Er gebeurde die dag niet veel meer, Natasha ging ‘s middags weer naar haar werk

En Gerda was na het ontbijt weer richting Den Haag vertrokken want ze zou met Janny nog een paar stukken moeten doornemen. En in de middag zou Charles haar verder wegwijs maken, tezamen met een jongere medewerker die klaar gestoomd werd om Charles te gaan vervangen. Gerda had hem ook al een paar keer ontmoet en kon het goed met Johan van Achteren vinden. Want dat was zijn naam, en toen zij wat meer had gevraagd over zijn privé leven, had hij verteld dat hij al enkele jaren gelukkig samenwoont met een lieve vriend.

Gerda had geglimlacht en op haar tong moeten bijten om geen flauw grapje te maken, betreffende zijn achternaam en geaardheid.

Aan het eind van de ochtend werd Henry gebeld. Henry had opgenomen met “ goedemorgen chef, wat kan ik voor u doen? “ en de telefoon op speaker gezet.

Het was Charles geweest met meer nieuws over zijn MWO uitreiking.
“ Volgens week woensdag is de grote dag vriend . “ Had hij gezegd “ en het wordt een hele heisa. De ambassadeur van de Verenigde Staten komt om bij hoge uitzondering jou de Medal of Honor op te spelden. En de ambassadeur van het Verenigd Koninkrijk voor het George Cross.

Er komen buitenlandse journalisten en camera teams mee, en ik heb gehoord dat de NOS het live gaat uitzenden. En ik was gisteren op de ambassade van de Verenigde Staten en kreeg te horen dat je al eerder een paar Amerikaanse onderscheidingen hebt gehad. Namelijk een purple heard met twee ribons voor de keren dat je gewond bent geraakt. Een bronze star en Een Silver Star. “

Henry had gezucht en gezegd “ Klopt maar die heb ik niet meer, zijn verbrand “
Charles had gelachen en gezegd “ dat was bij onze Amerikaanse vrienden bekend.

Het schijnt dat hun dossier over jou behoorlijk uitgebreid is. Maar geen paniek ik heb ze hier in een doosje zitten. Neemt Gerda vanavond voor je mee. “

Henry en Peter kijken elkaar aan en Henry vraagt “ Een heel dossier? Wat dan allemaal.” ? “ Daar heb ik natuurlijk ook gelijk naar gevraagd, ben niet voor niks ook nog je advocaat Henry “ hag Charles gezegd. “ Het schijnt dat ze van alle leden die in het internationale team hebben gediend een dossier hebben. Dus ook van jou Peter. Maar ik heb begrepen dat ze dit doen om te kijken of jullie geen domme dingen gaan doen nadat jullie de dienst verlaten. En met domme dingen bedoelde hij als huurling gaan werken bijvoorbeeld.

Ik heb begrepen dat ze jouw Henry na die huisbrand uit het oog zijn verloren. En dat ze daar niet blij mee waren. En ik vermoed dat dat stukje te maken heeft met ons wijlen generaal Fritzpatrick. Maar maak je verder geen zorgen, er ligt al een gerechtelijk machtiging of bevel klaar om dat dossier van jou en die van Peter te overhandigen zodat we weten wat erin staat en dat deze informatie nooit gebruikt kan worden. Al kun je daar nooit zeker van zijn. Maar de ambassadeur is een goede kennis van mij vandaar dat hij waarschijnlijk verteld heeft dat er dossiers over jullie bestaan. En als je je afvraagt hoe kom ik zo snel aan een gerechtelijke machtiging, ik heb ook nog een paar goede bevriende rechters die hier wel een handtekening onder willen zetten. “

Peter en Henry hadden gelachen en gezegd “ bedankt Charles aan jou hebben we wat. “

Charles had echter heel serieus gezegd “ Heren, ik doe dit zodat de titel en alles wat hier aan gekoppeld is niet in gevaar komt.
En zoals het er nu naar uitziet gaat Henry hier ook mee te maken krijgen, zodra hij in het huwelijk treedt met Gerda. “

Hierna werd er nog verder gepraat over de bijzonderheden welke al bekend waren bij Charles met betrekking tot de MWO uitreiking.

Ondertussen in het zelfde gebouw als waaruit Charles met Henry en Peter zit te bellen. Lopen Janny en Gerda het kleine kantoortje uit van Johan op de eerste verdieping. Ze hebben net de laatste cijfers doorgenomen van de begroting voor dit jaar en de verwachtingen voor volgend jaar. Janny loopt voorop richting naar beneden naar de vergaderruimte op de begane grond. Aan het einde van de gang naast de bibliotheek en het keukentje.Janny heeft haar laptop bij zich en nog enkele rapporten die ze met Gerda moet bespreken. Zodat ze weet hoe een bepaald deel van de financiën loopt. Dan opent ze de deur van de vergaderruimte en laat Gerda voor gaan naar binnen, en sluit daarna de deur.

De deur van de vergaderruimte viel zachtjes in het slot. Gerda keek Janny aan met een glimlach die weinig aan de verbeelding overliet. Zij loopt naar de vergadertafel en legt haar laptop en rapporten op het blad, dan draait ze zich om en kijkt Gerda weer aan. Die haar ook aankijkt en zegt; “ Je hebt me gisteren de hele middag zitten plagen,hè ? “
Janny liep langzaam naar haar toe. “En jij vond het volgens mij helemaal niet erg.”
“Misschien niet.” Reageerde Gerda.
“Misschien?” Janny legde haar hand op Gerda's arm. “Je keek voortdurend naar mijn decolleté Gerda. En volgens mij ben je niet geheel onbekend met de vrouwen liefde”

Gerda antwoordde niet meteen, maar keek alleen maar. Toen sloeg zij haar armen om Janny heen en kuste haar zachtjes op de lippen. Janny kuste terug, terwijl de plagerige glimlach plaatsmaakte voor iets veel tederders. Hun handen gleden over elkaars rug en ze bleven dicht tegen elkaar staan.

Toen ze even afstand namen, streek Janny een lok haar uit Gerda's gezicht.
“En wat stond er nu eigenlijk op de agenda?” vroeg ze zacht aan Gerda.
Gerda glimlachte. “Dat we eerlijk zouden zijn over wat we allebei zijn en nu willen.”

“En weet je dat inmiddels?”

Gerda keek haar recht in de ogen. “Ik wil dat je nog even blijft. Dat we nergens heen hoeven en ons niet meer hoeven in te houden met die blikken die we elkaar de al de hele ochtend hebben gegeven.”

Janny glimlachte en drukte een kus op haar wang, daarna op haar lippen.
“Dan stel ik voor dat we de boeken morgen of volgende week pas erbij pakken .”

Gerda lachte zacht. Ze pakte Janny's hand en samen liepen ze naar de bank die in deze vergaderkamer aanwezig was. Daar kropen ze zich dicht tegen elkaar aan, wisselden lange kussen uit, die overgingen in tongen, en fluisterden eindelijk hardop wat ze tijdens het overleg alleen met hun ogen hadden durven zeggen. En namen alle tijd om elkaar verder te ontdekken, zonder haast en zonder publiek

Janny stond even later op van de bank. Ritste haar donkerblauwe rok los en deed deze uit en stond in haar slipje, hold up kousen en witte blouse voor haar. Toen ging zij voor Gerda staan en Gerda legde haar handen op Janny haar benen.

Gerda kuste haar buik en tegelijkertijd trok ze het minieme slipje naar beneden en liet het langs haar gekousde benen op de grond vallen. Ze streelde Janny haar buik van boven naar beneden terwijl ze deze bleef kussen. Af en toe plagend tot net boven haar kutje. Na een poosje kon Janny het geplaag niet langer aan en pakte zij de hand van Gerda en legde deze tussen haar benen. Gerda voelde met haar vingers tussen de volle schaamlippen van Janny en keek haar aan met ogen vol lust. Vooral toen ze voelde hoe nat Janny al was geworden van hun gezoen en haar strelingen. Ze gleed zachtjes met haar vingers tussen de lipjes door. Even stopte ze en trok ze haar blouse uit over haar hoofd. Janny keek naar beneden naar de prachtige volle borsten van Gerda, die zeker een cupmaat groter waren dan die van haar. Gerda nam haar middel- en ringvinger in haar mond, likte eraan, en bracht ze vervolgens weer naar het kutje van Janny. Voorzichtig liet ze deze beiden bij Janny naar binnen glijden. Zij hijgde het uit. Gerda liet ze langzaam in en uit haar glijden, maar al gauw steeds een beetje sneller, steeds een beetje dieper, steeds een beetje harder. Janny kreeg het er warm van en trok witte blouse en beha uit en stond nu bijna helemaal naakt voor Gerda, terwijl die haar vingers sopten in en uit haar natte kutje. Het voelde heerlijk, en Janny wilde meer. Zij wilde haar weer zoenen, en haar lichaam op dat van Gerda voelen.

'Wacht even.' zei Janny en duwde Gerda achterover op de bank. Janny opende de knoop van Gerda haar broek en trok deze en haar slipje in één beweging uit tot op haar enkels. Gerda schopte haar pumps uit en broek en slipje volgde. Janny zag werkelijk het perfecte kutje. Gladgeschoren met prachtige volle lipjes, een klein plukje haar op de venusheuvel. Janny kwam in de verleiding om met haar gezicht gelijk tussen de benen van Gerda te duiken, maar zij wilde niet dat Gerda stopte met haar te verwennen.

'Wil je me likken?' vroeg Janny

' niets liever!' zei Gerda met een zachte stem en beet op haar onderlip.

Janny kwam bovenop haar liggen, met haar kutje boven Gerda’s gezicht, en dook zelf met haar gezicht tussen Gerda’s benen. Gerda’s mond werd gelijk tegen haar poesje aangedrukt en met haar tong likte ze hebberig tussen haar lipjes en over Janny haar clitje dat opgezwollen boven haar gaatje zat. Janny had het niet meer! Charles had haar nog maar sporadisch gebeft, maar had nooit gedacht dat Gerda’s dit bij haar zou doen en het veel beter kon. Maar een vrouw weet hoe ze een vrouw moet bevredigen. Maar nog nooit eerder had Janny de sensaties zo gevoeld die zij nu voelde. Terwijl Gerda haar likte, lag zij hijgend met haar mond vlak boven het kutje van Gerda. Met haar vingers spreidde zij de lipjes en zag Janny hoe nat het prachtige roze kutje was. Met haar duim wreef Janny hard rondjes over het gezwollen clitje. En hoorde zij de gesmoorde kreten van Gerda die onder haar lag. Janny gleed met het topje van haar wijsvinger het kutje in en begon op het clitje te zuigen en te sabbelen. Gerda stopte even met likken en was nu luid aan het roepen 'Jaah!! Oh ja, daar Janny Precies daar ohh fuck. Ja!!!' De andere aanwezigen in het pand, konden het zeker horen. Het interesseerde beiden niets. Gerda laten klaarkomen was het enige dat Janny op dit moment wilde. Beide bleven elkaars kutjes verwennen met hun lippen,vingers en tong, en het duurde niet lang of Janny zag Gerda’s benen trillen, en voelde onder haar de billen en buik aanspannen. janny pakte haar benen vast en spreidde ze zo ver Gerda en de bank haar toestond. Met haar mond over het kutje van Gerda likte zij zo snel zij kon en Gerda schreeuwde het uit terwijl ze trillend en schokkend klaarkwam. Gerda duwde en tikte op Janny haar billen om aan te geven te stoppen zodat ze even bij kon komen.

Janny stond op en ging naast haar zitten en streelde zachtjes weer over haar lichaam, terwijl Gerda lag bij te komen. Ze keek Gerda verliefd aan. “Je bent zo’n mooie vrouw, vanaf het moment dat ik je ontmoette wilde ik al met je vrijen. “ fluisterde ze.

Gerda kwam rechtop zitten en begon Janny te zoenen. Toen sloeg ze één been over het gekousde linkerbeen van Janny en kroop tegen haar aan. Zittend op haar dijbeen met hun bezwete lichamen en stijve tepels tegen elkaar aan gedrukt zoenden ze verder. Het nylon nat makend met haar vochtige kutje. Tongen die in nu in een ruig gevecht waren. Janny schoof nog wat verder naar voren en onderuit op de bank, zodat hun kutjes tegen elkaar aan drukten, en begon langzaam met haar bekken van boven naar beneden te bewegen. Haar clitje tegen die van Gerda aan, dat door het zweet en het vocht bij elke beweging telkens een beetje bleef plakken en weer los kwam. Gerda begon haar onderlijf ook mee te bewegen, en al tongend gleden hun opgezwollen clitjes over elkaar heen. Janny legde haar handen op de billen van Gerda en trok haar zo stevig mogelijk tegen zich aan. Ze verbrak de zoen en legde haar hoofd tegen de rugleuning van de bank. Met haar nagels krasten zij over de billen van Gerda. Steeds feller hijgend voerde zij het tempo op. Met haar ogen gesloten en geconcentreerd voerde ze het tempo langzaam op. En Gerda volgde in dit tempo, en drukte haar onderlijf hard tegen dat van Janny.

'Ga door,' kreunde Janny. 'ik ben er bijna. Nog nog even”

Gerda bleef in een constant tempo doorgaan. Ze greep nu met twee handen de borsten van Janny en trok aan haar tepels

'Bijna,' riep Janny Ja, oh ja, knijp in mijn tieten draai aan mijn tepels oh fuck, Ja Gerda ik….. ik…kommm “

Het draaide voor haar ogen, alsof ze flauw ging vallen, terwijl het orgasme door haar hele lijf raasde. Gerda schuurde nog even fel door om gelijk weer over haar grens te gaan.

'Stop oh. stop oh stop.' hijgde Janny en klampte zich aan Gerda vast. Haar hart bonkte in haar lichaam terwijl ze langzaam op adem probeerde te komen.

Gerda liet zich opzij op de bank vallen, en kroop tegen haar aan. Ook zij had een orgasme gekregen haar tweede maar minder fel. En even later kusten ze elkaar zachtjes op elk plekje van hun lichamen. Na een poosje stopten ze en keken Gerda en Janny elkaar aan.

Janny had een ontspannen glimlach op haar gezicht.

'Waar denk je aan?' vroeg Gerda.

'Het is gewoon zo lang geleden dat ik het met een vrouw heb gedaan, en ik ben blij dat ik dat met jou heb gedaan.' zegt Janny. Gerda glimlacht en zegt “Ik ook, maar het was toch niet iets eenmaligs hoop ik? “

'Zeker niet.' antwoordde Janny zonder twijfel. “ Ik heb alleen nog geen idee hoe Charles hierop zal reageren.' lacht Janny “ want je blijft wel onze baas ! “

Het was vrijdagochtend en het was eindelijk zover! Na wekenlang wachten mochten de vier vrienden hun nieuwe auto’s ophalen bij de Suzuki-dealer van Peter, CITO.

Gisterenavond na het eten hadden de vrienden, het uitvoerig over hun drie nieuwe auto’s gehad en hadden minstens twaalf meningen over welke auto nu eigenlijk de beste was.

Henry was stellig geweest dat die oude landrovers de meest praktische auto waren die ooit gemaakt waren. Peter had zijn mening over Japanse auto’s verdedigd dat de Toyota pick-up truck veel betrouwbaar was. En dat Japanse auto’s over het algemeen luxer en motorisch betrouwbaarder waren dan de westerse modellen. En was nog steeds vol lof over zijn Suzuki S-cross waarmee hij nu al een paar jaar probleemloos rond reed. Gerda had geen idee wat nou beter was of niet. Ze was al jaren gewend om in tweede hands auto’s te rijden. Ja, die oude landrovers waren haar wel bekend en makkelijk zelf te repareren. Had ze gezegd uit de ervaringen die ze over de jaren in new Zeeland wel had meegemaakt. Maar ze was verbaasd geweest over het makkelijker in en uitstappen en de ruimte van Peter zijn auto

Veel makkelijker dan in haar oude Opel Corsa. Natasha was het daarmee wel eens geweest, maar had de laatste jaren niet anders dan in Mercedes gereden. Nooit geen nieuwe maar wel een jonge nieuwe maar wel altijd de meest luxe uitvoering. En was nog steeds tevreden over haar kleine model A, maar wilde weer iets nieuwer model. Maar had ook wel ingezien dat Peter gelijk had, de Vitara die ze had besteld was nieuw goedkoper geweest dan de tweede hands Mercedes die ze op het oog had gehad. En de instap was lekker hoog, en alles wat je maar kon bedenken was aanwezig. Het feit dat ze 2 kleuren had combineren met een lederen bekleding ook nog eens in een mooie lichte kleur had haar destijds over de streep getrokken.

De auto’s waren besteld, de handtekeningen waren gezet en de verkopers Nico en Jan hadden waarschijnlijk al een paar slapeloze nachten achter de rug. Want ze wilde graag een goede beurt maken door alle drie de auto’s tegelijk af te kunnen leveren. Iets wat oorspronkelijk niet het geval zou zijn geweest. De auto van Henry was een hoofdpijn dossier. Omdat de levering van de bestelde winch keer op keer werd uitgesteld. Ze hadden wel wat geluk gehad met de auto van Natasha die eerder geleverd kon worden vanuit de fabriek

En toen ze dat wisten hadden ze alles op alles gezet om het idee, alledrie de auto’s tegelijk afleveren, te laten slagen.

Henry was die ochtend ook al vroeg wakker. Eigenlijk was hij helemaal niet meer gaan slapen. Want door Peter zijn enthousiasme over de betrouwbaarheid van Toyota en zo. En de legendarische filmpjes van Top Gear over de Toyota Hillux waarbij ze die auto in een sloopflat hadden laten neerstorten. Kunnen starten en zelfs nog mee hadden kunnen rijden. Had hij de halve nacht filmpjes bekeken over terreinrijden, modder, steile hellingen en het bergen van vastgelopen voertuigen. Iets wat helemaal niet bij hem paste en nooit deed, filmpjes bekijken op zijn telefoon.

Maar Henry had een heel bijzondere auto mogen bestellen: een donkergroen metallic Subaru Forester, compleet met alle toeters en bellen. Navigatie, luxe accessoires, leren bekleding, allerlei technische snufjes en als klap op de vuurpijl een heuse winch op de voorkant.

Een winch! Voor het geval hij ooit vast kwam te zitten. Of een boom weg zou moeten slepen.

Gerda had hem gevraagd waar hij dan precies vast dacht te komen zitten.

‘Dat weet ik nog niet,’ had Henry geantwoord. ‘Maar je kunt maar beter voorbereid zijn.’

‘Ja,’ zei Gerda, ‘vooral als je straks de parkeergarage niet uitkomt.’

Henry had gedaan alsof hij haar niet hoorde. Maar Peter en Natasha hadden in een deuk gelegen.

Gerda zelf had gekozen voor een schitterende donkerblauw metallic Suzuki S- Cross, voorzien van alle accessoires. Stijlvol, comfortabel en praktisch. Precies wat ze wilde. Een iets luxere en nieuwere versie van de auto die Peter had.

Hoewel ze stiekem ook had overwogen om een roze auto te nemen, gewoon om Henry te plagen. Maar uiteindelijk had ze besloten dat ze hem ook zonder roze lak soms prima voor schut kon zetten.

Peter en Natasha reden achter Gerda en Henry aan onderweg naar CITO.

Natasha had haar oog laten vallen op een prachtige Suzuki Vitara: automaat, two-tone ivory en zwart, lichtbruine lederen bekleding en natuurlijk full options.

Ze had Peter al drie keer gewaarschuwd dat hij niet aan haar stoelinstellingen mocht komen.
‘Waarom niet?’ vroeg Peter.
‘Omdat jij altijd alles verandert en daarna beweert dat het vanzelf is gegaan.’
Peter zweeg. Dat was waarschijnlijk de verstandigste beslissing van de ochtend.

Bij aankomst werden de vier vrienden verwelkomd door Nico en Jan, de verkopers van CITO.

Nico stond met een brede glimlach klaar.

‘Dames en heren, van harte welkom! Vandaag is het eindelijk zover. Jullie nieuwe auto’s staan klaar!’

Jan knikte enthousiast, maar keek ondertussen even naar Henry. ‘Henry, ik heb nog één vraagje over jouw Subaru.’
Henry keek meteen trots op.

‘Ja, Jan?’

‘Die winch voorop… ben je van plan om met die auto te gaan rijden of om de hele dealer mee naar huis te slepen?’

Peter schoot in de lach. Gerda moest zich aan Natasha vasthouden.

Henry trok een ernstig gezicht.
‘Jan, een echte boswachter moet voorbereid zijn. Je weet nooit wat je onderweg tegenkomt.’

‘Klopt,’ zei Jan. ‘Ik hoop alleen dat je niet besluit om hem in onze showroom aan een paal te gaan testen.’

Nico nam het woord over en gebaarde naar de drie glimmende auto’s die keurig naast elkaar stonden opgesteld.

Daar stonden ze dan.

De groene Subaru Forester, stoer en indrukwekkend, met zijn winch alsof hij rechtstreeks uit een expeditie in de jungle kwam.

De donkerblauwe metallic Suzuki S-Cross, elegant en glanzend, alsof hij rechtstreeks van een fotoshoot was komen rijden.

En de two-tone Suzuki Vitara van Natasha, ivory met zwart, met lichtbruine lederen bekleding. Een auto die zoveel luxe uitstraalde dat je bijna verwachtte dat er bij het instappen automatisch iemand vroeg of mevrouw ook een kopje cappuccino wenste.

Natasha liep er langzaam omheen.
‘Ooooh, wat is ze mooi!’
Peter keek naar de auto en vervolgens naar Natasha.
‘Schat, je praat tegen die auto alsof het je dochter is.’
‘Dat is ze vanaf vandaag ook,’ antwoordde Natasha. ‘En ik wil niet dat jij haar verkeerd behandelt.’
Peter keek naar Nico.
‘Kan ik mijn garantie op mijn auto uitbreiden met de optie emotionele schade?’
Nico antwoordde zonder een spier te vertrekken: ‘Dat hangt ervan af of u zelf ook full options wilt hebben op een volgende.”

Henry ontdekt ook zijn nieuwe speelgoed

Terwijl Gerda en Natasha de luxe van hun auto’s bewonderden, was Henry al bezig met het bestuderen van zijn Subaru.
Hij opende de motorkap, bekeek de banden, inspecteerde de winch en ging vervolgens achter het stuur zitten.

‘Kijk eens naar dit dashboard!’ riep hij. ‘En die camera’s! En die sensoren! En die vierwielaandrijving!’
‘Prachtig,’ zei Gerda. ‘Kun je er ook mee naar de supermarkt?’
‘Natuurlijk. Waarom zou dat niet kunnen .’
‘En kun je er ook mee parkeren zonder drie parkeerplaatsen in beslag te nemen?’

Henry keek haar aan.
‘Dat is een heel andere tak van sport.’

Jan boog zich naar Nico en fluisterde: ‘Ik geef hem twee weken voordat hij ergens een modderpoel opzoekt.’

Nico schudde zijn hoofd.
‘Twee weken? Ik denk dat hij vanmiddag al met één wiel in de berm staat.’

Op dat moment ontdekte Henry een knop waarvan hij niet precies wist waarvoor die diende.
‘Jan, wat doet deze?’
Jan keek even mee. ‘Dat is de bediening van de winch.’
Henry drukte er bijna op, maar Jan greep net op tijd in.
‘Niet doen! Er zit nog een veiligheidsprocedure aan vast.’
Henry liet de knop los.
‘O, natuurlijk. Ik wilde alleen even kijken.’
Gerda zuchtte.
‘Dat zei hij vroeger ook toen hij de afstandsbediening van de televisie uit elkaar haalde.’

Na de officiële overdracht en het inwisselen van de sleutels van de oude auto’s van Gerda en Natasha was het tijd voor de eerste rit.

Gerda nam plaats in haar donkerblauwe S-Cross en stelde haar spiegels af. Alles voelde vertrouwd, comfortabel en precies zoals ze het wilde.

Natasha gleed achter het stuur van haar Vitara. De automatische versnellingsbak, de zachte lederen bekleding en alle luxe opties maakten haar onmiddellijk gelukkig.

‘Peter, ga jij maar even aan de passagierskant zitten. Ik wil zelf rijden.’
‘Maar ik kan toch ook rijden?’
‘Dat weet ik. Maar het is mijn auto. En als je lief ben mag je deze wel eens gebruiken .’
Peter stapte gehoorzaam in. ‘Prima. Ik zal me gedragen als een passagier.’
Vijf minuten later klonk het al:
‘Schat, je zit wel dicht bij de stoeprand.’
Natasha keek hem aan. ‘Peter?’
‘Ja?’
‘Wil je uitstappen?’
‘Ik ben stil.’

Bij Henry verliep het vertrek iets minder soepel. Hij had zijn Subaru gestart en reed trots naar de uitgang van het terrein.
Maar vlak bij de slagboom stopte hij plotseling.
Gerda, die achter hem reed, zag hem uitstappen.
‘Wat is hij nou weer aan het doen?’ vroeg ze.
Henry liep naar de voorkant van zijn Subaru, bekeek de winch en hurkte erbij neer.

Jan, die toevallig nog buiten stond, riep: ‘Henry! Wat is er?’
‘Ik wil even controleren of alles goed vastzit!’
‘Je hebt nog geen honderd meter gereden!’
‘Juist daarom!’

Gerda draaide haar raampje open.
‘Henry, als je nu niet instapt, rijd ik naar huis en vertel ik iedereen dat je een nieuwe auto hebt gekocht om de stoeptegels van CITO te redden!’

Henry stond onmiddellijk op ‘ Ik kom eraan, schat!’
Nico en Jan keken elkaar aan.
‘Dat,’ zei Nico, ‘is nog eens een afstandsbediening.’ En Jan grinnikte en zei “ Nico een dame met zo’n lekkere kont daar zou jij ook naar luisteren “

Eenmaal op de openbare weg besloten de vier vrienden om samen een mooie rit te maken. Ze zouden ergens gezellig gaan lunchen om de nieuwe auto’s feestelijk in te wijden.

Henry reed voorop, want volgens hem was de Subaru de aangewezen auto om de route te bepalen.

‘Waarom rijdt Henry voorop?’ vroeg Peter via de telefoonverbinding.

‘Omdat hij de grootste auto heeft,’ zei Natasha.

‘Nee,’ antwoordde Gerda, ‘omdat hij denkt dat hij de grootste auto heeft.’

Na ongeveer twintig minuten sloeg Henry een weg in die steeds smaller werd.
Gerda keek op haar navigatie.
‘Henry, volgens mij moeten we rechtdoor.’
‘Mijn navigatie zegt links.’
‘Maar we zoeken een restaurant, geen rallyparcours!’

De weg veranderde in een smal landweggetje met modderige bermen. Aan het einde stond een bord: Doodlopende weg.

Peter begon te lachen.
‘Nou, Henry, gelukkig heb je die winch!’
Henry keek zelfverzekerd.
‘Geen probleem. Ik draai gewoon om.’

Hij zette de Subaru in de achteruit en begon voorzichtig te manoeuvreren. Maar door de smalle weg en de zachte berm kwam hij niet lekker uit.

Gerda zette haar raam open.
‘Zal ik je even helpen met aanwijzingen?’
‘Nee hoor, ik heb camera’s!’
‘Dat is mooi. Dan kun je op je scherm zien hoe je onze middag verpest.’
Natasha lag inmiddels dubbel van het lachen.
Peter maakte foto's.
‘Deze komen in de groepsapp van de brandweer “kondigde hij aan.
‘Als je die foto's verstuurt, trek ik je persoonlijk met mijn winch je kop van je romp! “riep Henry.

Na een paar minuten was de Subaru weer netjes gekeerd en konden ze verder. De winch was niet eens nodig geweest.
Henry deed alsof dat allemaal precies volgens plan was verlopen.
‘Ik wilde gewoon testen hoe wendbaar hij is.’
‘En?’ vroeg Gerda.
‘Uitstekend.’
‘Mooi. Kan je morgen testen of hij ook boodschappen kan doen.’

Uiteindelijk vonden ze een gezellig restaurant waar ze de auto’s op een rijtje konden parkeren.
Henry zette zijn Subaru helemaal vooraan.
Gerda parkeerde haar S-Cross keurig naast hem
Natasha zette haar Vitara zo neer dat de two-tone lak prachtig in de zon glansde.

Peter stapte uit, bekeek de drie auto’s en zei:
‘Eigenlijk hebben we het goed geregeld. Drie nieuwe auto’s, vier vrienden en twee stelletjes. Dat betekent dat we voortaan altijd ruzie kunnen maken over wie waar moet zitten.’
‘Jij zit bij mij,’ zei Natasha beslist.
‘Dat dacht ik al.’

Tijdens de lunch ging het gesprek natuurlijk uitsluitend over auto’s.

Henry vertelde over de technische mogelijkheden van zijn Subaru. Gerda vertelde hoe blij ze was met haar nieuwe S-Cross. Natasha was verliefd op haar Vitara en Peter beweerde dat hij vooral blij was dat hij zelf geen nieuwe auto had hoeven uitzoeken.

‘Dat klopt,’ zei Natasha. ‘Want als jij mocht kiezen, reden we nu allemaal in een bestelbus met een aanhanger.’
‘Een heel praktische bestelbus,’ verdedigde Peter zich.
‘Met een trekhaak,’ vulde Henry aan.
‘En een winch!’ riep Gerda.
Iedereen schoot in de lach.

Toen de rekening kwam, schoof Peter die voorzichtig naar Henry.
‘Jij hebt de grootste auto en een winch. Jij kunt de rekening vast wel trekken.’
Henry keek hem vernietigend aan.
‘Peter, ik heb een winch gekocht, geen geldmachine.’
Natasha pakte de rekening, keek ernaar en zei:
‘Jongens, laten we eerlijk zijn. We hebben vandaag drie prachtige auto’s opgehaald. We zijn veilig aangekomen, niemand heeft schade gereden en Henry heeft zijn winch niet nodig gehad.’
‘Nog niet,’ mompelde Henry.
‘En daarom,’ vervolgde Natasha, ‘trakteert ik gewoon iedereen, en dan jullie de volgende.’
Peter keek opgelucht.
‘Kijk, dat noem ik nou een vrouw met visie.’

Na de lunch reden de vier vrienden tevreden terug naar Rotterdam naar het huis van Natasha en Peter.

Gerda genoot van haar donkerblauwe metallic Suzuki A-Cross, die soepel en comfortabel over de weg gleed.

Natasha zat prinsheerlijk in haar ivory-black Suzuki Vitara, met haar lichtbruine lederen bekleding en alle luxe die ze zich maar kon wensen.

Henry reed trots in zijn groene metallic Subaru Forester, klaar voor het nieuwe werk dat op zijn pad zou komen.

En Peter?

Die zat naast Henry en genoot vooral van het feit dat Henry nú zo’n mooie auto had.

Zijn beste vriend kon eindelijk beginnen aan een nieuwe toekomst. De MWO uitreiking was volgende week, iets waarvan hij wist dat Henry daar niet op zat te wachten. Maar daarna kon hij wel in het huwelijksbootje stappen met die geweldige vrouw van hem. En gaan werken aan een nieuwe toekomst met haar.

Toen ze de oprit opreden en de auto’s naast elkaar en naast die van Peter parkeerde, stapte Henry als laatste uit en riep: “Volgende week gaan we met z'n vieren een echte offroadtocht maken!’

Gerda draaide zich langzaam naar hem toe.
‘Prima, Henry. Maar als jij die winch gebruikt om onze auto’s uit de modder te trekken, betaal jij de lunch.’
Peter stak zijn hand op.
‘En als we niet vast komen te zitten?’
‘Dan betaal jij de lunch Peter ,’ zei Natasha. ‘Je hebt vandaag ten slotte al genoeg bespaard om geen andere auto te kopen .’

De winch glom in het avondlicht toen ze naar binnen liepen. En ergens bij Suzuki CITO zaten Nico en Jan nog na te praten over hun bijzondere klanten.

Nico nam een slok koffie.
‘Denk je dat ze tevreden zijn?’
Jan knikte. “ Absoluut. Drie auto's verkocht, vier vrienden blij gemaakt.’
Hij zweeg even.
‘Maar ik verwacht dat Peter binnenkort weer hier op de stoep staat. “
Nico keek verbaasd naar Jan “ hoezo dat ? Zo oud is die S Cross van hem toch nog niet.”
“ Klopt “ zegt Jan. Maar hij stond wel heel verlekkerd naar die Subaru Forester, van zijn vriend te kijken “

Waarop ze beiden in de lach schieten.