Als jij ergens in uitblinkt, is het het opbouwen en vasthouden van spanning. Ook nu weer neem je de lezer bij de hand en laat je onze opwinding stapje voor stapje groeien. Nooit te snel, nooit te traag.
Hemels!

"Het gonst en zoemt in me, net zoals wanneer vroeger bij opa in een bijenkast een volk op het punt van uitzwermen stond."
Ik herken het gevoel. Ook in mij gonsde en zoemde het terwijl ik dit verhaal las. Tientallen gevoelens en emoties zwermden daarbij door mijn hoofd, mijn hart en mijn hele lijf, alsof elke beleving een bijtje was dat zijn weg zocht naar de uitgang.

Aantrekken en afstoten, verlangen en toch niet durven, en dan het bevrijdende woord, de eerste stap.
Heerlijk, Zazie!

Oh ja, je hebt gelijk: het zijn areola’s! 😊😉

Wauw!
Ik denk dat ik zo ongeveer alle gevoelens van Stefanie meebeleefde tijdens het lezen.
Je laat ons door haar ogen meekijken. In tegenstelling tot haar weten we nog niet wat er staat te gebeuren, wat het extra spannend maakt.
Sober en toch ook intens! Een mooie opbouw! Een 10! Ongetwijfeld!

Ik sta in tweestrijd. Nog niet zo lang geleden verklaarde ik dat Zazie de onbetwiste nummer 1 was op de ranglijst van sprookjesschrijvers, ver boven de rest verheven. Op dat moment was ik zo erg in de ban van haar “Schone slaapster” (zou ook zij een heks met toverwoorden zijn?) dat ik vergat hoeveel plezierig genot ik ook uit jouw sprookjes haal, Nicky.

Ze zijn bijna niet te vergelijken. De insteek is anders. Vermenselijkte actualisering tegenover een speels-ironische vrolijkheid. Maar ook jij overstijgt zonder moeite de kwaliteit van de sprookjesrijmelaars.
Gevolg: een gedeelde eerste plaats. Zonder twijfel!

Heerlijk, Nicky. Met een lach op mijn gezicht en fonkelende ogen las ik dit verhaal. Ik kijk nu al uit naar het vervolg. Heerlijk!

Heel leuk vervolg. De spanning wordt danig opgedreven. De onderlinge concurrentie om telkens een stapje verder te gaan, werkt heel goed!
Benieuwd naar het vervolg.

Afwezigheid doet verlangen.
Het uitgestelde weerzien doet hunkeren.
Smachtend naar dat ene moment.
Dat eerste moment.
Waar dan ook.
En dan breekt de hel los.
Hoewel het meer klinkt als de hemel.

Prachtig!

Prachtig verhaal met een heel opwindend verteld einde.

Dit verhaal stemt tot nadenken.

@Kas: ALLE borsten zijn het aanbidden waard! 😊

Je laat me achter met een dubbel gevoel.

Enerzijds is er een stem in mijn hoofd dat net luid “Neeeeeeeeeeeee!” riep, teleurgesteld in het zwakke vlees, waarschuwend dat Lies zichzelf in het ongeluk zal storten.

Aan de andere kant is er dat duiveltje dat opmerkt dat de begeerte en de passie die wordt beleefd van zo’n niveau is dat het geen twijfel leidt dat ze zichzelf niet helemaal kan zijn bij haar man. Verdient niet iedereen deze overgave aan het genot? Is deze stem misschien toch een engeltje dat het beste wil?

Ik weet het niet. Enkel jij, Brechtje, weet hoe dit zal eindigen. Ik wacht vol ongeduld af op het vervolg op deze schitterende reeks.

Eén dingetje: “een preutse Hollandse meid”? Gezegd door een Belg? 🙃

Topverhaal! Verscheurd door verlangen!