Ik ben dit verhaal begonnen nadat ik verhuisd ben naar Frankrijk.

Daarom begint dit verhaal een aantal jaren geleden en zullen daarom niet overeenkomen met de seizoenen.

Het verhaal is in de ‘ik‘ vorm geschreven omdat het over mij gaat, mijn leven en ook mijn fantasieën.

Het zal misschien wat zwaar op de hand zijn maar, hoe dan ook, het maakt een belangrijk deel uit van mijn leven.

Omdat het dingetje wat tussen mijn oren zit, mijn hoofd dus, een rijke fantasie heeft, zullen werkelijkheid en fictie, door elkaar heenlopen.

De fantasieën zijn geen wensen maar soms raken ze elkaar. De passages met de online meesteressen zijn echt gebeurd en alle passages met de personen hier ter plaatse, zijn verzonnen. Op dit moment heb ik helaas geen online of andere F/d partner.

Mocht je dit verhaal leuk vinden dan is het uiteraard ook leuk om iets te horen.

Veel leesplezier

Hoofdstuk 16

Ik was er blij mee. De damesslipjes.

Ze zaten heerlijk. Ze zijn dun en zacht.

Nou ja, ik droeg altijd al damesslipjes op een enkele uitzondering na maar het was fijn om slipjes te dragen die door de Meesteres uitgezocht waren.

Daarbij kwam natuurlijk dat mijn lichaam vanaf mijn nek naar beneden toe, volledig kaal was en een ander klein voordeel was, dat mijn pikje niet meer stijf werd.

Elke dag deed ik een schoon onderbroekje aan en dat herinnerde mij aan mijn status ten opzichte van de Meesteres.

Het idee dat zij bepaalde wat ik droeg, was opwindend.

In de zomer, als ik alleen in de tuin zat, droeg ik vaak een bikini broekje.

Ja ja, ik weet wel dat het mij niet staat maar niemand die het ziet, toch?

De touwtjes aan de zijkant kietelen tegen mijn benen en ook dat gevoel zorgt ervoor dat ik herinnert wordt aan mijn status.

Zoals u weet, ben ik alléén verhuisd naar Frankrijk. Ik bedoel, geen partner of vriendin die mee is gegaan.

Uiteraard kende ik hier al een aantal mensen en voordat ik vertrok, had ik al internet laten aansluiten in het huis.

Mijn idee was, dat ik via internet wel mensen zou ontmoeten die net zoals ik, geen SM taboe hebben.

Het alleen zijn was voor mij niet vreemd.

‘Thuis’ had ik een eigen zaak gehad, aan huis en mijn ex werkte overdag bij een groot bedrijf.

Dus ik was al vaak alleen.

Mijn ‘vrienden’ die ik in Nederland had, die mij ‘nodig’ hadden voor hun computerproblemen die ik oploste, bleken ineens door de afstand, af te haken.

Een enkeling daargelaten.

Maar wat mij het meeste tegenvalt is, dat je niemand meer hebt om te vertellen wat je zoal meemaakt.

Iemand die wéét hoe het hier is.

Als je iets meegemaakt hebt, iets raars, leuks of minder leuk. Dat je je belevenissen kunt delen. Mijn ex is uiteraard uitgesloten en mijn vader, tja, die is overleden.

Nu is het wel zo dat ik een allerliefste ‘online’ vriendin heb waar ik dagelijks mee klets.

Maar, uiteraard kent ze de streek en de mensen niet.

Dát, en niet het alleen zijn, zorgt voor eenzaamheid.

Maar, het alleen zijn heeft ook voordelen.

Ik bepaal wat ik doe in en rondom het huis en soms bepaalt een Meesteres dat.

In dit geval, bepaalt een Meesteres wat voor ondergoed ik mag dragen en ook bepaalt zij hoe en wanneer ik klaar mag komen.

Dat laatste is niet eenvoudig.

Het klitje wordt niet meer stijf en zodoende kwam de Meesteres met een oplossing.

‘Vanmiddag trek je een slipje aan met open kruisje en ik wil dat je een schoteltje en handdoek in de buurt houdt.’

Die middag zat ik klaar en de Meesteres kwam online.

De camera ging aan en mijn klitje en slipje waren in beeld.

‘Doe je metalen buttplug in je kontje en sluit hem aan op je E-stim kastje’ zei ze.

Ik pakte de metalen buttplug en smeerde hem in met een beetje vaseline.

Drukte het in mijn kontje en het draadje hing eraan.

Het stekkertje stak ik in het E-stim kastje en de Meesteres zei ‘klik nu het andere stekkertje aan je klitje.’

Ik pakte het klemmetje, plaatste het strategisch op het klitje en wachtte op wat komen ging.

‘Leg de handdoek op de grond, zet het schoteltje erop en ga met je klitje boven het schoteltje hangen.

Ik schoof mijn stoel opzij, vouwde de handdoek uit en zette het schoteltje klaar.

Knielde en op knieën en handen, hing ik boven het schoteltje.

Terwijl er steeds meer toeschouwers kwamen kijken begon de Meesteres op afstand, met haar telefoon, de stroom op te schroeven.

In het begin voelde ik niet maar langzaam aan, begon de stroom vanaf de buttplug naar het tipje van mijn klitje te stromen.

Het voelde prettig aan en leek erop alsof iemand aan het klitje trok.

Door de stroom werden bepaalde spieren geactiveerd en zonder ik het zelf bepaalde, voelde ik hoe mijn klitje begon te lekken.

Ik keek naar mijn klitje en zag dat er een lange sliert aan hing.

‘lekken is likken’ zei de Meesteres en ik haalde mijn vinger door de sliert en likte hem gretig op.

Ze begon de stroom harder te zetten en mijn klitje bleef slap maar begon wel stuiptrekkingen te maken.

Ik werd er bloedgeil van en ik vertelde dat aan de Meesteres.

Ze lachte, ‘jij bent altijd geil sletje. Zet je tepelklemmen op je tepels en sluit ze aan.’

Ik pakte de metalen klemmetjes en klikte ze op mijn tepels.

Mijn tepels waren heel erg gevoelig en ja, ik ben ooit klaargekomen doordat er alleen met mijn tepels gespeeld werd.

Ik stak het stekkertje van de tepelklemmetjes in het apparaatje en kroop weer op mijn knieën en handen.

Het klitje lekte flink en ik likte het weer op voordat ik weer ‘on all fours’ zat.

De stroom op mijn tepels werd opgevoerd en al snel voelde ik de stroom door mijn tepels en borst gaan.

De spieren werden ritmisch aangespannen en het voelde geil aan.

Het voelde alsof mijn borstjes, net als mijn klitje, gemolken werden.

Nee, alleen mijn klitje lekte continue en mijn kontje, met de metalen buttplug erin, spande zich op het ritme van het E-stim apparaatje.

Ik voelde me zo geil, ik werd op afstand gemolken en ik had er geen controle over.

Mijn lichaam was onder controle van een Meesteres die vanuit België, mijn apparaat aanstuurde.

Plotseling zei ze ‘je hebt geproduceerd, sletje.’

Ik keek met fronsende wenkbrauwen, ‘geproduceerd? Wat bedoelt U?’

‘Kijk je schoteltje maar eens.’

Ik keek naar beneden en op het schoteltje lag een plasje sperma.

Ik was kennelijk klaargekomen zonder een erectie en zelfs zonder dat ik het door had gehad.

De Meesteres schroefde langzaam de stroom terug tot het plezierig aanvoelde.

‘Je weet wat je te doen staat sletje?’

Natuurlijk wist ik dat en haalde mijn vinger langs het slappe pikje en likte het sliertje sperma op.

‘En?’ vroeg de Meesteres.

‘En wat, Meesteres?’

‘De rest. Die op het schoteltje ligt. Zet het voor de camera en laat zien dat je het braaf oplikt als een goed sletje.’

Ik pakte het schoteltje en er lag een flinke hoeveelheid op.

Ik was nog steeds geil en zette het schoteltje voor de camera, zodat iedereen het kon zien.

Ik boog voorover en begon het schoon te likken.

Hoe vernederend het ook was, ik voelde me zo geil en trots dat ‘mijn’ Meesteres mij opdroeg om mijn eigen sperma op te likken.

Toen ik het schoteltje helemaal schoongelikt had, zei ik, ‘Dank U Meesteres.’

Ze wist dat ik het meende.

Ik was haar sletje en zij bepaalde wat goed voor mij was.

‘Je bent een goed slaafje’ reageerde ze. ‘Ik ben trots op je. Omdat je zo gehoorzaam bent geweest, mag je vanmiddag, nadat je in bad bent geweest, je voetjes goed verzorgen en omdat de zomer weer voor de deur staat, mag je je nageltjes mooi rood lakken. Als teken dat je van mij bent.’

Ik schrok, ja, ik heb wel eerder mijn nageltjes gelakt gehad maar dat het nu terug keerde, wond me op.

Ik keek naar beneden en warempel, zag ik iets van een erectie terugkomen?

Nah, het zal wel niet.

Tenslotte, wat moest ik met een erectie als ik niet mocht aftrekken of neuken?

En daarbij, een erectie in een damesslipje. Dat wil toch niemand zien?

Ik was ondanks het ‘produceren’ weer bloedgeil en de Meesteres liet me zo achter.

Ze wist heel goed wat ze wilde en één ding was wel duidelijk, ze wilde dat ik altijd geil was.

Ik ruimde alles op, maakte alles schoon en kleedde me weer aan.

Het transparante rode slipje had er een betekenis bij gekregen.

Iets waar ik trots op was. Ik was een slaaf.

Om met het einde van het vorige hoofdstuk te beginnen, ja, ik ben trots dat ik een slaaf ben.

Maar helaas, als voor zoveel slaven, is er een tekort aan Meesteressen en/of vrouwelijke dominanten.

Dat geld ook voor mij. Ik heb het genoegen gehad om enkele dominante vrouwen te mogen dienen, zij het online vanwege mijn toenmalige huwelijk waarbij mijn ex toestemde, dat ik een Meesteres online mocht dienen.

En nu, vanwege mijn locatie.

Momenteel woon ik, samen met mijn poes Poes, in Zuid Frankrijk en kan daarom niet ‘even’ op en neer wippen naar Nederland om te kijken of ik wel geschikt ben voor een mogelijke partner.

Daarom schrijf ik mijn fantasieën op en hoop dat er ooit een dame is die het mijn verhalen leest en zich daarin identificeert.

Omdat ik zover weg woon van Nederland, eerst via het wereld wijde web en eventueel later elkaar in het echt ontmoeten.

Door omstandigheden werk ik niet meer en omdat ik geen enkele verbintenis heb, kan ik gaan en staan waar en wanneer ik wil.

In mijn verhalen vertel ik vaak over dingen die ik echt meegemaakt heb maar ook over fantasieën. Fantasieën zijn fantasieën en zijn geen opmaak naar een daadwerkelijke gebeurtenis.

In mijn laatste hoofdstukken schrijf ik onder andere over piercings en het weghalen van het scrotum.

Nee, geen van beiden is echt gebeurd en alles zit nog op zijn plek.

Zoals ik al zei, een fantasie hoeft geen werkelijkheid te worden.

Waar ik wel naar streef en hoop dat het werkelijkheid word is, dat ik iemand tegenkom die er genot in heeft om een slaaf te commanderen en te vormen.

Ik ben geen type die 24/7 gecommandeerd moet worden want ik heb ook een normaal leven buiten mijn voorliefde voor BDSM.

Maar, BDSM zal als rode draad altijd aanwezig zijn.

Orgasme controle of onthouding om de slaaf geil en gewillig te houden.

Trainen in het dragen van een uiteraard afsluitbaar kuisheidskooitje, seksuele vernedering door het laten dragen van damesondergoed zijn onderwerpen die goed kunnen samen gaan met een ‘normaal’ leven.

Wat betreft afspraken en het nakomen ervan, daar ben ik heel serieus in.

Ik heb ooit, vroeger, een Meesteres trouw beloofd en ben toen 65 dagen achter elkaar, niet klaargekomen.

Ik vertelde aan een Dominante dame dat ik die periode ook echt niet klaargekomen was en onder haar vleugels, ben ik 110 dagen orgasme vrij geweest. Als ik er nu over nadenk en zij het doorgezet had, was ik misschien maar drie keer in één jaar klaargekomen.

Die keer dat ik mocht klaarkomen, op mijn verjaardag nota bene, mocht ik klaarkomen op een taartje wat ik vooraf had moeten kopen.

U kunt u voorstellen wat er met dat taartje, met zijn speciale toevoeging, moest gebeuren en ja, ik heb ervan genoten omdat ik het moest.

Waarom? Omdat ik er zo enorm van geniet om gedomineerd te worden.

Klaarkomen is fijn. Laten we eerlijk zijn. Ook een slaaf geniet ervan om klaar te komen.

Maar om NIET klaar te mogen komen omdat een Meesteres BEVEELT dat ik geen orgasme zonder haar toestemming mag hebben, is pas ECHT genot.

Zelfs op afstand, dient een slaaf zich te onderwerpen aan een Meesteres.

Natuurlijk, natuurlijk kan ik mezelf even snel aftrekken, klaarkomen, snel mijn onderbroekje weer aantrekken.

De vraag rijst dan, wie houdt wie dan voor de gek?

Nee, zolang ik me kan herinneren, heb ik me altijd aan dergelijke afspraken gehouden. Ook op afstand.

En ja, soms was het niet gemakkelijk.

Ik herinner me dat een Meesteres mij verbood klaar te komen maar dat zij niet tegen mijn ex verteld.

Mijn ex wist en stemde toentertijd toe dat ik een online Meesteres had en sprak haar ook regelmatig.

En zo gebeurde het dat wij op een zondagochtend seks hadden en ik op het ‘moment suprême’ , moest afhaken.

Maar ook andere voorvallen deden zich voor en natuurlijk was het wel bespreekbaar.

In sommige gevallen kunnen sommige opdrachten, kleding niet gedragen en/of uitgevoerd worden.

Ook ik heb een normaal leven en ga echt niet met alleen een kuisheidskooitje aan, boodschappen doen of naar de kroeg.

Voor alles is een plek en tijd en soms is het voor beiden niet mogelijk.

De grens opzoeken, tot hoever je kunt gaan, wel.

Mijn laatste Meesteres wilde dat ik mijn teennagels rood lakte en ik werd er geil van.

Het zag er mooi uit en omdat het semi-permanent was, voelde het heel erg onderdanig aan.

Buiten de gelakte nageltjes kreeg ik ook een zilveren enkelbandje om mijn rechterenkel.

Het was volop zomer en korte broeken en zomerschoentjes weer.

Maar ik moest opletten dat ik, als ik ergens een terrasje pakte, niet per ongeluk mijn schoentjes uitdeed om mijn voetjes te luchten.

Op die wijze had ze mij altijd onder controle.

Het enkelbandje zorgde ook voor vraagtekens en vrienden vroegen dan gekscherend of ik aan de ketting lag?

Ze moesten eens weten.

Wat ik wil zeggen is, dat veel mogelijk is maar niet overal is het de juiste plaats of tijd.

Ik, als onderdanige, als slaaf en ondergeschikte aan een Dominante vrouw, ik heb mijn gevoelens wél 24/7 maar vanwege de omstandigheden, zijn ze niet altijd praktisch uitvoerbaar.

Maar zodra de gelegenheid verandert, dan ben ik uiteraard het geile onderdanige slaafje die haar moet gehoorzamen.

Buiten mijn onderdanige gevoelens, heb ik natuurlijk nog vele andere interesses en niet alles hoeft gepaard te gaan met een sm achtergrond.

Maar een klus waar je tegen opziet die uitgevoerd moet worden en die je kunt combineren met wat je leuk vindt, maakt het natuurlijk wel aangenaam.

Zeker als het opgedragen is.

De keuze om in Frankrijk te gaan wonen was voor mij onoverkomelijk.

Voor mijn toentertijd kwakkelende gezondheid. Nu gaat het een heel stuk beter in elk geval.

Het huis waar ik nu woon, geërfd heb.

En niet te vergeten, mijn ex die mij ‘kapot’ zou maken en waar ik op dat moment geen ‘energie’ voor had om dat ‘gevecht’ aan te gaan.

Nee, voor mijn gezondheid en levenskwaliteit is het een vooruitgang geweest maar niet op sociaal contact gebied.

Mijn ‘vrienden’ haakten bijna allemaal af op een enkeling na.

Ik heb mijn vermoedens waarom.

Van de kleine familie die ik heb, hetzelfde.

Een enkeling die nog via internet, af en toe contact houdt.

Dus, wat dat betreft hoef ik met niemand rekening te houden.

Ja, met Poes dan wel.

Ik woon en verblijf dan wel in Frankrijk maar ik heb geen verplichtingen en kan in principe overal terecht.

Ik heb nog een heel goed contact met mijn ‘laatste’ Meesteres, vriendin.

Ik wil haar enorm bedanken voor wat zij voor mij betekent.

Zoals in elke relatie gaat het niet altijd van een leien dakje en ook onze ‘op afstand’ relatie, had enkele hobbels.

Maar door haar sterke en goede karakter, hebben wij nog elke dag contact waar ik haar heel dankbaar voor ben.

Met haar kan ik over alles praten en uiteraard is dat wederzijds maar er is geen sprake meer van een F/d relatie.

Het is niet gemakkelijk om alléén te emigreren maar gelukkig ken ik hier veel mensen die het wat makkelijker maakten.

In het kleine dorp waar ik woon, kent iedereen, iedereen en als er iets aan de hand is, staat ook iedereen klaar voor elkaar.

Ook omdat ik iemand ben die vrij gemakkelijk met mensen om ga, ken ik hier niemand die mij als buitenstaander beschouwt.

Ik denk dat ik dat overal wel heb.

Dus, om dit hoofdstuk af te sluiten, hoop ik dat ik iets verteld heb over mijzelf waardoor misschien iemand denkt dat er mogelijkheden zijn.

Zoals ik al zei, een eerste kennismaking via internet die mogelijk uit kan groeien tot iets moois.

En als dat er niet in zit, een leuke en mooie internet relatie.

Wie weet, tot schrijfs.