Danielle bleef Marieke aankijken. Haar mond tintelde nog van de kus en ineens wist ze niet meer precies wat hetzelfde betekende. “Hetzelfde als wat? Dat je soms naar vrouwen kijkt?”
“Onder andere.”
“Jezus, Marieke.” Danielle ging iets rechter zitten. “Jij bent ongeveer de laatste bij wie ik dit had verwacht. Jullie zijn toch zo’n beetje het ideale stel?”
Marieke glimlachte flauwtjes. “Dat is omdat jij naar onze buitenkant kijkt. Ik woon erin.”
Die kwam binnen.
Danielle trok haar benen op het bed. Ze keek naar Marieke en merkte dat ze dat nu anders deed. Een halfuur geleden was dit gewoon haar vriendin geweest. Nu wist ze hoe haar mond voelde. Hoe ze smaakte. En dat ze blijkbaar niet zomaar uit medeleven een grens was overgestoken.
“Bij mij is het vooral latent,” zei Danielle. “Denk ik. Ik heb nooit écht iets met een vrouw gedaan.”
Ze vertelde over die oud-collega van de gemeente. Iets jonger dan zij, begin veertig toen ze elkaar leerden kennen. Slank, modern, een beetje stoer. Geen tuttige vrouwelijkheid, maar jeans, sneakers, soms een blouse, leren jasje. Verzorgd zonder dat het leek alsof ze daar moeite voor deed. Korter haar, mooie ogen, een brutale lach en kleine borsten die precies bij haar tengere lijf pasten.
Danielle voelde zichzelf rood worden. “Meer ga ik je niet vertellen.”
Marieke lachte zacht. “En jij noemt dat latent.”
“Het wás latent. Ik deed er niks mee.”
“Tot vanavond.”
Danielle keek automatisch naar haar mond.
Marieke zag het.
“Is je nieuwsgierigheid na mijn kus minder geworden?”
Danielle hoefde daar niet over na te denken. “Nee.”
De sfeer veranderde onmiddellijk.
Marieke vertelde daarna over thuis. Geen slecht huwelijk, geen grote ruzies, geen man die haar verwaarloosde. Misschien maakte juist dat haar onvrede zo moeilijk uit te leggen. Alles liep. Werk, kinderen, vakanties, vrienden, seks. Alleen was lopen op een gegeven moment niet meer hetzelfde geweest als leven. Ze miste nieuwsgierigheid, spanning, het gevoel dat iemand haar niet alleen kende maar nog wilde ontdekken.
Via een vriendin was ze bij tantra terechtgekomen. De eerste keer was precies geweest wat ze zichzelf had beloofd: ontspanning, ademhaling, warme olie en de handen van een vrouwelijke masseuse die haar hielpen spanning los te laten. “En je vond haar aantrekkelijk,” constateerde Danielle.
“Vanaf het moment dat ze de deur opende.”
Danielle lachte. “Lekker neutrale keuze dan.”
“Dat hield ik mezelf ook voor.”
De tweede sessie was anders geweest. Marieke wist toen al hoe kwetsbaar het voelde om bijna naakt voor haar te liggen, hoe warm haar handen waren en hoe gemakkelijk ze onder die aanraking ontspande. Er was niets expliciets gebeurd zolang de massage duurde, maar haar lichaam had allang begrepen wat haar hoofd nog probeerde te ontkennen. Iedere aanraking leek langer te duren dan de vorige, iedere stilte voller te worden.
Na afloop was Marieke blijven liggen. De vrouw had naast haar gezeten, wat haar uit haar gezicht gestreken en gezegd dat ze er heel anders uitzag wanneer ze eindelijk eens niet haar best deed. Danielle kreeg er alleen van het verhaal al een rilling van. Toen Marieke vertelde dat de vrouw haar vervolgens had gekust en zij haar bepaald niet alleen het werk had laten doen, keek Danielle onwillekeurig opnieuw naar haar lippen.
Marieke vertelde niet alles. Dat hoefde ook niet. Ze vertelde over de eerste verbazing van een vrouwenlichaam zo dichtbij, over warme huid die naar massageolie rook, over zachtheid waar ze hardheid gewend was en over het moment waarop ze ophield zich af te vragen wat het over haar betekende. De rest zat in haar blik.
“Hoe ver ging het?” vroeg Danielle.
Marieke glimlachte. “Ver genoeg.”
“Bloedirritant antwoord.”
“Ver genoeg om te weten dat ik jou daarnet niet kuste omdat ik benieuwd was hoe een vrouw zoent.”
Danielle voelde haar hart sneller kloppen. “Waarom dan wel?”
“Omdat ik benieuwd was hoe jíj zoent.”
Ditmaal was Danielle degene die naar voren boog.
De tweede kus was langzaam en bewust. Haar hand gleed naar Mariekes hals en bleef daar liggen terwijl Marieke haar dichterbij trok. Danielle proefde opnieuw het zoete van de cocktails en voelde hoe anders het was nu er geen verrassing meer bestond. Ze wilde dit. Niet theoretisch. Niet ooit. Nu.
Haar hand gleed langs Mariekes zij. Ze voelde de ronding van haar lichaam onder haar kleding en merkte hoe nieuwsgierig ze ineens was naar wat daaronder zat. Marieke liet haar een paar seconden gaan en pakte toen zacht haar pols.
“Niet vanavond.”
Danielle keek haar bijna beledigd aan. “Waarom niet?”
“Omdat jij vandaag al ongeveer vijf versies van jezelf hebt ontmoet. Morgen mag er ook nog eentje overblijven.”
Danielle schoot in de lach. “Dat mag je blijkbaar gewoon zeggen?”
“Na jouw avond met Daniel lijkt preutsheid me een gepasseerd station.”
Marieke streek met haar duim over Danielles onderlip en trok haar hand daarna terug.
Die kleine aanraking maakte Danielle gekker dan wanneer ze haar opnieuw had gekust.
Zaterdag
Peter stuurde de volgende ochtend een foto van thuis met daaronder: Veel plezier vandaag. Geniet ervan ❤️.
Danielle bleef ernaar kijken.
Hij deed zijn best. Echt. Hij probeerde haar ruimte te geven, vroeg vaker wat ze voelde in plaats van haar te vertellen wat verstandig was en had haar donderdag zonder één achterdocht uitgezwaaid voor een gezellig weekend met de meiden.
Zijn vrouw had inmiddels met een vreemde man staan zoenen en was veel verder gegaan dan ze ooit van plan was geweest. Daarna had ze haar beste vriendin twee keer gekust en was ze teleurgesteld geweest toen die niet verder wilde.
Lekker bezig, Daan.
Bij het ontbijt kwam Daniel naar haar toe. Niet met de bravoure die ze verwachtte, maar zichtbaar ongemakkelijk. Hij wilde maar één ding weten: “Did I go too far last night?”
Danielle schudde haar hoofd. “No.”
“Are you sure?”
Ze hield zijn blik vast. “That’s actually the problem. You didn’t.”
Veertig minuten koffie waren voldoende om het misverstand uit de wereld te helpen. Daniel had haar niet overrompeld. Danielle had zichzelf laten schrikken. Van haar eigen geilheid, haar nieuwsgierigheid en vooral van het moment waarop ze niet langer alleen toeliet maar zelf was gaan ontdekken.
Tijdens de hammam lag Marieke naast haar.
Dat had gisteren niets betekend. Nu zag Danielle ineens van alles. Haar natte haar achterover, blote schouders, de lijn van haar rug, haar borsten onder de doek en lange benen die ze nooit eerder werkelijk had bekeken.
Marieke opende één oog. “Niet zo kijken, Daan.”
“Hoe kijk ik?”
“Alsof latent inmiddels een nogal rekbaar begrip is.”
Danielle lachte en sloot haar ogen. “Trut.”
Even later voelde ze Mariekes hand terloops langs haar bovenbeen gaan toen die zich omdraaide. Niets wat iemand anders zou opvallen. Misschien zelfs niets wat gisteren zou zijn opgevallen.
Nu wel.
Danielle opende haar ogen.
Marieke lag alweer alsof er niets was gebeurd.
“Doe je dat expres?”
“Wat?”
Danielle keek haar aan.
Marieke glimlachte zonder haar ogen te openen. “Precies.”
Op dat moment trilde Danielles telefoon.
Daniel.
Room 418. If you want to finish our conversation without an audience.
Marieke zag haar gezicht. “Hij?”
Danielle knikte.
“Ga je?”
“Natuurlijk niet.”
Marieke keek haar alleen aan.
Twee uur later stond Danielle voor kamer 418.
Ze had zichzelf onderweg verteld dat ze alleen wilde praten. Voor de deur hield zelfs zij dat verhaal niet meer vol. Alles was besproken. Als ze nu klopte, deed ze dat omdat ze wilde weten wat er zou gebeuren wanneer ze ditmaal níét wegliep.
Ze klopte.
Daniel deed open in een T-shirt en keek oprecht verbaasd. “You came.”
“Apparently.”
Hij liet haar binnen. Danielle bleef bij de deur staan. “I’m not here for sex.”
“Okay.”
“Stop looking like that.”
“I didn’t say anything.”
“Your face did.”
Ze lachten, maar de spanning bleef. Daniel werd serieus en vroeg of ze hem of zichzelf morgen zou haten als ze bleef. Op dat laatste had Danielle geen antwoord. Ze keek nog één keer naar de deur en daarna naar hem.
Toen liep ze naar Daniel toe en kuste hem.
Ditmaal was er niets voorzichtigs aan. Geen aftasten zoals vrijdagavond, geen vraag hoeveel ruimte ze hem zou geven. Ze had zelf bij kamer 418 aangeklopt en trok hem nu met beide handen naar zich toe. Binnen een paar seconden voelde ze opnieuw zijn harde pik tegen haar lichaam en wist ze dat haar nieuwsgierigheid van gisteren helemaal niet verdwenen was.
Integendeel.
Ze wilde hem eindelijk zien.
Danielle trok zijn T-shirt omhoog en Daniel hielp haar. Haar handen gleden over zijn blote borst en buik naar zijn broek. Toen die uiteindelijk ook verdween, bleef haar blik onbeschaamd hangen. Gisteren had ze zijn pik alleen gevoeld en had haar fantasie de rest ingevuld. Nu stond hij naakt voor haar en voelde ze een bijna jongensachtige nieuwsgierigheid opkomen.
Daniel begon te lachen. “What?”
“Nothing.”
“That is definitely not nothing.”
Danielle keek weer omhoog. “I’m looking.”
“I noticed.”
Ze lachte, maar keek daarna gewoon opnieuw. Ze hoefde niet langer te doen alsof lichamelijke voorkeuren beneden haar verheven gevoelswereld lagen. Ze vond hem aantrekkelijk. Ze vond zijn naakte lichaam spannend en wist inmiddels dat juist zijn uitgesproken mannelijkheid iets bij haar losmaakte.
Daniel liet haar kijken.
Daarna was zij aan de beurt.
Haar jurk gleed van haar schouders en viel op de grond. Daniel deed aanvankelijk niets. Hij keek alleen en juist daardoor werd Danielle onzeker. Haar handen bewogen bijna vanzelf naar haar borsten.
“Don’t.”
Danielle keek hem aan.
“Don’t hide.”
Ze keek naar zichzelf en lachte ongemakkelijk. Haar borsten waren klein en ooit een stuk steviger geweest. “Three children and fifty years. They used to be breasts. Now they’re basically teabags.”
Daniel schudde zijn hoofd. “They’re beautiful.”
“Don’t be polite.”
“I’m not.”
Hij liet haar dat niet geloven met woorden maar met aandacht. Zijn blik, zijn handen, de manier waarop hij haar kleine borsten bewonderde alsof er werkelijk niets aan gecorrigeerd hoefde te worden. Danielle voelde haar onzekerheid bijna gênant snel verdwijnen. Haar tepels, die al hard waren geworden van de spanning, reageerden onmiddellijk op zijn aanraking.
“See?” zei Daniel zacht.
Danielle wilde iets spottends terugzeggen, maar haar ademhaling verraadde haar.
Zijn blik gleed verder over haar buik en heupen en bleef hangen bij haar zorgvuldig gladgeschoren kutje. Danielle begon te lachen.
“What?”
“I shaved yesterday morning like somehow I already knew I was going to behave very badly in Marrakesh.”
Daniel grijnsde. “Very considerate.”
“Shut up.”
Ze trok hem opnieuw naar zich toe.
Vanaf dat moment hield het praten grotendeels op. Hun lichamen namen het gesprek over. Daniel nam de tijd om haar te ontdekken en Danielle merkte hoe snel haar aanvankelijke zelfbewustzijn plaatsmaakte voor geilheid. Haar tepels bleven gespannen, haar ademhaling werd zwaarder en ze hoefde niet te kijken om te weten hoe nadrukkelijk haar lichaam inmiddels reageerde.
Het meest confronterende was misschien hoe weinig schaamte ze voelde.
Daniel zag alles.
En zij wilde dat hij keek.
Ze ontdekte hem net zo gretig terug. Haar handen gleden over zijn huid en haar mond volgde, steeds lager, totdat ze omhoogkeek en Daniels blik ontmoette. Er zat iets absurd spannends in dat beeld: zij, vijftig, naakt in een hotelkamer in Marrakesh met een man wiens achternaam ze niet eens wist, terwijl iedere twijfel over wat ze met hem wilde inmiddels verdwenen was.
Juist toen schoot dat gesprek met de meiden door haar hoofd. Een avond maanden geleden, veel wijn en uiteindelijk dat onvermijdelijke onderwerp waar getrouwde vrouwen blijkbaar net zo makkelijk over praatten als mannen: pijpen. Wie het graag deed, wie niet, slikken ja of absoluut nooit, en daarna grote hilariteit toen iemand over deep throat was begonnen.
Danielle had toen stoer meegedaan.
Nu keek ze naar Daniel en kwam die herinnering ineens met een heel andere lading terug.
Deep throat.
God, hoe hadden ze dat toen ook alweer uitgelegd? “Door je neus ademen, je keel ontspannen, zelf ook genieten van zìjn opwinding, proef, ruik en stukje bij beetje”.
Ze besloot niet langer alleen nieuwsgierig te zijn. Ze probeerde iets waarvan ze aan die wijntafel waarschijnlijk nog lachend had beweerd dat het niets voor haar was en merkte vrijwel onmiddellijk aan Daniel dat haar experiment effect had. Zijn ademhaling veranderde. Zijn hand zocht steun en boven haar hoorde ze hem diep kreunen.
Danielle keek omhoog.
De blik op zijn gezicht was voldoende.
Een bijna kinderlijk tevreden gedachte schoot door haar hoofd.
Ik doe het blijkbaar goed.
Ze moest oppassen dat ze niet begon te lachen. Niet omdat het grappig was, maar omdat het alweer zo’n absurd nieuw stukje Daan was. De vrouw die maanden geleden met haar vriendinnen nog theoretisch over deep throat had zitten praten, zat nu in een hotelkamer in Marrakesh doodleuk uit te zoeken of ze het zelf durfde.
En blijkbaar was het antwoord ja.
Hun seks had niets van de aarzelende opbouw van vrijdagavond. Ze hoefden niet langer te doen alsof ze niet wisten wat ze van elkaar wilden. Daniel ontdekte haar lichaam zonder haast en Danielle ontdekte dat haar eigen lijf veel minder ingewikkeld was dan haar hoofd. Haar ademhaling veranderde, haar tepels bleven gespannen en ze voelde aan alles hoe opgewonden ze inmiddels was.
Ze liet hem dat merken.
En ze onderzocht hem net zo nieuwsgierig terug.
Soms keek ze naar hem en moest ze bijna lachen om de vrouw die ze in vierentwintig uur geworden leek te zijn. Zelfs bij iets wat ze spannend vond, merkte ze dat haar nieuwsgierigheid het steeds vaker won van haar schroom. Niet alles voelde onmiddellijk vanzelfsprekend. Sommige nieuwe sensaties vroegen juist om vertraging, vertrouwen, een blik waarmee ze hem duidelijk maakte dat hij even moest wachten.
Later kwam er een moment waarop die nieuwsgierigheid plaatsmaakte voor spanning. Niet omdat het onbekend terrein was. Peter hield juist van haar kontje en Danielle kende zijn directere, dominantere manier goed genoeg. Misschien was het daarom dat haar lichaam automatisch die herinnering erbij haalde toen ze begreep wat Daniel wilde.
Alleen deed Daniel het anders.
Hij haastte zich niet. Hij keek naar haar, voelde haar aarzeling en reageerde daarop zonder dat ze alles hoefde uit te spreken. Waar Peter soms vanuit zijn eigen opwinding steviger en vanzelfsprekender kon zijn, bleef Daniel bijna irritant aandachtig bij iedere verandering in haar lichaam. Danielle voelde daardoor niet minder intensiteit — bepaald niet — maar een andere. Zachter in de benadering, minstens zo overweldigend in de ervaring.
Dat verschil bracht haar onverwacht uit haar evenwicht.
Niet beter, dacht ze onmiddellijk. Anders.
En misschien was dát wel het gevaarlijkste woord van dit hele weekend.
Ze had zichzelf jarenlang wijsgemaakt dat ontdekken betekende dat ze beter moest begrijpen wie ze al was. Marrakesh liet haar iets veel ongemakkelijkers zien: ontdekken kon ook betekenen dat je ervaringen toeliet waarmee je ineens voorkeuren, verlangens en kanten van jezelf tegenkwam waarvoor je daarvoor simpelweg geen vergelijkingsmateriaal had.
Jezus Daan, je gaat wel met zevenmijlslaarzen.
Twee dagen.
Een geheim gedeeld. Een vrouw gekust en naar meer verlangd. Zelf naar Daniels hotelkamer gegaan. Een vreemde man begeerd. Zich laten begeren. Haar nieuwsgierigheid naar zijn pik niet langer verstopt achter mooie woorden over verbinding en emotionele nabijheid. En nu lag zelfs Joep ergens in haar hoofd als onvermijdelijk vergelijkingsmateriaal terwijl zij met een andere man ontdekte dat hetzelfde verlangen totaal anders kon voelen.
“Ga genieten. Ga ontdekken. Ga zwabberen!”
Danielle sloot haar ogen en voelde een lach opkomen.
Dit bedoelde hij vast niet.
Later lag Danielle buiten adem naast hem. Haar haar plakte tegen haar voorhoofd, haar borsten bewogen nog mee met haar snelle ademhaling en haar hele lichaam voelde alsof het nog moest besluiten wat het zojuist allemaal had meegemaakt.
Daniel draaide zijn hoofd. “Okay?”
Danielle keek naar het plafond. “Fuck.”
“Good fuck or bad fuck?”
Ze draaide haar hoofd naar hem toe en begon te lachen. “I haven’t decided yet.”
“That sounds like you.”
Het gekke was dat ze geen onmiddellijke spijt voelde. Peter bestond nog steeds. Haar huwelijk bestond nog steeds. Alles wat deze middag ingewikkeld maakte was nog precies even waar.
Maar er was iets anders bijgekomen.
Ze wist nu hoe het voelde om een keer niet alleen te fantaseren over een grens.
Ze was eroverheen gegaan.
Zelf.
Een tijdje later pakte Daniel zijn telefoon.
“Can I ask you something really inappropriate?”
Danielle keek naar het toestel. “More inappropriate than what we just did?”
“Possibly.”
“A picture?”
Hij knikte.
“No.”
“Okay.”
Hij legde zijn telefoon onmiddellijk weg.
En juist daardoor bleef het idee hangen.
Een beeld. Van haar. Van déze Daan. Niet de vrouw thuis. Niet moeder, echtgenote, collega of degene die altijd eerst nadacht. Een tastbaar bewijs van de vrouw die hier zojuist had gelegen en dingen had gedaan waarvan ze donderdag nog zou hebben gezegd dat ze niet bij haar pasten.
“Why?”
“Because we’ll probably never see each other again.”
“That’s an excellent reason not to have naked pictures of me.”
“Fair.”
“No face.”
Daniel keek op.
“I didn’t say yes.”
“I know.”
Danielle keek naar de telefoon. “Fuck.”
“Is that a yes?”
“It’s an ‘I can’t believe I’m considering this’.”
Een paar minuten later gaf ze hem zelf de telefoon aan.
“Fuck it.”
De eerste foto maakte haar nerveus. Niet omdat ze naakt was — Daniel had inmiddels alles gezien — maar omdat een lens iets definitiefs had. Een blik verdween. Een foto bleef.
Bij de tweede werd ze brutaler.
Daniel liet haar telkens kijken. Danielle wees er één af. Een andere vond ze te geposeerd.
“That’s not me.”
“What is you?”
Ze keek hem aan. “Something real.”
Dat bleek een gevaarlijke opdracht.
De telefoon verdween even naar het nachtkastje toen Daniel haar opnieuw kuste. Danielle voelde hoe snel haar lichaam weer reageerde. Alsof het bekijken van zichzelf door zijn ogen iets had aangezet wat nog helemaal niet uitgeblust was.
Toen Daniel later opnieuw naar zijn telefoon keek, was Danielle degene die zei: “Wait.”
Hij keek haar vragend aan.
Ze pakte het toestel en gaf het terug.
“This time… don’t make it pretty.”
Daniel glimlachte. “Real?”
Danielle knikte.
“Real.”
De camera veranderde iets. Niet omdat Danielle vergat dat hij er was, maar juist omdat ze het voortdurend wist. Ze werd zich scherper bewust van haar lichaam, van Daniels blik en van het feit dat ze zelf bepaalde hoeveel van deze middag mocht blijven bestaan.
Sommige beelden waren intiem. Andere lieten weinig aan de verbeelding over. Ze zag haar eigen billen, rond, getraind…maar ook rood, gezwollen rond haar iets openstaande kontgaatje…. Op enkele was onmiddellijk duidelijk dat ze niet alleen poseerden maar seks hadden. Daniel maakte ook korte filmpjes. Iedere keer vroeg hij opnieuw. Iedere keer voelde Danielle dat kleine moment waarop verstandig en verlangen tegenover elkaar kwamen te staan.
Steeds vaker won verlangen.
Het maakte haar opnieuw opgewonden. Meer dan ze had verwacht.
Ze vond het spannend om te weten dat hij haar later nog eens zou kunnen zien. Dat zijzelf straks terug zou kunnen kijken en niet afhankelijk zou zijn van een herinnering die met de jaren misschien steeds braver werd.
Geen herschreven versie.
Geen het viel eigenlijk wel mee.
Bewijs.
Opnieuw schoot die gedachte door haar hoofd.
Zevenmijlslaarzen.
Geheim verteld.
Vrouw gekust.
Meer gewild.
Hotelkamer binnengelopen.
Seks met een vreemde man.
Grenzen onderzocht waarvan ze niet wist dat ze nieuwsgierig naar ze was.
En nu liet ze het ook nog vastleggen.
Danielle begon midden in alles ineens te lachen.
Daniel keek haar verbaasd aan.
“Don’t ask.”
Toen ze uiteindelijk samen door de beelden bladerden, herkende Danielle zichzelf soms nauwelijks. Niet haar lichaam — dat kende ze natuurlijk — maar haar blik. De schaamte die ze verwacht had te zien, stond er niet.
Ze zag geilheid.
Nieuwsgierigheid.
Plezier.
En iets uitdagends wat ze bij zichzelf nauwelijks kende.
“Jesus Christ.”
Daniel keek naar haar. “Delete?”
Danielle bleef naar het scherm kijken.
“No.”
Zaterdagavond
De bestanden kwamen binnen toen Danielle alleen op haar kamer was.
Ze ging op het bed zitten en opende de eerste foto.
Meteen was ze terug in kamer 418.
Ze herinnerde zich Daniels handen, zijn blik, haar eigen verbazing toen ze hem voor het eerst naakt zag. Bij de volgende foto herinnerde ze zich weer hoe onzeker ze even was geweest over haar borsten en hoe vanzelfsprekend hij ze mooi had gevonden.
Ze veegde verder.
De beelden werden explicieter.
Daar was geen verhaal meer omheen te bouwen. Geen mogelijkheid om zichzelf later wijs te maken dat het vooral een bijzondere ontmoeting of een intiem gesprek was geweest.
Dit was seks.
Háár seks.
Met Daniel.
Ze opende het eerste filmpje.
En voelde onmiddellijk wat er gebeurde.
“Oh my God…”
Haar lichaam reageerde sneller dan haar geweten. Ze voelde opnieuw de warmte van die middag en merkte tot haar verbazing dat alleen het terugzien voldoende was om haar ademhaling te veranderen.
Ze stopte het filmpje.
Legde haar telefoon weg.
Pakte hem tien seconden later weer.
Dit is echt niet normaal, Daan.
Ze keek verder.
Het vreemdste was dat ze zichzelf aantrekkelijk vond. Niet perfect. Niet twintig jaar jonger. Gewoon zichzelf: vijftig, haar kleine borsten, haar lijf dat kinderen had gedragen en alle dingen waar ze thuis kritisch naar kon kijken.
Maar op het scherm zag ze geen vrouw die zich daarvoor verontschuldigde.
Ze zag een vrouw die genoot.
Dat wond haar misschien nog wel het meest op.
Er werd op de deur geklopt.
Danielle schrok zo hard dat ze bijna haar telefoon liet vallen.
“Daan?”
Marieke.
“Moment!”
Danielle stopte het filmpje, vergrendelde haar telefoon en legde hem met het scherm naar beneden op het bed. Ze stond op, streek haar jurk recht en liep naar de deur.
Marieke stond ervoor.
Ze keek Danielle één keer aan. Toen nog een keer.
“Wat?”
Marieke grijnsde. “Niks.”
“Wat is er?”
“Jij bent rood.”
“Het is hier vijfendertig graden.”
“Binnen?”
“Marieke.”
Marieke liep langs haar de kamer in en keek nog eens naar haar. “En je kijkt raar.”
“Ik kijk helemaal niet raar.”
“Daan, ik heb je gisteren gezoend. Ik weet inmiddels hoe jij kijkt als je opgewonden bent.”
Danielle zweeg.
Dat was fout.
Marieke draaide zich langzaam naar haar om. “Wat heb jij gedaan?”
“Niks.”
“Met Daniel?”
Nog steeds zei Danielle niets.
Mariekes ogen werden groter. “Je bent naar kamer 418 geweest.”
“Misschien.”
“Daan!”
“Niet zo hard.”
Marieke keek haar ongelovig aan en begon toen te lachen. “Jezus. Jij bent echt compleet ontspoord dit weekend.”
“Dank je.”
Ze hoefde vervolgens nauwelijks iets te vragen. Eén blik naar Danielle was voldoende om te begrijpen dat er meer was gebeurd dan koffie drinken. Toen haar blik naar de telefoon op het bed gleed, veranderde haar uitdrukking opnieuw.
“En wat zat je te kijken toen ik klopte?”
“Niks.”
“Dat ‘niks’ geloof ik inmiddels echt helemaal niet meer.”
Danielle pakte haar telefoon voordat Marieke dat kon doen.
“Daan…”
“Nee.”
“Zijn het foto’s?”
Danielle keek voor zich uit.
Marieke hoefde geen antwoord meer. “Van jullie?”
Danielle beet op haar lip.
“Filmpjes ook?”
“Misschien.”
Marieke werd stil.
Dat was veel erger dan haar geplaag.
Ze ging naast Danielle op het bed zitten. Hun schouders raakten elkaar. “Wil je ze zelf eigenlijk bewaren?”
Die vraag kwam onverwacht hard binnen.
Danielle keek naar het zwarte scherm. “Ja.”
“Waarom?”
Ze dacht even na. “Omdat ik bang ben dat ik anders thuis weer precies dezelfde Daan word als voordat ik hierheen kwam.”
Marieke zei niets.
Danielle ontgrendelde haar telefoon en opende de map. Haar duim bleef boven het eerste bestand hangen.
“Je vertelt dit aan niemand.”
“Natuurlijk niet.”
“Niemand.”
“Daan. Nee.”
Danielle keek haar nog één keer aan.
Toen tikte ze op de eerste foto.
Marieke keek naar het scherm.
Haar gezicht veranderde.
Danielle voelde onmiddellijk opnieuw die vreemde spanning. Niet alleen omdat haar vriendin nu bewijs zag van wat zij met Daniel had gedaan, maar omdat Marieke naast haar zat. Dichtbij. Dezelfde vrouw die haar gisteren had gekust. Dezelfde vrouw naar wier lichaam ze vanmiddag in de hammam had liggen kijken.
Marieke veegde naar de volgende foto.
En nog één.
Toen bleef haar vinger stil.
Ze keek naar Danielle.
Lang.
“Dus dit,” zei ze zacht, “is wat jij vandaag onder ‘ontdekken’ verstond?”
Danielle voelde haar hartslag opnieuw versnellen.
“Blijkbaar.”
Mariekes blik zakte weer naar het scherm. Naar de bestanden die nog niet geopend waren. Daarna keek ze opnieuw naar Danielle.
“En die filmpjes?”
Danielle slikte. “Die zijn… duidelijker.”
Marieke zei even niets.
Toen schoof ze iets dichter tegen haar aan.
“Laat zien.”
Danielle keek naar haar vriendin, daarna naar haar telefoon.
Haar duim zweefde boven het eerste filmpje.
En voor de zoveelste keer dit weekend wist Daan heel precies wat de verstandige keuze was.
Alleen begon ze inmiddels te ontdekken dat weten wat verstandig was en het daadwerkelijk doen twee totaal verschillende dingen waren.
HeelWildtt (57)
Miryania (44)
NatteNatha (24)
MissKiani (29)