De vondsten uit de tempel houden ons bezig. Overdag bestudeert Aliya haar boek, maar ‘s avonds experimenteren we met de geile mogelijkheden van de ringen. Ik voel een bijna oneindige lust en energie, en Aliya is minstens net zo opgewonden als ik.

De zon is al ruim boven de horizon gestegen als ik ontwaak. De slaap plakt aan mijn oogleden, zwaar en stroperig. Als ik om me heen kijk, is het bed naast me leeg. De lakens aan Aliya's kant zijn koel.

Met moeite trek ik mezelf uit bed en kleed me in een eenvoudige tuniek en een broek. Mijn laarzen vind ik op twee verschillende plekken in de kamer. Het amulet hangt koel tegen mijn borst als ik me buk om ze aan te trekken.

Eenmaal aangekleed, daal ik de krakende trap af naar de algemene ruimte van de taveerne, waar de geur van vers brood en gebakken spek me tegemoet komt. Het warme licht van de ochtendzon valt op de ruwe houten tafels. De meeste gasten zijn al vertrokken, maar aan een tafel bij het raam zit Aliya. Ze draagt een eenvoudige blauwe jurk die soepel over haar lichaam valt, met een ceintuur rond haar taille. Het boek ligt opengeslagen voor haar. Ze plukt afwezig aan een stuk brood terwijl haar ogen over de tekens schieten.

Van achter loop ik op haar toe. Ze kijkt verrast op als ze mijn handen op haar schouders voelt. "Goedemorgen, schoonheid," begroet ik haar, en leun voorover om haar te kussen. Haar lippen smaken zoet en kruidig.

Ik laat mezelf op de bank tegenover haar vallen. Aliya's ogen twinkelen. "Jij ook goedemorgen. Je hebt de zonsopkomst gemist," zegt ze met een speelse toon. Ze schuift een bord naar me toe, beladen met brood, gebakken eieren, en een paar plakken spek. "Hier, ik dacht dat je wel honger zou hebben."

"Ik geloof meteen dat het een prachtige zonsopkomst was, maar ik had echt wat meer slaap nodig," antwoord ik terwijl ik een slok neem van een sterke, kruidige thee. Het is waar. Ondanks dat rare gevoel van gisteravond, die energie die maar niet weg wilde, ben ik uiteindelijk toch in slaap gevallen. En nu voel ik me goed. Uitgerust. Hongerig op de gezonde manier.

We delen een paar minuten van stilte, waarin ik eet en Aliya door het boek bladert. De taveerne ademt rust. De laatste andere gasten staan op het punt te vertrekken, en daarna zijn we alleen met een breedgeschouderde man die afruimt en glazen wast achter de bar.

Als ik mijn ontbijt op heb, schuift Aliya het boek naar me toe. Ze heeft een pagina opengeslagen met talloze kleine tekens in een cryptisch schrift. Tientallen regels met mysterieuze inktvormen vullen het papier. Eén ding komt me wel bekend voor: een schets van twee ringen. Zonder twijfel zijn dat degenen die wij gevonden hebben.

Aliya wijst naar een deel van de tekst. Haar vinger glijdt langs de tekens met een vanzelfsprekendheid die ik bewonder. "Het is echt fascinerend. Kijk, dit deel gaat over de ringen."

"Kun jij dit lezen?" vraag ik verbaasd. De tekens zien er volstrekt onbegrijpelijk uit.

"Een beetje. Het is een oud schrift, en er zijn nog maar weinig voorbeelden van bewaard gebleven. Mijn collega's op de Academie zouden me niet geloven als ik ze dit vertelde." Ze lacht kort, maar er zit iets scherps in. "Ze vonden mijn onderzoek altijd 'te niche'. Te speculatief. Niet genoeg bronmateriaal." Ze tikt met haar vinger op het boek. "Nou, hier is je bronmateriaal, Aldric."

Die naam noemde ze eerder, en de frustratie in haar stem is duidelijk. Ik probeer mijn verbazing te verbergen over het feit dat ze dit schrift überhaupt kan lezen. "Oké. En wat staat er over de ringen?"

Ze richt haar aandacht weer op de pagina. "Blijkbaar waren het magische voorwerpen die de cult gebruikte tijdens rituelen. Ze werden gedragen door de hogepriester en hogepriesteres tijdens ceremonies in het heiligdom." Ze slaat een bladzijde om. "Kijk, ze hebben een handig plaatje van zo'n ceremonie."

De pagina wordt volledig bedekt door een afbeelding van het heiligdom waar we gisteren waren, met de erotische reliëfs en ranke pilaren. De tekening toont de kapel niet doodstil en verlaten, maar gevuld met cultisten in lange, donkere gewaden. Ze kijken naar het altaar, waarop een naakte man en vrouw seks hebben. Hij ligt op zijn rug, zij zit geknield op zijn heupen en heft haar armen hoog in de lucht.

Terwijl ik naar de plaat kijk, ontstaat het beeld levensecht in mijn hoofd. Ik sta tussen tientallen zingende cultisten, en kijk samen met hen naar het altaar. De hogepriesteres, een wulpse vrouw van middelbare leeftijd, kijkt omhoog met een blik vol aanbidding, en prevelt een tekst in een occulte taal. Aan een vinger van haar opgestoken hand glinstert het blauwgroene kristal van Aliya's ring. De man onder haar, de hogepriester, steekt zijn stijve pik omhoog tussen haar vochtige lippen. Terwijl het gezang aanzwelt, laat de hogepriesteres zich geleidelijk over zijn lul omlaag zakken.

Als ze de hele lengte in zich heeft, legt ze haar handen op zijn borst en neukt ze hem met overgave. De man houdt haar onderarmen vast terwijl haar heupen over zijn pik op en neer flitsen. Haar ogen branden en het zweet loopt over haar nek. De energie van het ritueel is fanatiek, opzwepend, ritmisch, en loopt hoger en hoger op, tot de twee op het altaar het tegelijk uitschreeuwen. De vrouw valt uitgeput voorover op zijn borst, terwijl hij zijn heupen omhoog drukt en zijn zaad diep in haar spuit.

Aliya's stem trekt me terug naar de ontbijttafel. Het amulet pulseert warm tegen mijn borst. "Weet je wat het bizarre is aan deze cult?"

Ik schud mijn hoofd en probeer de dagdroom van me af te schudden. Mijn hand gaat onbewust naar het amulet onder mijn tuniek, maar ik laat hem weer zakken. "Behalve de seksrituelen, bedoel je?"

Aliya lacht. "Ja, behalve de seksrituelen. Nee, wat echt bizar is, is dat sommige mensen zeggen dat ze nog steeds bestaan. Het lijkt mij erg onwaarschijnlijk, maar er zijn zelfs geleerden die denken dat er op dit moment nog steeds ergens Ovulia-cultisten rondlopen."

Onwillekeurig loopt er een rilling over mijn rug. "Dat is zeker een raar idee. Maar die tempel was duidelijk al eeuwenlang niet meer bezocht, toch? Ik zou zweren dat ze al lang uitgestorven zijn. Ik had zelfs nog nooit over hun godin gehoord, tot jij me erover vertelde."

Aliya lacht. "Dat zegt meer over jou, ben ik bang. Ovulia is een godin van vruchtbaarheid en seksualiteit, en een van de negen dochters van Elin."

Elin ken ik natuurlijk. Hij is de god van het leven. Er staan tempels van Elin in ieder dorp en zelfs onderweg struikel je over zijn kapelletjes. Hij heeft inderdaad dochters, maar hoeveel waren dat er, en hoe heetten die precies? Ik graaf in mijn geheugen, maar ik herinner me weinig van de religieuze lessen van mijn abdes. Ze waren een stuk minder boeiend dan mijn lessen zwaardvechten van Symon.

"Vroeger had ieder dorp op z'n minst een beeldje van Ovulia,” zegt Aliya. “Maar wat deze cult deed was absoluut niet normale aanbidding. Zij gebruikten seks. Dat is nog wat anders dan ‘bloemen offeren in de hoop dat je zwanger wordt’, zeg maar."

Iets in hoe ze dat zegt, laat me denken dat het woorden zijn die ze vaker heeft gedacht en uitgesproken.

"Ze gebruikten seks… hoe bedoel je dat?"

“Zoals een molen water gebruikt. Als iets waar je kracht uit kan winnen. Ze gebruikten rituelen en magische voorwerpen om die kracht op te vangen en te gebruiken voor hun eigen doelen.”

“Voorwerpen zoals onze ringen?”

"Precies. Ik denk dat onze ringen maar één voorbeeld zijn," reageert Aliya. Haar blik rust op het blauwgroene kristal aan haar rechterhand. "Ik weet niet precies welke magische krachten ze bevatten, maar het is duidelijk een sterke vorm van seksuele magie waardoor de dragers aan elkaar gekoppeld worden. Vrij uniek. Zo'n kracht staat in geen enkel boek beschreven dat ik ken." Ze kijkt op. "En ik ken veel boeken."

"En denk je dat deze cult meer van dit soort magische krachten had?"

"Ha, zijn de ringen nu al niet goed genoeg meer voor je?" plaagt Aliya. "Pas maar op. Straks verander je nog in een artefacten-jager.”

“Ik dacht dat we dat al waren.”

Aliya leunt achterover en neemt een slok van haar thee. “Nee. Ik bestudeer de cult voor wetenschappelijk onderzoek. Er zijn ook… andere groepen, die in dit soort magie geïnteresseerd zijn. Niet voor de algemene kennis, maar voor macht en eigenbelang.”

“Dat klinkt gevaarlijk.”

Ze wuift met haar hand. "Ach, het zijn volgens mij vooral verhalen… Ik heb er nooit veel van gemerkt. Maar goed, ik had ook nooit iets van deze waarde gevonden." Ze legt haar hand op het boek. "Tot nu."

“Het boek?” vraag ik verbaasd. “Bedoel je dat dat meer waard is dan de ringen?”

Aliya's blauwe ogen kijken me dan doordringend aan terwijl ze mijn hand pakt. "Thomas, ik ken onderzoekers die hun bloedeigen moeder zouden verkopen voor dit boek. Ik heb meer dan tien bibliotheken in vier verschillende landen doorzocht naar informatie over deze cult. Er is bijna niks. Het enige wat ik zeker wist, is dat ze hebben bestaan en lang geleden ook in deze regio actief waren. Voor de rest was het vooral speculatie.”

Ze legt haar hand op de pagina met de tekening. Haar ogen glanzen. "En nu hebben we dit! Een boek vol tekeningen, verhalen, rituelen... Stel je eens voor hoeveel kennis we hiermee in handen hebben!" Aliya zucht en staart dromerig voor zich uit.

Haar passie is aanstekelijk. Ik begrijp misschien niet wat het precies betekent in academische termen, maar ik begrijp wat het voor haar betekent. Dit is niet zomaar een hobby of een interessant project. Dit is haar levenswerk. En het feit dat ze het gevonden heeft, samen met mij, op basis van jarenlang doorzettingsvermogen en een goed vermoeden... dat bewonder ik.

Tegelijk waarschuwt een instinct uit mijn training me. Ik kijk over mijn schouder. "Als dat boek zo waardevol is, moet je er dan wel zo in het openbaar mee gaan zitten? Wat als iemand het ziet en beseft hoe kostbaar het is?"

Aliya denkt even na en slaat dan het boek dicht. "Ja, je hebt gelijk. Dat is helemaal niet verstandig. Weet je wat, ik ga op de kamer zitten om verder te lezen." Ze staat op, loopt om de tafel heen, en gaat recht voor mij op het houten blad zitten.

"Wat ga jij nu doen?" vraagt ze. Ze lacht een lieve lach en streelt door mijn haar.

"Ik ga jou even ruimte geven om te lezen," antwoord ik. Ik ga voor haar staan en pak haar heupen vast. "Als ik mee naar boven ga, leid ik je alleen maar af. Neem jij de kamer voor jezelf. Ik ga wel even het dorp in."

Aliya geeft me een snelle kus op mijn wang. "Dankjewel." Dan pakt ze het boek, drukt het tegen haar borst alsof het een pasgeboren kind is, en loopt met snelle passen de trap op.

Ik kijk haar na tot haar figuur bovenaan de trap verdwijnt. Toen ze me vroeg om met haar mee te gaan naar een verlaten tempel, had ik op goed geluk maar ja gezegd. In het ergste geval was ik een paar dagen in een bos met een leuke dame. Ik had niet zien aankomen dat we die tempel daadwerkelijk zouden vinden, laat staan wat er sindsdien is gebeurd. Aliya bleek niet alleen aantrekkelijk, maar ook gedreven, geniaal, en vol verrassingen.

Als ik me omdraai om de taveerne te verlaten, raak ik kort het amulet aan door de stof van mijn tuniek. Het is warm, alsof het de hele ochtend in de zon heeft gelegen.

Ik laat het los en loop naar buiten. Een ding weet ik zeker: mijn avontuur met Aliya is nog lang niet ten einde.