John In Parijs - 3

Ze liepen naar de slaapkamer, een processie van naakte schoonheid en glimmende zijde. In het grote bed van Le Bristol, onder de zware kroonluchter die een gedempt licht over de zijden lakens wierp, nam John de regie volledig over. Hij duwde Camille op haar rug. Ze lag daar, haar blonde haar verspreid over de kussens, haar borsten zwaar en ritmisch deinend door haar gejaagde ademhaling. Ze was al zo vochtig dat de geur van haar verlangen de kamer vulde; ze zat letterlijk tegen de rand van haar ontlading aan.

John knielde tussen haar benen, maar hij gaf haar niet de snelle bevrediging waar ze om smeekte. Hij zette de punt van zijn lul tegen haar gloeiende ingang en gleed tergend langzaam naar binnen, millimeter voor millimeter. Camille sloot haar ogen en slaakte een lange, smekende zucht, haar nagels groeven zich diep in de matras.

"Alsjeblieft, John... neuk me," fluisterde ze, haar heupen omhoog stotend om hem volledig te ontvangen.

Maar John weigerde het tempo te verhogen. Hij bleef haar neuken met zachte, plagende en tergend langzame bewegingen. Hij trok zich bijna helemaal terug, om vervolgens weer met diezelfde lome diepgang naar binnen te glijden. Het was een psychologische en fysieke marteling; hij bespeelde haar zenuwuiteinden alsof hij de snaren van een cello beroerde.

Margot lag naast hen, haar hand op Camilles buik, genietend van het schouwspel van de totale overgave van haar vriendin.

Na wat voor Camille een eindeloze tijd leek, waarin ze smeekte, huilde en zijn naam herhaalde als een mantra, brak ze volledig. De langzame, diepe stoten hadden een druk opgebouwd die ze niet meer kon beheersen. Haar hele lichaam begon te schokken, haar pupillen schoten weg en met een rauwe, afgrijselijke schreeuw explodeerde ze. De samentrekkingen van haar kut waren zo krachtig dat ze zijn lul bijna fijnknepen, terwijl haar bekken in een ongecontroleerd ritme tegen hem aan bleef beuken. Ze kwam zo intens klaar dat ze na de ontlading slap en trillend in de kussens wegzakte, volledig leeg geperst door de tactiek van de "Magneet".

Toen Camille uitgeput in de kussens wegzakte, richtte John zijn aandacht op Margot. Zij had alles met een hongerige blik gadegeslagen, haar ademhaling zwaar en haar huid gloeiend onder de zijden bandjes van haar gordeltje. John gaf haar geen tijd voor tederheid. Hij greep haar bij haar heupen en dwong haar in de 'hondjes' positie midden op het bed. Haar strakke kont, nog steeds geaccentueerd door de zwarte string en de glimmende kousen, stak uitdagend omhoog.

In tegenstelling tot de trage verleiding van Camille, koos John bij Margot voor rauwe kracht. Hij dreef zijn lul met een harde, droge stoot diep in haar natte kut. Margot slaakte een luide kreet die overging in een diep gegrom. John begon ruw te stoten, waarbij het geluid van zijn bekken tegen haar billen ritmisch door de suite galmde. Terwijl hij haar van achteren nam, boog hij zich over haar heen en kuste hij haar zwetende rug, zijn lippen zoekend naar de zachte huid langs haar ruggengraat.

Hij reikte onder haar door en greep haar zware tieten vast. Hij gebruikte ze letterlijk als neukteugels; bij elke stoot trok hij haar borsten naar achteren, waardoor haar rug hol trok en hij nog dieper in haar kon doordringen. Margot was volledig overgeleverd aan zijn geweld.

Na een tijdje duwde hij haar met zijn volle gewicht plat op het bed. Hij spreidde haar benen nog wijder en gleed nu tussen haar billen naar binnen, waarbij hij haar stevig tegen het matras drukte. Hij lag met zijn hele lichaam bovenop haar, zijn borstkas tegen haar rug, terwijl hij onvermoeibaar bleef rammen.

Margot bereikte haar kookpunt. Ze begon wild onder hem te kronkelen, haar kreten gesmoord in de kussens. Ze kwam heftig en schokkend klaar, maar omdat John haar met zijn volle gewicht klem hield, kon ze geen kant op. Hij maakte misbruik van haar weerloosheid; terwijl de eerste golven van haar orgasme door haar heen trokken, verminderde hij zijn tempo niet. Hij bleef rustig en methodisch doorneuken, waarbij hij de intensiteit van haar ontlading wist te rekken.

Het was een meesterlijke marteling. Elke keer als ze dacht dat de ontspanning zou komen, dreef hij haar met een gerichte stoot weer terug naar de rand van de waanzin. Hij hield haar wel tien minuten lang in die staat van opperste extase vast, haar lichaam een trillend instrument onder het zijne, totdat ze alleen nog maar hese, onverstaanbare geluiden kon uitbrengen. Het was het toppunt van genot, verpakt in een totale fysieke overgave.

De kamer was vervuld van een diepe, bijna tastbare stilte, alleen onderbroken door hun zware, onregelmatige ademhaling. Margot lag als een gevallen standbeeld op haar buik, haar ledematen zwaar en machteloos, haar rug nog glanzend van het zweet. Ze was totaal loss geneukt; de intense marteling van haar eindeloos gerekte orgasme had haar elke kracht ontnomen. Ze kon amper nog een vinger verroeren.

John reikte naar het nachtkastje en pakte de fles champagne die daar in de koeler stond. Met een vaste hand schonk hij drie glazen in. Hij hielp Margot overeind, die als een lappenpop tegen de kussens aan leunde, en gaf Camille haar glas. De koude vloeistof was een welkome schok voor hun verhitte lichamen.

"Op Parijs," fluisterde Camille hees, terwijl ze haar glas tegen dat van John tikte.

Terwijl ze daar zo met z'n drieën in het grote bed zaten, de lakens een ravage van zijde en lust, hielden de vrouwen geen moment op hem aan te raken. Het was alsof ze niet verzadigd konden raken van zijn nabijheid. Camille leunde tegen zijn schouder en begon hem weer langzaam te kussen. Het waren geen vluchtige kusjes, maar diepe, gepassioneerde tongzoenen waarbij hun tongen traag om elkaar heen draaiden, de smaak van champagne en eerdere passie mengend.

Tegelijkertijd waren de handen van Margot, die langzaam weer wat tot leven kwam, alweer op ontdekkingstocht. Terwijl ze lui tegen hem aan lag, gleden haar vingers over zijn buik naar beneden. Ze begon hem zachtjes af te trekken, haar bewegingen loom en sensueel, alsof ze elke millimeter van zijn huid wilde aanbidden. Met haar andere hand reikte ze onder zijn lul en begon ze zijn ballen te strelen, ze zachtjes in haar palm rollend en met haar vingertoppen de dunne, gevoelige huid masserend.

John sloot zijn ogen en liet zijn hoofd in de kussens zakken. De combinatie van de koude drank, de zachte aanrakingen en de constante stroom van kussen op zijn hals en lippen was een bedwelmende vorm van ontspanning. De "Magneet" werd van alle kanten geëerd; hij was niet langer alleen de minnaar, maar het middelpunt van een cultus van genot.

"Je bent nog lang niet van ons af, John," fluisterde Margot tegen zijn borst, terwijl ze haar greep op zijn lul iets verstevigde en hem aankeek met een blik die beloofde dat de nacht nog vele uren en nieuwe hoogtes in petto had.

Hij was zeker nog niet van ze af, er gebeurden verrassende dingen……

De sfeer van lome nabehandeling werd ruw maar opwindend verstoord door een kort, zakelijk geklop op de zware eikenhouten deur van de suite. Voordat John of de dames konden reageren, draaide de klink om. Een jong kamermeisje, niet ouder dan zestien, stapte met een karretje vol kristal en flessen de kamer binnen. Ze droeg het klassieke zwarte uniform van Le Bristol, met een wit kanten schortje dat haar smalle taille accentueerde en een rokje dat bij elke stap net iets te hoog opbolde boven haar slanke, in zwarte kousen gehulde benen.

Ze bevroor halverwege de kamer. Haar ogen sperden zich wijd open bij de aanblik van het enorme bed: John in het midden, geflankeerd door twee naakte, bezwete vrouwen die nog steeds met zijn lul en ballen aan het spelen waren. De geur van seks en champagne sloeg haar als een warme deken in het gezicht.

Margot en Camille, totaal niet onder de indruk en nog vol van de adrenaline, dekten zich niet af. Integendeel, Margot hield Johns lul demonstratief vast terwijl ze het meisje uitdagend aankeek.

"We hebben extra ijs nodig, schatje," zei Camille met een hese, autoritaire stem, terwijl ze een lok van haar blonde haar achter haar oor streek. "En zoals je ziet, is de heer des huizes nog lang niet uitgeput."

Het kamermeisje, wiens naamplaatje 'Sophie' aangaf, slikte hoorbaar. Haar blik gleed onwillekeurig naar de harde, glanzende lul van John die uit de handen van Margot omhoog stak. Ze was duidelijk overweldigd, maar de shock maakte razendsnel plaats voor een diepe, zichtbare opwinding. Een blos trok over haar wangen en haar ademhaling versnelde, waardoor haar witte boordje ritmisch op en neer ging.

John keek haar aan met diezelfde roofdierachtige blik die hij de hele nacht al had. Hij zag hoe haar knieën lichtjes trilden onder haar rokje. "Kom eens dichterbij, Sophie," zei hij, zijn stem laag en bevelend. "De voorraad moet inderdaad aangevuld worden, maar we hebben meer nodig dan alleen champagne."

Sophie aarzelde een seconde, keek naar de deur achter zich en deed toen de enige logische stap in deze Parijse koortsdroom: ze draaide de sleutel van de suite om en zette de deur op het nachtslot. Met trillende handen liet ze haar karretje staan en liep ze langzaam naar de rand van het bed, haar ogen gefixeerd op de 'Magneet' die haar zojuist tot onderdeel van zijn collectie had gemaakt.

Sophie bleef aan de rand van het bed staan, haar vingers krampachtig in de witte stof van haar schortje geklemd. De kamer was gehuld in een waas van zware lust, en de blikken van de drie naakte mensen op het bed brandden gaten in haar uniform. John leunde achterover in de kussens, zijn lul nog steeds fier omhoog wijzend tussen de handen van Margot.

"Nou Sophie," begon John met een stem die donker was van verleiding, "wat zou jij nu het liefste doen hier in deze kamer? Geen regels, geen hotelprotocol. Vertel ons je grootste fantasie."

Sophie slikte en haar ogen dwaalden weer naar de rauwe, glanzende lul van John. Ze leek even te wankelen, maar toen begon ze te praten, haar stem eerst zacht en trillend, maar gaandeweg steeds zekerder en vol passie.

"Ik zie jullie hier elke dag," fluisterde ze, terwijl ze haar blik niet van Johns kruis afwendde. "Ik zie de gasten, de luxe, de macht. Mijn grootste fantasie... is om die macht volledig te verliezen. Ik wil dat u me dwingt om mijn uniform uit te trekken, knoopje voor knoopje, terwijl u toekijkt met die meedogenloze blik. Ik wil dat u me op mijn knieën dwingt op het tapijt naast het bed, alsof ik slechts een object ben dat er is om uw lust te dienen."

Ze ademde zwaar, haar borstkas ging snel op en neer onder het strakke zwarte katoen. "Ik droom ervan dat u mijn hoofd vastpakt en me dwingt om die enorme lul van u volledig in mijn keel te nemen, dieper dan ik aankan, totdat de tranen in mijn ogen staan van de overweldiging.

En terwijl ik dat doe, wil ik dat deze twee prachtige vrouwen me van achteren betasten, mijn rokje omhoog tillen en hun vingers in mij steken terwijl ik u behaag. Ik wil voelen hoe het is om de controle volledig kwijt te zijn, om alleen nog maar een instrument te zijn voor uw genot, hier in het midden van deze suite."

Haar beschrijving was zo grafisch en vol rauwe eerlijkheid dat de spanning in de kamer naar een nieuw kookpunt steeg. Camille en Margot keken elkaar aan met een glimlach; de prooi had zichzelf zojuist vrijwillig aangemeld voor de slacht.

"En daarna," vervolgde Sophie, nu bijna in een trance, "wil ik dat u me op de rand van de tafel gooit, tussen het kristal en de champagne, en me daar hard en genadeloos neukt terwijl ik mijn kamermeisjesuniform nog half aan heb. Ik wil de vernedering en de extase voelen van een meisje dat haar grenzen overschrijdt met de 'Magneet' van Parijs."

John glimlachte, een gevaarlijk en triomfantelijk gebaar. "Nou Sophie," zei hij terwijl hij rechtop ging zitten en zijn hand naar haar uitstak, "ik denk dat het tijd is om die knoopjes van dat schortje eens los te maken. Parijs wacht op niemand."

John wenkte haar met een kort, dwingend gebaar. Sophie liep met knikkende knieën naar het voeteneind van het bed. De stilte in de suite was nu zo geladen dat het zachte ritselen van haar schortje klonk als een donderslag. Margot en Camille leunden op hun ellebogen, als twee naakte toeschouwers in een amfiteater van de lust, genietend van de trillingen die door het lichaam van het jonge meisje trokken.

"Begin maar, Sophie," beval John. "Langzaam. Ik wil elk detail zien."

Met trillende vingers bracht Sophie haar handen naar de strik van haar witte kanten schortje. Ze maakte de knoop op haar rug los en liet het kanten lapje naar de grond vallen. Daarna volgde de zwarte knoopjes van haar strakke uniformjasje. Bij elk knoopje dat opensprong, kwam er meer van haar roomwitte huid tevoorschijn. Ze droeg geen beha onder haar werkkleding; zodra de stof opende, ontsnapten haar kleine, stevige borstjes uit hun zwarte gevangenis. De tepels waren donkerroze en stonden fier rechtop door de adrenaline en de koude lucht van de suite.

John hield zijn ogen strak op haar gericht terwijl ze het jasje van haar schouders liet glijden. De contrasten waren waanzinnig: het zwarte, formele uniform dat nu openhing en haar kwetsbare, naakte bovenlichaam onthulde. Camille schoof naar het randje van het bed en begon met haar nagels over de binnenkant van Sophies dij te krabben, vlak boven de rand van haar zwarte kousen.

"De rok, Sophie," zei Margot hees. "Laat ons zien wat er onder die hoteldiscipline schuilgaat."

Sophie ritselde de strakke rok omlaag. Ze stapte eruit en stond daar nu alleen nog in een flinterdun wit kanten broekje en haar zwarte hotelkousen die met jarretels aan een simpel zwart gordeltje vastzaten. Het was een beeld van pure, onschuldige verleiding die zojuist was gecorrumpeerd door de sfeer in de kamer.

Ze boog zich voorover om haar pumps uit te schoppen, waarbij haar volle, jonge borsten naar voren vielen en bijna de lakens raakten. John zag de glans van zweet op haar bovenlip en de manier waarop haar blik smeekte om de volgende stap. Ze was niet langer het kamermeisje van Le Bristol; ze was de nieuwste aanwinst van de nacht, klaar om elke grens die ze kende te overschrijden.

"Op je knieën," zei John, terwijl hij zijn lul, die weer glom van het eerdere vocht, naar voren duwde. "Je vertelde ons net zo mooi wat je daarmee wilde doen. Laat het ons nu zien."

Sophie zonk langzaam door haar knieën op het dikke, zachte tapijt van de suite. De overgang van het keurige kamermeisje naar deze knielende figuur van pure overgave was voor John het ultieme bewijs van zijn kracht. Ze keek één keer omhoog, haar ogen vochtig en vol ontzag voor de omvang van zijn stijve lul die vlak voor haar gezicht trilde.

Toen sloot ze haar ogen en opende ze haar mond. Eerst liet ze alleen het puntje van haar tong langs de eikel glijden, waarbij ze de laatste druppels van de eerdere vrijpartij met Margot en Camille proefde. Maar de honger in haar was te groot voor voorzichtigheid. Ze greep met haar kleine handen de basis van zijn lul vast en gleed met haar mond volledig over de kop heen.

John slaakte een diepe zucht toen hij de strakke, hete hitte van haar mond voelde. Sophie was onervaren in vergelijking met de andere twee, maar wat ze aan techniek miste, maakte ze goed met een rauwe, bezeten passie. Ze begon hem diep te pijpen, waarbij ze haar hele hoofd ritmisch op en neer bewoog. Haar wangen holden zich bij elke beweging en haar lippen sloten zich vacuüm om zijn schacht.

Terwijl ze John aanbad, kwamen Margot en Camille in actie. Ze lieten zich van het bed glijden en namen positie in achter de knielende Sophie. De aanblik was decadent: het kamermeisje dat volledig opging in de lul van John, terwijl de twee naakte vrouwen haar van achteren besprongen. Margot tilde de restanten van Sophies witte kanten broekje opzij en begon met haar vingers haar onschuldige kutje te verkennen, die al druipend nat was. Camille boog zich over Sophie heen en greep haar borsten vast, waarbij ze haar tepels hard tussen haar vingers rolde terwijl de mond van het meisje onvermoeibaar doorwerkte aan de lul van de 'Magneet'.

Sophie liet een verstikt geluid horen diep in haar keel; ze probeerde John nog dieper in te slikken terwijl de dubbele stimulatie van Margot en Camille haar naar de rand van de afgrond dreef. Ze was nu precies waar ze wilde zijn: een instrument voor hun collectieve lust, gevangen tussen de harde lul van John en de dwingende handen van de twee vriendinnen.

Terwijl Sophie haar hele wezen concentreerde op de harde schacht van John, werd de aanval van achteren alleen maar intenser. Camille liet zich volledig op haar knieën zakken achter het meisje. De aanblik was een schilderij van pure decadentie: de glimmende kousen van de drie vrouwen verstrengeld op het tapijt, terwijl de gouden kroonluchter alles in een warme gloed zette.

Camille spreidde de billen van Sophie wijd uit elkaar. Ze aarzelde geen seconde en drukte haar gezicht diep tussen de dijen van het kamermeisje. Met brede, hongerige halen van haar tong begon ze Sophie te likken. Het meisje slaakte een gesmoorde kreet in de lul van John; de schok van de natte, ervaren tong van Camille op haar overgevoelige clitoris was bijna te veel.

Sophie probeerde haar ritme bij John vast te houden, maar haar lichaam begon oncontroleerbaar te trillen. De tong van Camille was meedogenloos. Ze zocht de kleinste plooitjes op, gleed met de punt van haar tong naar binnen en zoog daarna krachtig aan het gezwollen vlees van het meisje. Tegelijkertijd masseerde Margot de borsten van Sophie van voren, haar duimen hard over de tepels draaiend.

"Blijf slikken, Sophie," beval John met een schorre stem, terwijl hij zijn handen in haar haren begroef en haar hoofd dwingend tegen zijn kruis aan drukte.

Sophie was nu het middelpunt van een zinnelijke storm. De diepe, natte stimulatie van Camille aan de achterkant zorgde ervoor dat haar eigen sappen over de lippen van de blonde Parijse stroomden. Ze was volledig overgeleverd aan de tong van de vrouw achter haar en de machtige lul voor haar. Bij elke haal van Camille’s tong voelde Sophie hoe de spanning in haar onderbuik naar een ondraaglijk punt steeg. Ze begon wilder te zuigen, haar wangen strak getrokken, terwijl ze de controle over haar eigen lichaam volledig verloor in deze orgie van macht en lust.

John greep Sophie bij haar schouders en tilde haar met een krachtige beweging van de grond. Hij legde haar op haar rug op de rand van het hoge, statige bed. Haar benen bungelden nog half over de rand, gehuld in die zwarte hotelkousen die zo scherp afstaken tegen de witte lakens. Camille en Margot lieten haar geen seconde met rust; als twee ervaren roofdieren bogen ze zich over haar heen. Camille nam haar linkerborst in haar mond en zoog de tepel hard naar binnen, terwijl Margot haar rechterborst met haar hand omvatte en de tepel tussen haar vingers plette. Tegelijkertijd wisselden ze passionele, diepe kussen uit met het jonge meisje, dat haar hoofd wild heen en weer liet slaan van de overweldiging.

John ging tussen haar gespreide benen staan. Hij keek naar beneden en zag dat zijn voorspelling uitkwam: haar natte sappen stroomden rijkelijk over haar dijen, glinsterend in het gedempte licht van de suite. Het kamermeisje was volledig doorweekt van haar eigen verlangen.

"Kijk me aan, Sophie," beval John, terwijl hij de punt van zijn gloeiende lul tegen haar kletsnatte ingang zette.

Sophie opende haar ogen, die troebel stonden van de lust. "Dit is het..." fluisterde ze hees, terwijl een traan van pure extase over haar wang rolde. "Ik heb hier zo vaak van gedroomd als ik de bedden aan het verschonen was... Ik stelde me voor hoe het zou zijn als een man als u me hier zou nemen, recht voor de ogen van iedereen. Doe het alsjeblieft... maak me kapot."

"Je droom is nu de werkelijkheid van Le Bristol," antwoordde John met een meedogenloze glimlach. Hij voelde hoe de hitte van haar kut zijn eikel begon te omhelzen, nog voordat hij echt aanzette. De geur van haar opwinding mengde zich met het parfum van de andere vrouwen tot een bedwelmende cocktail.

Hij hield haar heupen stevig vast, zijn duimen drukkend in haar zachte vlees. "Je gaat dit weekend nooit meer vergeten, Sophie. Elke keer als je dit bed opmaakt, zul je voelen hoe ik je nu ga vullen."

Hij zette kracht en begon de eerste centimeters van zijn schacht naar binnen te duwen. De nauwheid van het meisje was verbazingwekkend; ze klemde zich onmiddellijk om hem heen als een warme, vochtige bankschroef. Sophie slaakte een lange, trillende zucht die overging in een kreet van pure bevrijding naarmate hij dieper zonk.

De suite van Le Bristol leek even in een absolute stilte te vervallen, ondanks de zware ademhaling van de drie vrouwen. John hield zijn gewicht op zijn armen en keek neer op de jonge Sophie, terwijl hij de punt van zijn lul milliliter voor milliliter verder naar binnen duwde. Het voelde inderdaad alsof hij in een pakje warme boter gleed; de hitte en de smering van haar eigen sappen waren overweldigend, maar de weerstand van haar nauwe weefsel was onmiskenbaar. Het was een strakheid die hij die avond nog niet eerder had gevoeld.

Terwijl hij langzaam dieper zonk en haar bekken zich onwillekeurig omhoog spande, greep Sophie zijn onderarmen vast. Haar nagels boorden zich in zijn huid. Ze keek hem recht in zijn ogen, haar pupillen zo groot dat het blauw van haar ogen bijna verdwenen was.

"John," fluisterde ze, haar stem trillend en breekbaar. "Ik... ik moet u iets vertellen."

John stopte zijn beweging, zijn eikel al diep in haar verborgen. Hij keek haar vragend aan. "Ik heb dit nog nooit gedaan," bracht ze eruit, terwijl een nieuwe golf van vocht langs haar benen stroomde. "Ik ben nog nooit met een man geweest. Dit is de eerste keer. Ik wilde dat het speciaal zou zijn... ik wilde dat het hier zou gebeuren, met u."

De bekentenis sloeg in als een bom. Camille en Margot hielden hun adem in en keken met een mengeling van verbazing en ontzag naar het meisje. Dat dit jonge, onschuldige kamermeisje haar maagdelijkheid bewaarde voor dit moment van pure decadentie, midden in een orgie in de duurste suite van Parijs, gaf de situatie een bijna gewijde lading.

John voelde een vlaag van rauwe trots door zijn lichaam trekken. De 'Magneet' had niet alleen een prooi gevangen, hij had een offer gekregen. Hij keek naar haar onschuldige gezicht, dat nu getekend was door de spanning van de eerste penetratie.

"Je hebt de beste plek en de beste man gekozen voor je eerste keer, Sophie," zei hij met een stem die nu verrassend zacht was, maar nog steeds vol autoriteit. "Ik zal ervoor zorgen dat je nooit meer een andere man wilt."

Met een langzame, krachtige beweging duwde hij door de laatste weerstand heen. Hij voelde het vliesje knappen en zonk in één vloeiende beweging tot aan zijn ballen bij haar naar binnen. Sophie slaakte een scherpe, korte kreet die direct werd opgevangen door de lippen van Camille, die haar passioneel begon te kussen om de pijn te verzachten. Haar lichaam spande zich als een snaar, maar terwijl de eerste scherpe sensatie wegtrok, maakte deze plaats voor een diepe, vullende hitte die ze nooit voor mogelijk had gehouden.

John bleef een moment onbeweeglijk diep in haar liggen, genietend van de ongelooflijke strakheid van haar maagdelijke kutje dat zich in ritmische schokjes om zijn schacht klemde. Hij voelde de hitte van haar binnenste, een koortsachtige warmte die getuigde van haar totale overgave. Sophie lag onder hem, haar ademhaling schokkerig, terwijl de pijn van het knappen van haar maagdenvlies langzaam plaatsmaakte voor een overweldigend gevoel van volheid.

"Ontspan je, Sophie," fluisterde John, terwijl hij haar gezicht tussen zijn handen nam. "Laat het gebeuren."

Hij begon met uiterst voorzichtige, bijna wiegende bewegingen. Hij trok zich slechts een paar centimeter terug om vervolgens weer heel rustig diep in haar te zinken. Hij wilde haar lichaam laten wennen aan de sensatie van een man, aan de macht van zijn lul. Margot en Camille begrepen hun rol in dit ritueel perfect. Als ervaren priesteressen van de lust begeleidden ze het meisje. Margot boog zich over haar heen en begon haar stijve tepels met haar tong te strelen, terwijl Camille haar hand tussen hun lichamen schoof om Sophies clitoris heel zachtjes te masseren.

De combinatie van Johns dwingende vulling en de deskundige aanrakingen van de twee vrouwen zorgde ervoor dat Sophies angst volledig verdween. Haar sappen, nu vermengd met een paar druppels maagdelijk bloed, zorgden voor een natuurlijke smering die elke stoot van John soepeler maakte. Naarmate hij zijn tempo heel geleidelijk opvoerde, begon Sophie haar heupen mee te bewegen. Ze begon te kreunen, niet meer van pijn, maar van een groeiende, onbekende honger.

"O god, John... het is zo... ik wist niet dat het zo zou voelen," hijgde ze, haar benen hoog in de lucht gooiend zodat hij nog dieper kon doordringen.

John voelde hoe de spanning in haar lichaam zich opbouwde tot een breekpunt. Hij wist dat haar eerste orgasme ooit aanstaande was. Hij versnelde zijn ritme, zijn stoten werden krachtiger en dieper, waarbij hij haar baarmoedermond bij elke beweging raakte. Camille en Margot hielden haar vast, haar ledematen strelend, terwijl ze haar aanmoedigden met hese fluisteringen.

Toen knapte er iets in Sophie. Haar hele lichaam verstrakte, haar tenen krulden zich in de zwarte kousen en met een rauwe, ongecontroleerde gil die door de hele suite galmde, bereikte ze haar eerste climax. De samentrekkingen van haar kutje waren zo intens dat John bijna zelf de controle verloor. Ze bleef maar schokken, minutenlang, terwijl haar eerste ervaring met seksualiteit explodeerde in een overweldigende symfonie van genot. De "Magneet" had zijn meesterstuk geleverd: hij had een onschuldige ziel veranderd in een wezen van pure passie.

De eerste stralen van de vroege Parijse ochtendzon sijpelden door de zware, zijden gordijnen van suite 703. Het stof danste in het goudkleurige licht dat over de ravage in de kamer scheen: lege champagneflessen, het witte kanten schortje van Sophie dat eenzaam op het tapijt lag, en de verspreide kledingstukken van Camille en Margot.

In het enorme bed van Le Bristol lag John als een triomfator in het midden. Hij was half ontwaakt, zijn lichaam voelde zwaar en voldaan aan. Aan zijn linkerzijde sliep Camille, haar blonde haar als een gouden waaier over zijn schouder verspreid. Aan zijn rechterkant lag Margot, haar gezicht vredig en haar hand nog steeds bezitterig op zijn borstkas.

En daar, opgekruld aan het voeteneind als een tevreden jong dier, lag Sophie. Haar zwarte hotelkousen zaten nog steeds vast aan haar jarretels, maar de rest van haar uniform was nergens meer te bekennen. Ze sliep diep, een lichte glimlach om haar lippen, getekend door de nacht waarin ze haar onschuld had verruild voor een herinnering die haar leven voorgoed had veranderd.

John keek naar het plafond en luisterde naar de ontwakende stad buiten. Het verre getoeter van taxi's en het gerinkel van koffiekopjes op de terrassen beneden vormden de soundtrack van zijn overwinning. Hij had Parijs niet alleen bezocht; hij had de stad veroverd, geproefd en tot in haar diepste vezels gevoeld.

Hij pakte zijn telefoon van het nachtkastje. De groepsapp met zijn vrienden in Amsterdam stond vol met jaloerse vragen en speculaties. Hij typte slechts één kort berichtje, terwijl hij naar de drie prachtige vrouwen om hem heen keek:

"Parijs stelt nooit teleur. De Magneet heeft zijn werk gedaan. Tot over een paar dagen, als ik weer kan lopen."

Hij legde de telefoon weg en sloot zijn ogen weer, genietend van de warmte van de drie lichamen tegen het zijne. De ochtendzon van Parijs was nog nooit zo zacht geweest.

De overgang van de broeierige slaapkamer naar de kraakheldere badkamer van de suite zorgde voor een nieuwe golf van energie. Onder de brede regendouche mengde het warme water zich met de laatste sporen van de nacht. Terwijl de stoom de marmeren ruimte vulde, konden de dames het niet laten om John nog eenmaal gezamenlijk te claimen; tussen het inzepen door werden de wanden van de douchecabine het decor van een glibberig en lacherig afscheid van de nachtelijke passie. Sophie, die nu met een herwonnen zelfverzekerdheid tussen de twee ervaren Parisiennes bewoog, leek in die paar uur jaren ouder en wijzer geworden.

Eenmaal aangekleed zag het gezelschap er weer uit om door een ringetje te halen. Camille en Margot straalden in hun frisse zomerjurken, terwijl John zijn pak met een nonchalante elegantie droeg die suggereerde dat hij tien uur had geslapen in plaats van drie. Sophie droeg niet langer haar uniform; Margot had haar een reserve-outfit geleend, een chic zijden ensemble dat haar transformatie van kamermeisje naar muze van de suite voltooide.

Ze daalden af naar L'Épicure, het kroonjuweel van Le Bristol. De tuinzaal baadde in het felle ochtendlicht en de geur van versgebakken brioche en kostbare koffie kwam hen tegemoet. De gerand, een man die de etiquette tot in zijn haarvaten beheerste, snelde op hen toe om hen naar de beste tafel aan het raam te leiden. Toen zijn blik echter op de vierde persoon in het gezelschap viel, stokte zijn pas een fractie van een seconde. Hij herkende Sophie onmiddellijk; hij kende elk personeelslid van het hotel. Zijn wenkbrauwen schoten omhoog en een moment van ijzige stilte dreigde te ontstaan terwijl hij de situatie taxeerde.

John verbrak de spanning met een korte, veelzeggende blik en een gulle fooi die hij onopvallend in de hand van de ober drukte. "Mademoiselle Sophie is vandaag onze gast," zei hij met een stem die geen ruimte liet voor discussie. De ober herpakte zich bewonderenswaardig snel, boog diep en schoof de stoel voor Sophie aan alsof ze een gravin was.

Het ontbijt dat volgde was een gastronomisch spektakel dat alle zintuigen prikkelde. Terwijl de zilveren schalen met gerookte zalm, truffeleieren en flinterdunne patisserie op tafel verschenen, werd er nauwelijks gesproken over de nacht.

In plaats daarvan genoten ze van de serene luxe van de ochtend. Sophie zat met grote ogen aan de rijkelijk gedekte tafel, terwijl ze onder het smetteloze witte tafellaken de hand van John zocht en vond. Ze proefde van de kaviaar en de verse vruchten, terwijl de ober met een stalen gezicht champagne bleef bijschenken. De verstandhouding aan tafel was die van een geheim genootschap; ze waren de enige vier mensen in het restaurant die wisten dat de hiërarchie van het hotel vannacht volledig was omgekeerd.

Terwijl de laatste kruimels van de verfijnde patisserie werden opgeruimd, dwaalden mijn ogen door de zonovergoten zaal van L'Épicure. Aan een tafeltje iets verderop, gezeten in de schaduw van een grote palm, zat een vrouw die onmiddellijk de aandacht trok. Ze was wat ouder, maar bezat een tijdloze, aristocratische elegantie die alleen met de jaren komt. Haar ogen waren verborgen achter een donkere zonnebril, maar ik voelde haar blik op me rusten.

Toen onze ogen elkaar vonden, maakte ze een traag en doelbewust gebaar. Met haar wijsvinger liet ze haar zonnebril een klein stukje zakken, net genoeg om me over de rand heen indringend te bekijken. Haar ogen waren scherp, intelligent en leken in één seconde mijn hele nachtelijke avontuur van mijn gezicht af te lezen.

Er verscheen een flinterdunne glimlach op haar lippen—geen oordeel, maar de erkenning van een kenner. Met een nauwelijks waarneembaar, goedkeurend knikje schoof ze haar bril weer op haar neus en wijdde ze zich weer aan haar espresso. De boodschap was duidelijk: de "Magneet" was opgemerkt door de hoogste kringen van Parijs.

Buiten op de binnenplaats, bij de glanzende gevel van het hotel, was het tijd voor het onvermijdelijke afscheid. Camille en Margot gaven me allebei een kus die veel meer beloofde voor de toekomst, hun ogen glanzend van de herinneringen aan de suite. Sophie, nog steeds in haar geleende zijde, keek me aan met een blik die het midden hield tussen aanbidding en een nieuw gevonden trots. Ze was niet langer het meisje dat de bedden opmaakte; ze was de vrouw die ze in die bedden was geworden.

Nadat de taxi met de dames uit het zicht was verdwenen, bleef ik even alleen achter in de ochtendkoelte van de Rue du Faubourg Saint-Honoré. De adrenaline van de nacht maakte plaats voor een prettige, lome nieuwsgierigheid. Ik besloot dat het tijd was om de besloten luxe van de suites even te verruilen voor de ziel van de stad zelf….

Was getekend: John Adams

Trefwoord(en): Amsterdam, Badkamer, Beffen, Collega, Douche, Hotel, Jong En Oud, Klaarkomen, Maagd, Minnaar, Model, Naakt, Neuken, Ondeugend, Ontmaagd, Oraal, Orgasme, Parijs, Park, Passie, Pik, Restaurant, Slaapkamer, Sperma, Vakantie, Verlangen, Verleiden, Vingeren, Voorspel, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!