Hendrik-jan zat in de biechtstoel toen Anna binnenkwam. De zware, donkere stof van het gordijn bewoog, en daar was ze: achtenvijftig, vol, rijp, met die zware borsten die al jaren onder haar jurken hingen als twee warme, zware vruchten, en heupen die breed en soepel waren van een leven van vlees en verlangen.

Haar gezicht was nog mooi, met die diepe lijnen om de mond die van veel lachen en veel zuchten getuigden. Ze knielde, maakte een kruisteken, en begon te praten met die lage, hese stem die hem meteen hard maakte.

Ze biechtte over de eenzaamheid, over de handen die ’s nachts onder de dekens verdwenen, over de zondige gedachten die haar achtervolgden sinds haar man was gestorven. Hendrik-jan luisterde, zijn dikke lul al stijf tegen de stof van zijn soutane, terwijl hij zich voorstelde hoe die volle kont eruitzag zonder broekje, hoe die zware tieten zouden bungelen als hij haar van achteren nam. Hij gaf haar de absolutie met een stem die bijna beefde van geilheid, en toen ze opstond zei hij zacht: “Kom mee naar de woning, kind. Voor een echte reiniging. De Heer verlangt meer dan woorden.”

Ze volgde hem zonder aarzelen door de stille kerk, langs de beelden van heiligen die haar leken na te staren met hun stenen ogen, naar de pastorie. Binnen rook het naar oude boeken, wierook en mannelijk zweet. Hij sloot de deur, draaide de sleutel om, en keek haar aan met die hongerige blik van een man die te lang had gewacht.

“Trek je uit,” beval hij. “Alles.”

Anna gehoorzaamde. Haar jurk gleed van haar schouders, daarna de beha die haar zware borsten eindelijk vrijgaf. Ze hingen laag, de tepels dik en donker, de huid eromheen gevlekt van ouderdom en verlangen. Haar buik was zacht en rond, haar schaamhaar grijs en dik, en toen ze haar slipje naar beneden duwde, zag hij de natte glans tussen haar dijen. Ze stond daar naakt, rijp, vol, en hij voelde zijn lul trillen van ongeduld.

Hij wees naar de lage voetenbank voor zijn leunstoel. “Op handen en knieën. Nu.”

Anna knielde, boog voorover, haar zware tieten hangend naar de grond, haar brede kont omhoog. Hendrik-jan pakte de dikke, witte kaars van het altaartafeltje in de hoek — een van die lange, stevige exemplaren die hij gebruikte bij speciale missen.

Hij doopte het uiteinde in de olie die hij altijd bij de hand had, en duwde het langzaam tussen haar billen. Anna kreunde, diep en laag, toen de kaars haar reet binnendrong, centimeter voor centimeter, tot alleen het bovenste deel nog uitstak. Hij stak de lont aan. De vlam flikkerde, warm en gevaarlijk dicht bij haar huid.

“Blijf zo,” zei hij. “Jij bent mijn bankje vandaag. Mijn voetenbankje voor de reiniging.”

Hij ging in de leunstoel zitten, zijn voeten op haar rug, precies tussen haar schouderbladen, terwijl de kaars in haar kont brandde. Het warme was begon al langzaam te druipen, dunne strepen hete was die over haar billen liepen en hard werden op haar huid. Anna beefde, maar ze hield stand.

Hendrik-jan pakte zijn telefoon, zocht een filmpje op — een jonge slet die hard in de kont werd geneukt door twee mannen tegelijk — en begon zich af te trekken. Zijn dikke, grijze lul stond steenhard, de eikel al glimmend van voorvocht. Hij wreef langzaam, stevig, terwijl hij keek naar het scherm en naar Anna’s kont met die brandende kaars erin.

“Ruk harder,” gromde hij tegen zichzelf, maar hardop. “Kijk hoe ze brandt voor me. Heilig vuur in haar zondige reet.”

De was droop sneller nu, hete druppels die Anna deden sissen en kreunen. Haar armen trilden, haar dikke tieten schommelden onder haar, en tussen haar benen droop het nat op de vloer.

Hendrik-jan trok sneller, zijn hand nat van speeksel, zijn ogen halfdicht van genot. Hij dacht aan Lotte van gisteren, aan het hondje dat zijn zaad had opgelikt, aan alle natte gaten die hij de laatste tijd had gevuld. De geur van brandende was vermengde zich met de geur van Anna’s natte kut en zijn eigen zweet.

Toen hij voelde dat hij bijna kwam, stopte hij. Hij zette de telefoon weg, stond op, en trok de kaars eruit. Een dikke, warme prop was bleef achter in haar reet, en toen hij de kaars eruit trok kwam er een zacht plopgeluid. Anna snikte van opluchting en pijn tegelijk. Hendrik-jan ging achter haar staan, spuugde op zijn lul, en duwde zonder waarschuwing naar binnen.

Ze was nog wijd van de kaars, maar zijn dikke pik vulde haar helemaal. Hij greep haar heupen, die zachte, rijpe heupen, en begon hard te neuken. Elke stoot deed haar zware tieten heen en weer slingeren, haar adem stokte, en ze kreunde luid, dierlijk.

Hij neukte haar alsof hij de duivel zelf uit haar lichaam wilde drijven — diep, meedogenloos, zijn ballen die hard tegen haar natte kut klapten. Wasresten en speeksel smeerden over haar billen, en hij keek toe hoe zijn grijze schaamhaar zich vermengde met de druppels was op haar huid.

“Neem het,” snauwde hij. “Neem het heilige zaad in je zondige reet. Dit is je reiniging, slet. Dit is de absolutie.”

Hij neukte haar tot ze bijna inzakte, tot haar armen het begaven en ze met haar gezicht op de grond lag, kont nog steeds hoog.

Toen kwam hij. Met een diepe, grommende kreet spoot hij zijn dikke lading diep in haar reet, stoot na stoot, tot het zaad langs zijn lul naar buiten droop en over haar billen liep, vermengd met de restjes was. Hij bleef even zitten, zijn pik nog hard in haar, en voelde hoe haar reet om hem samentrok, alsof ze elk druppeltje wilde houden.

Eindelijk trok hij zich terug. Een dikke sliert sperma volgde, hing even tussen zijn eikel en haar open, rode reet, en viel toen op de grond. Anna bleef liggen, hijgend, haar hele lichaam trillend. Hendrik-jan veegde zijn lul af aan haar billen, gaf haar een harde klap op de kont, en zei: “Blijf zo liggen. De reiniging is nog niet klaar.”

Hij ging weer in de stoel zitten, keek naar het filmpje op zijn telefoon, en begon zich opnieuw af te trekken terwijl hij toekeek hoe zijn zaad langzaam uit haar reet droop. Buiten luidde de kerkklok. Binnen rook het naar seks, was en zonde. En Hendrik-jan, de geile oude pastoor, glimlachte.