Wereldreis Met De Grand Odyssey -2

De zijden blinddoek glijdt over Isoldes ogen, een zachte, koele omhelzing die haar wereld in duisternis dompelt. Alexander trekt de stof strak achter haar hoofd, zijn vingertoppen strijken even over haar slapen voordat hij de knoop legt. Het gebrek aan zicht versterkt al haar andere zintuigen — de geur van verspilde luxe, muskus en opgewonden mannelijkheid hangt zwaar in de suite, en het geruis van ademhaling, sommige gejaagd, andere beheerst, vult haar oren als een wellustig orkest.

"Nu word je echt van ons, mijn schat," fluistert Alexander direct in haar rechteroor, zijn warme adem strelend over haar huid. Zijn stem is laag, gespannen met een opwinding die hij nauwelijks maskeert. "Je zult niet weten wiens handen je aanraken, wiens mond je proeft, wiens lul je voelt binnendringen. Je bent slechts een speelgoed voor ons vermaak, een holte om te vullen, een mond om te gebruiken."

Zijn woorden treffen haar als fysieke slagen, elke zin een zweepstoot die door haar onderbuik giert. Isolde hijgt, haar borsten rijzen en dalen onder de krappe jurk die ze nog steeds draagt, hoewel die al lang geleden is opgeschoven en verfrommeld door grijpende handen. Ze voelt hoe Alexander zich terugtrekt, zijn aanwezigheid wegtrekkend als een getij dat ruimte laat voor anderen.

Dan — aanraking. Handen, veel handen, van alle kanten tegelijk. Ze kan ze niet tellen, kan ze niet onderscheiden. Vingertoppen strijken over haar dijen, omhoog, onder de zoom van haar jurk. Een hand omsluit haar linkerborst, knijpt hard, wrijft over de stof heen. Andere handen grijpen haar polsen, trekken die omhoog, en ze voelt koel leer om haar polsen glijden — riemen, die strak worden getrokken, haar armen spreidend boven haar hoofd, vastgemaakt aan het bedframe.

"Ah—" Isolde's adem stokt als de riemen strakker worden getrokken, haar schouders naar achteren trekkend, haar borsten naar voren stuwend. De positie is kwetsbaar, open, onmogelijk om zich te verdedigen of af te schermen. Precies zoals Alexander het wil.

"Ze is zo mooi vastgebonden," zegt een stem — Carlos, herkent ze aan het lichte Spaanse accent, de warme klank die ze inmiddels associeert met gespierde armen en een onvermoeibare tong. "Een perfect geschenk. Mag ik proeven?"

"Ze is van ons allemaal," antwoordt Alexander ergens in de kamer, zijn stem iets verder weg nu. "Maar wees geduldig. Laat haar eerst smeken."

Lippen, warm en vochtig, drukken tegen de binnenkant van haar rechterdij. Een tong, ruw en onderzoekend, likt omhoog, volgt de lijn van haar slipje. Isolde kreunt, haar heupen willen opstijgen, maar handen — onbekende handen — drukken haar stevig naar beneden, houden haar gevangen op het matras.

"Nee, nee," fluistert een andere stem, dicht bij haar oor — niet Alexander, te jong, te onbekend. "Je blijft liggen. Je neemt wat we je geven. Je bent onze speelpop, niets meer."

De woorden, de bezeten toon, de onpersoonlijke vernedering — het alles explodeert in haar onderbuik. Isolde voelt hoe ze nat wordt, hoe haar lichaam reageert op het onbekende, op de totale overgave van controle. De tong bij haar dijen duwt haar slipje opzij, en dan — o, god — likt hij haar, recht over haar clitoris, een ruwe, natte slag die haar rug doet krommen.

"Ah! Ah— fuck—" Ze kan de woorden niet tegenhouden, kan de geluiden niet smoren. De blinddoek maakt alles intenser, elke aanraking een verrassing, elke beweging een schok.

Meer monden. Meer handen. Iemand kust haar — Carlos, herkent ze aan de stoppels, de manier waarop hij haar onderlip bijt — terwijl een andere tong haar klit likt, nu sneller, oppervlakkiger, een jongere man misschien, ongeduldig. Handen trekken haar jurk omlaag, bevrijden haar borsten, en dan — zuigende monden op haar tepels, eerst één, dan twee tegelijk, een onmogelijke, overweldigende sensatie die door haar hele lichaam giert.

"Ze is zo nat," zegt iemand, bewonderend, begerig. "Ze huilt bijna om een lul."

"Geef het haar dan," zegt Alexander, zijn stem dichterbij nu, aan het voeteneind van het bed. Isolde hoort hoe hij zich beweegt, het ritmische geluid van vlees tegen vlees — hij masturbeert, genietend van het schouwspel van zijn vrouw, vastgebonden en overladen door vreemde mannen. "Maar niet haar kut. Nog niet. Ik wil haar mond zien werken. Ik wil horen hoe ze klinkt met een lul diep in haar keel."

Handen draaien haar hoofd, voorzichtig maar vastberaden. Isolde voelt iets hards, gloeiends, tegen haar lippen drukken — een eikel, groot, met een traan van voorvocht dat over haar onderlip sijpelt. De geur, muskus en man, vult haar neus. Ze opent haar mond, automatisch, getraind, gewild, en dan — hij glijdt naar binnen, vult haar, drukt tegen haar gehemelte, haar tong, haar keel.

"Ah, fuck—" De man boven haar — ze weet niet wie, zal het nooit weten — kreunt, zijn heupen schokken naar voren. "Haar mond is zo warm, zo nat—"

Isolde proeft zout, proeft man, voelt hoe speeksel uit de hoeken van haar mond sijpelt, hoe haar kaak pijn doet van de hoek, hoe de lul in haar keel bijna haar luchtpijp afsluit als de man dieper stoot. Maar ze wil meer — meer druk, meer pijn, meer vernedering. Ze kreunt om de lul heen, het geluid vervormd, vochtig, en voelt hoe de man hierdoor harder wordt, sneller stoot, haar gezicht gebruikt als een holte voor zijn genot.

"Slik," commandeert Alexander, zijn stem een zweep door de kamer. "Slik elke centimeter als de goede hoer die je bent."

De lul duwt dieper, raakt haar achterkant van haar keel, en Isolde slikt, slikt, voelt de pijn en de overgave samensmelten tot één explosieve golf van genot. Haar handen, vastgebonden boven haar hoofd, krullen tot vuisten, haar nagels bijten in haar palm. Ze is niets, niemand, alleen een mond, een lichaam, een speelgoed—

En dan, plotseling, trekt de man zich terug, laat haar los met een natte, vlezige klank. Isolde hijgt, proeft speeksel en voorvocht, voelt het over haar kin druppelen. Ze is nog niet bijgekomen, nog niet tot adem gekomen, wanneer nieuwe handen haar draaien, haar heupen optillen, haar op handen en knieën positioneren op het bed.

"Wacht," zegt Alexander, en alles stopt. De handen, de adem, het geruis van beweging — alles verstilt op zijn woord. Isolde ligt daar, bloot, open, blind, haar hart bonzend in haar keel. "Nog niet. Eerst wil ik haar zien smeken."

Hij beweegt dichterbij, het bed verend onder zijn gewicht. Zijn hand — zijn hand, herkent ze aan de koele ringen, de vertrouwde structuur — strijkt over haar rug, naar beneden, tussen haar bilnaad. Ze huivert, krimpt ineen, maar zijn andere hand grijpt haar haar, trekt haar hoofd achterover, dwingt haar nek te strekken.

"Zeg het," fluistert hij in haar oor, zijn tong strijkend over haar helix. "Zeg dat je het wilt. Zeg dat je hun sperma in je wilt, allemaal, dat je niets bent zonder een lul in je kut, in je kont, in je mond. Zeg het, Isolde. Zeg het als de hoer die je bent."

De woorden, zijn woorden, de vernederende waarheid die ze allebei kennen — het explodeert in haar. Isolde kreunt, een diep, dierlijk geluid dat uit haar kern opborrelt. "Ja," hijgt ze, haar stem gebroken, hees van de gebruikte keel. "Ja, ik wil het — ik wil hen allemaal, ik wil hun sperma, ik wil — o, god, Alexander, laat ze me nemen, gebruik me, ik ben niets, ik ben je hoer, je speelgoed—"

"Hoor je dat?" zegt Alexander, en zijn stem is breder nu, gericht op de anderen in de kamer. "Ze smeekt om het. Geef het haar. Geef haar alles."

De stilte barst. Handen, monden, lichamen — alles stort zich op haar tegelijk. Iemand duwt haar schouders naar beneden, haar gezicht tegen het kussen, haar kont omhoog. Andere handen spreiden haar benen, haar billen, openen haar volledig. Ze voelt adem, warm en vochtig, tegen haar dijen, en dan — een tong, ruw en gretig, die van haar clitoris naar haar opening likt, diep, sappig, vernederend.

"Ah! Ah— fuck—" Isolde's kreten worden gesmoord door iets anders, iets hards dat tegen haar lippen drukt en dan naar binnen schuift — een andere lul, groter dan de eerste, dikker, die haar mond opnieuw vult, haar keel streelt. Ze kan niet ademen, kan niet kreunen, kan alleen slikken en accepteren terwijl de man achter haar — Diego, herkent ze aan de citrus-geur, de krachtige handen — zijn tong dieper stoot, haar open kut ruw gebruikt.

En dan, plotseling, trekt Diego zich terug. Isolde voelt de leegte, de kille blootstelling, slechts een seconde, want dan — iets anders, iets groters, harder, drukt tegen haar ingang. Een eikel, nat van speeksel of voorvocht, wrijft over haar clitoris, naar beneden, en dan — binnen, in één harde stoot, diep, vol, vernederend compleet.

"Ah! Ah! Ah—" De lul in haar mond verhindert dat ze schreeuwt, maar het geluid ontsnapt toch, vervormd, vochtig, wanhopig. De man achter haar — ze weet niet wie, zal het nooit weten — stoot opnieuw, harder, dieper, zijn heupen slaand tegen haar billen. Het klinkt, nat en vlezig, het ritmische geram dat haar hele lichaam doorjaagt.

"Zo strak," kreunt de onbekende man, zijn stem gebroken, dierlijk. "Zo nat, zo heet — fuck, ze zuigt me naar binnen—"

"Stil," commandeert Alexander, ergens in de kamer. Isolde hoort het ritmische geluid van zijn hand tegen zijn vlees, het natte, vlezige klappen van zijn masturbatie. "Geen namen. Geen identiteiten. Ze is gewoon een kut, een mond, een kont. Gebruik haar. Breek haar."

De woorden, de wreedheid, de totale vernietiging van haar persoon — het maakt haar gek, maakt haar natter, maakt haar gewilliger. Isolde kreunt om de lul in haar mond heen, een diep, vibrerend geluid dat de man boven haar doet huiveren. Hij grijpt haar haar, trekt haar harder naar zich toe, stoot dieper in haar keel dan ze dacht dat mogelijk is.

"Slik door," hijgt hij, zijn heupen bewegend in korte, harde stoten.

En dan — een tweede lul, drukkend tegen haar andere opening, haar kont, nat gemaakt met speeksel of glijmiddel, ruw en gretig. Isolde verstijfd, haar lichaam spant zich, maar de handen op haar heupen houden haar stil, houden haar open. De tweede eikel wrijft, drukt, en dan — binnen, langzaam, onverbiddelijk, de druk ondraaglijk, de vervulling compleet.

"Ah! Ah! Ah—" Het geluid dat uit haar ontsnapt is geen menselijk geluid meer, het is een dierlijk krijsen, een jammeren van overgave en overweldiging. Twee lullen, in haar kut, in haar kont, bewegend in een pervers ritme, de ene uitstotend terwijl de andere indringt, een eindeloze, vernederende volheid die haar denken onmogelijk maakt.

"Zo goed," kreunt de man achter haar, degene in haar kont, zijn stem laag, gebroken. "Zo strak, zo heet — fuck, ze neemt alles, ze smeekt erom—"

"Kijk naar haar," zegt Alexander, en Isolde hoort hoe zijn stem dichterbij komt, hoe hij rond het bed loopt, observerend, dirigerend. "Kijk hoe ze trilt. Kijk hoe haar kut samentrekt. Ze komt bijna, de kleine hoer. Maar nu nog niet. Niet tot ik het zeg."

Hij buigt dicht bij haar oor, zijn adem heet op haar huid. "Hoor je me, Isolde? Je komt niet. Nog niet. Je houdt het binnen, je smeert het uit, je laat hen denken dat ze je breken, maar jij — jij wacht. Op mij. Op mijn toestemming. Begrepen?"

Isolde knikt, wanhopig, wild, haar hoofd bewegend tussen de lullen die haar vullen, haar mond, haar kut, haar kont. Ze knikt omdat ze geen woorden kan vormen, omdat ze geen gedachte kan vangen buiten de overstromende sensatie, de eindeloze penetratie, de totale onderwerping.

"Goed meisje," fluistert Alexander, en dan trekt hij zich terug, en het geweld hervat.

De mannen veranderen van positie, wisselen van opening, van ritme. De lul in haar mond trekt zich terug, laat haar hijgend, kwijlend achter, en dan — een andere, groter, dikker, dringt binnen zonder waarschuwing, haar kaak spreidend tot het pijn doet. De twee lullen in haar onderlichaam bewegen sneller nu, harde, diepe stoten die haar hele lichaam doen schudden, die klanken produceren die obscène zijn, nat en vlezig en onmiskenbaar.

"Ah! Ah! Ah—" Isolde's kreten zijn onhoudbaar nu, een constante stroom van geluid die uit haar diepste kern opborrelt. "Je bent zo sterk— ah! Je pik is zo dik— ah! Mijn kut wordt door je pik zo hard geneukt— ah!"

De woorden stromen uit haar, ongefilterd, een bevestiging van haar vernietiging, haar totale overgave. Ze voelt hoe de mannen harder stoten, opgewonden door haar smeken, haar bevestiging van hun dominantie.

"Ik— ik—" Ze stottert, haar adem haperend, haar lichaam spannend tot het bijna breekt. "Ik kan het niet meer— ah! Ah! Ik ga komen— ah! Help! Help! Ah! Ah!"

Maar Alexander's stem, scherp als een zweep, snijdt door haar extase. "Nee."

Het ene woord, koud, onverbiddelijk, en Isolde bevriest, haar orgasme op de rand van uitbarsting, de druk ondraaglijk, de behoefte om te komen een fysieke pijn die door haar hele lichaam giert. Ze kreunt, een wanhopig, jammerend geluid, haar heupen trillend, haar kut samentrekkend rond de lul die haar nog steeds vult.

"Je houdt het," commandeert Alexander, zijn stem dichterbij, zijn hand — zijn hand — strijkend over haar rug, naar beneden, tussen haar bilnaad, zijn vingertoppen strelend waar de lul haar kont nog steeds vult. "Je smeert het uit. Je laat hen genieten van je lijden. En dan — dan, als ik besluit — mag je komen. Maar niet eerder. Begrepen?"

Isolde knikt, wild, wanhopig, haar tranen — wanneer begon ze te huilen? — nat op haar wangen onder de blinddoek. Ze knikt omdat ze geen keus heeft, omdat ze dit wil, dit nodig heeft, deze totale onderwerping aan zijn wil, aan hun wil, aan het grotere geheel van hun begeerte.

"Goed meisje," fluistert Alexander, en dan trekt hij zich terug, en het geweld hervat met nieuwe, verzachte intensiteit.

De mannen bewegen langzamer nu, dieper, elke stoot een bewuste, sadistische vertraging die Isolde op de rand houdt. De lul in haar kont trekt zich bijna helemaal terug, laat haar leeg, hol, voordat hij weer indringt, langzaam, onverbiddelijk, de wrijving tegen haar wanden een vloedgolf van sensatie. De lul in haar kut beweegt in dezelfde tragische cadans, hen synchroon, hen verenigd in haar vernietiging.

En dan — een nieuwe mond, een nieuwe tong, niet op haar kut, niet op haar borsten, maar — o, god — likkend, zuigend, bijtend aan haar hals, haar sleutelbeen, naar beneden, naar haar oksel, een perverse, onverwachte zone die explodeert onder de aanval. De tong is ruw, ongeduldig, een andere man, een derde, een vierde, ze kan ze niet tellen meer, kan ze niet onderscheiden, alleen maar voelen, alleen maar ervaren, alleen maar bestaan als een vleesgeworden zenuwstelsel van genot en pijn.

"Ze is klaar," zegt Alexander, en zijn stem is hees nu, gespannen, bijna brekend. "Laat haar komen. Laat haar barsten."

Als op commando versnellen de mannen, hun stoten worden korter, harder, minder gecontroleerd, de rand van hun eigen orgasmen naderend. De tong op haar hals bijt harder, zuigt een merkteken dat dagen zal blijven. De handen op haar heupen grijpen strakker, nagels bijtend in haar vlees.

Isolde voelt het opborrelen, de onvermijdelijke, catastrofale golf die geen enkele wil, geen enkel bevel meer kan tegenhouden. Haar hele lichaam spant, haar rug kromt als een boog, haar hoofd wordt achterover getrokken door de riemen om haar polsen.

"Ah! Ah! Ah— ik— ik kom— ah! Ah! Ah!" De woorden stromen uit haar, ongefilterd, een bevestiging van haar totale vernietiging. "Je pik is zo diep— ah! Mijn kut wordt zo hard geneukt— ah! Ik kan het niet meer— ah! Ah! Ah!"

En dan — het barst los. Haar orgasme explodeert door haar hele lichaam, een kettingreactie van spasmen die begint in haar kut, zich verspreidt naar haar buik, haar borsten, haar ledematen. Ze trekt aan de riemen, kronkelt, kreunt, een eindeloze stroom van geluid en beweging die geen begin en geen einde lijkt te hebben. De mannen binnenin haar voelen het, haar wanden samentrekkend rond hen, masserend, pulserend, en hun eigen controle breekt.

"Fuck— ik kom—" kreunt de man in haar kont, en hij stoot diep, blijft steken, pulseert terwijl hij zijn zaad in haar spuit, heet, dik, eindeloos. De man in haar kut volgt seconden later, zijn stoten worden onregelmatig, kort, terwijl hij komt, haar vullend, overstromend, de warme vloeistof langs haar dijen lopend. De man in haar mond — wanneer was die daar gekomen? — trekt zich terug, spuit over haar gezicht, haar blinddoek, haar open mond, het zoute, bittere spul overal, druipend, vernederend.

Isolde ligt daar, bevend, ademhalend, haar lichaam nog steeds pulserend van naschokken. De riemen bijten in haar polsen, maar ze voelt ze niet. De blinddoek is nat van zweet en sperma, maar ze ziet er niets van. Ze is alleen maar sensatie, alleen maar genot, alleen maar de leegte die volgt op de totale vervulling.

Maar Alexander is nog niet klaar.

"Goed zo, mijn liefste," zegt hij, en zijn stem is teder nu, bijna trots. Ze hoort hem bewegen, het bed veren, en dan — zijn hand, zijn vertrouwde hand, strijkend over haar wang, wegvegend het sperma, teder, bijna liefdevol. "Je was prachtig. Je bent altijd prachtig. Maar we zijn nog niet klaar. Kijk om je heen."

Hij trekt de blinddoek los, en het licht is fel, pijnlijk, ondanks de gedempte ambiance van de suite. Isolde knippert, tranen vormend in haar ogen, en dan — dan ziet ze hen.

Tien mannen. Tien. Ze staan rond het bed, naakt of half naakt, hun lullen in verschillende stadia van opwinding — sommige nog zacht, plakkerig van hun eerste orgasme, andere alweer hard, gretig, klaar voor meer. Carlos staat dichtstbij, zijn blauwe ogen fonkelend, zijn lul — groot, donker, alweer stijf — in zijn hand. Diego staat naast hem, zijn tatoeages zichtbaar in het zachte licht, zijn glimlach ondeugend, zijn erectie even indrukwekkend. De anderen — ze kent sommige namen van Alexander's introductie, maar ze zijn vervaagd, onbelangrijk, alleen nog maar lichamen, lullen, handen, monden.

En Alexander — Alexander zit op de rand van het bed, naakt, zijn slanke lichaam gespannen, zijn eigen lul — gemiddeld, maar keihard, druipend van opwinding — in zijn hand. Hij masturbeert langzaam, genietend van het schouwspel, zijn ogen op haar gericht, zijn blik teder en meedogenloos tegelijk.

"Zie je hen, Isolde?" zegt hij zacht. "Zie je hoe ze naar je kijken? Ze willen je weer. Ze willen je alles geven wat ze hebben. En jij — jij gaat ze nemen. Allemaal. Opnieuw. En opnieuw. Tot je niet meer kunt lopen, niet meer kunt denken, alleen nog maar voelen, alleen nog maar zijn — mijn perfecte, kleine hoer."

Hij buigt zich naar voren, zijn vrije hand strijkend over haar wang, haar kin, naar beneden, over haar keel, haar borsten, haar buik. "Maar eerst — eerst ga je naar me kijken. Terwijl zij je nemen. Terwijl zij je gebruiken. Je zult mijn ogen zien, Isolde. Je zult weten dat ik dit voor ons doe. Voor ons plezier. Voor onze liefde."

Hij trekt zich terug, leunt achterover, zijn hand weer om zijn lul, masturberend langzaam, ritmisch, zijn ogen op haar gevestigd. "Begin," zegt hij, en het is een bevel, een zegen, een startschot.

De mannen bewegen als één lichaam, gecoördineerd door onuitgesproken overeenkomst, door hun gedeelde begeerte. Carlos is de eerste die het bed op kruipt, zijn gewicht verend op de matras, zijn handen grijpend naar haar heupen, draaiend, positionerend. Hij trekt haar naar zich toe, haar rug tegen zijn borst, haar benen gespreid over zijn dijen, en dan — hij duwt naar binnen, in één vloeiende beweging, diep, vol, haar kut vullend met zijn dikke, donkere lul.

"Ah! Ah—" Isolde's hoofd valt achterover tegen zijn schouder, haar ogen wijd open, starend naar het plafond, naar niets, naar alles. Carlos' handen grijpen haar borsten, knijpen hard, zijn heupen stoten omhoog, vanuit zijn positie, een andere hoek, een andere diepte dan de vorige mannen.

En dan — Diego, kruipend over het bed, zijn tatoeages dansend in het licht, zijn glimlach ondeugend, bijna genadeloos. Hij positioneert zich tussen haar benen, voor haar, en dan — zijn mond, zijn tong, vallend op haar clitoris, likkend, zuigend, bijtend, terwijl Carlos' lul in haar stoot, terwijl de druk, de wrijving, de sensatie ondraaglijk wordt.

"Ah! Ah! Ah—" Isolde's handen, nog steeds vastgebonden boven haar hoofd, krullen tot vuisten, haar nagels bijtend in haar palm. Ze kijkt, zoals Alexander beval, zoekt zijn ogen — en vindt ze. Hij zit nog steeds op de rand van het bed, masturberend langzamer nu, zijn ogen op haar gericht, zijn mond licht geopend, zijn adem onregelmatig. Hun blikken ontmoeten, en in die blik is alles — zijn liefde, zijn bezit, zijn genoegen, zijn triomf. Ze is zijn, volledig, onherroepelijk, en ze ziet in zijn ogen dat dit alles is wat hij ooit heeft gewild.

De andere mannen — de overige zeven — beginnen zich te bewegen, te positioneren, ze wachten hun beurt af. Sommigen masturberen, starend naar het schouwspel van Isolde, gevuld, gebruikt, vernederd. Anderen komen dichterbij, hun handen uitstrekkend, strijkend over haar huid waar ze kunnen bereiken — haar schouders, haar dijen, haar voeten. Een man — jong, blond, met een litteken op zijn borst — buigt zich over haar gezicht, kust haar, zijn tong diep in haar mond terwijl Carlos stoot en Diego likt, een bizarre, overvolle kus die haar adem beneemt.

En dan — verandering. Carlos trekt zich terug, laat haar leeg, hol, en Isolde kreunt van het verlies, de plotselinge kou. Maar hij draait haar, positioneert haar op handen en knieën, haar gezicht naar het hoofdeinde, haar kont omhoog, open, bloot. En dan — hij is terug, binnendringend in één harde stoot, dieper dan tevoren, een hoek die iets raak, een plek die Isolde doet schreeuwen, doet schokken, doet smeken.

"Ah! Ah! Ah— daar— daar— fuck—" Ze kan niet stoppen met praten, niet stoppen met bevestigen, niet stoppen met smeken. "Je bent zo diep— ah! Je pik raakt mijn plek— ah! Mijn kut wordt zo hard geneukt— ah! Ik kan het niet meer— ah! Ah! Ah!"

En dan — een tweede lul, drukkend tegen haar mond, die ze opent, automatisch, gewild, en dan binnen, vullend, completerend de triade, de volledige vervulling. Twee lullen, in haar kut en haar mond, bewegend in een pervers ritme, terwijl handen — onbekende handen — haar borsten grijpen, haar clitoris vinden, bijna pijnlijk hard wrijven.

Isolde is verdwenen. Er is geen Isolde meer, alleen lichaam, alleen sensatie, alleen het eindeloze, vernederende, transcenderende genot. Ze hoort geluiden — kreten, vlees op vlees, natte, sappige klanken van penetratie — en realiseert zich vaag dat ze zelf die geluiden maakt, dat haar mond, gevuld met vlees, toch die onmenselijke kreten produceert.

En dan — opeens, alles stopt. De lullen trekken zich terug, de handen verdwijnen, en Isolde ligt daar, bevend, open, leeg, een wanhopig, jammerend geluid ontsnapt uit haar keel. Ze hoort beweging, gefluister, het geluid van lichamen die zich herpositioneren, en dan — Alexander's stem, dicht bij haar oor, teder, bijna teder.

"Je deed het perfect, mijn liefste. Maar nu — nu wordt het interessant. Nu word je niet meer gebruikt. Nu ga jij gebruiken."

Hij helpt haar omhoog, zijn handen stevig maar zacht om haar middel.

De tien mannen, verspreid door de suite, naakt of half naakt, hun lullen in verschillende stadia van opwinding. Sommigen liggen op het bed, anderen op de bank, weer anderen staan, masturberend, starend naar haar. En in het midden — Alexander, naakt, zijn slanke lichaam gespannen, zijn lul hard, druipend, zijn ogen op haar gericht vol trots, vol bezit, vol liefde.

"Kies," zegt hij zacht. "Kies wie je als eerste wilt. Wie je wilt berijden, gebruiken, laten smeken. Je bent niet langer het object, Isolde. Je bent het onderwerp. Je bent de godin. En zij — zij zijn jouw aanbidders."

Isolde kijkt om zich heen, haar hart bonzend, haar lichaam nog steeds trillend van de naschokken. Ze voelt zich machtig, plotseling, een verwoestende, transcenderende macht die uit haar kern opborrelt. Ze kijkt naar Carlos, naar Diego, naar de anderen — en dan, langzaam, een glimlach spreidend over haar gezicht, wijst ze.

"Ik wil hen allebei," zegt ze, haar stem hees, maar sterk, bevelend. "Carlos en Diego. Tegelijk. Een in mijn kut, een in mijn kont. En ik wil dat de rest kijkt, masturbeert, smeekt om hun beurt. Ik wil dat ze zien wat ik met hen doe. Wat ik hen laat doen."

Alexander glimlacht, een triomfantelijke, trotse glimlach, en knikt. "Zoals mijn vrouw beveelt."

Carlos en Diego bewegen naar voren, hun lullen al hard, gretig, glanzend in het zachte licht van de suite. De andere mannen positioneren zich, sommigen op de bank, anderen op de vloer, allemaal starend, masturberend, wachtend. En Isolde, Isolde gaat op handen en knieën zitten, haar rug naar de mannen toe, haar kont omhoog, open, bloot, een uitnodiging, een bevel, een belofte.

"Kom," zegt ze, en haar stem is de stem van een godin, van een koningin, van een hoer die weet wat ze waard is. "Laat me jullie voelen. Laat me jullie breken."

En ze komen. O, hoe ze komen.

Trefwoord(en): Cuckold, Dominantie, Gangbang, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!