijn hand nog steeds op mijn dij lag. Ik haalde hem niet weg en we kletsten een tijdje over andere dingen waar Darren van genoot: auto's, voetbal en natuurlijk meisjes. Hij was verrassend discreet over dat laatste; nadat ik hem had uitgelokt dat hij naast zijn vriendin ook met twee getrouwde vrouwen sliep, was hij terughoudend om er meer over te vertellen, dus op dat vlak bleef ik frustrerend genoeg in het ongewisse.

Toen Darren met koffie voor ons beiden terugkwam, raakten onze benen elkaar. Ik leek een beetje opgeschoven te zijn, waardoor er minder ruimte voor hem was. Ik was blij dat zijn hand weer op mijn dijbeen terechtkwam. Tegen de tijd dat de koffie op was, hadden zijn vingers de zoom van mijn rok omhooggetrokken en waren ze niet ver verwijderd van mijn slipje onder de tafel. Ik heb hem niet tegengehouden. Na drie glazen wijn voor mij en drie pinten bier voor Darren was naar huis rijden geen optie meer. Sterker nog, recht lopen was voor mij verrassend lastig geworden, zoals ik ontdekte toen ik de rekening betaalde en wankelend terugliep van het damestoilet. Ik was nog wankeler toen we de kroeg verlieten en de koele buitenlucht me in het gezicht sloeg. Gelukkig voor ons reed er net een taxi de parkeerplaats op toen we door de afbladderende rood geschilderde deur van de kroeg liepen. De twee passagiers stapten uit en begonnen te betalen, dus Darren en ik sprongen achterin voordat de taxi weg kon rijden, allebei giechelend.

"Waarheen?" vroeg de chauffeur opgewekt. Ik keek naar Darren, die mijn ietwat wazige maar veelbetekenende blik beantwoordde met een glimlach en opgetrokken wenkbrauwen. "Bij mij thuis?" vroeg hij. Mijn buik zat vol vlinders. Zelfs in mijn licht aangeschoten toestand voelde ik dat er een onverwacht keerpunt was bereikt. Ik wist dondersgoed wat er onvermijdelijk zou gebeuren als ik ja zou zeggen en met Darren mee terug zou gaan naar zijn gedeelde huis. Ik keek naar mezelf; naar mijn nette werkkleding, naar mijn spiegelbeeld van een vrouw van middelbare leeftijd in het autoraam. Hoe kon hij in vredesnaam een vrouw leuk vinden die oud genoeg was om zijn moeder te zijn? Maar toen keek ik naar de bleke ring om mijn ringvinger, waar vroeger mijn trouwring zat, en wist ik net zo goed dat ik het zou laten gebeuren; dat ik het wilde, misschien zelfs dat ik het nodig had. Als Darren me wilde hebben, dan kon hij me hebben! Ik haalde diep adem en knikte.

"Mercer Road," zei Darren tegen de chauffeur. Terwijl de taxi door de donkere straten raasde, tintelde mijn maag van opwinding toen. Verborgen voor het oog, gleed Darrens hand langs mijn dij omhoog en schoof onder mijn rok, tilde de zoom op tot de donkere bovenkant van mijn panty zichtbaar werd en streelde met zijn vingers langs het nylon kruisje van mijn saaie werkonderbroekje. Het was weer eens pure waanzin; Daphne Bakker, een 51-jarige moeder van drie en internationaal gerenommeerd wetenschapper, werd betast en bezoedeld achterin een goedkope taxi op weg naar het huis dat ze deelde met een 29-jarige jongen. En ze genoot er met volle teugen van.

De taxi reed een straat met rijtjeshuizen in en stopte, op aanwijzing van Darren, voor het laatste huis. De straat was net zo armoedig als de kroeg, maar er lag ten minste geen afval en er stonden geen kapotte auto's. Darren hielp me, ietwat onhandig, van de achterbank. Ik betaalde de chauffeur en toen, hand in hand, leidde hij me door de voordeur naar binnen, het huis dat hij, zoals hij me had verteld, deelde met twee andere jonge mannen. Mijn verstand wist dat dit een slecht idee was, maar op dat moment nam mijn lichaam de leiding. Darren leidde me naar de schemerige hal waar een racefiets tegen de muur leunde. Rechts van me stond de deur naar een vrij nieuwe, ingerichte keuken open en links de halfopen deur naar een lichte, warme woonkamer.

"Alleen ik!" riep hij, vermoedelijk tegen zijn vrienden. Ik bad in stilte dat ik zijn twee huisgenoten niet hoefde te ontmoeten, maar het was oké; er kwam geen antwoord. Darren hield mijn hand vast en leidde me meteen de smalle trap op naar een kleine overloop waar drie deuren uitkwamen. De middelste stond half open en onthulde een verrassend lichte en schone badkamer, waardoor ik me iets vrolijker voelde. Toen opende Darren de deur aan de linkerkant. "Hier binnen," zei hij trots. "Welkom in mijn huis." Met een beetje aarzeling en een flinke dosis opwinding liep ik door de deur en de kamer van de jongeman binnen. Ondanks de drank viel mijn moederlijke blik meteen op het onopgemaakte bed, de vuile sportkleding die overal op de grond lag en de muffe geur van oude, vochtige handdoeken. Het was een geur die ik al jaren in de slaapkamers van mijn eigen zoons rook.

De afschuwelijke realiteit van de situatie drong tot me door. Even wilde ik ontsnappen; wegrennen naar de veiligheid van mijn huis, maar toen herinnerde ik me wat me daar te wachten stond. Niets. En niemand.

Toen verdwenen al die gedachten als sneeuw voor de zon. Ik hoorde Darren de deur achter me dichtdoen en het slot klikken. Mijn borst trok samen van spanning. Toen voelde ik de eerste aanraking van zijn jeugdige handen op mijn lichaam van middelbare leeftijd en de aanraking van zijn lippen op de mijne... De wereld leek even te tollen toen mijn werkkleding op onhandige maar effectieve wijze van me werd ontdaan. De handen van de jongeman maakten in een handomdraai de knopen en ritsen los en gooiden de kleren op de grond, waar ze zich vermengden met de warboel om ons heen.

Onze monden versmolten met elkaar, onze tongen diep in elkaars mond, kussend met een passie die me terugvoerde naar mijn tienerjaren. Binnen enkele ogenblikken was mijn shirt uit; mijn rok hing rond mijn enkels en de sluiting van mijn bh was losgemaakt, waardoor mijn kleine borsten vrij waren voor de aanraking van zijn handen.

Darrens sterke vingers kneedden en draaiden mijn bleke borsten steviger dan ik in jaren had gekend; waardoor ik van schrik ineenkromp. Het deed pijn, maar ik hield van de pijn. Plotseling wist ik wat ik wilde: hard geneukt worden; zonder liefde; zonder gevoeligheid; niets dat me aan mijn mislukte relaties zou kunnen herinneren. Ik wilde pure, onvervalste seks, niet vertroebeld door enige emotie behalve lust. Gedreven door lust begon ik hem op mijn beurt uit te kleden, waarbij ik zijn poloshirt over zijn hoofd trok. Door zijn lengte was dat lastig, maar met wat getrek en gegiechel lukte het me om zijn armen te bevrijden. Darren maakte het karwei snel af, trok de rest van zijn shirt van zijn schouders en zijn spijkerbroek uit, waardoor hij alleen nog een boxershort en witte sokken droeg.

Ik hapte letterlijk naar adem toen hij voor me poseerde als een bodybuilder; hij toonde het meest indrukwekkende lichaam dat ik ooit van dichtbij had gezien: krachtige spieren, een platte buik, gespierde biceps en schouders, slanke, krachtige benen. En een bult in zijn boxershort waardoor ik bleef staren.

Ik bleef hem aanstaren toen ik voor hem op mijn knieën viel, nog steeds in mijn lichtgekleurde werkonderbroek en donkere panty, mijn vingers naar zijn tailleband bracht en nerveus slikte. Ik keek op in zijn jonge, verrassend onschuldige ogen en liet langzaam zijn boxershort tot zijn knieën zakken.

De erectie die vlak voor mijn gezicht opdoemde, was indrukwekkend; niet zo lang als de penis van mijn man, niet zo dik als Sven's lelijke, stompe aanhangsel, maar het kwam dicht in de buurt van schoonheid als een mannelijk geslachtsdeel ooit kan komen. Ik nam hem in mijn hand en speelde ermee, waarbij ik mijn vingertoppen over de hele lengte liet glijden, voordat ik het in mijn vuist nam en mijn hand op en neer bewoog.

"Mmmm! Daphne, dat is lekker!" kreunde Darren zachtjes boven me. Hij kreunde luider en langer toen ik zijn gladde, ronde kop likte en zoog, en toen ik hem diep in mijn mond nam, greep hij met zijn handen in mijn haar en bewoog hij zijn heupen langzaam heen en weer, terwijl zuchten van genot de kamer vulden. Ik geloof oprecht dat de orale seks die ik die avond gaf de beste van mijn leven was. Iets aan Darren bracht zowel de moeder als de hoer in me naar boven; ik gaf er echt om wat hij van mijn prestaties in bed vond; ik wilde hem echt een goed gevoel geven; dat hij van zijn tijd met mij zou genieten.

Ik voelde me bijna in de steek gelaten toen hij zich terugtrok en zijn penis van mijn lippen gleed. Maar toen nam hij mijn handen in de zijne, hielp me overeind, kuste me lang, diep en langzaam, voordat hij me langzaam op het onopgemaakte bed liet zakken. Ik keek op naar mijn Adonis terwijl hij boven me uittorende. Zijn handen maakten snel een einde aan mijn lelijke panty en slipje, waardoor ik naakt en kwetsbaar onder zijn krachtige lichaam achterbleef. Hij klom op het bed, liet zich zakken tot zijn heupen de mijne raakten en de warmte van zijn borst mijn pijnlijk stijve tepels streelde. Terwijl ik hem diep in de ogen keek, reikte ik tussen mijn dijen, pakte zijn keiharde penis vast en leidde het gladde, gezwollen uiteinde langzaam in mijn goed voorbereide lichaam. Toen Darrens negenentwintigjarige penis soepel en gemakkelijk in mijn uitnodigende vagina gleed, deed niets anders in de wereld er meer toe.

Niets wat Tim of Sven hadden gedaan, kon tippen aan de pure jeugdige energie waarmee Darren me die nacht neukte. Zijn techniek was grof; er was nauwelijks voorspel geweest, maar dat maakte me niet uit; mijn lichaam was er klaar voor. Het enige wat Darren hoefde te zijn, was jong zijn en me die nacht willen ondanks het leeftijdsverschil van dertig jaar. En hij wilde me, dat was zeker. Terwijl ik voelde hoe zijn penis langs mijn goed bevochtigde ingang gleed en mijn lichaam zich met hem vulde, vroeg ik me vaag af hoeveel andere vrouwen op dezelfde plek, in dezelfde positie hadden gelegen, zich op dezelfde brutale manier hadden aangeboden en dezelfde heerlijke sensaties in hun buik hadden gevoeld.

Tot mijn verbazing kon het me niet schelen; ik wilde me bijna graag bij zijn lange lijst van veroveringen voegen; ik stond te popelen om mijn getrouwde naam toe te voegen aan de inkepingen op zijn bedpaal. Maar naarmate zijn penis dieper en dieper mijn vagina binnendrong, werden die gedachten vaag en ongevormd. En toen die lange, dikke penis zich zo diep in mijn lichaam had geboord dat ik voelde hoe het uiteinde mijn baarmoederhals tegen mijn buik drukte, was ik een verloren zaak. Ik had sinds mijn man die leeftijd had bereikt, niet meer met een 29-jarige jongen in bed gelegen. Ik had nog nooit met een jongen geslapen voor wie fysieke kracht zowel een carrière als een plezier was. Ik had geen flauw benul van de energie en het enthousiasme waarmee ik die avond geneukt zou worden, noch van de manier waarop mijn lichaam zou reageren.

Het eerste orgasme kwam al na zo'n twintig stoten van Darrens penis, waardoor ik zowel van verbazing als van genot een gilletje slaakte. Het tweede volgde zo snel dat de twee samensmolten tot één lange, stuiptrekkende spasme, die diep tussen mijn dijen begon en zich naar buiten verspreidde als de paddenstoelwolk van een atoombom. De voortplantingsdrift overweldigde me zodra ik weer op adem kwam. Ik sloeg mijn armen om zijn krachtige, door de sportschool getrainde schouders en mijn benen om zijn dijen – dijen die onvermoeibaar leken terwijl ze zijn heupen naar voren duwden en zijn penis in en uit mijn lichaam bewoog. Ik kreunde mijn wellustige lust uit in de muffe lucht van de kamer en smeekte hem niet te stoppen; me dieper, harder, sneller te neuken. Hij voldeed aan mijn verzoek met een grove grijns op zijn jongensachtige gezicht, het natte klappende geluid van twee botsende lichamen vermengd met het luide gekraak van de veren van een goedkoop bed.

Als ik dacht dat seks met Sven het beste was wat ik kon krijgen, dan bewees dat alleen maar hoe onervaren ik eigenlijk was. Naarmate Darrens stoten sneller en minder gecontroleerd werden en zijn eerste orgasme naderde, begon ik in mijn extase zijn naam te roepen en hem te smeken in mij klaar te komen, mij te vullen met zijn zaad in mijn getrouwde kut. Toen zijn spanning verdween, zijn lichaam in kramp schoot en zijn ejaculatie mijn lichaam van middelbare leeftijd vulde met jeugdig sperma, was mijn overgave compleet. Ik streek met mijn vingers over zijn armen en schouders, greep zijn billen vast en trok ze stevig tegen me aan; ik sloeg mijn magere benen om zijn dijen om hem voor altijd in mijn lichaam te houden. Ik wist dat ik nooit meer dezelfde zou zijn. Het was gewoonweg ongelooflijk. Onze eerste keer samen duurde niet lang, maar terwijl ik naast hem op de vuile lakens lag, mijn lichaam vol van zijn sperma, voelde het alsof mijn leven veranderd was. Maar de nacht was nog maar net begonnen.

Tot die avond waren al mijn minnaars van mijn eigen leeftijd geweest; ik was vergeten hoe snel het lichaam van een veel jongere man zich kon herstellen na een ejaculatie en hoe lang hij het in bed kon volhouden. De eerste kleverige plas sperma had zich nauwelijks tegen mijn baarmoederhals kunnen nestelen of zijn penis was alweer hard en zijn lichaam bewoog zich over het mijne heen. Mijn geest was vertroebeld door de combinatie van alcohol, lust en de roes na het orgasme, en ik ben de tel kwijtgeraakt van het aantal keren dat die jongen die nacht mijn magere, middelbare lichaam heeft geneukt. Ik herinner me dat ik op een gegeven moment op handen en knieën lag, ik herinner me de bittere smaak van mijn eigen vocht op zijn gladde eikel toen ik hem in mijn mond nam. Ik herinner me dat hij probeerde, maar faalde, om mijn anale maagdelijkheid te ontnemen – de scherpe pijn was genoeg om die herinnering levendig terug te brengen. Ik herinner me dat ik uitgeput op hem in slaap viel, terwijl zijn harde pik nog steeds in mijn pijnlijke, wijd opengesperde kut zat. Arme Darren; aan het einde moet het gevoeld hebben alsof hij met een lijk aan het vrijen was.

Het was de vroege vrijdagzon die door zijn goedkope, dunne gordijnen scheen en me de volgende ochtend wakker maakte. Toen ik mijn ogen opendeed, de smerige omgeving zag, de gespierde jongeman naast me in bed en besefte hoe dom ik was geweest, overspoelde de schaamte me. Tot mijn verbazing voelde ik me ook schuldig. Hoewel ik, zoals mijn man had volgehouden, zo vrij was als een vogeltje en met iedereen kon slapen die ik wilde, had ik mijn verstand mijn lichaam moeten laten leiden en niet andersom, zoals blijkbaar was gebeurd. Ik draaide me om naar de slapende figuur aan mijn linkerzijde. De jongen zag er knap uit, moest ik toegeven; gespierd, fit, sterk, aantrekkelijk en, zo leek het, volkomen onbevangen ten opzichte van getrouwde vrouwen. Maar ik kon hem de schuld niet geven; als iemand de aanleiding was geweest voor de seksuele escapades van die avond, was ik het wel. Darren was weliswaar erg enthousiast om toegang te hebben tot mijn lichaam maar ik kon eerlijk gezegd niet zeggen dat hij op enigerlei wijze gedwongen was geweest om me te verleiden. En toen we samen in bed lagen, was het gewoonweg fantastisch geweest. Als ik dacht dat de seks met Sven al goed was, dan had een nachtje vrijen met een man die half zo oud was als hij mijn ogen wijd opengezet en mijn dijen nog wijder gemaakt! Ik vroeg me niet langer af waarom Julie hun niet-passende relatie zo lang had laten voortduren; het bewijs was er in mijn stijve, pijnlijke en nogal gevoelige lichaam. Waren alle jonge mannen zo? Ik was helemaal vergeten hoeveel energie een man van in de twintig kon hebben!

Ik reikte tussen mijn benen; mijn onderbuik en bovenbenen waren een plakkerige, stinkende bende. Hoeveel sperma kon een jonge man eigenlijk produceren? En hoe vaak? Ik streek met mijn vingers langs mijn pijnlijke spleet en over mijn schaamheuvel. Oh mijn God! In mijn ellende had ik mijn schaamhaar niet geschoren sinds mijn afgebroken date met Sven afgelopen maandag, en er zat een duidelijke laag stoppels over het grootste deel van mijn vulva. Mijn gezicht gloeide van schaamte. Het had mijn jonge minnaar in ieder geval niet echt afgeschrikt, als ik de staat van mijn lichaam mocht geloven. Ik staarde een paar minuten naar het plafond, naar de spinnenwebben en het stof in de vergeelde hoeken en naar het afbladderende behang boven de gordijnrail. Er hing ook een vage vochtgeur onder de geur van ongewassen kleren. Het was echt een smerige plek om de nacht door te brengen met een nieuwe geliefde, maar Darrens optreden had mijn zintuigen zo volledig in beslag genomen dat het er op dat moment niet toe deed. De volgende dag, bij daglicht, zag het er allemaal een stuk minder spannend uit. Ik vroeg me af of Julie veel nachten in Darrens bed had doorgebracht. Dat zou verklaren waarom hij bij haar in huis was komen wonen. Ik vroeg me af wat mijn collega's op het werk zouden denken als ze wisten dat hun baas was geneukt door een jongen die amper half zo oud was als zij, in een bed waar al weken geen schone lakens meer op lagen. Mijn collega's! O jee! Het was vrijdag en ik moest naar mijn werk! Ik keek op mijn horloge. Half acht. Shit!

Als ik meteen zou vertrekken, zou ik misschien nog net tijd hebben om thuis te komen, me te wassen, om te kleden en op tijd op mijn werk te zijn voor de eerste vergadering van de ochtend. Naar kantoor gaan met de geur van recente seks op mijn lijf was ondenkbaar, dus rolde ik uit bed en begon ik de kleren aan te trekken die ik tussen de chaos op de slaapkamervloer kon vinden. Mijn lichaam deed pijn van Darrens overenthousiaste aanval, ik moest er snel vandaan. Darrens langzame, regelmatige ademhaling stokte nauwelijks terwijl ik me aankleedde. Ik was opgelucht; het laatste wat ik wilde was een ontmoeting de volgende ochtend met mijn laatste verleider - en ik wist niet zeker of ik weerstand zou kunnen bieden als hij zich nog één keer 'voor de lol' zou aanbieden.

Toen mijn hand naar de slaapkamerdeur reikte, overviel me een gevoel van angst. Ik had de hele nacht gegild en gejammerd, schreeuwend bij elke penetratie; elke bevruchting; elk orgasme, hoe klein of groot ook - en dat waren er veel geweest. Darren deelde het huis met twee andere jonge mannen. Als ze thuis waren geweest, hadden ze het ongetwijfeld gehoord. Een van hen was een andere trainer in de sportschool, die ik wel van gezicht kende, maar niet bij naam. Een ijzige angst bekroop me, samen met vreselijke herinneringen uit mijn jeugd. Zou ik de 'walk of shame' door Darrens gedeelde huis moeten maken? Zou ik vertrekken terwijl zijn vrienden toekeken hoe zijn nieuwste verovering er stiekem vandoor ging, wetende dat ze getrouwd was en oud genoeg om zijn moeder te zijn? Zou ik kunnen ontsnappen zonder gezien of herkend te worden? En als dat lukte, zou Darren het dan alsnog doorvertellen?

Ik had geen keus; hoe langer ik wachtte, hoe groter de kans dat ik ontdekt zou worden. Ik moest het risico nemen. Op mijn tenen sloop ik naar de deur, draaide aan de klink en wierp nog een laatste blik op mijn prachtige, slapende sekspartner. Daarna opende ik de deur en glipte de gang in. Ik hoorde een radio spelen in een nabijgelegen slaapkamer. De deur was dicht, dus ik sloop erlangs en begon op blote voeten de trap af te dalen. Toen ik de smalle gang bereikte, hoorde ik de vertrouwde geluiden van het BBC-nieuws uit de keuken komen. Iemand zal wel ontbijt aan het klaarmaken zijn, dacht ik. Diegene zal wel bezig zijn; als ik nog een paar stappen zet, kan ik misschien de voordeur openen en ongemerkt ontsnappen. Ik wierp nog een snelle blik in de kamer, maar zag niemand. Ik trok mijn schoenen aan, liep geruisloos naar de voordeur, draaide aan de klink en trok eraan. Het ging niet open. Ik draaide de hendel de andere kant op en trok eraan. Dat werkte ook niet.

'Je hebt de sleutel nodig om hem open te maken,' klonk er een stem achter me. Ik draaide me om en zag een lange jongeman in de deuropening van de keuken staan. Hij was misschien een paar jaar jonger dan Darren, met ontbloot bovenlijf, blote voeten en een spijkerbroek aan. "Oh... eh..." stamelde ik. Er was geen enkele manier waarop hij mijn aanwezigheid in zijn huis niet kon begrijpen. Ik raakte in paniek. 'Ik moet aan het werk,' begon ik. 'Geen probleem,' glimlachte hij veelbetekenend, terwijl hij langs me heen reikte en een sleutel in het slot stak. Hij draaide hem om, er klonk een klik en de deur ging op een kier open. 'Heb je een lift nodig? Ik kan je wel even afzetten,' bood hij opgewekt aan. 'Ik ben Will, trouwens.' De gedachte om in een kleine ruimte te zitten met één jonge man, terwijl mijn lichaam ongetwijfeld stonk naar alle seks die ik net met een ander had gehad, was me te veel. "Mijn auto staat om de hoek," loog ik. "Toch bedankt, Will." 'Graag gedaan,' antwoordde hij, terwijl hij me met een brede glimlach gadesloeg toen ik eindelijk de frisse lucht in ging.

Eenmaal buiten liep ik zo kalm mogelijk de oprit af, mijn knieën trillend van de zenuwen. Toen ik de weg bereikte, sloeg ik rechtsaf en zodra ik het huis uit het zicht had, stopte ik en haalde diep adem. Was ik er echt mee weggekomen? Het was nog te vroeg om dat te zeggen. Ik stond te trillen als een rietje toen ik snel naar de hoek liep. Daar vond ik tot mijn opluchting een bushalte met bus nummer 9 die eraan kwam.

Voor het eerst in vijftien jaar was ik die ochtend te laat voor mijn werk. De busreis terug naar Julie om mijn auto op te halen, gevolgd door de autorit naar huis, had veel langer geduurd dan ik had verwacht. Ik rende naar boven en onder de douche om de plakkerige sporen van de vrijpartij van mijn lichaam te wassen, maar toen ik me voor de spiegel afdroogde, zag ik dat Darren me drie grote zuigzoenen had gegeven: twee in mijn nek en één hogerop. Ik was doodsbang! Darrens huisgenoot Will kon ze onmogelijk gemist hebben. De eerste twee konden verborgen worden door een verstandige keuze van bovenkleding, maar tenzij ik een hoofddoek droeg, zou de derde duidelijk zichtbaar zijn voor iedereen die me zag. Ik vervloekte Darren omdat hij me had gemarkeerd alsof we op een tienerdisco waren geweest, en vervolgens vervloekte ik mezelf dat ik zo stom was geweest om het te laten gebeuren. Op mijn leeftijd had ik beter moeten weten. Ik gebruikte die ochtend meer concealer dan ik sinds mijn tienerjaren had gedaan, en dankte God dat de zuigzoen, hoewel groot, niet te donker van kleur was. De wallen onder mijn ogen moesten ook aangepakt worden, dus ik liep flink achter op schema toen ik door de drukke file reed en moeite had om een parkeerplek te vinden.

Het was al ruim na negenen toen ik eindelijk bij mijn bureau aankwam en ontdekte dat ik al te laat was voor mijn eerste vergadering. Maar terwijl ik mijn excuses aanbood, plaatsnam aan tafel, me in mijn stoel nestelde en de pijn en stijfheid voelde die mijn avontuur van de afgelopen nacht had veroorzaakt, stroomde er een warm gevoel van tevreden vrouwelijke tevredenheid door me heen.

Toen ik nadacht over de reden van mijn ongebruikelijke late aankomst, de warme gloed in mijn buik voelde en me afvroeg wat mijn collega's zouden denken als ze wisten dat ik net was binnengerend na mijn eerste one-night-stand in dertig jaar, kon ik een brede glimlach op mijn eenenvijftigjarige gezicht niet onderdrukken. De warme gloed hield de hele dag en tot in de avond aan, en keerde in alle hevigheid terug toen ik aan mijn kaptafel zat, mijn make-up verwijderde en met een perverse trots naar de drie zuigzoenen in mijn nek keek alsof het trofeeën waren. Het feit dat ik de vrijheid had om dit waanzinnige te doen, en dat mijn afwezige echtgenoot geen bezwaar kon en wilde maken tegen wat ik had gedaan, maakte alle verschil.

Tot mijn verbazing zorgde het voortdurende risico om ontdekt en ontmaskerd te worden door Darrens huisgenoten er alleen maar voor dat de spanning die door me heen golfde, toenam. Verliefd of niet, geen van mijn ontmoetingen met Sven had me ooit zo'n gevoel gegeven. Een buitengewone gedachte bekroop me: was dit wat mijn man al die tijd gewild had?

Heb je genoeten van het verhaal of wil je er op reageren, stuur een berichtje...