Door: Lyda S
Datum: 09-06-2026 | Cijfer: 9.3 | Gelezen: 429
Lengte: Lang | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 8
Trefwoord(en): Bdsm, Bondage, Meester, Slavin, Spanking, Straf, Submission,
Lengte: Lang | Leestijd: 13 minuten | Lezers Online: 8
Trefwoord(en): Bdsm, Bondage, Meester, Slavin, Spanking, Straf, Submission,
Vervolg op: Sadist En Pijnslet - 3: Volledige Overgave
Totale Overgave
De week was een hel en een hemel tegelijk.
Overdag speelde ik nog de rol van de zelfstandige vrouw: werk, glimlachjes, beleefde gesprekken. Maar ’s nachts lag ik wakker, vingers diep in mijn natte kutje, terwijl de herinneringen me overspoelden. De gewichten aan mijn schaamlippen. De bullwhip die mijn billen openreet. Zijn stem die me vertelde dat ik niets meer was dan vlees. De blauwe plekken waren vervaagd tot zachte gele vlekken, maar de hunkering was alleen maar dieper geworden. Donkerder. Verslavender.
Vrijdagavond om precies 20:00 uur pakte ik mijn telefoon. Mijn vingers trilden niet meer.
Ja.
Zijn antwoord kwam vrijwel onmiddellijk.
Goed. Kom naar het adres dat ik je stuur. Neem alleen een kleine tas met absolute basis mee. De rest laat je achter. Je oude leven eindigt vanavond.
Twee uur later stond ik voor een groot, afgelegen landhuis aan de rand van het bos. De zwarte Audi die ik zo goed kende stond al op de oprit. Hij wachtte me op bij de deur, gekleed in een eenvoudige zwarte broek en overhemd. Geen masker. Geen spel. Dit was echt.
Zonder een woord trok hij me naar binnen. De zware eikenhouten deur viel met een definitieve, donkere klap in het slot. Hij nam mijn tas over en zette hem achteloos opzij. Toen greep hij mijn kin vast, hard genoeg om me te laten voelen wie hier de baas was, en keek me lang en doordringend aan. Zijn ogen boorden zich in de mijne, koud en hongerig.
„Je hebt gekozen, smerige pijnslet,” zei hij zacht, maar met een ijzige ondertoon die geen ruimte liet voor twijfel. „Vanaf dit moment ben je niet meer van jezelf. Je bent van mij. Volledig. Lichaam, geest, orgasmes, tranen, zelfs je fucking schaamte — alles. Je bent nu minder dan een hoer. Je bent een object. Kun je daarmee leven, of ga je nu al janken en smeken om genade?”
Ik slikte. Mijn keel was kurkdroog. „Ja, Meester.”
„Mooi. Dan geef ik je een rondleiding door je nieuwe kooi. Want vanaf nu ben je hier niet langer een gast. Je bent een meubelstuk. Een gat. Een bezit dat ik mag breken wanneer ik maar wil.”
Hij leidde me door de royale woonkamer. Hoge balkenplafonds van donker eikenhout, zware fluwelen gordijnen die elk spoortje daglicht buitensloten. Een immense open haard knetterde zacht. Dansende vlammen wierpen schaduwen over het dikke zwarte tapijt en de leren meubels. Aan de muren hingen subtiele, maar expliciete kunstwerken: een vrouw in strakke touwen, een ander in extreme spreidstand, ogen blinddoek, mond wijd open. De geur van leer, oud hout en zijn aftershave hing zwaar in de lucht. Warm, maar verstikkend.
Via een schemerige gang met donkere lambrisering kwamen we bij de slaapkamer. Het kingsize bed met stevig zwart houten frame domineerde de ruimte. Discrete metalen ringen aan hoofdeinde en zijkanten. Een complete spiegelwand tegenover het bed. Hier zou niets verborgen blijven.
„En dit,” zei hij terwijl hij een deur opende, „is jouw reinigingsruimte, waar je elke dag als een goedkope teef zult worden schoongemaakt voor mijn gebruik.”
De badkamer was ruim, modern en koud luxueus: zwart marmer, warme indirecte verlichting, een grote inloopdouche. Alles straalde orde en absolute controle uit.
„Kleed je uit. Helemaal. En was jezelf grondig. Ik wil dat elk deel van mijn eigendom brandschoon is, zodat ik er zonder walging in kan rammen.”
Ik gehoorzaamde onmiddellijk. Terwijl het warme water over mijn lichaam stroomde, waste ik mezelf met rituele zorg. Ik tilde mijn borsten op, spoelde onder elke plooi. Spreidde mijn benen wijd en waste mijn kale kutje tot in elk gevoelig vouwtje. Daarna draaide ik me om, boog diep voorover, spreidde mijn billen en waste mijn anus met twee vingers diep naar binnen. Ik voelde zijn ogen de hele tijd op me gericht. Schaamte brandde in mijn wangen, maar mijn kutje werd alleen maar natter. Dit was nu mijn realiteit.
Hij droogde me zelf af met een donkere handdoek — langzaam, bezitterig, alsof hij elk stukje huid inspecteerde en claimde. Daarna schoof hij een laag, stevig bankje naar het midden van de badkamer.
„Op je rug. Knieën opgetrokken en wijd, slet. Laat zien hoe wijd je dat hoerenkutje en die strakke aars voor mij spreidt.”
Ik nam de positie aan, bloot en volledig kwetsbaar. Hij pakte een grote, professionele klisteerspuit met een lange, gladde tuit.
„Je moet helemaal schoon zijn voor je Meester. We beginnen met vier liter. En je houdt alles binnen tot ik zeg dat je mag lossen, begrepen? Eén druppel op de vloer en je likt het op met je tong.”
Mijn maag kromp samen.
Hij vulde de spuit met lauwwarm water en een mild sopje. Langzaam duwde hij de tuit diep in mijn anus. Ik hapte naar adem. Liter na liter stroomde naar binnen. Bij de eerste liter kreunde ik zacht. Bij de tweede zwol mijn buik zichtbaar op, strak en glanzend. Bij de derde liter gutste het zweet over mijn lichaam. Mijn handen grepen het bankje krampachtig vast. De druk was hels, een constante, pijnlijke volheid die diep in mijn darmen drukte en mijn baarmoeder samenkneep.
„Meester… het is zo vol…” jammerde ik, mijn stem trillend.
Hij streelde kalmerend maar meedogenloos over mijn strak gespannen buik. „Nog één liter, waardeloze kut. Je kunt dit. Laat zien hoe diep je voor mij wilt vallen, of moet ik je helpen door je buik plat te drukken?”
Ik wiebelde wanhopig, billen knijpend, tranen in mijn ogen. De vierde liter kwam er langzaam in. Mijn buik stond nu pijnlijk bol, de huid strakgespannen. De druk was bijna onhoudbaar. Een diepe, vernederende schaamte golfde door me heen terwijl mijn kutje zichtbaar bleef druipen. Dit was totale overgave. Zelfs mijn binnenste was niet meer privé.
„Alsjeblieft… Meester… ik hou het niet meer…” smeekte ik met een klein, gebroken stemmetje.
„Nog even vasthouden, smerige pijnslet. Je lichaam is nu van mij. Inclusief de stront die erin zit. Je bent niets meer dan een container voor sperma.”
Pas na een lange, tergende minuut trok hij de tuit terug. Hij liet me opstaan, benen licht gespreid, handen op mijn hoofd. Ik kneep mijn billen krampachtig samen, trillend over mijn hele lichaam, vechtend om niets te laten ontsnappen. Zweet liep in straaltjes over mijn rug en dijen. Ik stond daar als een wanhopig, volgepompt stuk vlees — en het besef maakte me nog natter.
Eindelijk knikte hij. „Toilet. Nu. En spreid je benen wijd terwijl je zit. Ik wil alles zien.”
Met intense opluchting haastte ik me ernaartoe. Terwijl alles uit me stroomde, keek hij toe, armen over elkaar, een kille glimlach om zijn lippen. De vernedering was compleet, rauw en diep. Maar tegelijk voelde ik een vreemde, diepe rust neerdalen. Dit was nu normaal. Dit was wat hij van me verlangde.
Hij waste me opnieuw zorgvuldig, droogde me af en leidde me terug naar de slaapkamer. Uit een zwarte doos pakte hij een zware, glanzende metalen collar. Dik roestvrij staal, elegant maar onverbiddelijk, met een verborgen, permanente sluiting.
Hij hield hem voor mijn gezicht. „Dit is je nieuwe identiteit, hoer. Eenmaal gesloten kan alleen ik hem nog openen. Dit is geen accessoire. Dit is je eigendomsverklaring. Je bent vanaf nu officieel mijn persoonlijke pijnslet en fucktoy.”
Tranen welden op terwijl hij de koude collar om mijn hals plaatste. Het staal sloot zich met een zachte, onomkeerbare klik. Het gewicht drukte meteen zwaar en definitief tegen mijn sleutelbeen. Een rilling trok door mijn hele lichaam — pure angst, diepe schaamte, en een overweldigende golf van overgave.
Hij veegde een traan weg met zijn duim, maar zijn ogen bleven koud. „Je bent nu van mij, pijnslet. Volkomen. Onomkeerbaar. Probeer maar eens te ontsnappen. Je zult merken dat je nergens meer heen kunt.”
„Ja, Meester… Ik ben van u,” fluisterde ik, stem gebroken.
Hij trok me kort tegen zich aan, zijn sterke armen om mijn naakte lichaam, maar duwde me daarna meteen op mijn knieën in het midden van de kamer.
„Open slavinnenstand. Benen wijder. Ik wil dat druipende kutje zien.”
Ik zakte gracieus neer: billen op hielen, benen wijd gespreid, rug kaarsrecht, handen op dijen met palmen omhoog. Mijn kale, glinsterende kutje volledig zichtbaar. De zware metalen collar drukte koud tegen mijn huid.
Hij liep langzaam om me heen, zijn schoenen dempten op het tapijt. Hij greep mijn haren vast, duwde mijn mond wijd open met zijn duimen en inspecteerde me ruw. Daarna liet hij een hand over mijn venusheuvel glijden en duwde twee vingers diep in mijn soppende kut, pompend en draaiend.
„Kijk nou toch eens hoe nat je bent, smerige teef,” gromde hij minachtend. „Zelfs na die vernederende enema druipt dat waardeloze hoerenkutje voor je eigenaar. Je bent echt niets meer dan een lekkende slet die ervan geniet om kapotgemaakt te worden.”
De schaamte brandde heet. Ik bleef stil zitten, trillend.
„Sta op.”
Ik kroop op het bed. Hij schoof een stevig kussen onder mijn heupen, zodat mijn billen hoog en kwetsbaar omhoog staken. Met efficiënte bewegingen boeide hij mijn polsen aan het hoofdeinde, kettingen strakgetrokken. Daarna mijn enkels aan het voeteneinde, lichaam volledig uitgerekt en gespreid.
Ik lag hulpeloos. Billen hoog, kut en anus volledig toegankelijk. De stilte was oorverdovend, op mijn hijgende ademhaling en het zachte tikken van de kettingen na.
Hij pakte een korte, gemene bullwhip. Het leer siste door de lucht.
Zonder waarschuwing suisde de eerste slag neer.
Whap!
Vuur explodeerde over mijn rechterbil.
Whap! Whap! Whap! Whap!
Hij sloeg harder en meedogenlozer dan ooit. Elke klap liet mijn lichaam schokken tegen de kettingen, de striemen overlapten en brandden dieper in mijn al gevoelige huid. Hij trok de zweep lager, over de gevoelige overgang naar mijn dijen, soms gevaarlijk dicht bij mijn druipende kutje. Bij elke slag schreeuwde ik in het kussen, tranen stroomden over mijn wangen. De pijn was rauw, hels en onophoudelijk. Mijn billen voelden aan alsof ze open lagen, gloeiend en gezwollen.
„Tel ze, slet!” snauwde hij.
„Eén… Twee… Drie… Ahh! Vier!” gilde ik, mijn stem al rauw.
Hij ging door tot twintig striemende slagen, elke klap preciezer en wreder. Mijn hele onderlijf brandde. Dik slijm droop uit mijn kutje op het bed ondanks — of juist door — de marteling.
De zweep viel op de vloer.
Hij knielde tussen mijn gespreide benen. Zijn harde, dikke eikel drukte tegen mijn nog nauwe anus. Zonder aarzelen, zonder extra woorden, stootte hij in één ferme, brute beweging helemaal bij me naar binnen.
„Ahh!” gilde ik, lichaam strak als een boog.
Hij neukte me meedogenloos — traag eerst, diep en zwaar, zodat ik elke dikke centimeter en ader voelde terwijl hij mijn kont claimde. Al snel werden zijn stoten harder, sneller, dierlijker. Zijn heupen klapten ritmisch tegen mijn gloeiende, opengehaalde billen. Het obscene geluid van vlees op vlees vulde de kamer, vermengd met mijn gesmoorde kreunen en zijn lage, triomfantelijke grommen.
Elke stoot duwde mijn gezicht dieper in het matras. Pijn en lust smolten samen. Ik ben niets meer dan een gat voor hem, dacht ik. Vastgeketend. Gekoloniseerd. Gebruikt.
Zijn vingers boorden zich in mijn heupen. Met een diepe, primitieve grom kwam hij klaar. Golf na golf heet, dik zaad spoot diep in mijn kont. Hij bleef lang in me, kloppend, terwijl zijn zaad langzaam uit me begon te lekken.
Pas daarna maakte hij de boeien los. Hij draaide me voorzichtig op mijn rug en trok me in zijn armen. Mijn lichaam gloeide van de striemen, mijn kont klopte vol met zijn zaad. De metalen collar drukte zwaar tegen mijn borst.
„Hoe voel je je, mijn slavin?” vroeg hij zacht, vingers teder door mijn haar strelend, terwijl zijn stem nog nazinderde van dominantie.
„Leeg… en vol,” fluisterde ik. „Bang… en veilig. Gebroken… en heel.”
Hij kuste mijn voorhoofd. „Dit is nog maar het begin. Morgen begint je dagelijkse routine. Je orgasmes zijn van mij. Je pijn is van mij. Je gedachten worden van mij.”
Ik knikte tegen zijn borst.
„Hoe lang… blijf ik hier?” vroeg ik met een klein stemmetje.
Hij tilde mijn chin op en keek me diep in de ogen. Zijn blik was donker, bezitterig en onverbiddelijk.
„Zolang ik dat wil. Je oude appartement is al leeggehaald. Je spullen zijn opgeslagen. Je oude leven bestaat niet meer. Dit is nu je thuis. Jij bent nu mijn thuis.”
Een diepe snik ontsnapte me. Geen verdriet. Pure, totale overgave.
Hij trok me dichter tegen zich aan en fluisterde:
„Rust nu maar, kleine pijnslet. Morgen begint je echte training. En ik beloof je… je zult nog veel dieper vallen dan je ooit had durven dromen.”
Overdag speelde ik nog de rol van de zelfstandige vrouw: werk, glimlachjes, beleefde gesprekken. Maar ’s nachts lag ik wakker, vingers diep in mijn natte kutje, terwijl de herinneringen me overspoelden. De gewichten aan mijn schaamlippen. De bullwhip die mijn billen openreet. Zijn stem die me vertelde dat ik niets meer was dan vlees. De blauwe plekken waren vervaagd tot zachte gele vlekken, maar de hunkering was alleen maar dieper geworden. Donkerder. Verslavender.
Vrijdagavond om precies 20:00 uur pakte ik mijn telefoon. Mijn vingers trilden niet meer.
Ja.
Zijn antwoord kwam vrijwel onmiddellijk.
Goed. Kom naar het adres dat ik je stuur. Neem alleen een kleine tas met absolute basis mee. De rest laat je achter. Je oude leven eindigt vanavond.
Twee uur later stond ik voor een groot, afgelegen landhuis aan de rand van het bos. De zwarte Audi die ik zo goed kende stond al op de oprit. Hij wachtte me op bij de deur, gekleed in een eenvoudige zwarte broek en overhemd. Geen masker. Geen spel. Dit was echt.
Zonder een woord trok hij me naar binnen. De zware eikenhouten deur viel met een definitieve, donkere klap in het slot. Hij nam mijn tas over en zette hem achteloos opzij. Toen greep hij mijn kin vast, hard genoeg om me te laten voelen wie hier de baas was, en keek me lang en doordringend aan. Zijn ogen boorden zich in de mijne, koud en hongerig.
„Je hebt gekozen, smerige pijnslet,” zei hij zacht, maar met een ijzige ondertoon die geen ruimte liet voor twijfel. „Vanaf dit moment ben je niet meer van jezelf. Je bent van mij. Volledig. Lichaam, geest, orgasmes, tranen, zelfs je fucking schaamte — alles. Je bent nu minder dan een hoer. Je bent een object. Kun je daarmee leven, of ga je nu al janken en smeken om genade?”
Ik slikte. Mijn keel was kurkdroog. „Ja, Meester.”
„Mooi. Dan geef ik je een rondleiding door je nieuwe kooi. Want vanaf nu ben je hier niet langer een gast. Je bent een meubelstuk. Een gat. Een bezit dat ik mag breken wanneer ik maar wil.”
Hij leidde me door de royale woonkamer. Hoge balkenplafonds van donker eikenhout, zware fluwelen gordijnen die elk spoortje daglicht buitensloten. Een immense open haard knetterde zacht. Dansende vlammen wierpen schaduwen over het dikke zwarte tapijt en de leren meubels. Aan de muren hingen subtiele, maar expliciete kunstwerken: een vrouw in strakke touwen, een ander in extreme spreidstand, ogen blinddoek, mond wijd open. De geur van leer, oud hout en zijn aftershave hing zwaar in de lucht. Warm, maar verstikkend.
Via een schemerige gang met donkere lambrisering kwamen we bij de slaapkamer. Het kingsize bed met stevig zwart houten frame domineerde de ruimte. Discrete metalen ringen aan hoofdeinde en zijkanten. Een complete spiegelwand tegenover het bed. Hier zou niets verborgen blijven.
„En dit,” zei hij terwijl hij een deur opende, „is jouw reinigingsruimte, waar je elke dag als een goedkope teef zult worden schoongemaakt voor mijn gebruik.”
De badkamer was ruim, modern en koud luxueus: zwart marmer, warme indirecte verlichting, een grote inloopdouche. Alles straalde orde en absolute controle uit.
„Kleed je uit. Helemaal. En was jezelf grondig. Ik wil dat elk deel van mijn eigendom brandschoon is, zodat ik er zonder walging in kan rammen.”
Ik gehoorzaamde onmiddellijk. Terwijl het warme water over mijn lichaam stroomde, waste ik mezelf met rituele zorg. Ik tilde mijn borsten op, spoelde onder elke plooi. Spreidde mijn benen wijd en waste mijn kale kutje tot in elk gevoelig vouwtje. Daarna draaide ik me om, boog diep voorover, spreidde mijn billen en waste mijn anus met twee vingers diep naar binnen. Ik voelde zijn ogen de hele tijd op me gericht. Schaamte brandde in mijn wangen, maar mijn kutje werd alleen maar natter. Dit was nu mijn realiteit.
Hij droogde me zelf af met een donkere handdoek — langzaam, bezitterig, alsof hij elk stukje huid inspecteerde en claimde. Daarna schoof hij een laag, stevig bankje naar het midden van de badkamer.
„Op je rug. Knieën opgetrokken en wijd, slet. Laat zien hoe wijd je dat hoerenkutje en die strakke aars voor mij spreidt.”
Ik nam de positie aan, bloot en volledig kwetsbaar. Hij pakte een grote, professionele klisteerspuit met een lange, gladde tuit.
„Je moet helemaal schoon zijn voor je Meester. We beginnen met vier liter. En je houdt alles binnen tot ik zeg dat je mag lossen, begrepen? Eén druppel op de vloer en je likt het op met je tong.”
Mijn maag kromp samen.
Hij vulde de spuit met lauwwarm water en een mild sopje. Langzaam duwde hij de tuit diep in mijn anus. Ik hapte naar adem. Liter na liter stroomde naar binnen. Bij de eerste liter kreunde ik zacht. Bij de tweede zwol mijn buik zichtbaar op, strak en glanzend. Bij de derde liter gutste het zweet over mijn lichaam. Mijn handen grepen het bankje krampachtig vast. De druk was hels, een constante, pijnlijke volheid die diep in mijn darmen drukte en mijn baarmoeder samenkneep.
„Meester… het is zo vol…” jammerde ik, mijn stem trillend.
Hij streelde kalmerend maar meedogenloos over mijn strak gespannen buik. „Nog één liter, waardeloze kut. Je kunt dit. Laat zien hoe diep je voor mij wilt vallen, of moet ik je helpen door je buik plat te drukken?”
Ik wiebelde wanhopig, billen knijpend, tranen in mijn ogen. De vierde liter kwam er langzaam in. Mijn buik stond nu pijnlijk bol, de huid strakgespannen. De druk was bijna onhoudbaar. Een diepe, vernederende schaamte golfde door me heen terwijl mijn kutje zichtbaar bleef druipen. Dit was totale overgave. Zelfs mijn binnenste was niet meer privé.
„Alsjeblieft… Meester… ik hou het niet meer…” smeekte ik met een klein, gebroken stemmetje.
„Nog even vasthouden, smerige pijnslet. Je lichaam is nu van mij. Inclusief de stront die erin zit. Je bent niets meer dan een container voor sperma.”
Pas na een lange, tergende minuut trok hij de tuit terug. Hij liet me opstaan, benen licht gespreid, handen op mijn hoofd. Ik kneep mijn billen krampachtig samen, trillend over mijn hele lichaam, vechtend om niets te laten ontsnappen. Zweet liep in straaltjes over mijn rug en dijen. Ik stond daar als een wanhopig, volgepompt stuk vlees — en het besef maakte me nog natter.
Eindelijk knikte hij. „Toilet. Nu. En spreid je benen wijd terwijl je zit. Ik wil alles zien.”
Met intense opluchting haastte ik me ernaartoe. Terwijl alles uit me stroomde, keek hij toe, armen over elkaar, een kille glimlach om zijn lippen. De vernedering was compleet, rauw en diep. Maar tegelijk voelde ik een vreemde, diepe rust neerdalen. Dit was nu normaal. Dit was wat hij van me verlangde.
Hij waste me opnieuw zorgvuldig, droogde me af en leidde me terug naar de slaapkamer. Uit een zwarte doos pakte hij een zware, glanzende metalen collar. Dik roestvrij staal, elegant maar onverbiddelijk, met een verborgen, permanente sluiting.
Hij hield hem voor mijn gezicht. „Dit is je nieuwe identiteit, hoer. Eenmaal gesloten kan alleen ik hem nog openen. Dit is geen accessoire. Dit is je eigendomsverklaring. Je bent vanaf nu officieel mijn persoonlijke pijnslet en fucktoy.”
Tranen welden op terwijl hij de koude collar om mijn hals plaatste. Het staal sloot zich met een zachte, onomkeerbare klik. Het gewicht drukte meteen zwaar en definitief tegen mijn sleutelbeen. Een rilling trok door mijn hele lichaam — pure angst, diepe schaamte, en een overweldigende golf van overgave.
Hij veegde een traan weg met zijn duim, maar zijn ogen bleven koud. „Je bent nu van mij, pijnslet. Volkomen. Onomkeerbaar. Probeer maar eens te ontsnappen. Je zult merken dat je nergens meer heen kunt.”
„Ja, Meester… Ik ben van u,” fluisterde ik, stem gebroken.
Hij trok me kort tegen zich aan, zijn sterke armen om mijn naakte lichaam, maar duwde me daarna meteen op mijn knieën in het midden van de kamer.
„Open slavinnenstand. Benen wijder. Ik wil dat druipende kutje zien.”
Ik zakte gracieus neer: billen op hielen, benen wijd gespreid, rug kaarsrecht, handen op dijen met palmen omhoog. Mijn kale, glinsterende kutje volledig zichtbaar. De zware metalen collar drukte koud tegen mijn huid.
Hij liep langzaam om me heen, zijn schoenen dempten op het tapijt. Hij greep mijn haren vast, duwde mijn mond wijd open met zijn duimen en inspecteerde me ruw. Daarna liet hij een hand over mijn venusheuvel glijden en duwde twee vingers diep in mijn soppende kut, pompend en draaiend.
„Kijk nou toch eens hoe nat je bent, smerige teef,” gromde hij minachtend. „Zelfs na die vernederende enema druipt dat waardeloze hoerenkutje voor je eigenaar. Je bent echt niets meer dan een lekkende slet die ervan geniet om kapotgemaakt te worden.”
De schaamte brandde heet. Ik bleef stil zitten, trillend.
„Sta op.”
Ik kroop op het bed. Hij schoof een stevig kussen onder mijn heupen, zodat mijn billen hoog en kwetsbaar omhoog staken. Met efficiënte bewegingen boeide hij mijn polsen aan het hoofdeinde, kettingen strakgetrokken. Daarna mijn enkels aan het voeteneinde, lichaam volledig uitgerekt en gespreid.
Ik lag hulpeloos. Billen hoog, kut en anus volledig toegankelijk. De stilte was oorverdovend, op mijn hijgende ademhaling en het zachte tikken van de kettingen na.
Hij pakte een korte, gemene bullwhip. Het leer siste door de lucht.
Zonder waarschuwing suisde de eerste slag neer.
Whap!
Vuur explodeerde over mijn rechterbil.
Whap! Whap! Whap! Whap!
Hij sloeg harder en meedogenlozer dan ooit. Elke klap liet mijn lichaam schokken tegen de kettingen, de striemen overlapten en brandden dieper in mijn al gevoelige huid. Hij trok de zweep lager, over de gevoelige overgang naar mijn dijen, soms gevaarlijk dicht bij mijn druipende kutje. Bij elke slag schreeuwde ik in het kussen, tranen stroomden over mijn wangen. De pijn was rauw, hels en onophoudelijk. Mijn billen voelden aan alsof ze open lagen, gloeiend en gezwollen.
„Tel ze, slet!” snauwde hij.
„Eén… Twee… Drie… Ahh! Vier!” gilde ik, mijn stem al rauw.
Hij ging door tot twintig striemende slagen, elke klap preciezer en wreder. Mijn hele onderlijf brandde. Dik slijm droop uit mijn kutje op het bed ondanks — of juist door — de marteling.
De zweep viel op de vloer.
Hij knielde tussen mijn gespreide benen. Zijn harde, dikke eikel drukte tegen mijn nog nauwe anus. Zonder aarzelen, zonder extra woorden, stootte hij in één ferme, brute beweging helemaal bij me naar binnen.
„Ahh!” gilde ik, lichaam strak als een boog.
Hij neukte me meedogenloos — traag eerst, diep en zwaar, zodat ik elke dikke centimeter en ader voelde terwijl hij mijn kont claimde. Al snel werden zijn stoten harder, sneller, dierlijker. Zijn heupen klapten ritmisch tegen mijn gloeiende, opengehaalde billen. Het obscene geluid van vlees op vlees vulde de kamer, vermengd met mijn gesmoorde kreunen en zijn lage, triomfantelijke grommen.
Elke stoot duwde mijn gezicht dieper in het matras. Pijn en lust smolten samen. Ik ben niets meer dan een gat voor hem, dacht ik. Vastgeketend. Gekoloniseerd. Gebruikt.
Zijn vingers boorden zich in mijn heupen. Met een diepe, primitieve grom kwam hij klaar. Golf na golf heet, dik zaad spoot diep in mijn kont. Hij bleef lang in me, kloppend, terwijl zijn zaad langzaam uit me begon te lekken.
Pas daarna maakte hij de boeien los. Hij draaide me voorzichtig op mijn rug en trok me in zijn armen. Mijn lichaam gloeide van de striemen, mijn kont klopte vol met zijn zaad. De metalen collar drukte zwaar tegen mijn borst.
„Hoe voel je je, mijn slavin?” vroeg hij zacht, vingers teder door mijn haar strelend, terwijl zijn stem nog nazinderde van dominantie.
„Leeg… en vol,” fluisterde ik. „Bang… en veilig. Gebroken… en heel.”
Hij kuste mijn voorhoofd. „Dit is nog maar het begin. Morgen begint je dagelijkse routine. Je orgasmes zijn van mij. Je pijn is van mij. Je gedachten worden van mij.”
Ik knikte tegen zijn borst.
„Hoe lang… blijf ik hier?” vroeg ik met een klein stemmetje.
Hij tilde mijn chin op en keek me diep in de ogen. Zijn blik was donker, bezitterig en onverbiddelijk.
„Zolang ik dat wil. Je oude appartement is al leeggehaald. Je spullen zijn opgeslagen. Je oude leven bestaat niet meer. Dit is nu je thuis. Jij bent nu mijn thuis.”
Een diepe snik ontsnapte me. Geen verdriet. Pure, totale overgave.
Hij trok me dichter tegen zich aan en fluisterde:
„Rust nu maar, kleine pijnslet. Morgen begint je echte training. En ik beloof je… je zult nog veel dieper vallen dan je ooit had durven dromen.”
Meer verhalen die je waarschijnlijk leuk vindt
- Luca & Audrie (8.2) door StriktRick
- De Magie Van Verlangens (9.1) door Mantonox
- Nieuwe Onderdanigen 1: De Slavin (9.2) door Ba(a)sje
- Het Hart Sneller Doen Slaan (7.8) door Samian
- Bezoek Aan Meesteres Isis. (8.8) door Willem1
- Slavin A. (8.0) door Normalman
- Plezier Met Een Riem (8.8) door BerghErotica
- Een Half Pasje Achter Mij, Subje (9.0) door Miss_Brat
- Spel Konijntje In Het Donker (9.1) door Lyda S
- Interview Met Een Meesteres: Deel 1 (9.3) door Lyda S
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
AnnieX (50)
Dominatric (38)
Kaska (38)
HottyyChar (42)