Interessant de achtergrond van Rogier te leren kennen. Helaas is het niet heel zeldzaam voor: zo'n dominante {schoon)moeder en zo'n volgzame (schoon)vader. Ook als aangetrouwden blijft het moeilijk om met die situatie om te gaan, het blijft altijd touwtrekken. Het is voor Rogier en Lot te hopen, dat de situatie normaliseert. Maar ikzelf geloof daar niet zo in. Het blijft strijden. Als maar met zijn tweeën gelukkig worden.
Toch weer een heel mooie aflevering met een puntje van herkenning. Ook leuk.

Weer twee nieuwe onderwerpen om uit te werken: de herbegrafenis (bijzetting) van Robs echte ouders en de ontdekking van de vluchttunnel. Je bent duidelijk nog niet van plan een eind aan deze serie te maken. Gelukkig! Het blijft nog steeds de moeite waard het te lezen en er naar uit te zien.
Mooi verhaal weer, Borrie!

Nu het hele verhaal gelezen en wil daar commentaar op leveren. Dat is wellastig, want inmiddels is er een hele schare fans die de loftrompet heeft gestoken op de terugkeer van 'Mini'. Het moge duidelijk zijn: Tinnitus was prima, Gastvrouwen was uitstekend, maar 'Mini" met Kees en Joline heeft toch mijn voorkeur.
En nu, na drie maanden, ben je weer terug met dit echtpaar en wat nieuwe ontwikkelingen, zoals de bruiloft van Greet en Anita. Jij zult er wel wat moois van maken en de onverkwikkelijke ontwikkeling tussen Rogier en zijn ouders kan misschien opgelost worden nu Rogier zich zo onafhankelijk van zijn ouders kan opstellen door de financiële injectie van Lot en Mar. Enfin, dit soort zaken heb je vast zelf al bedacht. Kortom bij dat je weer teug bent met 'Mini'...

Hoera!!!

Een mooie aflevering met Louise, Mieke en Maaike. Ben benieuwd hoe Mieke en Maaike verder in dit verhaal gaan optreden. Ze kunnen maar met moeite hun moeder missen. Ik had wel wat meer verwacht van de beschrijving van de bespreking over Esmee, die ook een kind van Rob wil, maar ook dat is een keuze van de auteur. Het blijft een leuke serie met leuke wendingen.

Na alle seks in je serie over "Moeder en dochter" is ook wel eens goed te kunnen genieten van jouw schrijverskwaliteiten. We zitten nu nu vier maanden voor Kerstmis, maar door jouw verhaal kom ik meteen weer in de stemming. Ik heb weer genoten van je verhaal. Ben je misschien een broer van Keith. Qua schrijfstijl zou het kunnen (grapje). Op naar deel 42 (Amerika??)

Beste Keith, Ik stond even met mijn oren te klapperen toen ik een van je laatste zinnen las, waarin je zei te weinig van doofheid te weten. Een KNO-arts zal het met je eens zijn, maar ik moest bij jouw eerste verhaal over tinnitus eerst opzoeken wat dat was. En je inspiratie??? Ik denk dat dat eens van de redenen is waarom ik jouw verhalen graag lees. Binnenkort misschien weer "Mini" of "Gastvrouwen" of gewoon een heel nieuwe serie... altijd goed. Jouw sorry vind ik dus niet nodig. Ik wacht gewoon weer af...want zelf dit soort verhalen verzinnen, moet ik me niet aan wagen! Bedankt.

Even ook reageren op de mensen die vragen waar "mini" blijft. Het zijn twee verhalen met een gemeenschappelijke schrijver. Ik geniet van van de stijl en de kennis van Keith, of dat nu bij "mini', 'gastvrouwen" of tinnitus" is. Maakt niet uit. Voorlopig schrijft hij weer een fantastisch verhaal, dat alle aandacht en waardering verdient: "Tinnitus". Wat mij betreft, Keith, ga nog even door, maar vergeet "mini' niet.

Ik heb weer genoten van jouw verhaal. Je weet het boeiend te vertellen en als je eenmaal begint, moet je het uitlezen. Dat heb ik dus vanochtend gedaan.
En als ik dan kritiek moet leveren, dan kom ik niet verder dan: het is heel jammer dat het is afgelopen. Ik zou benieuwd zijn (misschien een volgende serie over die twee) hoe het met hun relatie gaat, als ze weer terug zijn in de gewone wereld. Neemt niet weg dat dit een heel mooi verhaal was.
Bedankt Zazie!

Mooi geschreven, leuke opbouw en een boeiend verhaal. Ik heb de hele serie steeds met heel veel genoegen gelezen. Niet elke keer een reactie geschreven (wel punten gegeven), maar ik ben niet zo'n schrijver.
Je had van te voren al aangekondigd, dat de serie een "beperkt" aantal afleveringen had. Maar nu is het jammer, dat het afgelopen is. Het had van mij best nog wat verder mogen gaan, maar dat bepaal je als auteur.
Het enige voordeel is, dat jij, Westy, je weer kunt wijden aan je andere geesteskind: Sanne.
Bedankt voor dit schitterende "intermezzo".