Hmmm wat een zalig mooi verhaal alweer . Puur genieten terwijl je meegenomen wordt in het verhaal alsof je er zelf bij bent . Dankjewel voor dit geweldige verhaal Leen .

Wat een prachtig verhaal zeg! Beeldend geschreven, met oog voor detail: het gure weer buiten, de behaaglijke warmte van de “Koffie en Boon” en “De ondraaglijke lichtheid van het bestaan” van Milan Kundera als het favoriete boek op de schoot van Elise, waarin ze niet leest omdat ze wegdroomt naar Arthur.
Jawel hoor Leen, de melancholie komt over! Vanaf het eerste begin.

Zo mooi, zo anders, zo rustig.
Visualiserend, heb ik genoten.

Dank je.

Rainman

De ontroering is overgekomen. De onhandigheid als kenmerk van ontluikende gevoelens is er ook. Een prachtig verhaal.

Een oprecht en mooi verhaal. De zeer persoonlijke epiloog maakt het verhaal des te interessanter.
Al na een paar zinnen greep het verhaal me, om me nooit meer los te laten.
Chapeau.

Wat een prachtig nawoord Leen. Ook voor jou een mooie Valentijn. Ondanks het smerige weer. Of misschien zelfs wel dankzij datzelfde smerige weer. Toeval kan ten slotte mooie wendingen met zich meebrengen.
En ja, het verhaaltje zelf heb ik in één ruk uitgelezen. Dank voor de glimlach die nu rond mijn lippen zweeft.

Ik rij hier al het hele weekend door de Ardennen heen op zoek naar dat bijzondere huis. Helaas kan ik het niet vinden. Helaas, omdat ik dolgraag zou willen meegluren hoe het verder gaat. Gelukkig hebben we Leen die ons via deze reeks laat meegluren. Dank daarvoor!

Boeiend hoe deze uiteenlopende karakters om elkaar heen dansen. Zeker als de remmingen oplossen in een beetje alcohol. Met wederom een echte cliff hanger. Top!

Leuke episodes en het voelt zo realistisch.

Prachtig sprookje.
En ja, de humor en details maken het compleet.