Door: PrinsesRomina
Datum: 15-03-2026 | Cijfer: 8.5 | Gelezen: 2504
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 12
Trefwoord(en): Openbaar, Rotterdam, Slipje, Sperma, Toilet, Vernederen,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 12
Trefwoord(en): Openbaar, Rotterdam, Slipje, Sperma, Toilet, Vernederen,
Vrijdag: Naakt onder de Kantoortuin
De hele vrijdag voelde als één lange, uitgerekte marteling. Ik had gehoorzaamd. Toen ik die ochtend voor de spiegel stond, had ik mijn handtas opengetrokken en al mijn make-up direct weer teruggegooid. Geen foundation, geen eyeliner, helemaal niks. Ik zag er bleek uit, bijna breekbaar. Mijn ogen leken groter, onzekerder. Het was alsof ik zonder die laag 'stoere Rotterdamse pr-meid' opeens vogelvrij was. En dat was nog maar mijn gezicht.
Mijn outfit was een absoluut dieptepunt van fatsoen, maar een hoogtepunt van pure, ziekelijke geilheid. Een zwarte, strakke kokerrok die net een fractie te kort was, een simpele blouse en naaldhakken. En daaronder? Helemaal niets. Geen kanten slipje, geen string, gewoon mijn blote, gevoelige huid die bij elke stap langs de stugge voering van de rok schuurde.
Op kantoor was de sfeer om te snijden. Mark en Dennis hadden de hele dag door met me lopen flirten op een manier die me normaal gesproken over de zeik zou helpen, maar nu liepen de rillingen over mijn rug. "Slechte nacht gehad, Ro?" had Dennis lachend gevraagd bij de lunch, wijzend naar mijn onopgemaakte gezicht. "Je ziet eruit alsof je bent overreden door een stoomwals."
Ik klemde mijn dijen onder de vergadertafel strak tegen elkaar. Als ze eens wisten dat ik gisteren letterlijk kapot was geneukt door een wildvreemde en nu zonder ondergoed op deze bureaustoel zat te soppen, zouden ze waarschijnlijk ter plekke een hartaanval krijgen. Elke keer als de airco aansloeg, voelde ik een ijskoude luchtstroom langs mijn blote kutje trekken. Het zweet stond in mijn handen. Ik was zo nat dat ik bang was dat het een vlek achter zou laten op de stoffen stoelzitting.
18:00: De Publieke Vernedering
Kwart voor zes. Mijn maag zat in de knoop. Ik ruimde mijn bureau op en staarde naar het schermpje van mijn telefoon, dat als een tikkende tijdbom naast mijn toetsenbord lag. Stipt om 18:00 uur lichtte het op.
GeenGenade010: "Mainport Hotel. Lobby bar aan het water. Barkruk helemaal links in de hoek. Bestel een rode wijn. Benen over elkaar. En wacht tot ik je instructies geef."
Een kwartier later liep ik door de glazen draaideuren van het chique hotel. De lobby was druk, gevuld met zakenmannen in pakken, toeristen en stelletjes. Ik voelde me net een stuk vlees dat in de etalage werd gelegd. Ik liep met knikkende knieën naar de afgesproken hoek, hees mezelf op de hoge, leren barkruk en bestelde een merlot. Het koude leer van de kruk drukte direct tegen de binnenkant van mijn dijen, slechts gescheiden door die paar millimeter stof van mijn rok.
Ik staarde naar het donkere scherm van mijn telefoon, dat als een reddingsboei naast mijn wijnglas lag. Zonder dat ik me ertegen kon verzetten, gleden mijn vingers weer naar de browser. Meet-n-hook.nl. De felgekleurde startpagina lichtte op, een bizar contrast met de keurige zakenwereld om me heen. Mijn inbox toonde een knipperend rood eentje. Mijn adem stokte, maar het was een of andere willekeurige stumper met een anoniem profiel die me een ranzig bericht stuurde of hij 'mijn hakken mocht schoonlikken'. Ik snoof zachtjes en veegde het bericht meedogenloos weg. Het was ronduit absurd hoe meet-n-hook.nl in nog geen vierentwintig uur tijd mijn hele realiteit had overgenomen. Gisteren zat ik nog gefrustreerd op de bank te swipen, op zoek naar een rauwe uitlaatklep. Nu was die site mijn directe lijntje met de onderwereld geworden. Ik zat hier, met een kloppend, onbeschermd kutje in een chique lobby, stiekem te scrollen door een zee van wanhopige mannen, smachtend tot de enige klootzak met échte macht me instructies gaf. Ik klemde mijn telefoon strakker vast en sloot de site gehaast af toen de barman langs liep met een dienblad, maar het kwaad was al geschied: de adrenaline van dat online platform kolkte alweer door mijn aderen.
Mijn telefoon trilde op de bar.
GeenGenade010: "Je ziet er zo kwetsbaar uit zonder je plamuurlaag. Precies het sletje dat ik wil. Zie je die man in het grijze pak, twee krukken verderop? Hij kijkt al vijf minuten naar je benen."
Mijn hart sloeg een slag over. Hoe wist hij dat? Ik keek steels om me heen, zoekend naar die donkere blik van gisteravond, maar ik zag hem nergens in de menigte. Ik voelde me compleet omsingeld.
GeenGenade010: "Schuif je rok twee centimeter omhoog. Nu."
Ik ademde zwaar in. De man in het grijze pak nam net een slok van zijn bier. Met een onopvallende, maar trillende beweging trok ik de stof van mijn rok iets omhoog over mijn dijen.
GeenGenade010: "En haal nu je benen van elkaar. Niet veel, gewoon genoeg zodat je de koude lucht voelt en ík weet dat je nergens door beschermd wordt. Als je het niet doet, loop ik naar je toe, gooi ik dat glas wijn over je heen en laat ik je hier achter."
Een zachte kreun ontsnapte uit mijn keel. Ik deed het. Ik plaatste mijn voeten op de voetensteun van de kruk en opende mijn knieën een paar centimeter. Het contrast tussen de luxe, drukke lobby en de ranzige, openlijke geilheid die zich onder de bar afspeelde, was waanzinnig. Mijn natheid glinsterde zonder twijfel in de schaduw van mijn rok. Ik klemde mijn handen om het wijnglas om het beven te stoppen.
De Spanning Breekt
Opeens voelde ik een zware, warme hand in mijn nek. Grote vingers grepen zich direct vast in mijn haren, niet pijnlijk, maar met een absolute, bezitterige controle. Ik verstijfde. Zijn geur, een mix van zware aftershave en testosteron, vulde mijn neusgaten.
"Niet omdraaien," klonk zijn diepe, kalme stem vlak naast mijn oor. Zijn adem streek langs mijn hals. De man in het grijze pak keek snel de andere kant op, duidelijk geïntimideerd door de grote gestalte achter me. "Je hebt geluisterd, Romina. Geen make-up, geen slipje. Je trilt helemaal."
Zijn andere hand gleed onder de bar. Zonder enige aarzeling of tederheid schoven zijn ruwe vingers onder de zoom van mijn kokerrok. Midden in een overvolle hotelbar. Mijn ogen werden groot van paniek, maar zijn hand in mijn nek hield me muurvast. Hij vond mijn gespleten, zeiknatte kutje direct. Hij stak één vinger genadeloos en diep bij me naar binnen, waardoor ik mijn lippen strak op elkaar moest persen om niet hardop te gillen van genot en shock.
"Kijk me aan via de spiegel achter de bar," beval hij zachtjes, terwijl zijn vinger ritmisch en hard begon te pompen.
Ik keek op. In het donkere glas zag ik mezelf zitten: rode wangen, grote ogen, een waas van pure lust op mijn gezicht. En hij stond achter me, zijn gezicht half in de schaduw van zijn capuchon, starend naar mijn weerspiegeling terwijl hij me onder de bar publiekelijk aan het vingeren was. Elke stoot van zijn vinger stuurde een schokgolf door mijn lichaam.
"Reken af," siste hij plotseling, en hij trok zijn vinger ruw uit me. Het geluid van het loslaten was zelfs in de bar hoorbaar voor mij. "Beneden in de gang, het gehandicapten-toilet. Je hebt dertig seconden. Loop."
Rauw en Gevoelloos in het Neonlicht
Ik smeet een biljet van twintig op de bar, gleed van de kruk waarbij mijn benen het bijna begaven, en liep zo snel als mijn naaldhakken me toelieten richting de trappen. De spanning gierde door mijn lijf. Halverwege de trap naar de toiletten voelde ik hoe het vocht langs mijn binnenbeen naar beneden liep.
Ik duwde de zware deur van het invalidentoilet open, maar voordat ik me kon omdraaien, ramde hij hem achter me in het slot. Geen woorden. Hij greep me direct bij de revers van mijn blouse en smeet me tegen de koude tegels van de muur. De klap ontnam me mijn adem.
"Kijken of je hier ook zo'n grote bek hebt," gromde hij. Hij scheurde mijn blouse in één beweging open; twee knoopjes sprongen los en rolden over de tegelvloer. Mijn blote borsten veerden op. Hij hapte direct in mijn sleutelbeen, zó hard dat ik wist dat er morgen een blauwe plek zou zitten.
Hij trok mijn rok omhoog tot op mijn heupen, greep me bij mijn taille en tilde me op de wasbak. De spiegel besloeg direct van onze zware ademhalingen. Hij ritste zijn broek open en bevrijdde die massieve, stijve paal.
"Hou je vast, slet," zei hij.
Ik klemde mijn handen om de randen van de wasbak. Hij positioneerde zich en ramde zich in één, droge, brute stoot volledig in me.
"AHH!" schreeuwde ik, maar hij klapte zijn grote, eeltige hand direct snoeihard over mijn mond.
"Bek dicht," siste hij in mijn oor, terwijl hij zijn bekken keihard tegen de mijne begon te slaan. "Buiten lopen mensen. Als je schreeuwt, horen ze alles. Dan komen ze kijken hoe de stoere Romina van kantoor op een openbaar toilet uit elkaar getrokken wordt. Wil je dat?"
Ik schudde wanhopig mijn hoofd, tranen prikten in mijn ogen van de pijn en de allesoverheersende geilheid. Onder zijn hand kwamen alleen maar gesmoorde, dierlijke geluiden vandaan. Hij neukte me kapot op die wasbak. Het felle neonlicht liet elke rode striem, elke kramp van mijn spieren zien in de spiegel. Het was geen liefde bedrijven, het was slopen. Het was me in bezit nemen op de meest ranzige plek die hij kon bedenken. Mijn rug schuurde tegen de spiegel, het koude porselein van de wasbak sneed in mijn billen, maar de hete, dikke wrijving van binnen stuurde me in een rechte lijn naar een explosie.
Hij liet mijn mond los, gleed met zijn hand naar mijn keel en kneep die stevig dicht. De zuurstof weigerde, de druk in mijn hoofd nam toe en het gevoel tussen mijn benen werd ondraaglijk intens.
"Kijk in de spiegel," beval hij hees. "Kijk hoe ik je breek."
Ik dwong mijn ogen open en zag mezelf. Compleet geruïneerd. Half ontkleed, bezweet, geen greintje make-up om me achter te verschuilen, gepind onder een beest van een vent. Ik was geen vlotte Rotterdamse meid meer; ik was niets meer dan een speeltje.
"S-sloop me," stikte ik eruit, mijn nagels krassend in zijn armen. "Vul me helemaal..."
Hij gaf nog drie genadeloos harde klappen tegen mijn bekken en met een diepe grom begon hij te spuiten. De hete golven zaad spoten diep in me, vullend, bezitterig, alsof hij zijn stempel definitief op mijn binnenste drukte. Het was zó veel dat het direct tussen onze lichamen door begon te lekken, over de koude rand van de wasbak, op de tegelvloer. Ik krampte om hem heen, mijn lichaam schokte in een lang, pijnlijk intens orgasme dat me volledig leegzoog.
De Volgende Zet
Zodra de laatste stoot was gegeven, trok hij zich zonder pardon terug. Ik zakte als een lappenpop in elkaar op de rand van de wasbak, hijgend naar lucht, mijn benen wijdbeens hangend en compleet ongecontroleerd trillend.
Hij streek zijn broek weer glad en deed zijn rits dicht, alsof hij net even een krantje had gelezen. Hij keek niet eens naar de puinhoop die hij had achtergelaten.
"Poets jezelf op, Romina. Je ziet er niet uit," zei hij ijskoud. Hij draaide zich om en greep de klink van de deur. Maar vlak voordat hij hem opentrok, pauzeerde hij. Hij keek over zijn schouder, een duistere grijns op zijn gezicht.
"Oh, en Romina? Ik hoorde dat jullie kantoor volgende week een vrijdagmiddagborrel heeft. Misschien zorg ik er wel voor dat Dennis en Mark precies weten wat voor slipje je die dag níét aan hebt. Zorg dat je klaar voor me bent."
De deur klikte dicht. Hij was weg.
Ik bleef alleen achter in het stille, koude toilet, naar mezelf starend in de spiegel. Mijn blouse hing open, mijn dijen en de wasbak zaten onder zijn zaad, en mijn ademhaling was nog steeds niet onder controle. Een rilling van absolute, verlammende angst en onbeschrijfelijke lust trok door mijn ruggengraat. Hij kende mijn collega's. Hij was veel dichterbij dan ik dacht.
Met trillende handen pakte ik een handdoekje en liet koud water over mijn polsen stromen. Dit was pas het begin van mijn ondergang, en het ergste was: ik kon verdomme niet wachten op de volgende klap.
De hele vrijdag voelde als één lange, uitgerekte marteling. Ik had gehoorzaamd. Toen ik die ochtend voor de spiegel stond, had ik mijn handtas opengetrokken en al mijn make-up direct weer teruggegooid. Geen foundation, geen eyeliner, helemaal niks. Ik zag er bleek uit, bijna breekbaar. Mijn ogen leken groter, onzekerder. Het was alsof ik zonder die laag 'stoere Rotterdamse pr-meid' opeens vogelvrij was. En dat was nog maar mijn gezicht.
Mijn outfit was een absoluut dieptepunt van fatsoen, maar een hoogtepunt van pure, ziekelijke geilheid. Een zwarte, strakke kokerrok die net een fractie te kort was, een simpele blouse en naaldhakken. En daaronder? Helemaal niets. Geen kanten slipje, geen string, gewoon mijn blote, gevoelige huid die bij elke stap langs de stugge voering van de rok schuurde.
Op kantoor was de sfeer om te snijden. Mark en Dennis hadden de hele dag door met me lopen flirten op een manier die me normaal gesproken over de zeik zou helpen, maar nu liepen de rillingen over mijn rug. "Slechte nacht gehad, Ro?" had Dennis lachend gevraagd bij de lunch, wijzend naar mijn onopgemaakte gezicht. "Je ziet eruit alsof je bent overreden door een stoomwals."
Ik klemde mijn dijen onder de vergadertafel strak tegen elkaar. Als ze eens wisten dat ik gisteren letterlijk kapot was geneukt door een wildvreemde en nu zonder ondergoed op deze bureaustoel zat te soppen, zouden ze waarschijnlijk ter plekke een hartaanval krijgen. Elke keer als de airco aansloeg, voelde ik een ijskoude luchtstroom langs mijn blote kutje trekken. Het zweet stond in mijn handen. Ik was zo nat dat ik bang was dat het een vlek achter zou laten op de stoffen stoelzitting.
18:00: De Publieke Vernedering
Kwart voor zes. Mijn maag zat in de knoop. Ik ruimde mijn bureau op en staarde naar het schermpje van mijn telefoon, dat als een tikkende tijdbom naast mijn toetsenbord lag. Stipt om 18:00 uur lichtte het op.
GeenGenade010: "Mainport Hotel. Lobby bar aan het water. Barkruk helemaal links in de hoek. Bestel een rode wijn. Benen over elkaar. En wacht tot ik je instructies geef."
Een kwartier later liep ik door de glazen draaideuren van het chique hotel. De lobby was druk, gevuld met zakenmannen in pakken, toeristen en stelletjes. Ik voelde me net een stuk vlees dat in de etalage werd gelegd. Ik liep met knikkende knieën naar de afgesproken hoek, hees mezelf op de hoge, leren barkruk en bestelde een merlot. Het koude leer van de kruk drukte direct tegen de binnenkant van mijn dijen, slechts gescheiden door die paar millimeter stof van mijn rok.
Ik staarde naar het donkere scherm van mijn telefoon, dat als een reddingsboei naast mijn wijnglas lag. Zonder dat ik me ertegen kon verzetten, gleden mijn vingers weer naar de browser. Meet-n-hook.nl. De felgekleurde startpagina lichtte op, een bizar contrast met de keurige zakenwereld om me heen. Mijn inbox toonde een knipperend rood eentje. Mijn adem stokte, maar het was een of andere willekeurige stumper met een anoniem profiel die me een ranzig bericht stuurde of hij 'mijn hakken mocht schoonlikken'. Ik snoof zachtjes en veegde het bericht meedogenloos weg. Het was ronduit absurd hoe meet-n-hook.nl in nog geen vierentwintig uur tijd mijn hele realiteit had overgenomen. Gisteren zat ik nog gefrustreerd op de bank te swipen, op zoek naar een rauwe uitlaatklep. Nu was die site mijn directe lijntje met de onderwereld geworden. Ik zat hier, met een kloppend, onbeschermd kutje in een chique lobby, stiekem te scrollen door een zee van wanhopige mannen, smachtend tot de enige klootzak met échte macht me instructies gaf. Ik klemde mijn telefoon strakker vast en sloot de site gehaast af toen de barman langs liep met een dienblad, maar het kwaad was al geschied: de adrenaline van dat online platform kolkte alweer door mijn aderen.
Mijn telefoon trilde op de bar.
GeenGenade010: "Je ziet er zo kwetsbaar uit zonder je plamuurlaag. Precies het sletje dat ik wil. Zie je die man in het grijze pak, twee krukken verderop? Hij kijkt al vijf minuten naar je benen."
Mijn hart sloeg een slag over. Hoe wist hij dat? Ik keek steels om me heen, zoekend naar die donkere blik van gisteravond, maar ik zag hem nergens in de menigte. Ik voelde me compleet omsingeld.
GeenGenade010: "Schuif je rok twee centimeter omhoog. Nu."
Ik ademde zwaar in. De man in het grijze pak nam net een slok van zijn bier. Met een onopvallende, maar trillende beweging trok ik de stof van mijn rok iets omhoog over mijn dijen.
GeenGenade010: "En haal nu je benen van elkaar. Niet veel, gewoon genoeg zodat je de koude lucht voelt en ík weet dat je nergens door beschermd wordt. Als je het niet doet, loop ik naar je toe, gooi ik dat glas wijn over je heen en laat ik je hier achter."
Een zachte kreun ontsnapte uit mijn keel. Ik deed het. Ik plaatste mijn voeten op de voetensteun van de kruk en opende mijn knieën een paar centimeter. Het contrast tussen de luxe, drukke lobby en de ranzige, openlijke geilheid die zich onder de bar afspeelde, was waanzinnig. Mijn natheid glinsterde zonder twijfel in de schaduw van mijn rok. Ik klemde mijn handen om het wijnglas om het beven te stoppen.
De Spanning Breekt
Opeens voelde ik een zware, warme hand in mijn nek. Grote vingers grepen zich direct vast in mijn haren, niet pijnlijk, maar met een absolute, bezitterige controle. Ik verstijfde. Zijn geur, een mix van zware aftershave en testosteron, vulde mijn neusgaten.
"Niet omdraaien," klonk zijn diepe, kalme stem vlak naast mijn oor. Zijn adem streek langs mijn hals. De man in het grijze pak keek snel de andere kant op, duidelijk geïntimideerd door de grote gestalte achter me. "Je hebt geluisterd, Romina. Geen make-up, geen slipje. Je trilt helemaal."
Zijn andere hand gleed onder de bar. Zonder enige aarzeling of tederheid schoven zijn ruwe vingers onder de zoom van mijn kokerrok. Midden in een overvolle hotelbar. Mijn ogen werden groot van paniek, maar zijn hand in mijn nek hield me muurvast. Hij vond mijn gespleten, zeiknatte kutje direct. Hij stak één vinger genadeloos en diep bij me naar binnen, waardoor ik mijn lippen strak op elkaar moest persen om niet hardop te gillen van genot en shock.
"Kijk me aan via de spiegel achter de bar," beval hij zachtjes, terwijl zijn vinger ritmisch en hard begon te pompen.
Ik keek op. In het donkere glas zag ik mezelf zitten: rode wangen, grote ogen, een waas van pure lust op mijn gezicht. En hij stond achter me, zijn gezicht half in de schaduw van zijn capuchon, starend naar mijn weerspiegeling terwijl hij me onder de bar publiekelijk aan het vingeren was. Elke stoot van zijn vinger stuurde een schokgolf door mijn lichaam.
"Reken af," siste hij plotseling, en hij trok zijn vinger ruw uit me. Het geluid van het loslaten was zelfs in de bar hoorbaar voor mij. "Beneden in de gang, het gehandicapten-toilet. Je hebt dertig seconden. Loop."
Rauw en Gevoelloos in het Neonlicht
Ik smeet een biljet van twintig op de bar, gleed van de kruk waarbij mijn benen het bijna begaven, en liep zo snel als mijn naaldhakken me toelieten richting de trappen. De spanning gierde door mijn lijf. Halverwege de trap naar de toiletten voelde ik hoe het vocht langs mijn binnenbeen naar beneden liep.
Ik duwde de zware deur van het invalidentoilet open, maar voordat ik me kon omdraaien, ramde hij hem achter me in het slot. Geen woorden. Hij greep me direct bij de revers van mijn blouse en smeet me tegen de koude tegels van de muur. De klap ontnam me mijn adem.
"Kijken of je hier ook zo'n grote bek hebt," gromde hij. Hij scheurde mijn blouse in één beweging open; twee knoopjes sprongen los en rolden over de tegelvloer. Mijn blote borsten veerden op. Hij hapte direct in mijn sleutelbeen, zó hard dat ik wist dat er morgen een blauwe plek zou zitten.
Hij trok mijn rok omhoog tot op mijn heupen, greep me bij mijn taille en tilde me op de wasbak. De spiegel besloeg direct van onze zware ademhalingen. Hij ritste zijn broek open en bevrijdde die massieve, stijve paal.
"Hou je vast, slet," zei hij.
Ik klemde mijn handen om de randen van de wasbak. Hij positioneerde zich en ramde zich in één, droge, brute stoot volledig in me.
"AHH!" schreeuwde ik, maar hij klapte zijn grote, eeltige hand direct snoeihard over mijn mond.
"Bek dicht," siste hij in mijn oor, terwijl hij zijn bekken keihard tegen de mijne begon te slaan. "Buiten lopen mensen. Als je schreeuwt, horen ze alles. Dan komen ze kijken hoe de stoere Romina van kantoor op een openbaar toilet uit elkaar getrokken wordt. Wil je dat?"
Ik schudde wanhopig mijn hoofd, tranen prikten in mijn ogen van de pijn en de allesoverheersende geilheid. Onder zijn hand kwamen alleen maar gesmoorde, dierlijke geluiden vandaan. Hij neukte me kapot op die wasbak. Het felle neonlicht liet elke rode striem, elke kramp van mijn spieren zien in de spiegel. Het was geen liefde bedrijven, het was slopen. Het was me in bezit nemen op de meest ranzige plek die hij kon bedenken. Mijn rug schuurde tegen de spiegel, het koude porselein van de wasbak sneed in mijn billen, maar de hete, dikke wrijving van binnen stuurde me in een rechte lijn naar een explosie.
Hij liet mijn mond los, gleed met zijn hand naar mijn keel en kneep die stevig dicht. De zuurstof weigerde, de druk in mijn hoofd nam toe en het gevoel tussen mijn benen werd ondraaglijk intens.
"Kijk in de spiegel," beval hij hees. "Kijk hoe ik je breek."
Ik dwong mijn ogen open en zag mezelf. Compleet geruïneerd. Half ontkleed, bezweet, geen greintje make-up om me achter te verschuilen, gepind onder een beest van een vent. Ik was geen vlotte Rotterdamse meid meer; ik was niets meer dan een speeltje.
"S-sloop me," stikte ik eruit, mijn nagels krassend in zijn armen. "Vul me helemaal..."
Hij gaf nog drie genadeloos harde klappen tegen mijn bekken en met een diepe grom begon hij te spuiten. De hete golven zaad spoten diep in me, vullend, bezitterig, alsof hij zijn stempel definitief op mijn binnenste drukte. Het was zó veel dat het direct tussen onze lichamen door begon te lekken, over de koude rand van de wasbak, op de tegelvloer. Ik krampte om hem heen, mijn lichaam schokte in een lang, pijnlijk intens orgasme dat me volledig leegzoog.
De Volgende Zet
Zodra de laatste stoot was gegeven, trok hij zich zonder pardon terug. Ik zakte als een lappenpop in elkaar op de rand van de wasbak, hijgend naar lucht, mijn benen wijdbeens hangend en compleet ongecontroleerd trillend.
Hij streek zijn broek weer glad en deed zijn rits dicht, alsof hij net even een krantje had gelezen. Hij keek niet eens naar de puinhoop die hij had achtergelaten.
"Poets jezelf op, Romina. Je ziet er niet uit," zei hij ijskoud. Hij draaide zich om en greep de klink van de deur. Maar vlak voordat hij hem opentrok, pauzeerde hij. Hij keek over zijn schouder, een duistere grijns op zijn gezicht.
"Oh, en Romina? Ik hoorde dat jullie kantoor volgende week een vrijdagmiddagborrel heeft. Misschien zorg ik er wel voor dat Dennis en Mark precies weten wat voor slipje je die dag níét aan hebt. Zorg dat je klaar voor me bent."
De deur klikte dicht. Hij was weg.
Ik bleef alleen achter in het stille, koude toilet, naar mezelf starend in de spiegel. Mijn blouse hing open, mijn dijen en de wasbak zaten onder zijn zaad, en mijn ademhaling was nog steeds niet onder controle. Een rilling van absolute, verlammende angst en onbeschrijfelijke lust trok door mijn ruggengraat. Hij kende mijn collega's. Hij was veel dichterbij dan ik dacht.
Met trillende handen pakte ik een handdoekje en liet koud water over mijn polsen stromen. Dit was pas het begin van mijn ondergang, en het ergste was: ik kon verdomme niet wachten op de volgende klap.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Holliende, 54 jaar. Voel je je meegevoerd door deze woorden? Op mijn prive pagina gaat het spel verder, intiemer en spannender...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Luchtballo (70)
Viooltjuh (20)
Scheidenne (55)
Juliewindr (30)