Door: HanPet
Datum: 21-03-2026 | Cijfer: 8.7 | Gelezen: 353
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 1
Trefwoord(en): Feest, Masturberen, Milf, Sextoys,
Lengte: Gemiddeld | Leestijd: 12 minuten | Lezers Online: 1
Trefwoord(en): Feest, Masturberen, Milf, Sextoys,
Vervolg op: Het Leven Is Een Feest - 4
Ons stel gaat een avond naar de kroeg, en Lisa neemt iets leuks mee…
“Neem je dan je cadeautje mee wat je voor je verjaardag gekregen hebt? Lijkt me superleuk…” “Mijn verjaardagscadeautje?! Huh? Dat tasje bedoel je? Natuurlijk neem ik dat mee, maar waarom jij dat nou superleuk vindt ontgaat mij”
Ik kijk je even strak maar vriendelijk aan.
“Heb je niet nog iets vóór je verjaardag gekregen? ‘VOOR’ je verjaardag?”
Je denkt even diep na.
“O, nu begrijp ik je! Ja, vóór mijn verjaardag. Drie dagen daarvoor zelfs, omdat jij je cadeautje niet voor je kon houden. Hm, goed plan. Kunnen we dat ook gelijk eens uitproberen.”
Je gaat naar boven even opfrissen en pakken wat je nodig hebt.
“Dan laat ik Smokey onderwijl even uit Lisa!” roep ik je achterna.
Een kwartier later kom je als een regelrechte filmster weer naar beneden, strak jurkje aan, mooi maar niet té decolleté, leuke schoentjes en je hebt je haar en make-up perfect voor elkaar.
“Hallo hé! Ga jij op de versiertoer of zo schatje? Wat zie je er weer fucking geweldig uit schatje van me!”
Je straalt en glimlacht, loopt op me af en geeft me een zoen. Tijdens die zoen voel ik je dat je iets inde rechterzak van mijn jasje doet.
Je kijkt me dan ondeugend aan ze zegt:
“Ik ben er klaar voor! Let’s go.”
Ik voel in mijn jaszak en wat ik al wel verwachtte: een kleine
afstandsbediening.
“Nee Sjoerd, nu nog niet. Stop maar weer in je zak”
zeg je over je schouder terwijl je voor me uit de deur uitloopt.
“We gaan toch lopend, of wil jij liever op de fiets Sjoerd?”
“Gewoon lopend schat, dat kleine stukkie.”
Je pakt mijn arm en drukt je strak tegen me aan terwijl we de straat uitlopen. Als we iets over de helft zijn druk ik op het knopje van de afstandsbediening, nét als er een ander stel voorbij komt lopen. Drie seconden maar, dan zet ik hem weer uit. Je reageert alsof je een elektrische schok krijgt.
Ik voel dat je arm me nog steviger vastpakt omdat je even niet zo stabiel loopt en dus mijn steun zoekt. Nou, die steun heb je.
“Mijn God Sjoerd, wat heerlijk geil is dat, zo’n tril-eitje in mijn kutje… wow…. Wat een heerlijk geil verjaardagscadeau is dit. Maar zouden die andere mensen er niets van gemerkt hebben?”
“Lijkt me niet, maar zo wel kunnen ze hoogstens jaloers op je zijn”
zeg ik lachend.
“Juist omdat ik het niet verwacht is het wel heel erg lekker als dat eitje opeens even zoemt in mijn onderbuik. Dat kan nog wat worden vanavond, spannend zeg!”
“We zien wel schatje. Is allemaal nog een verrassing. Misschien zet ik hem de hele avond niet aan… Kan ook nog…”
plaag ik je. “Echt wel!” reageer je meteen.
Dan staan we voor bij ‘De Ezel’ en ik hou de deur voor je open. Het is redelijk druk vanavond, komt waarschijnlijk dat er een live bandje speelt.
Gelukkig wel muziek die wij weten te waarderen en ook niet zo oorverdovend hard dat je niet eens een gesprek met iemand kunt voeren.
We kijken om ons heen of er nog ergens een zitplaats is, of anders een plaatsje aan een statafel.
“Kijk Sjoerd, Marleen is er ook! Ik loop even naar haar toe, ik heb haar al zo’n tijd niet gesproken.”
Ik vind het allemaal prima en jij huppelt richting die Marleen. Ik ken haar nauwelijks, wel eens gezien, dat wel, maar meer ook niet.
Wel een mooie vrouw trouwens, zo ergens tussen de 50 en 60 jaar, halflang donker haar, goed figuur, mooie volle borsten en goed verzorgt uiterlijk. Waar jij haar van kent weet ik echt niet meer.
Je hebt het vast wel eens verteld maar dat is me dan ontschoten.
“Hi Marleentje!” roep je als je nog een meter of anderhalf van haar vandaan bent. Marleen staat met haar rug naar je toe en heeft je dus niet aan zien komen. Des te groter dus de verrassing als ze na het horen van haar naam zich omdraait en jou op zich af ziet komen.
“Lisa! Wat leuk! Kom hier schatje...”
Ze ontvangt je met open armen en een dikke kus op allebei je wangen.
“Hoe is het met jóu Lisa? Ik heb je al jaren niet gezien of gesproken.”
“Ja, super! Ik heb weer een vriend, Sjoerd. Of wist je dat al?”
“Ja, dat had je vorige keer gezegd ja, gaat dat goed?”
“Hij woont nu bij me, dáár staat hij.”
Je gaat op je tenen staan om over al die mensen heen mij aan te wijzen.
“Die lange vent met dat korte baardje en die bril daar, die met die vrouw in dat paarse jurkje staat te praten, da’s mijn Sjoerd!” zeg je trots.
“Niet verkeerd Lisa, ziet er goed uit zeg. En is hij nog lief ook voor je?”
“Echt wel! We zijn echt gek met elkaar, met hem is het leven heel anders dan het met Harry was. Niet béter, ánders. En we genieten er allebei AGGGHHH…” kerm je opeens.
“Lisa, wat is er?! Heb je pijn? Wat gebeurt er met je?” vraagt Marleen bezorgt.
“Ach niks joh. Ik heb soms scheuten in mijn onderbuik, maar dat gaat wel weer over voor ik een jongetje ben.”
Je kan moeilijk zeggen dat je een tril-eitje in je kutje hebt en dat ik die even kort aangezet heb. Maar heerlijk spannend en geil vind je het wel, zo midden tussen zoveel mensen. Je kijkt even om naar mij en je ziet me.
Ik kijkt glimlachend naar je. Met een kort hoofdgebaar vraag ik je of het eitje zijn werk deed. Je knikt heftig met je hoofd van ja.
“Moet je daarmee niet eens bij een dokter langs Lisa? Het klinkt een beetje vreemd. Heb je dat vaker, die scheuten?”
“Sinds kort pas, sinds kort voor mijn verjaardag” zeg je cryptisch.
“Maar niks om je zorgen over te maken hoor Marleentje, wel erg lief dat je zo bezorgt om me bent.”
Marleen lacht je lief toe en neemt een slok voor de schrik.
“Wat wil jij drinken eigenlijk Lisa, nog altijd aan de witte wijn?”
“Klopt helemaal, een droge graag. Of ‘zure bende’ zoals Sjoerd het noemt. Hahaha!” lach je vrolijk.
Marleen besteld een wijntje voor je en dan vraag jij haar:
“En jij? Hoe gaat het nu met jou na die rot scheiding?”
“Ach weet je Lisa, het went. Nou ja, went… Ik vind alleen zijn verschrikkelijk, maar die eikel wil ik écht niet meer terug! Daar heb ik nu ellende genoeg mee meegemaakt. Hij heeft me helemaal kaalgeplukt waar hij maar kon, samen met zijn maatje, die sukkel van een advocaat. Ik heb die vent nooit gemogen! En nu opeens wil hij wil wel weer terug naar mij, maar hij bekijkt het maar. Hij moest zo nodig een jong mokkel, nou, laat hij dáár dan maar gelukkig mee worden.”
Blijkbaar heb je een behoorlijk gevoelig punt geraakt bij Marleen.
Je wist al wel dat het een scheiding was die niet bepaald vlotjes verlopen was, maar dat hij nu weer terug zou willen…. dat was weer nieuw voor je. “Lastig joh. Woon jij nog in jullie WOWWW…. ehhh huis?”
“Was dat nou alweer zo’n scheut Lisa? Ik begin me echt zorgen te maken om je…”
“Niet nodig Marleen. Het is niet echt pijnlijk hoor, het komt gewoon wat onverwacht, dat is alles. Maar waar woon jij nu vroeg ik net?”
Je wil de aandacht van Marleen weer snel van jouw ‘scheuten’ weg hebben. “We moesten het huis verkopen en nu woon ik in een piepklein rotflatje aan de rand van het dorp. Iedere keer een eind fietsen voor mijn boodschappen… en de kinderen zie ik ook nauwelijks…
die zijn ook maar druk, druk druk…Ik sta er helemaal alleen voor.”
Je denkt er even over na en komt voor jezelf tot de conclusie dat Marleen er nou niet echt gezelliger op geworden is.
Ze ziet alleen de negatieve dingen schijnbaar, en dat is nou niet bepaald jouw manier van in het leven staan. Dus eigenlijk wil je wel weg bij haar, terug naar mij.
“Dat is balen allemaal Marleen. Echt rot voor je. Maar ik hoorde Sjoerd net roepen dus ik ga weer even zijn kant op. Leuk je weer even gesproken te hebben!”
“O ok. Ik hoorde niks, maar dat zal wel door de muziek komen. Nou, tot ziens dan maar Lisa.” reageert Marleen wat nors.
Ze had vast gehoopt dat je de rest van de avond naar haar tragische verhaal had willen luisteren. Maar je bent net op tijd weg en wringt je tussen de mensen door een weg naar mij.
“Pfff, ben ik ff blij dat ik weg kon komen… Wat een negatieve vrouw is dat geworden zeg. Oké, ze heeft wel iets meegemaakt, maar dat hebben we allemaal. Maar om dan zó door het leven te moeten. Brrr” vertel je.
“Tja, sommige mensen klagen nou eenmaal graag lieffie.
Maar heb ik je gesprek nog wel wat op kunnen leuken?”
ik kijk je aan met een grijns van oor tot oor.
“Ja, pestkop!” je geeft me een dreun op mijn bovenarm.
“Ik wist niet wat me overkwam, midden in het gesprek met Marleen begon opeens dat ei te keer te gaan in me… “
“Maar was het wel een fijne verrassing? Volgens mij kwam je de eerste keer wel 20 centimeter van de grond. Ik keek naar je en zag je heftig reageren. Zag er goed uit!”
“Het was zalig Sjoerd, echt waar! Maar dit soort dingen, een trillend eitje in me terwijl ik met iemand een gesprek probeer te voeren, zijn wel nieuw voor me. Maar ik kan er wel aan wennen hoor, het is echt mega geil en spannend. Zo’n privé momentje met jou terwijl je aan de andere kant van de kroeg staat. Dus het ei is een blijvertje!”
De rest van de avond praten we nog wat met andere mensen, buurman John en buurvrouw Klaske komen ook nog even binnenlopen, ik zet nog een paar keer je eitje aan, de ene keer iets langer dan de andere, we drinken nog wat en gaan op tijd richting huis. Eenmaal weer buiten trek je me naar je toe en fluistert in mijn oor:
“Wat een heeerlijke uitvinding zeg, zo’n eitje… Ik loop bijna te soppen in mijn schoenen. Zo’n geil idee dat níemand weet dat ik dat in heb…. En nu gauw naar huis Visser!” zeg je lachend. En ik gehoorzaam maar…
“Neem je dan je cadeautje mee wat je voor je verjaardag gekregen hebt? Lijkt me superleuk…” “Mijn verjaardagscadeautje?! Huh? Dat tasje bedoel je? Natuurlijk neem ik dat mee, maar waarom jij dat nou superleuk vindt ontgaat mij”
Ik kijk je even strak maar vriendelijk aan.
“Heb je niet nog iets vóór je verjaardag gekregen? ‘VOOR’ je verjaardag?”
Je denkt even diep na.
“O, nu begrijp ik je! Ja, vóór mijn verjaardag. Drie dagen daarvoor zelfs, omdat jij je cadeautje niet voor je kon houden. Hm, goed plan. Kunnen we dat ook gelijk eens uitproberen.”
Je gaat naar boven even opfrissen en pakken wat je nodig hebt.
“Dan laat ik Smokey onderwijl even uit Lisa!” roep ik je achterna.
Een kwartier later kom je als een regelrechte filmster weer naar beneden, strak jurkje aan, mooi maar niet té decolleté, leuke schoentjes en je hebt je haar en make-up perfect voor elkaar.
“Hallo hé! Ga jij op de versiertoer of zo schatje? Wat zie je er weer fucking geweldig uit schatje van me!”
Je straalt en glimlacht, loopt op me af en geeft me een zoen. Tijdens die zoen voel ik je dat je iets inde rechterzak van mijn jasje doet.
Je kijkt me dan ondeugend aan ze zegt:
“Ik ben er klaar voor! Let’s go.”
Ik voel in mijn jaszak en wat ik al wel verwachtte: een kleine
afstandsbediening.
“Nee Sjoerd, nu nog niet. Stop maar weer in je zak”
zeg je over je schouder terwijl je voor me uit de deur uitloopt.
“We gaan toch lopend, of wil jij liever op de fiets Sjoerd?”
“Gewoon lopend schat, dat kleine stukkie.”
Je pakt mijn arm en drukt je strak tegen me aan terwijl we de straat uitlopen. Als we iets over de helft zijn druk ik op het knopje van de afstandsbediening, nét als er een ander stel voorbij komt lopen. Drie seconden maar, dan zet ik hem weer uit. Je reageert alsof je een elektrische schok krijgt.
Ik voel dat je arm me nog steviger vastpakt omdat je even niet zo stabiel loopt en dus mijn steun zoekt. Nou, die steun heb je.
“Mijn God Sjoerd, wat heerlijk geil is dat, zo’n tril-eitje in mijn kutje… wow…. Wat een heerlijk geil verjaardagscadeau is dit. Maar zouden die andere mensen er niets van gemerkt hebben?”
“Lijkt me niet, maar zo wel kunnen ze hoogstens jaloers op je zijn”
zeg ik lachend.
“Juist omdat ik het niet verwacht is het wel heel erg lekker als dat eitje opeens even zoemt in mijn onderbuik. Dat kan nog wat worden vanavond, spannend zeg!”
“We zien wel schatje. Is allemaal nog een verrassing. Misschien zet ik hem de hele avond niet aan… Kan ook nog…”
plaag ik je. “Echt wel!” reageer je meteen.
Dan staan we voor bij ‘De Ezel’ en ik hou de deur voor je open. Het is redelijk druk vanavond, komt waarschijnlijk dat er een live bandje speelt.
Gelukkig wel muziek die wij weten te waarderen en ook niet zo oorverdovend hard dat je niet eens een gesprek met iemand kunt voeren.
We kijken om ons heen of er nog ergens een zitplaats is, of anders een plaatsje aan een statafel.
“Kijk Sjoerd, Marleen is er ook! Ik loop even naar haar toe, ik heb haar al zo’n tijd niet gesproken.”
Ik vind het allemaal prima en jij huppelt richting die Marleen. Ik ken haar nauwelijks, wel eens gezien, dat wel, maar meer ook niet.
Wel een mooie vrouw trouwens, zo ergens tussen de 50 en 60 jaar, halflang donker haar, goed figuur, mooie volle borsten en goed verzorgt uiterlijk. Waar jij haar van kent weet ik echt niet meer.
Je hebt het vast wel eens verteld maar dat is me dan ontschoten.
“Hi Marleentje!” roep je als je nog een meter of anderhalf van haar vandaan bent. Marleen staat met haar rug naar je toe en heeft je dus niet aan zien komen. Des te groter dus de verrassing als ze na het horen van haar naam zich omdraait en jou op zich af ziet komen.
“Lisa! Wat leuk! Kom hier schatje...”
Ze ontvangt je met open armen en een dikke kus op allebei je wangen.
“Hoe is het met jóu Lisa? Ik heb je al jaren niet gezien of gesproken.”
“Ja, super! Ik heb weer een vriend, Sjoerd. Of wist je dat al?”
“Ja, dat had je vorige keer gezegd ja, gaat dat goed?”
“Hij woont nu bij me, dáár staat hij.”
Je gaat op je tenen staan om over al die mensen heen mij aan te wijzen.
“Die lange vent met dat korte baardje en die bril daar, die met die vrouw in dat paarse jurkje staat te praten, da’s mijn Sjoerd!” zeg je trots.
“Niet verkeerd Lisa, ziet er goed uit zeg. En is hij nog lief ook voor je?”
“Echt wel! We zijn echt gek met elkaar, met hem is het leven heel anders dan het met Harry was. Niet béter, ánders. En we genieten er allebei AGGGHHH…” kerm je opeens.
“Lisa, wat is er?! Heb je pijn? Wat gebeurt er met je?” vraagt Marleen bezorgt.
“Ach niks joh. Ik heb soms scheuten in mijn onderbuik, maar dat gaat wel weer over voor ik een jongetje ben.”
Je kan moeilijk zeggen dat je een tril-eitje in je kutje hebt en dat ik die even kort aangezet heb. Maar heerlijk spannend en geil vind je het wel, zo midden tussen zoveel mensen. Je kijkt even om naar mij en je ziet me.
Ik kijkt glimlachend naar je. Met een kort hoofdgebaar vraag ik je of het eitje zijn werk deed. Je knikt heftig met je hoofd van ja.
“Moet je daarmee niet eens bij een dokter langs Lisa? Het klinkt een beetje vreemd. Heb je dat vaker, die scheuten?”
“Sinds kort pas, sinds kort voor mijn verjaardag” zeg je cryptisch.
“Maar niks om je zorgen over te maken hoor Marleentje, wel erg lief dat je zo bezorgt om me bent.”
Marleen lacht je lief toe en neemt een slok voor de schrik.
“Wat wil jij drinken eigenlijk Lisa, nog altijd aan de witte wijn?”
“Klopt helemaal, een droge graag. Of ‘zure bende’ zoals Sjoerd het noemt. Hahaha!” lach je vrolijk.
Marleen besteld een wijntje voor je en dan vraag jij haar:
“En jij? Hoe gaat het nu met jou na die rot scheiding?”
“Ach weet je Lisa, het went. Nou ja, went… Ik vind alleen zijn verschrikkelijk, maar die eikel wil ik écht niet meer terug! Daar heb ik nu ellende genoeg mee meegemaakt. Hij heeft me helemaal kaalgeplukt waar hij maar kon, samen met zijn maatje, die sukkel van een advocaat. Ik heb die vent nooit gemogen! En nu opeens wil hij wil wel weer terug naar mij, maar hij bekijkt het maar. Hij moest zo nodig een jong mokkel, nou, laat hij dáár dan maar gelukkig mee worden.”
Blijkbaar heb je een behoorlijk gevoelig punt geraakt bij Marleen.
Je wist al wel dat het een scheiding was die niet bepaald vlotjes verlopen was, maar dat hij nu weer terug zou willen…. dat was weer nieuw voor je. “Lastig joh. Woon jij nog in jullie WOWWW…. ehhh huis?”
“Was dat nou alweer zo’n scheut Lisa? Ik begin me echt zorgen te maken om je…”
“Niet nodig Marleen. Het is niet echt pijnlijk hoor, het komt gewoon wat onverwacht, dat is alles. Maar waar woon jij nu vroeg ik net?”
Je wil de aandacht van Marleen weer snel van jouw ‘scheuten’ weg hebben. “We moesten het huis verkopen en nu woon ik in een piepklein rotflatje aan de rand van het dorp. Iedere keer een eind fietsen voor mijn boodschappen… en de kinderen zie ik ook nauwelijks…
die zijn ook maar druk, druk druk…Ik sta er helemaal alleen voor.”
Je denkt er even over na en komt voor jezelf tot de conclusie dat Marleen er nou niet echt gezelliger op geworden is.
Ze ziet alleen de negatieve dingen schijnbaar, en dat is nou niet bepaald jouw manier van in het leven staan. Dus eigenlijk wil je wel weg bij haar, terug naar mij.
“Dat is balen allemaal Marleen. Echt rot voor je. Maar ik hoorde Sjoerd net roepen dus ik ga weer even zijn kant op. Leuk je weer even gesproken te hebben!”
“O ok. Ik hoorde niks, maar dat zal wel door de muziek komen. Nou, tot ziens dan maar Lisa.” reageert Marleen wat nors.
Ze had vast gehoopt dat je de rest van de avond naar haar tragische verhaal had willen luisteren. Maar je bent net op tijd weg en wringt je tussen de mensen door een weg naar mij.
“Pfff, ben ik ff blij dat ik weg kon komen… Wat een negatieve vrouw is dat geworden zeg. Oké, ze heeft wel iets meegemaakt, maar dat hebben we allemaal. Maar om dan zó door het leven te moeten. Brrr” vertel je.
“Tja, sommige mensen klagen nou eenmaal graag lieffie.
Maar heb ik je gesprek nog wel wat op kunnen leuken?”
ik kijk je aan met een grijns van oor tot oor.
“Ja, pestkop!” je geeft me een dreun op mijn bovenarm.
“Ik wist niet wat me overkwam, midden in het gesprek met Marleen begon opeens dat ei te keer te gaan in me… “
“Maar was het wel een fijne verrassing? Volgens mij kwam je de eerste keer wel 20 centimeter van de grond. Ik keek naar je en zag je heftig reageren. Zag er goed uit!”
“Het was zalig Sjoerd, echt waar! Maar dit soort dingen, een trillend eitje in me terwijl ik met iemand een gesprek probeer te voeren, zijn wel nieuw voor me. Maar ik kan er wel aan wennen hoor, het is echt mega geil en spannend. Zo’n privé momentje met jou terwijl je aan de andere kant van de kroeg staat. Dus het ei is een blijvertje!”
De rest van de avond praten we nog wat met andere mensen, buurman John en buurvrouw Klaske komen ook nog even binnenlopen, ik zet nog een paar keer je eitje aan, de ene keer iets langer dan de andere, we drinken nog wat en gaan op tijd richting huis. Eenmaal weer buiten trek je me naar je toe en fluistert in mijn oor:
“Wat een heeerlijke uitvinding zeg, zo’n eitje… Ik loop bijna te soppen in mijn schoenen. Zo’n geil idee dat níemand weet dat ik dat in heb…. En nu gauw naar huis Visser!” zeg je lachend. En ik gehoorzaam maar…
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10

Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
