Door: Tdid
Datum: 23-07-2024 | Cijfer: 9.7 | Gelezen: 8630
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 10 minuten | Lezers Online: 1
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 10 minuten | Lezers Online: 1
Dit is het vervolg op: Dat Was Een Klap - 10
Het is vier dagen na het gebeuren met Natasha en hij heeft haar in al die tijd niet gezien. Toen hij Dora ernaar vroeg kreeg hij te horen dat zij een paar dagen vrij had opgenomen.
Iets wat ze met moeite op zijn hand geschreven kreeg. Het was verbazingwekkend hoe makkelijk deze manier van communiceren ging met Natasha maar hoe lastig met Dora, het leek wel of ze elke keer naar de juiste letters moest zoeken. Het nieuws van de “ dear John letter “ was al rond gegaan over de afdeling, en de collega’s van Natasha waren allemaal net iets liever voor hem.
Dora had hem nogmaals stiekem onder de douche bezocht en hem daar heerlijk maar snel afgetrokken.
Maar in deze dagen ging ook zijn zicht vooruit, op de dag moesten de gordijnen dicht vanwege het scherpe licht, maar de gezichten werden steeds duidelijker. Hij herkende de mensen steeds beter ook op een afstand. En ‘s avonds lukte het hem om niet alleen de vormen maar ook wat en waar zijn mes en vork zich bevonden en het voedsel op zijn bord. Ook het irritante piepen in zijn oren kwam terug zeker links.
Hij had het gemeld en de dokter had nogmaals gekeken en op zijn borst geschreven ‘ geduld ‘ en zijn duim op gestoken.
Toen hij vijfde dag in de doucheruimte stond waar zich natuurlijk ook een spiegel bevindt. Had hij de stoute schoenen aangetrokken en nadat hij zich had aangekleed met zijn handdoek de spiegel droog gemaakt.
En hij had in de spiegel gekeken, iets wat al die tijd verborgen was gebleven. Werd hem nú enigszins beter zichtbaar. En hij schrok van deze aanblik, althans van wat hij nu kon onderscheiden. Hij voelde voor de zoveelste keer weer voorzichtig aan zijn gezicht en kon zich met hetgeen hij voelde en zag een behoorlijk goed beeld vormen. En hij zag niet zichzelf maar een mismaakt monster. Zijn rechterkant was één groot maanlandschap compleet met kraters. Waar zijn rechteroog zich bevond zit nu een soort donker gat. En zijn rechter oor was verdwenen de bobbels die hij constant had gevoeld waren niet de vormen van een oor, maar stukjes wild vlees. Vlees frutsels.
En Peter schrok zich dood, dit was hij niet, en de zelf vernietigende woede waarvan hij gedacht had na vele jaren kwijt te zijn. Was in alle hevigheid terug gekomen en met een dreun sloeg hij spiegel en hand in gruzelementen. Het bloed spoot nog net niet in het rond maar hij bloedde wel hevig. En onder het slaken van veel verwensingen gericht tegen zichzelf draaide hij de handdoek om zijn hand. Verliet de badkamer en liep nog steeds vloekend en tierend terug naar zijn kamer. Rukte daar wat kastjes open tot hij vond wat hij zocht, verbandmiddelen. En zijn ervaring en training als medic kwam weer terug, want hij zou in het pikkedonker en met zijn ogen dicht nog een verband kunnen aanleggen.
Ondertussen was Sandra naar zijn kamer gegaan om poolshoogte te nemen waarom dat geschreeuw en kabaal op de gang en kwam naar binnen. Om deze direct weer te verlaten toen een stroom van vloeken en een stoel haar kant opvlogen.
“ Rustig rustig “ roepend probeerde zij Peter tot kalmte te manen, maar ja, leuk roepen naar een dove. Weer probeerde zij voorzichtig binnen te treden om daarna weer snel achteruit te stappen. Zij en Peter waren nooit een match geweest. Ondertussen waren ook Stefan en Dora gearriveerd. En stonden bij de deur en hoorde het schreeuwen aan.
“ ik ben verd.. een monster, een fucking freak. Geen wonder dat iedereen bij me wegloopt. Een levende Freddie Kruger. Kinderen gaan straks op de vlucht. Ik ben een levende nachtmerrie. Aaaahhhrggg !! “
Dora probeerde ook naar binnen te gaan maar ook zij werd terug gestuurd.
“Rot op Dora ga alsjeblieft weg. Ik ben een monster ! een freak ! laat me alleen”.
Toen Stefan het probeerde kwam er een “ Deruit ! Of ik sla je deruit!” Stefan deinsde ook terug en zei tegen zijn collega’s. “Laat hem maar uitrazen hij wordt zo wel klam, hoop ik. “
En even later stopte het schelden en tieren en hoorde ze een zacht huilen, waarop Sandra probeerde om naar binnen te gaan. Om direct daarna achter uit te springen terwijl er een glas boven haar hoofd tegen de muur uit elkaar spatte.
“ ik ga de beveiliging bellen “ riep ze “ dat monster moet hier weg “
Dora en Stefan grepen gelijk in, “ wil je dat er doden vallen? “ Zei Stefan “ hij sloopt ze als die binnen komen. En daarbij we hebben dit vaker meegemaakt als mensen zichzelf voor het eerst zien.”
“ Ja, en dan er heeft eerst al een psychiater meerdere sessies met ze gesproken Sandra.” Zegt Dora “ Ja maar wat moeten we dan nu ? “ vraagt Sandra. “We kunnen moeilijk deze dolgedraaide moordmachine hier loslaten”.
“ NOU ! Overdrijf je gigantisch Sandra ! “. Zegt Dora woedend , “ het is een ex militair en geen levensgevaarlijke gek ! Hij is nog nooit agressief geweest. Maar dit moet even indalen. Hij wordt vanzelf wel weer kalm, het enige grote probleem nu is hij hoort ons niet.”
“ Bel Natasha “ zegt Stefan “ zij is de enige die echt goed met hem kan praten en heeft hem vorige week ook bijgestaan.”
Uit de kamer komen weer geluiden van brekend servies. Terwijl Sandra haar mobiel pakt en het nummer van Natasha zoekt.
En even later zegt “ Hi Natasha, sorry dat ik je moet bellen. En ik weet ook niet waar je bent en of het gelegen komt, maar we hebben een groot probleem “.
Dan is het even stil en gaat Sandra verder. “ Peter van kamer 24 is dolgedraaid heeft waarschijnlijk in een spiegel gekeken en zichzelf kunnen zien “
Weer korte stilte , “ weet ik ook niet Natash waarschijnlijk komt zijn zicht steeds verder terug”. Kleine pauze “ nee weten we niet hij laat ons de kamer niet in”. Stil. “ ja hij is agressief”. Weer een kleine pauze. “ bedankt Natasha we zien je zo”.
Dan zegt Sandra, tegen de in spanning wachtende collega’s; “ ze komt er aan, ze liep net te shoppen in de stad. Met een klein kwartiertje zou ze er moeten zijn, en ik moest de deur dicht doen van haar “
Waarop Sandra naar de deur loopt en deze dicht trekt, weer horen ze een glas tegen de deur in splinters uiteen vliegen. Ze trekken hun schouders op en gaan dan terug naar de diverse kamers waar meerdere patiënten met vragen zitten wat er in godsnaam allemaal loos is.
Peter heeft ondertussen zichzelf verbonden en is woedend en verdrietig tegelijk. Wie zou er niet weglopen bij hem vandaan. Uit pure frustratie gooit hij een volgend glas tegen de muur aan splinters. Geen wonder dat Sabine niks meer in hem ziet. Welke vrouw wil er nu zo een monster aan haar zijde. Zo’n freak! En weer laat hij de vingers van zijn handen over zijn hoofd glijden. Maar nú heeft hij een beeld bij de butsen en kuilen en de frutsels van daar waar zijn oor zou moeten zitten.
Hij herinnert zich de soms ernstig verminkte slachtoffers van oorlogsgeweld. Die hij had geholpen. En hoe een oud collega zich een kogel door zijn kop joeg nadat hij zich realiseerde dat hij vanwege een bermbom zijn benen en arm moest missen. De sergeant van dienst wiens pistool hij had kunnen pakken, was er nooit echt overheen gekomen.
Nu zit hij op bed met zijn hoofd in zijn handen als hij een beweging registreert. De deur van de kamer gaat langzaam open. En Peter maakt zich op voor een zoveelste confrontatie. Zijn vuisten ballen zich en maakt zich klaar om aan te vallen.
Dan ziet hij langzaam een hoofd om de deur kijken. Hij herkent het zwarte haar en ziet in een waas de fijne gelaatstrekken en de lichtbruine huidskleur. Dan een een fijn figuur, de licht blauwe kleur van een jurk, en een wit lang been wat tussen twee stroken licht blauw verschijnt. “ Natasha ben jij dat?” is het enige wat hij zachtjes en vol verwondering vraagt, terwijl zijn lichaam zich ontspant en de vuisten verdwijnen.
Het mooie kleine ranke lichaam komt snel binnen en sluit de deur achter zich en beweegt dan snel en gracieus dichterbij en drukt een vinger op zijn lippen en knijpt in zijn duim.
“ Natasha “. Fluistert hij weer “ wat doe jij nou hier bij zo’n monster ? “
Iets wat ze met moeite op zijn hand geschreven kreeg. Het was verbazingwekkend hoe makkelijk deze manier van communiceren ging met Natasha maar hoe lastig met Dora, het leek wel of ze elke keer naar de juiste letters moest zoeken. Het nieuws van de “ dear John letter “ was al rond gegaan over de afdeling, en de collega’s van Natasha waren allemaal net iets liever voor hem.
Dora had hem nogmaals stiekem onder de douche bezocht en hem daar heerlijk maar snel afgetrokken.
Maar in deze dagen ging ook zijn zicht vooruit, op de dag moesten de gordijnen dicht vanwege het scherpe licht, maar de gezichten werden steeds duidelijker. Hij herkende de mensen steeds beter ook op een afstand. En ‘s avonds lukte het hem om niet alleen de vormen maar ook wat en waar zijn mes en vork zich bevonden en het voedsel op zijn bord. Ook het irritante piepen in zijn oren kwam terug zeker links.
Hij had het gemeld en de dokter had nogmaals gekeken en op zijn borst geschreven ‘ geduld ‘ en zijn duim op gestoken.
Toen hij vijfde dag in de doucheruimte stond waar zich natuurlijk ook een spiegel bevindt. Had hij de stoute schoenen aangetrokken en nadat hij zich had aangekleed met zijn handdoek de spiegel droog gemaakt.
En hij had in de spiegel gekeken, iets wat al die tijd verborgen was gebleven. Werd hem nú enigszins beter zichtbaar. En hij schrok van deze aanblik, althans van wat hij nu kon onderscheiden. Hij voelde voor de zoveelste keer weer voorzichtig aan zijn gezicht en kon zich met hetgeen hij voelde en zag een behoorlijk goed beeld vormen. En hij zag niet zichzelf maar een mismaakt monster. Zijn rechterkant was één groot maanlandschap compleet met kraters. Waar zijn rechteroog zich bevond zit nu een soort donker gat. En zijn rechter oor was verdwenen de bobbels die hij constant had gevoeld waren niet de vormen van een oor, maar stukjes wild vlees. Vlees frutsels.
En Peter schrok zich dood, dit was hij niet, en de zelf vernietigende woede waarvan hij gedacht had na vele jaren kwijt te zijn. Was in alle hevigheid terug gekomen en met een dreun sloeg hij spiegel en hand in gruzelementen. Het bloed spoot nog net niet in het rond maar hij bloedde wel hevig. En onder het slaken van veel verwensingen gericht tegen zichzelf draaide hij de handdoek om zijn hand. Verliet de badkamer en liep nog steeds vloekend en tierend terug naar zijn kamer. Rukte daar wat kastjes open tot hij vond wat hij zocht, verbandmiddelen. En zijn ervaring en training als medic kwam weer terug, want hij zou in het pikkedonker en met zijn ogen dicht nog een verband kunnen aanleggen.
Ondertussen was Sandra naar zijn kamer gegaan om poolshoogte te nemen waarom dat geschreeuw en kabaal op de gang en kwam naar binnen. Om deze direct weer te verlaten toen een stroom van vloeken en een stoel haar kant opvlogen.
“ Rustig rustig “ roepend probeerde zij Peter tot kalmte te manen, maar ja, leuk roepen naar een dove. Weer probeerde zij voorzichtig binnen te treden om daarna weer snel achteruit te stappen. Zij en Peter waren nooit een match geweest. Ondertussen waren ook Stefan en Dora gearriveerd. En stonden bij de deur en hoorde het schreeuwen aan.
“ ik ben verd.. een monster, een fucking freak. Geen wonder dat iedereen bij me wegloopt. Een levende Freddie Kruger. Kinderen gaan straks op de vlucht. Ik ben een levende nachtmerrie. Aaaahhhrggg !! “
Dora probeerde ook naar binnen te gaan maar ook zij werd terug gestuurd.
“Rot op Dora ga alsjeblieft weg. Ik ben een monster ! een freak ! laat me alleen”.
Toen Stefan het probeerde kwam er een “ Deruit ! Of ik sla je deruit!” Stefan deinsde ook terug en zei tegen zijn collega’s. “Laat hem maar uitrazen hij wordt zo wel klam, hoop ik. “
En even later stopte het schelden en tieren en hoorde ze een zacht huilen, waarop Sandra probeerde om naar binnen te gaan. Om direct daarna achter uit te springen terwijl er een glas boven haar hoofd tegen de muur uit elkaar spatte.
“ ik ga de beveiliging bellen “ riep ze “ dat monster moet hier weg “
Dora en Stefan grepen gelijk in, “ wil je dat er doden vallen? “ Zei Stefan “ hij sloopt ze als die binnen komen. En daarbij we hebben dit vaker meegemaakt als mensen zichzelf voor het eerst zien.”
“ Ja, en dan er heeft eerst al een psychiater meerdere sessies met ze gesproken Sandra.” Zegt Dora “ Ja maar wat moeten we dan nu ? “ vraagt Sandra. “We kunnen moeilijk deze dolgedraaide moordmachine hier loslaten”.
“ NOU ! Overdrijf je gigantisch Sandra ! “. Zegt Dora woedend , “ het is een ex militair en geen levensgevaarlijke gek ! Hij is nog nooit agressief geweest. Maar dit moet even indalen. Hij wordt vanzelf wel weer kalm, het enige grote probleem nu is hij hoort ons niet.”
“ Bel Natasha “ zegt Stefan “ zij is de enige die echt goed met hem kan praten en heeft hem vorige week ook bijgestaan.”
Uit de kamer komen weer geluiden van brekend servies. Terwijl Sandra haar mobiel pakt en het nummer van Natasha zoekt.
En even later zegt “ Hi Natasha, sorry dat ik je moet bellen. En ik weet ook niet waar je bent en of het gelegen komt, maar we hebben een groot probleem “.
Dan is het even stil en gaat Sandra verder. “ Peter van kamer 24 is dolgedraaid heeft waarschijnlijk in een spiegel gekeken en zichzelf kunnen zien “
Weer korte stilte , “ weet ik ook niet Natash waarschijnlijk komt zijn zicht steeds verder terug”. Kleine pauze “ nee weten we niet hij laat ons de kamer niet in”. Stil. “ ja hij is agressief”. Weer een kleine pauze. “ bedankt Natasha we zien je zo”.
Dan zegt Sandra, tegen de in spanning wachtende collega’s; “ ze komt er aan, ze liep net te shoppen in de stad. Met een klein kwartiertje zou ze er moeten zijn, en ik moest de deur dicht doen van haar “
Waarop Sandra naar de deur loopt en deze dicht trekt, weer horen ze een glas tegen de deur in splinters uiteen vliegen. Ze trekken hun schouders op en gaan dan terug naar de diverse kamers waar meerdere patiënten met vragen zitten wat er in godsnaam allemaal loos is.
Peter heeft ondertussen zichzelf verbonden en is woedend en verdrietig tegelijk. Wie zou er niet weglopen bij hem vandaan. Uit pure frustratie gooit hij een volgend glas tegen de muur aan splinters. Geen wonder dat Sabine niks meer in hem ziet. Welke vrouw wil er nu zo een monster aan haar zijde. Zo’n freak! En weer laat hij de vingers van zijn handen over zijn hoofd glijden. Maar nú heeft hij een beeld bij de butsen en kuilen en de frutsels van daar waar zijn oor zou moeten zitten.
Hij herinnert zich de soms ernstig verminkte slachtoffers van oorlogsgeweld. Die hij had geholpen. En hoe een oud collega zich een kogel door zijn kop joeg nadat hij zich realiseerde dat hij vanwege een bermbom zijn benen en arm moest missen. De sergeant van dienst wiens pistool hij had kunnen pakken, was er nooit echt overheen gekomen.
Nu zit hij op bed met zijn hoofd in zijn handen als hij een beweging registreert. De deur van de kamer gaat langzaam open. En Peter maakt zich op voor een zoveelste confrontatie. Zijn vuisten ballen zich en maakt zich klaar om aan te vallen.
Dan ziet hij langzaam een hoofd om de deur kijken. Hij herkent het zwarte haar en ziet in een waas de fijne gelaatstrekken en de lichtbruine huidskleur. Dan een een fijn figuur, de licht blauwe kleur van een jurk, en een wit lang been wat tussen twee stroken licht blauw verschijnt. “ Natasha ben jij dat?” is het enige wat hij zachtjes en vol verwondering vraagt, terwijl zijn lichaam zich ontspant en de vuisten verdwijnen.
Het mooie kleine ranke lichaam komt snel binnen en sluit de deur achter zich en beweegt dan snel en gracieus dichterbij en drukt een vinger op zijn lippen en knijpt in zijn duim.
“ Natasha “. Fluistert hij weer “ wat doe jij nou hier bij zo’n monster ? “
Lees verder in: Dat Was Een Klap - 12
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Nog niet uitgelezen? Dit zijn de 10 nieuwste Romantisch sexverhalen!
Melk - 35: HuwelijkscontractDoor: Appolonia
Reacties: 0
Lengte: Kort
Tags: Kort,
" i Contract tussen de partijen De Heer VAN COBURG Francis Ferdinand, hierna MEESTER of HEER genoemd, en Mevrouw BORGIA Deborah Lucrezia, hierna SLET, SLAVIN of NEUKPOP genoemd, werd overeengekomen i Ik..."
Reacties: 0
Lengte: Kort
Tags: Kort,
" i Contract tussen de partijen De Heer VAN COBURG Francis Ferdinand, hierna MEESTER of HEER genoemd, en Mevrouw BORGIA Deborah Lucrezia, hierna SLET, SLAVIN of NEUKPOP genoemd, werd overeengekomen i Ik..."
07-09
8.2
Ontheemd - 37: De Erotische VoorstellingDoor: DAts
Reacties: 2
Lengte: Lang
"Het slot van de vorige aflevering Hoe dan ook, we gingen eindelijk weer eens met zijn twee n slapen. Erna nestelde zich tegen me aan en na een lange zoen wensten we elkaar welterusten. We hadden allebei een zware nacht achter de rug, om i..."
Reacties: 2
Lengte: Lang
"Het slot van de vorige aflevering Hoe dan ook, we gingen eindelijk weer eens met zijn twee n slapen. Erna nestelde zich tegen me aan en na een lange zoen wensten we elkaar welterusten. We hadden allebei een zware nacht achter de rug, om i..."
06-09
9.6
Mini - 313Door: Keith
Reacties: 3
Lengte: Lang
"In de slaapkamer keek ik Joline aan. Rogier en Lot willen blijkbaar niet over het heikele onderwerp geld praten. Rogier kletste er snel overheen toen ik hem tijdens een onbewaakt moment er naar vroeg. Joline trok haar schoenen uit en zei ondertus..."
Reacties: 3
Lengte: Lang
"In de slaapkamer keek ik Joline aan. Rogier en Lot willen blijkbaar niet over het heikele onderwerp geld praten. Rogier kletste er snel overheen toen ik hem tijdens een onbewaakt moment er naar vroeg. Joline trok haar schoenen uit en zei ondertus..."
05-09
9.6
Het Kasteel - 41Door: Borrie70
Reacties: 2
Lengte: Zeer Lang
Tags: Kasteel,
"Nadat we Mieke en Maaike hadden uitgezwaaid, wilde ik me net omdraaien om met de rest terug naar binnen te gaan toen ik de auto van de postbode aan zag rijden. Ik liep hem tegemoet en babbelde even met Lars, die ook in het dorp woonde en ik wel kende..."
Reacties: 2
Lengte: Zeer Lang
Tags: Kasteel,
"Nadat we Mieke en Maaike hadden uitgezwaaid, wilde ik me net omdraaien om met de rest terug naar binnen te gaan toen ik de auto van de postbode aan zag rijden. Ik liep hem tegemoet en babbelde even met Lars, die ook in het dorp woonde en ik wel kende..."
03-09
9.7
Ontmoeting In Het Park - 2Door: Muffer
Reacties: 0
Lengte: Lang
Tags: Park,
"Liesbeth liep met haar hond Gozer naar het park en ze dacht er over wat ze zou doen wanneer ze Maarten tegen zou komen. Ze vond hem altijd al leuk maar nu ze de verhalen van haar moeder had gehoord wist ze zeker dat ze hem in haar bed wilde. Alleen w..."
Reacties: 0
Lengte: Lang
Tags: Park,
"Liesbeth liep met haar hond Gozer naar het park en ze dacht er over wat ze zou doen wanneer ze Maarten tegen zou komen. Ze vond hem altijd al leuk maar nu ze de verhalen van haar moeder had gehoord wist ze zeker dat ze hem in haar bed wilde. Alleen w..."
03-09
9.4
Ontheemd - 36: Naar HuisDoor: DAts
Reacties: 1
Lengte: Lang
"Het slot van de vorige aflevering bedankt dat wij je kanjer even mochten lenen. Mocht je hem zat zijn, hij is in Groningen altijd welkom. Hem zat Keep on dreaming, sister. Ok , dankjewel voor je goede zorgen. Ik ga hangen. I..."
Reacties: 1
Lengte: Lang
"Het slot van de vorige aflevering bedankt dat wij je kanjer even mochten lenen. Mocht je hem zat zijn, hij is in Groningen altijd welkom. Hem zat Keep on dreaming, sister. Ok , dankjewel voor je goede zorgen. Ik ga hangen. I..."
02-09
9.4
Melk - 33: Nacht, OchtendDoor: Appolonia
Reacties: 0
Lengte: Kort
"Storm lag op zijn rug. Met open ogen. Het was pikkedonker. Hij hoorde de rustige ademhaling van Honey naast zich. Hij rook haar. Hij voelde haar warmte. Hij probeerde het verlangen om aan haar te ruiken die zoete geur van honing van zich af..."
Reacties: 0
Lengte: Kort
"Storm lag op zijn rug. Met open ogen. Het was pikkedonker. Hij hoorde de rustige ademhaling van Honey naast zich. Hij rook haar. Hij voelde haar warmte. Hij probeerde het verlangen om aan haar te ruiken die zoete geur van honing van zich af..."
01-09
8.9
Mini - 312Door: Keith
Reacties: 19
Lengte: Zeer Lang
" i Het vervolg op een nogal abrupt eindigend deel 311. Een tijdje geen inspiratie meer. Hopelijk is die nu een beetje terug. Groet, Keith. i Greet, Hendrik en Wendy zaten al aan de koffie in de hal. H , een niet zo eenzame bugeli..."
Reacties: 19
Lengte: Zeer Lang
" i Het vervolg op een nogal abrupt eindigend deel 311. Een tijdje geen inspiratie meer. Hopelijk is die nu een beetje terug. Groet, Keith. i Greet, Hendrik en Wendy zaten al aan de koffie in de hal. H , een niet zo eenzame bugeli..."
31-08
9.7
Ontheemd - 35: Vertrouwde HandenDoor: DAts
Reacties: 2
Lengte: Zeer Lang
Tags: Naaktstrand, Trio, Vreemdgaan,
"Hoe de vorige aflevering eindigde Ik dacht dat jij me net voorstelde om een relatie met jou aan te gaan En nou kom je met Charlotte op de proppen O, ik denk ook niet dat zij en jij nog een relatie aan zullen gaan, daarvoor is er te ..."
Reacties: 2
Lengte: Zeer Lang
Tags: Naaktstrand, Trio, Vreemdgaan,
"Hoe de vorige aflevering eindigde Ik dacht dat jij me net voorstelde om een relatie met jou aan te gaan En nou kom je met Charlotte op de proppen O, ik denk ook niet dat zij en jij nog een relatie aan zullen gaan, daarvoor is er te ..."
30-08
9.6
Het Kasteel - 40Door: Borrie70
Reacties: 2
Lengte: Zeer Lang
Tags: Kasteel,
"De mededeling dat Esmee ook een kind van mij wilde kwam wel binnen. Nog nooit eerder had Esmee aangegeven dat zij een kinderwens had en dat bleek ook zo, maar nu ze zag hoe gelukkig Sanne en ik waren met het idee dat we ouders gingen worden, borrelde..."
Reacties: 2
Lengte: Zeer Lang
Tags: Kasteel,
"De mededeling dat Esmee ook een kind van mij wilde kwam wel binnen. Nog nooit eerder had Esmee aangegeven dat zij een kinderwens had en dat bleek ook zo, maar nu ze zag hoe gelukkig Sanne en ik waren met het idee dat we ouders gingen worden, borrelde..."
30-08
9.7