Voorwoord

Ik ben dit verhaal begonnen nadat ik verhuisd ben naar Frankrijk.

Daarom begint dit verhaal een aantal jaren geleden en zullen daarom niet overeenkomen met de seizoenen.

Het verhaal is in de ‘ik‘ vorm geschreven omdat het over mij gaat, mijn leven en ook mijn fantasieën.

Het zal misschien wat zwaar op de hand zijn maar, hoe dan ook, het maakt een belangrijk deel uit van mijn leven.

Omdat het dingetje wat tussen mijn oren zit, mijn hoofd dus, een rijke fantasie heeft, zullen werkelijkheid en fictie, door elkaar heenlopen.

De fantasieën zijn geen wensen maar soms raken ze elkaar. De passages met de online meesteressen zijn echt gebeurd en alle passages met de personen hier ter plaatse, zijn verzonnen. Op dit moment heb ik helaas geen online of andere F/d partner.

Mocht je dit verhaal leuk vinden dan is het uiteraard ook leuk om iets te horen.

Veel leesplezier

Het was uitzonderlijk zacht voor de tijd van het jaar.

Normaal gesproken ligt er in de winter een flink pak sneeuw maar deze keer hadden de weergoden deze regio gespaard.

Zelfs de kerstdagen waren zo warm geweest dat je zonder problemen, buiten in de zon van je kop koffie kon genieten.

Binnen, in de oude boerderij, stond de verwarming wel aan. De dikke muren hielden in de zomer de warmte buiten en in de winter, ook.

Maar, de houtkachel die een gezellig vuurtje geeft en ook lekker warm was, zorgde ervoor dat het binnen aangenaam was.

De Kerstdagen waren rustig verlopen. Ik had sinds lange tijd een orgasme mogen hebben.

Terwijl mijn pikje gekooid was en de Magic Wand er stevig tegen aandrukte, was ik binnen enkele ogenblikken klaar gekomen.

Natuurlijk voelde het niet zoals écht klaarkomen maar ik had er toch intens van genoten.

Ik had het verdiend kennelijk.

De Meesteres had me opgedragen om de kerstdagen gekooid te blijven.

Alleen waren de kerstdagen bij haar eerder begonnen als bij mij en werd mijn pikje, donderdagmiddag opgesloten in plaats van zondagmiddag.

Maar, zoals altijd, had ik een haat liefde verhouding met het kooitje en ik genoot ervan dat ik verplicht opgesloten zat maar dat mijn pikje, hoe klein het ook mocht zijn, niet van de vrijheid die het normaliter gewend was kon genieten, voelde tegenstrijdig aan.

In het begin van de opsluiting, stribbelde het tegen en groeide in het kooitje.

De siliconen prikkertjes aan de binnenkant, zo zacht als ze waren, drukten toch ferm in het gezwollen pikje.

Het herinnerde mij aan mijn status. Dat ik onderdanig was aan een Meesteres.

Zij bepaalde hoe mijn leven eruit zag en daar had ik me bij neergelegd.

Die bepalingen zoals de Meesteres het wilde, stonden gedeeltelijk op papier.

Het waren meer krabbels van bijeengeraapte regels en eisen die ze in de loop van het afgelopen jaar, gesteld had.

Tijdens mijn opsluiting tijdens de kerstdagen had ze er al op gewezen.

Ik denk, dat het eens tijd wordt dat jij de regels eens netjes op papier zet zodat we richtlijnen hebben waaraan jij je dient te houden.

‘Vorig jaar ging redelijk goed maar er waren momenten bij waarbij enkele regels zijn overtreden en dat willen we dit jaar niet nog eens meemaken, of wel?’

Ik wist heel goed wat ze bedoelde en wist ook dat het te maken had gehad met een spraakverwarring.

Maar goed, om juist dát uit de weg te gaan, was het een goed idee om de regels eens te herhalen, uit te printen en op te hangen op een plek waar ze vaak genoeg in beeld waren.

‘Ik stel voor dat je ze op papier zet, mij laat lezen en dat ik dan mijn oordeel over vel, denk je niet?’

‘Ja Meesteres. Goed idee.’

‘Nou, dan heb je wat te doen zo net voor het einde van het jaar. Heel veel plezier ermee.’

‘Dank U, Meesteres.’

Ze was weer verdwenen.

Ik bedacht me geen ogenblik en pakte de oude documenten erbij en begon met het opstellen van de regels.

Ik opende het document en begon de reeds bestaande regels in mijn eigen bewoordingen te omschrijven.

De regels waar de slaaf zich aan dient te houden.

De slaaf,

- is altijd eerlijk, oprecht en zal direct antwoorden op de vragen die door de Meesteres gesteld zijn.

- zal altijd de Meesteres, afhankelijk van de situatie, correct aanspreken met U, Miss of Meesteres.

- zal veiligheid hoog in het vaandel hebben. Het is de slaaf dan ook verboden om te appen en/of niet handsfree te bellen in de auto

- draagt zorg voor zijn persoonlijke verzorging. Zijn hele lichaam zal volledig glad en geschoren zijn. Zijn hoofdhaar kort getrimd.

Onder persoonlijke verzorging valt ook het dagelijks scheren.

Douchen en/of het nemen van een bad.

- zal altijd gehoorzamen en haar opdrachten naar de letter uitvoeren.

Mocht er een probleem zijn met een bepaalde opdracht, dan kan de slaaf dit voorleggen aan de Meesteres en dan bepaalt zij of er een aanpassing of niet, zal volgen.

- zal de Meesteres danken voor haar aandacht, opdrachten en tijd die ze aan hem spendeert.

- zal geen andere Dominanten dienen.

- zal bewijs aanleveren om aan de Meesteres te kunnen tonen dat de opdrachten naar tevredenheid zijn uitgevoerd.

- zijn lichaam is eigendom van de Meesteres. Zij bepaalt wat er mee gebeurd.

- Het is niet toegestaan om een orgasme of een erectie door genot te krijgen of op welke manier dan ook, seksuele activiteiten te ontplooien zonder uitdrukkelijke toestemming.

Aftrekken of op andere wijze tot een ‘bijna’ orgasme komen is niet toegestaan.

- zal op een gepaste manier bijhouden wanneer en waarom hij een erectie krijgt, gekooid of niet. De Meesteres zal naar gelang de hoeveelheid hiervan, gepaste actie ondernemen.

- zal getraind worden om gedurende langere periode een kuisheidskooi te dragen. Mochten er redenen zijn om hiervan af te wijken, zullen deze door de Meesteres beoordeeld worden.

- zal voorzien worden van specifieke tekens die zijn onderdanigheid zullen kenmerken.

Deze kenmerken kunnen door de Meesteres verwijderd en/of toegevoegd worden naar haar inzicht.

Kenmerken die per direct ingaan zijn:

- draagt elke dag een schoon damesslipje. Het is ten strengste verboden om herenondergoed te dragen en zal daarom ook uit het zicht, verwijderd worden.

Overige lingerie zal door de Meesteres bepaald worden wanneer die gedragen mag worden.

- teennagels zullen ten alle tijden netjes bijgehouden en keurig rood gelakt zijn.

- zal een zilveren enkelbandje dragen met daaraan het initiaal van de Meesteres als teken van zijn onderdanigheid.

- indien mogelijk zal de slaaf zijn leren halsband dragen met het eigendomskenmerk van de Meesteres daarop bevestigd.

- zal, als het de Meesteres nodig acht, gestraft worden. Indien de Meesteres niet aanwezig is tijdens de straf, zal de slaaf daar uitvoerig rapport en bewijs van leveren dat de straf correct is uitgevoerd.

- zal bovenstaande regels hoog in het vaandel hebben en zelfs zonder de aanwezigheid en/of controle van de Meesteres, deze naar behoren handhaven.

Ik las de regels nog eens over en hoopte dat de Meesteres ermee in zou stemmen.

Tenslotte was de jaarwisseling een ideale gelegenheid om het slaven reglement opnieuw te bevestigen.

Ook bij een vorige Meesteres heb ik mijn plichten ooit moeten bevestigen op oudjaarsavond.

Ik glimlachte toen ik eraan terug dacht.

Terwijl iedereen het glas hief op het nieuwe jaar, net voor twaalven, zat ik op mijn knieën.

Ik droeg mijn zwarte lingerie-setje, transparant slipje, kanten bh’tje, jarretels en kousen.

Tussen mijn knieën lag een spiegel en ik reed op een kunstpik die in mijn kontje op en neer gleed.

Voor me stond een telefoon die mijn opdracht vastlegde.

De opdracht luidde, ‘terwijl iedereen het glas heft, zul jij, voor de laatste keer klaar mogen komen. Ik wil dat je jezelf neukt met de pik in je kontje, je klitje aftrekt en je laatste orgasme druppelt op de spiegel die tussen je knieën ligt.

Je perst alle druppels uit je klitje en met de pik volledig in je kont gedrukt, lik je je eigen sperma op en bedankt Mij, voor het genot dat je hebt mogen ervaren.’

Het is ondertussen al enkele jaren geleden maar sommige opdrachten blijven je toch bij.

De situatie dat ik, een slaaf in hart en nieren, op een avond waar heel de wereld feest vierde, de opdracht van de Meesteres uitvoerde. Ik mijn sperma druppelde, want klaarkomen kon je het nauwelijks noemen met een dikke kunstlul in mijn kontje, mijn eigen sperma oplikte van de spiegel en terwijl ik de smaak daarvan in mijn mond proefde, met tranen in mijn ogen de Meesteres bedankte.

Ik voelde me op en top slaaf. Ik voelde me gelukkig. Op mijn plek.

Helaas is Zij niet meer bij ons en ja, ik mis haar.

Gelukkig heb ik goede herinneringen aan haar en die blijven ook.

Wat het nieuwe jaar ons zal brengen? Niemand die het weet en dat is natuurlijk alleen maar goed ook.

Een klein beetje geluk, geluk dat iedereen nodig heeft in zijn of haar leven.

Gelukkig zijn is het belangrijkste bezit wat je kunt hebben en iedereen, verdient een beetje geluk.

Daarom wens ik iedereen een beetje geluk, goede gezondheid en heel veel liefde toe voor het nieuwe jaar en de jaren die daarop volgen.

Lieve groetjes aan iedereen en speciaal aan één persoon. Dank U.

Met de regels die mij zijn opgelegd in het achterhoofd en niet te vergeten, mijn handsfree orgasme op 2 Kerstdag, liep de klok langzaam richting de jaarwisseling.

Natuurlijk herinner ik me de jaarwisselingen in Nederland.

Of wij hadden bezoek of wij gingen ergens op bezoek maar altijd waren we met meerdere mensen om het nieuwe jaar in te luiden.

Er werd altijd flink gedronken en gegeten alsof we dat het hele jaar al niet deden.

Ik herinner me ook die speciale keer dat wij op bezoek waren en ik, ik was door mijn toenmalige Meesteres afgesloten in een kooitje.

Een kooitje ongeveer gelijkwaardig aan de birdlock die ik nu draag.

Alleen ik en mijn online Meesteres wisten dat ik het nieuwe jaar zo zou ingaan.

Het nieuwe jaar is altijd een mooie datum om nieuwe afspraken en/of regels te hernieuwen.

Zo ook bij mijn huidige Meesteres.

Voor alle duidelijkheid, mijn Meesteres woont in Nederland en ik, ik woon in de Ardèche in Frankrijk.

Omdat mijn Meesteres gelukkig is met haar partner zal er nooit sprake zijn van een echte relatie tussen haar en mij en in haar goedheid heeft ze besloten om mij toch te trainen mocht ik ooit in contact komen met een andere Meesteres.

Iets wat ik ontzettend waardeer en haar ook enorm dankbaar voor ben.

De nieuwe regels die zij voor mij opgesteld heeft, gingen per direct in en betekende voor mij ook meteen veranderingen in mijn dagelijkse bestaan.

Wij, of eigenlijk zij, had ook bepaald dat de regels voor mij, 24/7 zouden gelden maar dat zij niet 24/7 toezicht op mij zou houden.

Iets wat natuurlijk ook onmogelijk was vanwege de afstand.

Ik, als slaaf, die ervan geniet om regels op te volgen.

Mijn teennagels zijn mooi rood gelakt. Het zilveren enkelbandje dat om mijn rechterenkel zit.

Niet te vergeten, het kooitje dat mijn pikje beschermt tegen mogelijke erecties en mijn leren halsband.

De Meesteres had zelf de lijst met regels aangepast zodat die ook op afstand goed uitgevoerd kunnen worden.

Ik heb de regels uitgeprint en in mijn bureau aan de muur gehangen.

Hier, in de Ardèche waar ik woon, wordt er niets aan oud en nieuwjaar gedaan.

Geen mensen die midden in de nacht de straat op gaan, geen vuurwerk en ik zelf, ik lag om half twaalf in bed.

Geen vuurwerk, ik mis het niet en voor Poes en alle andere beestjes is het natuurlijk ook wel fijn.

Gelukkig zijn de feestdagen nu voorbij en begint nadat de vakanties voorbij zijn , het gewone leven weer.

Mijn leven als remote slaaf met zijn nieuwe regels.

Nu was mijn aanvangsdatum niet precies 1 januari 2024 maar mijn laatste orgasme dat ik heb gehad, was op 2de kerstdag 2023.

Mijn kooitje is op 3 januari 2024 bevestigd.

In de middag kreeg ik de opdracht om mijn kooitje aan te doen. Ik liet mijn spijkerbroek zakken, deed mijn roze transparante damesslipje naar beneden en smeerde het siliconen kooitje in met vaseline.

Enkele ogenblikken later schoof het kleine pikje in het omhulsel en met een klein hangslotje, sloot ik het af.

Een D/s relatie is mijns inziens een relatie gebaseerd op eerlijkheid, vertrouwen en openheid.

Ook in een D/s relatie op afstand.

Tenslotte, als ik me als slaaf niet aan de afspraken hou, wie hou ik dan voor de gek? Als eerste de Meesteres en daarna mezelf. Dan zou ik het niet waard zijn om een Meesteres te mogen dienen.

Mijn pikje ging op slot en in de keuken heb ik een stang waar enkele keukenattributen aan haakjes hangen.

Één van die haakjes, het middelste, hangt verkeerd om en dat is het haakje waar de sleutels aanhangen.

Één speciaal haakje dat, elk keer als ik in de keuken ben, mij eraan herinnert dat ik een slaaf van mijn Meesteres ben.

Op het moment dat ik het kooitje goed passen aan had gedaan, zei ze ‘Mooi, trek nu je slipje erover aan en maakt een foto waarop duidelijk te zien is dat je klitje op slot zit.’

Ik pakte mijn telefoon, maakte een foto van het slipje dat het kooitje bedekte met het hangslotje, over de zoom hangende.

Het rode kooitje stak duidelijk af door het roze slipje.

‘Ik zie sterretjes’ lachte de Meesteres toen ze mijn foto zag.

Ik keek en jawel, op mijn slipje stonden overal sterretjes op geprint.

‘Goed, nu zet je de datum op de foto en print die uit. Als je dat gedaan hebt, hang je hem op waar je hem regelmatig ziet.’

‘Ja Meesteres. Ik ga er meteen aan beginnen.’

Ik opende de foto en enkele ogenblikken later, stond er keurig de datum boven.

Ik printte de foto uit en hing hem tegen de kast waar ik hen regelmatig zou zien.

Één van mijn herinneringen dat ik een onderdanige slet ben.

‘Morgen ga ik boodschappen doen en daarna ga ik even langs bij de Belg’ zei ik tegen de Meesteres.

Zij weet ondertussen dat als ik zeg, ‘boodschappen doen’ dat ik ongeveer 50 kilometer heen en 50 kilometer terug moet rijden om boodschappen te doen bij een grotere super-U.

Er is wel een winkel op 15 kilometer hier vandaan maar dat is relatief een kleintje en dan ga ik liever even een stuk verder waar ik ook een Lidl en andere winkels heb.

Daarbij, zou ik meteen even naar het huis van een kennis gaan kijken.

Een Belg die ik enkele jaren geleden heb ontmoet en die boven in de bergen woont. Zijn huis staat op meer dan 1000 meter hoogte en zoals ons tijdens de aardrijkskunde les geleerd is, hoe hoger je gaat, hoe kouder het wordt.

En ja, die Belg heeft hooguit twee maanden zomer.

Maar, nu was hij terug naar België in verband met een sterfgeval in de familie en heeft aan mij gevraagd of ik een oogje in het zeil wil houden wat zijn huis betreft.

Hij had mij de sleutel gegeven om een oogje in het zeil te houden.

‘Morgen, als je boodschappen gaat doen, heb je uiteraard je kooitje aan.

Mocht het om de een of andere reden knellen, dan wil ik dat je het kooitje vervangt door de metalen cockring zodat je eraan herinnert wordt dat je van mij bent. Onderweg, naar de winkel, draag je braaf je halsband en zodra je de winkel verlaten hebt, gaat hij weer om.’

‘Dank U Meesteres, uiteraard.’

‘Oja, je pinkies zijn ook mooi gelakt. Mooi rood en nee, dat blijft erop zitten tot ik het anders zeg.’

Ik bloosde, het was een geil gevoel om de nagellak aan te brengen maar ik moest zo goed opletten in de winkel dat niemand het zag.

De volgende morgen stond ik op, scheerde en waste mezelf en kleedde me aan.

Ik sliep al enkele nachten met het kooitje en ik moet eerlijk bekennen dat ik tevreden was hoe het ging.

Ik liet Poes naar buiten en zelf pakte ik een kop koffie en liep mijn kantoor in.

Zette mijn computer aan en las de kranten.

Het duurde niet lang of de Meesteres kwam online.

‘Goedemorgen, lekker geslapen?’

‘Goedemorgen Meesteres. Ja hoor, uitstekend. U ook?’

‘Ik was het vergeten gisteren, maar je nageltjes zijn gelakt en de lipjes gestift?’

Ik glimlachte en maakte een foto van mijn rood gelakte pinkies.

Mijn lipjes gestift? Nee, maar ik pakte een neutrale lippenstift en bracht het aan. Het voelde opwindend en ik voelde de lippenstift op mijn lippen.

‘Mooi, heb je ook een bijpassend bh’tje aan? ten slotte moet je wel netjes naar de winkel gaan.’

‘Ehh, nee Meesteres.’

‘Allée hoppa dan.’

Ik stond op, liep naar boven en deed mijn bovenkleding uit.

Trok de la open en pakte een zwart kanten bh’tje eruit.

Enkele ogenblikken later, deed ik de bandjes over mijn schouders en kleedde me weer aan.

U begrijpt wel, een bh’tje voor mij is absoluut niet nodig. Ik heb geen mooie borstjes die een bh’tje nodig hebben.

Maar de Meesteres wist van mijn gevoel.

In de zomer, als de dames dunne kleding droegen, vond ik het mooi als hun

bh’tje enigszins zichtbaar waren door hun kleding.

Ik ‘voelde’ als het ware hoe hun bh’tje om hun lichaam spande en dat wond me op.

Zelfs de afdruk van het bh’tje op hun rug, gaf mij het gevoel.

Ik heb geen bh’tje nodig zoals ik al zei maar het idee om dichter bij het mooie geslacht vrouw te zijn, deed me plezier.

Ik knoopte mijn blouse dicht en zag hoe de rode pinknageltjes in beeld waren.

Beneden aangekomen dronk ik mijn koffie op, deed nog even de deur open voor Poes die snel nog wat kwam eten en nadat ze klaar was, trok ik de deur achter me dicht.

Het was nog schemerig en ik liep naar mijn auto, met mijn halsband waarop trots het label prijkte dat ik ‘owned’ was.

Op mijn gemak reed ik naar de stad en genoot van het prachtige landschap.

In deze tijd, was er vaak laaghangende bewolking en als je dan op de hoger gelegen wegen reed, keek je boven op de bewolking die in de dalen hing.

Uitzichten tot vele kilometers ver en als het helder is, kon je de Mont Blanc en de Alpen zien liggen met hun besneeuwde bergtoppen.

Nee, zover kun je in Nederland echt niet wegkijken.

Maar, dit sletje was onderweg naar de winkels en nadat ik mijn auto geparkeerd had, deed ik mijn halsband af, legde die op de passagiersstoel zodat als ik klaar was met shoppen, ze meteen weer aan kon.

In de winkel nam ik foto’s van mijn pinkies en ik deed enkele knoopjes van mijn blouse los zodat ik een foto als bewijs op kon sturen naar de Meesteres.

Ja, ik had mijn kanten bh’tje aan en ja, mijn nageltjes waren rood gelakt.

Op de terugweg reed ik hoger de bergen in en terwijl ik aan het klimmen was, zag ik een bord ‘route fermé’. Een aanduiding dat tijdens de wintermaanden je hier niet door kon vanwege de hevige sneeuwval.

Maar er lag nog niets hier.

Ik besloot het er toch op te wagen en draaide de weg in.

In de verte kon ik wel sneeuw zien op de hoger gelegen weilanden maar hier was niets aan het handje.

Na enkele kilometers parkeerde ik mijn auto voor het huis van de Belg en pakte zijn sleutels uit het handschoenenvak.

Ik liep naar het huis, nee, geen sneeuw maar een ijzige wind waaide hier over het plateau.

Het was overal bewolkt en het zou niet lang duren of er zou een flink pak sneeuw vallen.

Ik opende de deur, maakte mijn ronde door het huis en alles zag er goed uit.

Ik had geen reden om langer te blijven en sloot de deur weer achter me.

Net voordat ik de auto in wilde stappen, maakte ik een foto van het uitzicht en zond die naar de Meesteres.

Het duurde niet lang of ze had hem gezien en reageerde.

‘Mooi hoor. En wat ga je nu doen?’

Ik vertelde dat ik mijn ronde gemaakt had en dat het koud was hier boven op de berg.

‘Weet je wàt koud is?’ zei ze.

‘Nee, wat bedoelt u?’

‘Als ik jou daar in je blote kont over het terrein laat lopen met alleen je halsband en kooitje aan.’

Ik gniffelde, nee, dat zou ze toch niet doen?

‘Ja, dat is echt koud maar dan bevries ik’ gniffelde ik.

‘Ja, dat willen we niet. Maar, dan weet ik het goed gemaakt. Tijdens de rit naar huis, draag je geen broek. Alleen in je kooitje met daarover je damesslipje aan, rijd je naar huis. Thuis aangekomen mag je je spijkerbroek weer aandoen.’

Ik bloosde en wist dat ze het meende.

Terwijl ik nog buiten de auto stond, maakte ik mijn spijkerbroek los, liet hem zakken en trok hem uit.

Alleen het dunne slipje beschermde mijn klitje dat stijf geworden was in het kooitje.

Ik wierp mijn broek in de auto en maakte een foto van mijn huidige situatie.

Een foto van mijn strakke kooitje en bewijs dat ik haar commando uitvoerde.

Nadat ik goedkeuring gekregen had, stapte ik in en begon aan de terugweg.

Het klinkt misschien vreemd maar het pikje heeft gedurende vele kilometers geprobeerd het kooitje kapot te drukken en ik, ik was mezelf.

Een geil gekooid slaafje.

Gelukkig was het niet druk en kon ik zonder moeite naar huis rijden. Thuis aangekomen, trok ik met veel moeite mijn spijkerbroek weer aan achter het stuur en nadat ik weer ‘netjes’ was, laadde ik de boodschappen uit.

Mijn ‘boodschappen halen’ zou nooit meer hetzelfde zijn als voorheen.

De dagen en nachten verliepen boven wel goed.

Ik was de hele dag opgesloten in het kuisheidskooitje en ‘s nachts ook.

Heel langzaam aan begon ik eraan te wennen en ja, ik begon het zelfs plezierig te vinden. Ik begon om het minste of geringste opgewonden te raken.

Een gewone dame met een ietwat strak shirt aan waardoor haar rondingen uitkwamen op TV, zorgde al voor emotionele reacties.

Het stiekem aanraken van mijn tepels, werd meteen omgezet in een stuiptrekking van het klitje.

Tja, het klitje. In het begin spraken we nog over pikje, soms klitje maar misschien was het gewoon eerlijk om het dingetje een naam te geven die erbij past.

Het duurde nog enkele dagen voordat ik er één hele volledige week op zou hebben zitten. 24/7 zeven dagen lang, opgesloten.

Het zou een unicum zijn voor mij. Niet dat ik gedurende langere tijd niet klaargekomen ben, maar effectief opgesloten ben geweest.

En zoiets kan natuurlijk alleen maar als er een goede begeleiding is en voldoende support van een Meesteres.

Het probleem, ten minste bij mij, is fysiek. Door een bijbalontsteking is mijn rechter testikel wat meer naar het lichaam gekomen en daardoor wil hij er nog wel eens doorheen glippen tijdens een bepaalde houding.

Maar gelukkig heb ik ook geleerd om hem weer terug te duwen en zodoende zit het kooitje dan weer comfortabel.

Het kooitje was op 3 januari aangegaan en ik had de foto op mijn profiel met de datum erop, moeten posten.

Omdat de ‘ball trapped’ devices, zoals ze de metalen en siliconen kooitjes ook wel noemen, niet behoren tot de meest veilige varianten, is het mogelijk om je pikje, of klitje, te laten piercen om zodoende een verzegeling aan te brengen die op geen mogelijkheid los te maken is.

Nu ben ik niet gepiercet en zolang ik geen Real Life Meesteres dien, zie ik dat ook nog niet gebeuren.

Maar, er is een oplossing en die komt met de naam Tetherspout.

Dit is een metalen buisje dat via een touwtje in de plasbuis wordt geduwd, gevolgd door een metalen ringetje wat in het pikje horizontaal geduwd wordt en vervolgens wordt het metalen buisje, door het ringetje getrokken aan het touwtje.

Zodoende komt er enkele millimeters van de Tetherspout uit het pikje en kan het door middel van de daarvoor aangebrachte gaatjes, verzegeld worden.

Net zoals het kooitje vergt ook de spout, gewenning.

‘Ik vind dat je tijdens het dragen van het kooitje, ook maar eens moet wennen aan de spout’ zei ze op drie januari.

‘Ja maar dan moet het kooitje af om de spout aan te brengen’ zei ik.

‘Af?, ik dacht het niet. Er zit toch een opening voor in het kooitje en daar kun je hem toch door aanbrengen?’

Ik wist dat het geen vraag was maar een commando.

‘Ja Meesteres, U heeft gelijk.’

‘Goed, morgen begin je met drie uur per dag de spout aan te brengen en hou me op de hoogte van de resultaten.’

Ik knikte. Ik voelde me geil met mijn klitje opgesloten en nu mocht er ook nog eens de spout bij.

De volgende dag was ik vroeg op. Ik trok de lade open met mijn damesondergoed en zocht een mooi schoon slipje uit.

Met mijn kleren over mijn arm liep ik naar de badkamer.

Ging zoals gewoonlijk zitten op het toilet. Iets wat ik door de jaren aangeleerd was en ik geen reden zag om het te veranderen.

Maar, vanwege het kooitje was het wel een verplichting om te gaan zitten.

De laatste keer dat ik gekooid was en dacht dat ik wel even staand in de tuin kon plassen, had ik heel mijn broek vol gepiest en sindsdien ben ik brave zittende toiletganger.

Het kooitje heeft ook voordelen. Door het gewicht, hangt mijn klitje meer naar beneden en de kans dat ik vooruit over de rand plas, is hierdoor helemaal verdwenen. Elk nadeel heeft zijn voordeel.

Na mijn plasje stond ik op, trok mijn slipje omhoog over het kooitje en liep naar de wastafel waar ik me schoor en waste.

Ik trok mijn kleren aan en liep de trap af naar beneden.

´Miauw’ zei Poes die al klaar zat om aan haar nieuwe avonturen te beginnen.

‘Goedemorgen Prinses, ben je er klaar voor? ‘ vroeg ik terwijl ik naar de deur liep en de sleutel omdraaide.

Poes begint de dag altijd met snorren en een kopje te geven. Dan rent ze naar buiten en ik roep haar na ‘Tot straks Poes’.

Dan is het tijd voor de koffie en met de koffie in de hand, loop ik mijn kantoortje binnen.

Ik zet de kachel aan en mijn computer ook en even later is het allemaal opgestart.

Ik lees wat kranten, kijk of er iets nieuws is. Pfff enkele mensen zijn er eindelijk achter gekomen dat X meer kwaad dan goed brengt.

Internet is een prachtig medium maar als het even niet loopt zoals enkele mensen denken dat het zou moeten lopen, trekken ze de stekker eruit.

Internet is leuk zolang iedereen het met elkaar eens is maar owee, als er eentje op zijn te lange teentjes is getrapt, en die eentje, staat wat hoger in de hiërarchie, dan lossen we het op door iedereen de mond te snoeren, Sliep uit.

Ik lees verder en drink mijn koffie.

Verdorie, mijn spout moet er nog in.

Ik pak alle spulletjes bij elkaar en maak alles schoon met alcohol.

Met een druppeltje glijmiddel erop druk ik de spout erin.

Ik ben er ondertussen wel wat bekend mee en heb er geen schrik meer van

Ik laat het ringetje over het touwtje glijden en even later gaat die rechtop door het plasgaatje en na het gedraaid te hebben, trek ik aan het touwtje, de spout weer omhoog. Het touwtje laat ik als een tampon touwtje eruit hangen en zodoende kan het nooit ‘per ongeluk’ naar binnen schieten.

Ik trek mijn slipje weer aan en spijkerbroek.

Drink mijn koffie op en pak het geld voor de bakker.

Trek de deur achter me dicht en met mijn broodzak in mijn zak, klitje op slot, ga ik naar de bakker.

Bij de bakker parkeer ik mijn auto, loop naar binnen en geef iedereen die ik ken, een hand.

Daarna sluit ik achter aan in de rij en wacht braaf tot ik aan de beurt ben.

Ik bekijk de bakkersvrouw die al naar mij geknipoogd heeft en ‘bonjour’ gezegd heeft.

Haar tengere lijfje, dit keer ingepakt in een warme wollen lange jurk maar waar haar parmantige kleine borstjes toch fier vooruit staan.

Nee, geen tepeltjes dit keer. Daarvoor is de wol te dik.

Maar, desondanks is het altijd aangenaam om haar weer te zien.

Ik rij naar huis, pak nog een kop koffie en als ik nog een keer de kranten doorgenomen heb, begin ik aan mijn klusjes die ik voor die dag gepland had.

Winter, koud dus de klussen zijn binnenshuis en het liefst in de ruimtes die ik verwarm.

De spout zit er goed in en eerlijk gezegd, ik voelde hem niet eens.

Natuurlijk ook omdat er geen gewicht aanhing maar een dun touwtje.

Natuurlijk lag het aan mij en ik was de tijd ook helemaal vergeten.

Pas vier uur nadat ik de spout ingedaan had, de Meesteres had nog zo duidelijk gezegd, ‘maximaal drie uur’, ging ik mijn kantoortje in, liet mijn broek en slipje zakken en even behendig als hij erin was gegaan, haalde ik hem er weer uit.

Één uur te laat.

Ik trok het slipje en mijn spijkerbroek weer omhoog en ging weer verder met mijn klusjes.

Die avond kreeg ik een berichtje van de Meesteres, ‘en? Hoe is het gegaan met de spout en het kooitje?’

Dat moest ik haar na geven, ze was altijd bezorgd over hoe het met mij ging en of ik niets mankeerde.

Dat gaf mij ook een fijn gevoel dat er iemand op deze wereld was die ‘iets’ om mij gaf.

‘Het gaat uitstekend, Meesteres. Het kooitje zit goed en ik heb alles kunnen doen wat ik gepland had vandaag. De spout heeft er, ik begon te tellen en kwam tot mijn schrik erachter dat hij er vier uur ingezeten had in plaats van de maximaal drie uur die toegestaan was, vier uur ingezeten Meesteres.’

Ik hoopte dat ze trots op mij zou zijn maar helaas draaide het anders uit.

‘Dat is één uur te lang, Mister.’

Als ze mij ‘Mister’ noemde, wist ik dat het fout zat en bood daarom ook meteen mijn excuses aan.

‘Het ging zo goed dus ik dacht laat hem lekker zitten, Meesteres.’

‘Kijk, en dáár gaat het fout. Jij moet niet denken. Dat moet jij aan mij overlaten. En aangezien je niet geluisterd hebt, krijg je daarvoor straf.’

Bij het woord ‘straf’ kreeg ik een erectie. Ik schaamde me dood. Mijn kooitje vulde zich en ik had er geen controle over.

‘Verdorie’ zei ik.

‘Verdorie wat?’ vroeg de Meesteres.

‘Weer een streepje Meesteres.’

Elke keer als ik een erectie kreeg, moest ik een streepje op papier zetten en als ik er teveel verzameld had, kreeg ik straf.

Niet de straf die ik nu kreeg voor het te lang laten zitten van de spout, dat stond er los van.

‘Voor nu, kleed je uit, pak je strafplank en ga er met je blote billen op zitten.

Tepelklemmen op je tepels en strak aandraaien. Zo blijf je tien minuten zitten en nadien wil ik een foto van je billen en je tepels. Elke minuut die je te laat bent, komen er vijf minuten bij. Dus, opschieten Mister.’

Ik reageerde niet meer, stond meteen op en terwijl ik naar mijn kantoortje haastte, kleedde ik me uit.

Ik rolde mijn luxe bureaustoel opzij, pakte mijn houten strafstoeltje, plank

legde de plank op de stoel.

De strafplank, is een plank van 40cm bij 40cm en over de hele plank zitten kroonkurken met de platte kant op het plankje. De scherpe randjes van de kroonkurken omhoogstekend.

Ik liet mij erop zakken en krulde mijn voeten zodanig dat alleen mijn grote teen de grond raakte.

Mijn volledige gewicht werd zodoende op de kroonkurken gedrukt.

Ik pakte de metalen verstelbare tepelklemmen en plaatste die op mijn tepels.

Ja, zelfs met de pijn van de kroonkurken, kreeg ik een erectie in mijn kooitje van de strak aangedraaide tepelklemmen.

Ik pakte mijn telefoon, startte de stopwatch en als laatste reageerde ik ‘Ik zit in positie Meesteres. Dank U’

Het waren lange minuten. Mijn billen deden pijn en het leek alsof ik over de scherpe randjes van de doppen, heen zakte.

Mijn voeten trilden. Ik voelde mijn ogen waterig worden maar er was één gevoel dat overheerste.

Ik was bloedgeil en voelde me een slet. Een geile hoerige slet die gelukkig onder controle stond van een strenge Meesteres die wist hoe ze haar slaven geil en gewillig moest houden. Zelfs door te straffen.

Met die gedachte, mijn billen pijnlijk op de doppen, kreeg ik weer een erectie in het kooitje.

Ik pakte mijn potlood en turfde er weer eentje bij.

Braaf bleef ik zitten en pas na het signaal van mijn telefoon, zette ik mijn voeten plat op de grond en steunend met mijn handen op de rand van het bureau, kwam ik omhoog. Dat was de echte straf. Het was zo pijnlijk om omhoog te komen. Pas toen ik rechtop stond, mijn handen los liet, pakte ik mijn telefoon en pakte, onhandig als ik ben, een foto van mijn billen.

Elke dop die mijn velletje geraakt had, had een rode rand achtergelaten en van schrik keek ik naar de plank die nog onder me lag maar er zat gelukkig geen bloed op.

Nu de tweede foto. Ik maakte de tepelklemmen los en maakte een foto van mijn platgedrukte tepeltjes.

De Meesteres wist dat ik gevoelig was en mijn tepels waren daar deel van.

Maar nu, nu waren het platgedrukte nietsjes. Helemaal niets. Geen geil gevoel erin maar platte tepeltjes.

Ik raakte ze aan maar stopte er meteen mee. Zo gevoelig dat ik even grinnikte. Beetje auw.

Ik knipte de foto en stuurde ze beiden door.

In spanning wachtte ik af en enkele minuten later kwam het verlossende antwoord, ‘je hebt de straf goed volbracht. Morgen, is het precies één week dat je opgesloten bent en daarom wil ik dat je morgen om precies 14:27 je kooitje losmaakt. Jezelf onthaart, wast en goed verzorgd. Als dat gebeurd is, uiteraard zonder een erectie te krijgen OF maar enige aanstalten maakt om jezelf te verwennen, doe je je metalen ring erom heen.

Die blijft 24 uur zitten. Daarna gaat je kooitje weer aan en deze keer, tien volledige dagen.’

Tien dagen? Dacht ik bij mezelf. Mijn hoofd zei, ‘dat is lang’ mijn klitje zei ‘lekker’ en ja, ik vertelde de Meesteres dat ik weer een streepje had verdiend.

Ze lachte, ze vond het leuk dat mijn hoofd het één dacht maar mijn onderbewustzijn, mijn klitje, anders sprak.

‘Je bent gewoon een geile slet, Mister’ lachte ze.

‘Je wilt gewoon opgesloten zitten en dienen. Jouw onderbewustzijn heeft de overhand en in jouw geval, ben je gewoon een geile slaaf.’

Ik bloosde. Dat wilde ik ook zijn maar helaas was onze relatie ‘long distance’ .

‘Heb je nog reacties gehad op je advertentie?’ vroeg ze.

Mijn advertentie was verlopen en ik had alleen de leeftijd van de Meesteressen die ik zocht, aangepast. Van maximaal 99 jaar naar 98 jaar.

Dat zou de keuze toch niet teveel beïnvloeden?

Ik trok de stoute schoenen aan en vroeg ‘Zou u eens naar mijn advertentie willen kijken en zo nodig een tip willen geven Meesteres?’

Nee heb ik en ja kon ik krijgen.

‘Ik zal later wel eens kijken’ reageerde ze. Nu ga ik eerst met mijn familie wat TV kijken, fijne avond.’

Ik wilde ‘Goedenavond’ wensen maar kreeg al eerder een reactie.

‘Morgen, en de komende dagen, gaat de spout er vier en een half uur in. Vier uur en geen minuut langer, begrepen?’

ik bloosde, ‘vier uur en een half Meesteres, dank U’.

Die avond sliep ik sinds één week zonder kooitje en ja, ik miste het.

Ik miste het veilige gevoel van opgesloten zijn.

Dat gevoel zou niet lang duren want de daaropvolgende dag zou ik weer opgesloten worden.

De volgende ochtend, na mijn gebruikelijke rituelen, liep ik naar beneden en pakte mijn koffie.

Omdat ik die middag weer op slot zou gaan, begon ik terug uit te tellen.

Als ik om 14:30 mijn kooitje aan moet doen, minus 4,5 uur voor de spout, zou ik de spout om 09:00 in moeten doen.

Ik keek op de klok, 08:55.

Snel pakte ik de spout erbij en maakte hem met alcohol schoon. Druppeltje glijmiddel erop en ik drukte het buisje in mijn klitje.

Diep erin en het ringetje volgde.

Even later kwam het buisje weer tevoorschijn en omdat er nu tijdelijk geen kooitje omheen zat, stak het iets verder uit als gewoonlijk.

Ik was zoals gewoonlijk geil en pakte een schaar, knipte het touwtje door en pakte een klein hangslotje en klikte het open.

Ik haalde het hangslotje door de gaatjes in de spout en sloot het af.

Geil als ik was, bekeek ik mijn klitje waar nu een hangslotje aan hing.

Het was tijd voor brood.

Ik trok mijn slipje en broek omhoog, schoot mijn schoenen aan en reed naar de bakker.

Mijn vaste bakkerswinkel, in de hoofdstraat van het dorp, was ecologisch bezig zullen we maar noemen. In plaats van elk brood in een papiertje te wikkelen, hebben ze éénmalig een katoenen broodzak gegeven van pakweg 60 centimeter lang en 25 cm breed met twee handvatten.

Voor mij stapt een jongedame de winkel binnen maar de bakkersvrouw was er nog niet.

Ze loopt de vitrine voorbij, houdt de broodzak open en op het moment dat de tengere bakkersvrouw van achteren komt gelopen zegt ze, ‘spring, je past er wel in.’

Ik schoot in de lach. Het zou wat zijn.

‘ok, als je er niet inspringt, dan doe mij maar 5 stokbroden’ terwijl ze de broodzak nog openhoudt.

De broden verdwenen in de zak en er werd afgerekend.

Ik bestelde mijn brood en rekende ook af.

Thuis aangekomen pakte ik nog een kop koffie en zoals gewoonlijk, keek ik nog een keer door de kranten.

De spout voelde ik niet maar ik was geil omdat ik wist dat het slotje eraan hing.

Na mijn lunch, korte siësta, was het bijna tijd om me klaar te maken om weer gekooid te worden.

Ja, het klinkt vreemd maar ik voelde me veilig. Geen spontane zichtbare erecties meer in mijn slipjes.

Mijn klitje kon maximaal nog 6cm in lengte groeien als het gekooid was.

Ik wist dat ik geen neukertje was en ik schaamde me dan ook voor mijn erecties.

Daarom. Blij dat ik opgesloten zou worden.

Ik maakte een foto van mijn pikje met het hangslotje eraan en stuurde die op.

Het duurde niet lang of de Meesteres reageerde, ‘Wat is dat?’

Ik bloosde, mijn spout met een hangslotje Meesteres.’

Ik was me van geen kwaad bewust en keek verbaasd.

‘Hoe laat is het? Heb je toestemming om er iets aan te hangen?’

Ik keek naar de klok, bijna halfdrie.

‘Ehh, bijna halfdrie Meesteres. Sorry dat ik er iets aan gehangen heb.’

‘Hoe laat heb je de spout ingedaan?’ was haar reactie.

‘09:00 uur Meesteres.’

‘Hoelang heb je hem dan ingehad met het slotje eraan?’

Ik begon te tellen, zat ik er dan langs?

09:00 tot 14:30 was toch 4,5 uur?

Ik telde op mijn vingers, 9 uur, tien, elf twaalf, een, twee, twee en half.

Holy sh*t, ik bloosde, glimlachte en schaamde me dood.

5,5 uur. Ik had gigantisch erlangs geteld.

Met schaamrood op mijn kaken gaf ik mijn fout toe.

‘5,5 uur Meesteres’ bekende ik.

‘En hoelang was de afspraak?’

‘vier en een half uur Meesteres.’

‘En het slotje?’

‘Het spijt me Meesteres.’

‘Je wijkt te vaak van mijn opdrachten af, slet en ja, daarom krijg je straf. Voordat je de kooi aandoet, haal je de spout eruit. Hoeveel streepjes heb je?’

Ik keek op het papiertje, ‘16 stuks Meesteres’

‘Goed, dan wil ik dat je prikkooi aandoet, een flinke dildo in je kontje drukt, tepelklemmen strak aandraait en daarna ga je filmpjes kijken van sissyslaafjes die door hun Meesteres gestraft worden. De Magic Wand gaat op de hoogste stand, 16 minuten tegen het kooitje aan Echter groot verschil,je komt niet klaar!

Begrepen!

Mocht je op het punt staan klaar te komen, haal je de Magic Wand ervan af en stopt de tijd. Pas als je de zestien minuten volgemaakt hebt, loop je naar de spiegel en bekijkt je jezelf hoe je er bij staat en zegt hardop ik ben een schaamteloze slet. Uiteraard wil ik van het geheel foto’s als bewijs ontvangen.

Op het papiertje met de streepjes, schrijf je dat je een geile slet bent.

Daarna plaats je de foto op BDSMzaken als bewijs dat je de opdracht afgerond is. En uiteraard bedank je mij voor de opdracht. Begrepen?’

Ik bloosde en antwoordde dat ik het begrepen had.

‘Hoppa, vooruit Mister. Aan de slag.’

Ik haastte me om me uit te kleden.

De spout haalde ik eruit en voordat ik mijn langdurige kooitje aan mocht doen, sloot ik het klitje op in het prikkooitje. Deze was voorzien van scherpe prikkers en zodoende zou een erectie meteen afgestraft worden.

Mijn blote eikeltje, dat nog wat gezwollen was, deed zeer toen ik het kooitje eroverheen schoof.

Ik sloot het af.

Daarna pakte ik mijn strafstoeltje, plaatste de grote kunstpik erop en met wat babyolie, gleed ik eroverheen. Het voelde zo lekker aan.

De tepelklemmen volgden en mijn klitje dat in het kooitje dat gevuld was met de scherpe prikkers, lag op het plankje.

Ik draaide de klemmetjes nog wat aan, legde mijn telefoon met stopwatch klaar en drukte op start.

De Magic wand drukte tegen mijn kooitje aan en meteen begon het klitje te groeien. Ik voelde de prikkers maar niet zo heftig als anders.

Door de grote pik in mijn kontje, kreeg ik niet een erectie zoals ik normaal gewend was en dat was mijn geluk.

Ik genoot van de grote pik in mijn kontje en ik herinnerde me die ene keer dat ik geneukt werd met een strapon.

Ik kwam toen klaar maar mijn pikje bleef slap. Ik had een orgasme gekregen terwijl ik geneukt werd.

Nu, terwijl ik genoot van de grote pik in mijn kontje, werd mijn klitje niet stijf genoeg om pijn te doen.

Ik maakte de 16 minuten vol en na de opdracht afgerond te hebben, maakte ik een foto van mijn pikje waar de afdrukken van de prikkers wel instonden.

Ik ruimde alles op, sloot mijn klitje op in het rode kooitje en trok mijn slipje weer aan.

De Meesteres had mij gevraagd om een foto te maken van mijn papiertje, slipje en afgesloten klitje en bij deze, post ik die op mijn profiel als bewijs dat ik de komende tien dagen, onafgebroken afgesloten zal zijn.

Ik voel me veilig, afgesloten en gecontroleerd. Zij het op afstand, ik gehoorzaam. Dank U Meesteres.