Bijna 5 maanden heb je ons laten wachten op dit vervolg. Het was het wachten meer dan waard.

Je gaat van hard naar zacht, van slaan naar zalven en weer terug. Frustratie en verlangen worden geuit. Wraak en verzoening gaan hand in hand. Maar alles gebeurt onder het toeziende oog van Brunhilde en Lisa.
Het evenwicht bleef steeds bewaard en gekaderd binnen de persoonlijke levens van je personages. Daardoor worden het geen karikaturen en begrijp je Marijke en Mike des te beter.

Erwijn, blijf met deze serie verder gaan. Al moet ik een jaar wachten (maar liever niet). Deze reeks is van een hoogstaand niveau!

Het zal voor sommige lezers herkenbaar zijn: de vrouw die geen connectie heeft met haar seksualiteit.
“Het leven is geen pornofilm, geen seksverhaal. In het echt bestaat dat niet. Wie wel zo doet, doet alsof…”

Jij laat zo’n vrouw getuige zijn dat het wel echt is. Dat er vrouwen zijn die hun seksualiteit omarmen en zich durven overgeven aan het genot. Linda’s gedachten zijn treffend.

Ik ben heel erg benieuwd naar het experiment…

Weer een topverhaal, Eline.

Van mij geen spoiler. 😁
Wel een compliment:
Annemiek, dit is een buitengewoon fantastisch verhaal. Dat je met de verwachtingen van de lezer speelt, zeiden mijn voorgangers al. Maar je doet veel meer dan dat!
Je creëert een broeierige sfeer waarin bedrog, geilheid, jaloersheid, schaamte, maar ook geilheid en lust moeiteloos in elkaar overvloeien.

Ik keek mee, ik voelde mee, ik … mee.
Jij was de motor.

Dit tweede deel gaat een stapje verder in het uittesten van de grenzen van de vrije keuze. Niet enkel is er de kwestie van de machtsverhouding, nu gooi je er ook nog dronkenschap bovenop.
Je geeft ons inzicht in beider gedachten en bezorgt ons zo een mindfuck. Is dit ok? Je blijft de grens bewandelen als een koorddanser.
Heel erg benieuwd naar het vervolg.

Prachtig verhaal. Anders dan anders. Origineel.
Een plezier om te lezen!

Dit is magistraal goed!
Het is zo fout als het maar kan zijn, maar net in die foutheid wordt het zo heerlijk opwindend beschreven, dat dit mort verdergaan. Stoppen is geen optie meer.
Ik kan enkel hopen dat het derde deel sneller komt.

“Ze merkte dat ze wel geneukt wilde worden”

Het is slechts 1 zin, maar het is een kentering binnen het verhaal. Iris beseft haar machteloosheid en beseft dat ze beter van dit hele avontuur kan genieten.
Geen revolutie, maar een evolutie, en deze zin is een grote stap in de richting van totaal genot!

Prachtig geschreven!!!

Sanne neemt haar tijd om Mieke seksueel te laten ontdooien. Na het laten gluren en kijken, was er nu de eerste zoen en het samen masturberen.
Zodra grenzen verlegd worden, kan het snel gaan. Ik kijk al uit naar de vuurdoop.

5 delen Erotimer na elkaar… een overdosis mannelijk geweld. Ditmaal is er een uitweg. Ditmaal kan je een signaal geven om teruggeflitst te worden. Ditmaal…

Je gaat het niet doen, he? 😅

Ik ga het volgende deel (na een broodnodige afkoelingsperiode waarin ik enkel nog zeemzoete romantische verhalen ga lezen) rustig en toch gespannen afwachten.

Maar, lieve Zazie, wat ben jij een dijk van een schrijfster!

Een reeks vol tegenstrijdigheden. Of toch niet?

Enerzijds confronteer je ons met de jagende man, de verkrachter, die enkel uit is op zijn eigen genot en niet het minste respect voor vrouwen.

Aan de andere kant is er Zazie, die duidelijk de pijn, de terreur en de machteloosheid uitdrukt. Maar toch is er weer de uitdrukking van genot. Verwarrend.

Maar laat één ding duidelijk zijn: dit is waanzinnig goed geschreven!!!