Ha Jefferson,
Wat mij betreft is dit een mooi einde van een prachtig verhaal. Een verhaal waarbij het ging tussen de strijd tussen lust en liefde en tussen verstand en gevoel. Lucas vond dat maar ingewikkeld, en dat is het voor iedereen wel eens. Dit einde deed het meeste recht aan het verhaal. Jammer voor Elise, zij bleef tot het eind een beetje vaag. Waardoor je je afvroeg wat er nu echt aan de hand was. Misschien komt dat nog een keer. In het echte leven heb je ook van die mensen die maar blijven twijfelen, Lucas is ook zo iemand. Op het eind maakt hij dan toch de goede keuze.

Dankjewel voor het delen van je verhaal, en sorry als ik soms iets te kritisch was. Zie dat maar als een compliment, want dit verhaal raakte me wel, veel verhalen hier hebben niet zo veel diepgang en interessante karakters. Dus dat heb je heel goed gedaan.

Veel succes met schrijven, je hebt echt talent en ga vooral door. De plaatjes zijn een leuke extra, maar ik kom hier voor de verhalen. Liefst zoals die van jou, wat langer, met wat meer verhaal en wat minder platte sex. Ieder zijn ding.

Jefferson,

Wat een heerlijk einde van een hoofdstuk in een lang verhaal wat nog lang niet klaar is...

Ik zal blijven lezen als er weer wat komt. Maar voor nu.. Prachtig prachtig.. En bedankt voor al het schrijven

Gr Bee

Beste Jefferson,
Laat je niets wijsmaken, jij bent een van de allerbeste schrijvers hier!
Een prachtig verhaal en eigenlijk gewoon waard om uitgegeven te worden in boekvorm.
Jij schrijft, het is jouw verhaal en als iemand het niet leuk vind dan hoef hij of zij het idd. niet te lezen.
Ik wil je bedanken voor al die keren van leesgenot!
Jij schrijft, jij bent de baas over je eigen verhaal en jouw verhalen worden gelezen!
Groet,
Willem

Jefferson,

Ik geniet ieder deel weer.. Lucas is wie hij is en dat is een complex veel denkend iemand en het is nu juist leuk dat dit verhaal daar veel van laat zien. Ieder mens heeft iets van dit in zich en in veel verhalen komt dit niet aan bod.. Nu juist wel. Ik ben fan, blijf zo schrijven!

Gr Bee

Trek je het niet aan van de kritiek ga zo door een 10

Ha Jefferson, ik zal het even wat toelichten, wat me in de vorige delen stoorde was het gebrek aan communicatie en de besluiteloosheid vanuit Lucas. Hij kan nogal passief zijn, en een binnenvetter. Dat iemand af en toe zijn gedachten op een rij zet, is natuurlijk prima, maar als dat hoofdstukken aan één stuk gebeurt, wordt het wat veel. Maar complimenten voor je verhaal wat al zo lang doorloopt. Ik lees ieder hoofdstuk met veel plezier.

In dit hoofdstuk is in ieder geval het gesprek geopend. Ik denk dat de meeste mannen minder moeite zouden hebben om Elise aan de kant te schuiven en vol voor Kamila te gaan. Elise heeft Lucas laten zitten en verwaarloosd. Dat zouden de meeste mensen met één kort telefoontje afdoen: het is over. Lucas twijfelt daar nog over. Dat kan. Maar daarmee zet hij wel de relatie met Kamila op het spel.

En Eke, tja, dat was toch allemaal niet zo spannend wat daarmee gebeurde. Een lief meisje dat vooral iemand van haar eigen leeftijd moet gaan zoeken. Ook dat lijkt me allemaal niet zo'n probleem. Inderdaad, tijd om wat knopen door te hakken, Het is niet zo lastig, Lucas maakt het vooral lastig voor zichzelf.

De eerste stap om de woelige baren des levens te trotseren lijkt mij gezet, door Kamila eindelijk in vertrouwen te nemen... Maar Lucas zit nu eenmaal zo complex in elkaar dat ook dit weer alle kanten op kan. Niks is voorspelbaar bij jou, Jefferson en dus wacht ik weer geboeid af.

Kamila geeft Lucas zo veel kansen om wat opener te zijn, maar hij klapt iedere keer dicht. Dit is weer de Lucas van de eerste hoofdstukken. Niks geleerd, niks veranderd. Jammer, ook voor het verhaal. Ik kan het allemaal niet zo goed meer volgen. Iedere man zou dolblij zijn met een Kamila, na een relatie met Elise. Lucas blijft maar tobben.

Lucas begint een wat vermoeiend karakter te worden. Ik krijg steeds minder sympathie voor hem. Hij ziet niet wat Kamila voor hem betekent en praat er met niemand over, ook niet met haar zelf. Iets minder aardig gezegd: ik vind hem een beetje een domme lul.

Het lukt maar niet om vanuit zijn hart te spreken, tegen Kamila, Elise of Eke. Hij liegt en verzwijgt zelf ook dingen. Als ik Kamila was zat ik dezelfde dag nog op de boot naar huis. Wat een ondankbaar figuur.

De lasten uit het verleden worden er niet lichter op als hij dit soort contacten verborgen houdt voor Kamila, die eigenlijk beter verdient... Ja toch? Anderzijds weet je het op die manier wel spannend te houden. Alweer 2 prachtige vervolgdelen, Jefferson!