je schrijft het als de werkelijkheid
dat maakt mij benieuwd hoe dit verder zal lopen
de positieve en negative reacties zie je ook in het dagelijks leven zo
positief met naam negatief altijd annoniem
ik kijk uit naar het vervolg
warme tongzoen
Piet

Zo dat is snel een volgende serie. Het eerste deel is meer dan veelbelovend. Ook de introductie van de personages wordt het een serie met verschillende verhalen / belevenissen van de deelnemers aan de Challenge. We gaan het lezen.

Zo dat is snel een volgende serie. Het eerste deel is meer dan veelbelovend. Ook de introductie van de personages wordt het een serie met verschillende verhalen / belevenissen van de deelnemers aan de Challenge. We gaan het lezen.

De vraag is of de stiefzoon zijn ware gevoelens voor zijn stiefmoeder probeert te verbergen of dat hij boos is dat deze jongere vrouw de plek van zijn moeder heeft ingenomen. We kennen immers de verhouding tussen hem en zijn moeder niet. Misschien vind hij meisjes van zijn eigen leeftijd nog (te) onvolwassen. Of probeert hij stoer over te komen.
Ik kan wel begrip opbrengen voor de negatieve reacties want stiefmoeder speelt hier wel met vuur. En dit forum is daar waarschijnlijk ook niet erg geschikt voor. Wan ja… de gedachte is immers moreel erg fout.. Een nieuwe chat groep voor gelijkgestemden is dan ook een logische zet.
Ik heb wel een vermoeden wat die stiefmoeder challenge inhoud. Een strijd welke stiefmoeder haar stiefzoon (als eerste) kan verleiden tot seks?
Normaal ben ik niet zo van de verhoudingen tussen (stief)ouder en zoon/dochter.
Van de ouderen kan ik het begrijpen. Maar ik ken niemand die fantaseert over seks met een van zijn ouders. Wel in verhalen, niet in werkelijkheid. Maar Stanzie zal hier ongetwijfeld een mooie serie van maken.
Ik ben dus benieuwd naar het vervolg.

En… zo kort na de vorige serie alweer een nieuwe!
De stofwolken van ‘Donor Gezocht’ zijn nog nauwelijks opgetrokken of de volgende reeks staat alweer in de stijgers.
Zoals ik al schreef…. Stanzie is (nog steeds) On Fire !

Hoe anders en toch weer helemaal Stanzie, dit verhaal rondom een 'zoekende stiefmoeder'. Karins schaamte, haar twijfels, haar schuldbewustzijn omtrent haar o zo foute verlangens richting haar onhandelbare, botte stiefzoon zet je zo overtuigend neer dat ik me moeiteloos in haar kan inleven. Haar post op internet toont aan dat ze niet de enige vrouw is die met dat 'probleem' worstelt en de reacties die ze krijgt steunen haar om die overtuiging terrein te laten winnen, ook al krijgt ze ook enkele reacties die veel minder begripvol zijn. Enkele ronduit negatieve reacties - die tegen een real-live-lamp gehouden wat mij betreft heel realistisch overkomen - weerhouden haar er niet van om verder te gaan met haar zoektocht, maar dan achter de deur van een veilige privé-chat. Uiteraard hoop ik dat wij wel mogen meelezen wat er in de chatbox allemaal aan bod gaat komen, want tot hiertoe heeft Karin ons nog niks verklapt hoe die Challenge er precies zal gaan uitzien. Ik ben nu al benieuwd welke van die andere dames zullen ingaan op het verzoek van Karin en wat het verhaal van elk van hen is. Ik ben nu al een enthousiaste fan van je nieuwe verhaal, maar evengoed kan ik me voorstellen dat niet iedereen die mening zal delen... Enige controverse rond dit gegeven lijkt me niet helemaal uit sluiten, maar laat jou dat niet ontmoedigen om door te gaan met dit verhaal, Stanzie. Alle succes (en heel veel inspiratie) bij het schrijven van alles wat hierna volgt. Ik ben razend benieuwd...

Whow Stanzie , mooi en beeldend geschreven .
Voelbaar in elke vezel van huid en lichaam.
Ben benieuwd hoe het verder gaat .
Een dikke 10 !

Inderdaad Wauw Stanzie... maar in één adem voeg ik daar een Wow! Anita aan toe omdat ik mijn eigen 'beleving' bij dit verhaal nooit mooier zou kunnen verwoorden... wat houdt dit openingsdeel heel veel belofte in, Stanzie. Zo anders dan je recente verhalen, naar voor mij is dit er 'boenk' op. Uiteraard ga ik je verhaal weer volgen of wat je gedacht!? Bedankt voor deze zalige intro...

Oh wauw Stanzie… wat een heerlijk verhaal! 😊 Ik heb het in één adem uitgelezen en voelde letterlijk hoe mijn lichaam erop reageerde. Die herkenbare mix van schuld, opwinding en dat stiekeme, intense verlangen… je beschrijft het zó levendig dat ik zelf warm werd terwijl ik zat te lezen.
Het moment in de keuken, toen Tom in dat lage joggingbroekje voorbijliep en jij jezelf even later in de badkamer moest bevredigen terwijl je in de spiegel keek… mmm, dat kwam binnen. Ik kon bijna voelen hoe je vingers over je eigen huid gleden, hoe die spanning zich opbouwde tot die heerlijke ontlading. En dan die rilling die door je heen gaat telkens als je zijn borstkas ziet? Dat herken ik zó goed. Dat verboden, bijna verslavende contrast tussen “dit mag niet” en “god, wat wil ik dit graag”.
Je hebt het zo mooi neergezet: de eenzaamheid, de twijfel, de schaamte… maar ook die groeiende moed om het toch te onderzoeken. En dan die reacties op het forum! Het is heerlijk om te lezen hoe je van “ik ben de enige” naar “er zijn er meer zoals ik” gaat. Vooral die warme, begripvolle reacties (zoals die van Monique en de ervaringsdeskundige Sandra) geven zo’n fijn, opwindend gevoel van verbondenheid.
Kortom: een heel sensueel, spannend en herkenbaar begin van wat hopelijk een heet avontuur wordt. Ik ben in ieder geval benieuwd hoe het verdergaat met Tom en die ontlading die je zo hard nodig hebt…
Hou ons vooral op de hoogte in de groep, lieverd. Dit soort verhalen maken mijn eigen fantasieën alleen maar levendiger 😉
Liefs en veel warme tintelingen,
Anita 💋

Weer een heerlijke verhalenreeks van begin tot eind. Je weet er prachtige wendingen in te breien die zeker niet ver van de waargeid hoeven te liggen.
Dank je voor het genot Stanzie 👍 😍.
Kijk alweer met spanning uit naar je volgende creatieve uitspatting 🤗

Dag Stanzie,

Nu pas de tijd gehad je serie te lezen en weer genoten. Zoals al aangegeven in een andere reactie. En goed verhaal doet er toe, en wat kan jij dat fijn op papier zetten. Iedere keer weer een plezier om te lezen.

Bedankt voor het schrijven