“Ik bedoel dat het klinkt als iets uit een spionagefilm, Dan,” zei Sarah terwijl ze haar armen en benen strekte op de passagiersstoel. “Voor wie werkt die Peter eigenlijk?”

Sarah kroop ineen op de passagiersstoel van hun auto terwijl Dan hen over de I-80 naar Chicago reed. De kinderen logeerden weer bij haar ouders. Sarah was nerveus. Haar zenuwen kwamen niet door hun gesprek, maar door wat hen in Chicago te wachten stond. Ze had het gevoel dat ze een leeuwenkuil binnenliep, maar ze wist niet of ze dat nu wel of niet spannend vond.

“Ik heb geen idee. Hij is er nogal geheimzinnig over,” antwoordde Dan. “Maar het lijkt niet zo moeilijk. Ik hoef alleen maar iets in de achterkant van Byrons computer te pluggen.”

“En hij gaat je daar tweehonderdvijftigduizend dollar voor betalen?” zei Sarah. “Het lijkt bijna te mooi om waar te zijn.”

“Ik wil niet al mijn eieren in één mandje leggen,” zei Dan, “maar we zouden het op zijn minst moeten overwegen.”

“Is bedrijfsspionage illegaal,” vroeg Sarah. “Kun je hier echt problemen mee krijgen?”

“Dat is...” begon Dan, “waarschijnlijk verstandig om eens uit te zoeken.”

“Oké, laten we het in ieder geval eens onderzoeken,” zei Sarah. “Ben je ooit eerder in Byrons kantoor geweest?”

“Nooit,” zei Dan.

“Oké, dus als je niet wordt uitgenodigd, moet je een soort spionagetruc uithalen om er ongemerkt binnen te komen en de afluisterapparatuur te plaatsen. Dat klinkt riskant,” zei Sarah.

“Dat zou kunnen,” zei Dan. “Ik heb alleen nog geen andere oplossing kunnen bedenken. Ik blijf solliciteren, maar ik hoor niets terug.”

“Hoe gaat het met je freelanceklanten,” vroeg Sarah.

“Het gaat eigenlijk goed met hen allemaal,” zei Dan, 'ik ben alleen zo ontzettend moe. Ik sta vroeg op en werk aan freelanceklussen, ga dan naar mijn werk en werk 's avonds nog een paar uur voor mijn freelanceklanten. Ik probeer overdag ook nog wat tijd vrij te maken, maar ik doe het liever niet op kantoor.”

“Dat is logisch. Waarschijnlijk maar goed ook,” zei Sarah, terwijl ze naar haar man keek. Hij zag er ongelooflijk sexy uit, met die gespannen spieren in zijn armen terwijl hij het stuur vasthield. “Denk je dat je op een punt komt met dat werk waarop je kunt stoppen met werken voor Walt?”

“Misschien,” zei Dan. “Sentinel betaalt goed. Ik denk dat ik die stap wel zou durven zetten als ik nog een paar van zulke klussen had.”

“Nou, laten we eens kijken of we je aan meer klanten kunnen helpen. Misschien kan ik dit weekend even op LinkedIn kijken naar bedrijven die goed bij je passen,” zei Sarah, terwijl ze het verkeer de stad in zag rijden.

“Dat zou ik wel willen,” zei Dan, terwijl hij zijn hoofd draaide om haar aan te kijken. “Het is fijn om hier niet alleen voor te staan, dat jij me steunt en helpt.”

'Ik vind het ook leuk om er deel van uit te maken,” zei Sarah. “Gewoon een andere branche zien en hoe andere bedrijven werken.”

“En jij dan,” vroeg Dan. “Wat gaan we doen met je griezelige baas?”

“Pff,” lachte Sarah. “Doe niet alsof het je niet opwindt dat hij me lastigvalt. Maar bedankt. Ik weet het niet. Echt niet. Ik heb hem eerst onderschat, maar hij heeft snel de macht gegrepen en mensen die hem in de weg zouden kunnen staan, aan de kant geschoven. Niemand kan hem nu nog tegenspreken.”

“Hé, het is één ding om met mijn toestemming mijn vrouw lastig te vallen. Het is een heel ander verhaal als hij het uit zichzelf probeert,” zei Dan. Sarah lachte en schudde haar hoofd. “Maar even serieus,” ging Dan verder en zijn toon werd somberder. “We vinden wel een oplossing. Zelfs als dat betekent dat we ergens anders moeten kijken.”

“Ik weet het,” zei Sarah. “Maar ik heb er zoveel van mezelf in gestoken. Ik zou het vreselijk vinden om daar weg te gaan. Maar er verandert veel.”

Ze reden de volgende paar minuten zwijgend verder, beiden starend door de voorruit. De drukke snelweg was vol met auto's en er was in beide richtingen veel verkeer. Het was een warme dag en het leek alsof veel toeristen de stad in trokken, terwijl de stadsbewoners de andere kant op gingen.

“Wanneer denk je dat je naar Minnesota moet,” vroeg Sarah.

“Ik weet het niet zeker. Waarschijnlijk binnenkort,” zei Dan.

“Wil je dat ik met je meega,” vroeg Sarah.

Dan zuchtte even. “Nou, je aanwezigheid is gevraagd,” zei hij.

“Oh ja?” zei Sarah. “Over enge types gesproken. Nou, misschien kan ik, terwijl jij ze probeert te imponeren met je zakelijke praatjes, even naar binnen glippen en de afluisterapparatuur plaatsen.”

“Zorg er alleen voor dat Byron je niet betrapt,” zei Dan, terwijl hij naar de weg keek.

“Oh, maak je geen zorgen,” klonk Sarah ondeugend. “Als hij je betrapt, kan ik hem vast wel aan.”

Dan draaide zijn hoofd om naar zijn vrouw en zag dat ze hem aanstaarde. Ze zag eruit alsof ze elk moment op hem af kon springen en hem kon berijden. “Dat geloof ik graag,” zei hij uiteindelijk. Hij keek nog een keer naar haar, waarna hij zijn aandacht weer op de weg richtte. “We zijn er bijna,” zei hij.

Dan zette zijn richtingaanwijzer aan en nam de afslag van de snelweg. Het stel kwam met elke seconde dichter bij Dans appartementencomplex. “Wat denk je dat Lester zal zeggen als we daar aankomen,” vroeg Sarah zachtjes. “Denk je dat hij nog steeds zal aandringen op een date?”

“Honderd procent,” zei Dan. “Je bent bloedmooi en je bent het beste wat zijn trieste leventje ooit is overkomen. Het zou me niet verbazen als hij vanavond nog een date wil.”

Sarah perste haar dijen tegen elkaar, in de hoop dat Dan het niet zou merken – de gedachte dat Lester haar vanavond zou nemen... Die gedachte was vandaag al vaak door haar hoofd geschoten, maar toen Dan het hardop zei, voelde het veel echter. “We lossen dit ook wel op, Dan,” zei ze. “Het is maar tijdelijk.”

“Ik weet het,” zei Dan terwijl hij de parkeerplaats van het appartementencomplex opreed. Hij vond een vrije plek en zette de motor af. “Ik pak onze tassen.”

De liftdeuren gingen open en ze liepen de gang in, op weg naar Dans appartement. Sarah voelde haar ademhaling stokken en haar hart bonkte in haar keel. Ze wisten allebei wat hen te wachten stond als ze de drempel van dat appartement overstapten.

Dan liep iets achter Sarah aan en trok de handbagagekoffers met zich mee. Hij kon het niet laten naar haar prachtige heen en weer bewegende en tegen de stof van haar strakke jeans drukkende billen te staren. Er was geen manier waarop Lester niet meteen op haar zou springen zodra ze het appartement binnenkwamen. En Dan wist niet helemaal zeker wat hij daarvan moest denken.

Hij had veel met Sarah besproken. Hij had het gevoel dat ze zich in een goede, veilige positie bevonden om vol vertrouwen hun fantasieën na te jagen, maar een deel van hem voelde zich nog steeds ongemakkelijk. Het was een constante innerlijke strijd. De vorige keer had hij het gevoel dat hij de draak eindelijk had verslagen door de controle te nemen. Was hij zichzelf aan het voor de gek houden door te denken dat hij de controle nog steeds had als het weer zou gebeuren?

Sarah deed de deur van het appartement open en stapte naar binnen, de deur voor Dan openhoudend. Opnieuw de aanval inzetten, dacht Dan en hij stapte het schemerige appartement binnen. Hij deed het licht aan en de vertrouwde meubels en decoratie kwamen in beeld.

“Laten we eerst even uitpakken,” zei Sarah, terwijl ze haar handbagagekoffer van Dan aannam en naar zijn slaapkamer liep.

Nadat het stel zich had geïnstalleerd, namen ze plaats op de bank in de woonkamer. Ze hadden allebei hun telefoon bij de hand en zochten naar verschillende restaurants en activiteiten die ze konden doen tijdens Sarahs bezoek. Hoewel het appartement haar wilde fantasieën werkelijkheid liet worden, wilde Sarah vooral even weg van haar werk. Een andere omgeving met nieuwe dingen om haar bezig te houden was precies wat ze nodig had.

“Wat dacht je van Chinees,” vroeg Dan.

“We kiezen altijd hetzelfde restaurant,” zei Sarah. “Ik wil iets nieuws proberen dat ik thuis niet kan krijgen.”

“Oké,” zei Dan, “laten we verder zoeken.”

“Heb je al eens een Chicago deep-dish pizza gegeten,” vroeg een mannenstem achter hen.

Sarah en Dan draaiden zich om naar de gang waar Lester stond. Hij droeg zijn oversized basketbalbroek met oranje vlekken. Hij had geen sokken aan, maar zijn te grote shirt hing los om zijn lijf en zat strak om zijn buik. Er hing een afbeelding van een vintage joystick uit de jaren tachtig met de tekst: “Kom met mijn joystick spelen?”

De rest van Lester zag er niet veel beter uit. Zijn gezicht was ongeschoren en onverzorgd. Grof, schaamhaarachtig haar bedekte zijn nek en gezicht. Het sloot aan op zijn dunner wordende, vettige haar. Dan kon alleen maar gissen hoeveel dagen het geleden was dat hij het gewassen had. Zijn priemende ogen keken het stel aan.

“Lester,” zei Dan vlak, en richtte zijn aandacht vervolgens op zijn vrouw. “Weet je, ik weet niet of Sarah dat ooit gehad gegeten.”

“Ik kan me niet herinneren dat ik het ooit gegeten heb,” zei Sarah. “Het klonk eerlijk gezegd altijd een beetje vies. Veel te veel geld.”

“Oordeel er niet over voordat je het geprobeerd hebt,” zei Lester met een wrange glimlach. “Er zijn genoeg dingen waar je vast niet over hebt nagedacht, maar als je er eenmaal van geproefd hebt, kun je niet meer stoppen.”

Dan rolde met zijn ogen en Sarah, die bloosde draaide zich weer naar Lester om. “Is er iets specifieks waar je op doelt,” vroeg ze.

“Ik denk dat jullie allebei wel weten waar ik het over heb,” zei Lester.

“Nou, zeg het dan,” daagde Sarah hem uit.

Lester keek Sarah met een frons aan en liep de kamer in. Hij liep om de bank heen, langs Sarah, tot hij voor hen stond. “Dit,” zei hij, terwijl hij naar hen drieën gebaarde. “Ik geef toe, in het begin wist ik het zelf ook niet zeker. Ik was blij om met je naar bed te gaan, Sarah, maar ik was bang dat Dan iets van die homo-onzin zou proberen.”

“Wel verdorie,” sneerde Dan. “Ik heb daar op geen enkel moment iets over gezegd.”

“Nou, nadat ik er online over gelezen had, hield ik er rekening mee,” zei Lester. “Maar ik denk dat we er allemaal wel iets aan hebben overgehouden. Ik die met zo'n schoonheid als Sarah heb kunnen vrijen. Extra pluspunten dat het jouw vrouw is, Dan. En jij vindt het leuk om haar seks te zien hebben,” vervolgde hij Dan aankijkend. “Om haar te zien genieten op een manier die jij haar nooit zou kunnen geven.”

“Dat gaat een beetje te ver, vriend,” zei Dan, terwijl hij opstond om Lester in de ogen te kijken. “Daag me niet uit. De enige reden dat je hier überhaupt bij betrokken bent, is omdat wij het toestaan. Na wat je de vorige keer hebt uitgehaald, mag je blij zijn dat ik je niet harder het huis uit heb gegooid.”

“Ik ben misschien een beetje doorgeslagen, maar kun je me dat kwalijk nemen?” zei Lester, terwijl hij naar Sarah gebaarde. “Hoe kon ik de kans laten schieten om tussen die benen te kruipen?”

“Zo is het is genoeg,” zei Sarah, terwijl ze opstond en zich bij de tegenover elkaar staande mannen voegde. “Ik ben hier, oké? Ik wil niet dat jullie over me praten alsof ik een object ben. Lester, ik zat de laatste paar keer niet in de beste stemming, oké? Wat we deden had niet mogen gebeuren. Die keren waren een vergissing.”

“Echt?” zei Lester. “Je had een behoefte en ik was er om die te vervullen. Zo simpel is het. Je kunt het verbloemen zoals je wilt, maar dat is wat er gebeurde.”

“Het was een vergissing,” zei Dan. “Laat het los. Wij laten het los. Ik raad je aan dat ook te doen.”

Lester grinnikte. “Het zal moeilijk zijn om te vergeten, maar ik zal mijn best doen,” zei hij.

De drie stonden daar ongemakkelijk bij elkaar, niet wetend wat ze tegen elkaar moesten zeggen. Dan voelde de seksuele spanning in de lucht. Sarah probeerde Lester niet recht in de ogen te kijken, maar het was moeilijk. Ze voelde haar tepels tegen haar beha drukken, haar lichaam reageerde op zijn aanwezigheid. Ooit was hij gewoon Dans onhandige huisgenoot, maar nu associeerde ze hem op de één of andere manier alleen nog maar met seks.

“Maar,” zei Lester, die uiteindelijk de stilte verbrak, “ik zag de brief van de huisbaas. De huur gaat omhoog. Heb je al een nieuwe plek gevonden om te wonen?”

“Nog niet,” zei Dan, “en ja, de huur gaat wel wat omhoog.”

“Meer dan wat,” zei Lester, Sarah van top tot teen bekijkend.

“Ben je nog steeds geïnteresseerd in onze deal, Lester,” vroeg Sarah.

Lester trok een wenkbrauw op en keek hen beiden aan. “Misschien. Ik ben verbaasd dat jullie nog steeds geïnteresseerd zijn,” reageerde hij.

“Voor nu kan het nog wel,” zei Dan.

“Ik weet het niet,” zei Lester. “Ik was bang dat je van gedachten zou veranderen,” zei Lester, terwijl hij Dan aankeek. “Dat je boos zou worden als je me met je vrouw zag en gewelddadig zou worden. Dat gebeurde de vorige keer ook. Ik wil niet dat het nog een keer gebeurt.”

“Dat komt omdat je het achter mijn rug om deed,” zei Dan. “Als we zo doorgaan, moet ik erbij zijn en de controle hebben.”

“Ik weet het niet,” zei Lester opnieuw terwijl hij Sarah aankeek. “Ik zal steeds op mijn hoede zijn voor een klap tegen mijn achterhoofd. Ik weet niet zeker of ik je kan geven wat je nodig hebt als Dan constant over onze schouders meekijkt.”

“Dit is wat we willen,” zei Sarah. “Wij moeten de controle hebben. Daar valt niet over te onderhandelen.”

“Alles is onderhandelbaar,” zei Lester. “Je vergeet ook dat de huur omhoog is gegaan. De deal is veranderd. Ik moet nu meer uit eigen zak betalen. Jij krijgt een gratis plek om te wonen in ruil voor een paar dates. Ik vind het niet meer eerlijk.”

“Waar wil je naartoe, Lester,” vroeg Sarah.

“Ik wil dat we de illusie laten varen,” zei Lester. “Laten we onze kaarten op tafel leggen en het beestje bij de naam noemen. Het gaat niet alleen om dates. Het gaat om seks. Verbluffende orgasmes voor Sarah en jij wil ernaar kijken, Dan. Dus vanuit mijn perspectief krijg jij een bonus van de deal.”

“Heb je Sarah gezien?” zei Dan. “Het feit dat je überhaupt over de voorwaarden onderhandelt, is absurd.”

“Sarah is niet goed voor mijn bankrekening,” zei Lester. “Nog niet ten minste. Als we zo doorgaan, wil ik de boel wat opfleuren.”

“Wat bedoel je met 'de boel opfleuren',” vroeg Sarah. Ze voelde zich al opgewonden raken bij het idee van een onbekend element waar Lester het over had.

“Ik heb er nog niet helemaal over nagedacht,” loog Lester, “maar ik wil wat suggesties doen over hoe de 'date'-avonden eruit zouden kunnen zien. Misschien wil je een uitdaging aangaan als we uitgaan?”

“Ik kan niet beloven dat ik overal mee instem,” zei Sarah. “Maar we kunnen er in ieder geval over nadenken. Wat denk je ervan, Dan?”

“Natuurlijk,” zei Dan, “maar we behouden wel het vetorecht over alles wat we niet leuk vinden.”

“Goed,” zei Lester, terwijl hij zijn handpalm naar Dan uitstak. Dan keek er met afschuw naar, maar stak aarzelend zijn hand uit en schudde die. Lesters handpalm voelde zweterig aan en Dan trok een vies gezicht. Lester liet Dans hand los en draaide zich naar Sarah. Hij stak zijn hand ook naar haar uit.

Sarahs verzorgde hand reikte naar hem uit en raakte de zijne. Ze voelde een elektrische schok door haar lichaam gaan toen hun huiden elkaar raakten. Lester kneep een paar keer in haar hand, waarna er een grijns op zijn gezicht verscheen. Hij trok haar arm naar voren, waardoor ze naar voren schoot en met haar lichaam tegen dat van hem botste. Terwijl ze nog aan het bijkomen was, drukte Lester zijn mond op haar lippen en duwde zijn tong in haar mond.

Sarah voelde haar lichaam tegen het zijne smelten en opende haar mond wijder terwijl zijn tong met die van haar danste. Pas toen ze zichzelf hoorde kreunen in zijn mond, leek haar verstand haar lichaam in te halen. Ze duwde zich van Lester af en draaide zich om naar Dan, die duidelijk geschokt was. “Wat in hemelsnaam?” zei Dan.

“Had ik het niet duidelijk genoeg gemaakt?” zei Lester. “We laten alle schijn vallen. We weten allemaal dat het hier om seks gaat. Vanaf nu ga ik me niet meer inhouden.”

“Dat was niet wat we hadden afgesproken,” zei Sarah. “We zeiden meer pit, dat was de afspraak.”

“Nou, niemand heeft me gezegd dat ik moest stoppen,” grijnsde Lester. “Dus? Wordt het vanavond of morgen onze date night? Ik heb wel zin in pizza na dit alles. Ik bestel er wel één.”

Dan en Sarah wisselden een blik. “Oké, vanavond,” zei Dan. “Laten we dit maar achter de rug hebben.”

“Oké,” zei Lester, breed glimlachend. “Ik bestel zo pizza's. Maar er komt straks nog een vriend langs. We kunnen onze date night voortzetten nadat hij weg is, goed?”

“Ik dacht dat je geen vrienden had,” zei Dan.

“Jawel,” zei Lester. “Weet je nog dat je er eentje hebt laten toekijken hoe ik seks had met je vrouw.”

“Oké,” onderbrak Sarah Lester, “er is hier genoeg testosteron. Natuurlijk Lester, maakt niet uit, later kan ook.”

“Prima, wat willen jullie op je pizza,” vroeg Lester.

Sarah weerstond de neiging haar lippen aan te raken op de plek waar Lester haar had gekust. Lester had hen alleen gelaten en was teruggegaan naar zijn slaapkamer. Ze vroeg zich af wat hij daar de hele tijd in zijn eentje deed. Ze wist dat hij videogames speelde, maar er moest meer zijn. Ze dacht aan zijn bed en schudde haar hoofd, in een poging die gedachte te verdringen.

“Hebben we zojuist een grote fout gemaakt?” zei Dan, terwijl hij naar zijn op de bank zittende vrouw keek. Hij zat tegenover haar in één van de grote, comfortabele leren fauteuils. “Ik kan nog steeds niet geloven dat we dit doen. Met hem. Ik vind dat woord 'pit' zo vaag.”

“We kunnen hem aan,” zei Sarah. Ze wist niet zeker of ze het geloofde, maar het voelde goed om te zeggen. “Wat de pit ook is, we vinden er wel een oplossing voor.”

Sarah likte haar lippen, proevend waar Lesters lippen waren geweest. “Trouwens...” ging ze verder en haar ogen dwaalden af naar haar man om hem die sensuele blik te geven waarvan ze wist dat die hem wild maakte. “Misschien kunnen we wel plezier hebben met wat dit ‘pit’ ook is.”

Dan schoof ongemakkelijk heen en weer op zijn stoel, duidelijk worstelend met een groeiende erectie. Sarah schoof dichter naar hem toe op de bank. Ze boog naar voren en keek hem aan. “Zei je niet dat je wilde dat we dit samen verder zouden onderzoeken?” zei ze.

“Ja,” antwoordde Dan uitademend. “Ik wil alleen niet dat Lester ons tot het uiterste drijft.”

“Wie zegt dat ik grenzen heb?” reageerde Sarah, Dan ondeugend aankijkend.

“Verdomme,” zei Dan. “Stop, je bent te erg. Ik kan er niet tegen.”

Sarah lachte en leunde achterover, haar handen ineengeklemd. “Je bent te makkelijk,” zei ze.

“Ik weet het,” zei Dan.

“We zitten hier samen in, schat,” zei Sarah. “We hebben de touwtjes in handen, weet je nog? We kunnen altijd voorkomen dat dingen gebeuren.”

“Je hebt gelijk,” zei Dan. “Ik denk dat we moeten bedenken wat we morgen gaan doen. Ik wil de rest van de avond niet nadenken over wat er gaat gebeuren.”

“Mhmm, ik wel,” zei Sarah glimlachend, waardoor Dan buiten adem achterbleef.

“Ik wil niet weer de controle verliezen,” zei Dan tegen Sarah terwijl hij een kop koffie voor zichzelf inschonk. Sarah leunde tegen het aanrecht naast hem. “Ik wil me gewoon niet zo voelen.”

“Ik weet het. Ik snap het,” zei Sarah. “Maar dat betekent niet dat je jezelf moet verbieden om van dit deel van jezelf te genieten. Je moet er gewoon beter mee leren omgaan.”

“Misschien...” begon Dan, maar hij zweeg even toen hij Lesters deur hoorde dichtgaan. De zware, onverzorgde voeten van zijn huisgenoot bonkten op de houten vloer. Dan gluurde de woonkamer in en zag inderdaad dat Lester hun kant op kwam.

“Ik heb de pizza's al een tijdje geleden besteld,” zei Lester, zijn hongerige ogen gericht op Sarah. “Volgens de app zijn ze er over een kwartier.”

“Goed,” zei Dan, “ik heb trek.”

“Ik ook,” zei Sarah.

“Ik heb extra worst voor je besteld,” zei Lester tegen Sarah, terwijl hij zijn wenkbrauwen optrok.

“Goed zo,” zei Sarah, terwijl ze met haar ogen rolde.

Lester haalde zijn schouders op en liep de keuken in. Hij opende de koelkast en pakte een blikje cola. Hij trok het blikje open, nam een lange slok en draaide zich toen weer naar het stel. “Tijd voor de pit,” zei hij.

“Wat bedoel je,” vroeg Dan. Hij zette zijn koffie op het aanrecht en sloeg zijn armen over elkaar. “Je zei dat de date pas zou beginnen nadat je vriend weg was.”

“O, Dan,” zei Lester en hij schudde zijn hoofd, “je hebt nog zoveel te leren over vrouwen. Dit hoort allemaal bij het voorspel. Je zou er echt eens wat over moeten leren als je je vrouw ooit tevreden wilt stellen.”

“Ik weet wat voorspel is,” zei Dan, terwijl hij zich naar Lester toedraaide.

“Nou, jij weet het duidelijk niet...” begon Lester, maar hij werd onderbroken door Sarah.

“Welke pit bedoel je voor vanavond,” vroeg Sarah.

Lester keek haar aan. “Ik heb iets voor je gekocht. Ik wil dat je het aantrekt,” zei hij. “Het is niet te pikant,” zei hij Dan aankijkend.

“Wat is het,” vroeg Sarah voordat Dan iets kon zeggen.

“Het is een verrassing,” zei Lester. “Ik heb het voor je op mijn bed gelegd. Kom, dan laat ik het je zien.”

Lester gebaarde naar de gang en begon te lopen. “Wacht even,” zei Dan toen Sarah hem wilde volgen. Lester en Sarah draaiden zich allebei om naar hem, waarop Dan de woonkamer instapte en een slokje koffie nam. “Sarah kan zich zelf wel omkleden, Lester. Blijf jij hier bij mij. Laten we gaan zitten.”

“Je vertrouwt me echt niet, hè,” zei Lester en hij deed alsof hij gekwetst was.

“Nee,” zei Dan. “Ik weet zeker dat Sarah wel kan vinden wat je voor haar hebt klaargelegd.”

“Mij best,” bromde Lester en hij wuifde het weg terwijl hij op de bank ging zitten. Sarah draaide zich om en liep naar de gang. “Oh, en trek alleen aan wat ik daar heb neergelegd,” voegde hij eraan toe toen ze de drempel overstapte. “Niets anders!”

“Niets anders,” vroeg Sarah. “En mijn...?”

“Niets anders,” zei Lester terwijl hij Dan aankeek en een wenkbrauw optrok. “Trek alles uit en doe mijn cadeau om.”

Sarah sloot Lesters deur achter zich. Het was alweer een tijdje geleden dat ze hier was geweest, en het leek erop dat Lester zich had laten gaan. De kamer rook muf toen ze op haar tenen naar binnen sloop om rond te kijken, en een puinhoop. Vuile kleren lagen op de vloer, borden lagen opgestapeld op Lesters bureau en er stond zelfs een open zak Cheetos.

Ze keek de kamer rond en schudde haar hoofd. Hoe kon ik me nou laten neuken door iemand die zo leeft, vroeg ze zich af. Alles in de kamer schreeuwde nerd. Van de posters over videogames tot de kleine, beschilderde figuurtjes die zijn bureau en ladekasten leken te versieren. Hoe iemand als hij zo goed kon neuken had ze geen idee.

Hoe meer ze rondkeek, hoe meer de kamer paste bij Lesters trolachtige uiterlijk. Haar blik viel uiteindelijk op het rommelige, onopgemaakte bed, en Sarah bleef als aan de grond genageld ernaar staan staren. Lester had misschien wel veel nerdachtige hobby's, maar er was één hobby waar hij uitzonderlijk goed in was. Het enige wat hij en Sarah gemeen hadden.

Haar ogen dwaalden over de kussens en lakens, herinneringen stroomden door haar hoofd: hoe ze over de rand van het bed boog of hoe Lester over haar heen kroop en een toneelstukje opvoerde voor Eugene voor het kijkgaatje.

Sarahs blik bleef uiteindelijk rusten op het cadeautje dat Lester voor haar had achtergelaten. Ze stapte over een stapel vuile kleren naar het bed en streek met haar hand over de kanten stof. Dan zou helemaal door het lint gaan als hij haar hierin zag. Ze schudde haar hoofd om het gebrek aan weerstand dat ze leek te bieden aan Lesters bevelen. Vroeger zou ze hierover hebben nagedacht; nu stemde ze echter zonder aarzeling toe.

Sarah trok haar topje uit en maakte haar beha los. Haar tepels voelden al hard aan in de wetenschap dat ze precies deed wat Lester had opgedragen. Sarah liet haar beha op de grond vallen, naast Lesters vuile kleren, vervolgens liet ze in één vloeiende beweging haar broek en slipje zakken en stapte eruit.

Opnieuw was ze naakt in Lesters kamer. Haar lichaam gloeide bij die gedachte. Sarah hield de kleren die Lester voor haar had klaargelegd omhoog en bekeek ze aandachtig. Dan zou zich echt doodschamen als hij daarin zag.

De beide mannen zaten zwijgend naast elkaar en keken elkaar niet aan. Lester zat ongeduldig op de bank naar het plafond te staren. Dan zat op een stoel in de buurt, scrollend door zijn telefoon, koffiedrinkend. Na een paar minuten spitsten ze allebei hun oren toen ze de deur van Lesters slaapkamer hoorden opengaan.

Dan hoorde Sarahs zachte voetstappen op de vloer toen ze dichterbij kwam. Hij zag meteen de paarse kleur toen ze de woonkamer binnenstapte. Een diep, sexy paars bedekte haar figuur. Paars en haar gebruinde huid. Zijn hartslag versnelde toen hij de sensuele godin voor zich bekeek.

Sarah was gehuld in een paarse babydoll-achtige gewaad. Deze hing losjes om haar polsen, liep over haar schouders en liep uit in een diepe V-hals tussen haar borsten. Dikke kanten randjes sierden de zijkanten. De twee kanten waren met elkaar verbonden door flinterdunne paarse kanten koordjes die in een knoop waren gelegd. Vanaf daar liep het kledingstuk wijd uit aan de zijkanten, tot aan haar heupen, en onthulde een bijpassend paars kanten slipje met slechts dunne strookjes stof tussen de voor- en achterkant. De rest van het kledingstuk reikte tot ongeveer haar enkels.

Maar het meest fascinerende eraan was dat het gemaakt was van doorschijnend paars kant. Het liet niets aan de verbeelding over. Dan kon haar huid onder het kledingstuk zien en zijn ogen leken uit hun kassen te springen toen hij haar blote borsten door de doorschijnende stof zag. “Jezus Christus,” mompelde hij, zonder zijn ogen van zijn vrouw af te wenden.

“Wat vind je ervan,” vroeg Sarah toen ze de kamer binnenkwam. Ze negeerde Lester en liep naar haar man toe. Ze draaide zich opzij en liet hem haar billen zien. Het slipje was meer een string en hij had een goed zicht op de zijkanten van haar borsten. “Te veel?”

“Te veel?” zei Dan. “Er zit nauwelijks stof aan.”

“Precies,” zei Lester vanaf de andere kant van de bank. “Ik wist dat het je geweldig zou staan.”

“Het voelt sexy,” zei Sarah, terwijl ze zichzelf in de spiegel bekeek. “Vind je het mooi, Dan?”

“Ja,” zei Dan uiteindelijk. “Ik vraag me alleen af waarom Lester het in huis heeft.”

“Oh, ik denk vaak aan je vrouw,” grijnsde Lester. “Ik kon het niet laten om het voor haar te kopen.”

“Het is een beetje koud hier,” zei Sarah, terwijl ze haar armen over elkaar sloeg. “Ik ga me even omkleden en mijn joggingbroek aantrekken.”

“Nee, dat doe je niet,” zei Lester. “Je gaat dat de hele avond aanhouden.”

“Echt niet,” zei Sarah. “Het is te koud, en bovendien komt je vriend langs.”

“Precies, Lester,” voegde Dan eraan toe. “Dat gaat niet gebeuren. Vergeet niet wie de baas is, hè?”

Lester keek op zijn telefoon en grijnsde. “Dit is de pit waar ik het over had. Waar je mee akkoord bent gegaan,” zei hij triomfantelijk. Dan wilde iets zeggen, maar een klop op de deur hield hem tegen. “De pizza's zijn er,” glimlachte Lester. “Sarah, wil jij ze even halen? Hier is wat contant geld.” Hij gaf haar een paar biljetten. “Jij mag kiezen hoeveel fooi hij krijgt.”

Een geschrokken uitdrukking verscheen op de gezichten van Dan en Sarah. Beiden bevroren, Dan in de stoel en Sarah met haar armen over elkaar.

“Laat die man niet wachten,” zei Lester.

Sarah en Dan wisselden een blik. Weer klonk er ongeduldig geklop op de deur.

“Ik doe wel open,” zei Dan, terwijl hij zich op de armleuningen van zijn stoel afzette om op te staan.

“Nee,” zei Sarah, terwijl ze Lester een veelbetekenende blik toewierp. Alsof ze zijn uitdaging had aangenomen. “Ik doe wel open.”

“Weet je het zeker,” vroeg Dan, terwijl hij ongemakkelijk voorovergebogen stond, ergens tussen opstaan en weer gaan zitten.

“Ik regel dit wel,” zei Sarah tegen Dan. “Ga jij maar weer zitten en geniet ervan.”

Sarah keek Lester even aan, waarna ze haar aandacht op de deur richtte. Ze liep er nonchalant naartoe, terwijl de persoon aan de andere kant opnieuw klopte. Ze liet haar hand langs het deurkozijn omhoog glijden tot ze er verleidelijk tegenaan leunde. Toen ontgrendelde ze langzaam de deur en opende die.

Aan de andere kant stond een man van een jaar of vijftig, die er ongeduldig uitzag. Zijn uitdrukking veranderde snel toen hij Sarah zag. Hun blikken kruisten elkaar, waarna zijn ogen meteen naar beneden dwaalden en langzaam over haar lichaam gleden. Hij liet een lang, waarderend fluitje horen.

Sarah had zich nog nooit zo blootgesteld gevoeld. Door de dunne stof van haar gewaad kon deze vreemde man alles zien. Ook voorbijlopende buren zouden een blik op haar kunnen werpen. De man zag er precies uit als iemand die haar de rillingen bezorgde, slordig en vies. De wallen onder zijn ogen deden haar meteen denken aan een zware drinker. Hij was tenger gebouwd en had grijs, vettig haar tot op zijn schouders met borstelige wenkbrauwen. Zijn doordringende blauwe ogen waren ook bloeddoorlopen.

“Hé,” zei hij, leunend tegen dezelfde deurpost als Sarah, “mijn naam is Vernon. Heeft iemand je ooit verteld hoe sexy je eruitziet?” Zijn ogen bleven aan haar borsten gekluisterd, alsof een magische spreuk hem ervan weerhield ergens anders heen te kijken. Hij beet op zijn onderlip, trok zijn wenkbrauwen op. “Uhmhmmm,” humde hij en knikte.

“Waar zijn de pizza's?” vroeg Sarah verward.

Vernons blik gleed eindelijk van haar borsten af en hij keek haar in het gezicht. “Pizza's?” zei hij vragend. Sarah rook de alcohol in zijn adem.

“Ben jij niet de pizzabezorger, dan,” vroeg Sarah.

Vernon leunde achterover en bekeek Sarahs lichaam opnieuw. Zijn blik gleed langs haar benen omhoog, naar haar kruis, bedekt met het minuscule slipje, waarna zijn ogen weer bleven rusten op haar, onder de doorschijnende stof, blote borsten. “Schatje, ik kan alles zijn wat je wil dat ik ben,” zei hij.

Sarah hoorde Lesters dikke voeten op de houten vloer achter zich dichterbij komen. Vernon glimlachte. “Is dit het moment waarop je zegt dat je geen geld hebt en een andere manier weet om me te betalen,” vroeg hij, “want ik ben er klaar voor.”

“Vernon,” zei Lester, terwijl hij over Sarahs schouder keek. “Je bent vroeg.”

Lester ging achter Sarah staan en ze voelde zijn buik tegen haar rug drukken. Ze verzette zich met moeite en wiebelde haar billen terug tegen zijn kruis. “Nou ja, je weet wat ze zeggen,” zei Vernon, terwijl hij zijn schouders ophaalde.

Sarah en Lester wachtten allebei tot hij zijn gedachte had afgemaakt, maar dat deed hij niet. Lester greep de deur en deed hem verder open. “Kom binnen,” gebaarde Lester naar de open ruimte. Vernon stapte naar binnen en keek de kamer rond. Hij draaide zich om en keek hongerig naar Sarah, zijn ogen vergaapten zich aan haar naaktheid.

Dan dwaalde zijn blik verder door de kamer en uiteindelijk zag hij Dan in de stoel zitten. “Hé, is er een feestje aan de gang?” zei en knikte veelbetekenend naar Dan.

“We dachten dat jij de pizzabezorger was,” zei Lester terwijl hij de deur sloot. “Die zou hier elk moment moeten zijn.”

“Ik zou wel wat kunnen eten,” zei Vernon, waarna hij de keuken in snelde. “Heb je iets te drinken?”

“Neem gerust wat je wil,” zei Lester.

“Ik dacht dat je vriend na het eten zou komen,” zei Sarah, terwijl ze haar armen over elkaar sloeg en tegen de muur bij de deur leunde.

Lester haalde zijn schouders op. “Ervoor, denk ik,” zei hij en keek nog eens op zijn telefoon. “De pizzabezorger zou er elk moment moeten zijn.”

Dan stond op en liep naar de keuken om deze nieuwe man in de gaten te houden. Vernon zat op zijn knieën in één van de onderste keukenkastjes te kijken. De deuren van de bovenkastjes stonden allemaal op een kier. “Ah,” zei Vernon, “Tequila!” Hij stond weer op met een volle fles tequila en aantal borrelglaasjes in zijn handen. Hij draaide zich om en zag Dan naar hem staren. Vernon glimlachte naar hem en liep langs hem heen, waarna hij zich op de bank nestelde. Hij begon tequila in alle borrelglaasjes te schenken, waarna er direct één achteroversloeg.

Dan draaide zich om naar Lester. “Is dit je vriend,” vroeg hij. “Hij lijkt niet op de jongens die we eerder hebben ontmoet.”

“Vernon en ik...” begon Lester.

“Oh ja,” onderbrak Vernon hem. “Lester en ik kennen elkaar al heel lang. Toch, vriend? Voordat dit allemaal begon...” Vernon gebaarde naar het appartement om hen heen, waarna hij zich klaarmaakte voor nog een drankje.

“Juist,” zei Lester, Vernon een doordringende blik toewerpend.

Vernon bleef achteroverleunen alsof hij de eigenaar van het huis was en nam snel nog een shot tequila. Toen hij zag dat Dan naar hem keek, grijnsde hij, boog zich voorover en schonk nog een glaasje in, waarna hij het over de salontafel naar Dan schoof.

Het shotglaasje gleed van de tafel, kletterde op de grond en spetterde overal tequila heen. Vernon merkte het niet, pakte de afstandsbediening van de salontafel en zette de tv aan. Dan staarde Vernon aan, waarna hij opstond en naar de keuken ging om keukenpapier te zoeken.

“Lester,” zei Sarah zachtjes, “ik wil niets met die vriend van je te maken hebben.”

Lester draaide zich naar haar om en likte zijn lippen. Hij stapte naar haar toe, drukte haar tegen de muur en begon met zijn hand langs de rand van haar slipje te spelen. “Maar je bent al begonnen. Je hebt de deur voor hem opengedaan en hij heeft al zoveel van je gezien. Je speelde ook zo leuk mee toen mijn D&D-groep hier was.”

“Dat was anders,” zei Sarah zachtjes, “ik was niet zo gekleed als nu.”

“Dat maakt niet uit,” zei Lester.

“Jawel,” zei Sarah. “Vergeet het niet, Dan en ik hebben de touwtjes in handen. Ik ga naar mijn kamer om me om te kleden.”

Sarah wilde langs Lester lopen, maar hij hield haar tegen en liet zijn vingers in haar slipje glijden. “Het is schattig dat je je zo braaf voordoet voor je man,” fluisterde Lester, “maar we weten allebei dat het maar een toneelstukje is. Ik heb gezien hoe je me vandaag aankeek. Ik weet dat je naar me verlangt. Je bent niet vergeten wat we samen hebben gedaan, hoe goed we bij elkaar passen. We weten allebei wie hier de baas is. Ik laat Dan denken dat hij het is, maar jij en ik weten allebei dat jouw lichaam van mij is. Dus ik speel wel mee, maar uiteindelijk doe je wat ik wil.” Langzaam knikkend liep Lester bij Sarah vandaan naar de bank.

Sarah stond als aan de grond genageld. Ze voelde de vochtigheid tussen haar benen. De manier waarop Lester tegen haar praatte. Haar bevelen gaf. Het was alsof hij haar opwinding naar een ongekend niveau had getild. Ze kon er niets aan doen hoe opgewonden ze was en voelde zich terugvallen in de vertrouwde, wazige seksuele euforie die ze altijd voelde bij Lester. Ze likte haar lippen, in de veronderstelling dat het spel was begonnen, en ze kon niet anders dan zich erin storten en haar rol spelen.

Dan kwam terug de kamer in met een biertje en een rol keukenpapier onder zijn arm. “Gaat het?” fluisterde hij tegen Sarah. Ze knikte lusteloos en glimlachte hem geruststellend toe. Dan keek haar nog eens aan, alsof hij ‘weet je het zeker’ wilde vragen, waarop Sarah hem een knipoog gaf. Dan knikte, knielde op de vloer zitten en ruimde snel de gemorste tequila op.

Toen hij zich omdraaide om het vieze keukenpapier weg te gooien in de keuken, volgde Sarah hem. Dan zag dat haar tepels stijf waren onder haar doorzichtige gewaad. “Gaat het,” vroeg hij.

“Ja, het gaat goed. Ik was alleen een beetje overrompeld,” antwoordde Sarah en schudde haar hoofd. Haar borsten bewogen heen en weer onder de stof. “Ik had niet verwacht dat zijn vriend me zo zou zien.”

“Zijn vriend is een waardeloze sukkel,” zei Dan, “laten we dit afblazen. Doe het een andere keer. Laten we naar de slaapkamer gaan, dan kun je je omkleden.”

“Nee,” zei Sarah, terwijl ze Dans borst aanraakte. Ze verlaagde haar stem en er verscheen een verleidelijke blik op haar gezicht. “Ik dacht dat je het leuk vond me zo bloot te zien rond andere mannen, vooral voor mannen die me niet waardig zijn.”

Dan keek naar beneden en zag de dijen van zijn vrouw tegen elkaar gedrukt. “Je weet dat ik dat leuk vind,” siste Dan, “maar dit...”

Sarahs hand gleed over zijn borst naar zijn kruis. Ze wreef erover en voelde de stijf wordende pik van haar man eronder. “Mmmm,” kreunde Sarah zachtjes. “Ik vind het heerlijk wat ik voel, schat. Is dat voor mij?”

“Er is niemand anders hier,” zei Dan.

“Vind je het leuk om me zo gekleed te zien? Om de andere mannen alles te laten zien,” vroeg Sarah, waarna ze zich vooroverboog. “Ik dacht dat je deze fantasie verder wilde uitbreiden dan alleen Lester. Om hem heen,” fluisterde ze. “Daar kunnen we vanavond mee experimenteren. Ik plaag Lester en zijn vriend voor je. Jij kunt je sexy vrouw laten zien. Dit is alsof we een teen in ander water steken. Wat denk je ervan?”

“Ik vind je ontzettend sexy en ik kan niet geloven dat ik met jou getrouwd ben,” fluisterde Dan, terwijl hij tegen de tafel leunde en zijn pik in de plagerige handen van zijn vrouw duwde. “We hebben nog steeds de touwtjes in handen,” voegde Dan eraan toe.

“Nee, schat, niet helemaal,” fluisterde Sarah en haar groene ogen ontmoetten die van haar man. “Ik heb de touwtjes in handen.” En om haar woorden kracht bij te zetten kneep ze zachtjes in zijn pik.

Er werd opnieuw op de voordeur geklopt. Sarah ging op haar tenen staan en kuste Dan hartstochtelijk, waarna ze zich, zachtjes bijtend en trekkend aan zijn onderlip, terugtrok. Ze draaide zich om en liep de keuken uit, overdreven zwieren met haar heupen.

Dan volgde haar, kijkend naar haar perfecte heen en weer bewegende billen onder de paarse, doorschijnende stof van haar gewaad. Heen en weer. Hij liep terug de woonkamer in, terwijl Sarah recht op de deur koerste

Lester zat nonchalant in één van de fauteuils in de woonkamer, maar keek haar aandachtig aan. Zelfs Vernon stopte even met drinken en draaide zich om Sarah door de kamer te zien lopen. Sarah legde een hand op de deurknop en keek naar haar man. Ze gaf hem een verleidelijke glimlach, waarna ze terugkeerde naar de deur en die opende.

“Hé daar,” zei Sarah met een sensuele stem. Ze bekeek de pizzabezorger van top tot teen. “Wat heb je voor me?”

“Ehh, je pizza's,” zei de verbaasde bezorger. Hij was ergens in de twintig, had een donkere huidskleur en kon Sarah niet in de ogen kijken. Hij bleef naar de pizzadoos staren, terwijl hij af en toe vanuit zijn ooghoeken naar Sarah keek.

“Weet je zeker dat het mijn pizza's zijn,” vroeg Sarah. “Wat zit erop? Ik heb extra worst besteld.”

De bezorger slikte. “Uhhh,” stamelde hij terwijl hij naar het bijgevoegde papiertje keek. “Worst, lente-uitjes, spek, champignons...”

“Dat klinkt goed,” zei Sarah, terwijl ze tegen de deur leunde en op haar lip beet. Het feit dat ze deze arme bezorger zo nerveus maakte, prikkelde haar. Ze had altijd genoten van het effect dat ze op mannen had, maar de laatste tijd was ze er meer van gaan houden. De stem gebruikend die ze normaal alleen voor Dan of Lester gebruikte, zichzelf zo tentoonstellend en de jongeman zo te zien kronkelen, daar zat iets krachtigs in. Ze begon het steeds meer te willen verkennen.

De ogen van de drie mannen in de woonkamer waren volledig gericht op haar billen, die Sarah verleidelijk naar achteren duwde, zich schijnbaar bewust van de aandacht.

De pizzabezorger stond daar, de dozen stevig vastklemmend, en proberend zijn blik van Sarahs lichaam af te wenden. “Ik heb een vraag,” zei Sarah, terwijl ze van de deurpost afstapte en haar handen onder de stapel pizzadozen liet glijden om die vast te pakken. Op dat moment trok de man zijn handen terug naar de rand van de dozen, alsof hij bang voor haar was.

Sarah keek over de donkere huid van de man. “Als ik de volgende keer kip op mijn pizza bestel,” zei ze, terwijl ze hem recht in het gezicht keek en hij naar de doos staarde, “gebruiken jullie dan wit of donker vlees?”

“Ik, eh, ik weet het niet,” zei de man.

“Dat is jammer,” zei Sarah, “want ik wil alleen donker vlees. Denk je dat dat mogelijk is? Dat je me wat donker vlees kunt bezorgen?” Ze bleef vragend kijken – alsof ze niets anders dan een antwoord op haar vraag verwachtte.

De knieën van de man leken te knikken bij haar opmerking, en Sarahs glimlach werd breder, waardoor de schijn werd verbroken. “Nu is het moment aangebroken waarop je me de pizza's geeft.”

Toen de man de dozen losliet, glimlachte Sarah, draaide zich om met haar rug naar de deur en bukte zich om de pizza op de vloer in het appartement te zetten. De man staarde door de doorschijnende stof naar haar billen in een string. Toen Sarah weer opstond, wendde hij zijn blik af, op zoek naar iets anders om naar te staren. Zonder de pizzadozen in zijn hand wist hij niet waar hij moest kijken.

Sarah draaide zich om met een roofzuchtige glimlach. “Wat ben ik je verschuldigd,” vroeg ze.

“Vijfendertig, vijfenzeventig,” mompelde hij.

“Oké,” zei Sarah, terwijl ze de biljetten telde die Lester haar had gegeven. “En hoeveel fooi wil je?”

De man bleef zweeg, verlamd door de drang om te antwoorden. Sarah wachtte geduldig, maar de man kon niet reageren. Sarah stapte dichterbij, tot op enkele centimeters van zijn lichaam. Hij had naar de grond onder de deur gestaard, maar Sarah was in zijn blikveld gestapt. Zijn ogen hadden geen andere keus dan naar haar lichaam voor hem te kijken.

Sarah keek naar links en rechts, voelde de opwinding door haar lichaam stromen. Ze stond daar, in de gang, gekleed in niets anders dan een doorschijnend kledingstuk. Elke buur die zijn hoofd naar buiten stak, zou haar praktisch naakte lichaam kunnen zien. Ze opende haar hand en haalde de biljetten tevoorschijn die Lester haar had gegeven. Ze telde ze langzaam: “Tien, twintig, veertig, zestig. Zestig. Is dat genoeg?”

De man bewoog niet, hij staarde gefascineerd naar haar borsten door het kledingstuk heen. “Mhmmm,” kreunde Sarah zacht. “Ik vat dat op als een ja.” Ze vouwde de biljetten netjes op en reikte toen naar de broek van de man. Ze vond één van zijn voorzakken en stopte de biljetten er langzaam in. De bezorger huiverde bij haar aanraking en Sarah glimlachte om de omtrek van zijn pik die tegen zijn broek afstak.

Dan deed Sarah een stap achteruit en draaide zich om het appartement in te gaan. Terwijl ze dat deed, keek ze over haar schouder naar de verbijsterde bezorger wiens ogen op haar billen gericht waren. “Fijne avond,” zei ze. “Ik weet zeker dat ik dat zal hebben.” Toen verdween ze achter de deur en liet de bezorger daar alleen achter met een stijve, zich afvragend of wat er zojuist gebeurd was wel echt gebeurd was.

“Ik had pizzabezorger moeten worden,” zei Vernon, terwijl hij vanaf de bank naar Sarah staarde.

Sarah boog zich voorover om haar pizza te pakken. Ze keek naar haar man, die net buiten de keuken stond en duidelijk opgewonden was door haar geflirt met de bezorger. Maar Sarah was nog lang niet klaar met plagen, verre van dat. Met de pizzadoos in haar hand liep ze naar de zithoek waar Vernon en Lester zaten. “En waarom dan?” vroeg Sarah aan Vernon.

“Om met knappe meiden die vragen hoeveel fooi ik wil zoals jij te neuken,” zei Vernon, terwijl hij haar van top tot teen bekeek.

Sarah grinnikte. “Dat hoort er gewoon bij, schat. Ik zou hem niet aangeraakt hebben. Hij was wel knap, hoor...” Ze wierp Dan een wellustige blik toe. Ze liep vervolgens om de bank heen, langs Lester die haar strak aankeek, en Vernon die naar haar starend zijn broek leek aan te passen. Ze zette haar pizza op tafel en opende hem. “Het eten is klaar, jongens,” zei ze.

“Dan,” zei Sarah tegen haar man, “zou jij alsjeblieft wat borden willen pakken, schat?” Dan slikte en knikte, waarna hij zich weer naar de keuken draaide.

“Ik heb geen bord nodig,” zei Vernon, terwijl hij met zijn handen in een pizzadoos dook en een stuk pakte. Een straaltje sinaasappelolie druppelde eraf en belandde op zijn shirt toen hij een hap nam. Lester deed hetzelfde en pakte ook een stuk. Sarah wachtte terwijl de twee mannen aten en deed alsof ze hun blikken niet opmerkte.

Dan kwam terug met wat borden. Sarah pakte ze aan en zette ze op tafel. Ze legde een stuk pizza op één van de borden en gaf het aan Dan, waarna ze er zelf ook één pakte. De vier aten in stilte. Dan voelde de spanning in het appartement hangen door het geluid van Lesters en Vernons gekauw. Hoewel niemand sprak, wist hij precies wat de mannen dachten.

Hij had dit niet verwacht. Helemaal niet. Toen hij en Sarah hierheen reden, had hij wel verwacht dat er iets met Lester zou gebeuren, maar het hele gedoe met de bezorger en met die één of andere vriend van Lester had hij zich niet kunnen voorstellen. De manier waarop Vernon naar Sarah keek en dat ze erin leek mee te spelen. Dan wilde dolgraag zien wat ze nu zou doen. Het deed hem denken aan die Dungeons & Dragons-avond waarop zijn vrouw zich aan andere mannen had tentoongesteld. Ze leek het naar haar zin te hebben en Dan kon het niet helpen dat hij opgewonden raakte van haar gedrag.

Hij had de touwtjes nog in handen, zei hij tegen zichzelf. Hij kon aan dit verlangen toegeven zonder het uit de hand te laten lopen.