[Week 16: Vrijdag middag

vertrek naar Eindhoven

De aanloop naar het “The New Iconiqs EVENT”

Vorige week woensdag hadden we de doorpas dag in de studio gehad.

De ontwerpster kwam met een flinke bus waarin haar designs in mooie kledinghoezen aan metalen buizen hingen.

Karla kwam haar al tegemoet gelopen met twee grote kledingrekken op wielen, gevolgd door Rosanne die ook nog met twee kledingrekken richting bus liep.

Een klein kwartier later stond het hele arsenaal dat de ontwerpster had meegenomen, netjes in de grote studio, want daar zouden de modellen zich moeten melden, om de door de ontwerpster designs te passen ne eventueel nog door de naaister te laten aanpassen, mocht dat nodig zijn. Wat ze aankregen wisten ze al omdat de designster haar stuken al aan de meiden had toegewezen. Daar hadden wij geen invloed op gehad en konden daar ook niets aan veranderen. Ik was er zeker van dat mijn onze meiden geen problemen hadden met wat doorzichtige stof die niet volledig bedekt of zelfs iets van een borst of spleetje liet zien

Ik heb dan ook tijdens de doorpas ronde ook niemand van de meiden horen klagen.

Vrijdag zou de hele groep modellen inclusief visagistes, kapster en natuurlijk Karla, Rosanne en ik met een grote bus naar Eindhoven rijden, want dat zou hét weekend gaan zijn waar we zo hard voor gewerkt hadden.

Tijdens de rit zou Karla de meiden nog de laatste update te horen krijgen en Rosanne moest datzelfde doen bij het legertje visagistes en kapsters. Toch een behoorlijk aantal zo met zestien modellen, zestien visagistes en zestien kapsters. Met Karla, Rosanne en mij erbij opgeteld, zouden we toch met eenenvijftig personen over een week in de bus stappen. Elk model had dan ook een eigen kapster en visagiste omdat we geen misstappen konden permitteren. Iedereen had dan ook de richtlijnen gekregen hoe de visagie en de kapsels er uit moeten komen zien. Daar was sowieso ook al op een paar meiden mee.

Op de doorpas da , had ik de meiden uitgenodigd om de vrijdag van het eventweekend om 10 uur in de studio te verzamelen. De scholen waren al dicht vanwege de grote vakantie, dus was het voor de dames die nog schoolgaand waren, geen probleem om het lange weekend dat we voor de boeg hadden mee te kunnen gaan.

Er was dan ook niemand die had afgezegd, want stuk voor stuk wilde ze het event waar ze al zo lang voor geoefend hadden, echt niet missen. Ook de mua’s en de kapsters moesten om 10 uur aanwezig zijn.

De organisatie had een grote bus geregeld om ons vrijdag ochtend om 11 uur richting Eindhoven naar onze groepsaccomodatie net buiten de stad te brengen. Een leuke oude boerderij die omgebouwd was tot groepsaccomodatie. Om 17 uur zouden vanaf onze slaapplaats naar de eventlocatie worden gebracht. De kapsters en mua’s zouden op een andere locatie blijven slapen.

De designster had bij het Van der Valkhotel Eindhoven, langs de autoweg de conferentiezaal voor het event geboekt en in samenspraak met ons bureau ook de twee andere zaaltjes die erachter lagen, zodat deze als omkleedruimte en visagie ruimte gebruikt konden gaan worden.

Ik wilde echter verzamelen in mijn studio zodat we gezamenlijk konden reizen, en dat vooral om het programma even door te spreken. We hadden een hele hechte groep en dit weekend was dan ook HET weekend waar ze allemaal, stuk voor stuk naar hebben uitgekeken. Daarbij zouden er best wel meiden zijn die zenuwachtig waren en misschien wel wat peptalk konden gebruiken. Gezellig met de hele club en modellenverzorging in de bus richting Eindhoven.

Om een belangrijk weekend voor het modellenbureau, de modellen en natuurlijk de kledingdesigner, zo goed mogelijk uit te voeren was alles uit de kast getrokken om goed voor de dag te komen.

Om alles in goede banen te leiden had ik samen met Karla en Rosanne een strak programma voor zowel de middag en avond, als de zaterdag van de uitvoering gemaakt.

Rond half tien waren Karla, Rosanne en ik al in de studio aanwezig, zodat we nog even wat dingen konden doorspreken. Ik had van het modellenbureau te horen gekregen dat alle gereserveerde ruimtes bij Van der Valk aan ons toegewezen waren zodat we alle ruimte hadden waar de meiden zich konden omkleden en de visagie en hairstylisten hun magic op de meiden konden loslaten. Karla en Rosanne zouden zich ontfermen over de slaapplaatsen van de groep meiden en voor onszelf.

Ikzelf zou de checklijsten van alle afspraken met de podiumbouwers en de geluids- en lichtmensen uitprinten en nog nakijken of dat ik niets was vergeten.

Mijn taak was het om alles te checken zodat er niets fout kon gaan. Maar dat was voor de middag als we de Event locatie gingen bekijken.

Het bureau had ervoor gezorgd dat de werkploegen al in de vroege ochtend zouden beginnen met het plaatsen van de catwalk, de Truss staanders en leggers, de belichting die opgehangen moest worden en als laatste de geluidsinstallatie.

We moesten minimaal nog twee uur gebruik maken van het podium want deze lengte van de catwalk was verschillend van die we altijd zelf verzorgden, dus was oefenen nog echt nodig.

In de studio hadden we dat natuurlijk al geoefend, maar toch vond Karla dat nog wel het een en ander geoefend kon worden zodat de meiden konden wennen aan de verlengde catwalk.

Karla, en Rosanne hadden al het nodige voorbereid en ik verwachtte niet anders dan dat de meiden het heel snel onder de knie zouden krijgen.

Rond kwart voor elf waren het Fenne, Loïs, Ava en Fay die als eerste de studio in kwamen lopen. Hun rol koffertjes met alle benodigdheden werden al bij de poort verzameld zodat er niets achter zou blijven. Naast de kledinghangers en kledingrekken waren ook de standaard visagie- en kapperskoffers klaargezet. Nu zouden de visagistes en kappers normaal gesproken zelf hun materialen meenemen, maar voor alle zekerheid had ik er ook op gestaan dat Karla en Rosanne ze zouden nakijken en eventueel indien nodig zouden bijvullen. Ook had ik twee dozen en een grote kist klaar gezet met wat verrassingsspullen voor op de groepsaccomodatie

Om elf uur zou de bus komen voorrijden en uiterlijk een kwartier later zouden we vertrekken. Op Danique en Lena na, was iedereen al aanwezig en ik hoopte dat die twee zich snel zouden melden. Niemand had zich afgemeld en ik verwachtte dat ook zij gewoon aanwezig zouden zijn. Karla kwam al naar met toe gelopen en vroeg of ik al wat van ze gehoord had.

“Nee lieverd, maar ik zal Danique even bellen, zij woont het dichtste bij. Misschien zou zij Lena ophalen van het station.”

Ik nam mijn telefoon en net voordat ik het nummer van Danique wilde kiezen ging mijn telefoon over en zag ik het mooie koppie van Lena in mijn scherm naar voren komen.

“We zijn onderweg hoor, de trein had vertraging dus geen zorgen we zullen er zo wel zijn. Tot zo!”, en tuitte haar lippen om een kusje naar me toe te sturen.

Karla’s glimlach kwam meteen weer tevoorschijn en met een “gelukkig“, liet ze wel merken dat ze er niet helemaal gerust op was geweest.

“Lieverd, kom eens even bij je mannetje”, riep ik haar bij me.

“Relax lieve schat, bewaar je zorgen maar voor later op de avond, want dan zullen de dames moeten kunnen laten zien, dat de trainingen op de aangepaste lengte van de catwalk hun vruchten hebben afgeworpen.

Ik persoonlijk denk dat ze allemaal wel een beetje zenuwachtig zijn, maar dat is prima. Dat maakt dat ze op scherp staan en er alles aan doen om het tot een goed einde te brengen morgenavond.

Als we straks op de accommodatie zijn, heb ik nog een leuke verrassing meegenomen. Zie het als een stukje afleiding voor vanavond, een stukje teambuilding en geloof me dat zullen ze zeker heel erg leuk vinden.

Jou neem ik zelf wel onderhanden tenzij je liever iemand ander hebt die je gaat masseren”, lachte ik.

“Oeh een echte massage door ‘de massage master himself’, daar zeg ik geen nee tegen hoor.”

“Laat je maar verrassen lieverd, jij weet als geen ander wat mijn handen op je lijf te weeg kunnen brengen. Totale ontspanning is het ultieme gevoel wat ik wel bij je te weeg ga brengen, maar vertel het niet aan de anderen anders liggen ze allemaal te laat in bed, en ze moeten morgen echt op en top presteren.”

De bus was er mooi op tijd en alles wat er nog ingeladen moest worden van spullen ook van de agency, stond al mooi op een rij buiten opgesteld. Nadat de meiden hun rolkoffertjes hadden ingeleverd, stapten ze de bus al in om in het achterste gedeelte lekker als vanouds weer met elkaar te kleppen, over van alles en nog wat en nog meer onzinnige onderwerpen.

Ook het legertje kapsters en mua’s nam plaats voorin de bus.

Precies om kwart over kwam Danique in haar autootje aan gescheurd en met een lachend gezicht stapte ze uit alsof ze de race gewonnen had. Met een dikke kus en knuffel begroette ik de meiden en nam hun koffertjes van ze over.

“Hup met die kontjes van jullie, de bus in. Gedraag jullie want anders wordt het blote billetjes tijd”, grapte ik en kneep ze beide in hun billetjes toen ze instapten.

“Dat vinden wij helemaal niet erg hoor, sterker nog, dat vinden wij eigenkijk best wel iets om naar uit te kijken”, liet Lena weten toen ze zich even naar me terugdraaide. “Maar weet één ding, wat je oogst zul je zaaien”, dus jouw billetjes zullen net zo rood worden als die van ons.”

“Oeh, spannend, ik ben benieuwd. Maar dat zullen we dan toch tot ná het event moeten bewaren, want vanavond en morgen de hele dag, moeten we knallen en er mag niets misgaan. Dus de geile spelletjes moeten maar even aan de kant gezet worden, hoe moeilijk dat ook kan zijn voor iedereen. Pas als het Event succesvol is geweest, mogen jullie helemaal los gaan. Weet wel dat je dan een nummertje moet trekken, want wie het eerst komt, het eerst maalt natuurlijk.”

Natuurlijk begrepen ze wat ik bedoelde en ze beloofde mij dat ze hun uiterste best zouden doen.

“Maar, bij dat nummertje trekken, mag je wel een beetje sjoemelen, toch? Want je weet dat we wel van wanten weten”, kwam Danique me in mijn oor fluisteren wat ik met een glimlach beantwoordde.

Nadat ik alles nog even gecheckt had en iedereen nogmaals gevraagd had of ze niets vergeten waren, konden we op weg en nam ik plaats met Karla op de voorste stoelen. Ook Rosanne zat vooraan, maar dan aan de andere kant achter de bestuurder.

Karla zou tijdens de rit nog het een en ander vertellen en de planning voor de middag en de avond met ze bespreken. In ieder geval was het om tien uur verplicht bedtijd, want smorgens om 9 uur was de generale repetitie met de designs. Nog even zonder make-up en hair-styling, puur om de designkleding niet vuil te maken.

Toen we eenmaal op weg waren, deed Karla haar best om de meiden te voorzien van alle informatie, en vertelde ze dat we met de hele groep in een groepsaccomodatie met vierpersoonskamers voor twee nachten zouden verblijven. Karla had de groepen ingedeeld en zei dat ze met douchen samen maar af moesten spreken wie eerst en wie daarna. Samen douchen mocht, maar zonder flikflooierij, want dat moest maar wachten tot we weer thuis waren. Als alles goed verlopen was, dan was er een afterparty op mijn boerderijtje en daar mocht iedereen losgaan. Uiteraard werd dat begroet met gejoel en geklap, want ze wisten allemaal wel dat het die avond weer een geile dolle boel zou worden.

Mooi op tijd kwamen we aan bij de accommodatie en werden we ontvangen met een glaasje bubbels. De chauffeur en ik haalden de rolkoffertjes van de meiden uit de bagageluiken onder in de bus. De kapsters en visagisten bracht hij aansluitend naar het hotel.

Nadat de glaasjes leeg waren vroeg ik de meiden hun koffertjes mee te nemen en Karla te volgen naar de slaapkamers. Volgens de planning wist iedereen hun plekje te vinden. Per kamer lagen 4 meiden bij elkaar waarvan er twee samen in een tweepersoonsbed moesten kruipen. Niet dat de meiden dat als een probleem zouden zien want wat dat betreft zou het alleen maar gezelliger worden. De eerste vier die bij elkaar hun kamer aangewezen kregen waren Fay, Ava, Jacky en Janna, wat met een gezamenlijk “yes” werd verwelkomd.

De kamer er tegenover was voor Lizzy, Izzy, Loïs en Fenne. Lena, Pippa, Lara en Bobbie waren het volgende kwartetje in de kamer ernaast. Valérie, Ariana, Evy en Danique op de vierde kamer en uiteraard had ik samen met Karla, Rosanne op een kamer aan het einde van de gang.

Met veel kabaal en gelach, hadden de meiden zich een bed toegeëigend.

Ter controle maakten Rosanne en Karla nog even een snelle ronde of alles oké was, maar ook om te vertellen dat iedereen om 1 uur in de grote tuin moest aantreden.

Terwijl Rosanne, Karla en ik ook ons kwartier maakten, vertelde ik wat ik van plan was als team building.

“Rosanne, jij hebt dat nog niet meegemaakt en zo zijn ook je zus en Jacky de roodharige tweeling nog niet bekend met wat we gaan doen.

We hebben in de loop van de trainingen, twee keer na afloop een groepsfoto gemaakt en ter afsluiting van de geile Sweet Sexteen party van Fenne ook nog een groepsnaaktfoto.

Ik haal dadelijk alle kleding die normaal in de studiokast hangt en die we nu tweemaal gebruikt hebben uit de bus. Dan gooi ik alles op één grote hoop en dek dat af met een groot stuk zwart plastic. Ik heb ook voor iedereen een mooie sexy body en een strak zwart jurkje gekocht. Uiteraard heb ik gezorgd dat iedereen de juiste maat krijgt. Ik wou jullie even vragen om deze op de bedden van de meiden klaar te leggen, als ik de meiden ga toespreken in de tuin. Mijn bedoeling is dat we drie groepsfoto’s gaan maken. De eerste met de gebruikelijke foei lelijke kleding uit de studiokast, als tweede wilde ik ze dan laten omkleden in de body en het jurkje waar ik ze dan allereerst in het jurkje fotografeer en daarna in de mooie body’s.

Als derde, nu we allemaal bij elkaar zijn met de hele groep, wil ik een nieuwe nette naaktfoto van de hele groep meiden. Wat vinden jullie ervan?” vroeg ik terwijl ik Karla en Rosanne verwachtingsvol aankeek.

“Zo kennen we je weer. Je weet ook altijd weer iets leuks te verzinnen. Ik weet zeker dat de meiden dat heel leuk zouden vinden. Maar jij hoort er ook bij op die foto’s”, maakte Karla me duidelijk. Oké dus jij haalt alles uit de bus en wij leggen als de meiden beneden zijn op elk bed het setje voor de bewuste persoon. Check”, antwoordde Karla.

Ik zorgde dat buiten de stapel met kleding kwam klaar te liggen en gaf Karla de dozen met de jurkjes en de body’s.

De mooiste plek waar we de foto’s konden maken was wel de bij de oude hooiberg. Ter voorbereiding van de fotosessies daar, prepareerde ik de camera op het statief en de flitser zoals ik dat ook toen in de studio gedaan had.

Rond 1 uur waren de meesten al beneden en ik liet ze in het gras plaatsnemen. Karla en Rosanne kwamen met de rest van de meiden naar beneden. Op het moment dat ik de. Groep ging toespreken, gingen Rosanne en Karla naar boven om de body’s en de zwarte jurkjes op de bedden klaar te leggen.

“Zo lieve meiden. Uit naam van de Kledingdesignster, heet ik jullie allemaal van harte welkom op het Event waar we heel wat maanden voor getraind hebben. Vanavond om vijf uur gaan we naar de Eventlocatie om te zien waar het morgen en overmorgen allemaal gaat gebeuren.

Maar voordat we gaan wil ik graag nog wat leuke dingen met jullie doen.

We zijn met ons voltallige team van in totaal achttien meiden en deze man die hier voor jullie staat. We hebben allemaal wel in de gaten dat we een hele aparte groep zijn. Ik heb nog nooit in mijn carrière als fotograaf een dergelijk opdracht moeten aannemen waarbij ik van een aantal mooie en lieve meiden een geheel van moest zien te vormen.

Op de vooravond van het Event waarvoor we zo bij elkaar zijn gekomen, heb ik de allerbeste en de meest hechte groep bij me, die ik ooit bij het bureau heb gezien. Door de consistente aanpak van Karla en de iets later toegevoegde Rosanne, hebben jullie geen stappen maar sprongen gemaakt en was jullie vooruitgang niet te stuiten. Iedereen, stuk voor stuk, hebben jullie je uiterste best gedaan om er wat van te maken. Uiteindelijk zijn jullie één grote groep vriendinnen geworden die elkaar niet als concurrenten zien, maar samen een homogene groep vormen. En daar zijn Karla, Rosanne en ik zij de gek, wel heel erg trots op.

We hadden wel zoiets van wat moet dit gaan worden, met allemaal nieuwe meiden. Allemaal even mooi, jong en met verschillende karakters, maar ook allemaal gemotiveerd. En toen kwam de uitdaging om er een groep van hoog niveau van te maken. In de achter ons liggende maanden hebben we samen keihard gewerkt tot waar we nu staan.

Het fashion try-out event in hartje Maastricht was een goede graadmeter om te zien hoever we waren. En dat was voor Karla, Rosanne en mij een hele opluchting toen jullie daar allemaal top presteerde.

En nu zijn we hier, een dag voor het Event waar we week in, week uit keihard voor gewerkt hebben. Onder leiding van Karla en later ook Rosanne, zijn jullie gegroeid naar echte modellen. Karla en ik hebben onze keuzes in eerste instantie gemaakt op uiterlijk en lichaamsvormen. In de loop der tijd hebben we elkaar heel goed leren kennen en ontstonden er onderlinge vriendschappen en werd iedereen op haar manier gerespecteerd.

Dan bleek dat er, naast het hebben van een mooi lijf en een koppie met uitstraling, ook nog modellen skills naar voren kwamen die we niet zagen aankomen. De een had er wat langer voor nodig dan de ander maar uiteindelijk werd er altijd wel een helpende hand uitgestoken als dat nodig was. Jullie zijn meer dan alleen een groep modellen, meer dan vriendinnen. En dan zeg ik jullie, maar eigenlijk zijn Karla, Rosanne, ik en ieder van jullie, één grote familie geworden.

Vanavond gaan we de zaal met de catwalk bekijken en zullen jullie misschien wel zenuwachtig zijn of worden, maar vergeet niet dat de voorbereiding niet voor niets is geweest. Wij weten wat jullie kunnen en we weten ook dat jullie een prachtige show gaan verzorgen morgenavond.

Maar nu gaan we eerst even wat leuke dingen doen.

Zoals jullie al gezien hebben ligt daar een groot stuk plastic met daaronder een flinke bult met iets dat wel bekend zal zijn, niet bij jullie allemaal maar dat zal zodra ik dat plastic verwijder wel duidelijk worden.

Ik wil dat jullie met z’n allen in een kring erom heen gaan staan. Laat me zien dat jullie één groep zijn, en dan bedoel ik ook echt één zijn. En niet zomaar geen groepje meiden, maar The New Iconiqs. De beste meiden, modellen maar vooral familie die samen ‘the one and only New Iconiqs’ zijn”, beëindigde ik mijn betoog en trok meteen het plastic weg.

Ik kon nog net voordat ze in de gaten hadden wat er op de stapel lag vertellen, dat ze een kwartier de tijd hadden, maar of ze dat nog meekregen tijdens het enthousiaste gejoel wist ik niet.

Even keken de meiden elkaar aan en meteen was het een dolle boel want ze wisten wat er ging komen. Alleen Izzy, Lizzy, Jacky en Danique stonden even stom te kijken naar de andere, die in sneltrein vaart hun eigen kleding van hun lijven af stroopten, en vervolgens vlogen de vodden door de lucht en werden door de meiden weer opgeraapt door degene die er wat mee kon. Aangezien alles uit de kast aanwezig op de stapel lag, moest er voor iedereen voldoende zijn om een foeilelijke outfit bij elkaar te vergaren. De vier newbies werden door de meiden die naast hen stonden op de hoogte gebracht van wat de bedoeling was, en in no-time stonden ook zij in hun blootje te graaien naar iets wat ze zouden kunnen gebruiken.

Karla en Rosanne kwamen lachend naar buiten gelopen en zagen hoe de naakte meiden kledingstukken uit de stapel pakten en elkaar hielpen om een outfit samen te stellen.

Na mijn vraag of alles geregeld was boven, kreeg een bevestigend knikje, dat de zwarte jurkjes en de body’s netjes klaarlagen voor de volgende ronde

Lachend trokken Rosanne en Karla ook hun kleding uit en mengde zichzelf tussen de joelende groep om zelf ook een outfit bij elkaar te schrapen.

Ik zag Ava een paar keer met een brede glimlach naar me kijken en met een knipoogje liet ze weten dat ze genoot van de situatie. Samen met Fay, hielp ze Jacky om een zo foeilelijke mogelijke outfit uit te zoeken, want zij wist niet wat haar overkwam

Na een kwartier greep ik de schoolbel die ik gevonden had in de eetzaal en met het harde geluid had ik meteen de aandacht van de meiden.

“Lieve meiden, het kwartier is om en alleen datgene wat jullie nu in jullie handen hebben mag nog gebruikt worden. De foto gaan we bij de hooiberg maken, dus neem alles wat je nog vast hebt mee daarnaartoe en dan hebben jullie nog vijf minuten om jullie outfit af te maken”, en met mijn arm zwaaide ik in de richting waar ze moesten zijn.

Ik rende de gillende keukenmeiden achterna, op de voet gevolgd door de nog bijna naakte Karla en Rosanne die verwoed probeerden nog even wat mee te grissen.

Bij de hooiberg liep ik meteen naar mijn klaarstaande camera, zette deze aan en haalde de flitser uit zijn stand-by modus.

Wederom liet ik het geluid van de bel horen en langzaam werd het stil toen ik begon te praten.

“Zoals jullie al in de gaten hebben heb ik de inhoud van de studiokast op een hoop gegooid. We hebben al twee keer deze foeilelijke outfits gebruikt. De eerste keer met de onder de achttien meiden en daarna nog een keer met wat oudere meiden. Dat was beide keren hilarisch en dat is nu weer het geval nu ik jullie zo bekijk. Echter, zit er dit keer een andere gedachte achter. De foto die we dadelijk gaan maken wordt foto 1 van de 3 symbolische groepsfoto’s die we gaan maken vandaag.

Ik wil jullie dan ook vragen om plaats te nemen voor de hooiberg waar jullie je mogen opstellen, waarbij ook gebruik gemaakt mag worden van de tractor en de grote hooiwagen die ervoor staan. Neem allemaal een willekeurige plaats in en dan zal ik het totaalplaatje gaan finetunen.”

Enthousiast zochten de meiden een plekje dat ze geschikt vonden. En wonder boven wonder zag ik dat het tafereel dat zich voor mijn ogen ontvouwde, werkelijk geen finetunen meer nodig had. Hier en daar zag ik, net als bij de twee eerdere foute kleding foto’s, dat nog bij enkele meiden wat delen misten. En voor déze foto wilde ik dat iedereen hun borsten en kruis bedekt moesten hebben.

Lena miste een slipje, Fay stond voor de tweede keer in haar blote tietjes en Karla en Rosanne waren nog niet helemaal compleet. Ik stuurde deze vier weer terug naar de stapel om de missing pieces erbij te zoeken.

Toen ze gekleed op hun plaats terug stonden, kwam Rosanne naar me toe met het witte badpak dat Karla haar in haar handen had gedrukt. En toen begon de hele groep te joelen want ze wisten wat er te gebeuren stond.

Karla stond met haar telefoon klaar om het moment dat Rosanne mij zou gaan uitkleden en ik het badpak zou aantrekken te filmen.

Wederom laaide het gejoel op, toen mijn kleding stuk voor stuk werd uitgetrokken.

Bij het aan trekken van het badpak wist ik Rosanne nog wel te waarschuwen dat ze voorzichtig moest zijn met mijn ballen, en dat ze daar later spijt van zou krijgen wanneer er niets meer uit mijn pijp kwam spuiten.

Met uiterste voorzichtigheid plaatste Rosanne het kruis van het bad pak volledig aan de rechter kant van mijn scrotum, om zo aan mijn wens te voldoen.

Dat was trouwens het enige kledingstuk wat ik aankreeg, niet meer en niet minder.

Ik probeerde de groep nog een beetje te positioneren, omdat ze om te kijken hoe Rosanne te werk ging, want er was niets meer over van het beeld dat ik eerste instantie gevormd zag.

De meiden kwamen niet meer bij van het lachen en het duurde dan ook een tijdje voordat ze allemaal weer op hun plek stonden. Maar goed dat was dan ook wel te verwachten.

Ik maakte snel een paar foto’s zonder mij en daarna ging ik tussen de meiden in staan want ik zou en moest erbij komen staan. Wel nog even mijn geslacht netjes verborgen achter het kruisje, ten minste voor zover dat mogelijk was.

Uiteindelijk was ik tevreden en was het tijd voor naar de volgende stap, groepsfoto twee.

“Lieverds, willen jullie allemaal deze prachtige kledij uittrekken en met me meelopen naar waar de rest van de stapel nog ligt?”, vroeg ik terwijl ik het schitterende badpak van mijn lijf afpelde.

Iets verderop in de wei was een kampvuurplaats en daar wilde ik deze vodden ritueel gaan verbranden. De meiden die hun vodden al uit hadden, liepen meteen met me mee om net zoals ik, ook nog wat daarvan mee te nemen.

Karla en Rosanne namen de rest van de meiden en de restanten van de kleding mee, terwijl ik even wegliep om een beetje benzine en een aanmaakblokje op te halen dat ik had klaargelegd.

Met mijn spullen liep ik weer terug naar de groep en genoot van het uitzicht en dan met name de strakke kontjes die ik van achteren kon zien, en de mooie tietjes en kutjes die ik van de voorkant kon bewonderen.

Ik verzocht iedereen de kleding bij de elkaar op de vuurplaats te gooien en met een zwaai gooide ik mijn prachtige badpak, ook op de brandstapel.

Terwijl ik de benzine over de foute kleding heen sprenkelde, keek ik de meiden aan en begon te vertellen waarom ik deed.

“Lieve meiden, het feit waarom ik jullie deze oude vodden op de vuurplaats heb laten verzamelen, staat symbool voor het afscheid nemen van het oude en plaats te maken voor het nieuwe. Daarom gaan we deze oude gebruikte vodden ritueel te verbranden.”

Voordat ik het aanmaakblokje aanstak en op de stapel gooide, keek ik de kring rond of iedereen veilig was en met dat het brandende blokje de benzine raakte, stond meteen alles in de fik.

Ik nam het eerste het beste model naast me vast, in dit geval was dat Lara en kuste haar vol op haar mond. Meteen volgde alle meiden mijn voorbeeld en ging het de kring rond, zodat iedereen aan de beurt was geweest. Hand in hand stonden ze nog even te kijken, tot ik ze de aandacht vroeg voor foto twee.

“Voor de tweede foto zou ik jullie willen verzoeken om naar jullie kamers te gaan en daar de kleding die op ieders bed ligt aan te trekken. Als alles goed is, dan ligt op je eigen bed de kleding in jouw maat. Schoenen hoeven niet en als jullie klaar zijn zou ik jullie weer voor de grote hooiberg willen terugzien.”

Zelf liep ik ook naar de kamer waar Karla en Rosanne zich al stonden om te kleden.

Ik trok mijn zwarte nette pantalon aan met daarop een zwart gekleurd hemd en liep samen met Karla en Rosanne weer richting de hooiberg.

Daar stonden al enkele meiden in hun mooie zwarte jurkjes met daaronder de sexy bodies. Toen iedereen weer gekleed aanwezig was, verzocht ik ze weer op dezelfde plek te gaan staan waarop ze bij de vorige foto ook stonden.

Nu ze zo in dezelfde kleding voor me stonden kon ik een trots gevoel niet negeren.

Wat zag het er ongelooflijk mooi uit, de meiden zo te zien. Allemaal verschillende meiden, met verschillende redenen om model te willen zijn. Dat deze groep echt een hele hechte band had, hoefde ik niet meer te vertellen, maar nu ik ze zo bij elkaar zag staan in precies dezelfde kleding, zag ik de hoe ze bij elkaar hoorden. Hetzelfde enthousiasme, dezelfde drive om te presteren, maar zeker ook hun vriendschappen naar elkaar.

Toen iedereen weer op haar plaats stond, kon ik het niet laten om een opmerking te maken.

“Lieve meiden, de outfit die jullie nu aan hebben, is een cadeautje van het Bureau en wat zien jullie er stuk voor stuk top uit in deze outfit. Ikzelf heb voor deze outfit gekozen om dat ik de nadruk wilde leggen op het feit, dat deze groep niet zomaar een groep is, maar een hele hechte club meiden.

Vanaf de eerste dag dat jullie elkaar, Karla en mij leerden kennen, zijn we gegroeid tot één familie. We delen alles met elkaar, zijn lief en behulpzaam, delen geheimen, en vooral ook niet te vergeten de vele seksuele momenten die we samen hebben beleefd. Ik ben ervan overtuigd, dat ook de seks met elkaar, ons niet alleen letterlijk maar zeker ook figuurlijk dichter bij elkaar heeft gebracht.

Morgen is de dag waarvoor we met elkaar aan dit avontuur begonnen zijn, zonder afgunst, jaloezie of haat naar elkaar. Nee jullie zijn allemaal met dezelfde insteek begonnen, sommigen met een attitude, sommigen heel verlegen. Uiteindelijk is er niemand die zich beter voelt of vind dan de ander. Geloof me als ik zeg dat dit uniek is in de modellenwereld. Jullie zijn vriendinnen voor het leven en zelfs sekspartners als de geilheid even komt bovendrijven. Maar jullie zijn vooral een trotse eenheid, die het toch maar even zover heeft kunnen schoppen.

Over dik 24 uur gaat jullie eerste echte belangrijke show van start en ik weet dat jullie er een top uitvoering van zullen gaan maken. Ik zou het dan ook fijn vinden als jullie morgen ochtend allemaal gekleed in deze outfit de laatste oefenuurtjes gaan doen.

Daarna zal dan de grote generale repetitie zijn in de designoutfits die jullie toegewezen hebben gekregen, en morgenavond gaan jullie niet alleen mij, Karla, en Rosanne maar zeker ook jullie zelf laten zien, dat niets onmogelijk is.

Wij, en daarmee bedoel ik jullie allemaal, maar zeker ook de eigenaresse en alle medewerkers van het bureau, gaan voor een bomvolle zaal laten zien, dat zelfs in een modellenwereld waar haat en nijd vaak hoogtij viert, wij als groep die gewoon met beide benen op de grond staat, gaan bewijzen dat het ook anders kan. Samen ..., Echt…, samen.”

En toen was het stil, echt even stil. Ik kreeg de tranen in mijn ogen.

Karla kwam naar mij toegelopen en zag dat ik geëmotioneerd was.

Ze kuste me zacht, zonder wat te zeggen.

Dan kwam de groep in beweging en hielden elkaars handen vasten en vormden een kring om mij en Karla heen.

Weer was het even stil. Ik liet Karla even los en spreidde mijn armen wijd en een paar seconden later stonden Karla en ik tussen een kroelende groep geëmotioneerde meiden die ons, maar ook elkaar in de armen vielen en kusten. Een grote groepsknuffe die wel even duurde.

“Lieverds”, riep ik. “Zo zie je maar hoe onze groep er voor elkaar is. Maar we hebben nog een paar foto’s te maken, dus moeten we nog aan de bak. Mag ik jullie verzoeken weer allemaal een plaatsje te zoeken zodat ik de eenheid in de groep ook een beetje visueel kan vast leggen.

Nadat alle meiden inclusief Karla en Rosanne hun plekje weer hadden ingenomen, maakte ik de eerste paar foto’s. Nog een paar aanpassingen en twee minuten later had ik wat ik wilde hebben. Echter hadden de meiden een ander plan en ik moest erbij. Dus nog maar een paar foto’s gemaakt met mij erbij.

“Als het goed is hebben je onder die jurkjes nog een sexy body aan. Zouden jullie de jurkjes willen uittrekken zodat we ook daar een paar mooie platen van kunnen maken?

En nu we dan toch bezig zijn, zou ik heel graag nu jullie helemaal compleet zijn, ook nog een paar foto’s willen nemen waarbij jullie helemaal naakt zijn. Is dat oké voor jullie?”, vroeg ik maar wist dat ze dat alleen maar leuk zouden vinden.

Enthousiast gingen de jurkjes uit. Ik kreeg maar kort de tijd voor een paar foto’s want Lena was de eerste die de drukknoopjes tussen haar benen al begon los te maken. De rest volgde uiteraard en twee minuten later stonden er achttien mooie naakte meiden voor me.

Toch echt een prachtig gezicht. Uiteraard maakte ik meer foto’s dan dat eigenlijk nodig was, maar kon het niet laten.

Lena maakte zich los van de groep en kwam op me toe gelopen.

“Jij bent de enige man waarvoor wij zonder problemen onze kleding uit trekken. We zien dat je ontzettend geniet van het uitzicht, maar weet dat jij er niet onderuit komt om je ook uit te kleden. En daar ga ik je nu bij helpen”, zei ze lachend.

Ze opende de knoop en rits, maakte mijn riem los en trok hem in één beweging uit de lussen van mijn pantalon, waardoor hij tot aan enkels naar beneden gleed. Mijn overhemd was de volgende stap en ook dat klusje was zo gepiept. Restte alleen nog mijn boxer.

Lena vond het maar wat leuk om mijn boxer heel langzaam naar beneden te schuiven en het moment dat mijn inmiddels stijve leuter tevoorschijn kwam, joelde de meiden dat Lena zich maar even moest amuseren. Voor Lena geen probleem want zij was die ochtend sowieso al heel verleidelijk naar me toe samen met Danique.

Zonder zich te schamen kuste ze mijn eikel en zoog daarna zowat mijn hele paal tot aan mijn ballen haar keel in. Voor een moment liet ze hem zitten om na enkele seconden weer los te laten schieten. Even keek ze om naar de meiden en vroeg aan Karla of ze mocht doorgaan.

“Zuig hem maar leeg lieverd, op dit moment is hij helemaal voor jou”, zei Karla lachend.

“Ik wil je zaad proeven”, fluisterde ze en schoof haar lippen weer over mijn eikel.

Op flink tempo trok ze mijn staaf af terwijl ze mij af en toe diep pijpte.

Zoals ik al eerder van haar had mogen meemaken, wist Lena toch echt hoe ze me snel tot spuiten kon krijgen. Alle technieken paste ze toe, haar tong flitste over het toompje en zorgde voor de nodige stimulans. Ook vergat ze zichzelf niet en bracht haar hand naar haar kutje en wreef zich ongegeneerd tot klaarkomen en zorgde tegelijkertijd dat ik ook mijn climax beleefde.

De eerste straal ving ze op in haar mond en liet de rest op haar gezicht en borsten neerkomen. Tot groot vermaak van het hele team dat stond toe te kijken.

Ik spoot een meer dan normale hoeveelheid en zag dat haar lijf behoorlijk onder zat.

“Delen”, vroeg ik haar en meteen stand ze op en liep naar de meiden. Om de beurt liet ze de meiden een klein deel van mijn witte vriendjes van zich aflikken. Karla kreeg echter een andere mogelijkheid en met een lange tongzoen deelde ze de inhoud van Lena’s mond.

De meiden zochten elkaar op en weer was het een kluwen tongende meiden.

Ava en Jacky kwamen naar me toe, en verlustigden zich aan de restjes zaad die ze nog uit mijn paal konden zuigen. Toen er verder niets meer te halen was, schoonden ze mijn zaakje op om zich toen weer bij de groep te voegen.

“Nou meiden, dit was een onverwachte wending maar wel leuk dat we allemaal nog even van zijn zaad mochten proeven. Maar voor nu, moet het daar even bij blijven”, riep Karla.