Nu.

“ Titia en Tonata wakker worden.” Onze twee meiden die nu een week bij ons waren klommen meteen uit hun bed en stonden meteen klaar om naar de badkamer te gaan. “ lekker geslapen ?” Vroeg ik. “ Jawel mamma.” Zeiden beide tegelijk. “ Mooi zo. Douchen en dan ontbijten. Pappa en ik zijn al beneden.” De meisjes liepen naar de badkamer en kwamen na een kwartier naar beneden in schooluniform. Ik inspecteerde mijn meiden en daarna mochten ze gaan zitten. We ontbeten en daarna bracht Danza, nadat ze allemaal een kus hadden gehad, ze naar school.

Het was een drukke tijd geweest de afgelopen weken. Eerst onze meiden die in huis kwamen en hun eigen kamers mochten inrichten, daarna de nieuwe mensen aangenomen die onder mijn commando kwamen, daarna de kantoren van de bunker ingericht, de banden en discs op een veilige plek opgeborgen waar alleen ik er nog bij kon komen, daarna werd een compleet nieuw camerasysteem ingebouwd en als laatste werden de cellen op verdieping twee opnieuw gemaakt en heringericht. Er was een speciale grote ruimte om onze “ gasten ” te ontvangen en twee ondervraagruimtes die speciaal geprepareerd waren om zoveel mogelijk angst op te wekken.

Ik reed naar de fabriek in mijn Range Rover. Het was maar een klein stukje maar ik had hem nou eenmaal dus gebruikte ik hem. De deur ging automatisch open en sloot meteen weer achter me.

Meteen kwam Carl, een van mijn mannen aangelopen om de deur van de wagen te openen.

“ Goedemorgen Directeur.” Zei hij en salueerde. “ Goedemorgen Carl. Als je mij nog één keer Directeur noemt dan kan je je spullen pakken.” Hij glimlachte. “ Goedmorgen Nina. Iedereen is al beneden op kantoor.” “ Klinkt al beter Carl. Hebben we al succes met het opsporen van onze eerste gasten ?” De lift gleed naar beneden. “ Er is licht aan de horizon.” Zei hij en liep voor me uit naar het kantoor waar iedereen zat te wachten.

“ Hebben we niets anders te doen dan hier op onze reet te zitten ?” Riep ik toen ik binnenkwam.

Iedereen lachte. “ Goedemorgen Nina.” Klonk het uit vele monden. Ik keek hen aan en bewonderde deze mannen en vrouwen. Ze kregen een opdracht die menigeen niet zou willen uitvoeren. Ik ging zitten aan de grote tafel, Ilona kwam aanlopen met de koffie en ging ook zitten.

“ Wie was er aan de beurt om koeken te halen ?” “ Ik.” Zei Pjotr die een grote doos op tafel zette.

“ Mooi zo.” Zei ik. Pjotr deelde de koeken uit en nadat Ilona alle kopjes gevuld had nam Sheila, mijn assistente het woord. Er lagen foto’s op tafel waarop, of een rood kruis stond, of een vraagteken, of een uitroepteken. “ Deze zwijnen zijn dood en ook echt dood.” Zei Sheila. “ Deze hebben we nog niet gevonden en van deze twee weten we waar ze zijn.” De twee foto’s met een uitroepteken. “ Godverdomme Martje.” Zei ik en kreeg meteen zweet in mijn handen. “ En deze teef.” Ze wees naar de tweede foto. “ Dit is Marinda Kazaa. Je hebt gelijk. Ze doet boodschappen bij de grote supermarkt waar jij haar hebt gezien. Wij denken dat ze naar een ander dorp is gegaan nadat ze jou ook herkende.” “ Hoe weet ze dat ik deze baan heb.” Vroeg ik.

“ Je bent duidelijk te zien geweest op de tv Nina. Wij denken dat ze je daarvan herkend heeft en eieren voor haar geld heeft gekozen.”

“ Deze man zit in het buitenland. We moeten contact opnemen met onze buitenlandman om hem hierheen te krijgen.” Vertelde Sheila. “ Dat zal ik doen.” Zei ik. “ Verder nog iets ?”

“ Ik heb misschien iets.” Zei Bernardo. “ Ik heb iemand gesproken die iemand kent die weer iemand heeft gekend. Die iemand wil een van ons of jou spreken over een vrouw die heeft samen gewerkt met de beul van Kimara.” “ Dat meen je niet.” Zei ik. “ Deze vrouw was aanwezig bij het ondervragen van diverse vrouwen die eigenlijk niets hadden gedaan maar werden opgepakt omdat ze zich niet ter beschikking wilden stellen aan de soldaten die onder direct commando stonden van de beul van Kimara.” Ging Bernardo verder.

“ Neem contact op met die persoon. Ik wil hem of haar spreken.”

Bernardo knikte. “ Ok iedereen. Zorg dat het materiaal in orde is zodat we kunnen vertrekken als het nodig is. Sheila, ik wil jou spreken in mijn kantoor.”

We liepen naar mijn kantoor. Ik had een zwak voor Sheila en ik had haar speciaal uitgekozen voor mezelf. Ik ging zitten op een makkelijke stoel en wees naar de stoel tegenover me.

“ Ga zitten Sheila. Ik moet even met je praten.” Sheila ging zitten en streek haar rok glad. Ze legde haar handen op haar benen en knikte. “ Vertel maar. Wat het ook is, ik ben er klaar voor.”

“ Luister Sheila. Ik moet wat kwijt en dat wil ik liever niet met jou delen maar ik kan niet anders.”

Sheila keek me fronsend aan. “ Vertel maar.” Ik haalde diep adem. “ Je weet dat we een hoop banden en discs in de kluis hebben.” Sheila knikte. “ Je weet ook dat ik er een aantal van heb gezien.” “ Dat weet ik ja.” “ Ik heb de meest vreselijke beelden gezien en die zitten me behoorlijk dwars. Ik heb er nachtmerries van en slaap zeer slecht.” “ beelden van het vorige regime.” Vroeg Sheila. Ik knikte. Ik legde mijn hand op mijn borst en voelde de druk. Sheila kwam overeind van haar stoel, ging op haar knieën zitten en greep mijn voet vast. Ze trok mijn schoen van mijn voeten en begon mijn voet te masseren. “ Wat doe je.” Vroeg ik verbaasd. “ Voetmassage. Goed voor de zenuwen.” Zei ze en het klopte. “ Luister Nina. Ik weet ook dat er hier de verschrikkelijkste dingen zijn gebeurd. Ik ben niet gek. Er is ook nog een geschreven archief en dat beheer ik.” “ Wat ?” Riep ik. “ Ik heb geen beelden nodig om te weten wat er gebeurd is. Ik krijg echt wraakneigingen en heb zin om die klootzakken met gelijke munt terug te betalen.”

Sheila nam mijn andere voet en begon deze te masseren. “ Dat is ook mijn probleem. Ik wilde het al doen maar ik krijg steeds meer de neiging om erger te zijn dan zij waren. Als ik aan al die gezinnen denk en die kinderen dan word ik woest.” Ik sloeg mijn handen voor mijn ogen en haalde diep adem. “ Heb je er met Danza over gepraat ?” Vroeg Sheila. Ik schudde met mijn hoofd. Sheila liet mijn voet los, stond op en boog zich naar me toe. “ Doe dat dan ook niet. Wij doen dit en ik weet dat wij, en iedereen die nu in jouw dienst is, er net zo over denkt.”

Ik wilde wat zeggen maar Sheila drukte haar mond op die van mij en kuste me.

“ Wat doe je ?” Riep ik en duwde haar weg. “ Sorry Nina. Ik dacht dat eehhh.”

Ik had in de tijd afgelopen tijd een hoop gedaan om ervoor te zorgen dat ik deze positie zou krijgen. Ook met vrouwen was ik naar bed gegaan om zover te komen.

“ Ik bedoelde het goed.” Sheila draaide zich om en keek naar de deur. Meteen stond ik op en greep haar vast bij haar schouders. Ik zei dat ze zich om moest draaien en kuste haar ook op haar mond. “ Dat weet ik Sheila. Ik schrok alleen even omdat ik het niet van jou had verwacht.”

Er werd op mijn deur geklopt. Ik trok snel mijn schoenen aan en Sheila liep naar de deur.

Toen ze hem open deed stond Sjek voor de deur die er opgewonden uit zag.

Sjek was een man die was gevlucht voor het vorige regime. Hij was gevlucht naar de bergen en had daar een verzetsgroep opgericht. De aanslagen die hij pleegde met zijn groep had er mede voor gezorgd dat het vorige regime gevallen was. Sjek wilde niet bij de nieuwe machthebbers horen maar gewoon verder gaan met het opsporen en oppakken van mensen die hadden meegeprofiteerd en meegewerkt aan het verschrikkelijke bewind.

Hij legde een vel papier op mijn bureau en keek naar Sheila waar hij een zwak voor had.

Jammer voor hem zag Sheila hem alleen als een goede vriend en collega.

“ Hannah Kortha. Twee dochters van Ursha Balua.” Ursha Balua. Alleen de naam al deed mijn bloed koken. “ Ze wonen in een goed bewaakt resort. Die teef heeft meegeholpen met het laten verdwijnen van meerder studenten.” Sjek praatte altijd in korte zinnen.

“ Ik ben de naam Ursha tegengekomen in de papieren. Wat ik gelezen heb vond ik niet prettig.” Zei Sheila. “ Ik heb de naam op mijn computer staan. Er zijn twee discs van haar.”

Ik keek snel in mijn pc, opende haar mapje en bekeek de opmerkingen die ik had gemaakt.

“ Ik wil haar hier hebben en die twee dochters ook. Die moeten naar een heropvoedingskamp.”

Sjek likte zijn lippen. “ Mag ik ze halen.” Ik wist wat Sjek met een paar vrouwen en mannen had gedaan die hij verdacht van meewerken met het vorige regime. “ Nog niet. Ik wil eerst zelf zekerheid hebben dat ze het echt is.” Zei ik. Sjek trok een gezicht.

Ik zocht even op mijn bureau en vond een papier dat ik had gekregen van mijn bazen.

“ Herma Ganza.” Ik gaf het papier aan Sjek. “ Deze mag je hebben Sjek.” Hij keek naar het papier en kreeg een kleine glimlach op zijn gezicht. “ Breng haar hierheen, zet haar in een verhoorkamer en leef je uit.” Zijn glimlach werd nog groter. “ Bedankt Nina.” Hij liep weg en sloot de deur achter zich. “ Je weet wat je net hebt gedaan toch Nina ?” Ik knikte.

Ik bekeek het papier dat Sjek had neergelegd nog een keer en nam een besluit.

“ Jij en ik gaan zelf kijken naar deze Hannah. We nemen de zwarte Range Rover met alles spullen er in en rijden naar dat resort.” “ Komen we daar wel in ?” Vroeg Sheila. “ laat ze mij maar stoppen. Ik wens ze veel succes.”

Onderweg naar het resort keek ik Sheila aan die op haar lip zat te bijten. Ik legde mijn hand op haar been en kneep heel even. “ Wat is er Sheila.” Vroeg ik. “ Niets.” Zei ze zacht. “ Denk je nog steeds aan die kus waar ik van schrok ?” Sheila schudde met haar hoofd. “ Ik had het niet moeten doen.” Zei ze even later. Ik stopte de wagen langs de weg en legde mijn hand op haar schouder. “ kijk me eens aan.” Sheila keek me aan. Ik tuitte mijn lippen en wees met mij vinger naar mijn lippen. Sheila boog zich naar me toe en drukte voorzichtig haar lippen op die van mij.

“ Niet meer aan denken. Waarom denk je dat ik jou heb meegenomen en niet Carl.”

“ Ik weet het niet Nina.” Zei Sheila. “ Omdat ik me met jou wil bezighouden Sheila. Ik had de hele tijd al hetzelfde gevoel bij jou.” “ Maar je bent met Danza.” “ Dat klopt. Ik ben met Danza en dat bevalt me prima. Maar ik heb ook andere gevoelens die ik heb geprobeerd weg te stoppen maar toen jij me kuste kwamen die gevoelens weer boven.” Sheila draaide zich helemaal naar me toe.

“ En zoals je al zei tegen mij. Ik deel de dingen van mijn werk met jou. Danza blijft hier buiten. Hij moet niet weten wat wij gaan doen met die klootzakken.” Ik kuste haar weer en daarna reed ik weer weg.

De slagboom was naar beneden en het hek was dicht bij het resort. Ik stopte bij het hek en liet mijn pas zien. “ Openmaken en een beetje snel graag.” De wachter keek naar mijn pas en begon te lachen. “ Wegwezen. Het is hier privé terrein.” Ik keek hem aan. “ Ik vraag het niet nog een keer. Openmaken dat hek.” Hij maakte een gebaar en ik zag dat zijn hand naar zijn Uzi ging.

Ik pakte mijn telefoon, belde naar een speciaal nummer dat ik had gekregen van de Minister die mij had aangesteld en vertelde wat er aan de hand was.

Nog geen tien minuten later kwamen er twee zwarte wagens aanrijden die bij de poort stopten. Vier mannen stapten uit en trokken meteen hun wapens.

“ Speciale politie. Openmaken dat hek of dit is het laatste hek dat je ooit hebt gezien.” De wachter twijfelde heel even maar toen hij zag dat deze agenten het meenden opende hij het hek.

Een van de agenten kwam aanlopen en klopte op het raam van de wagen.

“ Danza zegt sorry voor het oponthoud. Sommige diensten waren nog niet ingelicht.” Ik keek hem aan en zag zijn lach. “ Ze zijn nu wel ingelicht. Ze zeggen nooit meer nee.” Hij klopte op het dak van de wagen en liep weer weg. “ Jouw Danza ?” Meteen ging mijn telefoon. “ Ik weet het wel zeker.” Ik zette de telefoon op de speaker. “ Hallo Nina. Ik wil niet weten wat je daar gaat doen maar je hebt voortaan overal toegang. Ik zie je vanavond.” Voor ik wat terug kon zeggen was hij alweer weg. Sheila lachte. “ Jij ook een fijne dag Danza.” Zei ze en sloeg op mijn been.

Ik lachte ook, gaf haar een knipoog en reed het resort op.