“Laura, Laura, er zijn goederen voor jou bij de steiger over.”

“Oké, ik kom eraan over.”

In mijn gewone werkuniform – het stuwades-rokje en de rode polo – loop ik snel naar achteren. Ik neem glimlachend de dozen aan van de bezorger en kijk om me heen. Sebas, een van de deckhands, staat een paar meter verderop leinen te checken.hij heeft Kort donker haar, bruine ogen, sterke armen. Door zijn polo is zijn sixpack vaag te zien. De droom van elke meid.

“sebas, kun je me helpen deze dozen naar de hut van Louise en Evelien te brengen?”

“Ja tuurlijk,” zegt hij met een knipoog.

Ik denk er niet te veel over na. Samen sjouwen we de dozen naar binnen. Als ik een zware doos op het onderste bed zet, voel ik opeens zijn handen op mijn heupen. Hij komt dichterbij. Ik draai me snel om. Hij staat vlak voor me, zo dicht dat ik de warmte van zijn lichaam voel. Door het gebrek aan ruimte zak ik automatisch een beetje naar achteren en kom op het bed terecht. Hij leunt met één arm over me heen tegen de rand. In zijn korte broek is duidelijk te zien waar hij zin in heeft.

“Sorry… wil je dat niet meer doen? En een stukje opzij gaan? Ik moet verder.”

“Ah schatje, je ziet er zo lekker uit,” mompelt hij. “Er zijn nu toch geen gasten. Nu mag je wel even van míj genieten?” Hij drukt zijn kruis een stukje naar voren, richting mijn gezicht.

“Nee. In je dromen. Ga weg.” Ik geef hem een duw, maar hij beweegt amper.

“Waarom doe je nu zo moeilijk? Met die gasten zit je de hele dag te neuken. Wat is je probleem?”

“Dat is mijn wérk, eikel. Dat zij dat mogen, betekent niet dat ik zomaar met iedereen naar bed ga. Als je nu niet weggaat, ga ik gillen.”

Hij kijkt me een seconde langer aan, dan trekt hij zijn mond scheef.

“Best. Ik ga al. Stomme kut.” Hij loopt chagrijnig weg.

Mijn hart slaat in mijn keel. Mijn handen trillen.

Wat moet ik hiermee? Naar de bosun? Naar Angela? Naar kapitein Lynden voelt meteen heel zwaar. Misschien is hij nog half dronken van gisteren. Ja, het valt vast wel mee. Hij had het waarschijnlijk niet zo vervelend bedoeld.

Ik haal diep adem en begin snel de dozen uit te pakken. Lingerie in de laden, jurkjes netjes in de kast, de speeltjes in een afgesloten kistje. Het voelt raar om dit voor iemand anders te doen. Een beetje alsof ik cadeautjes mag uitdelen die ik zelf ook wel zou willen… en tegelijk ben ik me er akelig van bewust waarvoor ze bedoeld zijn. Ik moet die meiden straks vragen om seks te hebben met mannen die ik nog niet ken. Wat als ze niet willen?

Als ik klaar ben zoek ik Angela op in de pantry.

“Mag ik je iets vragen?”

Ze kijkt op van haar lijst.

“Shoot.”

“Hoe… hoe geef jij eigenlijk leiding? Hoe zorg je dat de meiden naar je luisteren?”

Angela leunt tegen het aanrecht.

“Door niet te doen alsof je alles al weet. Wees duidelijk over wat je verwacht, luister naar ze, en trek op het moment dat het nodig is alsnog de lijn. Ze testen je sowieso. Laat merken dat je er niet voor niets zit.”

“En als ze me niet serieus nemen?”

“Dan word je nóg duidelijker. Je hebt de epauletten. Gebruik ze. als je een goede rede hebt kun jij ze letterlijk ontslaan”

De portofoon kraakt.

“Afdelingshoofden, afdelingshoofden. Over vijf minuten in de stuurhut voor de preference meeting.”

Angela pakt haar tablet. Samen lopen we naar de stuurhut. Kapitein Lynden heeft al papieren in snelbinders op tafel gelegd. Wij gaan op de bank zitten. De chef en de bosun komen binnen.

“Ah, kijk aan. Ik zei toch dat jij deze keer ook op tijd zou zijn,” knipoogt Lynden naar me.

Hij deelt de mapjes uit en ik blader er doorheen Allemaal sportief, zelfverzekerd, ergens tussen de dertig en veertig. De hoofdgast is eigenaar van een keten sportscholen. Ze komen hun succes vieren.

De wensenlijst is indrukwekkend: veel sporten, veel feesten, het liefst overal naakte meiden, nooit met een stijve rond hoeven lopen en constant verwend worden, een tien-gangen diner en een Playboy-thema-avond waarbij de hele crew zich moet verkleden.

Mijn mond valt bijna open. Mijn wangen branden terwijl ik naar de lijst staar. Als deze mannen ons alleen maar meerdere keren per dag willen gebruiken, wordt dit een zware charter.

Angela trekt een zuur gezicht.

“Niet weer zo’n groep. Dat wordt hard werken en veel gezeur om niks.”

“Tien gangen?” roept de chef ongelovig. “Denken ze dat ik gek ben?”

“Het zijn maar twee nachten,” zegt de kapitein kalm. “Dat scheelt. Jullie komen er vast uit. Ik geloof in jullie.” Hij knipoogt, wenst ons succes en staat op.

Wij lopen bedenkelijk de stuurhut uit.

Evelien komt als eerste aan. Precies zoals op de foto: bruin haar, sproetjes, open lach, C-cup en een stevig kontje. Ze is enthousiast, een beetje zenuwachtig en duidelijk blij dat ze hier is. Als ik niet haar leidinggevende was, had ik haar zo een drankje aangeboden bij de bar.

Ik praat kort met haar bij en laat haar de hut zien. Daarna zoek ik Angela weer op.

“Voor de Playboy-avond wil ik extra meiden regelen,” zeg ik. “Alleen wij drieën is te weinig als ze constant bediend willen worden. Is daar budget voor? En moet ik dat zelf regelen of kun jij me daarbij helpen?”

Angela knikt meteen.

“Dat kan. Ik kan het voor je doen, maar we kunnen het ook samen doen.”

“En ik dacht… dat wij drieën tijdens het diner een erotische voorstelling doen. Op een van die opblaasplatforms, met een fluffy deken eroverheen als podium.” Ik voel mijn wangen weer warm worden terwijl ik het zeg.

Angela kijkt me een paar seconden zwijgend aan. Ik word nóg roder en voel me opeens stom dat ik het überhaupt voorstelde. Dan lacht ze.

“Meid, dat is een goed idee. Geen idee hoe je dat durft, maar het ís goed. Tip bij leidinggeven: wees overtuigd van je eigen ideeën. Ze zijn goed. Als jij er niet in gelooft dan doen die andere meiden het ook niet. Je hoeft dus niet te twijfelen als iemand je aankijkt.”

“Op die lijst staat dat ze ons de hele tijd naakt willen zien. Vind je dat niet een beetje… goedkoop? Mag je zo’n voorkeur eigenlijk negeren en er iets anders spannends voor terugdoen?”

Angela glimlacht scheef.

“Ik ben het met je eens. Maar het is niet gebruikelijk om voorkeuren zomaar te negeren. Aan de andere kant… jij behandelde de afgelopen charter de jacht-etiquette ook een beetje als suggesties, dus…” Ze haalt haar schouders op. “Het is aan jou. Ik denk dat je een leuk plan hebt. Werk het verder uit en geef aan mij door hoe, wat, waar en hoe laat. Dan kom ik niet voor verrassingen te staan.”

Niet veel later komt Louise aan. Zwart haar, cup D, smaller postuur, een beetje afstandelijke houding. Ze lijkt bijna zelf een gast. Ze begroet ons beleefd en vraagt waar ze moet zijn. Ik wijs haar naar de hut, waar Evelien al vrolijk een speeltje vasthoudt dat zacht trilt.

“Ik wilde kijken hoe die werkt,” mompelt ze met een schuine grijns.

We lachen en ik zeg dat we over een halfuur samenkomen in de beachclub-lounge onder het zwembad.

In de kleine lounge geef ik ze hun epauletten: een hartje met één streep.

Evelien en Louise kijken van de epauletten naar mij en weer terug. Er valt een korte stilte.

“Jij hebt de leiding?” vraagt Louise, niet onvriendelijk, maar duidelijk verbaasd.

“Ja.” Ik houd mijn stem zo stevig mogelijk. “Ik weet dat ik jonger ben en dat ik nog veel moet leren. Maar ik heb deze rol gekregen en ik neem hem serieus. Ik wil dat we dit samen doen. Geen van ons krijgt constant de rotklusjes terwijl een ander alleen maar het leuke werk doet. We verdelen het eerlijk.”

Ik leg uit wat de gasten willen: veel seks, naakt, sport, feest, Playboy-avond. En dat ik het belangrijk vind dat wij het zélf ook een beetje naar de zin hebben.

“Dus ik wil van jullie weten wat jullie fijn vinden. Wat jullie graag doen. En wat liever niet. Met mannen én met vrouwen.”

Er valt een ongemakkelijke stilte. Evelien wordt rood en kijkt naar haar handen. Louise kijkt me strak en uitdagend aan. Met een wat hese stem zegt ze:

“Ik vind het lekker om een man hard te zien worden. Om te voelen dat ik dat doe. En bij vrouwen… ik vind het hot als ik iemand kan laten blozen. Als ik haar zo ver krijg dat ze moet smeken om te mogen klaarkomen.”

Ze houdt mijn blik vast, bijna uitdagend. Ik probeer de staarwedstrijd te winnen en niet zelf rood aan te lopen. Uiteindelijk schieten we tegelijkertijd in de lach. De spanning breekt een beetje.

Ik haal diep adem. Als ik wil dat zij open zijn, moet ik zelf beginnen.

“Oké… ik ga eerst dan,” zeg ik, en voel mijn wangen al warm worden. “Ik vind het spannend als iemand de leiding neemt, maar niet te hard. Meer… alsof ze precies weten wat ze doen en ik me even nergens druk over hoef te maken. Bij mannen vind ik het lekker als ze me vasthouden. Stevig. En als ze praten. Niet vies voor het vies-zijn, maar gewoon… zeggen wat ze zien of wat ze voelen. Dat maakt me heel nat.”

Ik slik en ga door, sneller nu.

“Bij vrouwen vind ik het fijn als het langzaam is. Kussen, strelen, heel lang en intiem. Ik word helemaal gek van het moment dat iemand precies de juiste druk op mijn clitoris houdt en niet stopt als ik begin te trillen. En… ik vind het heel opwindend om iemand anders te laten komen. Vooral als ze proberen stil te zijn en het niet lukt.”

Mijn oren gloeien. Ik durf ze bijna niet aan te kijken.

Evelien lacht zenuwachtig en speelt met de zoom van haar topje.

“Ik… ik vind het juist leuk om een beetje de baas te zijn. Niet gemeen, meer speels. Bij mannen vind ik het hot als ze me laten winnen, maar stiekem nog steeds sterker zijn. En bij vrouwen… ik ben helemaal weg van borsten. Gewoon ertegenaan liggen, eraan zuigen, iemand langzaam gek maken met alleen mijn mond. En ik vind het lekker als iemand mijn haar vasthoudt terwijl ik haar pijp of lik.”

Louise leunt achterover, een klein lachje om haar mond.

“Ik hou van controle. Van het moment dat iemand beseft dat ik bepaal wanneer ze mogen komen. Bij mannen vind ik het lekker als ze smeken. Bij vrouwen ook, maar dan zachter. Ik vind het fijn om iemand helemaal open te leggen en dan heel langzaam te zijn. Tot ze bijna huilt. En ik hou van speeltjes. Vooral als ik degene ben die ze bedient.”

Evelien kijkt haar met grote ogen aan en moet weer giechelen.

“Jesus, Louise…”

“Wat? Ze vroeg ernaar.”

We lachen alle drie. Het voelt opeens lichter. Eerlijker.

“Oké,” zeg ik uiteindelijk, nog steeds een beetje rood. “Dan weten we dat van elkaar. We letten op elkaar. En als iets niet fijn is, kom dan meteen naar mij en dan helpen we elkaar. Afgesproken?”

Ze knikken allebei.

“Afgesproken.”

We lunchen met de rest in de crew mess. Ik vraag de bosun of ze morgen onopvallend een podium kunnen regelen op een van de platforms. Daarna zoek ik met de meiden kleding uit voor de hele charter, werk ik het plan verder uit voor Angela en kies ik samen met haar nog vier extra meiden voor morgenavond. Eentje meer dan strikt nodig. Dat wordt leuk.

Als alles rond is, ga ik even alleen naar de boeg. Ik laat mijn benen over de rand hangen en kijk naar het water. Dan bel ik mijn moeder.

Mijn moeder heeft nog nooit zo snel opgenomen.

“Meis! Hoe is het? Je zou toch vaker bellen?”

Ik ben even stil. Er zit een dikke brok in mijn keel en ik voel een traan in mijn ooghoek prikken. Ik mis ze. Ik wist niet eens hoe erg ik ze miste tot ik haar stem hoorde.

Snel begin ik te praten, te hard en te snel, over de leuke dingen. De mooie plekken waar we zijn geweest, het eten, de zon, de zee. De seks laat ik weg. Wel vertel ik over Lara. Hoe blij ik ben dat zij mijn hutgenoot is en dat we nu al beste vriendinnen zijn. Dan, met kloppend hart, vertel ik enthousiast over het aanbod van Alexander. Over Milaan. Over de school.

Het wordt stil aan de andere kant van de lijn.

Uiteindelijk spreken we af dat ik foto’s stuur van alle informatie die ik van Alexander heb gekregen en dat ze er met papa over gaat praten.

De portofoon kraakt.

“Nog één uur tot aankomst gasten.”

“Ik moet me klaarmaken, mam,” zeg ik zacht. “Ik bel snel weer.”

Ik hang op en loop naar onze hut. Onder de douche hoor ik water kletteren. Lara.

Shit. Ik moet ook nog douchen. En voor de zekerheid scheren en scrubben. Voor de rest ligt alles klaar.

Schiet nou op, Lara, wat doe je daar allemaal? denk ik ongeduldig. Ik kan nu niet langer wachten.

Ik kleed me snel uit, sla een handdoek om mijn lichaam en klop op de douchedeur. Die zwaait door de tik een klein stukje open.

Door het kiertje zie ik haar.

Lara staat met haar gezicht in de stralen, ogen dicht. Water stroomt over haar schouders, tussen haar borsten door, over haar platte buik en verder naar beneden. Haar natte haar plakt in donkere slierten tegen haar nek en rug. Haar huid is glad en glanzend, een paar tinten donkerder geworden door de zon van de afgelopen dagen. Haar borsten bewegen licht met haar ademhaling, haar tepels zijn donker en zacht van het warme water. Ik zie ik de zachte curve van haar heupen en het gladde heuveltje tussen haar benen.

Ze opent haar ogen en ziet me staan.

“Ow, sorry,” zegt ze snel. “Moet jij ook?”

Even aarzelt ze. Dan, met een klein lachje: “Umm… anders kom je er gewoon bij.”

De douche is eigenlijk veel te klein voor twee personen.

Mijn wangen gloeien. Mijn hart klopt zo hard dat ik bang ben dat ze het kan horen. Even blijf ik staan, handdoek nog om me heen geklemd.

Dan laat ik de handdoek op de grond vallen en stap de douche in.

Kusjes laura♡♡