Door: DarqMindFan
Datum: 04-03-2026 | Cijfer: 8.1 | Gelezen: 639
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 7 minuten | Lezers Online: 9
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 7 minuten | Lezers Online: 9
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Vervolg op: Zwanger Op Mallorca - 10
Zwanger op Mallorca - deel 11 - Dag 9
Nacht/Ochtend, 02:20
Javier kloptop onze hotelkamerdeur: “Our room. She stay all night.”
Sarah loopt zelf mee.
Ik hoor het de hele nacht: gekreun, krakend bed, minstens 6-7 stemmen. Ze roept: “Mas… give me more… para el niño fuerte!”
’s Ochtends komt ze terug. Haar lichaam zit vol blauwe plekken en zaad. Ze zegt niks. Hand op buik.
Die ochtend bij het ontbijt kijkt iedereen.
We zitten aan hetzelfde tafeltje als altijd. Sarah eet haar croissant. Met haar hand op haar buik. Ze zegt niks. Haar haar hangt warrig, plukken plakken nog aan haar slapen. Een veeg opgedroogd zaad zit in haar hals, net onder haar oor – ze heeft het niet gezien, of niet weggeveegd. Haar jurkje is verkreukeld, vlekken op de voorkant die in het ochtendlicht duidelijk zichtbaar zijn.
Een Nederlandse man aan de tafel naast ons – jaar of vijftig, roodverbrand, bier in zijn hand al om negen uur – kijkt naar haar. Dan naar mij. Zegt luid, expres hard genoeg dat iedereen het hoort:
“Ze is gisteren weer met die Spanjaarden meegegaan. En haar man zat erbij te kijken alsof het niks was.”
Zijn vrouw, zonnehoed scheef, schudt haar hoofd.
“Ze schaamt zich niet eens meer. Kijk hoe ze loopt… ze houdt het expres binnen.”
Sarah eet door. Kijkt niet op. Haar hand drukt zacht op haar buik.
Ik ook niet.
Ik kijk naar mijn koffie. Proef niks.
Maar diep vanbinnen weet ik: dit is nog maar het begin.
En ik… ik laat het gebeuren.
Ik zeg niks.
Mijn pik klopt alweer.
En ik haat mezelf.
Maar ik stop het niet.
De vakantie is nog niet voorbij.
Maar wij zijn al lang kapot.
Even later komt Javier aanlopen. Losjes, slippers kletsend op de tegels. Hij gaat achter haar staan, handen op haar schouders, duwt zijn duimen zacht in haar nekspieren. Ze kijkt niet op.
“Guapa,” zegt hij zacht, maar luid genoeg dat de tafels naast ons het horen. “Today five times. You ready?”
Sarah legt haar vork neer. Staat op. Zonder iets tegen mij te zeggen. Zegt alleen, zacht, bijna mechanisch:
“Ik moet even naar de jongens… en die Duitser van gisteren vroeg ook.”
Ze loopt mee. Javier slaat een arm om haar middel. Ze verdwijnen naar de personeelsgang.
Ik blijf zitten. De koffie wordt koud in mijn kopje.
Een Nederlandse man aan de tafel naast ons kijkt me aan. Schudt zijn hoofd.
“Ze gaat alweer. Vijf keer vandaag, hoorde ik. Man, hoe hou je dat vol?”
Zijn vrouw: “Ze loopt erbij als een zombie. Maar ze zegt het zelf. Ze wil het.”
Ik zeg niks. Mijn handen trillen licht. Ik voel het alweer trekken. Hard. Pijnlijk.
Middag, 13:40 – Verlaten bouwplaats
Ik zoek haar. Alweer. Ze is niet bij het zwembad. Niet bij de bar. Niet in het washok. Niet op het dakterras. Niet op het strand. Niet in de kamer.
Ik loop naar buiten, langs de boulevard, naar het stuk niemandsland achter het hotel: een verlaten bouwplaats, half ingestorte muren, stapels planken en roestig ijzer, stof dat opwaait in de wind. Ik hoor het al van ver: laag Spaans gelach, natte klappen, een hoge gil die abrupt afbreekt.
Achter een stapel planken ligt ze. Op haar rug. Met haar benen wijd over de rand van een houten pallet. Javier staat tussen haar dijen, ramt zijn pik diep in haar. Alejandro staat bij haar hoofd, met zijn pik in haar mond. Een andere jongen – de stille met het litteken – zit tussen haar borsten, duwt ze tegen elkaar, neukt de gleuf ertussen. En twee bouwvakkers – met hun overalls half open, stof en zweet op hun huid – staan erbij. Javier heeft ze gewenkt. Ze doen mee.
Sarah ligt daar. Haar lichaam schokt bij elke stoot. Vier pikken tegelijk. Twee in haar kut – Javier en een van de bouwvakkers, afwisselend, soms tegelijkertijd, haar lippen opgerekt, glanzend, druipend. Eén in haar mond. Eén tussen haar borsten. Ze komt gillend klaar, met haar lichaam dat trilt, haar kut die samentrekt, een straal helder vocht spuit over de pikken heen. Ze schreeuwt, gesmoord rond de schacht in haar mond: “No stopping… vul me allemaal…”
Zaad gutst eruit, over haar buik, borsten, gezicht. Ze kreunen, spuiten, smeren het uit. Ze tellen: “Uno… dos… tres… cuatro…”
Als ze klaar zijn, blijft ze liggen. Hijgend. Zaad druipt overal. Over haar lichaam, op de planken, in het stof. Haar jurkje is omhoog geschoven, gescheurd aan de zijkant. Haar haar hangt in slierten, plakt aan haar gezicht. Ze veegt niks weg. Drukt alleen haar hand op haar buik.
Javier veegt zijn pik af aan haar dij. Grijnst naar de bouwvakkers.
“Gracias, amigos. Good for el bebé.”
Ze lachen. Geven hem een klap op zijn schouder. Eentje stopt hem een paar biljetten toe. Javier pakt ze aan, knikt.
Ik sta achter een muur. Kijk. Zeg niks.
Mijn broek is nat. Alweer.
Avond, 20:15 – Restaurant
Het restaurant is vol. Oudere stellen, een paar alleenstaande mannen, obers die heen en weer lopen. Sarah zit tegenover me. Haar jurkje is nog steeds gescheurd, vlekken zijn opgedroogd op de stof. Zaad in haar haar, een veeg op haar wang die ze niet heeft weggeveegd. Ze eet langzaam, met lege ogen.
Javier komt binnen. Loopt recht naar onze tafel. Trekt haar overeind.
“Under table. Four this time.”
Sarah staat op. Zonder iets te zeggen. Kruipt onder de tafel. Ik hoor het meteen: ritssluitingen, natte geluiden, gezuig. Ze wisselt af. Zuigt de ene, dan de andere. Vraagt zelf, zacht maar hoorbaar: “Who want to cum in my mond?”
De jongens lachen. “Todos, guapa. Todos.”
Gasten kijken openlijk. Een oudere vrouw, grijs haar in een knot, tegen haar man:
“Die is niet meer te redden. Kijk hoe ze het zelf vraagt.”
Een andere man – Nederlands, bierbuik – kijkt naar mij. Heft zijn glas.
“Respect, man. De meeste zouden gillend weglopen. Jij zit hier gewoon te eten.”
Ik zeg niks. Mijn handen trillen. Ik voel het weer opkomen. Warm. Nutteloos. Ik kom klaar onder tafel, in mijn broek, zonder aanraking. Schaamte brandt heet in mijn keel.
Sarah staat op van onder de tafel. Lippen glanzend. Zaad in haar mondhoek. Ze gaat zitten. Eet door. Zegt niks.
Nacht/Ochtend, 02:20
Javier kloptop onze hotelkamerdeur: “Our room. She stay all night.”
Sarah loopt zelf mee.
Ik hoor het de hele nacht: gekreun, krakend bed, minstens 6-7 stemmen. Ze roept: “Mas… give me more… para el niño fuerte!”
’s Ochtends komt ze terug. Haar lichaam zit vol blauwe plekken en zaad. Ze zegt niks. Hand op buik.
Die ochtend bij het ontbijt kijkt iedereen.
We zitten aan hetzelfde tafeltje als altijd. Sarah eet haar croissant. Met haar hand op haar buik. Ze zegt niks. Haar haar hangt warrig, plukken plakken nog aan haar slapen. Een veeg opgedroogd zaad zit in haar hals, net onder haar oor – ze heeft het niet gezien, of niet weggeveegd. Haar jurkje is verkreukeld, vlekken op de voorkant die in het ochtendlicht duidelijk zichtbaar zijn.
Een Nederlandse man aan de tafel naast ons – jaar of vijftig, roodverbrand, bier in zijn hand al om negen uur – kijkt naar haar. Dan naar mij. Zegt luid, expres hard genoeg dat iedereen het hoort:
“Ze is gisteren weer met die Spanjaarden meegegaan. En haar man zat erbij te kijken alsof het niks was.”
Zijn vrouw, zonnehoed scheef, schudt haar hoofd.
“Ze schaamt zich niet eens meer. Kijk hoe ze loopt… ze houdt het expres binnen.”
Sarah eet door. Kijkt niet op. Haar hand drukt zacht op haar buik.
Ik ook niet.
Ik kijk naar mijn koffie. Proef niks.
Maar diep vanbinnen weet ik: dit is nog maar het begin.
En ik… ik laat het gebeuren.
Ik zeg niks.
Mijn pik klopt alweer.
En ik haat mezelf.
Maar ik stop het niet.
De vakantie is nog niet voorbij.
Maar wij zijn al lang kapot.
Even later komt Javier aanlopen. Losjes, slippers kletsend op de tegels. Hij gaat achter haar staan, handen op haar schouders, duwt zijn duimen zacht in haar nekspieren. Ze kijkt niet op.
“Guapa,” zegt hij zacht, maar luid genoeg dat de tafels naast ons het horen. “Today five times. You ready?”
Sarah legt haar vork neer. Staat op. Zonder iets tegen mij te zeggen. Zegt alleen, zacht, bijna mechanisch:
“Ik moet even naar de jongens… en die Duitser van gisteren vroeg ook.”
Ze loopt mee. Javier slaat een arm om haar middel. Ze verdwijnen naar de personeelsgang.
Ik blijf zitten. De koffie wordt koud in mijn kopje.
Een Nederlandse man aan de tafel naast ons kijkt me aan. Schudt zijn hoofd.
“Ze gaat alweer. Vijf keer vandaag, hoorde ik. Man, hoe hou je dat vol?”
Zijn vrouw: “Ze loopt erbij als een zombie. Maar ze zegt het zelf. Ze wil het.”
Ik zeg niks. Mijn handen trillen licht. Ik voel het alweer trekken. Hard. Pijnlijk.
Middag, 13:40 – Verlaten bouwplaats
Ik zoek haar. Alweer. Ze is niet bij het zwembad. Niet bij de bar. Niet in het washok. Niet op het dakterras. Niet op het strand. Niet in de kamer.
Ik loop naar buiten, langs de boulevard, naar het stuk niemandsland achter het hotel: een verlaten bouwplaats, half ingestorte muren, stapels planken en roestig ijzer, stof dat opwaait in de wind. Ik hoor het al van ver: laag Spaans gelach, natte klappen, een hoge gil die abrupt afbreekt.
Achter een stapel planken ligt ze. Op haar rug. Met haar benen wijd over de rand van een houten pallet. Javier staat tussen haar dijen, ramt zijn pik diep in haar. Alejandro staat bij haar hoofd, met zijn pik in haar mond. Een andere jongen – de stille met het litteken – zit tussen haar borsten, duwt ze tegen elkaar, neukt de gleuf ertussen. En twee bouwvakkers – met hun overalls half open, stof en zweet op hun huid – staan erbij. Javier heeft ze gewenkt. Ze doen mee.
Sarah ligt daar. Haar lichaam schokt bij elke stoot. Vier pikken tegelijk. Twee in haar kut – Javier en een van de bouwvakkers, afwisselend, soms tegelijkertijd, haar lippen opgerekt, glanzend, druipend. Eén in haar mond. Eén tussen haar borsten. Ze komt gillend klaar, met haar lichaam dat trilt, haar kut die samentrekt, een straal helder vocht spuit over de pikken heen. Ze schreeuwt, gesmoord rond de schacht in haar mond: “No stopping… vul me allemaal…”
Zaad gutst eruit, over haar buik, borsten, gezicht. Ze kreunen, spuiten, smeren het uit. Ze tellen: “Uno… dos… tres… cuatro…”
Als ze klaar zijn, blijft ze liggen. Hijgend. Zaad druipt overal. Over haar lichaam, op de planken, in het stof. Haar jurkje is omhoog geschoven, gescheurd aan de zijkant. Haar haar hangt in slierten, plakt aan haar gezicht. Ze veegt niks weg. Drukt alleen haar hand op haar buik.
Javier veegt zijn pik af aan haar dij. Grijnst naar de bouwvakkers.
“Gracias, amigos. Good for el bebé.”
Ze lachen. Geven hem een klap op zijn schouder. Eentje stopt hem een paar biljetten toe. Javier pakt ze aan, knikt.
Ik sta achter een muur. Kijk. Zeg niks.
Mijn broek is nat. Alweer.
Avond, 20:15 – Restaurant
Het restaurant is vol. Oudere stellen, een paar alleenstaande mannen, obers die heen en weer lopen. Sarah zit tegenover me. Haar jurkje is nog steeds gescheurd, vlekken zijn opgedroogd op de stof. Zaad in haar haar, een veeg op haar wang die ze niet heeft weggeveegd. Ze eet langzaam, met lege ogen.
Javier komt binnen. Loopt recht naar onze tafel. Trekt haar overeind.
“Under table. Four this time.”
Sarah staat op. Zonder iets te zeggen. Kruipt onder de tafel. Ik hoor het meteen: ritssluitingen, natte geluiden, gezuig. Ze wisselt af. Zuigt de ene, dan de andere. Vraagt zelf, zacht maar hoorbaar: “Who want to cum in my mond?”
De jongens lachen. “Todos, guapa. Todos.”
Gasten kijken openlijk. Een oudere vrouw, grijs haar in een knot, tegen haar man:
“Die is niet meer te redden. Kijk hoe ze het zelf vraagt.”
Een andere man – Nederlands, bierbuik – kijkt naar mij. Heft zijn glas.
“Respect, man. De meeste zouden gillend weglopen. Jij zit hier gewoon te eten.”
Ik zeg niks. Mijn handen trillen. Ik voel het weer opkomen. Warm. Nutteloos. Ik kom klaar onder tafel, in mijn broek, zonder aanraking. Schaamte brandt heet in mijn keel.
Sarah staat op van onder de tafel. Lippen glanzend. Zaad in haar mondhoek. Ze gaat zitten. Eet door. Zegt niks.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Sexyblond, 25 jaar. Heb je dat tintelende gevoel ervaren? Stel je voor hoe dat wordt op mijn prive pagina, waar fantasie en spanning doorgaan...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Begellina (28)
Mikien (54)
Onervaren (28)
Xirreplace (30)