Door: DarqMindFan
Datum: 03-03-2026 | Cijfer: 8.3 | Gelezen: 1570
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 10 minuten | Lezers Online: 1
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 10 minuten | Lezers Online: 1
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Vervolg op: Zwanger Op Mallorca - 9
Zwanger op Mallorca - deel 10 - Dag 8
Ochtend, 09:15 - Zwembad
De zon staat al hoog, maar de hitte voelt nog niet drukkend – alleen dat lome, plakkerige gevoel dat alles langzaam maakt. Ik lig op mijn ligbed, zonnebril op, probeer te doen alsof ik lees, maar mijn ogen glijden steeds naar Sarah. Ze ligt op haar buik, haar huid glanst van zweet en restjes opgedroogd zaad dat ze niet heeft weggewassen. Haar hand rust losjes op haar onderrug, vingers licht gekromd, alsof ze nog steeds voelt wat er vannacht in haar is gepompt.
Dan zie ik hem. Javier. Hij komt aanlopen vanaf de barhaar . Achter hem twee van zijn maten – Alejandro met dat gouden kettinkje, en een jongen die ik minder ken, slank, getatoeëerd, met een scheve grijns. Ze lachen al voordat ze bij ons zijn.
Zodra hij in haar blikveld komt, beweegt Sarah. Geen aarzeling. Geen zucht. Ze duwt zich overeind op haar ellebogen, haar borsten deinen zwaar mee, tepels priemen door de dunne stof van haar bovenstukje. Ze gaat zitten. Dan staat ze op. De sarong glijdt omlaag, blijft even haken aan haar heup, valt dan op de tegels. Ze loopt naar hem toe. Naakt op dat kleine bikinietje na. Haar voeten maken zachte plofjes op de warme tegels. Haar heupen wiegen licht, dijen glanzen van zweet en resten van vannacht.
Ze blijft voor hem staan. Kijkt omhoog. Haar ogen zijn leeg, maar haar tepels staan stijf. Ze steekt haar hand uit. Pakt de zijne. Vingers verstrengelen zich. Niet gedwongen. Gewoon… vanzelf.
“Kom,” zegt ze zacht, haar stem hees van het vele kreunen van de afgelopen dagen. “Washok. Ik wil beginnen.”
Javier’s grijns wordt breder. Hij knikt, trekt haar mee. Ze loopt naast hem, hand in de zijne, blote voeten over de hete tegels. De twee jongens volgen. Ik blijf liggen. Kijk ze na tot ze door de personeelsdeur verdwijnen.
De deur valt dicht. Klik.
Ik lig daar. Mijn hart bonkt. Mijn pik bonst pijnlijk hard. Ik probeer het te negeren. Draai me op mijn buik. Druk mezelf tegen het ligbed. Maar het helpt niet.
Na een paar minuten begint het geluid. Gedempt door de deur, maar duidelijk genoeg. Eerst het natte, ritmische geklots. Dan haar stem, laag, smekend: “Again… fill me everywhere…”
Ik sluit mijn ogen. Probeer het niet te horen. Maar het komt toch door: haar gekreun, hoger nu, onderbroken door natte slurpgeluiden, mannenstemmen die lachen, tellen: “Uno… dos…”
Dan een nieuwe stem. Duits. Zwaar, schor: “Ja… gut… nimm ihn tief…”
Ik open mijn ogen. Kijk naar de personeelsdeur. Zie hoe een oudere Duitse man – jaar of 55, bierbuik, roodverbrande schouders, gouden kettinkje in borsthaar – naar binnen loopt. Javier roept hem van binnen: “¡Ven, alemán! She needs German cum too!”
De deur gaat even dicht. Dan weer open, net genoeg om een streep licht door te laten.
Ik hoor haar: een zacht, gulzig zuiggeluid. Ze heeft hem zelf gepakt. Ik weet het. Ze leidt hem. Naar haar mond. Terwijl anderen haar blijven neuken.
Het geluid wordt luider. Natte klappen. Haar gekreun gesmoord rond een pik. Mannen die lachen. “¡Mira cómo chupa la puta!” “¡Toma todo!”
Ik lig daar. Voorhoofd tegen de handdoek gedrukt. Zweet druipt in mijn ogen. Mijn pik klopt tegen het ligbed. Voorvocht lekt warm in mijn zwembroek. Ik kom bijna. Alleen van het luisteren. Alleen van het weten dat ze daarbinnen ligt, benen wijd, mond vol, kut vol, en dat ze het zelf wil.
Een Nederlandse man twee ligbedden verderop kijkt op. Zegt tegen zijn vrouw, hard genoeg dat ik het hoor:
“Kijk nou. Ze is alweer weg met die Spanjaarden. En die Duitser ging er ook bij.”
Zijn vrouw schudt haar hoofd.
“Ze vraagt erom. Letterlijk.”
Ik bijt op mijn lip. Kom bijna klaar. Druk mezelf harder tegen het ligbed. Schaamte brandt heet in mijn borstkas.
Maar diep vanbinnen weet ik: ik stop het niet.
Ik wil het horen.
Ik wil het weten.
En ik wil dat het doorgaat.
Voor el bebé.
Of voor ons.
Of voor niemand meer.
Middag, 15:30 – Zwembad
Het is drukker dan normaal – gasten die lui op hun ligbedden liggen, bierflesjes in de hand, zonnebrillen omlaag geschoven om beter te kunnen kijken. Het water ruikt naar chloor en zweet, een scherpe, chemische geur die in mijn neus prikt. Ik lig op mijn buik, kin op mijn armen, probeer te doen alsof ik slaap. Maar ik slaap niet. Ik kijk.
Sarah is in het ondiepe gedeelte. Tot haar middel in het water. Twee jongens houden haar vast – Javier aan de voorkant, zijn handen onder haar billen, vingers diep in het vlees geknepen. Een andere jongen – degene met het gouden kettinkje – achter haar, zijn borst tegen haar rug gedrukt, armen om haar middel, zijn pik al diep in haar. Ze hangt tussen hen in als een pop, benen gespreid, knieën licht gebogen, voeten amper de bodem rakend. Haar armen hangen slap over Javier’s schouders, hoofd achterover tegen de borst van de jongen achter haar, mond half open, ogen glazig.
Het water klotst zachtjes om hen heen bij elke stoot. Javier beweegt traag, diep, tilt haar een stukje op bij elke neerwaartse beweging. De jongen achter haar ramt harder, korter, zijn ballen slaan met natte klappen tegen haar kont, water spettert op in kleine golfjes. Sarahs borsten deinen boven het wateroppervlak, haar tepels hard en donkerrood, glanzend van water en zweet. Haar lange haar drijft half om haar heen, plukken plakken aan haar schouders en nek. Ze kreunt laag, ritmisch, elke stoot een “ah… ah… ah…” die over het water draagt.
Vijf gasten staan aan de rand. Niet discreet. Openlijk. Een oudere Duitser met een bierbuik filmt met zijn telefoon. Twee Nederlandse mannen – een jaar of vijftig, allebei met zonnehoed – staan met hun armen over elkaar, kijken toe. Een Engelse vrouw met een grote zonnebril houdt haar hand voor haar mond, maar haar ogen blijven gefixeerd. Een Franse man, alleen, leunt tegen de reling, sigaret in zijn mondhoek, grijnst vettig.
Het water golft bij elke beweging. Sarahs lichaam schokt licht mee, haar heupen duwen terug, instinctief, automatisch. Javier gromt iets in haar oor, te zacht om te verstaan. Ze antwoordt met een hoog, trillend geluid – geen woorden, alleen overgave.
Een van de Nederlandse mannen – kaal, roodverbrand, bierflesje in zijn hand – kijkt opzij naar mij. Onze ogen ontmoeten elkaar. Hij lacht kort, droog, schudt zijn hoofd.
“Jij laat haar echt alles doen, hè?” roept hij luid, hard genoeg dat zijn stem over het hele zwembad draagt. “Ze is de attractie van het hotel.”
Zijn vriend lacht mee, heft zijn glas.
“Proost op de gratis show!”
De Duitser met de telefoon draait zich half om, filmt nu ook mij een seconde, dan weer terug naar Sarah. De Franse man blaast rook uit, mompelt iets in zichzelf: “Putain… quelle salope…”
Sarah hoort het niet. Of wel. Maar ze reageert niet. Haar hoofd valt verder achterover, mond open, een lange, lage kreun rolt uit haar keel. Javier versnelt. De jongen achter haar gromt, ramt harder. Water spettert hoger op, druppels landen op de tegels.
Ik lig daar. Mijn buik tegen het warme plastic van het ligbed gedrukt. Mijn pik klopt pijnlijk, hard tegen de stof van mijn zwembroek. Ik voel het opwellen – die hete, zieke golf in mijn onderbuik. Ik bijt op mijn lip, probeer het tegen te houden. Maar het lukt niet.
Ik kom klaar. Zonder aanraking. Warm, dik zaad spuit in mijn zwembroek, over mijn buik, op het ligbed. Golf na golf. Mijn lichaam schokt één keer, kort, onwillekeurig. Ik druk mijn gezicht in mijn armen, probeer het te verbergen. Schaamte brandt in mijn keel, heet en bitter. Maar de opluchting is er ook. Die zieke, zieke opluchting.
De Nederlandse man kijkt nog steeds. Lacht.
“Zag je dat? Hij komt klaar van kijken. Wat een sukkel.”
Sarahs gekreun wordt luider. Ze gilt één keer, scherp, haar lichaam schokt hard tussen de twee jongens. Javier gromt diep, spuit in haar. De jongen achter haar volgt meteen. Nog meer zaad gutst uit haar als ze zich terugtrekken – wit, romig, vermengd met water, drijft in dunne slierten om haar heen.
Ze laten haar los. Ze zakt half door haar knieën, water tot haar middel, handen op haar dijen. Ze hijgt. Zaad druipt van haar kin – iemand heeft eerder in haar mond gespoten, denk ik. Haar jurkje hangt nat en doorzichtig om haar heen, plakt aan haar huid. Tepels duidelijk zichtbaar. Ze kijkt niet op. Haar hand glijdt naar haar buik. Drukt zacht.
De gasten klappen zachtjes. Niet hard. Maar genoeg.
Een oudere vrouw schudt haar hoofd.
“Schande.”
Maar niemand grijpt in.
Niemand zegt dat het moet stoppen.
Javier klimt het zwembad uit. Loopt naar mij toe. Grijnst.
“Cornudo. She good today. Many dosis. You happy?”
Ik zeg niks. Ik kan het niet. Mijn zwembroek is nat, plakkerig. Mijn gezicht brandt.
Hij lacht. Klopt me op mijn schouder. Hard.
“Tomorrow more. Bigger group. For el bebé.”
Hij loopt weg.
Sarah komt langzaam het water uit. Loopt naar haar ligbed. Gaat zitten. Benen licht gespreid. Zaad druipt nog langs haar dijen, vermengd met chloorwater, vormt plasjes op de tegels. Ze zegt niks. Hand op haar buik.
De Nederlandse man kijkt nog één keer.
“Attractie van het hotel,” mompelt hij.
Zijn vrouw: “En hij laat het gebeuren. Zielig.”
Ik draai mijn hoofd weg. Sluit mijn ogen.
Maar ik zie het nog steeds.
En diep vanbinnen voel ik het weer.
Die zieke trots.
Die nooit meer weggaat.
Ochtend, 09:15 - Zwembad
De zon staat al hoog, maar de hitte voelt nog niet drukkend – alleen dat lome, plakkerige gevoel dat alles langzaam maakt. Ik lig op mijn ligbed, zonnebril op, probeer te doen alsof ik lees, maar mijn ogen glijden steeds naar Sarah. Ze ligt op haar buik, haar huid glanst van zweet en restjes opgedroogd zaad dat ze niet heeft weggewassen. Haar hand rust losjes op haar onderrug, vingers licht gekromd, alsof ze nog steeds voelt wat er vannacht in haar is gepompt.
Dan zie ik hem. Javier. Hij komt aanlopen vanaf de barhaar . Achter hem twee van zijn maten – Alejandro met dat gouden kettinkje, en een jongen die ik minder ken, slank, getatoeëerd, met een scheve grijns. Ze lachen al voordat ze bij ons zijn.
Zodra hij in haar blikveld komt, beweegt Sarah. Geen aarzeling. Geen zucht. Ze duwt zich overeind op haar ellebogen, haar borsten deinen zwaar mee, tepels priemen door de dunne stof van haar bovenstukje. Ze gaat zitten. Dan staat ze op. De sarong glijdt omlaag, blijft even haken aan haar heup, valt dan op de tegels. Ze loopt naar hem toe. Naakt op dat kleine bikinietje na. Haar voeten maken zachte plofjes op de warme tegels. Haar heupen wiegen licht, dijen glanzen van zweet en resten van vannacht.
Ze blijft voor hem staan. Kijkt omhoog. Haar ogen zijn leeg, maar haar tepels staan stijf. Ze steekt haar hand uit. Pakt de zijne. Vingers verstrengelen zich. Niet gedwongen. Gewoon… vanzelf.
“Kom,” zegt ze zacht, haar stem hees van het vele kreunen van de afgelopen dagen. “Washok. Ik wil beginnen.”
Javier’s grijns wordt breder. Hij knikt, trekt haar mee. Ze loopt naast hem, hand in de zijne, blote voeten over de hete tegels. De twee jongens volgen. Ik blijf liggen. Kijk ze na tot ze door de personeelsdeur verdwijnen.
De deur valt dicht. Klik.
Ik lig daar. Mijn hart bonkt. Mijn pik bonst pijnlijk hard. Ik probeer het te negeren. Draai me op mijn buik. Druk mezelf tegen het ligbed. Maar het helpt niet.
Na een paar minuten begint het geluid. Gedempt door de deur, maar duidelijk genoeg. Eerst het natte, ritmische geklots. Dan haar stem, laag, smekend: “Again… fill me everywhere…”
Ik sluit mijn ogen. Probeer het niet te horen. Maar het komt toch door: haar gekreun, hoger nu, onderbroken door natte slurpgeluiden, mannenstemmen die lachen, tellen: “Uno… dos…”
Dan een nieuwe stem. Duits. Zwaar, schor: “Ja… gut… nimm ihn tief…”
Ik open mijn ogen. Kijk naar de personeelsdeur. Zie hoe een oudere Duitse man – jaar of 55, bierbuik, roodverbrande schouders, gouden kettinkje in borsthaar – naar binnen loopt. Javier roept hem van binnen: “¡Ven, alemán! She needs German cum too!”
De deur gaat even dicht. Dan weer open, net genoeg om een streep licht door te laten.
Ik hoor haar: een zacht, gulzig zuiggeluid. Ze heeft hem zelf gepakt. Ik weet het. Ze leidt hem. Naar haar mond. Terwijl anderen haar blijven neuken.
Het geluid wordt luider. Natte klappen. Haar gekreun gesmoord rond een pik. Mannen die lachen. “¡Mira cómo chupa la puta!” “¡Toma todo!”
Ik lig daar. Voorhoofd tegen de handdoek gedrukt. Zweet druipt in mijn ogen. Mijn pik klopt tegen het ligbed. Voorvocht lekt warm in mijn zwembroek. Ik kom bijna. Alleen van het luisteren. Alleen van het weten dat ze daarbinnen ligt, benen wijd, mond vol, kut vol, en dat ze het zelf wil.
Een Nederlandse man twee ligbedden verderop kijkt op. Zegt tegen zijn vrouw, hard genoeg dat ik het hoor:
“Kijk nou. Ze is alweer weg met die Spanjaarden. En die Duitser ging er ook bij.”
Zijn vrouw schudt haar hoofd.
“Ze vraagt erom. Letterlijk.”
Ik bijt op mijn lip. Kom bijna klaar. Druk mezelf harder tegen het ligbed. Schaamte brandt heet in mijn borstkas.
Maar diep vanbinnen weet ik: ik stop het niet.
Ik wil het horen.
Ik wil het weten.
En ik wil dat het doorgaat.
Voor el bebé.
Of voor ons.
Of voor niemand meer.
Middag, 15:30 – Zwembad
Het is drukker dan normaal – gasten die lui op hun ligbedden liggen, bierflesjes in de hand, zonnebrillen omlaag geschoven om beter te kunnen kijken. Het water ruikt naar chloor en zweet, een scherpe, chemische geur die in mijn neus prikt. Ik lig op mijn buik, kin op mijn armen, probeer te doen alsof ik slaap. Maar ik slaap niet. Ik kijk.
Sarah is in het ondiepe gedeelte. Tot haar middel in het water. Twee jongens houden haar vast – Javier aan de voorkant, zijn handen onder haar billen, vingers diep in het vlees geknepen. Een andere jongen – degene met het gouden kettinkje – achter haar, zijn borst tegen haar rug gedrukt, armen om haar middel, zijn pik al diep in haar. Ze hangt tussen hen in als een pop, benen gespreid, knieën licht gebogen, voeten amper de bodem rakend. Haar armen hangen slap over Javier’s schouders, hoofd achterover tegen de borst van de jongen achter haar, mond half open, ogen glazig.
Het water klotst zachtjes om hen heen bij elke stoot. Javier beweegt traag, diep, tilt haar een stukje op bij elke neerwaartse beweging. De jongen achter haar ramt harder, korter, zijn ballen slaan met natte klappen tegen haar kont, water spettert op in kleine golfjes. Sarahs borsten deinen boven het wateroppervlak, haar tepels hard en donkerrood, glanzend van water en zweet. Haar lange haar drijft half om haar heen, plukken plakken aan haar schouders en nek. Ze kreunt laag, ritmisch, elke stoot een “ah… ah… ah…” die over het water draagt.
Vijf gasten staan aan de rand. Niet discreet. Openlijk. Een oudere Duitser met een bierbuik filmt met zijn telefoon. Twee Nederlandse mannen – een jaar of vijftig, allebei met zonnehoed – staan met hun armen over elkaar, kijken toe. Een Engelse vrouw met een grote zonnebril houdt haar hand voor haar mond, maar haar ogen blijven gefixeerd. Een Franse man, alleen, leunt tegen de reling, sigaret in zijn mondhoek, grijnst vettig.
Het water golft bij elke beweging. Sarahs lichaam schokt licht mee, haar heupen duwen terug, instinctief, automatisch. Javier gromt iets in haar oor, te zacht om te verstaan. Ze antwoordt met een hoog, trillend geluid – geen woorden, alleen overgave.
Een van de Nederlandse mannen – kaal, roodverbrand, bierflesje in zijn hand – kijkt opzij naar mij. Onze ogen ontmoeten elkaar. Hij lacht kort, droog, schudt zijn hoofd.
“Jij laat haar echt alles doen, hè?” roept hij luid, hard genoeg dat zijn stem over het hele zwembad draagt. “Ze is de attractie van het hotel.”
Zijn vriend lacht mee, heft zijn glas.
“Proost op de gratis show!”
De Duitser met de telefoon draait zich half om, filmt nu ook mij een seconde, dan weer terug naar Sarah. De Franse man blaast rook uit, mompelt iets in zichzelf: “Putain… quelle salope…”
Sarah hoort het niet. Of wel. Maar ze reageert niet. Haar hoofd valt verder achterover, mond open, een lange, lage kreun rolt uit haar keel. Javier versnelt. De jongen achter haar gromt, ramt harder. Water spettert hoger op, druppels landen op de tegels.
Ik lig daar. Mijn buik tegen het warme plastic van het ligbed gedrukt. Mijn pik klopt pijnlijk, hard tegen de stof van mijn zwembroek. Ik voel het opwellen – die hete, zieke golf in mijn onderbuik. Ik bijt op mijn lip, probeer het tegen te houden. Maar het lukt niet.
Ik kom klaar. Zonder aanraking. Warm, dik zaad spuit in mijn zwembroek, over mijn buik, op het ligbed. Golf na golf. Mijn lichaam schokt één keer, kort, onwillekeurig. Ik druk mijn gezicht in mijn armen, probeer het te verbergen. Schaamte brandt in mijn keel, heet en bitter. Maar de opluchting is er ook. Die zieke, zieke opluchting.
De Nederlandse man kijkt nog steeds. Lacht.
“Zag je dat? Hij komt klaar van kijken. Wat een sukkel.”
Sarahs gekreun wordt luider. Ze gilt één keer, scherp, haar lichaam schokt hard tussen de twee jongens. Javier gromt diep, spuit in haar. De jongen achter haar volgt meteen. Nog meer zaad gutst uit haar als ze zich terugtrekken – wit, romig, vermengd met water, drijft in dunne slierten om haar heen.
Ze laten haar los. Ze zakt half door haar knieën, water tot haar middel, handen op haar dijen. Ze hijgt. Zaad druipt van haar kin – iemand heeft eerder in haar mond gespoten, denk ik. Haar jurkje hangt nat en doorzichtig om haar heen, plakt aan haar huid. Tepels duidelijk zichtbaar. Ze kijkt niet op. Haar hand glijdt naar haar buik. Drukt zacht.
De gasten klappen zachtjes. Niet hard. Maar genoeg.
Een oudere vrouw schudt haar hoofd.
“Schande.”
Maar niemand grijpt in.
Niemand zegt dat het moet stoppen.
Javier klimt het zwembad uit. Loopt naar mij toe. Grijnst.
“Cornudo. She good today. Many dosis. You happy?”
Ik zeg niks. Ik kan het niet. Mijn zwembroek is nat, plakkerig. Mijn gezicht brandt.
Hij lacht. Klopt me op mijn schouder. Hard.
“Tomorrow more. Bigger group. For el bebé.”
Hij loopt weg.
Sarah komt langzaam het water uit. Loopt naar haar ligbed. Gaat zitten. Benen licht gespreid. Zaad druipt nog langs haar dijen, vermengd met chloorwater, vormt plasjes op de tegels. Ze zegt niks. Hand op haar buik.
De Nederlandse man kijkt nog één keer.
“Attractie van het hotel,” mompelt hij.
Zijn vrouw: “En hij laat het gebeuren. Zielig.”
Ik draai mijn hoofd weg. Sluit mijn ogen.
Maar ik zie het nog steeds.
En diep vanbinnen voel ik het weer.
Die zieke trots.
Die nooit meer weggaat.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Janelle, 34 jaar. Dit verhaal laat je verlangen naar meer? Op mijn prive pagina ervaar je hoe de spanning en verleiding toenemen...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Twipass (45)
Jaylee (33)
Red_hair (32)
Modsi (29)