79.353 Gratis Sexverhalen
A+ - a-

Kroniek Van Het Verderf - 2

Door: Bas De Verteller

Datum: 19-11-2026 | Cijfer: 9 | Gelezen: 25
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 11 minuten | Lezers Online: 6

Vervolg op: Kroniek Van Het Verderf - 1

De winter softte verder in. Sneeuw bleef dagenlang op de daken liggen en de paden tussen de bomen waren wit en stil. In het landhuis van Van der Meer was de sfeer veranderd. Wat begon als gestolen momenten in studeerkamers en badkamers, was langzaam uitgegroeid tot iets dat niet meer in het geheim hoefde te gebeuren.

Het begon op een grijze ochtend in januari. De heer Van der Meer zat aan het ontbijt met Pieter en Elisabeth. Anna serveerde de thee, haar mutsje netjes, haar jurk gestreken. Ze zette de kan neer en wilde zich terugtrekken toen de weduwenaar haar vasthield bij de pols.

“Blijf,” zei hij. Zijn stem was kalm, bijna zakelijk. “We moeten iets bespreken.”

Anna bleef staan. Pieter leunde achterover in zijn stoel en keek haar aan met die bekende, half-luië glimlach. Elisabeth smeerde boter op haar brood, alsof er niets bijzonders aan de hand was, maar haar ogen glinsterden.

“We hebben het erover gehad,” ging de heer Van der Meer verder. “Over jou. Over wat er de afgelopen weken is gebeurd.” Hij liet haar pols los en veegde zijn mond af met het servet. “Het bevalt ons. Allemaal. En we willen het niet langer verbergen of beperken tot de avonduren.”

Anna voelde haar hart sneller kloppen. Ze keek van de ene naar de andere.

“Vanaf vandaag,” zei Pieter, “ben je free use in dit huis. Dat betekent dat wij je mogen gebruiken wanneer we willen. Waar we willen. Zonder dat je nee zegt, tenzij je echt ziek bent of gewond. Begrijp je dat?”

Ze slikte. De woorden waren hard, maar de manier waarop ze werden uitgesproken had iets van een belofte. Iets dat diep in haar buik trok.

“Ja, meneer,” fluisterde ze.

Elisabeth legde haar mes neer. “En nog iets. We willen je altijd zien. Geen kleren meer in huis. Alleen als er bezoek komt of als je naar buiten moet, mag je je aankleden. Binnen… blijf je naakt.”

De heer Van der Meer knikte. “Trek je nu uit.”

Anna aarzelde maar een moment. Toen bracht ze haar handen naar de knopen van haar jurk. De stof gleed van haar schouders. Haar onderrok volgde, daarna de korsetlinten, de kousen. Ze stond naakt in de eetkamer, de kou van de ochtend op haar huid, terwijl drie paar ogen haar bekeken.

De heer Van der Meer stond op, liep om haar heen en legde een hand op haar bil. “Goed. Zo blijft het. Elke dag.”

Vanaf dat moment veranderde het huis.

Anna liep naakt door de gangen. Haar voeten op de koude stenen, haar borsten licht wiegend bij elke stap, haar schaamhaar zichtbaar als ze zich bukte om een haard aan te maken of een tafel af te vegen. De bedienden die nog over waren – een oude kokkin en een tuinman die zelden binnenkwam – kregen te horen dat ze Anna moesten negeren. De kokkin keek een paar keer met open mond, maar zei niets. Na een week was het alsof het de normaalste zaak van de wereld was.

De free use begon zacht, bijna speels.

Op de eerste dag liet Elisabeth haar in de salon op de grond zitten terwijl ze borduurde. Af en toe strekte ze een voet uit en liet die tussen Anna’s dijen glijden, wreef met haar tenen over de warme, al vochtige spleet. Anna ademde sneller, maar bleef stil zitten, zoals haar was opgedragen. Pas toen Elisabeth haar borduurwerk neerlegde, boog ze zich voorover en kuste Anna’s mond.

“Open je benen,” fluisterde ze. “Ik wil je zien.”

Anna deed het. Elisabeth keek lang, streek met twee vingers over de open plooien, en duwde ze toen naar binnen. Ze vingerde haar langzaam, terwijl de klok in de hoek tiktte, tot Anna trilde en zacht kreunde. Elisabeth likte haar vingers schoon en glimlachte.

“Ga verder met je werk.”

Later die dag kwam Pieter terug van een rit. Hij trof Anna in de bibliotheek, bezig met het afstoffen van de lagere planken. Haar naakte rug was naar hem toe. Hij zei niets. Hij liep gewoon naar haar toe, greep haar heupen, duwde haar iets voorover tegen de boekenkast en opende zijn broek. Zijn harde lul gleed in één lange stoot naar binnen. Anna klemde zich vast aan de plank. De boeken rammelden zacht. Pieter neukte haar met korte, diepe stoten, een hand in haar haar, tot hij met een grom in haar kwam. Hij veegde zich af aan haar bil, kuste haar schouder en liep weg alsof er niets was gebeurd.

“Maak de boeken maar weer netjes,” zei hij over zijn schouder.

De heer Van der Meer was methodischer. Hij liet haar ’s ochtends in zijn studeerkamer komen terwijl hij post las. Anna knielde onder zijn bureau, nam zijn lul in haar mond en zoog hem langzaam, precies zoals hij het wilde: diep, met veel speeksel, tot hij klaarkwam in haar keel. Daarna stuurde hij haar weg met een tik op haar bil.

“Ga de kamers doen. En blijf nat. Ik wil je vanmiddag nog een keer.”

En zo ging het verder. De dagen kregen een nieuw ritme.

Anna stond ’s ochtends naakt op, waste zich in koud water, en liep de trap af. Bij het ontbijt zat ze soms op de schoot van een van hen, terwijl de anderen aten. Pieter vond het grappig om haar tepels hard te knijpen tot ze zich verroerde. Elisabeth streek vaak tussen haar benen, controleerde of ze al nat was, en glimlachte tevreden als haar vingers glommen.

Soms gebruikten ze haar samen, zonder haast.

Op een middag in de grote salon lag Anna op de Perzische loper, haar benen wijd, terwijl Elisabeth tussen haar dijen zat en haar likte. De heer Van der Meer stond achter Elisabeth en nam haar van achteren, diep en gestaag. Pieter knielde bij Anna’s hoofd en liet zijn lul over haar lippen glijden. Ze zoog hem terwijl ze zelf kwam, haar heupen omhoog duwend tegen Elisabeth’s mond. Toen Elisabeth klaarkwam om de lul van haar vader, trok Pieter zich terug uit Anna’s mond en duwde zich in haar spleet, die al glad en open was van speeksel en vocht. Hij neukte haar hard, terwijl de anderen toekeken, tot hij diep in haar spoot.

Daarna bleven ze een tijd liggen. Anna’s lichaam was bedekt met sporen: speeksel, zaad, de afdruk van handen op haar heupen. Niemand veegde haar af. Dat was een van de nieuwe regels geworden. Ze mocht zich pas wassen als ze naar bed ging, of als een van hen het uitdrukkelijk zei. Overdag droeg ze hun sporen zichtbaar op haar huid.

De free use werd intenser naarmate de weken verstreken.

Pieter ontdekte dat hij het opwindend vond om haar te gebruiken terwijl ze iets anders deed. Hij nam haar tegen de aanrecht in de keuken terwijl de kokkin in de voorraadkamer was, haar borsten plat tegen het hout, zijn stoten zo hard dat de borden rammelden. Hij neukte haar in de gang, met een hand over haar mond zodat de tuinman buiten niets zou horen. Een keer, toen Anna op handen en knieën de vloer schrobde, ging hij gewoon achter haar zitten, duwde haar schouders omlaag en nam haar aanale opening voor de eerste keer. Het deed pijn, een scherpe, brandende pijn, maar hij ging door tot ze zich ontspande en het begon te vermengen met een vreemde, diepe wellust. Daarna was die plek ook niet meer van haar alleen.

Elisabeth was zachter, maar niet minder veeleisend. Ze liet Anna urenlang tussen haar benen liggen in bed, likkend, vingerend, soms met een ivoren dildo die ze uit een lade haalde. Ze vond het heerlijk om Anna te laten komen terwijl ze zelf borduurde of een boek las, alsof het een bijzaak was. Soms bond ze Anna’s polsen losjes vast aan het bedpost met een zijden sjaal en liet haar daar liggen tot ze zin had om verder te gaan.

De heer Van der Meer behield de meeste controle. Hij bepaalde vaak de avonden. Op sommige dagen liet hij Anna de hele middag naakt op een kussen in zijn studeerkamer zitten, benen open, zodat hij haar kon zien terwijl hij werkte. Af en toe riep hij haar dichterbij, liet haar op zijn schoot zitten en bewoog haar heen en weer op zijn lul terwijl hij brieven dicteerde. Haar natte geluiden vulden de kamer tussen de zinnen door. Als hij klaar was, stuurde hij haar weg met zaad dat langzaam uit haar droop, over haar dijen, naar haar enkels.

Op een avond in februari, toen de sneeuw weer begon te vallen, besloten ze tot iets nieuws.

De drie zaten in de salon. Anna knielde naakt op de grond tussen hen in, wachtend. De heer Van der Meer keek haar lang aan.

“Je bent van ons,” zei hij rustig. “Helemaal. We willen dat je dat voelt. Elke dag. Elke nacht.”

Pieter stond op en haalde iets uit een lade: een dunne, zilveren ketting met een klein slotje. Hij legde die om Anna’s hals. Het metaal was koud tegen haar huid.

“Dit blijft om,” zei hij. “Zolang je hier bent. Een teken.”

Elisabeth boog zich voorover en kuste de plek waar het slotje lag. “Je mag hem nooit afdoen.”

Die nacht namen ze haar allemaal, lang en grondig. Eerst in de salon, op de banken en op de vloer. Toen boven, in het grote bed van de heer Van der Meer. Anna lag op haar rug, op haar buik, op handen en knieën. Ze werd in haar mond genomen, in haar spleet, in haar achterste. Ze kwam tot ze bijna niet meer kon, tot haar stem hees was en haar lichaam één grote, gevoelige wond. Ze vulden haar, besmeerden haar, lieten haar even rusten en begonnen opnieuw.

Toen het eindelijk stil werd, lag ze in het midden van het bed, de ketting glanzend in het kaarslicht, haar dijen plakkerig, haar ademhaling langzaam weer tot rust komend. De heer Van der Meer lag aan de ene kant, Elisabeth aan de andere, Pieter half over haar heen.

“Slaap,” fluisterde de weduwenaar tegen haar oor. “Morgen begint het weer.”

Anna sloot haar ogen. Buiten viel de sneeuw in dikke vlokken. Binnen in het warme bed voelde ze de handen van de familie op haar huid – bezitterig, tevreden, hongerig naar meer.

Ze glimlachte in het donker.

Ze was free use.

En ze was precies waar ze wilde zijn.
Wat vond je van dit verhaal? Geef een cijfer!
5   6   7   8   9   10  
Favoriet
Terug Naar Boven
Ichellapre
Ichellapre (28)
Ben jij nieuwsgierig naar een vrouw die houdt van spanning en aandacht?
🟢 Nu Online
Bekijk Mijn Profiel
Bas De Verteller
Durf jij met oma te flirten?
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...

Algemene Voorwaarden -  Contact -  FAQ
Bezoekers Online: 595 / Copyright 2000 - 2026 Opwindend.Net