79.417 Gratis Sexverhalen
A+ - a-

De Nacht Voor De Bruiloft - 2

Door: Leen

Datum: 22-11-2026 | Cijfer: 9.3 | Gelezen: 459
Lengte: Lang | Leestijd: 17 minuten | Lezers Online: 29
Trefwoord(en): Creampie, Feest, Vreemdgaan,

Vervolg op: De Nacht Voor De Bruiloft - 1

Lauren blijft een seconde of drie stil zitten. Onder de bar slaat de koelkast met een zachte klik uit, waardoor de lounge opeens nog stiller wordt. Van ver weg, ergens aan de andere kant van het gebouw, klinkt het doffe dichtslaan van een deur, waarschijnlijk een van de obers die naar huis gaat.
"Je had vijf jaar geleden iets moeten zeggen," zegt ze. "Waarom doe je dit om half drie 's nachts, acht uur voor mijn huwelijk? Dat is gewoon gemeen."
"Misschien ben ik dat ook," zegt Daniël vlak. Hij tilt zijn hand op en pakt de revers van zijn eigen colbert vast, dat nog altijd om haar schouders hangt. Zijn vingers raken haar huid net boven haar sleutelbeen. Ze zijn warm. Lauren deinst achteruit, al kan ze nergens heen.
"Ik heb mezelf vijf jaar lang voorgehouden dat je gelukkig was met hem," gaat hij verder, zacht en zonder enige opsmuk. "Dat ik degene was die het verpest had. En toen zag ik je vanavond aan tafel zitten terwijl zijn vader die speech hield. Je zat met je nagel in de palm van je eigen hand te drukken."
Lauren kijkt abrupt op. "Hou op met doen alsof je in mijn hoofd kunt kijken."
"Ik hoef niet in je hoofd te kijken, Lauren." Hij trekt heel lichtjes aan de revers van het jasje. "Ik wil het van jou horen. Zeg me één keer eerlijk dat je echt graag met hem wil trouwen. Dit is alles wat ik vraag. Zeg het, en ik loop die deur uit."

Ze opent haar mond. Ze wil zeggen dat hij arrogant is, dat dit hele gesprek nergens op slaat. Dat ze van Olivier houdt. Het zijn de woorden die ze de afgelopen maanden tegen tientallen mensen gezegd, op feestjes, bij het passen van de jurk, tegen haar moeder. Maar hier, krijgt ze de woorden niet over haar lippen. "Olivier is boven," fluistert ze in plaats daarvan. Het klinkt als een zwak excuus, zelfs in haar eigen oren.
"Olivier slaapt."
"Daniël..." Ze zet haar voeten op de vloer om van de kruk af te glijden en langs hem heen te lopen. De ruimte tussen de barkruk en de lage tafel erachter is echter te smal; om erlangs te komen moet ze hem opzij duwen. Ze legt haar hand plat tegen zijn borst om ruimte te maken. Ze duwt, maar hij blijft staan. "Ga aan de kant," zegt ze. Het klinkt nauwelijks als een bevel.
Daniël kijkt haar aan Zijn hand glijdt omhoog, schuift zijn colbert van haar schouders zodat het op de grond valt. Hij legt zijn vingers op haar hals, zijn duim rust net onder haar kaaklijn, precies op de plek waar haar hartslag snel en oppervlakkig tikt.
"Als ik nu aan de kant ga," zegt hij, "zeg je morgen ja. En tijdens de volgende vriendenreunie doen we allebei nog steeds alsof er niks aan de hand is."
"Dat is hoe het werkt," fluistert Lauren. Haar ogen prikken plotseling. "Zo werkt het echte leven, Daniël. Je gooit niet alles weg om één nacht vijf jaar geleden."
"Ik vraag je niet om iets weg te gooien," zegt hij, terwijl hij zijn gezicht langzaam dichter naar het hare brengt. Zijn stem zakt tot een schor gefluister. "Ik vraag je om één keer te stoppen met liegen."
Zijn voorhoofd raakt het hare. Ze sluit haar ogen. Haar vingers, die nog altijd op zijn borstkas liggen, krullen zich vast in de stof van zijn overhemd. De geur van hem—oud katoen, een vleugje zweet, rode wijn en sigarettenrook—bedwelmt haar.
"Ik denk er nog altijd aan," bekent ze. "Tevreden?"

Daniël wacht niet langer. Zijn hand schuift achter haar nek, zijn vingers verdwijnen in haar opgestoken haar en hij drukt zijn mond op de hare. Eerst is er nog een restje schrik—een vreemd, bijna onwennig besef dat dit echt gebeurt. Dan laat Lauren alles los. Ze opent haar mond en trekt hem aan zijn overhemd tegen zich aan. De kus is direct, nat en zonder enige voorzichtigheid. Vijf jaar wachten slaat in één klap om rauwe honger. Daniël zet een stap vooruit, waardoor Lauren achterwaarts tegen de rand van de barkruk stuit. Hij pakt haar bij haar heupen en tilt haar zonder moeite op de bar zelf, tussen de lege fles wijn en haar onaangeroerde glas.
Het glas tikt om en valt kapot op de vloer achter de bar. Geen van beiden kijkt ernaar om. Lauren slaat haar benen om zijn heupen. Haar jurk schuift tot hoog op haar dijen omhoog, terwijl ze hem strak tegen zich aan trekt. Ze voelt de harde zwelling in zijn broek vol tegen haar schoot drukken en slaakt een zachte kreun. Daniël maakt zijn lippen los van de hare om naar adem te happen. Hij drukt zijn voorhoofd tegen het hare. Zijn vingers graven zich stevig in de zachte huid van haar dijen onder de omhooggeschoven rok.

De wetenschap dat de man aan wie ze over minder dan acht uur haar jawoord geeft op slechts één verdieping boven hun hoofden ligt te slapen, werkt als pure brandstof op de hitte in de lounge. Elke seconde die wegtikt richting de ochtend laadt hun bewegingen met een wanhopige, haast gewelddadige drang. Er is geen tijd voor opbouw of beleefde voorzichtigheid; ze moeten vijf jaar aan ingeslikte woorden en onderdrukte koorts in één nacht zien te verscheuren.
Daniël wacht geen seconde. Zijn mond glijdt van haar gezwollen lippen naar haar kaaklijn en begraaft zich in de warme holte van haar hals. Hij kust haar met een rauwe honger die in niets lijkt op de zachte, vragende liefkozingen die ze de afgelopen jaren gewend is geraakt. Daniël zuigt zich vast aan haar huid en zet zijn tanden in haar schouder, net hard genoeg om een felle, tintelende schokgolf rechtstreeks naar haar onderbuik te jagen. ​Lauren trekt haar rug hol en begraaft haar vingers diep in zijn donkere haar om zijn gezicht tegen zich aan gedrukt te houden.

​"Trek je jurk uit," gromt hij schor. ​Hij wacht haar antwoord niet af. Zijn handen vinden de rits van haar donkerrode jurk en trekken die met één dwingende beweging omlaag. Wanneer hij de stof van haar schouders schuift en haar even later van de bar tilt om de jurk langs haar heupen op de vloer te laten glijden, slaat de koele nachtlucht direct op haar verhitte huid. Lauren draagt geen beha; ze staat enkel nog in een minuscuul zwart kanten slipje voor hem. Haar volle borsten gaan zwaar op en neer op het ritme van haar gejaagde ademhaling, de tepels donker en keihard onder zijn brandende ogen. Daniël doet een halve stap achteruit om haar volledig in zich op te nemen. Zijn blik strijkt over de welving van haar heupen, haar platte buik en de schaduw tussen haar dijen. Zijn ademhaling jaagt hoorbaar door zijn neusgaten. Er spreekt zo'n rauwe, bezitterige intensiteit uit zijn gezicht dat Lauren het gevoel heeft dat haar knieën het elk moment kunnen begeven.

Langzaam tilt hij zijn ogen weer op naar haar gezicht en houdt haar blik vast terwijl hij de stap naar voren zet. Zonder zijn ogen van de hare te halen, heft hij zijn handen. Zijn vingertoppen strijken tergend langzaam over haar sleutelbeenderen naar beneden, een spoor van kippenvel achterlatend, tot zijn handen haar borsten bereiken. "Vijf jaar," fluistert hij schor, terwijl zijn grote, warme handen haar borsten omvatten. Zijn handpalmen zijn ruw en gloeiend heet; hij weegt haar borsten zwaar in zijn handen en rolt haar gezwollen tepels stevig tussen zijn duimen en wijsvingers. "Vijf jaar lang heb je aan die tafels gezeten met je keurige bloesjes tot aan je kin dichtgeknoopt, terwijl je wist wat ik dacht als ik naar je keek. Je wist het, hè?"
"Ja," hijgt Lauren, haar vingers krampachtig in zijn schouders klemmend terwijl hij zijn hoofd buigt en zijn mond langs haar sleutelbeen omlaag trekt. "Daniël, alsjeblieft..."
Hij sluit zijn lippen om haar tepel, zuigt er hard aan, terwijl zijn tong er plagerig tegenaan strijkt. Een schok van puur verlangen trekt door haar onderbuik. Nog voordat ze op adem kan komen, glijdt zijn hand al langs haar ribben naar beneden en schuift zonder aarzeling onder het smalle elastiek van haar zwarte slipje.

Wanneer zijn vingertoppen door haar natte, gezwollen schaamlippen glijden, ontsnapt er een diep, bijna dierlijk gegrom uit zijn borstkas. "Mijn god, Lauren... je bent drijfnat," fluistert hij hees, terwijl hij zijn hoofd optilt om naar haar verhitte gezicht te kijken. Met twee vingers glijdt hij in één trage, diepe beweging bij haar naar binnen, zijn duim op haar kloppende clitoris gedrukt. "Hoe lang was je daarboven in dat bed al aan mij aan het denken voordat je naar beneden sloop?"
"De hele tijd," stamelt ze, haar heupen schaamteloos meebewegend op het dwingende, soppende ritme van zijn hand. “Daniël, toe!!!”.

"Stil," sist hij zacht, terwijl hij zijn handpalm harder tegen haar schoot drukt en zijn vingers in haar krult, precies op de plek die haar benen doet trillen. "Als je nu te veel lawaai maakt, hoort hij je misschien tot boven. Of wil je dat hij naar beneden komt en ziet hoe zijn bruid hier staat?"
De wrede, verboden prikkel van zijn woorden drijft haar regelrecht over de rand van haar verstand. Lauren slaat haar eigen hand voor haar mond en bijt in haar knokkels. Daniël ziet de paniek en de blinde lust in haar ogen samensmelten. Hij zakt op zijn knieën op het tapijt voor haar, haakt zijn vingers achter de randjes van haar kanten slipje en trekt het met één ruk langs haar benen omlaag. Zodra ze een voet uit stapt, grijpt hij haar bij haar blote billen, duwt haar ene been omhoog en begraaft zijn gezicht tussen haar wijdgeopende dijen, met een hongerige zucht alsof hij eindelijk krijgt waar hij al die tijd naar heeft gesmacht. De hitte van zijn adem en de eerste streek van zijn tong sturen direct een schokgolf door haar heen. Daniël houdt zich niet meer in; hij proeft haar met een meedogenloze overgave die haar adem afsnijdt. Wanneer hij zijn lippen om haar kloppende clitoris sluit en zacht zuigt, trekt er een witte flits van genot door haar onderbuik, gevolgd door het diepe, vullende gevoel van zijn vingers die in een traag, dwingend ritme in haar glijden.

Het contrast tussen zijn zuigende mond en de druk van zijn vingers binnen in haar maakt haar volledig weerloos. Er ontsnapt haar een smekende, nauwelijks onderdrukte kreun terwijl ze haar vingers wanhopig in zijn haar klemt. Hij trekt zich er niets van aan; zijn vingers graven zich steeds dieper in het zachte vlees van haar billen om haar dicht tegen zich aan te houden, bedwelmd door haar geur en smaak, tot alles om haar heen vervaagt en alleen nog de rauwe sensatie van zijn mond en handen overblijft. "Ik hou het niet..." piept Lauren gesmoord, haar hoofd wild heen en weer schuddend. Haar dijen klemmen zich als bankschroeven om zijn oren. "Daniël, ik kom..." Ze breekt in een hevige, schokkende golf die door haar hele ruggengraat trekt. Ze drukt haar gezicht in de holte van haar eigen elleboog om de schreeuw te dempen die uit haar longen omhoogstijgt, terwijl haar onderlichaam ongecontroleerd tegen zijn mond en vingers bokt.

Maar Daniël gunt haar geen enkele adempauze; de wanhoop en het verlangen van de afgelopen vijf jaar drijven hem tot het uiterste. Nog voordat de laatste naschokken in haar buik zijn weggeëbd, komt hij overeind. Met haastige, trillende vingers rukt hij zijn riem los en duwt zijn broek samen met zijn boxershort naar beneden. Zijn erectie springt vrij—zwaar, dik geaderd en zo hard dat hij tegen zijn eigen onderbuik klopt. Hij pakt Lauren onder haar dijen vast en tilt haar weer op de bar. Ze klemt haar benen om zijn middel en trekt hem wanhopig dichterbij, haar hart razend in haar keel, volledig overgeleverd aan de bedwelmende hitte van zijn lichaam. Elke aanraking voelt als een vonk op haar overgevoelige huid; het verlangen in haar onderbuik is zo scherp en dwingend dat het bijna pijn doet.

Daniël houdt even stil terwijl hij zijn harde paal vlak tegen haar doorweekte, gezwollen schaamlippen drukt. Zijn ademhaling is hortend en zwaar, alsof hij zichzelf dwingt dit moment van pure, tintelende verwachting nog één seconde vast te houden. Zijn ogen zoeken de hare, donker en brandend van een bezitterige intensiteit die haar vanbinnen doet smelten. Dan geeft hij toe aan de drang en dringt met één diepe, trage stoot bij haar naar binnen. De plotselinge, overweldigende volheid snijdt haar adem af; een diepe kreun welt op uit haar borst terwijl ze zich volledig verliest in het gevoel dat hij eindelijk van haar is.

Het gevoel van zijn harde, gloeiende paal die haar na vijf jaar van leegte in één keer volledig opvult, slaat in als een bliksemschicht. Het wordt heel even zwart voor Laurens ogen terwijl haar lichaam zich strak en bezitterig om hem heen sluit, elke zenuw op scherp gezet. Met zijn harde heupen dicht tegen haar aangedrukt is er geen ontsnappen meer aan de overweldigende hitte die door haar heen raast. "Voel me," perst Daniël hees tussen zijn op elkaar geklemde tanden door. Zijn adem is heet in haar hals, zijn voorhoofd glanzend van het zweet terwijl zijn vingers zich bezitterig in het zachte vlees van haar billen graven, alsof hij bang is dat ze hem weer zal ontglippen. "Je bent van mij Lauren. Geen leugens meer. Voel wie er eindelijk in je zit." Hij trekt zijn heupen bijna helemaal terug en stoot dan opnieuw toe—hard, diep en zonder enige genade. Meedogenloos, brandend en zo vol verlangen dat heel haar wereld inkrimpt tot dit ene moment.

Het geluid van hun gekreun, mengt zich met het natte, klappende geluid van hun verhitte huid. Daniël vindt een meedogenloos, slopend ritme. "Daniël... oh god, ja, harder..." fluistert ze schor, haar nagels boren zich door de fijne katoenen stof van zijn hemd heen in zijn rugspieren. Haar borsten schuren bij elke botsing over zijn borstkas.
"Doet hij dit ook zo bij je?" gromt Daniël donker en jaloers, terwijl hij zijn tempo nog verder opvoert. "Neemt hij je ook zo tot je niet meer weet hoe je heet? Of behandelt hij je alsof je van porselein bent?"
"Nee!" hijgt ze wanhopig, haar hoofd achterover gooiend terwijl de wrijving van zijn schaambeen tegen haar gezwollen clitoris een tweede, razende opbouw in haar onderbuik ontketent. "Alleen jij... stop niet, alsjeblieft, kom in me!"
Het horen van die smeekbede—op de nacht voor ze de naam van een andere man aanneemt—doet de laatste stoppen bij Daniël doorslaan. Hij klemt haar met één arm tegen zich aan, slaat zijn andere hand over haar mond om haar naderende schreeuw op te vangen, en ramt zijn heupen in een blinde, razende cadans tussen haar dijen. Lauren explodeert tegen zijn handpalm. Haar ogen rollen weg en haar hele lichaam verstart in een verblindend orgasme, waarbij haar kutspieren zich ritmisch en keihard om zijn schacht samentrekken.

Twee stoten later verliest ook Daniël elke beheersing. Hij begraaft zijn gezicht in haar nek, zet zijn tanden in haar huid en stoot nog één keer zo diep mogelijk, waarna hij met een schorre, gesmoorde brul in haar klaarkomt—zware, gloeiend hete golven die haar vanbinnen overspoelen terwijl ze trillend en snakkend naar adem tegen hem aanhangt.
Wat vond je van dit verhaal? Geef een cijfer!
5   6   7   8   9   10  
Favoriet
Terug Naar Boven
Pollette
Pollette (34)
Ben jij nieuwsgierig naar een vrouw die houdt van spanning en aandacht?
🟢 Nu Online
Bekijk Mijn Profiel
Leen

Nog niet uitgelezen?

Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...
Klik hier voor meer...

Algemene Voorwaarden -  Contact -  FAQ
Bezoekers Online: 624 / Copyright 2000 - 2026 Opwindend.Net