Terwijl Sarah naar huis terugkeerde, zat Lester in zijn commandocentrum, starend naar de monitor voor zich. Zijn handen waren in een vouw voor zijn gezicht gevouwen terwijl hij zijn volgende zet overwoog.

De zaken hadden de laatste tijd een onverwachte wending genomen. Hoewel hij met alle variabelen rekening had gehouden, was het toch misgegaan met Vernon. Hij wilde Sarah niet zomaar delen. Nog niet. Niet tenzij hij haar volledig in zijn macht had om haar te laten toegeven aan zijn eisen en haar vrijwillig aan hem te laten toegeven.

Vernon was slechts bedoeld als extraatje, om Sarah op te winden door haar blootstelling en tegelijkertijd Dans invloed in de gespannen situatie verder te beperken. Lester moest zijn selectieproces verbeteren of een manier vinden om Sarah beter te controleren.

Haar tentoonstellen aan zijn D&D-vrienden en vreemden achter de ramen van zijn auto was één ding. Vernon was een heel ander verhaal. Zelfs seks met haar tegen haar kantoorraam, dat uitkeek op de parkeerplaats van het ziekenhuis, was een tactiek die hij had gebruikt om haar tot gehoorzaamheid te dwingen en haar te laten bezwijken voor haar eigen verlangens.

Hij wilde op die weg verdergaan en Sarah steeds dieper in zijn web trekken. Maar de gebeurtenissen met Vernon hadden hem aan het denken gezet. Hij hield er niet van als een plan niet liep zoals hij wilde, en het introduceren van te veel externe factoren zorgde voor te veel chaos.

Toch waren sommige factoren het risico waard. Lester moest Dan nog steeds zwaar straffen voor zijn misstappen, en hij had precies het idee hoe hij dat moest doen. Lester pakte zijn telefoon van het bureau en draaide het nummer van Jesse.

De telefoon bleef rinkelen terwijl Lester zijn plannen overwoog. Dans reactie op het zien van Jesse in de club was explosief geweest. Hij vroeg zich af hoe ver hij dat kon uitbuiten. Misschien Dan ertoe aanzetten om nog iets doms te doen, waardoor hij deze keer in een val zou lopen met nog grotere gevolgen.

“Hallo?” antwoordde Jesse's stem aan de andere kant van de lijn.
“Jesse. Met Lester,” zei Lester. “Ik denk dat het tijd is om te praten. Ik heb een idee waar ik je hulp bij nodig heb.”
“Oh ja?” antwoordde Jesse venijnig. “Nu wil je mijn hulp? Nadat je me hebt buitengesloten en genegeerd? Sorry, maar ik heb nu mijn eigen plan waar jij niets mee te maken hebt.”

Lester fronste. Dit was niet wat hij had verwacht. Zo'n makkelijk te beïnvloeden persoon als Jesse zou hij toch moeten kennen, klaar om door Lester te worden ingeschakeld. “Pardon?” zei hij.
“Ja. Ik heb je niet meer nodig, Lester. Mijn vriend van The Lincoln Group en ik hebben al dingen in gang gezet. Hij heeft beloofd dat ik binnenkort alleen met Sarah in Minnesota zal zijn,” zei Jesse in snelle opeenvolgende zinnen. “Je gaat me niet langer voor de gek houden. Ik heb haar helemaal voor mezelf en ik pak haar af van jou en Dan.”

“Luister eens, jij kleine klootzak,” begon Lester. “Je weet helemaal niets van mij en hoe ver ik ga om je zielige leventje te verpesten.”
“Nou ja,” zei Jesse en hing op.

Lester staarde woedend naar de telefoon terwijl hij die stevig vastklemde. Wat was dat nou? Dat Jesse ineens zo'n ruggengraat zou krijgen, had hij niet verwacht. Lester schoof zijn stoel naar voren en opende een zoekmachine op zijn computer. Hij typte 'The Lincoln Group' in en opende een nieuw tabblad om Jesse's LinkedIn-profiel te bekijken. Hij moest uitzoeken welke gebeurtenissen er speelden waar hij niets van wist. Dachten deze gasten soms dat ze Sarah van Dan konden afpakken?
Na maandenlang complotteren en subtiel manipuleren wilden ze gewoon de vruchten van zijn arbeid plukken. Echt niet!

Lesters telefoon ging. Hij verwachtte Jesse en nam op, maar herkende het nummer niet.

“Hallo?” zei hij koud, terwijl zijn ogen over het scherm gleden. Hij opende een Word-document en begon informatie te verzamelen over Jesse, zijn bedrijf en die Lincoln Group waar hij het over had.
“Hallo meneer Marshall?” zei een damesstem. “Dit is Jenny van de fraudeafdeling van Chase Bank. Ik neem contact met u op omdat een aantal recente transacties verdacht zijn. Kunt u bevestigen of u vanochtend voor meer dan duizend dollar aan drank heeft gekocht bij een supermarkt? Of een Airbnb-accommodatie heeft geboekt?”

“Nee,” antwoordde Lester fel, terwijl hij zijn bureau afzocht naar zijn portemonnee. Hij hield de telefoon tegen zijn hoofd en stampte naar de woonkamer om hem te zoeken. Het laatste wat hij zich herinnerde was dat hij Sarah geld had gegeven voor de pizza. Vernon, dacht hij dan.

“Nee, dat heb ik niet gedaan,” zei hij. “Blokkeer al mijn kaarten en vraag nieuwe aan.”
“Oké meneer Marshall,” zei Jenny. “Maar eerst moet ik u een paar vragen stellen om uw identiteit te bevestigen.”

Lester balde zijn vrije hand tot een vuist, voelend hoe de woede in hem opborrelde. Vernon. Dan. De Lincoln Group. Jesse. Het was tijd om ze allemaal tot de grond toe af te branden.

“Verdomme,” mompelde Dan, terwijl hij naar zijn telefoon keek.
“Wat is er,” vroeg Sarah bezorgd. Ze zaten achterin een Uber op weg naar hun hotel in Minnesota. Door hun vroege vlucht kon Dan rond half elf 's ochtends op kantoor bij zijn klant zijn.

“Mijn klant bij Sentinel Securities klaagt over mijn reactiesnelheid,” zuchtte Dan. “Ik zit klem tussen hen, mijn andere klanten en mijn eigen werk. Ik probeer ze meteen te antwoorden en ik loop voor op schema, maar ze lijken te verwachten dat ik me als een fulltime medewerker gedraag. Ik moet bedenken wat ik hiermee moet doen. Ze zijn mijn grootste klant en de spil van mijn toekomstplannen.”

Dan liet zijn hoofd achterover op de stoel rusten en sloot zijn ogen. “Het houdt gewoon nooit op,” verzuchtte hij.
Sarah pakte zijn arm vast en leunde naar hem toe. “We lossen dit samen op, weet je nog schat?” zei ze. Ze glimlachte naar hem en gaf hem een zacht duwtje met haar schouder. “Deze reis draait niet alleen om werk. Het gaat erom dat we je van deze gasten afhelpen, weet je nog? Eén zorg minder voor jou. We plaatsen die USB-stick, en dan kun jij je van hen losmaken en de rest aanpakken, één ding tegelijk.”

“Je laat het zo makkelijk klinken,” zei Dan, terwijl hij zijn ogen opende en naar Sarah keek, die hem glimlachend aankeek.
“Dat is het niet, maar we moeten ons gewoon concentreren op wat er voor ons ligt en ons niet laten overweldigen door het grotere geheel,” zei ze. “Je bent slim. Ik weet dat we hier doorheen komen. Bedenk een goed antwoord als we in de hotelkamer zijn, en laten we ons dan richten op het uitschakelen van die andere gasten.”

“Ik weet nog steeds niet hoe we die USB-stick in Byrons kantoor krijgen,” zei Dan.
“Ga daarheen en werk zoals je normaal zou doen. Kijk of je een kans kunt vinden om het te doen, of verken de plek gewoon eens. Dan praten we erover en bedenken we de beste manier om het aan te pakken. Oké?” zei Sarah geruststellend.
“Goed,” zei Dan, terwijl hij naar zijn vrouw keek en teruglachte. Een vreemde uitdrukking verscheen op zijn gezicht.

“Wat,” vroeg Sarah.
“Het is niets,” zei Dan, terwijl hij uit het raam keek.
“Nee, vertel eens,” zei Sarah. “Wat is er?”
“Je glimlach net. Die deed me denken aan de laatste keer dat je in Chicago was. Weet je nog, toen ik je die 'walk of shame' zag doen die morgen,” zei Dan aarzelend. “Die vanuit, eh, de andere slaapkamer.”
“Oh, echt,” vroeg Sarah.

“Ik weet het,” zei Dan. “Je doet gewoon iets met me. Ik vind het heerlijk als je je misdraagt, maar ik heb het gevoel dat ik dat niet goed zou moeten vinden. Dat ik het niet leuk zou moeten vinden.”
“Je hoeft je nergens voor te schamen,” zei Sarah, terwijl ze in de achteruitkijkspiegel keek om te zien of hun Uber-chauffeur meeluisterde. Hij had een koptelefoon op, maar aan zijn gezichtsuitdrukking te zien, wist ze zeker dat hij aan het afluisteren was. “We zitten hier samen in en ik vind het prima om onze beider fantasieën te bevredigen.” Ze liet haar hand over zijn dij glijden, haar ogen nog steeds op de achteruitkijkspiegel gericht. De chauffeur keek even achterom en hun blikken kruisten elkaar een fractie van een seconde, voordat hij zich snel weer op de weg concentreerde. Sarah liet haar hand over Dans kruis glijden, trok zich terug en gaf hem een ondeugende glimlach. “Ik denk dat we er zijn.”

De Uber stopte voor hetzelfde hotel waar ze de vorige keer hadden overnacht. Nadat ze hun bagage hadden gepakt, checkten ze snel in en installeerden zich in hun kamer. Dan trok zijn werkkleding aan en kuste Sarah op de lippen, waarna hij naar het kantoor van The Lincoln Group vertrok.

Het duurde niet lang voordat Dan bij het kantoor van The Lincoln Group aankwam. Hij meldde zich eerst bij de beveiliging, nam de lift naar boven en sprak met de receptioniste. Na een paar minuten leidde ze Dan door de gangen naar een discreet hoekkantoor met grote ramen die uitzicht boden over de stad. Byron zat achter zijn grote bureau, midden in een telefoongesprek, terwijl Jesse op een bank zat, alsof hij niets te doen had.

Byron liet Dan binnen en stuurde de receptioniste weg terwijl hij zijn telefoongesprek afmaakte. Dan wilde niet als een sukkel op de bank blijven zitten en bleef staan tot Byron klaar was met bellen. Jesse grijnsde hem toe vanaf de bank, maar Dan deed alsof hij het negeerde. Byron keek niet eens zijn kant op, verlaagde zijn stem en sprak in de telefoon.

Eindelijk was zijn gesprek afgelopen en stond Byron op, liep naar Dan toe en stak zijn hand uit. Dan zag de licht terugtrekkende haargrens en de diepe wallen onder Byrons bloeddoorlopen, rode ogen. Met tegenzin schudde Dan Byrons hand, die nog harder kneep en hem nog een paar keer stevig vastpakte voordat hij losliet.

Byron keek achter Dan en vervolgens rond in het kantoor. “Waar is je charmante vrouw,” vroeg hij.
“Aan het winkelen,” zei Dan. “Klaar om te beginnen?” Hij keek naar Jesse, die zijn laptop nog niet eens had opengeklapt.
“Je hebt haar toch meegenomen? Misschien had ik duidelijker moeten zeggen dat ze vandaag moest komen,” zei Byron, terwijl hij zijn handen in zijn broekzakken stak. Hij keek Dan met een frons aan.
“Nou, ze krijgt hier niet voor betaald, dus nee, dat doet ze niet,” zei Dan koud.

Byron staarde Dan een paar seconden aan, hem opmetend. Een roofzuchtige glimlach verscheen op zijn gezicht. “Goed. Laten we beginnen,” zei hij.

Byron gebaarde naar de bank waar Jesse zat, met zijn laptop op tafel voor zich. Dan ging naast zijn voormalige ondergeschikte zitten, terwijl Byron in een stoel tegenover hem plaatsnam. Byron leunde achterover in zijn stoel en strekte zijn armen boven zijn hoofd. “Weet je, ik zou je vrouw graag compenseren voor haar... diensten,” zei hij. “Ze komt straks met ons mee voor een drankje. Ik vraag het niet.”
“Tuurlijk,” zei Dan, terwijl hij zijn tas opende en de grijns op de gezichten van beide mannen negeerde.

Het trio ging ter zake en besprak enkele details van de projecten van The Lincoln Group die Byron telefonisch niet had willen bespreken. Het project was zeer ambitieus en enigszins vaag. Het klonk alsof het bedrijf een soort zelfvoorzienende gemeenschap aan het opzetten was met een energiebehoefte die die van een normale woonwijk ver overtrof. Dan kreeg het idee dat ze een soort geheime commune aan het bouwen waren. Byron wilde geen details over de locatie prijsgeven, maar hij zei wel dat alle energie, internet en andere diensten van de wooneenheden via een centrale meldkamer zouden lopen. Wat er zich in die hub zou afspelen, bleef een mysterie.

Dan leidde de groep door de details van het project, omdat hij geen tijd wilde verspillen en niet langer dan nodig in Minnesota wilde blijven. Hij hoopte ook niet terug te hoeven komen. Hij wilde zijn deel van het project afronden en er dan helemaal vanaf zijn.

Tijdens de lunchpauze begeleidde Byron Jesse en Dan zijn kantoor uit, zodat hij nog wat telefoontjes kon plegen. Dan had de USB-stick met de keylogger in zijn zak. Hij kon Byrons computerkast niet zien, maar die moest ergens onder zijn logge houten bureau liggen.

Toen Dan en Jesse alleen in de lift naar beneden zaten, opende Jesse zijn mond om iets slijmerigs te zeggen. “Dus, wat denk je dat Byron gaat doen als hij erachter komt dat je hem bespioneert,” vroeg Dan hem onderbreken. Hij verborg heel bewust zijn mond in zijn hand terwijl hij sprak.
“W... wat?” stamelde Jesse, waarbij zijn gezicht angst vertoonde.

“Ik weet van de deal die je hebt gesloten,” zei Dan. “Je wordt betaald om Byron en het project van The Lincoln Group te bespioneren en Peter regelmatig te rapporteren. Doe niet alsof je van niets weet. Hij heeft het me verteld. Hij wordt ongeduldig.”
“Het is niet dat... Ik niet weet waar je het over hebt,” zei Jesse.

“Doe maar wat je wil,” zei Dan. “Ik praat er na de lunch wel even met Byron over en laat hem zien wat ik heb. We zullen zien wat hij zegt.”
“Nee, doe dat niet,” zei Jesse te snel. “Niet doen.”

Dan glimlachte naar Jesse. “Waarom zou ik dat niet doen,” vroeg hij.
“Ik deel het geld met je,” zei Jesse. “Hoe ben je er überhaupt achter gekomen? Verdorie!”
“Dat maakt niet uit. Noem Peter een gemeenschappelijke vriend. Hij heeft me veel verteld, vooral dat je hem de rapporten die hij vroeg niet hebt gegeven,” zei Dan. Hij draaide zich om naar de liftdeuren toen ze opengingen en liep vervolgens naar buiten.

“Omdat ik nog niets heb,” fluisterde Jesse terwijl hij Dan volgde naar de lobby van het gebouw. ”Vandaag hebben we eindelijk wat gezien. Ze waren tot nu toe altijd erg geheimzinnig.”

Jesse bleef Dan volgen toen hij naar buiten liep. Toen ze buiten het gebouw waren, draaide Dan zich om. “Dus, wat is het plan vanavond met Sarah,” vroeg hij. “Wat zijn jullie van plan?”
“Ik, eh, ik weet het niet. Echt waar,” zei Jess. “Ik weet alleen dat Byron zei dat ik op een gegeven moment wat tijd alleen met haar zal doorbrengen. Zonder hem en zonder jou.”
“Nou, dat gaat niet meer gebeuren,” zei Dan. “Of ik vertel Byron alles, en dan word je weer ontslagen.”
“Oké,” zei Jesse teleurgesteld.

Dan liep verder en Jesse bleef hem op de hielen zitten. Dan draaide zich om en staarde hem aan. “Waarom volg je me nog steeds? Ik ga lunchen. Alleen,” zei hij, waarop hij wegliep en Jesse alleen achterliet op de drukke straathoek.

Na de lunch hervatte het trio hun werk en bespraken ze de details van het project. Dan hield hen scherp en probeerde snel alle punten op zijn checklist af te vinken, zodat hij terug naar Chicago kon om het project af te ronden. Jesse zag er constant ongemakkelijk uit, maar Byron zei er niets van.

“Oké,” zei Byron, terwijl hij opstond en Dan en Jesse aankeek, “het is tijd om te gaan. Einde werktijd. Ik ga eten en dan spreken we af voor een drankje aan de overkant. Zeg maar negen uur.” Hij wees met zijn vinger naar Dan. “Vergeet je lieve vrouw niet mee te nemen.”

Dan knikte alleen maar. Byron gebaarde naar de deur en ging terug achter zijn bureau, waar hij zijn voeten omhoog legde en een nummer intoetste op zijn telefoon. Dan en Jesse vertrokken, ieder hun eigen weg.

Toen Dan terugkwam in de hotelkamer, stond Sarah daar op hem te wachten. “Hoe is het gegaan?” vroeg ze bezorgd.
“Hij heeft ons geen moment alleen gelaten in zijn kantoor. Maar ik weet waar het is. Ik denk dat zijn computerkast ergens onder zijn bureau staat. Hij leek zich op zijn gemak te voelen, maar hij wil ons om negen uur in de bar aan de overkant van de straat ontmoeten.”
“Is zijn kantoor privé? Zou het makkelijk zijn om er binnen te komen zonder dat iemand het ziet,” vroeg Sarah.

“Het is ergens achteraf, dus ik denk het wel,” zei Dan. “Ik weet alleen nog steeds niet hoe we daarbinnen gaan komen. Misschien kunnen we hem morgen uit zijn kantoor lokken terwijl ik daar ben, en kan ik het bevestigen.” Dan liep nu nerveus heen en weer, zich het kantoor voorstellend.

Sarah liep naar hem toe en hield hem tegen. Ze legde haar handen op zijn borst en keek hem aan. “Schatje, rustig aan. Oké,” zei ze. “We vinden wel een oplossing.” Ze klopte op zijn gespierde borst en streek de kreukels uit zijn overhemd. “Voor nu. Laten we ons maar concentreren op het avondeten, oké? Ik heb honger.”
“Oké, lieverd,” zei Dan, “Laten we wat gaan eten.”

Even na negenen stapten Dan en Sarah de rumoerige bar aan de overkant van de kantoren van The Lincoln Group binnen. Verschillende hoofden draaiden zich om toen ze zich een weg baanden door de drukke bar naar de lounge achterin. Sarah deed alsof ze alle blikken negeerde, maar stiekem genoot ze van de aandacht. Ze wist precies wat ze had gedaan toen ze haar outfit samenstelde. Een lange, zwierige zwarte pantalon die taps toeliep bij haar taille. Een zeer laag uitgesneden tanktop van imitatie zilverkleurig krokodillenleer met zwarte bandjes. De top liet een groot deel van haar borst zien, was zo laag dat ze er geen beha onder droeg. Ze wist dat oogcontact een probleem zou zijn met elke man met wie ze vanavond zou praten.

Haar zilveren hakken pasten bij het kleine zilveren tasje dat ze bij zich droeg, met daarin de USB-stick die Dan in Byrons kantoor moest plaatsen. Terwijl het stel zich door de bar bewoog, liepen ze al snel naar een tafeltje waar Byron en Jesse zaten. Byron stond op om haar te begroeten, terwijl Jesse nors bleef zitten, een uitdrukkingloze uitdrukking op zijn gezicht.

“Dan,” zei Byron opgewekt, terwijl hij zijn hand samenknijpte en zich vervolgens snel omdraaide om Sarah opvallend van top tot teen te bekijken. “Nou, nou, nou. Sarah, ik was helemaal vergeten hoe sexy je eruitziet. Het is veel te lang geleden.” Hij stapte naar voren en gaf Sarah een lange knuffel, die ze beantwoordde.

Toen Sarah zich losmaakte, gebaarde Byron naar het tafeltje. “Dan, waarom ga je niet aan die kant naast Jesse zitten?” zei Byron glimlachend. “Ik wil even bijpraten met dit mooie wezen.” Byron liet Sarah eerst plaatsnemen en ging dan snel naast haar zitten, waardoor Dan geen kans meer had om naast zijn vrouw te plaats te nemen. Hij schoof met tegenzin aan de kant van het tafeltje naast Jesse.

Sarah was zich er terdege van bewust dat Byron haar expres tussen de muur en zichzelf had geklemd, zodat dat ze gemakkelijk van het tafeltje weg kon komen. Een serveerster kwam langs om hun drankbestellingen op te nemen en kwam snel terug met een wijntje voor Sarah, een licht biertje voor Dan en Jesse, en een 18 jaar oude whisky voor Byron.

“Ga zo door,” zei Byron tegen de serveerster en knipoogde naar haar. Terwijl ze wegliep, wierp hij nog een veelbetekenende blik op haar billen, waarna hij zich tot Dan wendde. “Jij betaalt de drankjes vanavond, toch?” zei hij.

“Eigenlijk,” zei Dan, “ben ik alleen de aannemer. Jij bent Jesse's klant.” Dan gaf Jesse een zacht tikje op zijn rug en knikte naar hem. “De drankjes zijn voor jou.”
“Ja, natuurlijk,” zei Jesse, terwijl hij probeerde niet naar Sarahs opvallend laag uitgesneden topje te staren.

“Maar...” zei Byron, zich naar Sarah omdraaiend, “waar ben je al die tijd geweest? Dan heeft je bij ons weggehouden. Je had vandaag langs moeten komen, dan had ik je mijn kantoor kunnen laten zien.” Sarah zag Dan met zijn ogen rollen. Byron draaide zich om zodat hij Dan en Jesse fysiek blokkeerde om met haar te praten.

“Nou ja, een meisje moet haar geheimen bewaren, Byron, dat weet je toch,” zei Sarah. “Bovendien had ik het te druk om naar jouw jongensclubje te komen.”
“Ha,” lachte Byron, terwijl hij zijn hoofd schudde. “Jongetjes, hè? Denk je zo over me?”
“Ik heb geen enkel bewijs van het tegendeel gezien,” zei Sarah, terwijl ze hem recht in de ogen keek, maar vervolgens haar blik naar zijn kruis liet glijden. Met een gladde glimlach draaide ze zich van hem af en pakte haar wijnglas om een slok te nemen. Ze leunde naar voren, uit Byrons greep, en keek naar Jesse.

“Jesse, ik heb je niet meer gezien sinds die avond in Chicago,” zei Sarah. Jesse keek haar aan, en keek vervolgens naar haar borsten, waarna zijn blik naar de bar schoot. “Hoe gaat het?”
“Het gaat goed. Ja, ik heb een nieuwe baan. Het loopt voorspoedig,” zei Jesse, terwijl hij zich ongemakkelijk heen en weer bewoog.
“Ik hoorde het,” glimlachte Sarah. “Dat is echt geweldig. Dan zei dat het een fantastisch en zeer gerenommeerd bedrijf is. Ik wou dat Dan zoiets ook kon binnenhalen.” Sarah keek haar man aan en gaf hem een ondeugende glimlach. Dan had het tot dat moment niet door, maar Sarah speelde haar spelletje al vanaf het moment dat ze de bar binnenkwam.

Sarah draaide haar wijnglas rond. Alle mannen wachtten in spanning af wat ze zou gaan zeggen. “Wist je dat Jesse echt, echt goed kan dansen?” zei ze zich naar Byron draaiend.
“Nee, geen idee,” reageerde Byron en hij haalde zijn schouders op.
“Het is waar,” zei Sarah, haar blik weer op Jesse richtend. “Je weet toch wat ze zeggen over mannen die heel goed kunnen dansen, Jesse?”
“Eh... Nee,” antwoordde Jesse en hij keek als een hert in de koplampen.
“Hmmm,” zei Sarah, terwijl ze Jesse van top tot teen bekeek. “Jammer dan.”

Ondanks de ongelukkige omstandigheden genoot Sarah ervan om Jesse en Byron voor Dans neus te plagen en hen wellustige gedachten over haar te laten hebben. Ze genoot van de macht en de aandacht die het haar gaf. Ze waren alle drie als klei in haar handen. Ze kon niet wachten om Dan later alleen te spreken en zijn reactie hierop te zien.

Byron nam een grote slok en dronk zijn whisky leeg. Sarah zag dat haar glas nog maar half vol was. Die kleine glaasjes waren lang niet groot genoeg. “Byron, kun je nog een glas voor me bestellen?” zei ze toen ze een slok wijn nam.
“Tuurlijk,” zei Byron, terwijl hij zijn hand opstak om de aandacht van de serveerster te trekken. Toen hij haar zag, gebaarde hij naar hun drankjes en stak zijn duim omhoog.

Sarah staarde hem aan. “Wacht er thuis een vrouw op je, Byron,” vroeg ze.
Byron grinnikte en nam een slok van zijn drankje. “Niet meer,” antwoordde hij.
“O, dat spijt me,” zei Sarah.
“Het geeft niet,” zei Byron, terwijl hij haar aankeek. “Het is beter zo. Ik was te veel voor haar.”
“Wat bedoel je daarmee,” vroeg Sarah, terwijl ze dichterbij kwam.
“Ik hield haar tevreden en meer, maar ze kon me nooit helemaal bijbenen,” antwoordde Byron. “Daarom vind ik jou zo intrigerend.”
“Hoe dat zo,” vroeg Dan.

Byron keek hem aan en een sluwe glimlach verspreidde zich over zijn gezicht. Hij keek naar Jesse en vervolgens weer naar het getrouwde stel in het hokje. “Ik weet alles van jullie afspraak met jou huisgenoot,” zei hij. “Nu, ik wil niet oordelen, maar het klinkt alsof Sarah hier dezelfde onverzadigbare eetlust heeft als ik, en dat ook haar partner haar niet helemaal kan bijbenen. Begrijp me niet verkeerd, ik weet niet zeker of ik met je zou trouwen, Sarah, maar ik vind het wel fijn te weten dat er zo'n onverzadigbare deugniet als jij rondloopt, klaar om toe te slaan.” Sarah verslikte zich bijna in haar drankje.

“Laten we het over iets anders hebben,” zei Dan, die haar te hulp schoot. “Daar willen we het eigenlijk niet over hebben.”
“Waarom niet?” zei Byron. “Het is verdomd fascinerend. Zo'n vrouw haar gang laten gaan met je slungelige huisgenoot. Hoe bedenk je het?”

Dan keek hem woedend aan. Sarah merkte de oplopende spanning op en besloot het gesprek een andere wending te geven en haar plan uit te voeren. “Dan vertelde me dat je hem aan een spannend project hebt laten werken,” zei Sarah. “Iets met een woonwijk?”
“Het is veel meer dan een woonwijk,” zei Byron afwijzend tegen Dan. “Het is een compleet nieuwe gemeenschap, van de grond af ontworpen en beheerd.”
“Echt?” zei Sarah, terwijl ze interesse veinsde. De serveerster kwam terug met hun drankjes en Sarah bestelde meteen nog één. “Vertel me erover. Wat maakt het zo bijzonder?”

Byron begon te praten over het project waar zijn bedrijf aan werkte. Hij hield de details vaag, maar bleef benadrukken hoe baanbrekend en belangrijk het zou zijn. Terwijl hij praatte, schoof Sarah haar voet uit één van haar hakken en strekte haar been uit, waarbij haar kuit tegen Jesse's been wreef. Sarah moest haar lach inhouden om zijn reactie. Het leek alsof hij op het punt stond klaar te komen.

Ze wisselde een samenzweerderige blik met Dan. Ondanks zijn woede over de situatie, verraadde zijn gezicht zijn opgewonden gevoelens. Byron bleef praten over zijn geheime project. Sarah knikte instemmend, maar luisterde niet echt naar wat hij zei. Ze kende Byron wel. Hij praatte graag over zichzelf, zodat hij zich belangrijk en machtig voelde.

“Is het niet, Dan?” zei Byron, zich tot Sarahs man wendend, waarbij zijn hand onder de tafel verdween en hij hem stevig op haar dij legde.
“Tuurlijk,” beaamde Dan. “We zorgen dat alles volgens de planning verloopt.”
“Dat hoor ik graag,” zei Byron, terwijl hij zijn whisky opdronk en een nieuwe bestelde. “Sarah, je man is geweldig in wat hij doet. Het spijt me, maar ik ga hem de komende maanden flink bezighouden.”
“O,” zei Sarah met een teleurgestelde blik. “Als mijn man het zo druk heeft, wat moet ik dan in vredesnaam doen?”

Byron grinnikte en draaide zich weer naar Sarah toe. “Ik kan wel een paar dingen bedenken,” zei hij. Hij liet zijn hand verder over haar dij glijden en glimlachte naar haar.
“Weet je,” fluisterde Sarah, zich naar voren buigend. “Ik vind het jammer dat ik geen rondleiding door je kantoor heb gekregen.”
“Echt?” zei Byron sluw terwijl hij haar dij masseerde.

“is het nu te laat voor een rondleiding,” vroeg Sarah. “Ik wil graag een privé-afspraak, zonder je collega's erbij. En...” Ze boog zich voorover naar het oor van de oudere man. “Kun je dansen?” fluisterde ze.
“O. O! Ja. Jazeker,” fluisterde Byron terug. Hij ging rechtop zitten en keek op zijn horloge. Sarah zag dat hij al aardig aangeschoten was. Ze nam nog een flinke slok van haar wijn en dronk daarmee haar glas leeg. “Het is laat,” zei Byron glimlachend, “iedereen zou nu wel weg moeten zijn. “Wil je nu gaan?” Sarah knikte en glimlachte naar hem.

“Hé jongens,” zei Byron zich naar Jesse en Dan draaiend, “eh, Sarah heeft de rondleiding door het kantoor gemist. Ik neem haar even mee naar de overkant van de straat om het haar te laten zien. Jullie blijven hier, we zijn zo terug.”

Byron stapte uit het hokje en hielp Sarah uitstappen terwijl hij haar van top tot teen bekeek. Ze wisselde een veelbetekenende blik met Dan, die slechts knikte. Sarah besefte pas hoe aangeschoten ze was toen ze opstond.

Jesse keek bedroefd toe hoe Byron Sarah de bar uit leidde. “Ga je haar echt zomaar met hem mee laten gaan,” vroeg Jesse smekend aan Dan.
“Ze is een grote meid. Ze kan zichzelf wel redden,” zei Dan, terwijl hij een grote slok van zijn drankje nam. “Bovendien heb jij ook niet geprobeerd ze tegen te houden.”
Jesse schudde alleen maar zijn hoofd. “Ik... ik weet het niet...” zei hij.

“Oké, dit is wat er gaat gebeuren,” zei Dan, terwijl hij Jesse boos aankeek. Hij gebaarde met zijn vinger heen en weer tussen hen in. “Jij en ik, gaan een manier vinden om mij hieruit te redden. Jij helpt me, of ik ga eens goed met Byron praten over wat ik weet.”
“Er is geen uitweg,” zei Jesse. “Bovendien ben ik niet bang voor hem.”

“O ja? Hij zal me helemaal vergeten en jouw wereld met de grond gelijk maken. Je hebt hem gehoord, en je hebt de dreigementen gehoord die hij tegen me heeft geuit. Waar denk je dat hij je mee zal aanvallen?”

Op dat moment schoot Dan een gedachte te binnen. Misschien moest hij gewoon contact opnemen met Byron en Jesse nog eens flink aanpakken. Maar er was geen garantie dat Byron Dan zou laten gaan of dat Jesse's bedrijf niet nog steeds met hem zou samenwerken. Hij had een schonere breuk nodig.

“Wat wil je dat ik doe?” zei Jesse en hij staarde naar zijn drankje.
“We gaan ervoor zorgen dat jouw bedrijf mij ontslaat,” zei Dan.
“Dat doen ze niet,” mompelde Jesse, nog steeds starend naar zijn bier. “Jou aannemen is een clausule in ons contract met The Lincoln Group. Dat moeten ze laten goedkeuren door Byron, en na vanavond denk ik niet dat hij dat gaat doen.”

Dan leunde achterover op de bank en probeerde een uitweg te bedenken. Hij voelde zich nog steeds gevangen, maar nu had hij ten minste een soort medeplichtige in Jesse van wie hij gebruik kon maken. Hij wist echter dat hij Jesse nog steeds niet volledig kon vertrouwen.

“We verzinnen wel iets,” zei Dan uiteindelijk, terwijl hij zijn drankje opdronk. Hij keek Jesse aan. “De rekening is voor jou, toch?”

Jesse knikte, waarna Dan hem alleen achterliet en de straat op liep.

Tegenover de bar namen Byron en Sarah de lift. Byron had zijn arm om Sarahs schouders geslagen terwijl zijn ogen zich tegoed deden aan haar decolleté. Toen de liftdeuren opengingen, verscheen de donkere verdieping van het kantoor van The Lincoln Group in Minnesota voor hen. Byron leidde Sarah de open hal in, totdat een glazen wand hun pad blokkeerde. Hij greep in zijn zak en haalde een bos sleutels tevoorschijn, waarmee hij snel een glazen deur opende. Hij hield de deur open voor Sarah, die erdoorheen liep. Byrons ogen waren gefixeerd op haar billen terwijl hij haar volgde; ze wiegden hypnotiserend mee.

“Welke kant op naar je kantoor,” vroeg Sarah.
“Deze kant op,” zei Byron, terwijl hij naast haar schoof en een zachte, leidende hand op haar soepele billen legde, haar verder de kantoorruimte in leidend.

“Hier is het,” zei Byron terwijl ze naar het einde van een gang liepen, naar zijn hoekkantoor. Hij opende de deur en liet Sarah binnen. Ze keek om zich heen naar de inrichting terwijl Byron zijn colbert uittrok en Sarah openlijk met zijn ogen aanstaarde.
“Zeg Byron,” zei Sarah, terwijl ze zich naar hem omdraaide.

De alcohol begon in te werken en ze zag de wellustige uitdrukking op Byrons gezicht. “Heb je hier een keuken? Of een voorraadkast?”
“Ja,” zei Byron, terwijl hij dichterbij kwam. “Er is er één aan de overkant van het kantoor.”
“Zou je even een fles water voor me kunnen halen, zodat ik het wat comfortabeler kan maken,” vroeg Sarah en ze glimlachte terwijl ze Byron van top tot teen bekeek. Een grijns verscheen zijn gezicht en hij trok zijn wenkbrauwen op.

“Tuurlijk,” zei hij, terwijl hij naar de deur liep. “Ik ben zo terug. Blijf hier.”
“Oh, ik ga nergens heen,” zei Sarah. “Ik wacht hier op je.” Een glimlach speelde om haar lippen.

Byron gooide de deur harder open dan hij waarschijnlijk bedoelde en verdween de gang in. Sarah opende snel haar tas, greep de USB-stick en haastte zich om het bureau heen, haar passen nog wat wankel door de alcohol. Ze ging snel op haar knieën zitten en keek onder het bureau naar Byrons computerkast. Ze hoefde alleen maar de USB-stick erin te steken.

Maar tot haar grote schrik kon ze de kast nergens vinden. Hij stond niet onder het bureau. De kasten zaten vol met papieren. Ze streek met haar handen over de monitor, op zoek naar een USB-poort, maar beide waren al bezet. Sarah keek de kamer rond, op zoek naar kabels die van het bureau naar een verborgen computerkast liepen, maar ze kon niets vinden. Niets achter de bank, niets op de boekenplank. De enige kabel die ze kon vinden was het snoer van een stekkerdoos die de monitor van stroom voorzag.

Ze wiegde dramatisch heen en weer terwijl ze om zich heen keek, het gevoel dat ze geen idee meer had. Er was niets om de USB-stick in te steken. Ze haastte zich terug naar het bureau om er nog een laatste keer onder te kijken.

“Ik ben terug,” zei Byron, terwijl hij met een fles water in zijn hand terugkwam.
Sarah zette snel haar sexy gezicht weer op, in plaats van de bezorgde en gefrustreerde blik van daarnet. “Dat heeft lang geduurd,” zei Sarah, terwijl ze rechtop ging staan. “Ik begon me te vervelen.”

Byron zette de waterfles op het bureau. “Wat doe je daar beneden,” vroeg hij.
“Oh,” zei Sarah in een poging tijd te winnen om een excuus te bedenken. “Ik vroeg me gewoon af of er daar beneden plek voor me was.”
“En,” vroeg Byron, terwijl hij zich in zijn stoel liet zakken, is die er?”
“Ik weet het niet zeker,” zei Sarah.

“Waarom ga je niet op je knieën zitten en kijk je niet even?” stelde Byron voor. Sarah bleef naar hem kijken, waarna ze langzaam op haar knieën ging zitten. Byron maakte zijn riem los en haalde hem uit de lussen van zijn pantalon, waarna hij zijn gulp openritste. Sarah zat als aan de grond genageld terwijl ze toekeek hoe Byron zijn broek uittrok. Ze stond op het punt dit zomaar te doen, zonder enige reden. Geen USB-stick, geen bedrijfsspionage. Haar hele plan was in één klap mislukt.

“Wat vind je hiervan?” zei Byron, terwijl een half stijve pik tevoorschijn kwam toen hij zijn boxershort liet zakken. Hij was dikker, langer en steviger dan die van Dan, maar nog steeds niet zo indrukwekkend als Lesters geweldige pik. Toch kon ze haar ogen er niet vanaf houden, want ze besefte dat ze opgewonden raakte van het feit dat ze voor deze waardeloze vent knielde. “Denk je nog steeds dat ik een klein jongetje ben,” vroeg Byron.
“Nee,” fluisterde Sarah, haar ogen nog steeds gericht op zijn pik.

“Weet je, het is onbeleefd om te staren,” zei Byron terwijl hij zijn hand achter Sarahs hoofd legde. Zijn vingers gleden door haar blonde haar terwijl hij haar hoofd naar zijn dreigend uitziende pik trok. “Zet dat mooie mondje er maar op.”

Sarahs hersenen probeerden nog steeds een manier te bedenken om het beste uit deze situatie te halen. Een manier om te krijgen wat Dan nodig had en op de één of andere manier toegang te krijgen tot Byrons computer. Maar haar lichaam reageerde al, haar lippen openden zich en namen Byrons pik in haar natte, warme mond.

Byron kreunde toen zijn pik in Sarahs gretige mond verdween. Sarah kon niet geloven hoe gemakkelijk ze zojuist aan zijn verzoek had voldaan en haar lot had aanvaard. Ze had iets anders moeten bedenken, naar een ander kantoor moeten gaan. In een vergaderzaal moeten kijken. In plaats daarvan gaf haar lichaam zich over aan de weg van de minste weerstand. Wat was er mis met haar? En waarom genoot ze hier zo van? Het voelde alsof haar lichaam op een andere programmering draaide dan haar hersenen.

“Ah, ja,” kreunde Byron, “zo is het goed, Sarah. Vanaf het moment dat ik je zag, wist ik al dat ik mijn pik in je zou steken. Het was slechts een kwestie van tijd.”
“Mhmmm,” kreunde Sarah met Byrons pik in haar mond. Ze kon het niet laten hem in gedachten te vergelijken met die van Lester. Byrons eikel was ongewoon groot en hij leek te weten wat hij deed. Zijn pik was behoorlijk geil, maar Lesters geweldige pik deed iets met haar wat ze niet goed in woorden kon uitdrukken.
Sarah likte Byrons schacht en kuste zijn enorme eikel. “Ik ben verbaasd dat er hier beneden nog ruimte voor me is. Ik had verwacht dat die ruimte ingenomen zou worden door een computer,” zei ze.

Byron grinnikte. “Godzijdank voor de IT-nerds,” zei hij. “Mijn computer bestaat alleen uit een monitor en een Bluetooth-toetsenbord en -muis. Als ik echt zwaar werk moet verrichten, maak ik gewoon op afstand verbinding met een krachtigere werkplek. Ik weet zeker dat we wel een andere manier hadden gevonden om je op je knieën te krijgen.”

Dus, dit hele gedoe was zinloos. Er was geen computer om de USB-stick in te pluggen. Ze kon nog steeds gewoon opstaan en weglopen. Het kantoor verlaten en zeggen dat ze van gedachten was veranderd. De natte pik in haar hand klopte en Sarah keek ernaar, ze kon haar ogen er niet vanaf houden. Het was absoluut niet die van Lester, maar ze voelde zich nog steeds machtig toen ze hem in haar hand hield.

“Ik had het wel gered. Ik ben er erg bedreven in,” fluisterde Sarah.
“Laat me je kunsten dan zien. Ik wist dat je een goede pijpster zou zijn,” zei Byron, terwijl hij zijn heupen omhoogduwde en zijn pik door Sarahs handen liet glijden.

Sarah keek hem aan terwijl ze haar tong langs zijn bolle, kloppende eikel liet glijden. “Je hebt geen idee,” zei ze. Dan verdween zijn pik in haar mond toen Sarah haar gezicht erop liet zakken. Sarah streelde behendig de schacht van Byrons pik terwijl ze zoveel mogelijk ervan in haar mond zoog. “Mhhmmm,” kreunde ze met zijn pik in haar mond. Sarah was verslaafd geraakt aan het gevoel van een volle mond met een pik; de sensatie op zich maakte haar enorm opgewonden. Dit alles leek zo ongebruikelijk voor haar, maar het voelde zo verdomd goed om toe te geven aan haar verlangen.

“Verdomme,” hijgde Byron terwijl hij Sarah in haar groene ogen keek, “ik had Dan hier ook moeten uitnodigen, zodat hij dit kon zien. Ik wed dat die kleine sukkel stijf zou worden als hij je voor me op je knieën zou zien. Na al die ellende die hij heeft veroorzaakt, zou ik graag zijn gezicht zien. Is dit hoe je danst?”

Sarah likte langzaam over Byrons pik, waardoor zijn lichaam trilde. Haar tong draaide rond zijn eikel en likte een druppel voorvocht op die zich daar had gevormd. Dat van Byron smaakte anders dan dat van Lester of Dan. Het was het bitterst van de drie.
“Rustig aan,” ademde Byron. “Trek je shirt uit.”

Sarah liet met tegenzin Byrons pik los en bukte zich om haar strakke shirt uit te trekken. Het shirt van imitatie krokodillenleer hield haar borsten zo goed omhoog dat ze geen beha droeg. Byrons ogen lichtten op toen Sarahs blote borsten in het schemerige kantoor aan zijn wellustige blik werden blootgesteld. “Verdomme,” zei hij, terwijl hij voorover leunde en één van Sarahs volle borsten vastpakte. Hij betastte haar ruw terwijl Sarah haar mond weer op zijn brede eikel liet zakken.

Een deel van haar geest vocht nog steeds tegen de onderdrukkende aard van haar nieuwe instincten en driften. Het wilde nog steeds dat ze het kantoor uitging en terugging om Dan te zoeken. Dit hele gedoe was nu zinloos, want er was nergens een plek om de USB-stick in te steken. Ze klemde zich steviger vast om Byrons pik; ze wilde die gedachten niet serieus nemen. Misschien kon ze zijn pik gewoon helemaal leegzuigen en dan vertrekken.

“Dan heeft me echt iets onthouden,” zei Byron. “We hadden dit de vorige keer dat je hier was al moeten doen.”

“Nou,” zei Sarah terwijl ze zijn pik kuste en zijn ballen begon te likken. Ze wisselde af tussen likken, kussen en zuigen, ondanks de onregelmatige, verwarde schaamharen. “Eerst was ik gewoon een gelukkig getrouwde vrouw. Maar nu je Dan voor je laat werken, heb ik eindelijk het excuus dat ik nodig had om te krijgen wat ik wil.”
“En wat is dat? Wat wil je,” vroeg Byron, zwaar ademend terwijl hij naar Sarah staarde en haar blote borsten bewerkte.

“Dit,” zei Sarah, terwijl ze over zijn balzak en pik likte, haar tong over de imposante eikel draaide en er vervolgens met overgave aan zoog, haar tong langs de grote rand glijdend. Als ze maar hard genoeg zoog en hem aftrok, wist ze dat ze hem snel tot een orgasme kon brengen.
“Uhhh, verdomme Sarah,” kreunde Byron. “Je bent zo ontzettend geil. Ik vind het geweldig. Kus je je kinderen ook met die mond?”

Sarah antwoordde niet. Ze wilde nu even niet aan haar kinderen denken. Haar enige focus was Byrons hete, smerige pik in haar mond.

Byron liet haar borsten los en zakte achterover in de stoel. Met zijn handen achter zijn hoofd keek hij toe hoe Sarah zich uitleefde op zijn pik, verbaasd over de sensaties die ze in zijn lichaam teweegbracht. “Verdomme,” mompelde Byron in zichzelf terwijl hij Sarah aan het werk zag. Hij voelde door haar deskundige aandacht zijn ballen al tintelen en klaarstaan om in haar te exploderen. Hij twijfelde of hij zich door haar helemaal moest laten leegzuigen of haar moest afstoten en met haar moest neuken.

“Stop,” zei Byron. Sarah deed alsof ze het niet hoorde en bleef ongeremd aan zijn pik zuigen. Ze wist dat hij bijna klaarkwam door zijn ademhaling en de bewegingen van zijn lichaam. Ze wilde hem alleen nog maar pijpen en zijn sperma slikken.

“Stop ermee,” zei Byron, terwijl hij haar hand vastgreep en die tegenhield om over zijn schacht te glijden. Sarah greep zijn pik steviger vast, waardoor hij opsprong. Ze hield haar mond stevig om zijn pik geklemd, waardoor een perfecte zuigkracht ontstond. “Verdomme. Sarah, stop,” zei Byron luid.

Eindelijk kwam Sarah uit haar zuigroes en keek hem aan. “Wat?” zei ze.
“Sta op,” zei Byron, terwijl hij zijn stoel met zijn benen naar achteren schoof. “Trek die broek uit.”
“Wil je dat ik deze uittrek,” vroeg Sarah, terwijl ze opstond en met de zoom van haar broek speelde.
“Nu,” beval Byron, terwijl hij naar de zithoek van het kantoor liep. Hij pakte één van de pluche stoelen waar hij eerder in had gezeten en schoof die naar het raam. Hij draaide zich om en keek toe hoe Sarah de knoop van haar hooggesloten broek losmaakte en die verleidelijk op de grond liet zakken. Zijn ogen werden groot als schotels toen ze haar zwarte string en haar lange, gebruinde en gespierde benen liet zien. “Jezus, ze hebben echt een topprestatie geleverd toen ze jou maakten,” zei Byron. “Kom hier.”

Met wiegende passen overbrugde Sarah langzaam de afstand tussen hen. Ze voelde zich volledig blootgesteld aan deze smeerlap, gekleed in niets anders dan haar hakken en zwarte string. Maar ze moest toegeven dat ze zich ontzettend opgewonden voelde om zo tentoongesteld te worden voor iemand als hij, met uitzicht op de stad. Byron had haar de eerste keer dat ze elkaar ontmoetten al geïrriteerd. Ze kreeg er kippenvel van, en nu bood ze zichzelf aan deze griezel op een presenteerblaadje aan.

Byron wierp een blik uit het raam en grinnikte, waarna hij zijn aandacht weer op Sarah richtte. Hij beet op zijn lip, greep haar bij haar nek en trok haar naar zich toe voor een natte kus, waarbij zijn tong zich meteen in haar mond drong. Met zijn andere hand greep hij haar welgevormde billen vast en trok haar naar zich toe, zijn pik drukte hard tegen haar met een string bedekte kut.

Op een gegeven moment had hij zijn broek uitgetrokken en stond hij naakt, op zijn slordige shirt en hoge zwarte sokken na. Zijn hand bleef ruw over haar billen wrijven terwijl zijn pik over haar op en neer bewoog. Sarah voelde onwillekeurig hoe haar lichaam meebewoog met zijn pik, en beantwoordde de aanhoudende aandacht.

Zou ze echt seks hebben met deze viezerik? Dit was niet hun plan geweest. Geen van haar plannen was ooit uitgepakt zoals het had gemoeten. Misschien kon ze gewoon op haar knieën gaan zitten en hem oraal bevredigen.

Voordat Sarah een concreet plan kon bedenken, trok Byron zich van haar terug en draaide haar rond. Zijn hand lag nog steeds in haar nek. Hij duwde haar naar voren. Haar knieën stootten tegen de rand van de stoel die hij bij het raam had gezet. Hij duwde haar nek naar beneden totdat ze zich aan de rugleuning van de lage stoel vastgreep om zich schrap te zetten.

Zijn handen zaten aan de zijkanten van haar string en trokken die sneller naar beneden dan ze kon bevatten. Byron duwde haar billen ruw naar voren met zijn handen totdat Sarah haar knieën op de zitting van de stoel zette, terwijl haar handen op de bovenkant rustten. “Verdomme, hier ga ik van genieten,” zei Byron terwijl hij snel achter Sarah schoof en zijn pik tussen haar dijen liet glijden.

Sarah ademde zwaar en liet haar hoofd hangen in afwachting. Ze had er elk moment weg kunnen lopen, maar ze wist dat haar lichaam de touwtjes in handen had en kreeg wat het wilde. Byron bewoog zijn pik op en neer over haar kut en bedekte die met haar vocht. Toen trok hij zijn heupen naar achteren en zette zijn eikel vlak voor haar opening.
“Byron,” fluisterde Sarah, terwijl er plotseling een gedachte bij haar opkwam, “heb je een appartement... Ughhh.”

Byron duwde zijn dikke paal in Sarahs natte opening. Haar handen klemden zich vast aan de stoel terwijl ze haar knieën in de zitting drukte. “Verdomme, je bent zo strak,” gromde Byron achter haar. Sarah verstijfde, volledig in beslag genomen door het gevoel van Byrons gezwollen lid dat in haar doordrong. “God, dat voelt verdomd goed. Oh ja.”

“Uhhhgmmm,” kreunde Sarah terwijl centimeter na centimeter van Byrons pik in de jonge vrouw drong. Haar mond vertrok van genot en haar ogen draaiden weg terwijl steeds meer van Byrons grote pik in haar doordrong. De lage stoel bood Byron de perfecte hoek om haar te neuken, zijn pik drukte precies tegen alle gevoelige plekjes in haar. “Ohhh,” kreunde ze toen Byrons pik eindelijk helemaal in haar zat. Zijn ballen klapten tegen haar billen.
“Holy shit,” zei Byron luid terwijl hij haar welgevormde heupen vastgreep, “Ik zit eindelijk in je. Hier heb ik op gewacht. Shit.”

“Doe je ogen open en kijk uit het raam,” zei Byron. Zonder aarzelen deed Sarah wat haar werd opgedragen. Ze opende haar ogen en zag de skyline van Minnesota. “Lager,” sneerde Byron, “Kijk naar beneden, naar de straat.”

Sarah deed wat hij zei, haar blik dwaalde van de donkere nachtelijke hemel naar de schemerige straat beneden. Ze scande de straat, haar ogen bleven hangen bij het verlichte uithangbord van de bar waar ze net hadden gezeten. Voor de deur stond Dan, tegen de muur leunend, de ingang van Byrons gebouw in de gaten houdend.

“Wat zie je?” vroeg Byron.
“Dan,” ademde Sarah terug. Byron trok zijn pik langzaam uit Sarah, om hem er vervolgens snel weer in te rammen. “Ughhh,” kreunde Sarah terwijl ze heen en weer werd geschud in de stoel.
“Denk je dat hij weet wat hierboven gebeurt,” vroeg Byron.
Sarah sloot haar ogen en richtte haar aandacht weer op wat er achter haar gebeurde. “Misschien,” hijgde ze.
“Nee, openhouden,” zei Byron, “blijf maar naar je zielige man kijken.”

Sarah opende haar ogen weer en keek naar beneden naar Dan, die waakzaam op straat stond te wachten op haar terugkeer.

“Kijk maar naar Danny, terwijl ik zijn vrouw tot mijn hoer maak,” gromde Byron terwijl hij hard Sarahs kut begon te neuken. Hij hield haar heupen stevig vast terwijl hij haar meedogenloos op de bureaustoel neukte. Opnieuw waardeerde Sarah hoe soepel Byrons bewegingen waren. Hij was beheerster in zijn neuken dan bijvoorbeeld haar man Dan. Maar Lester spookte door haar hoofd. Die bruut was niet soepel, hij zette een gewelddadig tempo in als hij haar neukte, en ongeacht het tempo, wist ze dat ze zou klaarkomen op zijn glorieuze pik.

Sarah staarde naar Dan, een paar verdiepingen onder haar, terwijl de man die hem zo had gestrest haar hard penetreerde. Sarah wilde naar Dan blijven kijken en de band met haar man behouden, maar Byrons stotende pik voelde gewoon te lekker. Ze sloot haar ogen en concentreerde zich op zijn pik die in haar heen en weer bewoog. Hij gleed erin en eruit als een machine, raakte al haar gevoelige plekjes en liet haar tegen hem aan stuiteren. Het hete, kloppende gevoel van zijn pik diep in haar.

“Mhmmmhmmshittt,” kreunde Sarah.
“Zo is het, Sarah,” siste Byron achter haar. “Kreun voor me, er is hier niemand. Kreun zo hard als je wil. Kreun zo hard dat Danny je daar beneden kan horen. Kreun voor me. Kreun terwijl ik je neuk!”
“Mhmhmmhmhmmm...” kreunde Sarah diep als antwoord. Zijn woorden gaven haar een gevoel van totale ongeremdheid. Ze drukte haar knieën in de stoel en duwde zich tegen zijn pik aan: “Uugh, ah, ah, shhiii, mhmmhmmm, Ja.”
“Ja schatje,” gromde Byron, zijn stevige greep liet afdrukken van zijn handen achter op haar heupen. “Kreun mijn naam, bitch.”

“Byron,” zei Sarah luid in het kantoor. “Byron. Oh shit. Byron. Niet stoppen.”
“Inderdaad,” grinnikte Byron terwijl zijn heupen ritmisch naar voren bleven stoten en zijn naakte pik zich ongeremd in en uit Sarahs onbeschermde kut bewoog. “Shit.”

“Oh god,” zei Byron. Hij boog zich voorover en likte met zijn tong over Sarahs rug, waardoor ze rillingen kreeg van de kou. Eén van zijn handen hield haar heup stevig vast, terwijl zijn andere hand ruw haar schouder vastgreep. Telkens als hij in haar stootte, greep hij haar schouder stevig vast en trok haar terug op zijn rammende pik. “Kijk eens naar je stomme man daar beneden,” zei Byron. “Hij heeft vanavond niet eens geprobeerd me tegen te houden. Hij liet je gewoon hierheen komen om geneukt te worden. Nou, zolang je in Minnesota bent, ben je mijn hoer, begrepen?”

“Mhmmhm, oh, uhhh, ah, ah, ah uhhh, ohh, ooomijngod,” kreunde Sarah.
“Van wie ben jij de hoer?” eiste Byron.
“Uhhh, van jou. Van jou,” kreunde Sarah terug.
“Van wie is die hoer?” zei Byron.
“Van jou,” schreeuwde Sarah. “Ik ben Byrons hoer!”

“Heh, dat klopt,” lachte Byron. “Kijk eens naar je man. Zie je hem?”
“Mhmm, uhh, ja... ja,” zei Sarah, terwijl haar ogen moeite hadden om Dan op straat scherp te houden omdat Byrons dreunende pik haar lichaam bij elke stoot deed opspringen.
“Zeg het hem,” zei Byron, “Zeg hem wiens hoer je bent.”

“Dan...” begon Sarah, terwijl ze voelde hoe dit nieuwe niveau van vernedering en degradatie van Dan in haar begon uit te groeien tot een orgastische bloem. Ze wist dat haar volgende bekentenis haar over de grens zou duwen. “Dan,” ademde Sarah, “ik ben nu Byrons hoer. Hij neukt me zo verdomd goed. Ik ben helemaal van hem. Helemaal van Byron. Helemaal Byrons hoer.”

Sarah voelde haar lichaam trillen toen de hitte van Byrons pik haar hele lichaam leek te overspoelen. Haar nagels boorden zich in de stof van de stoel terwijl ze haar tanden op elkaar klemde. “Uhhh. Oh. Verdomme. Alsjeblieft. Alsjeblieft. Geef het me. Niet stoppen. Uhhh, ik ga. Ik ga...” jammerde ze.

“Kom voor me klaar, Sarah,” schreeuwde Byron naar het lege kantoor. “Kom klaar op mijn lul. Laat je man het zien.”
“Oh god,” kreunde Sarah. Haar lichaam schokte toen ze Byrons pik in zich voelde. Elke stoot was als een snelle dominosteen die haar orgasme steeds intenser maakte. “Ssshhhiiittt.” Haar spieren spanden zich aan en haar tenen strekten zich uit. Haar vingers grepen zich vast in de bank. “Ahhhuhhhmmmhmmmsshhiiitt,” schreeuwde ze luid terwijl ze haar rug hol trok en haar borsten naar voren duwde. Ze kreunde terwijl het orgastische vuurwerk in haar bleef ontploffen. Ze hapte naar adem terwijl ze hard klaarkwam, haar lichaam bleef kleine trillingen van genot voelen op Byrons pik.

“Verdomme,” gromde Byron, “ik ga klaarkomen.”

Sarah duwde zich van Byrons pik af, omdat ze niet wilde dat hij in haar klaarkwam. Ze draaide zich om en ging op de stoel zitten terwijl Byron zijn pik naar haar gezicht duwde. Ze opende gretig haar mond en nam zijn pik erin. “O, verdomme,” gromde Byron toen de eerste straal heet sperma tegen haar keel spoot, waardoor haar lichaam schokte. Ze dacht dat zijn sperma haar van de stoel zou blazen.

“Oh ja,” zei Byron, terwijl hij zijn spuitende pik nog steeds in haar keel pompte en voelde hoe zijn ballen zich volledig leegden in Dans vrouw. “Verdomme, dat voelt geweldig. Neem het allemaal, Sarah. Neem al mijn sperma.”

Byron keek neer op Dans mooie vrouw die zijn pik aanbad en zijn lading slikte. Byron keek uit het raam naar Dan die alleen op de hoek van de straat stond, en hij grinnikte, waarna hij zijn aandacht weer op Sarah richtte. Uiteindelijk stopte hij met klaarkomen, zijn laatste straal spoot eruit, begeleid door een lange kreun.

Byron ademde zwaar. Zijn handen klemden zich nog steeds vast aan haar achterhoofd. Sarah opende haar ogen en keek naar de straat waar Dan nog steeds geduldig op haar wachtte, terwijl hij op zijn telefoon keek.

Langzaam en met een kreun trok Byron zijn pik uit Sarahs mond en kwam overeind. Hij strompelde achteruit en bewonderde het tafereel voor zich. Sarah Williams leunde achterover in een stoel, haar string bungelde rond één van haar zilveren hakken terwijl haar hijgende borst naar voren zakte, happend naar adem.

Sarah kwam langzaam op adem en schuifelde van de stoel. De alcohol in haar systeem maakte haar duizelig terwijl ze tastend naar haar string zocht. Nadat ze hem gevonden had, trok ze hem zwakjes weer omhoog.

Byron had zich op de bank in zijn kantoor laten vallen. Zijn ogen waren dicht en hij droeg alleen zijn overhemd en sokken. Sarah trok snel haar broek en shirt weer aan. Zonder ook maar iets tegen Byron te zeggen, verliet ze zijn kantoor. Hoewel ze het liefst meteen naar de trap was gegaan, opende ze een paar deuren in de hoop een glimp op te vangen van een computerkast – iets waar ze een USB-stick in kon steken. Toen merkte ze dat er in sommige gangen onopvallende bewakingscamera's hingen.

Haar gezicht was rood van de camerabeelden en ze speelde de rol van een dronken vrouw die op zoek was naar een toilet. Ze overdreef haar duizeligheid terwijl ze door de gangen van het kantoor liep tot ze de liften vond. Hoe intens haar orgasme ook was geweest, ze kon het niet helpen dat ze naar meer verlangde. Iemand meer. Haar gedachten gingen meteen naar Lester. Hij had haar nooit zo achtergelaten. Ze voelde zich vernederd. Met trillende benen nam ze de lift terug naar beneden, naar haar man die op straat op haar wachtte.