Raymond leunt tegen de keukenrand, zijn vingers trommelen op het aanrecht terwijl hij naar Daphne kijkt. Ze staat bij het fornuis, haar blonde haren in een losse staart, de ronding van haar heupen afgetekend tegen het zachte licht boven de kookplaat. Hij schraapt zijn keel.

"Schat," zegt hij. "Vanavond — drie collega's komen eten. Gewoon, een gezellige avond."

Daphne draait zich niet om. Haar schouders verstrkken, een millimeter omhoog, bijna onzichtbaar. De houtlepel in haar rechterhand stopt met roeren. Ze legt hem neer, langzaam, en draait zich om. Haar ogen, lichtblauw, vinden de zijne.

"Wat?"

"Drie van de jongens van kantoor. John, Marcello en Sam. Ik had het al een tijdje beloofd, en —"

"Wanneer?"

"Vanavond. Ze komen rond zeven uur."

Daphne's lippen persen samen. Ze pakt de lepel weer op, roert, laat hem los. "Akkoord," zegt ze. Haar stem is vlak. "Maar je verzorgt hen met drinken en snacks. Zelf."

Raymond knikt. "Natuurlijk."

Om vijf voor zeven zet Daphne de laatste schaal op de eettafel. Gebraden kip, groenten, een berg rijst. De tafel is gedekt voor vijf, de flessen wijn staan ontkurkt te ademen. Raymond opent de voordeur op het geluid van de bel.

John verschijnt als eerste. Zijn gestalte is groot, zijn huid donker koffiezwart, blonde dreadlocks die tot op zijn schouders vallen. Hij draagt een strak wit T-shirt dat zijn gespierde borstkas en de balken van zijn schouders accentueert. Hij grijnst, zijn tanden wit tegen zijn huid. "Ray, my man."

Marcello schuift langs hem heen. Italiaans bloed, zwart haar naar achteren gekamd, stoppelbaard van drie dagen die zijn kaaklijn volgt als een schaduw. Slank, knap op die manier die Raymond altijd een lichte irritatie heeft opgeleverd. Hij draagt een fles wijn. "Goedenavond."

Sam sluit de rij. Achtentwintig, kalend, zijn hoofd gladgeschoren boven een gezicht dat er harder uitziet dan het is. Gespierd, niet groot maar compact, een lichaam dat uren in de sportschool verraadt. Hij knikt. "Gezellig."

Raymond leidt hen naar binnen. Daphne staat bij de tafel. Ze draagt een eenvoudige zwarte jurk die tot boven haar knie valt, de stof sluit om haar taille en de ronding van haar borsten. Marcello's ogen glijden over haar heen, een fractie van een seconde, en hij glimlacht. "Prachtig."

Daphne's mondhoek trekt. "Aan tafel, heren."

Het eten verloopt zoals deze dingen verlopen. Marcello vertelt een verhaal over een klant in Milaan die zijn bestelling had omgezet in een aria. John lacht, diep en vol, zijn stem vult de kamer. Sam eet gestaag, zegt weinig, luistert met aandachtige ogen. Daphne vult glazen bij, Raymond haalt brood, schept bij.

De wijn vloeit. De tweede fles gaat open. De derde. Marcello vertelt over zijn nicht in Napels die ooit een politieagent had geslagen met een vis. Daphne lacht, echt, voor het eerst. John heft zijn glas. "Op goede gastvrouwen."

Na het eten verplaatst het gezelschap zich naar de woonkamer. De bank is ruim, een grote hoekbank in donkergrijs weefsel. Daphne neemt de hoek, haar benen onder zich getrokken. John zakt neer aan haar linkerzijde, Marcello aan de rechterkant. Sam zit in de fauteuil ernaast. Raymond staat. "Ik haal drinken en snacks."

In de keuken pakt hij glazen, ijs, flessen. Hij snijdt citroen, legt olijven en kaas op schaaltjes. Het werk neemt enkele minuten in beslag. Als hij terugkomt, een dienblad in elke hand, is de atmosfeer in de kamer anders. Subtiel. Marcello zit dichter bij Daphne. Johns arm rust op de rugleuning achter haar. Niemand beweegt. Daphne's wangen zijn roze.

Raymond zet de schaaltjes op de salontafel, deelt de glazen uit. "Hier."

Marcello pakt zijn glas, zijn ogen niet op Raymond maar op Daphne. "Dank je."

Raymond gaat naar de keuken voor het tweede rondje. Hij spoelt glazen om, zoekt de goede fles, snijdt nieuwe schijfjes citroen. Hij hoort gelach vanuit de woonkamer, Johns bas, Daphne's hogere toon. Hij schikt de schaaltjes op het blad, controleert de snacks, neemt zijn tijd.

Als hij terug de woonkamer in loopt, stopt alles.

De schaaltjes op zijn blad tinken. Zijn voeten blijven staan, drie stappen de kamer in.

Daphne ligt op de bank, haar zwarte jurk omhooggeschoven tot haar ribben. Haar benen zijn gespreid, haar slipje ligt op de grond. John staat tussen haar dijen, naakt, zijn gespierde lichaam gebogen over haar heen. Zijn dreadlocks hangen langs zijn gezicht. Zijn donkere lul, lang en dik, glijdt in en uit Daphne's kut met een ritme dat het zachte weefsel van de bank laat mee deinen. Zijn handen houden haar heupen vast, zijn vingers duwen in haar vlees, en bij elke stoot klinkt het natte, obscene geluid van lichaam dat lichaam ontmoet.

Daphne's hoofd hangt achterover over de armleuning. Haar mond is open. "Ahhh..." Haar stem is laag, schor. "Je bent zo... zo hard..." Haar vingers grijpen in Johns schouders. Haar heupen komen omhoog, ontvangen hem. "Je lul is zo groot... mijn kutje wordt... oh god... zo vol geneukt..."

Marcello staat naast de bank, naakt, zijn Italiaanse lichaam slank en getekend, zijn lul rechtop, zijn hand streelt zichzelf langzaam terwijl hij toekijkt. Zijn stoppelbaard kriebelt als hij dichterbij komt, zijn mond zoekt Daphne's borst. Hij neemt een tepel tussen zijn lippen, zuigt, en Daphne's adem stokt.

Sam zit in de fauteuil, naakt, zijn gespierde lichaam in ontspannen contrast met de hardheid tussen zijn benen. Zijn lul is besneden, de eikel bloot, drieëntwintig centimeter die recht omhoog wijst. Hij wacht. Zijn ogen volgen elke beweging van Daphne's lichaam onder Johns stoten.

Raymond staat daar. Het blad in zijn handen. Zijn ogen groot. Zijn mond droog. Hij ziet hoe John sneller beweegt, hoe Johns billen zich spannen bij elke stoot, hoe Daphne's vingers in Johns rug klauwen. Hij ziet hoe Marcello's mond aan haar tepel trekt, hoe haar rug zich welft.

Hij zet het blad neer. Langzaam. Op de dichtstbijzijnde tafel. Zijn handen trillen niet, maar zijn vingers voelen stijf. Hij doet een stap achteruit. Nog een. Zijn collega's — zijn vrienden — neuken zijn vrouw. Op de bank waar ze 's avonds naar series kijken. In de kamer waar ze kerst vierden.

Hij zegt niets. Zijn keel is dichtgeknepen. Zijn lichaam doet wat het moet doen: het blijft staan, het kijkt, het neemt in.

John gromt. "Fuck, je kut is zo strak." Zijn stoten worden harder, sneller. Het geluid van huid op huid vult de kamer. Daphne kreunt, hoog en uithoudend. "Ah! Ah! Ja, neuk me, neuk mijn kut, je bent zo groot, oh god—"

Marcello's mond laat haar tepel los. "Mijn beurt," zegt hij. Zijn stem is zacht, zeker. John trekt zich terug. Zijn lul glijdt uit Daphne, nat, glanzend. Marcello neemt zijn plaats in. Hij draait Daphne op haar zij, tilt haar bovenbeen op, en schuift naar binnen. Langzaam. Zijn ogen sluiten. "Verdomme. Je bent kletsnat."

Daphne's adem ontsnapt. "Mmmm..." Haar heupen bewegen. "Je bent... je voelt anders... slanker... oh, je raakt precies de goede plek..." Marcello's handen grijpen haar heupen. Hij neukt haar met lange, beheerste stoten, elke beweging doelgericht. Zijn mond vindt haar nek. Zijn tanden bijten zacht.

Raymond kijkt. Zijn handen hangen langs zijn lichaam. Hij zou iets kunnen doen. Hij zou kunnen schreeuwen, vechten, de mannen van zijn vrouw kunnen trekken. Maar zijn voeten weigeren te bewegen. Zijn ogen weigeren te knipperen. Hij staat daar, in de deuropening tussen keuken en woonkamer, en hij kijkt.

Marcello's tempo stijgt. Zijn heupen slaan tegen Daphne's billen, het ritme wordt harder, sneller. Daphne's kreten breken op in fragmenten. "Ah... oh! Ik, ik kan niet... ah! Ah!" Haar vingers graaien in het bankkussen. Haar rug welft. "Oh god oh god oh god—"

Sam staat op uit de fauteuil. Zijn lul, enorm, hangt zwaar tussen zijn benen. Hij loopt naar de bank. Marcello trekt zich terug, zijn adem zwaar. Sam tilt Daphne op, draait haar, zet haar op handen en knieën op de bank. Hij plaatst zich achter haar. Zijn eikel, groot, glad, drukt tegen haar opening. Hij duwt naar binnen.

Daphne's mond valt open. Een geluidloze schreeuw. Dan, lucht. "Ahhh! Oh fuck, je bent... je bent zo... oh mijn god." Sam's lul verdwijnt centimeter voor centimeter, rekt haar, vult haar. Zijn handen op haar heupen, zijn vingers wit. Hij begint te bewegen. Langzaam eerst, dan sneller. Elke stoot duwt Daphne naar voren, haar borsten schommelen, haar armen trillen.

"Neuk me," zegt Daphne. Haar stem is klein, hoog. "Neuk me harder."

Sam gehoorzaamt. Zijn heupen slaan tegen haar aan, de kracht van elke stoot hoorbaar in de klap van vlees. Daphne's kreten worden scherp, gefragmenteerd. "Ah! Ah! Ik, ik kan niet... ah! Help! Ah! Ah!" Haar lichaam schokt. Haar kut spant zich om Sam's lul, knijpt, en ze komt, haar hele lichaam trillend, haar gezicht in het kussen gedrukt.

Raymond staat nog steeds. Zijn adem is oppervlakkig. Zijn gulp is strak. Hij kijkt naar Sam die zijn vrouw neukt, naar John die zichzelf streelt terwijl hij toekijkt, naar Marcello die water drinkt met de rust van een man die weet dat hij nog een beurt krijgt. Hij kijkt en hij doet niets.

Dan draait hij zich om. Langzaam. Hij loopt naar de keuken. Zijn voeten zijn zwaar. Hij pakt nieuwe flessen. Hij schikt schaaltjes. Hij ademt. Hij keert terug.

Als hij de woonkamer weer inloopt, stopt zijn hart.

Daphne ligt op Sam, haar rug tegen zijn borst. Sam's lul is in haar kut, zijn heupen bewegen in kleine, harde stoten. En achter haar, tussen haar billen, staat Marcello. Zijn lul, nat van glijmiddel — van waar? — drukt tegen Daphne's kontje. Hij duwt. Langzaam. Zijn eikel verdwijnt in haar anus, centimeter voor centimeter.

Daphne's ogen zijn wijd open. Haar mond is een O. "Oh... oh god... oh fuck..." Haar stem is dun, breekbaar. "Twee... ik voel twee... oh god, jullie zijn allebei in me..." Marcello schuift verder naar binnen. Daphne's vingers klauwen in Sam's borst. "Ah! Ah! Ik kan niet... oh god, ik word opengerukt, ah! Help! Ah! Ah!"

De twee mannen beginnen te bewegen. Sam omhoog, Marcello naar voren, een ritme dat Daphne tussen hen in klemt als een golf. Hun lichamen slaan tegen haar aan, hun lullen schuiven in en uit haar twee gaten, en het geluid — nat, vlezig, obsceen — vult de kamer. Daphne's kreten zijn niet meer dan woorden zonder zin, klanken die breken en herbeginnen.

John staat aan de zijkant. Zijn hand streelt zichzelf. Zijn ogen volgen het ritme. Hij wacht.

Raymond zet het blad neer. Zijn benen doen het niet meer. Hij zakt op de leuning van de fauteuil, zijn ogen op het tafereel voor hem. Zijn vrouw wordt dubbel geneukt op hun bank. Twee collega's — zijn vrienden — hebben haar gevuld, en een derde wacht op zijn beurt. En hij zit hier. Kijkend. Zijn handen in zijn schoot.

Marcello gromt. Zijn stoten worden sneller. "Verdomme, ik ga komen—" Zijn heupen slaan tegen Daphne's billen, zijn lichaam spant, en hij stoot diep naar binnen. Zijn gezicht vertrekt. Hij komt. Zijn lul pompt sperma in Daphne's kontje, golf na golf, en hij trekt zich terug, druipend, zijn adem zwaar.

Sam draait Daphne om. Hij legt haar op haar rug, tilt haar benen op, en neukt haar verder. Hard. Zijn enorme lul verdwijnt tot de wortel in haar kut, zijn ballen slaan tegen haar aan. Daphne's ogen rollen. "Ah! Ah! Ik kan niet meer, ik kan niet— oh god ik kom weer, ah! Ah!" Haar lichaam schokt, haar kut spant, en ze komt een tweede keer, haar vocht druipend over Sam's lul.

Sam trekt zich terug. Zijn lul ligt op Daphne's buik, enorm, druipend. Hij grijpt hem, pompt drie keer, en komt. Zijn sperma spuit over Daphne's buik, haar borsten, haar hals. Witte strengen op haar huid.

John neemt de plaats in. Hij draait Daphne op haar handen en knieën. Zijn lul, donker, hard, glijdt in haar kut in een enkele stoot. Daphne's hoofd gaat omhoog. "Oh fuck— ja, neuk me, je bent zo groot—" John's handen op haar heupen. Hij neukt haar met lange, diepe stoten, zijn dreadlocks zwaaiend met elke beweging. Daphne's kreten zijn schor, gebroken. "Ah... ah... ja... zo diep... oh god... mijn kut kan niet meer... ah! Ah!"

Raymond kijkt naar zijn vrouw die door zijn derde collega wordt geneukt. Haar lichaam is bedekt met sperma. Haar kut is rood, opgerekt, druipend. Haar kontje lekt Marcello's sperma. En ze kreunt alsof ze nog meer wil.

John komt. Zijn lul pompt in Daphne's kut, vult haar met sperma, trekt zich terug. Wit vocht stroomt uit haar opening, druipend op het bankkussen.

De kamer ruikt naar zweet, sperma, seks. De mannen leunen achterover, ademend. Daphne ligt op de bank, haar ogen gesloten, haar lichaam bedekt, druipend.

De avond vordert. De mannen kleden zich aan, langzaam, met de rust van mannen die hebben gekregen wat ze wilden. Daphne trekt een badjas aan, haar haren in de war, haar make-up vervaagd. Bij de deur nemen ze afscheid.

John omhelst haar. "Dank je wel, schoonheid." Zijn lippen op haar wang.

Marcello kust haar hand. "Prachtig. Tot snel."

Sam knikt. "Gezellige avond." Zijn ogen vinden Raymond. "Bedankt voor de gastvrijheid."

Ze lopen de deur uit. Raymond kijkt hen na. Daphne leunt tegen de deurpost.

"Dat was gezellig," zegt ze. Haar stem is zacht, voldaan. "Gezelliger dan ik dacht."

Raymond draait zich naar haar. Zijn kaak is strak. Zijn handen in zijn zakken. "Mooi," zegt hij. Zijn stem is droog. "Maar de volgende keer huren we bediening in. Dan heb ik ook een gezelligere avond."

Daphne trekt haar wenkbrauwen op. "Bediening?"

"Ja. Dan hoef ik niet telkens naar de keuken te rennen terwijl jullie..." Hij maakt de zin niet af.

Daphne's mondhoek krult. "Akkoord." In haar hoofd draait het niet om drankjes of snacks. Het draait om drie mannen. Drie nieuwe, of dezelfde, het maakt niet uit. Haar lichaam tintelt nog na.

Raymond denkt aan de keuken. Aan de bladen met drankjes die hij droeg terwijl zijn vrouw werd geneukt. Aan de tijd die hij daar doorbracht, alleen, luisterend. Als er bediening is — als het een leuke meid is — dan kan hij misschien ook...

"Goed," zegt hij. "Ik regel het."

De avond komt snel. Raymond heeft een bureau gebeld, en de twee vrouwen staan om zeven uur aan de deur.

Tara. Eenentwintig. Rood haar in een lange vlecht die over haar schouder valt. Ronde borsten in een wit blouseje, een zwart rokje dat tot midden op haar dij valt. Haar ogen zijn groen, haar glimlach breed.

Yara. Twintig. Klein, donker, korte blonde dreadlocks die haar gezicht omlijsten. Ronde borsten in een strak topje, en als ze zich vooroverbuigt om haar schoenen uit te doen, ziet Raymond de glinstering van metaal door de stof. Tepelpiercings. Zijn adem stokt.

John, Marcello en Sam arriveren tien minuten later. Daphne staat in de woonkamer, een nieuwe jurk, donkerrood ditmaal. Haar ogen gaan naar de drie mannen. Haar lippen wijken.

Het eten verloopt zoals de vorige keer, maar dan anders. Tara en Yara lopen tussen de tafel door, schenken wijn bij, halen borden. Hun bewegingen zijn soepel, hun glimlachen professioneel. Maar Marcello's ogen volgen Tara's vlecht. John's blik blijft hangen aan Yara's piercings door haar topje. Sam kijkt naar alles.

Na het eten verplaatst het gezelschap zich naar de bank. Raymond staat op. "Ik ga —"

"Ik haal het wel," zegt Tara. Ze glimlacht naar hem. "Dat is mijn werk."

Raymond zakt terug in zijn stoel. Zijn handen op zijn knieën. Dit is anders. Dit keer zit hij. Dit keer kijkt hij vanaf het begin.

Het begint snel. Marcello's hand ligt op Daphne's dij. John streelt Yara's arm als ze een glas neerzet. Sam zit naar voren, zijn ogen op Tara die bukt om snacks neer te zetten.

Dan, als in een golf, verschuift alles. Kleding valt. Marcello trekt Daphne's jurk omhoog. John trekt Yara's topje uit, haar borsten vrij, de piercings glinsterend in het licht. Sam grijpt Tara's vlecht, trekt haar naar zich toe.

Raymond zit in zijn stoel. Zijn gulp is strak. Zijn ogen groot.

Daphne ligt op de bank, Marcello tussen haar dijen. Zijn lul glijdt in haar kut, zijn mond op de hare. "Mmmm..." Daphne's heupen komen omhoog. "Je bent zo hard... je lul voelt zo goed in mijn kutje..." Marcello's stoten zijn ritmisch, beheerst, en Daphne's kreten vullen de kamer. "Ah... ah... ja, neuk me, zo diep... oh god..."

Op de grond, naast de salontafel, neukt John Yara. Ze ligt op haar rug, haar dreadlocks spreiden over het tapijt, haar borsten schommelen met elke stoot. Haar piercings vangen het licht. "Oh fuck, je bent groot—" Johns lul, donker en dik, verdwijnt in haar kut. Yara's benen om zijn heupen. "Ja, neuk me harder, oh god, je rekt me op—"

Sam heeft Tara op de fauteuil. Ze ligt op haar rug, haar vlecht over de armleuning, haar benen op zijn schouders. Zijn enorme lul — drieëntwintig centimeter, besneden — drukt tegen haar opening. Hij duwt naar binnen. Tara's ogen worden groot. "Oh... oh fuck... je bent... oh mijn god—" Sam's lul verdwijnt centimeter voor centimeter. Tara's vingers klauwen in de leuning. "Ah! Ah! Ik kan niet... je bent te groot, oh god! Ah!"

De kamer is een symfonie van geluid. Daphne's kreten, hoog en schor. Yara's gekreun, diep en ritmisch. Tara's piepen, scherp en gebroken. Het natte, obscene geluid van lichamen die lichamen ontmoeten. De bank die kraakt. De fauteuil die meebeweegt.

Raymond kijkt. Zijn hand in zijn gulp. Zijn adem oppervlakkig. Zijn vrouw wordt geneukt op de bank. Twee serveersters worden geneukt in zijn woonkamer. Drie collega's — zijn vrienden — hebben hun lul in drie verschillende vrouwen. En hij zit hier. Alleen.

De avond vordert. De mannen rouleren. Marcello neukt Tara, zijn Italiaanse lul in haar rode kutje. John neukt Daphne, zijn dreadlocks zwaaiend. Sam neukt Yara, zijn enorme lul rekt haar donkere kontje op. Dan weer: Marcello in Daphne, Sam in Tara, John in Yara. De vrouwen liggen door elkaar, lichamen verweven, huid op huid. Daphne's mond op Yara's borst. Tara's vingers in Daphne's kut terwijl Sam haar neukt.

Raymond ziet het allemaal. Zijn hand beweegt in zijn gulp. Hijgend. Zijn ogen groot.

Daphne komt. En weer. En weer. Haar kreten breken in fragmenten. "Ah... ah! Ik kan niet... oh god ik kom weer! Ah! Help! Ah! Ah!" Haar lichaam schokt, haar kut spuit vocht over Marcello's lul, druipt op de bank.

Tara gilt. Sam's lul in haar kontje, haar vingers in haar kut, en ze komt, haar vocht spuitend over haar eigen handen. "Oh god oh god oh fuck—"

Yara kreunt, Johns lul diep in haar keel, haar ogen dicht, haar borsten schommelend.

De mannen komen. Marcello in Daphne's kut, zijn sperma stromend. John over Yara's borsten, witte strengen op haar donkere huid, de piercings bedekt. Sam in Tara's mond, zijn lul pompend, sperma druipend over haar lippen.

De kamer ruikt naar zweet, sperma, seks. Overal. Lichamen op de bank, de grond, de fauteuil. Druipend. Hijgend.

Aan het eind van de avond nemen de mannen afscheid. Ze kleden zich aan, druipend van zweet en restanten sperma. Bij de deur omhelzen ze Daphne, kussen haar wang. Ze knikken naar Raymond.

"Bedankt voor de service," zegt Sam.

"Snel weer doen," zegt Marcello.

John grijnst. "Gezellig."

De deur sluit. Raymond draait zich om. Daphne staat in de woonkamer, haar badjas los, haar lichaam eronder zichtbaar. Bedekt met sperma. Haar kut rood, druipend. Haar kontje lekkend.

Ze kijkt hem aan. "Ik ben nog niet op."

Raymond kijkt naar haar. Naar zijn vrouw, die de hele avond is geneukt door drie mannen, en die nog meer wil. Zijn gulp is strak. Zijn handen trillen.

Hij loopt naar haar. Zijn handen op haar heupen. Hij draait haar om. Zijn lul, hard, bevrijd uit zijn gulp, drukt tegen haar kontje. Het lekt. Marcello's sperma. Hij glijdt naar binnen. Het is warm, nat, glibberig van andermans sperma.

"Oh," zegt Daphne. Haar stem is schor. "Oh, ja..." Raymond's lul in haar kontje, pompend, het sperma van zijn collega's als glijmiddel. "Neuk me, schat, neuk mijn kont..." Raymond stoot. Hard. Zijn heupen tegen haar billen. Zijn handen op haar heupen. Hij neukt haar in het sperma van een ander, en zijn adem is zwaar.

Hij trekt zich terug. Draait haar om. Duwt haar op de bank. Haar benen omhoog. Zijn lul in haar kut. Warm, druipend, vol sperma. Hij glijdt naar binnen alsof het niets is. Daphne's ogen sluiten. "Mmmm... ja, schat, neuk mijn kut, hij is zo vol, oh..." Raymond neukt haar. Hard. Zijn lul in de soppende, druipende massa van sperma en vocht. Het geluid is obsceen, nat, zompig.

"Ah," zegt Daphne. "Ah... ah... ja, zo diep, schat, je lul is... oh god..." Raymond stoot. Sneller. Zijn ballen spannen. Zijn adem stokt. Hij komt. Zijn lul pompt sperma in Daphne's kut, bijdragend aan de vulling, en hij zakt over haar heen, hijgend.

Tara en Yara staan in de keuken. Ze hebben hun kleding aangetrokken, maar hun haren zijn in de war, hun make-up vervaagd. Raymond trekt zijn broek op, loopt naar hen toe.

"Blijven jullie opruimen? Tegen extra betaling."

Tara glimlacht. Yara knikt.

Raymond betaalt. De vrouwen beginnen met borden, glazen, de restanten van de avond. Raymond kijkt naar Tara's vlecht die over haar rug valt. Naar Yara's piercings die door haar topje glinsteren.

Hij loopt naar Tara. Zijn hand op haar arm. Ze draait zich om. Haar groene ogen vinden de zijne.

"Mag ik?" vraagt hij.

Tara glimlacht. Ze trekt haar blouseje uit. Haar borsten, rond, bleek, de tepels hard. Raymond duwt haar tegen het aanrecht. Zijn lul, hard opnieuw, drukt tegen haar kut. Hij glijdt naar binnen. Warm, strak. "Oh," zegt Tara. "Oh, ja..." Raymond neukt haar, zijn handen op haar borsten, zijn heupen tegen de hare. Tara's benen om zijn heupen. "Ah... ah... je bent... oh god, neuk me harder—" Raymond stoot. De tafel schuift. Tara's vingers in zijn rug. "Ah! Ah! Ik kom, ik kom, oh god! Ah!"

Hij trekt zich terug. Draait zich naar Yara. Ze staat bij de gootsteen, haar ogen op hem. Ze trekt haar topje uit. Haar borsten, rond, donker, de piercings glinsterend. Raymond grijpt haar heupen. Zijn lul, nog nat van Tara, drukt tegen Yara's kut. Hij duwt naar binnen. "Oh fuck—" Yara's ogen worden groot. "Je bent... oh god, ja, neuk me—" Raymond neukt haar tegen het aanrecht, haar dreadlocks zwaaiend, haar piercings klikkend tegen zijn borst. "Ah... ah... ja, zo diep, oh god, ik kom—"

Raymond komt. Zijn lul pompt in Yara, zijn sperma stromend. Hij trekt zich terug. Hijgt.

Yara glimlacht. Tara droogt glazen af. De keuken is bijna opgeruimd.

Raymond staat in de deuropening. De vrouwen vertrekken, hun tas met extra betaling in hun hand. Daphne ligt op de bank, haar ogen gesloten, haar lichaam bedekt met sperma.

Raymond kijkt naar de kamer. Naar de bank, de fauteuil, de grond. Naar zijn vrouw. Naar de lege glazen en de schaaltjes.

Een geslaagde avond, vindt hij.