Liselotte

Het is een rustige vrijdagavond in september. Buiten is het al donker, de straatlantaarns gooien oranje vlekken op de stoep. Binnen in huis brandt alleen het zachte licht van de staande lamp en de blauwe gloed van de televisie. Liselotte ligt languit op de bank, benen over de leuning gedrapeerd, een kussen onder haar hoofd. Ze draagt nog haar oversized grijze hoodie en een joggingbroek, comfortabel, maar ineens voelt het als te veel stof.

Haar ouders zijn naar een concert in de stad, ze komen pas laat thuis. Het huis is van haar. Ze zucht tevreden en komt overeind. Zonder veel nadenken trekt ze de hoodie over haar hoofd, schudt haar haren los. Dan de broek omlaag en als laatste haar ondergoed. Ze staat op, bloot in de woonkamer, en voelt meteen die vertrouwde golf: een mengeling van lichte spanning en diepe opluchting. Haar huid tintelt in de koele lucht, maar het is geen onaangename kou. Het is… wakker worden.

Ze loopt naar de keuken, voetstappen zacht op de laminaatvloer. Haalt een glas water, vult het bij de kraan, drinkt het staand leeg terwijl ze naar buiten kijkt. Niemand kan haar zien door de hoge heg. Ze glimlacht klein. Dit is al weken haar ritueel als ze alleen thuis is: naakt door het huis dwalen, alledaagse dingen doen alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Theezetten, de vaat doen, de trap op en af lopen. Gewoon bestaan in haar eigen vel, zonder lagen ertussen.

Terug op de bank ploft ze neer, benen opgetrokken. Ze zet de televisie harder. Lang Leve de Liefde is bezig met een aflevering waarin een stel ruzie heeft over te weinig intimiteit. Ze lacht zachtjes. Ironisch. Ze pakt de afstandsbediening, zapt even, maar laat het toch aanstaan. Het geluid vult de kamer, vult de stilte.

Haar gedachten dwalen weer af naar het zwembad. Niet alleen naar wat er gebeurde, maar vooral naar het naakt-zijn zelf. Hoe het water haar overal raakte. Hoe vrij ze zich voelde tussen al die andere blote lichamen. Ze zucht. Jammer dat het maar één keer per jaar is.

Ze pakt haar telefoon van de salontafel. Opent de browser. Typt “naturisten Nederland” in, dan “naaktstrand dichtbij”. Een paar minuten scrollen later vindt ze het: een klein, rustig naaktstrand aan een recreatieplas, nog geen halfuur fietsen hiervandaan. Recensies zeggen: “rustig in het laagseizoen”, “mooie duinen”, “geen pottenkijkers”. Ze checkt de weersverwachting voor morgen: 19 à 20 graden, zonnig, lichte wind. Niet heet, maar warm genoeg om in de zon te liggen, een handdoek om je heen, en dan… gewoon bloot. Haar hart slaat een tikje sneller. Ze bookmarkt de pagina.

Haar maag knort luid. Ze lacht om zichzelf. Naakt op de bank, dromend over morgen, en intussen honger als een paard. Ze opent de bezorgapp. Pizza. Simpel. Quattro formaggi, extra rucola. Ze bestelt, betaalt, leunt achterover.

Terwijl ze wacht, strekt ze zich uit. Armen boven haar hoofd, rug hol, borsten licht deinend in de beweging. Ze voelt haar eigen lichaam: de zachte curve van haar buik, de lichte kippenvel op haar dijen, hoe haar tepels reageren op de tocht van de verwarming die aanslaat. Ze legt een hand op haar borst, duim over haar tepel, niet seksueel, gewoon… voelen.

De deurbel gaat. Ze schrikt even, shit, de pizza. Ze grist de fleecedeken van de bank, wikkelt hem om zich heen en loopt naar de gang.

Terwijl ze naar de gang loopt, fluistert een stemmetje in haar hoofd: Wat als ik de deken laat vallen? Precies op het moment dat ik betaal. Dan ziet hij alles. Mijn borsten, mijn buik, mijn… alles. Ik ben benieuwd hoe hij kijkt. Schrikt hij? Bloost hij? Of kijkt hij juist… langer?

Ze glimlacht in zichzelf, een klein, ondeugend glimlachje. Haar tepels zijn al hard van de spanning en de koele tocht in de gang. Ze haalt diep adem, maakt de knoop nog een fractie losser, en doet de deur open.

Daar staat hij: een jongen, misschien twintig, een jaar of twee ouder dan zij. Donker haar onder een petje van het bezorgbedrijf, vriendelijke ogen die ineens groot worden als hij haar ziet. Een meisje in alleen een dunne, half vallende deken. Geen make-up, haar haren los en nog een beetje warrig van de bank. Ze ziet hoe zijn blik een seconde blijft hangen op haar decolleté, waar de deken net niet helemaal sluit.

“Hoi,” zegt ze luchtig, alsof dit de normaalste zaak van de wereld is. “Hoeveel krijg je van me?”

Hij slikt zichtbaar. “Eh… twaalf vijftig.”

Ze knikt, draait zich langzaam om en bukt naar het tasje dat ze op de grond heeft staan. Precies op dat moment glijdt de deken van haar schouder, glijdt verder omlaag over haar rug, en valt in een zachte hoop op de mat. Ze staat daar, volledig naakt, rug naar hem toe, billen licht gespannen, benen iets uit elkaar voor balans terwijl ze in haar portemonnee rommelt.

Ze voelt zijn ogen op haar. Brandend. Ze hoort hem niet ademen.

Langzaam komt ze overeind, briefje van tien en vijf in haar hand. Ze draait zich om, loopt sensueel terug naar de drempel, haar heupen wiegend, borsten deinend bij elke stap, tepels strak en roze in het ganglicht. Ze kijkt hem recht in de ogen, niet uitdagend, maar kalm, zelfverzekerd. Alsof ze zegt: Kijk maar. Dit ben ik.

Hij is sprakeloos. Mond een klein beetje open, wangen rood, ogen die niet weten waar ze moeten blijven. Hij pakt het geld aan met trillende vingers, raakt per ongeluk haar hand.

“Hou het wisselgeld maar,” zegt ze zacht, met een knipoog. Ze buigt zich iets voorover om de pizzadoos aan te pakken, geeft hem nog één laatste blik en doet dan de deur dicht.

Ze leunt even met haar rug tegen de deur, hart bonkend en een brede grijns op haar gezicht. Haar huid tintelt overal. Ze voelt zich sexy en levend.

Met de doos in haar armen loopt ze terug naar de woonkamer. Ze zet hem op de salontafel, ploft weer op de bank en slaat haar benen over elkaar. Ze neemt een hap, kaas druipt over haar kin. Ze lacht hardop, alleen in de kamer. Dat was… heerlijk. Echt heerlijk. Om zo de deur open te doen, om gezien te worden, om te zien hoe hij naar haar keek. Geen oordeel. Alleen maar pure, ongefilterde verbazing en verlangen.

Haar blik valt op het grote raam aan de voorkant. De gordijnen zijn dicht. Ze staat op, loopt ernaartoe, trekt ze in één beweging open. De straat is donker, ze kijkt naar het huis tegenover waar Bert woont, de buurman van zestig. Zijn ramen zijn donker aan de voorkant, maar ze weet dat hij vaak in de erker zit met een boek of de krant.

Ze gaat even voor het raam staan, armen los langs haar lichaam, silhouet afgetekend tegen het warme licht van de woonkamerlamp. “Dan heeft Bert ook wat te zien,” mompelt ze grinnikend. Maar zijn ramen blijven donker. Jammer. Of misschien kijkt hij wel. Wie weet.

Ze eet de pizza verder op, zittend op de grond, rug tegen de bank, benen wijd. Ze likt haar vingers af, veegt haar mond af met de rug van haar hand. Als de doos leeg is, ruimt ze op, sluit de gordijnen weer, doet de lichten uit en loopt naakt de trap op.

In bed trekt ze alleen het laken over zich heen. Haar lichaam gloeit nog na. Morgen fietst ze naar dat naaktstrand. 20 graden, zon, wind. Ze ziet het al voor zich: zand onder haar billen, zon op haar borsten, golven die haar tenen kietelen. Misschien kijkt er iemand. Misschien niet. Het maakt niet uit.

Ze valt in slaap met een glimlach, hand rustend op haar buik, dromend van open lucht en blote huid.

Liselotte wordt wakker vol energie, alsof haar lichaam al weet wat de dag gaat brengen voordat haar hoofd het helemaal doorheeft. Het is nog vroeg, het licht valt schuin door de gordijnen en schildert strepen over haar blote buik. Ze rekt zich uit, armen boven haar hoofd, borsten deinend in de beweging, en voelt hoe haar tepels even hard trekken in de koele ochtendlucht. Ze glimlacht. Vandaag geen dekens, geen kleding, geen excuses.

Ze springt uit bed, loopt naar beneden en begint in de keuken om zich klaar te maken. Een grote bidon water, twee blikjes cola, een appel, een banaan, een pakje druiven uit de koelkast, een paar crackers met hummus in een bakje. Alles gaat in de oude koelbox van haar moeder, die ze onderin de kast vindt. Ze propt er ook nog een handdoek bij, zonnebrand (factor 30, voor de zekerheid), haar telefoon en een dunne sarong die ze misschien wel of misschien niet gaat gebruiken.

Met een snelle blik in de spiegel in de gang grist ze een linnen tasje, trekt een simpele joggingbroek en hoodie aan over haar blote huid, en loopt naar de schuur. De elektrische bakfiets van haar moeder staat er glimmend bij. Ze zet de koelbox in de bak, hangt het tasje aan het stuur en rijdt de straat op.

De wind is fris, bijtend zelfs, maar de zon schijnt al fel genoeg om haar wangen warm te maken. Ze fietst stevig door, wind in haar gezicht, haren wapperend. Ze geniet van alles: hoe de trappers soepel meegaan door de trapondersteuning, hoe haar hoodie tegen haar huid schuurt bij elke hobbel, hoe de wereld nog stil is op dit uur. Ze kijkt om zich heen, lege fietspaden, een enkele jogger, een hond die achter een stok aan rent en voelt zich vrijer dan ooit. Alsof de hele ochtend van haar is.

Na een halfuurtje bereikt ze de recreatieplas. Het naaktstrand ligt verscholen achter een rij duinen en riet, precies zoals de site beloofde: beschut, rustig, bijna intiem. Ze zet de fiets op slot bij het kleine parkeerplaatsje, trekt de hoodie en broek uit en stopt ze in het tasje. Nu alleen nog de handdoek om haar middel geknoopt en de koelbox in haar hand.

Het strand is leeg. Geen mens te zien. Alleen het ruisen van het water, het zachte klotsen tegen de oever, een paar meeuwen die krijsen boven het meer. Ze kiest een plekje halverwege, met uitzicht over het water en de duinen in haar rug. Ze doet haar grote badhanddoek af en spreidt deze uit, zet de koelbox ernaast en gaat zitten. Naakt. Helemaal. De zon kust haar schouders, haar borsten, haar buik. Ze zucht diep, sluit even haar ogen en laat het tot zich doordringen: dit is echt.

Ze pakt haar telefoon, leunt achterover op haar ellebogen en opent TikTok. Videos scrollen voorbij, dansjes, grappige honden, iemand die uitlegt hoe je perfecte eyeliner trekt, maar haar gedachten zijn er niet echt bij. Ze voelt de wind over haar huid strijken, het zand dat zacht onder haar billen schuift, de lichte tinteling tussen haar benen door de open lucht.

Even later hoort ze voetstappen op het pad. Ze kijkt niet meteen op, maar vanuit haar ooghoek ziet ze hem: een oudere man, kalend, grijs haar aan de slapen, een buikje dat zacht overhelt over zijn broekriem. Hij loopt langzaam, handdoek over zijn schouder, zonnebril al op. Hij komt dichterbij, blijft even staan, kijkt naar haar.

Liselotte tilt haar hoofd op. Volgt met haar ogen zijn lichaam: stevige benen, het zware, slappe geslacht dat zacht heen en weer wiegt bij elke stap, het ronde buikje met een streep grijs haar die naar beneden loopt, en dan zijn gezicht, vriendelijke rimpels, lichte stoppels, ogen die niet opdringerig kijken, maar wel… nieuwsgierig.

“Hoi,” zegt ze vriendelijk, met een kleine glimlach.

“Hoi,” antwoordt hij, stem warm en laag. “Mag ik naast je komen liggen?”

Ze aarzelt geen seconde. “Liever niet. Ik wil graag even alleen zijn.”

Hij zucht zacht, niet boos, eerder teleurgesteld maar begripvol. “Geen probleem. Veel plezier nog.”

Hij loopt door, kiest een plekje een meter of tien verderop, maar nog steeds binnen haar gezichtsveld. Dan gaat hij zitten, zonnebril op, armen achter zich gesteund, gezicht naar de zon. Zijn lichaam ontspant, buik rust op zijn dijen, geslacht hangt zwaar tussen zijn benen. Hij kijkt niet meer naar haar. Of in elk geval niet opvallend.

Liselotte ademt uit. Ze voelt geen spanning, geen ongemak. Alleen maar… rust. Ze pakt haar telefoon weer op, scrolt verder. Een video van iemand die naakt yoga doet op een strand ergens ver weg. Ze lacht zachtjes. Past wel bij vandaag.

De zon klimt hoger. De wind blijft fris, maar haar huid warmt op. Ze leunt achterover, laat haar benen een stukje uit elkaar vallen, voelt de lucht overal. Ze is naakt en precies waar ze wil zijn.

Ze voelt de zon warmer worden op haar huid, een lichte gloed die zich verspreidt over haar huid. Ze zet haar zonnebril op dat donker genoeg is om haar ogen te verbergen. Ze leunt weer achterover op haar ellebogen, telefoon in de hand, TikTok-feed die automatisch doorrolt. Maar haar aandacht is niet bij de video’s.

Vanuit haar ooghoek houdt ze de man in de gaten. Hij heeft zich geïnstalleerd: zonnebril op, boekje open op zijn schoot, benen licht gespreid. Zijn geslacht hangt zwaar en ontspannen tussen zijn dijen, nog slap, maar al imposant in rust. Ze herinnert zich hoe het eruitzag toen hij vlak voor haar stond: dik, zwaar, met die lichte bobbeling van aders. Hoe zou het zijn als het stijf wordt? Hoe zou het eruitzien, recht omhoog, kloppend?

Ze besluit hem te plagen met haar lichaam. Langzaam trekt ze haar knieën op, spreidt haar benen een stukje verder. Niet overdreven, maar genoeg om hem zicht te geven op de zachte, gladde huid van haar binnenbenen met een lichte schaduw ertussen. Ze voelt de frisse wind strijken die met een lichte tinteling haar tepels nog harder maakt.

Even gebeurt er niets. Hij bladert in zijn boekje, kijkt niet op. Maar dan verschuift hij iets, een klein onwillekeurig beweginkje van zijn heupen. Ze tuurt door haar donkere glazen. Lijkt hij al iets voller? Iets langer? Het is moeilijk te zien in dit licht, maar de verandering lijkt er te zijn.

Ze doet alsof ze last heeft van zand. Haar hand glijdt traag over haar dij, veegt denkbeeldige korrels weg, en in diezelfde beweging spreidt ze haar benen nog wat wijder. Haar vingers strijken bewust per ongeluk langs haar intieme deel, die haar een zachte zucht ontlokt. Ze kijkt opzij. De man gaat anders liggen: op zijn zij nu, boekje nog in de hand, maar zijn lichaam gedraaid zodat hij haar beter kan zien zonder dat het te opvallend is.

Nu ziet ze het duidelijk. Zijn geslacht groeit. Niet helemaal stijf nog, maar het tilt zich langzaam op en zwelt dikker. Half opgericht, zwaar hangend maar met een duidelijke intentie.

Ze glimlacht in zichzelf. Tijd voor de volgende stap. Ze draait zich om, gaat op haar knieën zitten en buigt zich voorover naar de koelbox. Bewust duwt ze haar billen iets omhoog, rug hol, benen gespreid genoeg om hem alles te laten zien. Ze kijkt even achterom over haar schouder, recht in zijn richting, en glimlacht vriendelijk. Een onschuldige, bijna lieve glimlach.

Hij kijkt nu bewust. Door zijn zonnebril en ze voelt zijn blik branden. Zijn boekje zakt langzaam omlaag op zijn schoot, bedekt niets meer.

Ze pakt de banaan, draait zich half terug, gaat weer op haar hurken zitten met haar gezicht naar hem toe. Ze pelt hem langzaam, laat het schilletje in lange repen vallen. Dan brengt ze hem naar haar lippen. Ze likt eerst zachtjes over de top, tong plat en traag, ogen op hem gericht. Dan glijdt ze hem dieper haar mond in, niet te ver, maar genoeg om haar wangen licht in te trekken. Ze houdt hem daar even, zuigt zacht, laat hem weer bijna helemaal naar buiten glijden, tong spelend over de lengte. Dan neemt ze een hap, kauwt langzaam, slikt, en likt haar lippen af.

Nu is hij echt half stijf. Dik, opgericht, de eikel glanzend in de zon. Ze ziet hoe hij pulseert, hoe de aders zich beginnen af te tekenen.

Ze gaat weer liggen, op haar rug, benen licht gebogen en gespreid. Haar hand glijdt sensueel over haar lichaam: over haar borsten, knijpt zacht in een tepel, dan omlaag over haar buik, cirkels om haar navel, lager. Ze blijft hem aankijken en voelt dat hij kijkt.

Haar vingers bereiken haar binnenbenen. Ze spreidt haar lippen met twee vingers, laat hem zien hoe nat ze is, hoe roze en gezwollen. Ze wrijft traag, kleine cirkels, haar ademhaling wordt dieper.

De man legt zijn boekje weg. Zonder schaamte pakt hij zijn geslacht vast, vol in zijn hand, stevig. Hij begint langzaam op en neer te bewegen. Zijn buik rijst en daalt sneller, zijn adem zichtbaar in de lichte damp die uit zijn mond komt.

Liselotte voelt de opwinding in golven door zich heen trekken. Ze is nat, open, gevoelig. Ze duwt een vinger naar binnen, dan twee, pompt langzaam terwijl haar duim haar gevoeligste deel blijft masseren. Ze kijkt naar hoe zijn hand sneller gaat, hoe zijn eikel nu glanzend is en hoe zijn ballen strakker trekken.

Ze kreunt zacht, amper hoorbaar boven het ruisen van het water uit. Maar hij hoort het. Zijn hand versnelt. Zij ook.

Het strand is nog steeds leeg. Alleen zij twee, op afstand, maar verbonden door blikken en bewegingen.

Ze voelt het opbouwen, die warme druk laag in haar buik. Ze spreidt haar benen nog wijder, duwt haar heupen iets omhoog, laat hem alles zien terwijl ze zichzelf vingert.

De man staat op, langzaam, zonder haast. Liselotte voelt de beweging meer dan dat ze hem ziet als een schaduw die over haar handdoek valt. Ze schrikt even, knijpt haar benen instinctief bij elkaar, hand nog tussen haar dijen, vingers nat en trillend. Haar hart slaat een slag over.

Hij blijft voor haar staan, zonnebril nog op, boekje ergens achtergelaten in het zand. Zijn geslacht houdt hij losjes in zijn hand. Nu volledig stijf, dik en zwaar, de eikel glanzend in de zon, aders duidelijk afgetekend. Hij kijkt op haar neer, niet dreigend, maar met een soort stille bewondering.

“Je bent prachtig,” zegt hij zacht, stem laag en schor. “Alsjeblieft… ga door. Ik wil het alleen maar goed zien.”

Ze ademt diep in. Kijkt omhoog, langs zijn buikje, langs zijn borst, naar zijn gezicht. Dan ontspant ze langzaam haar benen. Spreidt ze weer. Eerst voorzichtig, dan verder. Ze laat hem alles zien: haar glinsterende schaamlippen, haar clitoris die nog pulseert van haar eigen aanraking, de lichte roze opening die zich licht opent en sluit bij elke ademteug.

Hij zucht diep, begint zichzelf weer te strelen met langzame, stevige halen. Ze kijkt gefascineerd. Het is groot. Groter dan ze zich had voorgesteld toen hij nog slap was. Dik, recht, licht naar boven gebogen, de huid strak gespannen.

Ze spreidt haar benen zo wijd mogelijk, knieën bijna plat op de handdoek. Met twee vingers pakt ze haar lippen vast en trekt ze zover mogelijk uit elkaar. Ze voelt de koele lucht direct op haar meest gevoelige plekjes, voelt hoe ze openligt, bloot, kwetsbaar en tegelijk machtig. Ze kijkt hem aan.

Hij komt dichterbij, knielt voor haar neer. Zijn hand blijft bewegen, maar trager nu. “Mag ik je likken?” vraagt hij hees.

Ze knikt. Een klein, bijna onmerkbaar knikje.

Hij laat zich voorovervallen, handen aan weerszijden van haar heupen in het zand. Zijn tong raakt haar meteen. Eerst over haar hele lengte, dan gerichter op haar clitoris. Ze hapt naar adem en haar rug kromt licht. “Oooh jaa… daar. Ga door.”

Hij luistert. Zijn tong cirkelt, zuigt zacht, duwt dan naar binnen. Twee vingers glijden erbij, vullen haar, krommen zich precies goed. Ze is nog zo gevoelig van eerder dat ze niet veel nodig heeft. De druk bouwt razendsnel op. Haar handen grijpen in het zand, heupen duwen omhoog tegen zijn mond. “Jaaa… ooo… ik kom…”

Het breekt. Een golf die door haar hele lichaam trekt, haar bekken laat schokken, haar keel laat openspringen in een rauwe, ongegeneerde kreun. Ze knijpt haar ogen dicht, voelt alles pulseren, voelt hoe ze nat over zijn vingers en kin druipt.

Hij trekt zich iets terug, likt haar nog één keer zacht schoon, dan komt hij overeind. Pakt zijn lul vast en houdt hem op een paar centimeter afstand van haar ingang. De eikel raakt haar lippen net niet, maar ze voelt de hitte, het kloppen.

Ze kijkt hem aan. Even is het stil. Alleen het ruisen van het water, hun zware ademhaling, het verre krijsen van een meeuw.

De spanning is bijna tastbaar. Ze voelt het in haar buik, in haar borst, tussen haar benen. Ze beweegt als eerste en duwt haar heupen omlaag, laat haar opening zijn eikel raken. Ze begint plagend met haar heupen te draaien, kleine cirkels, laat hem net naar binnen glijden en dan weer terugtrekken. Ze kijkt hem recht in de ogen, ze ziet hoe zijn kaak aanspant, hoe zijn adem stokt.

Dan drukt hij zich naar binnen. Langzaam, maar vastberaden. Ze voelt hem rekken, vullen, dieper gaan dan ze had verwacht. Ze kreunt luid, half pijn, half puur genot. “Aaaah… veel… zo veel…”

Hij blijft even stil, diep in haar, laat haar wennen. Dan begint hij te stoten – zacht eerst, ritmisch, zijn buik tegen haar buik, zijn handen nu op haar heupen.

Dit voelt goed. Beter dan goed. “Jaaa! Oooo!! Dieper! Sneller!”

Hij luistert. Zijn stoten worden harder, dieper, sneller. Ze slaat haar benen om zijn middel, enkels gekruist op zijn rug, trekt hem dichterbij. Haar nagels graven in zijn schouders. Ze kreunt het uit, ongegeneerd, hardop. “Ga door!! Ooooh jaaa!”

Het strand verdwijnt. Alleen nog dit: zijn lichaam op het hare, in het hare, het kloppen van zijn lul diep in haar, haar eigen opwinding die weer opbouwt, sneller nu, heviger. Ze knijpt hem ritmisch, voelt hoe hij opzwellt, hoe zijn stoten onregelmatiger worden.

Ze komt opnieuw, dit keer harder, haar hele lichaam schokkend, schreeuwen. Hij volgt bijna meteen met een diepe grom, zijn heupen die tegen de hare slaan, warm zaad dat in golven in haar spuit, haar vult, overloopt.

Ze blijven even zo liggen, hij zwaar op haar, zij met benen nog om hem heen, ademhaling synchroon. Dan trekt hij zich langzaam terug, glijdt uit haar, een straaltje zaad druipt over haar dij.

Hij kijkt haar aan, glimlacht klein, bijna verlegen. “Dank je,” mompelt hij.

Ze lacht zacht, uitgeput, tevreden. “Graag gedaan.”

Hij staat op en loopt terug naar zijn plekje. Zij blijft liggen, benen licht gespreid, zon op haar natte huid, zaad dat langzaam uit haar glijdt. Ze voelt zich rauw, vol, leeg en tegelijk compleet.

Trefwoord(en): Exhibitionisme, Jong En Oud, Naaktstrand, Nudisme, Truth Or Dare, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!