Echt top man. Die woodstock serie was ook fantastisch en nu deze 4delige serie. Die hippie achtige pop cultuur sfeer die je in je verhalen stopt, een herkenbare eigen schrijfstijl. I love it. Verheug me nu al op de volgende serie!

Zoals zo vaak weet Oele het weer super te omschrijven. Zelfs even laten weten, dat je een supertalent bent en ons ook na deze serie wel weer met iets anders gaat boeien. Jammer, of gelukkig, komt er nog een deel waar we ons aan kunnen laven...
Harry

De dualiteit in Fynn is groot.

Er is de gevoelige Fynn die beseft hoe zijn leven fucked up is. De Fynn die zijn zusje niet wil ontmaagden uit liefde voor haar. De Fynn die in Marie een uitweg vermoedt.

Daarnaast is er de Fynn die op een wraaktocht is op alles en iedereen die hem dit aandoet. Dat hij daarbij alle meisjes aan zijn kleedkamer ermee in betrekt, daar heeft hij geen weerstand tegen.

De twee Fynns lopen vlot in elkaar over. Net zoals hun gedachten. Met momenten is het bijna akelig.

Zazie, met elke reeks word je beter en beter.
Ik voelde even een flard van teleurstelling toen ik las dat er nog maar 1 deel volgt. Ik ga er echter van uit dat je ons daarna een nieuw Zazie-universum schenkt.

Twee gedachten gingen door me heen na het lezen van dit tweede deel.

Wie is Maria? Dat ze een grote rol zal spelen, lijkt me duidelijk. Maar wat is haar doel? (En dan nu misschien een van de pot gerukt idee) zou ze de beschermengel van Fynn kunnen zijn? Zo niet, wat drijft haar?

De titel van deze reeks verontrust me een beetje. Het lijkt het noodlot aan te duiden. Is er kans op een happy end?

Zazie, weer een prachtig deel. Zo menselijk en breekbaar. En hoopgevend (los van de titel 😉).

Die met pop cultuur overgoten verhalen van jou blijven tof. Thanks Zazie!

Nog steeds een pakkend verhaal, dus kom maar door met deel 3 !

zeker weten prachtig verhaal mooi doorgaan

Een heel goed vehaal

Zazie, moet ik nog meer zeggen, je hebt een prachtige manier van schrijven. Ik ben helemaal ondersteboven van wat je hier weer neerzet. Soms tranen in de ogen over zoveel emotie. Ik kan niet wachten op deel 2 3 4 enz.

Harry

Je doet het weer. Alsof het niet is.

Je schetst een nieuwe Zazie-wereld met realistische personages. Geen bordkarton, maar mensen met hun goede kanten, hun slechte kanten, hun gevoeligheden, verwachtingen, de hele mikmak.

Het spel met toen en nu werkt enorm goed in dit verhaal. Het verklaart de schijnbare arrogantie van Fynn, die daarna ogenblikkelijk ontkracht met het bezoek aan de grootouders.
Geen zwart/wit-personages maar, zoals wij allemaal, mensen op zoek naar kleur in de grijze zone tussenin.

Tel daarbij je meeslepende schrijfstijl, en je weet dat je weer garant staat voor een topreeks.
Of jij nu vertelt vanuit mannelijk of vrouwelijk standpunt, je zit er steeds pal op.