Dit is deel 2 in de Ilse reeks. In deel 1 ontmoeten Ilse en Kurt elkaar toevallig in de kroeg onder haar appartement. Wat begint als plagen en aftasten, groeit uit tot een aantrekkingskracht die sterker blijkt dan hun verschillen. Na een intense eerste toenadering merkt Ilse dat er meer tussen hen speelt dan alleen verlangen, en daarom zoekt ze opnieuw contact. Wellicht inspireren lezers mij voor nieuwe delen.

Kurt had de mail drie keer gelezen voordat hij antwoordde. Niet omdat hij niet wist wat hij moest zeggen, maar omdat Ilse zo schreef zoals ze praatte: omzichtig en direct tegelijk, met puntjes waar eigenlijk ademhalingen zaten. Eerlijk gezegd ben je ook mijn type niet, had ze geschreven. Maar we begrijpen elkaar wel. Daar gaat het me eigenlijk om. Toch? Die laatste toch bleef bij hem hangen. Niet als twijfel, maar als uitnodiging. Ilse had haar deur niet opengezet; dat deed ze nooit zomaar. Ze had hoogstens het haakje losgemaakt en hem laten horen dat hij het zelf mocht proberen.

Ze deed open voordat hij had kunnen aanbellen. “Je bent snel,” zei ze. “Je mail was niet bepaald bedoeld om weken over na te denken.” Ilse stond in de deuropening met haar krullen los, een lichte blouse en een kort donker rokje dat haar benen mooi uit liet komen zonder dat ze er iets nadrukkelijks van maakte. Of misschien deed ze dat juist wel, dacht Kurt, maar op haar manier: alsof ze hem uitdaagde om het te zien en tegelijk te doen alsof hij niets zag. “Niet zo kijken,” zei ze, maar haar mondhoek trok omhoog. “Ik kijk alleen of je me binnenlaat.” “Dat is een verstandig antwoord.” Ze stapte opzij. “Kom dan.”

Binnen rook het naar koffie en iets kruidigs. Op tafel stonden twee glazen klaar, maar nog leeg. Dat viel Kurt op. Ilse had niet alvast ingeschonken. Misschien wilde ze dat dit gesprek nuchter begon. Misschien had ze dat zelf ook nodig. “Je hebt me toch weer laten komen,” zei hij. “Ik heb je niets laten doen.” Ze liep naar het raam, precies zoals ze de vorige keer had gedaan. Alleen draaide ze zich nu sneller om. “Ik heb je geschreven. Jij bent gekomen.” “Klopt.” “En?” vroeg ze. Kurt trok zijn jas uit en hing die over de stoel. “En ik denk dat je gelijk hebt. Misschien zijn we niet elkaars type. Misschien is dat juist waarom het werkt.”

Ze keek hem onderzoekend aan. Haar bravoure stond paraat, maar bleef even achterwege. “Je moet niet te gemakkelijk doen alsof je mij begrijpt.” “Dat doe ik niet,” zei hij. “Ik begrijp vooral dat jij niet graag toegeeft dat iemand dichtbij komt.” Ze schoot niet meteen in de lach. Dat was nieuw. “Die aantrekkingskracht is groot,” zei ze zacht. “Dat zei jij toen.” “Dat meen ik nog steeds.” Ze haalde adem, langzaam. “En dat we veel van elkaar kunnen leren?” “Ook dat.” Kurt kwam niet dichterbij dan nodig was. Hij bleef aan de andere kant van de tafel staan. “Maar alleen als we eerlijk blijven. Jij met je omwegen. Ik met mijn stilte.” Ze glimlachte nu wel. “Leuke vriendjes, zei je.” “Dat klinkt ineens heel voorzichtig.” “Misschien is voorzichtig soms best verstandig.” Ze liep naar de tafel, pakte de twee glazen en hield er één naar hem op. “Maar saai moet het niet worden.”

Ze dronken staand, zonder toast. Daarna zette Ilse haar glas neer en bleef tegenover hem staan. De afstand tussen hen was nog steeds netjes, maar niet vrijblijvend meer. Kurt zag hoe ze haar schouders ontspande, alsof ze eindelijk besloot niet langer te doen alsof dit alleen maar spel was. “Ik vind het eng,” zei ze toen. Kurt knikte. Geen grap, geen snelle troost. “Ik ook een beetje.” Dat antwoord brak iets open. Ze stapte naar hem toe, niet uitdagend deze keer maar eenvoudig, alsof ze genoeg had van alle zijwegen. Ze legde haar hand tegen zijn borst en keek hem aan. “Blijf dan nog even.” “Graag,” zei Kurt.

Er viel een korte stilte. De spanning was er nog, maar anders dan eerder. Minder als iets dat hen vooruitduwde, meer als iets dat vroeg om zorgvuldig te worden vastgehouden. Ilse liet haar hand op zijn borst liggen, maar maakte geen beweging om hem te kussen. Kurt voelde dat en bleef staan. “We kunnen dit ingewikkeld maken,” zei Ilse zacht. “Of we kunnen gewoon eerlijk zijn.” Kurt knikte. “Ik vind je leuk. Meer dan ik had verwacht.” Ze glimlachte, maar deze keer zonder verdediging. “Ik jou ook.” Ze haalde adem en keek hem recht aan. “Ik wil nog meer genieten van ons, je laat me echt vrouw voelen en ik wil nog veel meer met jou ontdekken, ook over mezelf .” Kurt begreep haar meteen. De aantrekkingskracht was er, dat wisten ze allebei, hij vond haar erg lekker, maar onder die spanning lag iets rustigers en misschien wel zeldzamers: vertrouwen. Ze gingen naast elkaar op de bank zitten, niet in elkaars armen maar dicht genoeg om de stilte te delen. “Beste vrienden dan?” vroeg ze, bijna plagend, maar haar ogen waren serieus. Kurt glimlachte. “Friends with benefits dan.” Ze sloeg haar armen om hem heen en kuste hem op de mond. Ilse zei volmondig ja en hij had zomaar het idee dat het wel eens heel erg leuk zou kunnen worden.

Ilse stond op en liep naar haar keuken. Met de handen op het aanrecht keek ze uitdagend achterom. Haar kontje in het korte rokje uitdagend naar achteren. “Kom maar op met die benefits dan Kurt.”. Hij moest grinniken, daar was haar uitdagende zelf weer. Hij stond op en ging achter haar staan terwijl hij met zijn handen haar borsten pakte. Hij sprak niet maar liet vervolgens zijn handen onder haar rokje verdwijnen. Via haar billen naar haar spleetje. “Mmmm geen slipje” fluisterde hij in haar oor. Kurt koos nu voor de directe aanpak. Hij maakte zijn riem los, liet zijn broek zakken en bracht zijn harde paal richting haar kutje. Hij haalde zijn eikel een paar keer langs haar natte kut en drukte toen zijn eikel naar binnen. Ilse boog zich nog wat meer voorover om hem te ontvangen, haar rokje omhoog. Ze was zo nat geworden dat Kurt in één keer zijn pik helemaal in haar kon schuiven. Ze genoot er van om weer heerlijk gevuld te worden door zijn dikke pik. Kurt dacht even alleen aan zichzelf en begon haar wild te neuken van achteren, afwisselend haar heupen haar lange blonde krullen als houvast gebruikend. Ze waren goed samen, misschien wel gemaakt voor elkaar. Ilse liet dat goed merken met luid gekreun “wat past jouw pik toch lekker in mijn kutje Kurt.” Deze zin was voor hem voldoende om haar met kracht vol te spuiten, waarna ze over elkaar heen vielen op het aanrecht. Na een paar minuten zette hij haar met haar billen op het aanrecht, trok haar blouse open en haar borsten uit haar BH. Na een geile zoen daalde hij via haar borsten af naar haar kutje. Hij proefde zijn eigen zaad hetgeen hem nog meer op wond. Hij begon als een bezetene te likken terwijl Ilse met twee handen zijn hoofd tegen haar kut drukte. Haar benen omklemden Kurt met dezelfde bedoeling en al snel kwam ze luid kreunend en schokkend klaar. Kurt kuste haar en samen proefden ze de mengeling van har kutgeil en zijn zaad.

Hij bleef slapen en die nacht deelden zij nog meer dromen en fantasieën, trio, samen met een ander stel, parenclub. Welke fantasie zouden ze hierna samen gaan opzoeken.