De nacht gaat verder door in een waas van genot: we rusten even, drinken water uit een halflege fles die Floor van haar bureau grist, lachen zachtjes om Joris die nog steeds als een blok op de bank ligt te snurken, zijn gladiator-tuniek half omhoog gekropen over zijn buik, de emmer gevaarlijk dichtbij maar onaangeroerd. Zijn borst rijst en daalt in een diep, dronken ritme – de man is echt uitgeteld, en dat geeft ons drieën alle vrijheid die we nodig hebben.

Merel en Floor liggen nog steeds op hun knieën voor me op het bed, hun borsten en lippen glinsterend van mijn zaad, hun ogen donker en hongerig. Ze zoenen elkaar traag, sensueel, hun tongen glijden over elkaars lippen, elkaars kin, elkaars hals, proevend wat ik achtergelaten heb. Floors hand glijdt over Merels borst, smeert het vocht uit in kleine cirkels rond haar tepel tot die nog harder wordt; Merel doet hetzelfde bij Floor, knijpt zachtjes, trekt eraan, laat Floor een klein kreetje slaken. Ze kijken allebei naar mij omhoog, hun blikken een stille uitdaging: je bent nog niet klaar, hè kapitein?

Mijn pik, die even slap hing na die explosieve ontlading, begint alweer te reageren op het schouwspel. Merel merkt het als eerste. Ze likt langzaam over haar onderlip, veegt een druppel op met haar tong en zegt hees: “Kijk Floor, hij komt alweer tot leven. Ik zei toch dat hij onvermoeibaar is.” Floor lacht laag, kruipt naar voren op handen en knieën, haar borsten deinend, en neemt mijn pik zachtjes in haar mond – niet om me meteen hard te zuigen, maar om hem warm en nat te houden, haar tong loom cirkelend rond de eikel terwijl ze me aankijkt. Merel sluit aan, likt langs de schacht, hun tongen raken elkaar telkens, kruisen elkaar over mijn lengte heen. Het is tergend langzaam, plagend, precies genoeg om me weer keihard te maken zonder me over het randje te duwen.

Floor klimt als eerste op me. Ze duwt me op mijn rug, zwaait een been over mijn heupen en positioneert zichzelf boven mijn pik. Ze wrijft eerst alleen met haar natte lippen over me heen, smeert haar eigen vocht uit over de eikel, laat me voelen hoe heet en glibberig ze is na alles wat we net gedaan hebben. “Ik wil je diep vanbinnen voelen,” fluistert ze, en dan laat ze zich langzaam zakken. Centimeter voor centimeter verdwijnt ik in haar, haar strakke warmte sluit zich om me heen als een handschoen. Ze kreunt lang en laag, haar hoofd achterover vallend, haar rode haar (de pruik ligt allang ergens op de grond) valt in slierten over haar schouders. Ze begint te rijden, eerst traag, rollend met haar heupen in grote cirkels, dan sneller, harder, haar billen kletsend tegen mijn bovenbenen.

Merel knielt naast ons, kust Floor diep terwijl Floor rijdt. Hun tongen dansen zichtbaar, nat en gulzig. Merels hand glijdt tussen Floors dijen, haar vingers vinden Floors clit en beginnen te wrijven – snel, precies, in het ritme van Floors bewegingen. Floor hijgt in Merels mond, haar stoten worden onregelmatiger, wanhopiger. Ik grijp Floors heupen vast, stoot van onderen omhoog, diep en hard, precies op de plekken waar ze het voelt. “Kom voor ons,” grom ik, en dat is genoeg. Floor schreeuwt het uit, haar lichaam schokt, haar kutje knijpt ritmisch om mijn pik heen terwijl ze klaarkomt, golf na golf. Merel kust haar door haar orgasme heen, houdt haar vast terwijl ze trilt.

Zodra Floor na hijgend op mijn borst zakt, trekt Merel haar zachtjes opzij. “Mijn beurt weer,” zegt ze met die ondeugende Pippi-glimlach. Ze gaat op haar rug liggen, trekt haar knieën hoog op naar haar borst, volledig open voor me. “Neuk me hard, Mitch. Ik wil alles voelen.” Ik ga bovenop haar, duw mezelf in één lange, diepe stoot naar binnen. Ze is nog glibberig van eerder, strak en heet, en ze kreunt luid zodra ik helemaal in haar zit. Ik begin te beuken – hard, snel, het bed kraakt ritmisch mee. Floor komt erbij liggen, kust Merels hals, zuigt aan haar tepels, haar hand glijdend tussen ons in om Merels clit te masseren. Merel kronkelt, haar nagels in mijn rug, haar benen om mijn middel geklemd. “Ja… fuck… dieper…” hijgt ze. Ik voel haar spieren aanspannen, voel de golf aankomen, en dan explodeert ze om me heen, schreeuwend mijn naam, haar sappen stromend over mijn ballen.

Ik trek me terug, nog steeds keihard, glinsterend van hun gecombineerde vocht. Floor en Merel kijken elkaar aan, een stilzwijgende overeenkomst. Ze gaan allebei op handen en knieën, konten omhoog, naast elkaar op het bed. Twee perfecte billen, twee natte kutjes die glinsteren in het schemerlicht. “Kies maar,” zegt Merel plagend. Ik begin bij Floor, duw mezelf in haar, een paar harde stoten, trek me dan terug en ga naar Merel, duw diep in haar, wissel af – Floor, Merel, Floor, Merel – elke keer een paar stoten, elke keer luider gekreun van beiden. Hun handen reiken naar elkaar, vingers in elkaars clit, zoenend over hun schouder terwijl ik ze neem.

Op een gegeven moment kan ik het niet meer houden. Ik trek me terug, ga op mijn knieën achter hen staan. “Mond open,” beveel ik hees. Ze draaien zich om, knielen voor me, monden wijd, tongen uit. Ik pomp mezelf snel, kijk hoe ze elkaar kussen terwijl ze wachten, hun tongen over elkaars lippen glijdend. Dan komt het – harder dan de eerste keer, stralen dik wit zaad spattend over hun gezichten, lippen, tongen, borsten. Ze lachen, kreunen, vangen het op, smeren het uit over elkaar, zoenen het van elkaars huid.

We vallen achterover, uitgeput maar nog steeds lachend. Merel nestelt zich tegen mijn borst, Floor tegen mijn andere zijde, hun benen verstrengeld met de mijne. We hijgen, zweten, de kamer ruikt naar seks, zweet en restjes carnaval. Joris snurkt onverstoorbaar door op de bank.

Maar de nacht is nog niet helemaal voorbij.

Rond een uur of vier word ik wakker met een barstende aandrang – te veel bier, te veel shots, te veel alles wat deze carnavalsnacht ons heeft gebracht. Mijn hoofd bonkt licht, maar mijn lichaam tintelt nog van de nasleep van ons trio, een mengeling van vermoeidheid en opwinding die me niet loslaat. Ik glijd voorzichtig onder Merel en Floor vandaan, hun warme lichamen nog verstrengeld in een lome omhelzing op het bed. Merel mompelt iets onverstaanbaars in haar slaap, haar vlechtjes uitgespreid over het kussen, terwijl Floor zachtjes ademt, haar naakte borst rijzend en dalend. Ik pak een verkreukelde handdoek van de grond – Floors, waarschijnlijk, nog vochtig van een eerdere douche – en wikkel hem losjes om mijn middel. Hij bedekt amper wat hij moet bedekken, maar in deze flat lijkt dat niemand iets uit te maken.

De kamerdeur piept zachtjes als ik hem op een kier zet, en de gang strekt zich uit in het halfdonker, verlicht door een zwak nachtlampje aan het einde. Het is stil, op het zachte geruis van de stad buiten na, maar als ik een paar stappen zet, hoor ik gefluister en gedempt gelach uit de richting van de keuken verderop. Floor had het eerder kort over haar huisgenoten: drie meiden, allemaal studenten aan de uni, en allemaal even losbandig tijdens carnaval. Ze delen deze flat al jaren, en van wat Floor vertelde, zijn hun nachten net zo wild als de onze. Ik sluip op blote voeten naar het toilet, mijn voeten koud op de linoleumvloer, maar halverwege de gang bots ik bijna tegen twee van hen op. Ze komen net uit de keuken, bierflesjes in de hand, hun kostuums verkreukeld en hun schmink uitgelopen na een lange nacht feesten.

De ene is een slanke brunette, haar engelenkostuum half afgeworpen – witte vleugels scheefhangend op haar rug, een halo bungelend om haar nek als een goedkoop sieraad. Haar jurkje is kort, doorschijnend wit, en het hangt los over haar schouders, onthullend dat ze geen bh draagt. Haar tepels drukken licht tegen de stof, en haar donkere haar zit in een rommelige knot, met losse plukken die over haar gezicht vallen. Ze heeft een speelse, katachtige grijns, haar ogen groot en ondeugend in het schemerlicht.

Naast haar staat de roodharige, met sproeten over haar wangen en neus, nog in een kort zwart-wit dienstmeisjeskostuum dat beter past bij een stout rollenspel dan bij een echt carnaval. De kousen zijn gescheurd op meerdere plekken, laddertjes kruipend omhoog over haar dijen, en haar schortje hangt scheef, onthullend een glimps van haar blote huid daaronder. Ze leunt tegen de muur, haar flesje bier halfleeg, en haar lippen zijn gezwollen, misschien van kussen eerder op de avond. Ze kijkt me aan met een mengeling van nieuwsgierigheid en honger, haar groene ogen twinkelen.

“Jij bent Floors piraat,” fluistert de brunette, haar stem laag en hees, haar blik glijdend over mijn naakte borst, over de restanten van schmink en zweet, en dan lager, naar de handdoek die amper iets bedekt. Ze zet een stap dichterbij, haar vleugels ritselen zacht, en ik ruik haar parfum – iets zoets, vermengd met de geur van bier en nachtlucht. “We hoorden alles. De muren zijn hier zo dun als papier. Jullie klonken... indrukwekkend.”

De roodharige giechelt zacht, zet haar flesje neer op een tafeltje in de gang en stapt ook dichterbij, haar vinger trekt een langzaam, plagend lijntje over mijn borst, van mijn sleutelbeen naar beneden, rakend de rand van de handdoek. Haar nagels zijn rood gelakt, passend bij haar sproeten, en ze bijt op haar onderlip, haar tanden wit in het halfdonker. “Je ruikt naar seks,” zegt ze zacht, haar adem warm tegen mijn huid. “En je ziet eruit alsof je nog lang niet klaar bent. Die handdoek verbergt niet veel, hè?” Haar hand glijdt lager, vingertoppen rakend de knoop van de handdoek, trekkend eraan alsof ze hem elk moment los kan maken.

Ik lach zacht, voel een rilling over mijn rug lopen, mijn pik alweer reageren onder de stof – half hard wordend van hun tease, ondanks de aandrang die me hiernaartoe dreef. De gang voelt opeens kleiner, intiemer, met hun lichamen zo dichtbij. “Klopt,” zeg ik, mijn stem laag om niemand te wekken. “Joris ligt knock-out op de bank, snurkt als een beer, en Floor en Merel slapen even bij. Maar… ik moet eigenlijk plassen. Carnaval eist zijn tol.”

Ze wisselen een blik, giechelen weer, maar het is geen onschuldig gelach – het is geladen, vol belofte. De brunette leunt tegen de muur tegenover me, haar jurkje glijdt iets omhoog als ze haar been buigt, onthullend een glimps van haar witte string. “Arme jongen,” zegt ze plagend, haar hand glijdend over haar eigen dij, hoger kruipend. “Wij zijn net thuis van het Vrijthof. De nacht was... vermoeiend, maar niet vermoeiend genoeg. We verveelden ons stierlijk in de keuken. Misschien kunnen we je… helpen?” Haar ogen fonkelen, en ze bijt op haar lip, haar hand nu rakend de zoom van haar jurkje, tillend het iets op.

De roodharige sluit aan, haar lichaam nu tegen het mijne gedrukt, haar borsten zacht tegen mijn arm. Ze leunt naar mijn oor, haar lippen rakend mijn oorlel. “Ja, help ons jou helpen,” fluistert ze, haar tong even likkend over mijn huid, een natte, warme tease die me kippenvel bezorgt. Haar hand glijdt onder de handdoek, vingertoppen rakend mijn dij, hoger kruipend tot ze de basis van mijn pik raken. “Je bent al hard, voel ik. Kom op, piraat. Een snelle pauze in de badkamer? We beloven dat we stil zijn... of niet.”

Ik slik, mijn hart bonkend, de verleiding groot – hun lichamen heet en klaar, de geur van hun parfum vermengd met de restanten van carnaval, hun ogen smekend en stout. Maar ik denk aan Merel en Floor in de kamer, aan de waanzin van deze nacht die al zo uit de hand is gelopen. Ik grijp zachtjes haar pols, trek haar hand terug met een grijns. “Verleidelijk, dames. Heel verleidelijk. Maar ik heb al twee zeer veeleisende piratenschatten in bed liggen die me de hele nacht bezig houden. Volgende keer? Misschien is morgen toch nog ergens iets te doen?”

Ze pruilen speels, maar lachen dan zacht. De brunette geeft me een kus op mijn wang, haar lippen lingerend iets te lang, haar hand even knijpend in mijn kont door de handdoek heen. “Afgesproken. Maar we houden je aan je woord. Morgen komen we mee.” De roodharige doet hetzelfde, haar kus op mijn andere wang, gevolgd door een snelle lik over mijn oorlel – nat en warm, haar tong rakend de rand van mijn oor. “Slaap lekker... of niet,” fluistert ze.

Ik glip het toilet in, sluit de deur achter me, en leun even tegen de muur, hijgend. Mijn pik is nu volledig hard, kloppend onder de handdoek, en ik moet mezelf kalmeren voor ik mijn behoefte doe. De spiegel toont een man met verwarde schmink, rode wangen en een grijns die niet van mijn gezicht wil wijken. Deze nacht wordt met de minuut gekker.

Als ik terugkom in de kamer, liggen Merel en Floor alweer wakker, lui uitgestrekt op het bed, hun vingers loom over elkaars lichaam strelend – Merels hand op Floors borst, Floors vingers tussen Merels dijen. Ze kijken op als ik binnenkom, hun ogen glinsterend in het donker. “Waar bleef je nou?” mompelt Merel, haar stem slaperig maar ondeugend, terwijl ze zich opricht op een elleboog.

Floor grijnst, haar hand glijdend over het laken. “Vertel. Ik hoorde stemmen op de gang. Waren dat mijn huisgenoten?”

Ik laat de handdoek vallen, kruip naakt tussen hen in, voel hun warme lichamen tegen me aan drukken. Ik vertel het fluisterend, in detail – hun kostuums, hun tease, hun handen en lippen – terwijl hun handen over mijn lichaam glijden, mijn pik vindend en strelend. Ze lachen zacht, kreunen van opwinding bij de beschrijving. “Morgen hm.. We nemen ze morgen mee naar het feest, toch Merel?” fluistert Floor, haar lippen op mijn hals. “Maar nu eerst… nog eens met z’n drieën? Joris z'n lamme hoofd kan nog altijd niks?”

En zo gaat het door tot de ochtendschemering grijs door de gordijnen kruipt. We vrijen loom, langzaam, teder nu – geen haast meer, alleen nog genieten van elkaars warmte, elkaars smaak, elkaars ademhaling. Uiteindelijk vallen we in slaap, verstrengeld in een kluwen van armen en benen, zweet opgedroogd op onze huid, de geur van seks nog zwaar in de kamer.

Buiten wordt Maastricht langzaam wakker. Aswoensdag gloort aan de horizon. Maar voor ons drieën – en ergens op de achtergrond Joris die nog steeds snurkt – voelt dit avontuur nog lang niet voorbij. Het smaakt naar meer. Veel meer.