Studentenleven seizoen 3.

Als de nacht passeert en de dag van het gala is aangebroken gebeurd er iets magisch. De hiërarchie binnen het studentenleven veranderd. Sjaarssen worden door de preses vandaag officieel sjaars af genoemd. Het gala is het enige feest waarin iedereen gelijk is. Na een nacht van mosjes en een feestje om nooit meer te vergeten is het na het uitkotsen van te veel alcohol tijd voor de nieuwe orde. De zomer periode breekt dan aan. Bij sommige huizen worden slaapkamers uitgeruimd er wordt ruimte gemaakt voor een nieuwe sjaars. Andere huizen waar je alle jaren dezelfde kamer houd helpen elkaar om de vertrekkende kamers schoon de zomer in te krijgen. Studie technisch ligt de focus op de her tentamens en de voorbereidingen voor het KMT. Dei zijn dan in volle gang en na een jaar van bijna afwezigheid druk je weer je vertrouwde huissleutel in het slot van je ouderlijk huis.

Seizoen 3 van het studentenleven gaat voor mij als schrijver ook een nieuwe uitdaging worden. We gaan verder waar we gebleven zijn. Maar laat ik beginnen met het concept uit te leggen van het volgende seizoen. Hopelijk zijn er lezers bij die de moeite hebben genomen om de boeken van de Game of Thrones serie te lezen. Elk hoofdstuk van die boeken begon steevast met de naam van de persoon vanuit wiens oogpunt dat hoofdstuk werd verteld. Een serie waarbij z’n zelfde soort concept werd gebruikt was de Britse serie Skins. In de serie staat een Britse vriendengroep centraal. Het bijzondere aan de serie is dat elke aflevering een ander persoon centraal staat.

Dit concept zal ik ook gaan gebruiken voor het derde seizoen van het studentenleven. Uiteraard zullen de gebruikelijke personen altijd onderdeel uitmaken van het verhaal. Maar niet langer zal het studentenleven uitsluitend vanuit Tim zijn ogen verteld en beleefd worden. Dit geeft mij ook de mogelijkheid om kortere verhalen te schrijven. Een soort van klein hoofdstukje hoe de eerste persoon het gala beleefd of daar na toe leeft. Elk stukje tekst zal beginnen met “door de ogen van” en dan een naam die reeds bekend is in de studentenleven wereld. Kijk dus niet vreemd op als het volgende verhaal ineens verteld wordt vanuit een ik vorm waarbij de ik in dat verhaal een dame is.

Voor elk stuk verhaal zie je de voornaam van de persoon staan vanuit wiens ogen dat stuk verhaal beleeft wordt.

Laten we vooral beginnen met het derde seizoen van het studentenleven met als titel “Door de ogen van”.

Sanne:

OW MY GODDY. Langzaam open ik mijn ogen. Ik lig nog op het bed in de suite, de logeerkamer. Gisteravond had ik niet meer de moeite genomen om terug over de overloop op de bovenste etage naar mijn eigen bed te strompelen. Voorzichtig kom ik overeind. Ow my god, wat voelt mijn kutje beurs en kapotgeneukt aan. Ik ruik hoe de kamer nog steeds naar seks ruikt. De geur van natte kutjes, sperma en sekszweet is achtergebleven. Wat ben ik blij dat er vandaag niet gewaxt hoeft te worden. Tegelijkertijd denk ik al aan het moment later vanavond, als mijn gala data ongetwijfeld een mosje verwacht. Een mosje waar ik normaal gesproken mijn hand niet voor om draai. Maar pff… Ik ben geneukt zoals ik nooit gedacht had geneukt te worden. Ik heb pijn in mijn doos, dit was niet meer oké. Ik was wel eens eerder te ver gegaan. Te hard met een dildo gedaan. Of die keer toen ik genomen werd in een lesbische setting met strap-on. Mannen kwamen wel klaar, die spoten mijn kutje vol en daarna nam de kracht af. Maar een kunstpik die bleef maar door stoten.

Ik voel me voor even weer dat kleine meisje. Een traan rolt over mijn wang. “Conceal don't feel don't let them know.” Ik zing het zinnetje uit het liedje van Frozen zachtjes voor mezelf. Mijn basisschool was een drama maar daarna mijn middelbare school een regelrechte hel. Jullie vragen je zeker af waarom ik ben wie ik ben. Wat mij zo gemaakt heeft. Wat denk je dat er met je gebeurd als je elke dag, elke funcking schooldag hoort “Hey rooie”. Of dat er naar je geroepen wordt “Roest het daar beneden?” na z’n opmerkingen werd er vaak hard gelachen en volgde het grapje. “Roest bij de poes!” waarna een nieuwe vlaag van gelach volgde. Ik zat alleen, elke pauze, iedere les, altijd maar alleen. Ik groeide op in een dorpje in de provincie Groningen. Mijn ouders waren vertrokken uit de randstad. Rust en natuur sprak hen aan nadat ze veel geld hadden verdiend. Daardoor was ik sowieso al anders. Ik sprak geen Gronings, ik klonk anders en ik was anders. Ik snakte naar het moment van een nieuwe start. Een nieuw persoon te kunnen zijn. Zijn die ik wilde zijn. 250 kilometer leek mij voldoende. Weken oefende ik op het afleren van mijn opgedane accent. Niemand vertelde ik waar ik heen ging, welke opleiding ik ging volgen. Het KMT was een bevrijding. Eindelijk was iedereen gelijk. Niemand wist van elkaars afkomst. Rijk of arm, blond, brunette of rood. Kaal of een volle bos daar beneden, het maakte allemaal geen ene fuck uit op het KMT. Fuck was was ik toen zenuwachtig. Maar hallelujah wat was ik blij toen mijn haarkleur een schoonheidsbegrip werd in plaats van een afwijkend iets waarmee gepest kon worden. Nog voor het KMT en met volle overtuiging vanaf het moment dat ik aankwam lopen op de KMT locatie maakte ik de keuze. Nooit zou ik iemand vertellen wat mijn afkomst was. Maar nog belangrijker, nog belangrijker was dat ik nooit meer zou ik mezelf laten pesten, kleineren. Vanaf nu was ik de baas. Mijn onzekerheid, mijn angsten van vroeger zou ik nooit meer willen ervaren.

Auwie, ik sta inmiddels naast het bed. De spreidstangen staan nog langs het nachtkastje. Een herinnering aan hoe ik gisteren afgestraft ben. Dit wordt een lange dag, dit wordt een pijnlijke dag. Wist Tim van mijn verleden? Zou hij mijn geheim hebben ontdekt? Mijn geheim dat ik bescherm ten koste van alles. Mijn verleden waarin ik gepest werd, waarin ik zo onzeker was, waarin ik zo alleen was. Op het KMT waar niemand mijn afkomst kende en ik mijn pure looks in de strijd kon gooien. Geen verhaaltjes van andere die mij als het arme gepeste meisje weg konden zetten. Na die eerste keer mijn looks gebruikt te hebben was het eerste schaap over de dam. Al die aandacht, wauw. Maar Tim was anders, prikte hij door mij heen? OF was het Emmy waar hij gewoon hoteldebotel hemeltjelief verliefd op was. Nee Emmy werd gevingerd door die gast met carnaval. Toen is ze kapot gegaan. Ik heb Emmy haar pure eerlijke tranen over haar wangen zien rollen. Misschien voelde dat rijkeluis meisje, dat verwende beeldschone blondje. Dat lievelingetje eindelijk eens een keer hoe het is om niet vooraan te mogen staan.

Met pijn in mijn kut loop ik naar mijn kamer en richting mijn badkamer. Ik plof op de toilet neer en laat de vannacht opgebouwde urine eruit stromen. Ander gaatje zelfde zone. Ik voel het laatste restje aan sperma ook uit mijn kut stromen. Grote pik, grote ballen en veeeuull zaad. Fuck plassen doet ook zeer denk ik bij mezelf. Als ik leeg ben druk ik zachtjes een toiletvelletje tegen mijn doosje aan. Arrggg. Een soort van piraten achtige sound maak ik. Tim had mij precies gegeven wat ik wou. Het was stiekem ook wel lekker geweest. Stiekem was het precies wat ik nodig had gehad. Vijf jaar lang heb ik alles en iedereen geneukt. Ik bepaalde, ik zat bovenop een pik. Denk je echt dat ik een gast bovenop liet? Bij hoge uitzondering, maar toen ik Tim zijn lul zag en ik zag hoe Emmy met hem de liefde bedreef wist ik dat ik ook een ritje in die kermis attractie moest maken. Alles wat ik vroeger niet had gehad, liefde en aandacht. Dat was in seks naar boven gekomen. Precies daar was ik kei hard verslaafd aan geraakt.

Ik strompel naar beneden “Conceal don't feel don't let them know” ik blijf het heilige zinnetje in mijn hoofd maar herhalen. Dit is wat ik nodig heb. Andere meiden, ook al zijn het mijn Blanc girls, mijn pijn niet laten zien. Mijn muurtje, mijn masker, alles was beter dan terug naar de schim die ik jaren geleden was. Hier in de grote studentenstad had ik een ander personage gebouwd. Ander kapsel, andere kleding ander mens.

Aan de keukentafel aanbeland plof ik neer.

“En beetje overleefd gisteren?”

Ik kijk naar Malissa. Nog z’n huppeltrutje. Aardige meid daar niet van, maar ook hopeloos aan het begin van dit schooljaar geweest. Ik weet dat ik aardig moet doen tegen mijn Blanc girls de enige meiden die niet verdienen om behandeld te worden zoals ik ooit behandeld werd. Huize Blanc was z’n verzameling van rijke knappe meisjes. Meisjes die alles gratis kregen. Ja mijn ouders waren ook vermogend maar dat had mij vroeger nooit iets gegeven. Ik heb vaak alleen huilend op mijn kamer gezeten denkende aan hoe erg ik mijn leven haatte.

“Ach schattie, je hebt die LUL zelf mijn doos in zien gaan. Dat ik auwie hier beneden heb zal geen verrassing zijn.”

Malissa moet lachen.

Ik worstel met mijn gedachten deze morgen. Ik merk dat ik wat stiller ben. Voor het eerst sinds mijn KMT was er iemand die over mij heen was gestapt. Voor het eerst was ik de regie totaal kwijt geweest. Tim had de regels maanden geleden opgesteld. Tot de letter van de wet had hij zich daaraan gehouden.

Ik zie Lieke de keuken binnen komen en aan tafel gaan zitten. Lieke haar laatste truckje, haar laatste dagen. Die sloerie had zich gisteravond ook laten gaan. Iedereen had zich laten gaan. Wie had elkaar wel niet gevingerd of gezoend. Welke kut had geen orgasme door Tim zijn eitjes beleefd.

Lieke komt tegenover mij zitten en verzuchte.

“Pfff wat was ik geil gisteravond ik schaam me er bijna gewoon voor.”

“Schattie niet doen.” Reageer ik naar haar. “We hebben plezier gehad, het was leuk en fijn dat is het enige dat telt.”

Lieke staarde voor zichzelf uit en mompelde.

“Vanavond de laatste keer een verenigingsactiviteit.”

Ik kijk naar Lieke. Ja dit waren de laatste hordes voor haar. Haar vriendje was vorig jaar afgestudeerd. Dat betekende voor haar een jaar waarin ze alleen was. Haar vriendje wist ook dat Lieke deze laatste verplichte hordes af moest maken.

“Alles goed schattie?” vraag ik naar Lieke.

Ze zegt niks en kijkt even om haar heen.

Na een korte pauze zegt ze “Ik voel me schuldig voor gisteravond.”

“Niet doen schattie, was gewoon een te gekke meidenavond, jouw laatste avond officieel als huis oudste. Hij snapt echt wel als je over een maandje of zo deelt dat daar wat dames speelwerk bij is komen kijken.”

“Maar, Tim was er ook bij hé.”

Ik kijk naar Lieke.

“Schattie, nogmaals niet doen. Je hebt je echt fucking netjes gedragen. Iedereen was gisteravond teringetje geilsie. Echt niet normaal geile bui, ik, jij, iedereen. That’s all.”

Lieke smeert haar boterham en zegt niks meer.

Langzaam komen alle dames de keuken in. De sfeer is een beetje gespannen, dat is altijd wel zo op de dag van het gala. Maar zeker ook na de gebeurtenissen van gisteravond. Nina is blij en vrolijk haar witte foto was in alle vroegte vanmorgen gemaakt. Felicitaties worden nogmaals uitgewisseld en een glimlach van Nina rijkt voor oor tot oor.

Lieke stapte op en ging richting haar slaapkamer. Ik wist dat ze daar het Blanc lingerie setje voor Nina al even klaar had liggen. De BH maat was bekend en de slipmaat was one size S fits all Blanc girls. Nouja bijna altijd paste een maatje S wel om de billen van een Blanc dame.

Het duurt niet lang voordat Lieke weer terug de keuken in komt en het setje aan Nina overhandigd.

“Dankjewel allemaal, dankjewel” klinkt het dankbaar vanuit Nina. Ze knuffelde met Malissa, ze knuffelde met Emmy en vervolgens kwam ze naar mij.

“Dankjewel schatties!”

Ik kijk Nina in haar ogen aan en zeg gemeend.

“Helemaal verdiend schatje van me!”

Ik meen het, Nina had het echt verdiend. Wellicht wist Nina van het plan van Tim, misschien ook niet. Dat Emmy nergens van af had geweten kon ik aan Emmy haar vibe wel merken. Emmy was in de aanloop naar gisteravond fucking niet te genieten geweest. Tering was een sloerie, wat een hoeri. In mijn hoofd ben ik even boos op Emmy. De Blanc chick die haar grote vriendje niet wou delen. Ik koester mezelf met de gedachte dat Emmy vanavond niet met Tim naar het gala gaat maar met zijn huisgenoot Nick. De eer van Tim als galadate was dit jaar weggelegd voor Cho. Nu pas valt met de stille houding van Cho op. Midden tussen het feestgedruis van Nina en haar viering van witte meid geworden te zijn was Cho wat afwezig.

De dag vervolgt zoals normaal. Tja wat denk je dat er gebeurd als zeven dames zichzelf moeten klaarmaken voor het gala. Als ik mezelf terug naar mijn slaapkamer op de tweede etage breng voel ik bij elke stap de schade van gisteravond.

Een blik werp ik in de suite. De achtergebleven geur en de sfeer is er blijven hangen. Soms is dat magisch in dit geval geeft het me een vreemd gevoel. Ik sluit de deur weer en ga naar mijn kamer. Daar hangt mijn gala jurk voor vanavond. Al een week geleden had ik hem klaar gehangen maar nu het eindelijk zover was om hem aan te gaan trekken had ik minder zin dan ooit. Mijn lichaam zit in een bepaalde staat, een staat van herstel, mijn brein wakkert het verder aan. Gisteravond ben ik zwaar afgestraft. Ik ben ook verrast als ik geklop op mijn kamerdeur hoor en ik de stem van Emmy herken die vraagt of ze binnen mag komen.

“Kom maar binnen hoor!” reageer ik vrolijk.

“Hey meissie, heb je een beetje kunnen slapen?”

Ik kijk naar Emmy, haar vraag was gemeend. Dit was oprechte interesse in mijn status.

“Ik wist ook niet wat Tim allemaal van plan was, want jeetje dat was niet niks gisteren, zeker voor jou.”

Ik kijk nogmaals naar Emmy, fucking hell nooit meer, nooit meer had ik met mezelf afgesproken. Nooit meer zou ik mezelf in mijn kaarten laten kijken. Dat muurtje dat ik gebouwd had, dat muurtje was in een avond bijna gesloopt door Tim.

“Conceal don’t feel don’t let them know.”

Het bekende zinnetje voor mij.

“Meissie?” Herhaalde Emmy terwijl ze liefkozend haar hand over mijn schouder liet gaan. Haar plotselinge aanraking schudde mij wakker. Ze was oprecht betrokken bij mijn gezondheid.

“Tja Emm, het was me een avondje wel, ik zou liegen als ik niet wat beurs zou aanvoelen. Maar hey ik heb gekregen wat ik wou, ik heb jouw vriendje zijn pik in mijn lichaam gehad. Hij heeft mij helemaal platgeneukt wat ons nu ook pikkenzusters maakt.”

Emmy moet lachen, “Haha ja, wie had dat gedacht dat we beide een pik van 3 generaties onder jou zouden delen.”

Nu lachen we samen.

“Komt goed schattie, vandaag gaan we er een leuke dag van maken met het gala. Hoe het met mij en Tim gaat lopen weet ik ook niet. Want in plaats van dat hij vanavond mijn gala date is zit vanavond Cho tegenover hem. Mijn date is Nick. Wordt vast gezellig maar ik weet niet, toch andere vibes dan vorig jaar.”

“Klopt, het is allemaal anders dan vorig jaar.

“Moeten we nog naar boven om The Wall te registreren?” Vraag ik aan Emmy.

“Neh, met Gala vanaaf zou ik dat ff nachtje laten voor wat het is, vaak gebeurd er nog wel wat op het gala en kan alles in 1x bijgewerkt worden.”

“Goed idee.” Stem ik met Emmy in.

Emmy geeft me nog een laatste liefdevolle aanraking en blik waarna ze mijn kamer verlaat. Als ik weer opsta om naar mijn kledingkast te lopen voel ik opnieuw de schade die is aangericht beneden. Ik besluit mijn kamer uit te lopen en klop aan bij Lieke.

“Kom maar hoor, hoor ik goedkeurend voor mijn intrede.”

“Liek, heb jij nog bloedpillen?”

Lieke kijkt me aan “Teveel auwie of gewoon geen zin?”

“Beide, maar ik denk straks vooral auwie, die zin komt meestal wel bij mij.”

Lieke moet lachen, ze kent mij nu ook alweer 5 jaar. Het is toch opmerkelijk welke band je met elkaar krijgt door lief en leed met elkaar te delen. Lieke rommelt wat door haar lade en haalt dan uit een zakje twee pillen.

“Beetje warm maken, daarna open knippen of bijten. Als je ze open bijt hou rekening met bloed aan je tanden.”

Ik knik ter bevestiging en neem de pillen aan in mijn hand. Thanks lieverd besluit ik en loop terug naar mijn kamer. Bloedpillen, simpel maar vaak effectief om onder je gala mosje uit te komen. Je maakt hem open, smeert je onderkantje in. Laat deze aan je gala date zien en je beloofd een uitgesteld mosje. De meeste mannen accepteren zonder al te veel gemopper je aanbod. Ik leg de pillen op mijn bureau neer naast mijn tasje dat ik vanavond mee ga nemen. Ik neem plaats achter mijn bureau en begin met het doen van mijn haren. Ik voel de borstel door mijn haren heen trekken.

Even sluit ik mijn ogen om het lostrekken van mijn klitten uit mijn haar qua pijn te stillen. Een automatische reactie, maar met het sluiten van mijn ogen ronden we ook het door de ogen deel vanuit mij Sanne af.

Door de ogen van Tim.

Een kilometer verderop in het huis van PV zijn de mannen zichzelf ook aan het klaarmaken voor het gala.

Ik zit rustig op mijn kamer, tijd om mezelf goed te realiseren wat er gisteravond allemaal was gebeurd had ik nog niet gehad. Mijn gala costume hangt klaar over mijn bureaustoel. Emmy had mij vorig jaar geadviseerd er eentje te kopen. Dan kon ik de aankomende jaren hetzelfde pak aan trekken en hoefde in niet elk jaar te huren. Een goed advies dat ik had opgevolgd waardoor het makkelijk was dit jaar wat ik aan ging trekken.

Zachtjes hoor ik geklop op mijn kamerdeur.

“Binnen hoor!” reageer ik vriendelijk.

Het is Nick die op mijn deur klopte en naar binnen stapt. Hij had zijn broek en blouse alvast aangetrokken en het vlinderstrikje hing casual om zijn nek heen.

“Hey maatje, hoe is ie?” begroet ik Tim vriendelijk.

“Goed, goed beetje zenuwachtig voor vanavond maar verder goed.”

Ik kijk Nick aan en zie de onzekerheid in zijn ogen. Vlak voordat hij wil gaan zitten zeg ik tegen hem.

“Doe de deur maar ff dicht.”

Ik hoor hoe Tim de deur van mijn slaapkamer dichtdrukt, niet op slot maar wel dicht wat in ons huis betekende dat je even niet gestoord moest worden.

“Zeg het maar kerel wat op je hart ligt.”

Nick kijkt mij aan.

“Nouja, kijk, ik weet niet hoe het zit tussen jou en Emmy, en wat er van mij vanavond verwacht gaat worden als de kamers geopend zijn zeg maar…”

Ik kijk Nick aan, zijn onzekerheid was zichtbaar.

“Kijk jongen, iedereen heeft recht op zijn eigen problemen. Ik vertrouw erop dat dit gesprek tussen ons beide blijft.”

Nick knikt ter instemming.

“Dat ik vanavond niet met Emmy naar het gala kon gaan heeft te maken met politieke redenen. Begrijp me niet verkeerd ik vind Cho een super lieve meid, maar ze is niet Emmy. Maar ik moest er wel voor zorgen dat Emmy met een lieve, zorgzame en betrouwbare jongen naar het gala ging. Zoals je weet hangt er een al oude traditie rondom het gala en het daarbij behorende gala mosje. Er zijn maar wat graag genoeg mannen die Emmy eens even aan dat mosje zouden willen herinneren. Ik denk dat Niels een moord zou plegen om een hele avond in het gezelschap van Emmy te mogen zijn.”

Nick moet lachen en knikte tijdens mijn woorden regelmatig ter instemming.

“Dus toen de situatie zich ontvouwde zoals hij dat deed moest er gezocht worden naar een betrouwbare jongeman die Emmy als date kon nemen. Daarbij kwamen we op jou uit. Jij bent een soort van pion in ons spel geworden.”

Nick draaide met zijn ogen. Hij wist dat het zo was, maar het zo uitgesproken bevestigd krijgen was ook voor hem hard.

“Nick je bent vast bekend met de uitspraak kennis is macht toch?”

Nick knikte van ja.

Ik verlaagde mijn stemniveau en vervolgde.

“Kijk Nick, ik heb nog wat vrienden van vroeger. Niet veel, maar ze zijn er wel. Meestal zijn wij hier, maar heel soms zijn we ergens anders.”

De ogen van Nick draaide zenuwachtig door zijn schedel. Ik leg mijn arm bevriend om hem heen.

“Kijk kerel, ik kwam je toen tegen, ik wil er niet teveel woorden aan weiden dat mag je zelf doen. Maar die kroeg staat bekend om een bepaald soort publiek. Die andere jongen die naar buiten kwam en bij je stond, zijn lichaamstaal en nu die van jou. Het is goed, ik snap dat je het niet hardop wilt uitspreken. Zeker met Sjoerd en Daan in huis die toch wat, nouja je weet hoe ze zijn, zijn.”

Een bepaalde vorm van opluchting zakte weg in Nick.

“Ik weet van mijn vroegere kameraad die in die andere niet te noemen stad woont genoeg. Maar het is goed zo.”

Een slaak van opluchting ging door Nick zijn lichaam. Van gespannen schouders zakte deze naar beneden en kwam er een glimlach op zijn gezicht.

“Ik heb die avond dat jij mij zag voor het eerst echt gezoend.”

Wow, ik werd hier even in vertrouwen genomen. Dat had ik niet verwacht.

“Geweldig om te horen dat je daar echt jezelf kan zijn jongen!” reageer ik positief.

“Weet Emmy ook hiervan?”

“Emmy weet hier ook van, Emmy en ik delen alles met elkaar. Maar zoals ik net al zei als ik het had kunnen doen was ik gewoon met Emmy naar het gala gegaan. Tja dat ging dit jaar even anders.”

Nick stond op en gaf mij een bro hug.

“Veranderd niks aan jou kerel, be yourself!”

Nick sloeg zijn armen steviger om mij heen en verzuchte dankwoorden in mijn oor.

Bij het loslaten keek hij mij aan en vroeg. “Met carnaval, die gast die aan Emmy zat, dat was niet jij, wist jij daarvan?”

Ik kijk naar Nick, hij had mij zojuist in vertrouwen genomen. Hij had verteld dat hij op mannen viel. Ik wist dat hij regelmatig een weekendje weg naar thuis thuis ging. En ik wist nu ook dat, dat zeker niet altijd thuis thuis zou zijn. De bezoekjes aan de andere stad waar hij ongetwijfeld met een andere naam door het leven ging gaf hem voor nu een vrij leven. Zijn status van allemans vriend hier, een lieve attente aardige gast. Bij de dames niet geliefd als romantische partner maar wel als gezelligheidspartner. Nick was 1 jaar langer in huis, daarboven zat Niels. We wisten allemaal dat Niels om zijn geld en familiestatus in het huis was gekomen. Nick was gewoon een veel te goede gast. Soms heb je z’n persoon die bij iedereen goed ligt, altijd het juiste zegt en doet. Dat was Nick. Maar nu hier, wat ging ik doen.

“Ik wist ervan.” Beaam ik naar Nick

“Ik wist het wel!” Schoot hij als reactie terug.

Nick keek mij nu bevrijd aan. Hij glimlachte, de opluchting droop van zijn gezicht af.

“Tim, kun je een geheimpje bewaren?”

“Ja hoor zeg het maar.”

“Je bent de eerste tegen wie ik dit ga zeggen.”

Ik wist wat er ging komen.

Nick opende zijn mond, maar nam nog een laatste moment rust in zijn ademhaling om de juiste woorden te vinden.

“Zeg het maar het is goed.”

“Tim, ik val op mannen.”

Ik beweeg naar Nick toe en geef hem een bro hug.

“Ik niet voor mij gaat er niets boven een knappe meid.” Zeg ik met een knipoog “Maar je geheim is bij mij veilig beloofd.”

Nick is gelukkig, wellicht voor het eerst ooit laat hij de woorden van zijn tong af rollen.

Nick verlaat mijn kamer waarna ik naar de strings aan de haakjes boven mijn bed kijk.

Ik hang de roze string van Lieke aan een reed bezet haakje en beloof mezelf om deze zomer de muur opnieuw in te delen en meer haakjes te gaan maken. Mijn verzameling groeit namelijk sneller dan dat ik haakjes op de muur erbij kan maken.

Terwijl ik mezelf langzaam aan het voorbereiden ben op het gala zie ik dat er een berichtje binnenkomt op mijn telefoon van Linda. Ik kan alleen de eerste paar regels lezen op het voorschermpje van mijn telefoon. Ik was altijd erg voorzichtig met het lezen van Linda haar berichtjes. Ik weet niet wat het was maar het voelde als gevaarlijk terrein voor ons beide.

“Lieve Tim, vanmorgen heb ik een hele blije dochter aan de lijn gehad. Nina is enorm opgelucht, trots en blij dat ze het gehaald. Volwaardig lid huize Blanc. Het is geen gemakkelijk jaar geweest, zeker de afgelopen maanden toen jij en Emmy even niet samen waren zijn lastig geweest. Je hebt bewezen alles voor ons over te hebben. Mocht er iets zijn waarmee wij je kunnen helpen laat het vooral weten. Vanavond veel plezier bij het gala, ik heb de jurk van Emmy natuurlijk al even aangehad hihi en weet zeker dat ze daarin gaat stralen. Have fun! P.s. ik droom nog regelmatig over die heerlijke shopdag met het toetje in de auto.”

Ik reageer niet op het bericht van Linda, dat was nu eenmaal onze afspraak. Als Linda twee blauwe vinkjes zag staan onder mijn bericht verwijderde ze het weer van haar telefoon. Zo probeerde we te voorkomen dat een berichtje van mij op een ongewenst moment op haar telefoon op popte.

De middag verloopt rustig, ik geniet wat van een drankje. Zit even in het zonnetje. Lach met mijn huisgenoten. Misschien was het leukste wel het gek maken van onze sjaars Kees. Hij had uiteraard gerusten gehoord hoe wat het gala betekende. Maar wij grapte met hem dat hij ons de hele avond van bier moest voorzien. We grapte dat het gala mosje niet voor eerste jaars was. Kees had ook een leuk meisje als date geregeld en dat bier halen en alles doen wat wij hem vroegen kwam hem nu bijna een jaar later ook wel de neus uit.

Langzaam leef ik toe naar het einde van de middag, het klassieke potje FIFI in huize PV wordt afgewerkt. Dat was iets wat elke jongeman wel leuk vond.

Het is omstreeks 17.00 uur als Sjoerd de laatste grap uit de hoge hoed tovert.

“Sjaarsss” bulderde hij door de woonkamer.

“Jaahaaa” reageerde Kees wat geïrriteerd.

“Sjaars, hoelaat komt de limousine ons ophalen, kan ik nog een drukkie doen op het toilet of is hij al onderweg?”

“Limousine?” stamelde Kees twijfelachtig. “Had ik die moeten regelen dan?

Ik sla een arm om Kees heen als hij vol paniek zijn telefoon check en Google opent en naar Limousine zoekt.

“Kees, de limo is ook dit jaar weer geregeld, we zitten je te plagen. Rustig maar jongen alles komt goed.”

“Sjoerd heft zijn stem nogmaals en laat klinken.

“Limo is onderweg, laatste kans op toilet, check je luchtje, je strikje. Ik verwacht over 20 minuten alle leden van PV keurig in hun gala pak ready to go!”

Ik ga even terug naar mijn kamer. Even sluit ik mijn ogen. Even een moment van rust. Stilte dat ik voor mezelf pak. Ik ben dankbaar voor het afgelopen schooljaar. Ik ben dankbaar naar mezelf. Ik had het weer overleefd.

Ik laat mijn gedachte teruggaan naar vorig jaar. Een jaar geleden zag de wereld er heel anders uit. De poging om Cho te ontmaagden de avond voor het gala was toen mislukt. Wat volgde de volgende ochtend was het gekapt zien worden van de full asian bush door de wax dames. Ik moet met mijn ogen nog dicht lachen. Lachen als ik terugdenk aan hoe Cho toen voor het eerst gebeft werd. Althans dat maak ik er nu in mijn hoofd van. Toen Cho eenmaal witte Blanc meid was en een kale kut had was het Moniek die de zusterdienst moest uitvoeren. Nu was de wereld anders, vanavond was diezelfde Cho mijn gala date. Ik vond Cho lief en aardig. Maar echt knap, jawel dat was ze ook. Maar ik voelde mij seksueel niet perse tot haar aangetrokken. Geef mij maar de Hollandse hap. De blondines af een toe een uitstapje naar een brunette was prima. Maar de Aziatische prinses was minder mijn vlees gekeurd lievelingetje.

Klop, klop

“Alles oké?”

Ik open mijn ogen weer en zie Nick staan.

“Ja hoor, even een momentje voor mezelf. Lekker zo vlak voor een hectische avond waarop je nooit weet wat er gaat gebeuren.”

“PV LEDEN, presentie!” roept Sjoerd uit de gang.

Voor de laatste keer check ik mezelf in de spiegel en strijk over mijn strikje heen. Vandaag geen stropdas of simpelweg das zoals wij het in studententaal noemen. Nee het gala was een formele aangelegenheid. Het niet tonen van je huislogo op je das. Het feest der gelijkheid.

We stappen allemaal de limousine in, niet veel later arriveren we bij de dit jaar voor mij bekende locatie. Het kleine kasteeltje, de kasteeltuin. We stappen uit de limousine, de zon straalt het is warm in het gala pak zo in de brandende zon van juni. In de voortuin van het kasteel staan groepjes studenten te wachten. Zoals de traditie voorschrijft gaan de mannen alvast naar binnen. Aangezien wij een huis met alleen maar mannen zijn lopen wij direct naar binnen.

De koelende lucht van de airco die binnen prima zijn werk doet voel ik direct op mijn gezicht. In de gang lopen we het trappenhuis voorbij. Nu weet ik dat dit trappenhuis na het diner gebruikt gaat worden om bij de slaapkamers op de etages hierboven te komen. De kamers waarop de meeste gala mosjes afgewikkeld gaan worden. Met Kees aan mijn zijde die de vertrekken goed in zich opneemt lopen we op de automatische piloot verder naar de dinerzaal. Daar aangekomen is het zoeken naar je corresponderende naambordje. Elk jaar dat je er bent kom je een klein stukje dichterbij de deur te zitten. Als sjaars zit je het verste weg. Direct zie ik het bordje van Sjoerd staan. Achja dat kon ook niet missen, met zijn 7 a 8 jaar als student was hij een van de oud gediende. Zelfs het personeel herkende hem en wist hem direct een biertje in de hand te serveren. Eigenlijk was drinken vooraf aan het diner nog niet de bedoeling. Maar zo zie je maar, een beetje connecties hebben helpt altijd.

Na z’n 20 minuten gewacht te hebben staan alle mannen in een grote kring bij de entreedeur te wachten. Mijn bordje had ik gezien, ik wist waar ik mijn date naar toe moest geleiden. Dit keer stond ik niet te wachten op de entree van mijn schatje. Dit keer was het niet de glimlach van Emmy waarop ik smachtend naar uitkeek als ze door de deur kwam. Althans met liefde keek ik uit naar haar entree. Maar niet als date partner. Ik tik Nick op schouder en leg mijn arm om hem heen.

“Beetje lief voor Emmy zijn hé, ik ga ervan uit dat ze een gezellige en leuke avond met je heeft aan tafel.”

“Tuurlijk komt goed je kent me.”

Mijn vraag was wat zachter uitgesproken, Nick zijn antwoord was duidelijk hoorbaar. Maar zonder A wist je niet wat B betekende.

“Waarde leden! Uh uhmm!”

De preses vroeg om aandacht en kreeg al snel de zaal met heren stil.

Alle mannen stonden hier op hetzelfde te wachten. Het zien van hun date, het hertje binnen zien komen lopen. Die hertjes zelf wisten ook dat ze bij binnenkomst door alle er nog staande mannelijke ogen gekeurd werden. Dit was de snelste vorm van Tinder en vleeskeuring die er maar was. Maar we deden het allemaal.

“Waarde leden, we presenteren hierbij de dames van onze vereniging. Heren wij verzoeken u, uw date te begeleiden naar de positie tegenover aan uw naambordje.”

De woorden waren nog niet uitgesproken of de jongste grietjes kwamen binnen lopen. Het duurde niet lang voordat ik de eerste bekende glimlach zag. Nina met naast haar Malissa. Verhipt denk ik bij mezelf. Dat zijn jaargenoten, net zoals Moniek en Cho van dezelfde lichting en dus konden die dames elkaar vasthouden tot het laatste moment. Nina en Malissa hadden eenzelfde kleur babyblauwe jurk aangetrokken. Malissa haar variant was er eentje met een brede onderkant en een split die tot op haar knie open was. Haar schouders bloot waarover een klein dun spaghettibandje blauwe stof de jurk omhoog hield. Haar borsten kwamen mooi naar voren. De jurk was een beetje een kruising tussen een gala jurk en een nette zomerjurk. Het nette net iets extra gehalte dat sommige gala jurken hebben had deze jurk niet. Het was ook pas haar eerste gala. Je moet ook niet direct voluit gaan. Nina scoorde daarin meer punten. Dezelfde babyblauwe kleur, maar Nina haar jurk was van dat gladde satijnen stof gemaakt. Dit soort satijnen stof heeft een soort van magische glinstering. De stof omsloot het heerlijke figuur van de knappe blondine perfect. De stretch van de stof zorgde daar wel voor. Met een blote schouder en de ander waarop een brede lap stof wegliep was de jurk in balans. Nina straalde klasse uit, de jurk was chic en een tikketje sexy precies zoals een gala jurk moet zijn. Uiteraard zagen de dames er make up technisch perfect uit. Maar dat deden alle dames. Blanc dames zien was een feestje. Het was een feestje op zich om de knapste meisje van de studentenvereniging in de mooiste jurkjes en situatie te zien. Maar dat nam niet weg dat alle andere dames er ook schitterend uitzagen. Elke man die zijn date door de deur zag komen druppelen kon zijn glimlach niet verbergen.

Het blijft een paar seconden droog. De meisjes van dit afgelopen jaar waren binnen gedruppeld. Soms kijk je naar een plaatje, een schoonheid. Een model of soms een actrice die over de rode loper loopt bij een of ander glamour event. Soms zie je blondines, soms brunettes en soms Aziatische schoonheden. De eerste persoon die uit de deur kwam was mijn date.

Wat zag ze er prachtig uit. Smaragd groen was de kleur van haar jurk. Een split open tot op haar linker bovenbeen. Haar zacht getinte huid, naakte huid, blanke huid. Een spitspuntje waarin de tenen verborgen waren. De bovenkant van haar voeten open, een hak van een centimeter of 6. Elke stap die ze deed was vol zelfvertrouwen. Aan de kant van de split had de jurk een beetje een pofje. Maar haar andere heup, haar buik was strak omringd door de smaragdgroene gladde stof.

Jeetje, je kon veel zeggen. Je kon een voorkeur hebben voor een iets grotere Nederlandse meid. Een blondje, dat was mijn smaak. Ik kwijlde bij het kijken naar Nina zojuist. Die ene seconden langer blijven kijken naar dat blonde mokkeltje dan nodig was. Ze wist het, Nina wist het maar Emmy wist het nog beter. Die twee dames wisten wat ze met mij van binnen deden.

Maar nu hier Cho, instinctief vouw ik mijn ellenboog naar buiten om haar arm in de mijne laten haken. Het teken van deze dame is mijn date. Deze dame begeleid ik naar het plekje tegenover mij. Cho het lieve meisje, het aardige meisje, het meisje waar ik altijd goed en fijn mee kon kletsen. Platonisch, zonder mijn kleine grote Tim te voelen opveren. Nog enkele stappen en dan was ze bij mij. De stof op haar buik sloot naadloos aan op haar smalle taille. Haar afgelopen zomer vergrootte voorgevel prijkte vol glorie. Geen A cupje meer voor deze Aziatische vlinder. Een mooie B cup was ze nu rijk. Geholpen met een beetje push uit de jurk zag het er betoverend uit allemaal. Haar beide schouders waren bloot, de mouwtjes stof hingen om haar bovenarmen heen. Meer ter sier als voor het omhooghouden van de jurk. Want het was Cho haar trotse B cup vriendinnetjes en haar slanke lichaam dat de jurk droeg. Een prachtige ketting en een haarstijl die alleen een kapster zou kunnen bewerkstelligen maakte haar verschijning compleet.

Ik voel haar arm in de mijne haken.

“Hey Tim.”

Zegt ze alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

Het was een bepaalde eenvoud, een bepaalde souplesse en eenvoud waarmee ik begroet werd.

We lopen langzaam naar onze tafel toe. Stiekem kijk in naar de inkijk die de prachtige jurk gaf. Cho zag er betoverend uit. Maar tegelijkertijd voelde ze nog precies aan zoals altijd. De simpele vriendin Cho. Ik breng Cho tot bij haar plek en neem tegenover haar plaats.

Snel check ik ook haar make up. Een beetje blush wat haar getinte Aziatische wangetjes wat rode kleur gaf. Smokey eyes effect dat waarschijnlijk een van de andere dames heeft aangebracht. Glitters als een soort van kleurplaat omlijsting rondom haar ogen aangebracht. Ik durf haar niet recht aan te kijken. Nog niet in ieder geval.

“Waarde leden.”

Klonk het plotseling door de microfoon.

“Dit jaar een net iets ander volgorde van evenementen. Je moet niet altijd hetzelfde doen.” Zo begon onze preses te spreken.

“Gala, ons enige evenement van het jaar waarop iedereen gelijk is. Ja eerste jaars, jullie horen er nu echt bij. Vanaf vandaag hoef je niet meer te luisteren naar de term sjaars. Jullie jaarband is gekweekt. Wellicht met een jaargenoot vandaag hier als date. Wellicht dromend over uitslagen van tentamens. Vandaag hier hebben we geen zorgen! We vieren het leven, we genieten van het leven. Voo!”

“Vo”

Klonk het terug van alle aanwezige. Het bedienend personeel deelde ondertussen glazen champagne uit aan iedereen.

“Zoals ieder jaar zijn de vijf suites voor vijf geluksvogels. Zoals ieder jaar bedoeld voor fijn gebruik en voor een fijne nachtrust aan het einde van een jaar vol hard werken.”

Ik hou mijn hart vast, ik weet dat ik geen aanmerking op een suite zal maken. Cho ook niet, althans niet dat ik daarop had gerekend. Ik luister met een half oor als ik drie onbekende namen opgeroepen hoor worden.

“Als vierde persoon met stemmen van vele leden. De jongeman die iedereen kent, die altijd een berichtje stuurt als je het even moeilijk hebt. Bij velen geliefd. Huize PV flikt het weer NICK!”

Ik hoor geklap, en klap zelf harder dan dat ik voor de eerdere drie namen automatisch had gedaan. Nick had gewoon genoeg stemmen gekregen. Ik wist dat hij inderdaad van vele leden een telefoonnummer had. Vaak waren we hem al snel kwijt in de kroeg om hem ineens weer in ons midden te hebben. Vijf minuutjes hier, drankje doen daar, proostje met die of een bro/sis vuist met een ander.

Nick stapt op en ik kijk naar zijn positie.

Tegenover hem zat mijn schatje, direct voel ik die kriebel. Ik kijk, maar dit was niet kijken, dit was meer dan kijken. In Miami had ik Emmy de champagne kleurige galajurk zien kopen. Mijn handen hadden de stof van de jurk het laatst gevoeld toen ik op oud jaars avond dacht mijn vriendinnetje te betasten. Maar destijds waren het Linda haar heupen en Linda haar platte buikje waarover ik streelde. Nu zat ze daar. Mijn Emmy, mijn schatje ik voel de prikkel door mijn lichaam gieren.

Nick neemt de sleutel van de preses in ontvangst waarna het slotwoord volgt.

“Waarde leden, we proosten, we heffen het glas als gelijke, als volwaardige trotse leden van het mooiste, het aller mooiste en rijkste studentenverenigingskoor van het hele land. We tikken het glas van onze tegenoverbuur aan. Uit liefde, uit vriendschap uit samenhorigheid. Proost op het leven!”

“Proost!” galmt het terug door de ruimte.

Mijn blik was van Emmy weer terug afgewend, maar wat ik gezien had, had een snaar geraakt. En zoals dat gaat bij het raken van een gitarensnaar. Het geluid wordt direct geproduceerd, maar de trilling die golft nog na.

Ik voel de siddering van het zien van Emmy door mijn lichaam. Vanuit mijn ogen niet naar mijn hersenen, althans slechts deels. Ik voel het pulseren in mijn pik. Even spartelt hij in de zachte pantalon en boxer die ik vanavond draag. Z’n ongecontroleerd moment van het voelen van je vriend daar beneden. Alsof hij tegen je zegt. “This I like”.

Terwijl ik het pulserende gevoel in mijn pik voel tik ik het glas met Cho aan. Ik kijk in haar ogen. Nu direct, haar betoverende verschijning. Ik verdrink in haar donkere parels.

“Proost Tim” klinkt het over Cho haar lippen.

“Proost lieve Cho.” Beantwoord ik naar haar.

Haar lippen rolde om het champagne glas. De glitter en glamour kleur en make up was ook aanwezig op haar lippen. De hard roze lippenstift gaf verdere nadruk aan haar verschijning.

Terwijl iedereen ging zitten en de eerste personeelsleden het eerste voorafje begonnen uit te serveren kon ik terwijl ik een tel of twee langer bleef staan dan strikt noodzakelijk maar twee dingen concluderen.

Emmy, wauw, dat meisje, mijn meisje moest ik van dichterbij gaan bekijken. Op dat hertje, mijn hertje moest ik vanavond weer gaan jagen. Maar het hertje dat tegenover mij zat was zo mak als een lammetje. Ze lag praktisch al op mijn bord om opgegeten te worden. Om veroverd te gaan worden. De Aziatische rups was ontpopt tot een van de mooiste vlinders in deze vlindertuin.

Ik kijk Cho nu doordringend recht in haar ogen aan. En knik ja.

Ik hoop dat ze weet waarom ik ja knik, soepel knikt ze zelf ook ja terug.

Wat mij betreft was mijn ja knikken een ja van ik wil je, een ja van ik ga jouw lief hebben. Een ja van ik ga je ontmaagden. Dat momentje ga ik vanavond met jou beleven.

Ik kijk naar Cho, en zou eigenlijk niets liever willen dan het vanuit haar ogen te kunnen zien.

Precies dat, precies daar zal het volgende verhaal verder gaan. Hopelijk bevalt deze nieuwe manier van schrijven. Want het volgende deel zal starten met een weergave vanuit het oogpunt van Cho!

Ik wil alle mensen bedanken die de seizoensfinale hebben gelezen, een cijfer hebben gegeven en of gewoon hebben genoten van dat verhaal.

@AJG,

Bedankt voor je 10! Inderdaad Sanne is op haar wenken bediend 😉 ^^

@Wobi,

Dank voor je mooie woorden, zo te lezen heb je genoten van de ontknoping. Het Gala is niet de afsluiting, het gala is het begin van een mooi nieuw jaar 😉

@Sabine,

Hopelijk kun je de nieuwe schrijfstijl waarderen. Het geeft in ieder geval veel meer mogelijkheden in emotionele inkijk en invalshoeken.

@Olleke Bolleke,

Eventjes een Gala, vakantietje pakken en voordat je het weet is het alweer kennismakingstijd. Dan zie je al die studentjes weer in hun herkenbare shirtjes door de stad heen lopen.

@Mel,

Haha fijn dat je een melding van het plaatsen van een nieuw verhaal hebt ingeschakeld. Zo eens in de zoveel tijd plaats ik vaak een langer verhaal. Zoals eerder geschreven lukt het soms om veel te schrijven, andere perioden ligt het verhaal wat langer stil.

Over de kwaliteit en kwantiteit op de site. Zelf keek ik veelal in de categorie “Beste Verhalen” waar regelmatig de echt goed gewaardeerde en geschreven verhalen terug te vinden zijn. Met de recente update van de site is de lijst van echt goede verhalen er niet beter op geworden als je het mij vraagt.

@AntoineL,

Zeker komen er nog nieuwe verhalen, het einde echte einde daar heb ik al wel wat ideetjes voor maar dat is voorlopig nog niet aan de orde.

@Mitchy3nl,

Ik laat vaak al wat sporen na, mijn verhalen zijn rijk aan details, de finale met de garneerspuit was eigenlijk al in de voorbereiding gezet vanaf het intieme diner met Emmy. Vele verhalen ervoor. Er zijn altijd nieuwe feestje en genoeg dingetjes om op voort de borduren. Blijven lezen is blijven volgen en ontdekken!

@Bram25577,

Oei Tim zijn grote lul die in een van de meisjes hun anale gaatje verdwijnt. Wie weet komt er ooit een moment waarop daar om gevraagd gaat worden 😉