Op de markt waarschuwde een oud vrouwtje mij voor bijwerkingen van seksuele magie. ‘s Avonds loop ik met Aliya door het bos, en vrijen we romantisch onder het maanlicht. Aliya belooft uit te zoeken of onze ringen ook bijwerkingen zouden kunnen hebben.

Als ik de volgende ochtend wakker word, zit Aliya al in kleermakerszit te lezen op het bed. Ze is naakt, en ik drink de aanblik in me op. De ronding van haar heupen, de welving van haar borsten, de puntjes van haar tepels in de ochtendkou. Het boek op haar schoot blokkeert mijn zicht op de rest.

Ik lig een paar minuten in stilte naar haar te kijken. Haar ogen bewegen snel over de pagina, haar lippen vormen geluidloos woorden in een taal die ik niet ken. Af en toe fronst ze, bladert ze terug, en leest ze iets opnieuw. De wetenschapper aan het werk.

Dan merkt ze dat ik wakker ben. "Hey knapperd," zegt ze. "Goedemorgen. Lekker geslapen?"

"Heerlijk." Niet helemaal waar. Ik heb lang wakker gelegen, maar ik voel me uitgerust, en dat is genoeg. "Alweer druk aan het lezen? Laat mij eens meekijken."

Ik duw mezelf omhoog en ga achter haar zitten, met mijn benen om haar heen gevouwen. Aliya leunt een beetje achterover, tegen mijn borst. "Hm... je bent lekker warm," zegt ze. Ze kust me op mijn wang.

Over haar schouder kijk ik mee naar het boek. Een pagina vol tekens zonder afbeeldingen. Honderden mysterieuze vormen die me niets zeggen.

"Wil je me vertellen wat er op deze pagina staat?" vraag ik.

Aliya kijkt opzij, blij verrast. "Vind je dat interessant?"

"Ja, natuurlijk." En ik meen het. Niet alleen omdat ze naakt tegen me aan zit, al helpt dat. Ik wil begrijpen wat haar zo fascineert aan dit boek. Wat haar ertoe dreef om jarenlang bibliotheken af te struinen en uiteindelijk alleen een tempel in te trekken.

Ze begint meteen te vertellen. "Dit stuk heb ik vanochtend vertaald. Het gaat over de geschiedenis van de tempel. Het is een soort kroniek, met aantekeningen van de hogepriesters die aan het hoofd stonden. Het begint bijna achthonderd jaar geleden, met ene Calista. Zij heeft de tempel gesticht. Op een dag kwam ze in het bos een heilig wit edelhert tegen..."

De warmte van haar naakte lijf verspreidt zich door mijn lichaam. Terwijl ze vertelt, laat ik mijn handen over haar huid glijden. Eerst streel ik haar schouders, masseer ik met mijn duimen de spieren in haar nek. Ze stopt even met praten, laat haar hoofd naar voren hangen. "Hmm, dat is lekker."

Als mijn handen weer afdalen, pakt ze het verhaal weer op. Ze vertelt hoe het hert Calista leidde naar de plek waar zij de tempel zou stichten.

“Is dit allemaal echt gebeurd?” vraag ik. Mijn handen glijden ondertussen over haar zij, haar ribben, de zachte huid net onder haar borsten.

“Ik geloof dat Calista het zo verteld heeft,” zegt Aliya. “Niet per se dat het echt gebeurd is. Een wit hert is een klassiek symbool in mythevorming, dat…”

Ik trek haar dichter tegen me aan en beweeg mijn handen naar haar buik, dan langzaam omhoog, tot mijn vingers de onderkant van haar borsten raken. Als ik ze even later volledig in mijn handen heb, valt Aliya stil. Ik voel haar opwinding als een zachte trilling in mijn eigen borst.

"Hm..." zucht ze. "Zal ik stoppen met vertellen?"

"Nee, nee, ga door. Dus Calista werd opgevolgd door...?"

"Nyx. Dat was de tweede hogepriesteres." Ze vervolgt haar verhaal, maar haar stem is lager nu, ademlozer. Ik laat haar even praten voordat ik doorga met haar borsten. De puntjes van haar tepels pak ik kort tussen mijn vingers, om ze meteen weer los te laten. Ik streel met vlakke hand, met vingertoppen, kneed zacht, draai rond haar tepels zonder ze aan te raken.

Als ik ze een tweede keer vastpak, stopt Aliya weer met praten en legt ze haar hoofd achterover op mijn schouder. Haar tepels zijn stijf en hard tussen mijn vingers. Mijn aanrakingen sturen kleine schokjes door haar lijf, en in het mijne.

"En toen?" vraag ik.

Aliya ademt langzaam uit en pakt het verhaal weer op. Haar stem is nu onvast. "Nyx is de eerste hogepriesteres die over de ringen schrijft. Tijdens een nieuwe maan vertelde Ovulia haar dat ze 's nachts naakt het bos in moest gaan..."

Ik beweeg mijn lippen naar haar nek. Kus een weg omhoog naar haar oor. Neem haar oorlel zacht tussen mijn lippen en zuig er aan. Aliya zucht diep en haar spieren spannen zich.

"...en daar vond ze het rode kristal, fel brandend in de nacht. Ze voelde een sterke neiging om het in haar lichaam te voelen... er staat letterlijk 'in haar intieme ingang'. Dus ze stak het kristal in haar intieme ingang, en toen ze het er weer uit haalde, waren er twee kristallen, rood en blauwgroen. Die liet ze in ringen zetten..."

Dat is interessant. Echt interessant. De oorsprong van onze ringen, geboren uit het lichaam van een vrouw die achthonderd jaar geleden leefde. Maar mijn handen hebben een eigen wil en zoeken een weg omlaag over haar lichaam. Ter hoogte van haar navel schuift Aliya het boek wat naar voren op haar schoot zodat ik ertussen kan.

"...en daar vond ze het rode kristal..." herhaalt ze, verward. "Nee, wacht, dat had ik al gezegd. Eh. Er was een meningsverschil ove— ohhh..."

Mijn vingers hebben haar kutje bereikt. Ik raak haar heel licht aan, amper een streling. Maar het is genoeg. Haar heupen duwen tegen mijn hand.

Stilte. Zware ademhaling. Ik houd mijn vinger stil.

"Hm... Oh, Thomas, dat is zo lekker. Oh..."

Ik tel haar hartslagen. Drie, vier, vijf. Ze probeert haar focus terug te vinden.

"Oke. Een meningsverschil over pijn tijdens rituelen."

“Pijn?”

“Ja. Ze waren het oneens of pijn nuttig was. Sommigen vonden het verstorend. Anderen zeiden dat angst óók kracht opleverde.”

Ik beweeg mijn vinger. Van onder naar boven door haar spleetje. Langzaam, zodat het niet te intens wordt. Ik wil dat ze nog net genoeg focus heeft om te lezen. Ik zoek haar klit en draai er voorzichtig een rondje omheen.

"...in de nieuwe doctrine. Verlangen was — hmmm — bewijs van goddelijke instemming. Als je opgewonden bent, zeid— ohhh — zeiden ze, dan spreekt Ovulia door je lichaam..."

Ze houdt het langer vol dan ik had verwacht. Maar ze raakt steeds meer woorden kwijt, herhaalt zichzelf, verliest de draad. Ik raak zelf ook te opgewonden om echt te luisteren. Mijn pik duwt hard tegen haar onderrug.

"Dus de hogepriester besliste dat... hm... oooh, daar ja... Dus de priester zei... hm, dat is lekker..."

Als ik twee vingers in haar steek, geeft Aliya het op. Het boek duwt ze opzij, het landt met een doffe klap naast het bed. Ze leunt achterover tegen me aan en hijgt.

"Jaaa Thomas... Vinger me... Ga door..."

Ik krul mijn vingers omhoog en zet druk op de bovenkant van haar wand. Even geef ik haar precies wat ze wil. Haar handen grijpen in het beddengoed. Dan vertraag ik, tot mijn vingers roerloos in haar steken.

Aliya draait zich om en legt een hand op mijn borst. "Jij plaagt me zo..." Haar ogen zijn donker van lust. "Ga op je rug liggen."

Ik gehoorzaam. Ze zet haar knieën naast mijn hoofd en laat haar natte kutje zakken tot het recht boven mijn gezicht hangt. Ze buigt zich voorover naar mijn pik en geeft er een lik overheen. Het duurt even voor ik mijn oriëntatie vind in deze positie, maar dan trek ik haar heupen naar me toe en begraaf me in haar.

Met mijn tong ga ik over haar lippen en daartussendoor, terwijl Aliya mijn eikel in haar mond neemt. Ik lik, zij zuigt. Zij kreunt, ik kreun. Via de ringen vermengen onze sensaties zich tot een stroom die ik niet meer kan ontleden in 'mijn genot' en 'haar genot'. Het verschil vervaagt.

Ik leef me uit met lange halen van mijn tong over haar klit. Grijp haar billen vast alsof ik haar niet wil laten ontsnappen. Aliya beantwoordt mijn intensiteit door me dieper in haar keel te nemen, kreunend, de vibraties voelbaar tot in mijn ballen.

We zijn zo in elkaar opgegaan dat het moeilijk is om te zeggen waar mijn lichaam ophoudt en dat van haar begint. Eén ademhaling, één hartslag, één kluwen van genot. Mijn tong op haar, haar mond rond mij. Elk besef van tijd vervaagt.

Dan, uit de verte, voel ik het orgasme aanstormen. Van twee kanten tegelijk. Ik hoor geluid en besef dat het ons eigen gekreun is, luid en ongecontroleerd. Het haalt me half terug uit de trance, maar niet genoeg om te stoppen.

Het overvalt ons tegelijk. Ik trek Aliya's lijf dicht tegen me aan terwijl we beide samentrekken. Zij gilt tegen mijn pik, ik kreun tegen haar kutje. Warme stralen vullen haar mond. Ze slikt, en wat ze niet kan slikken druipt langs mijn schacht.

Een orgasme is niet genoeg. Mijn pik verslapt geen moment. Ik wil meer. Het voelt niet als een keuze, meer als een honger die ik moet stillen. Mijn lichaam handelt voor mijn brein kan nadenken.

Ik draai Aliya van me af en leg haar op haar rug, met haar billen op de rand van het bed. De manier waarop ik haar vastpak en neerleg verbaast mezelf. Waar komt die zekerheid vandaan? Aliya lijkt het niet erg te vinden. Integendeel. Als ik naast het bed stap en mijn pik tegen haar leg, zeg ik alleen: "Ik wil je."

Aliya knikt. Haar ogen zijn wijd open, vol verlangen.

Met één stoot schuif ik mijn hele lengte bij haar naar binnen. Aliya gilt. Ze is drijfnat en ik glijd zonder weerstand tot ik helemaal in haar zit. Ik pak haar benen op, leg haar voeten op mijn schouders. Dan begin ik te neuken.

Niet langzaam. Niet voorzichtig. Ik drijf me met kracht naar binnen, tot mijn heupen tegen haar billen kletsen. Trek me helemaal terug, en stoot opnieuw. Deze vrouw, naakt en mooi voor me, ik heb haar nodig. Niet als een wens, als een noodzaak.

"Oh! Thomas! Ja! Daar!"

"Fuck, Aliya!" Ik stoot in en uit haar. "Je bent zo lekker!"

"Neem me dieper!"

Ik grijp haar benen steviger vast. De kracht van mijn stoten schuift haar over het laken.

"Ja, zo! Oh! Ja!"

"Je bent van mij, Aliya," grom ik. De woorden komen ergens vandaan waar ik normaal niet kom. "Helemaal van mij."

"Ja, Thomas! Ik ben van jou! Neem me!"

"Ik ga je helemaal slap neuken. Want dat is wat je wil, toch?"

Aliya's mond hangt open. Ze knikt. "Ja, dat wil ik. Neuk me helemaal slap." Haar lichaam schokt van de kracht waarmee ik haar neem. Haar borsten springen mee op het ritme.

"Ik ga klaarkomen," grom ik. "Over je borsten."

"Ja... Alsjeblieft... Spuit me... helemaal... oooOOHHH"

Het zaad borrelt op in mijn ballen. Ik zet mijn tanden op elkaar. Nog niet. Nog even. Ik stoot nog dieper, nog harder.

Dan kijk ik langs haar lichaam omhoog. Haar borsten schokken. Ik ontmoet haar blik, haar ogen vol overgave, en dat is genoeg.

Met een schreeuw trek ik me uit haar terug. Aliya glijdt van het bed en gaat op haar knieën voor me zitten. Ze pakt mijn pik met beide handen en trekt me hard en snel af. Ik kreun luid terwijl ik over haar borsten spuit. Straal na straal landt op haar huid terwijl ook zij kreunend klaarkomt, zonder dat iemand haar aanraakt. Alleen van mijn genot, gedeeld door de ringen.

Als het orgasme wegebt, laat ik mezelf achterover vallen op het bed. Aliya klimt naast me en ik trek haar tegen me aan. We zijn allebei op. Leeg.

Het is nog ochtend. Het licht dat door de gordijnen valt is bleek en fris.

Het voelt alsof de slaap me meteen weer zal overvallen, maar dat gebeurt niet. Mijn hart bonst nog na. Het amulet op mijn borst is warm, warmer dan ik het eerder heb gevoeld. Aliya's hoofd rust op mijn schouder, haar ogen vallen wel dicht, haar ademhaling al diep.

Ik lig stil en staar naar het plafond.

Drie keer. Ik ben drie keer klaargekomen sinds gisteravond. En ik zou zo opnieuw kunnen beginnen als ik wilde. Mijn lichaam is moe, maar mijn verlangen niet. De ring gloeit nog steeds aan mijn vinger, rood en constant, als een oog dat niet knippert.

Is dit normaal? Komt dit door de ringen? Of ben ik gewoon een man van begin twintig met een mooie naakte vrouw in mijn bed, en is dit precies wat je zou verwachten?

Aliya zou het uitzoeken. Dat had ze gisteren gezegd, bij de rivier. Maar vanochtend zat ze al in het boek voor ik wakker werd, en nu ligt ze alweer te slapen. Is ze vergeten om te zoeken naar waarschuwingen? Of heeft ze gezocht en niets gevonden?

Ik duw mezelf voorzichtig onder haar vandaan en sta op. Kleed me langzaam aan. Het amulet koelt af zodra ik mijn tuniek erover trek.

Aliya slaapt door. Haar naakte lichaam gekruld in de lakens, een hand onder haar wang, haar haar uitgewaaierd over het kussen. Ze ziet er vredig uit. Mooi. Kwetsbaar.

Ik loop de kamer uit en trek de deur zacht achter me dicht. Beneden is de taveerne stil en leeg in het middaglicht. Ik loop naar buiten, de zon in. De lucht is helder en de wind scherp.

Mijn lichaam voelt sterk. Alert. Bijna te veel. De zon staat hoog en ik heb energie voor tien. Mijn benen willen bewegen, mijn armen willen iets vasthouden, mijn longen willen volle teugen lucht.

Ik begin te lopen. Geen richting, geen doel. Gewoon bewegen, tot mijn gedachten rustiger worden dan mijn lijf.