De volgende dag hangt de zomerwarmte zwaar over de Lindehof als Roberto zich weer bij het raam nestelt. Het is nog in de ochtend, de zon staat al hoog en de lucht trilt van de hitte. Hij draagt zijn lichtgrijze trainingspak, het materiaal soepel tegen zijn benen, en niets anders. Zijn vrouw Marjoleijn is weer naar de stad, een patroon dat zich steeds vaker herhaalt deze zomer.

Hij leunt achterover in zijn vertrouwde stoel, een kop koffie binnen handbereik, en laat zijn blik over de straat dwalen. De huizen aan de overkant staan als bakstenen ovens in de zon, de ramen wijd open, gordijnen hangend als luie tongen. Op de derde verdieping van het portiekgebouw ziet hij beweging. Een vrouw komt het balkon op, een glas water in haar hand.

Roberto kijkt toe. Ze is jong, misschien eind twintig, met lang donker haar dat over haar schouders valt. Ze draagt een zwarte zomerjurk, strak om haar lijf, de stof dun genoeg dat hij de contouren van haar lichaam kan onderscheiden. Ze zet het glas neer op het tafeltje en laat zich zakken in een ligstoel.

Dan gebeurt het. Ze slaat haar benen wijd, alsof ze de hitte van haar dijen wil verjagen, en Roberto ziet iets dat zijn adem stokt. Tussen haar gespreide benen, onder de jurk die omhoog glijdt, is er geen stof. Geen slipje. Geen enkele barrière. Hij ziet haar donkere kutje, de roze binnenste lippen zichtbaar tegen de schaduw van haar schaamhaar, het glinsteren van vocht in het zonlicht.

Zijn hand beweegt automatisch naar zijn kruis. Zijn pik reageert onmiddellijk, bloed stroomt erheen, het gewicht van zijn ballen trekt zwaarder. Door de dunne stof van zijn trainingsbroek voelt hij de groei, de stijfheid die omhoog drukt tegen de elastische band. Hij kijkt nog eens, beter, zijn ogen sperrend om elk detail vast te leggen. De glazen omheining van het balkon biedt geen privacy, alleen een optische illusie van afstand.

De jonge vrouw leunt achterover, haar handen achter haar hoofd gevouwen, alsof ze zich bewust is van haar uitstalling. Haar tepels zijn zichtbaar onder de stof, hard en opgericht, en Roberto weet dat ze geen bh draagt. Alles aan haar schreeuwt beschikbaarheid, ongeremdheid, de roekeloosheid van de hitte.

Dan staat ze op, in één vloeiende beweging, en verdwijnt naar binnen. De deur valt achter haar dicht. Roberto blijft staren naar het lege balkon, zijn hand rustend op de halfstijve bobbel in zijn broek. Hij beweegt zachtjes, een ritmische druk, zijn hart bonzend in zijn keel. Hij heeft het gezien, echt gezien, door de reflecterende glazen omheining heen, en het beeld brandt op zijn netvlies.

Hij wacht, ademend, zijn ogen gericht op de deur van het balkon. Misschien komt ze terug. Misschien gaat ze weer zitten, haar benen weer wijd, hem toeschouwend vanuit zijn schaduwrijke woonkamer. Hij zou uren kunnen kijken, rukken tot het sperma over zijn handen zou lopen, zichzelf leegpompen terwijl ze daar zat, onwetend of juist wel wetend, het maakte hem niet uit.

Maar dan ziet hij haar beneden verschijnen, op straatniveau. Ze loopt naar een zilverkleurige auto, haar jurk wiegend om haar dijen, en stapt in. De motor start, ze trekt weg, en Roberto blijft achter met een hol gevoel in zijn borst. Verdomme, denkt hij, hier had ik uren naar kunnen kijken. Zijn pik pulst tegen zijn hand, onvervuld, hongerig.

Hij blijft bij het raam zitten, de tijd verglijdend in de hitte. Hij leest een krant, drinkt nog een kop koffie, maar zijn ogen dwalen steeds terug naar het lege balkon. De schaduw verschuift over de straat, de zon daalt langzaam, en meer dan anderhalf uur later ziet hij de zilverkleurige auto terugkeren.

Ze parkeert, stapt uit, en loopt naar de achterkant. Roberto ziet haar twee zware boodschappentassen uit de kofferbak tillen, haar armen spannend onder het gewicht, haar vingers wit wordend van de druk. Hij twijfelt geen seconde.

Hij staat op, zijn pik nog halfstijf in zijn trainingsbroek, en rent naar de voordeur. De hitte slaat hem in het gezicht als hij naar buiten stapt, het asfalt zacht onder zijn sportschoenen. Hij loopt rustig naar de overkant, zijn hart bonzend, en ziet haar worstelen met de portiekdeur, de tassen in haar handen, haar sleutels zoekend.

Hij staat naast haar, zijn schaduw over haar vallend, en ze draait haar hoofd. Haar ogen zijn lichtbruin, bijna goudkleurig in de zon, en ze kijken hem aan met een mengeling van verrassing en iets anders, iets dat hij niet direct kan plaatsen.

"Goedemiddag, buurvrouw," zegt hij, zijn stem lager dan normaal, ruwer. "Kan ik helpen met die tassen?"

Zijn handen zijn er al, de zware plastic tassen overnemend, het gewicht verrassend hem in de schouders trekkend. Ze kijkt hem aan, en dan glimlacht ze. Het is een glimlach die alles zegt en niets, een glimlach van iemand die wist dat dit zou gebeuren, die misschien wel op hem heeft gewacht.

"Safira," zegt ze, haar stem melodieus, licht geaccentueerd. "Ik woon drie hoog. En ja, dat zou fijn zijn."

Ze opent de portiekdeur en loopt voor hem uit, haar heupen wiegend onder de jurk, de stof strak over haar ronde billen. Roberto volgt, de tassen in zijn handen, zijn ogen op haar gericht. De lift is oud, traag, en ze staan dicht bij elkaar in de metalen lift. Hij ruikt haar parfum, iets met jasmijn en iets anders, iets muskusachtigs dat zijn neus prikkelt.

Derde etage. Ze stapt uit, loopt naar de deur direct tegenover de lift, en opent die. Roberto volgt haar naar binnen, de tassen nog steeds dragend, en komt uit in een kleine hal die leidt naar een open keuken.

"Zet ze daar maar neer," zegt ze, wijzend naar het aanrecht.

Hij zet de tassen neer, zijn rug naar haar, en hoort de deur dichtvallen. Dan voelt hij haar handen op zijn schouders, haar lichaam tegen zijn rug, en voor hij kan reageren heeft ze hem omgedraaid en duwt ze hem tegen de grote zilverkleurige koelkast. Het metaal is koel door de airconditioning, een schok tegen zijn rug.

Haar armen glijden om zijn nek, haar lippen vinden de zijne, en ze zoent hem zonder iets te zeggen. Het is een diepe, natte zoen, haar tong die zijn mond binnendringt, hem proeft, hem smeekt. Zijn handen vinden haar billen, de ronde vormen door de dunne stof heen, en hij voelt haar drukken, haar heupen tegen zijn groeiende stijfheid.

Haar hand daalt naar zijn trainingsbroek, glijdt onder de elastische band, en vindt zijn pik. Ze grijpt hem, haar vingers om zijn omvang sluitend, en hij kreunt in haar mond. Ze is niet voorzichtig, niet verlegen; ze rukt hem zachtjes, hem harder makend, zijn eikel al nat van voorvocht.

Zijn ene hand pakt haar borst vast, de vingers knijpen zachtjes in haar tepel, ze kreunt.

Zijn andere hand zoekt onder haar jurk, zijn vingers omhoog glijdend langs haar dijen, en hij vindt wat hij verwachtte. Geen slipje. Niets dan huid, warm en vochtig, en als hij tussen haar lipjes glijdt, voelt hij hoe nat ze is. Kleddernat, haar sappen lopen er al uit, haar kutje klaar voor hem.

Hij duwt een vinger in haar, dan twee, en ze kreunt, haar hoofd achteroverwerpend tegen zijn schouder. Haar binnenste spant om zijn vingers, zuigend, smekend om meer. Hij begint te bewegen, in en uit, een ritmische neukbeweging die haar adem doet stokken.

"Slaapkamer," hijgt ze, haar stem schor van begeerte. Ze trekt haar hand uit zijn broek, grijpt zijn pols, en leidt hem mee.

Door de hal, langs een badkamer, naar een slaapkamer aan het eind. Ze doet de gordijnen dicht, het licht dempend tot een gouden schemer, en draait zich naar hem. Haar handen vinden de zoom van haar jurk, en ze trekt het over haar hoofd, laat het vallen op de vloer.

Ze staat naakt voor hem, haar lichaam een uitnodiging. Grote, ronde borsten met donkere tepels, een smalle taille, brede heupen, en tussen haar benen dat donkere driehoekje dat hij eerder vanaf thuis op het balkon heeft gezien. Haar huid glanst licht van het zweet, een zachte gloed die haar getinte teint accentueert.

Roberto trekt zijn shirt uit, zijn handen naar zijn trainingsbroek. Ze is er eerder, haar vingers aan de trekkoord, en trekt broek en boxer in één beweging naar beneden. Zijn pik springt omhoog, volledig stijf nu, de aderen zichtbaar, de eikel paars en glanzend.

"Groot," mompelt ze, haar ogen op zijn geslacht gericht. "Net zo groot als ze zeiden."

Ze kruipen op het bed, een massief houten tweepersoonsbed met een witte sprei, en Safira gaat op haar rug liggen. Haar benen vallen open, haar kutje zichtbaar, nat en roze tegen de donkere huid. Roberto positioneert zich boven haar, in missionarispositie, zijn gewicht op zijn ellebogen.

Hij buigt zijn hoofd, zijn mond vindt een tepel, en hij zuigt eraan. Ze kreunt, haar rug krommend, haar handen in zijn haar. Hij zuigt harder, trekt aan de harde knop, en voelt haar handen naar zijn pik zoeken. Ze leidt hem, de eikel tegen haar natte opening drukkend, en hij voelt de warmte, de weerstand, de belofte.

"Kom," fluistert ze, haar adem heet tegen zijn oor. "Neuk me. Ik ben zo geil, ik wil die grote lul in me, diep, hard. Je moet me vullen, buurman. Vul me."

Hij duwt voorzichtig, de weerstand van haar strakke kutje overwinnend, en glijdt naar binnen. Ze is heet, nat, en strak om hem heen, haar spieren omklemmen hem alsof ze hem nooit meer wil laten gaan. Hij zakt dieper, tot aan zijn wortel, en blijft even liggen, het gevoel absorberend.

Dan begint hij te bewegen. Traag eerst, heupen draaiend, zijn pik in en uit glijdend. Het bed kraakt onder hen, het hout protesterend tegen hun ritme. Hij versnelt, harder wordend, en het bed bonkt tegen de muur, een dreunende soundtrack van hun neuken.

"O, buurman," kreunt ze, haar benen om zijn heupen sluitend. "Zo groot... zo lekker... neuk me... vul me... o... o... o..."

Haar stem stijgt, haar adem stokt, en hij voelt haar samentrekken, haar kutje pulserend om zijn pik. Ze kromt haar rug, haar hoofd achterover, en hij ziet het orgasme als een gloed over haar gezicht trekken.

"Ik ga... ik kom... neuk me... vul me... ik... kom..."

Ze schokt, lichte trillingen door haar hele lichaam, en hij voelt hoe ze hem binnentrekt, dieper, alsof haar kutje hem wil vangen. Het bed kraakt harder, bonkt luider tegen de muur, en hij weet dat hij het niet lang meer kan houden.

Hij kreunt, zijn heupen stoten, en voelt de eerste golf opkomen. Hij spuit, zijn zaad diep in haar pompend, golf na golf, terwijl hij blijft stoten, hij wil meer, hij wil alles voelen. Hij komt en komt, zijn pik pulserend, en hijgt uiteindelijk, zijn gewicht op zijn ellebogen nemend, zijn pik nog steeds diep in haar.

Safira zoent zijn nek, haar lippen zacht tegen zijn huid, en hij hoort haar hijgen, haar stem zacht en tevreden. "O, lekkere teddybeer," fluistert ze. "Dit is fantastisch. Magisch. Heerlijk, die grote lul van je."

Ze liggen stil, de ademhaling rustig wordend, het zweet van hun lichamen vermengend. Roberto voelt de warmte van zijn zaad in haar, diep in haar kutje gespoten, en ziet haar ogen opengaan. Er zijn lichte tranen in haar lichtbruine ogen, tranen van geluk en genot, en ze glimlacht. Die glimlach zegt alles.

Hij draait zich, neemt haar mee, zijn pik nog steeds stijf in haar, en ze duwt met haar handen op zijn borstkas. Ze gaat omhoog zitten op hem, haar heupen cirkelend, en begint op en neer te stoten. Nu heeft zij de macht, nu berijdt zij hem, en Roberto voelt hoe zijn pik dieper wordt getrokken, een andere hoek, een andere intensiteit.

Haar borsten wiegen boven hem, haar tepels hard en donker, en hij pakt haar billen, zijn vingers in haar vlees drukkend. Hij pompt mee, zijn heupen omhoog stotend, zijn pik diep in haar drijvend terwijl zijn eigen zaad langs zijn paal naar beneden loopt, vochtig en smerig.

Het bed kraakt anders nu, minder bonken, meer kreunend en krakend, het ritme veranderd door haar controle. Haar handen grijpen zijn borstkas, haar vingernagels in zijn huid, en hij ziet haar ogen half dicht, haar mond open van concentratie.

"Kom," hijgt ze. "Nog een keer. Vul me nog een keer."

Hij voelt het komen, de tweede golf, en pompt harder, dieper, zijn pik die haar kutje opent, vullend, bezittend. Ze kreunt, een langgerekt geluid, en hij voelt haar samentrekken, haar tweede orgasme, en dan spuit hij opnieuw, een nieuwe golf van sperma diep in haar pompend.

Ze zit op hem, zwaar ademend, haar borsten op zijn borstkas drukkend, haar hoofd op zijn schouder. Hij voelt het vocht langs zijn pik en benen druipen, op het bed vallen, een natte plek groeit onder hen. Zijn pik is nog steeds stijf, nog steeds in haar, en langzaam voelt hij zijn zaad uit haar lopen, langs zijn benen, warm en kleverig.

Ze liggen zo, een half uur misschien, de stilte alleen verbroken door hun ademhaling. Dan beweegt ze, haar hoofd optillend, en kijkt hem aan. "Kom," zegt ze. "We gaan douchen."

Ze stapt uit bed, haar lichaam glanzend van zweet en sperma, en hij volgt haar. De badkamer is ruim, modern, met een grote inloopdouche als middelpunt. Ze draait de kraan, voelt de temperatuur, en stapt eronder. Het water is heerlijk warm, stoom omhullend, en Roberto stapt bij haar ook onder de douche.

Ze zeept zich in, haar handen over haar borsten glijdend, haar strakke buik, haar kutje. Het schuim maakt haar huid glanzend, parelt op haar donkere tepels, en Roberto voelt zijn pik weer reageren, ondanks alles. Dan wast ze hem, haar handen om zijn lul sluitend, het vel over zijn eikel terugtrekkend, hem schoonspoelend.

Ze draait hem om, gaat achter hem staan, en hij voelt haar borsten tegen zijn rug drukken, zacht en zwaar. Haar armen komen om hem heen, haar handen vinden zijn pik, en ze begint te rukken. Twee handen, een ritmische, wilde beweging, alsof ze zijn zak wil leegtrekken, geen druppel wil achterlaten voor een ander.

Haar lichaam klemt tegen zijn rug, haar adem heet in zijn nek, en ze rukt harder, wilder, de druk intens en onvermoeibaar. Roberto voelt het komen, de derde keer, onmogelijk maar onweerstaanbaar, en hij spuit tegen de douchedeur, witte slierten glijden naar beneden, door het water meegespoeld.

Ze rukt door, door zijn orgasme heen, tot zijn pik zacht begint te worden in haar handen. Dan laat ze los, pakt de douchekop, en spoelt de spermaresiduen van de muur. Ze draait hem om, zijn slappe lul tussen hen in, en zoent hem onder de stromende douche. Het water loopt over hun gezichten, hun tongen verstrengeld, en hij proeft de zoetheid van haar mond, de tevredenheid.

Ze zet de douche uit, haar ogen gaan open, en hij kijkt in haar lichtbruine ogen. Verlangend en bevredigd, gelukkig en tevreden. Ze glimlacht, en deze keer is het een glimlach van geheimen, van beloftes.

Ze drogen zich af, zwijgend, genietend van de nasleep. Dan kleden ze zich aan, schoon en fris, en lopen naar de keuken. Safira kijkt naar de boodschappentassen, nog steeds op het aanrecht. "Die moet ik nog opruimen," zegt ze. "Anders is alles ontdooid."

Roberto knikt, loopt naar haar toe, en geeft haar een zoen op haar voorhoofd. Het voelt teder, na alles, een tegenstelling die hem raakt. Dan draait hij zich om, loopt naar de deur, en stapt de hal in.

De lift komt snel deze keer, en hij stapt in. Op de tweede verdieping stopt hij, de deuren glijden open, en een vrouw stapt in. Ze is ouder, misschien begin veertig, met donker kroeshaar dat wild om haar hoofd staat. Ze heeft grote, donkere borsten, zichtbaar onder een strak shirt, en haar huid is diepbruin, Antilliaanse.

"Dag, buurman," zegt ze, haar stem warm en zwoel. "U woont toch aan de overkant?"

"Ja," antwoordt Roberto, zijn stem nog iets schor van alles wat hij heeft gedaan. "Ik ben even bij een kennis langs geweest."

Ze kijkt hem aan, haar ogen van zijn gezicht naar zijn trainingsbroek, dan weer omhoog. Een glimlach speelt om haar lippen, wetend, uitdagend. "Nou," zegt ze, haar stem een halve toon lager. "Dan wil ik volgende keer ook wel uw kennis zijn."

De liftdeuren openen op de begane grond. Ze stappen uit, ieder een kant op. Zij loopt naar de achterkant van het gebouw, waar een parkeerterrein ligt, en hij steekt de straat over, naar zijn vertrouwde thuis.

Roberto loopt langzaam, de hitte omhullend, en voelt een diepe tevredenheid. Weer een dag genoten van het leven, het gepensioneerde leven van deze zeventigjarige. En morgen, denkt hij, morgen is er weer een dag.