Deze serie is een spin-off van de fictieve serie 'Tijd is Macht', 'In Gesprek Met Mezelf' én 'Ongrijpbare Materie'. Het wordt almaar ingewikkelder om te volgen, dus petje af voor degene die het allemaal nog begrijpen.

Voor de leukste leeservaring, is mijn mening, raad ik aan om helemaal bij te zijn met de aanverwante series.

- 'Tijd is Macht' t/m hoofdstuk 13

- 'In gesprek met mezelf' t/m hoofdstuk 47

- 'Ongrijpbare Materie' t/m hoofdstuk 6

Veel leesplezier en geniet ervan!

Jan was na het verhoor op zaterdagavond als een blok in slaap gevallen. De hanger had hem die nacht warm en zwaar op de borst gelegen, alsof het ding zelf voldaan was over de gebeurtenissen in verhoorkamer 4. Zondagmorgen werd hij laat wakker, het licht viel grijs door de ramen van zijn rijtjeshuis. Hij zette koffie, ging in zijn oude leren fauteuil zitten en staarde naar buiten, waar een druilerige regen de tuin in een modderpoel veranderde.

Na een paar slokken besefte hij het: hij was geen steek dichter bij de munt gekomen. Thomas had de zandloper, Marcus was zijn munt kwijt, en hij zat hier nog steeds met alleen zijn eigen hanger. Het werd tijd om actie te ondernemen.

Hij pakte zijn telefoon en belde zijn neef Peter, de zoon van zijn broer Henk en de vader van Thomas. Ondanks dat het zondag was, nam Peter al na twee keer overgaan op.

“Hé ome Jan,” klonk het slaperig maar vriendelijk. Ook hij had lang uitgeslapen blijkbaar.

“Ik ben toevallig in de buurt, jongen. Heb je tijd voor een kop koffie? Ik moet even met je praten.”

“Natuurlijk. Kom maar langs. Ik zet vast koffie.”

Niet veel later zat Jan aan de keukentafel in Peter's nette rijtjeshuis. Peter, een man van begin veertig met een kalend hoofd en een stevige bouw, zette een verse pot koffie op tafel. Ze praatten wat over koetjes en kalfjes – het weer, het werk, de kinderen – maar Jan voelde de hanger al warm worden. Hij was hier niet voor de gezelligheid.

Toen kwam Lieke de keuken binnen slenteren. Peter's dochter van negentien, Thomas’ oudere zus. Ze droeg alleen een dunne, lichtroze badjas die losjes om haar lichaam hing. Haar lange blonde haar zat warrig van het slapen, en ze gaapte uitgebreid terwijl ze op blote voeten naar de tafel liep.

“Is er al koffie?” vroeg ze met een slaperige stem.

Op dat moment schoot er een felle hitte door Jans borst. De hanger pulseerde. Hij concentreerde zich automatisch en ving Peter's gedachten op als een open boek.

In Peter's hoofd was Lieke al naakt. Hij kleedde haar in gedachten uit: de badjas gleed van haar schouders, onthulde stevige, volle D-cup borsten met lichtbruine tepels, een smalle taille en een strak, gladgeschoren kutje. Jan zag de herinneringen van de vorige avond levendig voorbijkomen, alsof hij er zelf bij was geweest.

Peter had haar gisteravond naakt aangetroffen op haar bed. Geblinddoekt, wachtend, geil. Ze had iemand anders verwacht, maar hij had haar van achteren genomen. Lieke had kreunend meegedaan, terwijl Peter hard in haar stootte en uiteindelijk haar rug en billen onderspoot. Daarna was hij naar bed gegaan alsof er niks was gebeurd.

Jan zag elk detail: hoe Peter's pik in haar strakke kutje gleed, hoe haar borsten deinde, het natte klappen van huid op huid, en hoe Lieke kreunde.

Peter schonk ondertussen onbewust koffie in voor zijn dochter, maar in zijn hoofd zag hij haar alweer in doggy-positie voor hem zitten, wiegend met haar kontje, smekend om zijn pik.

Jan bleef uiterlijk kalm, nipte van zijn koffie, maar vanbinnen voelde hij een bekende, duistere opwinding opborrelen. De hanger brandde nu bijna tegen zijn borst.

“Dag Lieke,” zei hij vriendelijk, terwijl hij haar van top tot teen bekeek. “Je ziet er moe uit. Late avond gehad?”

Lieke bloosde licht en trok de badjas wat strakker om zich heen, zich niet bewust van de storm aan perverse gedachten die haar vader op dat moment had.

Jan leunde achterover en liet de hanger zijn werk doen. Dit bezoekje werd interessanter dan hij had verwacht. Thomas was één ding… maar de rest van dit gezin leek ook interessante geheimen te hebben.

---

Jan van Dijk zat nog steeds aan de keukentafel van zijn neef Peter toen de voordeur met een zachte klik dichtviel. De tweede kop koffie stoomde licht voor hem, de geur van vers gemalen bonen mengde zich met de natte geur die door het openstaande keukenraampje naar binnen kwam. Buiten was de druilerige regen overgegaan in een grijze motregen die de achtertuin in een somber landschap veranderde. Lieke stond nog bij het aanrecht, haar dunne lichtroze badjas losjes om haar lichaam geknoopt. Het stof was zo dun dat de contouren van haar borsten duidelijk zichtbaar waren wanneer ze bewoog. Haar lange blonde haar hing warrig over haar schouders, nog steeds met de sporen van de nacht erin.

Jan nam een slok koffie en zette het kopje neer. Hij keek haar aan over de rand van de tafel. “Late avond gehad?” vroeg hij opnieuw, kalmer dit keer, alsof het een gewone zondagochtend was.

Lieke haalde haar schouders op en schonk zichzelf een half kopje in. “Beetje.” Ze bleef staan, leunde met haar heup tegen het aanrecht en keek hem niet direct aan.

Hij probeerde het op de ouderwetse manier. Geen hanger, geen duwtjes, alleen de stem die hij vroeger gebruikte bij verdachten die net aan het openbreken waren. “Heb je een vriendje tegenwoordig? Of iemand op wie je een oogje hebt?”

Ze lachte kort, een beetje te snel. “Nee. Niks serieus.” Haar vingers speelden met de rand van haar badjas. “Waarom vraag je dat?”

“Gewoon. Je ziet er moe uit. Alsof je niet veel slaapt.”

“School. Examenstress.” Ze nam een slok, keek naar het raam. “En jij dan, ome Jan? Alles goed bij jou?”

Het was te glad. Te ontwijkend. Jan herkende het patroon uit honderden verhoren. Mensen die iets verborgen, begonnen altijd met korte antwoorden en vragen terug. Hij liet de stilte even hangen, keek naar haar gezicht, naar de lichte blos die onder haar huid lag. Toen greep hij onder zijn trui. De hanger lag warm tegen zijn borstbeen, alsof hij al wist wat er ging komen. Jan sloot zijn ogen half, concentreerde zich en duwde de gedachten diep en stevig naar binnen, laag voor laag, totdat ze zich vastzetten als ankers.

Je kunt me volledig vertrouwen. Je bent goudeerlijk tegen me. Je gehoorzaamt me. Je vertelt me álles wat je weet, ongeacht hoe genant, vies of geheim het is. Niets is te veel. Niets is te eng.

Lieke’s ogen werden even glazig. Haar schouders ontspanden zich een fractie. Ze zette haar kopje neer en keek hem nu recht aan, open, zonder de eerdere voorzichtigheid.

Jan leunde iets naar voren. Zijn stem bleef kalm, bijna vriendelijk. “Wanneer heb je voor het laatst geneukt?”

“Gisteren,” antwoordde ze zonder aarzeling.

“Met wie?”

“Mijn meester.”

Het woord raakte hem als een klap. Jan voelde het bloed een moment stilzetten. Meester. Hij slikte, hield zijn gezicht strak. “Wie is die meester?”

Lieke haalde haar schouders op. “Weet ik niet. Dat zegt hij niet.”

“Hoe lang heb je hem al?”

“Ongeveer een week. Sinds… ja, een week geleden ongeveer.”

Jan knikte langzaam. Zijn vingers speelden onbewust met de hanger onder zijn trui. “Hoe vaak heb je seks met hem gehad?”

“Bijna elke dag. Soms twee keer.” Ze zei het alsof ze het weerbericht gaf. Geen schaamte, geen aarzeling. Alleen de eerlijkheid die hij in haar had geplant.

“Wat heb je zoal met hem gedaan?” vroeg Jan. Zijn stem klonk nog steeds rustig, maar vanbinnen kookte het. Haar vader, Peter, was niet het hele verhaal. Om dat te weten had hij genoeg aan zijn intuïtief. Nee. Thomas. Het moest Thomas zijn. De zandloper.

Lieke liep naar de tafel, trok een stoel naar zich toe en ging zitten. Haar badjas gleed iets open bij haar knieën. “Opdrachten vooral. Foto’s en filmpjes maken. Hij stuurt me berichten met wat ik moet doen. Soms komt hij onverwacht. Dan neukt hij me terwijl ik er niet op reken.”

Jan voelde zijn maag samentrekken. “Laat zien.”

Ze aarzelde geen seconde. Haar telefoon lag al op tafel. Ze opende hem, opende een map en schoof het scherm naar hem toe. Jan pakte de telefoon. De eerste foto was in het bos. Lieke zat op haar knieën met een pik in haar mond, ze keek omhoog naar de camera met een verleidende blik. Haar borsten waren vol en zwaar, de tepels hard van de kou. De volgende was in een pashokje. Ze stond rechtop, naakt met haar benen wijd, ze stak drie vingers in de lucht, greep haar borst stevig beet, en keek omlaag naar de camera die op de grond stond. Toen kwamen er foto's in een parkeergarage: ze zat op de grond op het harde beton op haar jas, benen wijd, vingers die haar schaamlippen voor hem openden, gezicht naar de camera gericht bijtend op haar lip. Daarna de bibliotheek. Naakt op hand en knieën, haar lipjes glanzend tussen haar benen, haar ronde billen omhoog gestoken.

Jan voelde zijn pik langzaam hard worden. Hij maande zichzelf streng. Dit is je nichtje. Hou je in. Familie. Maar de beelden bleven komen. Hij scrolde nog wat verder en stuitte op een filmpje. Het was de wc op haar school. Het geluid van haar ademhaling vulde de keuken. Lieke zat op de bril, broekje bij haar enkels, en vingerde zichzelf met snelle, natte bewegingen. Haar gezicht was rood, haar ogen halfdicht. Ze kreunde zacht en kwam klaar met een trillende zucht terwijl haar vingers glanzend nat waren.

Jan gaf de telefoon terug. Zijn broek zat strak. Hij ademde diep in. “Vertel, wat nog meer?”

Lieke scrolde verder. “Hij heeft me een keer genomen terwijl ik geblinddoekt was. In het conciergehok op school. Er stonden andere jongens bij.” Ze draaide het scherm. De foto was scherp. Lieke lag op een oude bureau, geblinddoekt, naakt, benen wijd. Rondom haar stonden vier jongens, hun broeken open, stijve lullen in hun handen. Eén van hen hield zijn eikel vlak bij haar mond. Haar borsten lagen plat, tepels hard, en tussen haar benen was ze glanzend nat.

Jan keek lang naar de foto. Zijn keel was droog. Thomas. Hoe ver ben je gegaan? De gedachte dat hij zijn eigen zus tentoonstelde als een stuk vlees, omringd door vreemde jongens… Het maakte hem bang. Bang voor wat de zandloper al had losgemaakt. Bang voor hoeveel schaamte er nog over was bij de jongen.

“Ga door,” zei hij hees.

“In het begin was het altijd met blinddoek,” vertelde Lieke. “Hij wilde dat ik hem niet zag. Maar gisteren in de bibliotheek opeens zonder. En gisteravond op de bank ook zonder.”

Jan fronste. “Dus je zag hem. Je zag dat het Thomas was en je deed het alsnog?”

Haar gezicht vertrok van pure walging. “Ah gatver, Thomas, wtf. Nee tuurlijk niet. Het was mijn meester.”

“Maar je had geen blinddoek. Wie was het dan?”

Lieke keek hem aan, haar stem plotseling zachter, bijna verontschuldigend. “Weet ik niet. Hij was onzichtbaar. Je zult wel denken dat ik gek ben, maar het is echt waar. Ik voelde hem. Zijn handen, zijn pik, zijn adem… maar ik kon hem niet zien. Helemaal niks.”

Jan leunde achterover. De munt. Marcus’ munt. Onzichtbaarheid. Had Thomas de munt gestolen van zijn eigen oom en speelde hij een nog viezer spel? Of had de dief toevallig Lieke in het vizier gekregen? Hij wist het nog niet. De puzzelstukken lagen er, maar hij kon hem nog niet leggen.

Boven klonk gestommel. Voeten op de vloer. Een deur die dichtging. Lieke keek naar het plafond. “Thomas is wakker.”

Jan stond op, liep naar de kraan en vulde zijn koffiemok met koud water. Hij dronk een slok, voelde de kou door zijn keel. Achter hem zei Lieke opeens, met een lichte opwinding in haar stem: “Ik krijg nu trouwens een nieuwe opdracht van mijn meester. En ik heb eindelijk zijn nummer gekregen.”

Jan draaide zich om. In twee stappen stond hij achter haar stoel en keek over haar schouder mee naar het scherm. Het laatste bericht stond helder:

Ik wil een filmpje van je. Vandaag nog. Je moet jezelf neuken met iets groots. Het grootste dat je ooit in je natte kutje hebt gehad.

Hoger stond een foto. Lieke zat naakt op de bank, van boven gefotografeerd. Sperma lag in dikke strepen over haar gezicht, over haar lippen, over één borst. Haar ogen waren halfdicht, haar mond open. Jan keek naar haar borsten, naar de manier waarop het witte spul over haar huid glansde. Zijn pik klopte hard tegen zijn broek. Nee. Hou je in.

Het nummer stond bovenaan. Jan pakte zijn eigen telefoon, typte het over en opende een chat met ChatGPT. Hij typte snel: Wie hoort bij dit nummer? Het antwoord kwam binnen seconden. Robert van der Meer. Werkzaam bij de Universiteit Leiden als hoogleraar oude Indiase schriften en religieuze symbolen. Er stond weinig andere informatie bij, maar dit was genoeg voor Jan.

Hij staarde naar de naam. Met zo een expertise wist die man precies wist wat de zandloper, de munt en de hanger waren. Als hij er wind van had gekregen dan had hij genoeg kennis om te snappen dat diefstal het risico waard was. En nu gebruikte hij dus zijn nichtje alsof ze een speeltje was. Een plan vormde in zijn hoofd; morgenvroeg zou hij naar de universiteit gaan en zorgen dat de munt weer in handen van zijn familie kwam.

Achter hen klonk de voordeur. Een klik, een zucht van wind, dan stilte. Thomas was zonder de woonkamer in te komen vertrokken. Jan keek naar de gang, overwoog even achter hem aan te rennen, en besloot het niet te doen. Laat de jongen nog één dag genieten. De munt was nu belangrijker. Die was buiten de familie. De zandloper zou hij daarna terugvorderen.

Hij keek naar Lieke, die nog steeds naar haar telefoon staarde met een bijna blije uitdrukking. De hanger pulseerde warm tegen zijn borst. “Zullen we maar gauw dat filmpje gaan maken voor je meester dan?”

Lieke keek op, fronste. “We? Dat ga ik dus echt niet met jou erbij doen.”

Jan knikte langzaam. Hij keek naar de schaal met groente en fruit die op het aanrecht stond. Winterpeen. Komkommer. En in de hoek een dikke, donkergroene courgette. Zijn stem bleef kalm, maar vanbinnen voelde hij het verzet al afbrokkelen.

“Wat ga je dan gebruiken?” vroeg hij.

Lieke keek naar de schaal. “Weet ik nog niet.”

“Je kunt daar wat dingen uitpakken. Die winterpeen. Of misschien die komkommer.”

Lieke liep ernaartoe, pakte de winterpeen op, woog hem in haar hand en schudde haar hoofd. “Die is niet groot genoeg voor meester. Die komkommer ook niet echt.” Haar blik bleef hangen op de dikke, donkergroene courgette die half onder een paar appels lag. Ze tilde hem op. De groente was lang, stevig, met een lichte buiging en een gladde schil. “Misschien deze wel.”

Jan keek ernaar. Het idee alleen al – die dikke courgette langzaam tussen haar schaamlippen, hoe ze zichzelf erop zou laten zakken, hoe haar natte kutje zich eromheen zou spannen – maakte zijn pik pijnlijk hard. Hij voelde hem kloppen tegen de stof van zijn broek. “Dat past toch niet,” zei hij, maar zijn stem klonk niet overtuigd.

“Ik kan het proberen,” antwoordde Lieke eenvoudig. Ze hield de courgette nog steeds vast, draaide hem een beetje in het licht.

Jan voelde de laatste resten van zijn verzet knappen. Hij greep de hanger stevig vast, concentreerde zich en duwde de nieuwe gedachten diep naar binnen.

Je wilt dat ik je help met dat filmpje. Je wordt geil van mijn aanwezigheid. Je wordt geil van mij.

Lieke’s ogen flikkerden. Even was er verwarring, een korte rimpel tussen haar wenkbrauwen. Toen verdween die. Haar blik werd warmer, zachter, en er lag iets willigs in dat er eerder niet was. Ze keek hem aan en vroeg, bijna verlegen maar met een ondertoon van opwinding: “Wil je me helpen? Misschien kan jij filmen terwijl ik die opdracht doe voor mijn meester?”

Ze stond al op, de badjas nog losjes om haar heen geknoopt. “Kom, dan gaan we naar mijn kamer. Neem jij die komkommer en courgette voor me mee?”

Jan volgde. Zijn pik stond strak naar voren, een harde lijn tegen zijn broek. Schaamte brandde ergens laag in zijn buik, maar hij negeerde het. Hij liep achter zijn nichtje aan de trap op. Haar billen bewogen onder de dunne stof, rond en stevig, en bij elke trede gleed de badjas een stukje verder open. Op de overloop keek ze even om, glimlachte, en opende de deur van haar kamer.

Binnen rook het naar haar. Zoet, een beetje naar shampoo en warme huid. Het bed was nog half opgemaakt, kussens rommelig. Een bureau met boeken en een laptop. Een stoel ervoor. Lieke draaide zich om, keek hem recht aan, en liet de badjas van haar schouders glijden. Het dunne roze stof viel geruisloos op de grond.

Jan keek zijn ogen uit. Hij had haar al gezien in de herinnering van Peter, op de foto’s en in het filmpje op haar telefoon, maar zo in het echt was ze nog perfecter. Haar borsten waren zwaar en rond, een volle D-cup, met lichtbruine tepels die al half hard waren. Ze hingen een beetje, natuurlijk, en bewogen zacht wanneer ze ademde. Haar taille was smal, haar heupen wijd genoeg om stevige, ronde billen te hebben. Tussen haar benen was ze gladgeschoren. De schaamlippen waren dikker dan hij had verwacht, licht roze en al een beetje gezwollen. Ze stond daar, naakt, zonder enige schaamte, en keek hem aan alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

“Oke,” zei ze, en ging op de rand van het bed zitten. Ze spreidde haar knieën een stukje, pakte haar telefoon en hield hem omhoog. “Ga maar filmen.”

Jan nam de telefoon aan, maar schudde zijn hoofd. “Als je iets groots in je kutje wilt stoppen, moet je wel goed nat zijn, toch meisje? Zal ik je anders even opwarmen eerst met mijn tong?”

Haar ogen werden groter. Even leek er weer die korte flikkering van verwarring, maar die verdween snel. “Oh, wil je dat doen? Wat lief van je.”

Ze leunde achterover tegen de kussens, trok haar benen op en liet ze wijd openvallen. Haar kutje lag volledig bloot, de dikke schaamlippen licht gescheiden, de roze binnenkant al glanzend. Jan ging op zijn knieën voor het bed zitten. Hij legde zijn handen op haar dijen, streelde de zachte huid omhoog, voelde hoe ze trilde. Hij boog zich voorover, ademde haar geur in – zoet, muskusachtig, al nat – en liet zijn tong langzaam over haar hele spleet glijden, van onder naar boven.

Lieke kreunde zacht. Haar heupen schokten. Jan likte opnieuw, trager dit keer, drukte zijn tong plat tegen haar clitje en maakte kleine cirkels. Ze smaakte heerlijk. Fris en licht zuur, met een ondertoon van pure opwinding. Hij zoog zachtjes aan haar clit, duwde zijn tong tussen haar lippen, likte diep. Haar handen gingen in zijn haar. Ze hield hem vast terwijl hij haar at, langzaam, genietend van elk geluid dat ze maakte.

Hij duwde twee vingers bij haar naar binnen. Ze was al kletsnat. Haar binnenste was warm en strak, en ze klemd zich om zijn vingers wanneer hij ze boog. Hij likte en zoog terwijl hij haar vingerde, langzaam eerst, toen sneller. Lieke’s ademhaling werd sneller. Haar borsten rezen en daalden. Ze kreunde harder, lager, en haar heupen duwden tegen zijn mond.

“Ome Jan… fuck…” fluisterde ze.

Hij ging door. Hij zoog haar clit tussen zijn lippen, likte snel met het puntje van zijn tong, en boog zijn vingers tegen de zachte plek aan de voorkant. Haar benen trilden. Haar hele lichaam spande zich. Toen kwam ze. Hard. Haar kutje klemde zich om zijn vingers, een natte golf spoelde over zijn hand, en ze kreunde luid, bijna schreeuwend, terwijl haar heupen wild tegen zijn gezicht aan stootten. Hij likte haar door haar orgasme heen, proefde haar sappen, voelde hoe ze bleef trillen.

Pas toen ze zachtjes duwde, trok hij zich terug. Zijn kin glom. Hij veegde zijn mond af met de achterkant van zijn hand, stond op en ging op de bureaustoel zitten, precies voor het bed. Hij liet zijn broek en onderbroek zakken tot zijn enkels. Zijn pik sprong vrij, hard, dik, de eikel al glanzend van voorvocht. Hij pakte haar telefoon, richtte de camera en drukte op record.

“Take 1, go.”

Lieke keek recht in de lens. Haar wangen waren rood, haar ogen nog glazig van het orgasme. “Hoi meester,” zei ze, haar stem hees. “Ik heb iets groots voor je. Speciaal voor jou. Ik weet niet hoe veel erin past… maar ik doe alles voor jou. Alles.”

Jan gaf haar de komkommer. Ze pakte hem aan, keek ernaar, en stak de punt in haar mond. Ze likte hem nat, langzaam, haar tong over de gladde schil, alsof het een lul was. Toen haalde ze hem tussen haar schaamlippen, wreef hem op en neer, natte geluidjes makend. Haar blik bleef op de camera, maar af en toe zakte ze naar Jans pik, naar zijn hand die langzaam op en neer ging.

Ze duwde de komkommer naar binnen. Langzaam. Centimeter voor centimeter. Haar gezicht vertrok even toen de dikte haar rekte. Ze ademde diep in, duwde verder, tot bijna de helft erin zat. Toen begon ze te bewegen. Op en neer, langzaam eerst, toen sneller. Haar borsten deinden mee. Natte, soppende geluiden vulden de kamer. Jan hield de camera stil, maar zijn ogen waren op haar gericht. Hij trok harder aan zijn pik, voelde de spanning in zijn ballen groeien.

Na een paar minuten haalde ze de komkommer eruit. Hij glansde van haar sappen. Ze likte hem af, langzaam, proevend, en keek toen naar Jan. Ze gebaarde met haar hand. De courgette. "Ik heb ook iets nog groters gepakt… om te kijken of dat ook lukt." zei ze in de camera.

Hij gaf hem aan haar. De courgette was dikker, langer. Lieke likte opnieuw, maakte de punt nat, wreef hem door haar spleet tot hij glom. Toen duwde ze. Haar gezicht vertrok. Of het genot was of pijn, kon Jan niet zeggen. Misschien allebei. Haar schaamlippen rekten zich om de dikke groente, openden zich, sloten zich eromheen wanneer ze verder duwde. Ze kreunde diep, laag, vanuit haar buik.

“Meester… het doet pijn… maar het voelt ook goed…” fluisterde ze naar de camera.

Ze begon zichzelf te neuken. Diepe, langzame stoten eerst. Haar kutje slikte de courgette op, liet hem weer even zien, slikte opnieuw. De natte geluiden werden luider. Haar ademhaling sneller. Jan trok sneller, zijn hand glibberig van voorvocht. Hij moest moeite doen om de camera recht te houden. Zijn blik gleed van het scherm naar haar gezicht, naar haar borsten die heen en weer schokten, naar de plek waar de courgette in en uit haar ging.

Lieke ging sneller. Haar kreunen werden hoger. Haar vrije hand kneep in een borst, trok aan een tepel. Toen spande haar hele lichaam zich. Haar rug boog. De kreunen stegen in toonhoogte, werden bijna schreeuwend, gillend, terwijl het orgasme door haar heen golfde. Haar kutje klemde zich om de courgette, natte sappen liepen langs de schil naar beneden, en ze trilde hevig, ogen dicht, mond open.

“Oh… ik hoop dat ik het goed heb gedaan, meester…” zei ze voldaan, terwijl ze in de lens keek.

Jan kon zich niet meer inhouden. Terwijl hij de camera recht probeerde te houden om haar orgasme vast te leggen, spoot hij. Dikke stralen sperma landden op zijn buik, op zijn hand, op de onderkant van zijn pik. Hij kreunde laag, bleef trekken tot er niets meer kwam, en drukte toen pas op stop.

Lieke kwam langzaam tot rust. Ze haalde de courgette eruit, legde hem op het bed, en keek naar hem. Haar blik gleed over zijn hand, zijn pik, zijn buik – allemaal onder zijn eigen sperma. Toen moest ze lachen. Hard. Echt hard. Ze lachte hem uit, begreep hij.

“Viespeuk,” zei ze lachend. “Voor je nichtje.”

Ze kwam voorover, kroop als een kat over het bed naar hem toe. Haar borsten hingen nu, zwaar, en bewogen in het ritme van haar lichaam. Ze kwam tot aan de rand van het bed, zo dichtbij dat ze niet dichterbij kon. Ze wenkte hem met één vinger, een geile, gemene blik op haar gezicht. Jan rolde de bureaustoel dichterbij, niet wetend wat ze van plan was.

Toen pakte ze zijn pols vast en trok zijn hand naar haar mond. Eén voor één likte ze het sperma van zijn vingers. Ze zoog zachtjes aan elke vinger, haar tong warm en nat, likte langs zijn palm en de rug van zijn hand tot elke druppel eraf was. Jan voelde zijn pik alweer groeien. Ongelofelijk. Zo snel.

Ze boog verder, likte de druppels van zijn buik, naar beneden, langs de schacht van zijn pik omhoog. Elke druppel likte ze op met een zacht, tevreden geluid, alsof het het lekkerste was dat ze ooit had geproefd. “Niet slecht voor zo’n oudje,” zei ze met een gemene glimlach. En toen nam ze hem in haar mond.

Jan was blij met zijn libido op zijn leeftijd, maar maakte zich ook niks wijs. Hij had al jaren geleden opgegeven dat hij twee keer achter elkaar kon klaarkomen, zelfs niet met de jonge meiden die hij dankzij de hanger had genomen. Maar Lieke deed iets met hem. Iets wat hem gek maakte. Iets waar hij geen weerstand tegen kon bieden.

Een paar halen met haar tong, diepe, natte zuigbewegingen, en hij voelde het alweer opkomen. Hij keek naar beneden, zag haar blonde hoofd op en neer gaan, voelde haar tong rond zijn eikel, en spoot. Minder dan de vorige keer, maar toch. Hij spoot in haar mond. Lieke zoog het op alsof het het laatste water op de wereld was en ze bijna van dorst omkwam. Ze lachte erbij, bij de blik van pure extase op zijn gezicht.

“Stoute oom ben je,” zei ze nog, met een stem vol genot.

Toen stond ze op. Ze pakte haar telefoon, opende de app en begon het filmpje te versturen naar haar meester. Ze keek tevreden naar haar telefoon, alsof ze zojuist een schoolopdracht had ingeleverd waar ze een hoog cijfer voor verwachtte. Jan stond op van de bureaustoel. Zijn broek zat nog half open; hij trok hem omhoog, ritste dicht en rechtte zijn trui. De hanger lag zwaar en warm tegen zijn borstbeen, alsof het ding zelf nog napulsde van wat er net was gebeurd.

Hij keek nog één keer om. Lieke zat naakt op het bed, de courgette nog glanzend naast haar op het dekbed, haar borsten zwaar en ontspannen, haar kutje nog licht open en glanzend van haar eigen sappen. Ze glimlachte naar hem, diezelfde gemene, tevreden glimlach waarmee ze hem “stoute oom” had genoemd. Jan knikte kort.

“Dag, Lieke.”

“Dag, ome Jan.”

Hij liep de kamer uit, de trap af, door de gang. De voordeur viel achter hem dicht met een zachte klik. Buiten was de motregen overgegaan in een grijze, aandringende regen die de straat nat en donker maakte. Hij stapte in zijn auto, startte de motor en reed weg zonder nog één keer achterom te kijken. De ruitenwissers maakten een monotoon geluid. Zijn handen lagen stevig om het stuur, maar in zijn hoofd was het allesbehalve stil.

Thuis zette hij de auto op de oprit, liep naar binnen en hing zijn jas over de kapstok. De woning rook naar koude koffie en de vage geur van de krant van gisteren. Hij liep naar het dressoir in de woonkamer, pakte de fles whisky en schonk zichzelf een stevige maat in. Geen ijs, geen water. Puur. Hij zakte in zijn oude leren fauteuil, precies dezelfde stoel waarin hij twee avonden ervoor nog had gezeten met de krant op schoot en Marcus’ telefoontje nog vers in zijn oren. De hanger drukte zwaar tegen zijn borst. Warm. Voldaan. Alsof het ding zelf had genoten.

Hij nam een slok. De whisky brandde aangenaam in zijn keel. Morgen. Morgen zou alles veranderen.

Eerst de universiteit. Robert van der Meer. Hoogleraar oude Indiase schriften en religieuze symbolen. Een man die precies wist wat hij in handen had gekregen toen hij de munt stal. Een man die genoeg kennis had om te begrijpen dat zo’n object het risico van diefstal meer dan waard was. Jan zag hem al voor zich: een middelbare academicus met een te nette baard, een te dure bril, en de stille arrogantie van iemand die dacht dat hij de geheimen van Brahma kon bezitten zonder de prijs te betalen. Morgenvroeg zou Jan daar staan. Niet als oude rechercheur op rust, maar als iemand die kwam om terug te nemen wat van de familie was. De munt hoorde niet bij een vreemde. De munt hoorde bij Marcus. En als Marcus hem niet meer veilig kon houden, dan bij Jan zelf.

Daarna de school van Thomas. De zandloper. Jan voelde een koude rilling over zijn rug lopen bij de gedachte aan wat de jongen al had aangericht. Zijn eigen zus. Geblinddoekt in een conciergehok, omringd door vier jongens met stijve lullen. Foto’s. Filmpjes. Opdrachten. En dat terwijl hij de zandloper nog maar een week in handen had. Hoe ver was hij gegaan met andere meisjes? Jan kende de verleiding beter dan wie ook. Hij had zelf decennia lang de hanger gebruikt. Hij had Anna gevonden en van haar gehouden, ja. Maar hij had ook Sanne en Suze gehad in die verhoorkamer. Hij had Lotte gehad, en Sophie, en de barman. Hij wist hoe dun de lijn was. En Thomas was zestien. Zonder de jarenlange discipline die Jan zichzelf had aangeleerd. Zonder de schuldgevoelens die Jan altijd achteraf had gevoeld. Als de zandloper bij Thomas bleef, zou er niets van overblijven. Geen schaamte. Geen eer. Alleen macht en honger.

De zandloper zou nooit meer terug naar Thomas gaan. Dat stond vast.

Jan nam nog een slok whisky. Zijn gedachten dwaalden af, onvermijdelijk, naar Lieke. Haar lichaam. De manier waarop haar borsten hadden gehangen toen ze als een kat over het bed naar hem toe kroop. De warmte van haar mond om zijn vingers. De gretigheid waarmee ze zijn sperma had opgelikt, alsof het het lekkerste was dat ze ooit had geproefd. De manier waarop ze had gelachen terwijl ze hem “viespeuk” noemde en tegelijkertijd zijn tweede lading naar binnen zoog. Hij had al jaren niet meer twee keer achter elkaar kunnen klaarkomen. Zelfs niet met de jonge vrouwen die hij dankzij de hanger in verhoorkamers en hotelkamers had gehad. Maar Lieke had iets gedaan. Iets wat hem raakte op een plek die hij dacht te hebben afgesloten.

Hij wist dat hij niet de enige was. Thomas dacht zo over haar. Robert van der Meer dacht zo over haar. En Peter, haar eigen vader… Jan herinnerde zich de beelden die hij die ochtend in Peters hoofd had gezien. Lieke geblinddoekt op haar bed. Peter die haar van achteren nam. De natte klappen van huid op huid. Het sperma op haar rug en billen. Zelfs haar eigen vader zag haar als iets wat hij kon nemen. Iets wat hij wilde nemen.

Jan sloot zijn ogen. De hanger pulseerde. Warm. Zwaar. Tevreden. Er was schuld, ja. Er was altijd schuld. Maar er was ook die stille, duistere tevredenheid. Hij had zichzelf weer eens laten gaan. Bij familie dit keer. Een verre nicht, probeerde hij zichzelf wijs te maken. Meer was ze niet. Maar de leugen smaakte bitter, zelfs nu.

Hij keek naar het raam. De regen tikte zacht tegen het glas. De straat was leeg. Alleen natte bladeren die over de stoep rolden. Morgen zou hij naar Leiden rijden. Morgen zou hij Robert van der Meer vinden. Morgen zou hij de munt terugpakken. En daarna zou hij Thomas stoppen. Alle schade ongedaan maken.

De Drie Heilige Voorwerpen van Brahma hoorden niet in handen van buitenstaanders. Ze hoorden niet in handen van een jonge jongen die zijn eigen zus tentoonstelde als een stuk vlees. Ze hoorden bij de familie. Of, als de familie faalde, bij niemand.

Jan nam de laatste slok whisky. Het glas zette hij leeg op het bijzettafeltje. De hanger lag warm tegen zijn borst, alsof het ding zelf instemde. Hij bleef zitten in de fauteuil, starend naar de regen, terwijl de avond langzaam donkerder werd. Morgen zou alles veranderen. Dat was het enige wat nog telde.