Anna-Lisa's Openbare Vernedering - 2

Het was nu vier dagen geleden. Vier dagen sinds ik in dat park stond, naakt onder mijn open jas, terwijl ik die TikTok-dans deed met trillende benen en een hart dat bijna uit mijn borstkas sprong. Elke ochtend werd ik geil wakker van de herinnering. Mijn vingers gleden dan als vanzelf tussen mijn benen terwijl ik de foto’s en filmpjes terugkeek die ik stiekem had bewaard. Ik kwam harder klaar dan ooit.

Toch had ik niet genoeg, ik wilde meer..

Ik zat in mijn kleine studentenkamer, de lenteregen tikte zachtjes tegen de ruiten. Mijn donkerbruine haar hing los over mijn schouders. Ik droeg alleen een naveltruitje en een simpel slipje. Op mijn bureau lagen studieboeken, maar ik had al uren niet meer gelezen. In plaats daarvan staarde ik naar mijn telefoon. Naar Snapchat. Naar dat account: @spanninggezocht.

Mijn duim zweefde boven het scherm. Ik wist dat ik dit niet moest doen. Ik was de nette, onschuldige meid die altijd goede cijfers haalde en nooit te laat kwam. Maar diep vanbinnen was er iets anders. Iets dat snakte naar die adrenaline.

Ik trok het shirtje uit. Mijn B-cup borsten voelden meteen de koele lucht. Mijn tepels werden hard. Ik ging voor de spiegel staan, deed mijn hand onderdanig achter mijn hoofd, duwde mijn borstkas een beetje naar voren en maakte de foto. Ik schreef erbij: ‘ik wil meer.’

Verzenden.

Mijn hart bonkte zo hard dat ik het in mijn oren hoorde. Twee minuten later kwam het antwoord.

‘Meisjes die willen…’

Ik beet op mijn lip. Mijn wangen gloeiden. Zonder na te denken draaide ik me om richting de spiegel, begon met filmen, boog iets voorover en gaf mezelf een stevige klap op mijn kont. ‘Spank me dan’ typte ik.

Zijn antwoord kwam snel: ‘Wil je een nieuwe opdracht?’

‘Heel graag,’ stuurde ik terug. Mijn vingers trilden.

De opdracht verscheen. Ik las het drie keer. Mijn mond werd droog. Dit was… vernederend. En precies daarom voelde ik hoe mijn slipje al vochtig werd.

Ik las: ‘koop een groente en een ander huishoudelijk voorwerp dat je in je kutje kunt stoppen. Zodra je het hebt stuur je direct een foto van de gekozen groente en het voorwerp en krijg je de rest van de opdracht. Je hebt een uur.’

Ik twijfelde. Natuurlijk twijfelde ik. Maar de gedachte aan zijn goedkeuring maakte dat ik mijn kleren en mijn jas snel aantrok. Over 25 minuten zou de winkel sluiten, ik kon het nog net halen..

Het was rond acht uur ’s avonds en het schemerde al licht toen ik de Jumbo binnenstapte. Mijn lange jas was wijd open, daaronder droeg ik een kort rokje, een simpel slipje en het strakke naveltruitje zonder bh. Mijn tepels prikten zichtbaar tegen de dunne stof.

In het groentepad bleef ik staan. Mijn hart klopte in mijn keel. Wortel… courgette… prei… Mijn blik bleef hangen bij de komkommers. Glad, stevig, iets dikker dan ik had verwacht. De gedachte dat zo’n ding straks in mij zou zitten, op openbare plekken, maakte mijn mond kurkdroog. Ik pakte er twee, het was immers 1+1 gratis. En ik wilde mijn geheimzinnige opdrachtgever trots maken. Ik wilde laten zien dat ik een brave, gewillige meid was.

Daarna liep ik naar de huishoudelijke afdeling. Ik koos een dunne, gladde pollepel met een rond handvat. Dat past wel in mijn poesje. Ik rekende af zonder iemand aan te kijken, mijn wangen brandend. De caissière glimlachte vriendelijk, ik durfde nauwelijks terug te lachen, ik was ervan overtuigd dat ze het aan me kon zien. Dat ze wist wat ik van plan was.

Buiten stuurde ik meteen een foto: de twee komkommers en de pollepel. ‘Klaar, meneer.’

Zijn reactie kwam snel. ‘Brave meid. Ga naar een parkje in de buurt. Op een bankje stop je de komkommer een flink stuk in je kutje, film het, neem een hap, kauw en slik langzaam. Herhaal dit tot de helft op is. Daarna krijg je nieuwe instructies.’

Mijn benen voelden instabiel toen ik naar het park fietste. Het schemerde harder nu. Er liepen nog wat studenten van mijn leeftijd en mensen die hun hond uitlieten. Ik vond een bankje iets achteraan, half verscholen maar nog steeds zichtbaar vanaf het pad. Ik ging zitten en keek zenuwachtig om me heen.

Met trillende handen pakte ik een van de komkommers. Ik trok mijn slipje opzij onder mijn rokje. Mijn poesje was al kletsnat. Ik duwde het eerste stuk naar binnen. Het was koud, hard en dik. Ik voelde hoe mijn poesje zich eromheen rekte. Een zachte kreun ontsnapte me. Ik filmde zo subtiel mogelijk hoe de komkommer een stukje in mijn poesje verdween, en begon mezelf van geilheid zachtjes met de komkommer te neuken.

Ik haalde de komkommer uit mijn poesje en nam, zonder er verder over na te denken, een grote hap. Ik kauwde langzaam, proefde de frisse smaak van de komkommer vermengd met mijn kutsappen. Slikken. Toen stopte ik de komkommer opnieuw naar binnen. Dieper dit keer. Mijn benen trilden. Een fietser reed langzaam voorbij en keek even mijn kant op. Zag hij dat ik aan het masturberen was?

De schaamte brandde in mijn buik, maar daaronder klopte mijn poesje van opwinding. Ik herhaalde het ritueel. Steeds een hap, kauwen, slikken, opnieuw in mijn poesje duwen. Mijn kutje voelde strak en gezwollen, niet gewend om zo'n dik voorwerp in zich te krijgen. Helaas stond ik al een tijdje droog, waar ik op dit moment mee geconfronteerd werd. Sap liep langs mijn dij. Ik hoorde stemmen dichterbij komen, twee meisjes van mijn leeftijd die lachend langsliepen. Ik glimlachte geforceerd terug terwijl een stuk komkommer diep in me zat.

Ik stuurde de filmpjes. ‘Goed zo, sletje.’ Ik voelde trots toen ik zag hoe hij me noemde.

Al snel volgden nieuwe instructies: “Ga naar binnen bij de snackbar bij het station. Eet de rest van de komkommer daar op. Na elke hap stop je het stuk opnieuw in je poesje voordat je de volgende hap neemt.”

Mijn maag draaide zich om. Dit was nog erger. In een snackbar waar iedereen friet en kroketten at, zou ik een rauwe komkommer zitten opeten terwijl ik hem tussendoor in mezelf stopte. Ik was ervan overtuigd dat iedereen naar me zou gaan kijken.

In de snackbar was het druk. Ik bestelde een cola en ging aan een hoog tafeltje bij het raam zitten, mijn lange jas open. Ik legde de rest van de komkommer op een servet. Mensen keken. Natuurlijk keken ze. Een komkommer eten in een snackbar viel op.

Ik trok mijn jas open, schoof mijn rokje omhoog en het slipje opzij. Ik duwde de komkommer snel in mijn poesje en nam hem er vrijwel direct weer uit, en nam meteen een grote hap. Ik kauwde langzaam terwijl ik een man van middelbare leeftijd zag staren. Slikken. Terug stoppen.

De natte, glimmende en dikke komkommer gleed weer naar binnen. Ik kreunde bijna hoorbaar. Een groepje jongens verderop fluisterde en keek mijn kant op. Dachten ze dat ik een vies, geil meisje was? Hadden ze door wat ik deed?

Elke hap voelde vernederender. Mijn wangen gloeiden vuurrood. Mijn poesje pulseerde. Ik filmde zo discreet mogelijk onder de tafel hoe ik het stuk telkens opnieuw inbracht, hoe mijn vingers glommen van het kutsap.

Ik stuurde het filmpje. Trots en beschaamd tegelijk.

‘Goed, dan nu het voorwerp, wat had je ook alweer gekocht?’ reageerde hij.

Ik maakte snel een foto van de pollepel op tafel en stuurde hem, waarna ik haastig naar buiten liep.

‘Daar passen er wel zes van in je poesje, stoute slet.’

De woorden raakten me. Ik baalde. Had ik hem teleurgesteld door niet iets diks genoeg te kiezen? De schaamte sloeg om in een diepe behoefte om het goed te maken.

‘Ga het treinstation binnen, daar krijg je de volgende instructie. Je slipje gaat nu direct uit.’

Ik stopte achter een fietsenrek, keek om me heen en trok mijn slipje uit. De koele avondlucht streek langs mijn natte, gezwollen lippen. Sommige dingen wennen nooit. De vernedering bleef even intens en opwindend.

Op het station kreeg ik de opdracht: “Zoek een bankje op een perron. Ga zitten, rokje omhoog. Geef jezelf 10 harde slagen met de pollepel op je blote kut. Ik wil het duidelijk horen. Maak je poesje goed rood.”

Mijn handen trilden toen ik een rustig bankje aan het einde van het perron vond. Er stonden wat mensen te wachten, maar niet te dichtbij. Ik ging zitten, trok mijn rokje omhoog onder mijn jas en spreidde mijn benen. De eerste klap met het houten handvat kwam neer. Een scherpe, natte pets. Ik kreunde. De tweede, harder. Bij de vijfde liep er een traan over mijn wang. Ik wist niet zeker of het was van de pijn, van de schaamte of van de intense opwinding. Mijn poesje werd slag voor slag roder en meer gezwollen. Een man verderop fronste zijn wenkbrauwen. Heeft hij het gehoord?

Ik filmde alles. De pets waren duidelijk hoorbaar. Bij de tiende klap was ik niets meer dan een nat, rood kutje met tranen op mijn wangen.

‘Je hebt het bijna goed gemaakt,’ schreef hij. ‘De laatste opdracht voor vandaag. Fiets naar huis met de pollepel in je kontje.’

Ik schrok, maar wilde niet weigeren. Ik wilde hem trots maken. Achter het station, half verscholen, spuugde ik op het handvat en duwde het langzaam in mijn kontje. Het rekte me open. Ik trok mijn rokje eroverheen en stapte op de fiets.

Elke trap was een herinnering aan de vernedering. Het handvat bewoog in me. Mensen op straat, fietsers die passeerden, niemand wist dat ik met een pollepel in mijn kont naar huis fietste, mijn poesje nog rood van de slagen, mijn hoofd vol met schaamte en opwinding van de komkommer vol kutsappen die ik had opgegeten.

Thuis aangekomen liet ik mezelf direct op bed vallen.

‘Dank je wel, meneer,’ typte ik. ‘Ik wil nog steeds meer. Altijd.’

Ik lag daar, met mijn vingers tussen mijn benen, en kwam harder klaar dan ooit. De schaamte, de adrenaline, de overgave.. De mysterieuze opdrachtgever had mijn leven veranderd, en ik wil nooit meer terug.

Trefwoord(en): Exhibitionisme, Opdracht, Openbaar, Studenten, Submission, Vernederen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!