De man die die ochtend voor de poort van de Tuin van Eden stond, heette Rashid.

Tweeënveertig, breed, met sterke handen en een kalme blik. Hij droeg een simpele broek en overhemd, en in zijn handen hield hij twee grote messenrollen en een kist met kruiden. Hij had de video’s gezien. Hij had de regels gelezen. En hij had één zin gestuurd via het contactformulier:

> “Ik kook. Alleen afrodisiacum. Ik blijf. Permanent.”

Fariha deed hem zelf open, naakt zoals altijd. Ze keek naar de kist, naar zijn handen, en knikte.

“Kleren uit. Keuken is van jou.”

Rashid kleedde zich zwijgend uit. Zijn lichaam was stevig, behaard, zijn pik dik en al half geïnteresseerd. Achter hem verschenen drie meisjes die hij had meegenomen. Allemaal volwassen, allemaal jong.

**Leila**, negentien.

**Samira**, achttien.

**Ines**, negentien.

Drie voormalige keukenhulpjes uit een restaurant dat was gesloten. Verlegen, met nog iets onschuldigs in hun ogen, maar oud genoeg om de poort over te steken. Ze aarzelden slechts een moment toen ze de naakte lichamen in de Tuin zagen. Toen lieten ze hun kleren vallen. Drie frisse, zachte lichamen. Kleine tot middelgrote borsten, gladde of licht behaarde spleten, billen die nog niet door endless gebruik waren gevormd.

Fariha glimlachte.

“Welkom in de keuken van de Kerk.”

---

Rashid ging meteen aan het werk.

Hij eiste de oude sacristie op die ze hadden omgebouwd tot opslag en maakte er een echte keuken van. Open vuur, grote pannen, kruidenrekken. Alles wat hij kookte bevatte afrodisiaca. Hij gebruikte macu, damiana, epimedium, saffraan, pure cacao, oesters, gember, chili, honing van lokale imkers en een dikke, donkere siroop die hij zelf trok uit kruiden waarvan hij de namen niet wilde zeggen. Elke saus, elke marinade, elke dessertroom was erop gericht het bloed naar de loze delen te jagen.

Diezelfde avond vond het eerste grote feestmaal plaats.

In het middenschip van de kerk werden lange lage tafels gezet, bedekt met donkere doeken. Iedereen zat naakt op kussens. Fariha, Layla, Ahmed, de tweeling, Noor, Yasmin, Karim, Herman, Bas, Kevin en nu ook Rashid met zijn drie hulpjes. Daarnaast nog een stuk of vijftien vaste bewoners en losse bezoekers. Meer dan dertig naakte lichamen.

Er stond geen enkel halal-symbool meer.

Varkensvlees lag naast lamsvlees. Wijn en sterke drank stonden in grote karaffen. Alcohol stroomde vrij. De geur was zwaar: geroosterd vlees, kruidige oliën, zoete vruchten en de onderliggende muskus van al die naakte huid.

Rashid en de drie meisjes serveerden.

Leila, Samira en Ines liepen naakt tussen de tafels met grote schalen. Hun borsten deinden bij elke stap. Wanneer iemand een hand uitstak en tussen hun benen wreef, stopten ze niet. Ze spreidden alleen iets wijder en bleven het eten opscheppen terwijl vingers in hen gleden. Samira kreeg al tijdens het serveren een eerste orgasme toen Herman haar staande vingerde terwijl ze wijn schonk. Ze morste een beetje en lachte erbij.

Het eten zelf was gevaarlijk.

Elke hap joeg warmte naar beneden. Fariha voelde het het eerst: een diepe, kloppende hitte in haar onderbuik na de derde mondvol gemarineerde oesters en chili-honing. Om haar heen begonnen nippelen harder te worden. Pikken rezen langzaam op. Vrouwen schoven rusteloos heen en weer op hun kussens.

Tegen de tijd dat het hoofdgerecht kwam – langzaam gegaard vlees in een dikke, donkerrode saus – was er al geen sprake meer van gewoon eten.

Noor lag achterover tegen Karim aan terwijl hij haar borsten kneedde en ze met vette vingers van het vlees aannam. Yasmin zat wijdbeens op haar kussen en vingerde zichzelf openlijk tussen de happen door. Amina en Zainab voerden elkaar, likten saus van elkaars lippen en vingers, en lieten Ahmed om beurten hun mond gebruiken terwijl ze bleven eten.

Fariha stond op, nam een grote slok zware rode wijn, en liep naar Leila. Ze doopte haar vingers in de saus, wreef die over Leila’s borsten en likte ze langzaam schoon. Daarna duwde ze het 19-jarige meisje op de tafel, tussen de schalen, spreidde haar benen en at haar uit terwijl Rashid kalm een nieuwe pan aan kwam dragen. Leila kwam met een kreet die door de hele kerk galmde, haar sap mengde zich met de afgeschepte saus.

Daarna braken alle grenzen tegelijk.

Mensen neukten tussen de gerechten.

Samira werd door Bas op de tafel gelegd en diep genomen terwijl ze nog een stuk vlees in haar mond had. Ines kroop onder de tafel en pijpte wie ze tegenkwam, haar kin glanzend van speeksel en voorvocht. Rashid zelf werd door Layla en Fariha tegelijk aangepakt: Layla op zijn gezicht, Fariha op zijn dikke, harige lul, terwijl hij nog instructies bleef geven over de dessert.

Het dessert was erger.

Een warme, dikke chocolade-saffraan-room met extra macu. Rashid smeerde het over borsten, over stijve pikken, tussen open spleten. Noor en Yasmin likten het van Herman’s buik en lul. Amina liet zich de room tussen haar billen smeren en toen door twee mannen schoonlikken. Fariha ging op handen en knieën en liet Rashid de room diep in haar duwen met zijn vingers voordat hij haar nam, hard, terwijl de drie keukenhulpjes toekeken en zichzelf vingerden.

Wijn vloeide.

Sperma mengde zich met saus.

Vrouwen spootten over borden.

Mannen kwamen op borsten die nog glommen van olie en honing.

Tegen de tijd dat de maan hoog stond, lag het middenschip bezaaid met naakte, vette, plakkerige lichamen. Leila sliep half met een lul nog in haar mond. Samira lag met gespreide benen terwijl Ines haar schoonlikte. Rashid zat tegen een pilaar, tevreden, zijn pik leeggezogen door minstens vier verschillende monden, en keek hoe Fariha langzaam over het altaar kroop naar de volgende harde lul.

Fariha ging rechtop zitten tussen twee mannen, nam een laatste slok wijn, en keek de nieuwe keukenbrigade aan.

“Vanaf nu,” zei ze hees, met sperma en chocolade op haar kin, “eet niemand hier nog iets dat niet geil maakt.

Halal is dood.

Schuld is dood.

Alleen honger blijft.”

Rashid knikte.

Leila, Samira en Ines knikten ook, hun jonge lichamen al bedekt met de sporen van hun eerste avond in de Kerk.

De geur van kruiden, wijn, seks en zweet hing zwaar onder de gewelven.

En ergens in de keuken pruttelde alvast de volgende dag zijn eerste saus van de ochtend – dik, donker en genadeloos effectief.