Let op: Blanco Alinea's waren afbeeldingen in het origineel. Deze vallen hier weg.
Het was al vroeg op de dag behoorlijk warm merkte ik, terwijl ik op de fiets via Alkmaar onderweg was naar het zomerhuisje dat ik voor een midweek had gehuurd in het bosgebied in de buurt van Bergen en Schoorl.
Lekker weg van de drukte, mijn werk en zelfs bezoek van mijn vrienden.
Altijd hetzelfde patroon van onzinverhalen, voetbal of lachen om niets en alcohol drinken.
Ik wilde gewoon eens even niets; Ja, ik had behoefte aan rust! Gewoon stilte om mij hen om lekker te lezen in de vele bestanden die ik op mijn laptop had opgeslagen, En voor als dat erg eentonig werd, had ik een boek mee van de Britse commando Andy McNab, met zijn SAS-verhalen over avontuurlijke missies die hij had uitgevoerd. Dat soort verhalen ben ik gek op, of ze nu waar zijn of niet.
Verder had ik mij voorgenomen om eens wat meer tijd te steken in meditatie. Mijn meditatie waar ik normaalgesproken per dag hooguit een kwartier aan toe kwam en waar ik nu eens in alle rust hoopte meer dan een uur of meer te kunnen besteden. Net zoals vroeger misschien, toen ik soms wel 4 uur mediteerde. Misschien was er zelfs wel een plek te vinden om eens even naakt te kunnen zonnen, want dat was een lang gekoesterde wens die ik al jaren heb. Misschien kon ik alles wel in één keer in vervulling laten gaan!
Al fietsend langs het Noord-Hollands kanaal moest ik ergens vanaf de Westfriesedijk aan de oostkant van het kanaal het kanaal bij Schoorl over het kanaal en de grote weg zien te komen, waarna ik via Schoorl Bergen aan de duinzijde moest uitkomen, waarna het nog een klein stukje zou zijn naar mijn huisje dat ik had gereserveerd.
Er was nauwelijks verkeer aan deze kant van het kanaal en het asfalt strekte zich afgezien van een enkele flauwe bocht, eindeloos uit.
Ik begon al een beetje te verlangen naar het eindpunt na de talloze kilometers fietsen. Mijn kont deed wat zeer en de warmte maakte dat mijn in mijn broek opgesloten geslachtsdeel ook pijn begon te doen. Maar wat kon ik daar nu aan doen zo midden op straat, waar geen boom viel te bekennen?
Plotseling begon er zich vaag een beetje een plannetje in mijn geest af te tekenen en ik begon zo de wegkanten af te speuren op zoek naar een stel bosjes of een hoge rietkraag om even te stoppen.
Ik zag echter alleen maar boerderijen en door de provincie keurig kort gehouden bermen.
Aan de waterkant groeide echter het nodige riet dat vrij hoog was, dus besloot ik maar even aan de linkerkant, bij het water, onderaan de dijk te kijken of ik zonder te worden bekeken mijn plannetje ten uitvoer kon brengen. Ik besloot daarom gelijk maar waar ik was, om over te steken naar de waterkant en daar dus even een korte pauze te nemen.
Met mijn fiets in de hand sukkelde ik het talud af naar het kanaal en ging tevreden zitten. Nu ik toch zat kon ik gelijk ook we even wat koffie uit mijn Thermos inschenken. Zogezegd, zo gedaan. Relaxed keek en zwaaide ik naar een paar bootjes die voorbijtrokken en dronk ontspannen van mijn koffie.
Toen de bootjes uit het zicht waren stond ik op en knoopte mijn broek los waarna ik hem direct uittrok. Ik trok gelijk ook maar mijn onderbroek mee omlaag en stapte uit mijn kleding.
Wow! dat voelde lekker! En een stuk koeler dan met mijn kleding aan. Ik bleef even zo staan om van deze vrijheid te
genieten. Een lichte windvlaag trok over mijnonderlichaam en rond de delen waar nooit de zon schijnt.
Maar nu dus wel!
Dit was toch wel een beetje bijzonder voor mij, dit had ik nog nooit eerder gedaan en vroeg mij af of iemand mij zo kon zien.
Maar wat dan nog? Niemand kent mij en zijn eerder bang van mij dan ik van hen!
Eigenlijk zou ik het liefst zo mijn hele weg vervolgen, maar dat zat er om praktische redenen nu even niet in, dus trok ik nu mijn broek maar weer aan. Mijn onderbroek liet ik
speels toch maar uit en frommelde maar in een fietstas.
Zo, dat voelde toch echt al een stuk aangenamer!
Ik kwam weer overeind en deed de thermosfles terug in mijn tas en ging de weg weer op.
De drukkende hitte was gelukkig verdwenen, maar nu merkte ik dat bij het fietsen er ‘iets’ voortdurend omlaag zakte en de neiging had om via mijn broekspijpje naar buiten te komen … Hè shit, nou dat weer! Ik besloot om er niet verder op te letten. Gelukkig zat het goed vast, dus verliezen zou ik het zeker niet.
Maar gedurende de verdere weg bleef mijn gevalletje het proberen en bleef het gevoel dat het mij bezorgde, mijn aandacht afleiden.
De herhalende terugkerende beweging van het fietsen deed mij vaag aan iets anders denken. En mijn perverse brein maakte dat ik deze beweging ook als lekker begon te ervaren. Het leek wel een beetje op aftrekken.
Verderop kwam het gehucht Schoorldam al in zicht.
In mijn geest speelde zich verschillende scenario’s af. Eentje was dat ik het best wel opwindend vond en wel wilde ervaren hoe het zou zijn als ik mijn ‘geval’ onder het fietsen nog meer de ruimte zou geven en hem lekker in de buitenlucht zou laten hangen.
Ik vond het best wel ‘een ding’ eigenlijk. ‘Zoiets doet een normaal mens toch niet’? Spookte het door mijn hoofd. Was ik niet normaal dan? Maar een stemmetje zij, ‘vooruit, dit is nu of nooit, straks kan het niet meer’! ….
Het laatste argument won deze keer. Ik wilde het
stiekem al jarenlang een keertje voelen. Nu was de kans er volop, dus dan moet het nu dan ook maar moeten gebeuren! Wie weet hoeveel jaren ik hierna weer zou moeten wachten op een volgende kans!
Ik deed met wat moeite tijdens het fietsen de rits van mijn broek omlaag en grabbelde met mijn hand naarbinnen.
Tot mijn schrik sneden de scherpe metalen tandjes van de rits pijnlijk in de rug van mijn hand.
‘Was dit nu eigenlijk wel zo’n goed idee’? Vroeg ik mij af. ‘Was deze drang tot iets ondeugends alleen maar vanwege een
fantasie uit mijn puberjaren? Was ik hier nog nooit overheen gekomen?
Schoorldam naderde nu snel. Ik greep met mijn hand mijn hele zaakje voorzichtig beet en tilde mijn hele ‘handel’ al fietsend door de rits van mijn gulp naar buiten. Mijn hart bonkte in mijn borst en ik had het gevoel alsof ik bloosde.
Ik ben gewoon gek! stelde ik nu vast. Een normaal mens zou zoiets nooit doen, dat wist ik zeker! Waarom deed ik het dan?
De weg was verder, god zij dank, verder helemaal leeg, want ik moest er nu even niet aan denken dat ik mijn hele handeltje nu weer snel achter slot en grendel moest zien te krijgen! Dat zou gewoon niet lukken en ook zeer pijnlijk worden.
Intussen voelde het wel heel erg lekker aan zo, met mijn kleverig transpirerende leuter en mijn zak, moest ik erkennen. Ik besloot dan ook maar om er intussen toch even te genieten nu het nog kon.
En nu begon zich ook nog eens een ander probleem aan te dienen, want het aangename gevoel zorgde er instinctief voor dat de volgende fase zich langzaamaan begon aan te dienen. Ja, juist, je raadt het wellicht al, er begon iets langzaam groter te worden. En dat was dus niet het nu snel dichterbij komende buurtschapje.
Dus ik stopte maar weer en begon mijn lul en mijn ballen maar weer terug te duwen in mijn broek. Nu iets in omvang gegroeid was dat inmiddels een bijna onmogelijke opgave aan het worden. En bovendien, al dit gefrommel had tot mijn grote ontzetting nota bene ook nog eens een averechts effect!
Hij vond het fijn en begon kopjes te geven.
Waar was ik aan begonnen? De engel op mijn ene schouder en de Duivel op de andere!
Maar het lukte me om alles weer netjes weg te werken, al zat het nu wel weer allemaal extra krap!
En ik was er dus ondanks
kinky fantasieën en spanning uiteindelijk geen streep mee opgeschoten!
Pfff. Ik had dorpje bereikt.
Ik sloeg linksaf, een pittoresk straatje, genaamd de Sluisweg. Het kwam uit bij het kanaal en vanaf de hoek zag ik de brug over het kanaal al.
Daarna volgden er een paar oer-lelijke stukken moderne weg aanleg met twee net zo oerlelijke rotondes. Ik moest ook het fietspad volgen, een andere optie was er niet terwijl je vroeger vanaf de brug zo Schoorl binnen fietste. Nu moest ik bijna 4 km omrijden om 50 meter verder aan de overkant te komen!
Ik had intussen de rotondes genomen en ik bevond mij nu op de andere oever van het kanaal, de Schoorlse kant dus, en ik zag dat het fietspad zich vanaf hier weer doodleuk helemaal terug in Zuidelijke richting voortzette…
Overigens iets dat ik uiteraard niet van plan was om te gaan doen.
Toen ik even goed keek zag ik het witte huisje van daarnet toen ik de brug zag.
Er was nu ook geen enkel verkeersbord waarop ik iets kon zien of lezen over een fietsroute. “Zoek het maar lekker zelf uit”! Dacht de Provincie Noord-Holland blijkbaar.
Het enige wat ik zag was een café-restaurant aan de overkant van de weg, dus besloot ik daar maar even te gaan vragen hoe ik naar de kust kwam.
En bloedmooie serveerster begroette mij en vroeg wat ze voor mij kon doen.
Ik voelde mij terplekke uiterst onzeker worden en voelde angstig of ik echt alles wel goed terug in mijn broek had terug gestopt.
Ik legde uit dat ik niet wist hoe ik verder moest en of ik hier rechtsaf moest, want de weg liep dood had ik gezien.
Ach meneer, hou op! Het is ook echt idioot gewoon, alsof er alleen nog auto’s bestaan! De rest moet het inderdaad maar uitzoeken! Maar als u hier tien meter teruggaat, dan ziet u dat bord met ‘doodlopende weg’, nou die loopt niet echt dood, ja wel voor auto’s, maar als fietser kun je aan het einde gewoon linksaf en dan met een gekke kronkel en dan een tunneltje onder de snelweg door. Dan nog een gekke kronkel en dan komt er een kruising, daar gaat u alsmaar rechtdoor het fietspad op en zit u al bijna middenin Schoorl!
En als je nog een stukje verder gaat kom je bij het klimduin.
“Oja”? Vroeg ik verbaasd, “Ja wie kent dat nou niet”!
Ik wist even niet wat ik verder nog moest zeggen, de zojuist beleefde krankzinnigheid vervloeken of de waardevolle informatie van deze prachtige jongedame de hemel in prijzen!
“Dank je, Je bent geweldig en een schat”! Bedankte ik haar. “O, dank u”!
Dat zeggen veel mannen gek genoeg altijd”, reageerde de serveerster. “Maar u bent echt blij merk ik gewoon.”
Nou, eerlijk gezegd vond ik het helemaal niet zo gek dat alle mannen dat zeiden. Ik vond haar ook geweldig mooi en zo vriendelijk, dat ik terplekke besloot om nog wat meer van haar te genieten, daarom bestelde ik twee broodjes Kroket en een glas bier.
Blij met wat om handen te hebben dartelde ze naar de keuken om mijn bestelling door te geven.
Ze kwam terug met een bier en om te zeggen dat de kroketten in de maak waren.
Terloops vroeg ze of ik niet uit de buurt kwam en of ze hier goed de weg wist.
Ik legde uit dat ik vanuit de richting Purmerend het kanaal langs fietste naar mijn vakantiehuisje in Schoorl.
“O, ik woon in Schoorl”! reageerde ze opgewekt. Misschien zie ik u daar wel bij de winkel of zo, keuvelde ze nog wat verder. “Ja, wie weet”, antwoordde ik.
Toen ze mij de broodjes kwam brengen kon ik haar nog even goed van dichtbij opnemen.
Ze was inderdaad een gaaf vrouwmens met de juiste verhoudingen en lange slanke benen maar volle benen die zo in de zon prachtig aftekenden tegen haar zwarte kleding.
Ik besloot het erop te wagen en knoopte weer een babbeltje met haar aan in de hoop dat haar baas er geen punt van zou maken.
Ik zei dat het hier in de omgeving met al dat bos en de duinen echt heel mooi was, veel mooier dan de vlaktes rondom Purmerend, verstoord door lelijke flats overal.
Ik vroeg of zij hier zelf ook wel eens de bossen in ging om te joggen of te fietsen of zo.
De serveerster vertelde dat ze vooral fietsen op haar mountainbike graag deed, vooral door de duinen, daar was volop de ruimte zei ze.
Ik keek even naar haar heerlijke vormen en zag nu daartussen het smalle sport zadeltje van zo’n fiets… Ai!
Ik probeerde mij toch maar weer te vermannen en aan iets anders te denken.
“Doe me nog een biertje alsjeblieft”, zei ik.
Dat kon nu wel omdat mijn huisje nu echt niet ver meer kon zij en zelfs de zwaarste benen mij daar nog wel konden brengen.
Ze kwam terug met kroketten en een heerlijke nieuw glas bier. Daarna kwamen er mensen op het terras buiten zitten en moest ze verder. Ik genoot van de kroketjes en mijn bier en dacht na wat ik als eerste zou gaan doen als ik in het huisje aan zou aankomen.
Ik dacht eerst om het terrasje te pakken en onder de parasol van een glas wijn te gaan genieten. Ja, dat leek mij een heerlijk ontspannen begin.
Alleen … ai! Dan moest ik dan wel eerst hier bij de Jumbo wijn gaan kopen, want dat had ik natuurlijk niet bij me.
Gelukkig had ik wel een idee waar die Jumbo was, want ik had het omgevingskaartje vooraf op internet bekeken. Ik wam er zo meteen waarschijnlijk zelfs langs! Dan ging dat in één moeite door!
Het was inmiddels tijd om af te rekenen en deze mooie dame achter te laten als een prettige herinnering.
Ik fietste de lange straat verder helemaal uit en kwam tot mijn verrassing ook uit bij het Klimduin. En hier lag ook toevallig de Jumbo op de straathoek. Dat was mij eigenlijk nog niet direct opgevallen.
Zo kon ik eerst wel even mijn spullen in het huisje zetten en daarna even terug naar de winkel fietsen.
Zogezegd, zo gedaan.
En na kennis te hebben gemaakt met het echtpaar die mij de sleutel gaven, ging ik terug om nog even wat lekkere dingen te halen. Wijn en kaasblokjes, een stuk Metworst en een punt Brie. Peper en zout, wat soorten kruiden en een fles lekkere frisse Sprite. Toiletpapier was er voldoende zeiden de mensen van het huisje. OK, dan nog maar een sixpack biertjes erbij. Wow, ik was er klaar voor!
O! ook nog wat tomaatjes en worteltjes en… dipsaus …, en Taco chips, ook die nog!
Owww, en brood …! Ik sjouwde mij inmiddels een breuk aan de 2 tassen met toch een flinke onvoorziene hoeveelheid extra boodschappen! Ik stond beteuterd bij mijn fiets te kijken en dacht na hoe ik dit thuis moest krijgen, tot er plotseling kort een claxon van een auto naast mij klonk. Automatisch keek ik op. Tot mijn verbazing was het de serveerster die in een kleine gele Toyota I-Go stopte.
Terwijl de mooie bestuurder het raampje opende en mij lachend aan keek. “Wat een toeval”! Zei ze vrolijk. “Zal ik die twee zware tassen even voor je thuis brengen, zo op de fiets gaat dat niet lukken volgens mij”!
Wel, zoiets mocht ik gewoon niet afwijzen!
Ik legde uit dat het bij het villapark was maar niet er op! Vlak voor het sportpark en de Tennisbaan was bij ‘de huisjes’ aan de linkerkant.
Ja, dat kende ze wel zei ze.
Ik moest de tassen achterin zetten en dan zou ze daar wel even wachten tot ik kwam. Ik bedankte haar nadrukkelijk maar ze zei nonchalant dat het voor haar niet omrijden was, dus deed ze het graag. Toen ze wegreed en ik op mijn fiets stapte, bedacht ik mij dat deze plotselinge ontmoeting veel weg had van een goddelijk teken! Want waarom dook die griet opeens zo nadrukkelijk op in mijn eenvoudige alleenstaande mannenleventje? Zou er dan toch iets bovennatuurlijks bestaan?
Zo in gedachten verzonken stond ik ineens oog in oog met de mooie blonde griet. Ze had mijn zien aankomen in de spiegel zei ze en was dan ook al uitgestapt en had ook de achterklep klep alvast opengedaan.
Ik zei dat ik de twee tassen zelf wel zou tillen als zij me zou helpen de fiets vast te houden. Zo liepen we samen zwijgend de laatste honderd meter.
Bij de deur bedankte haar nogmaals en bood haar tegen beter weten iin vervolgens aan om als dank samen fris of een glaasje Rosé in de tuin te drinken.
Ze aarzelde even zag ik. Ze dacht waarschijnlijk aan haar auto. Maar dat liet ze vlug voor wat het was en zei “Nou, ja! Dank je dat is goed, maar even dan hoor”!
Dus liet ik haar binnen en volgde achter haar met de tassen.
Ik zei dat het voor mij net zo vreemd en onwennig was als voor haar en vroeg of ze de tuindeuren alvast wilde opengooien terwijl ik de spullen opborg.
Een frisse stroom lucht trok door het huisje, ten teken dat zij de deuren open had gekregen.
Opeens stond ze voor mijn neus in de keuken. “Dat ziet er lekker uit zo, dat tuintje daarbuiten”, zei ze.
“Wat is je naam eigenlijk”, vroeg ik, “dat praat wat makkelijker snap je”, lachte ik. Mijn naam is trouwens Frank.
“O, ja stom he? We doen alsof we elkaar al ik weet niet hoelang kennen en weten elkaars naam niet eens”! zei ze ook opgewekt.
“Ik
heet Marja”, aangenaam kennis met je te maken!
Leuk! Antwoordde ik, eens gelijks. En ik vervolgde; “Toch is dit eigenlijk wel bijzonder, dat we al pratend in het restaurant nog zoiets zeiden als “misschien tot ziens” en nog geen uur later staan we alweer oog in oog!
Ja, dat vond Marja ook grappig. En ze legde uit dat ze normaal gesproken nooit zo met de klanten praat. De mensen zijn vaak nogal kortaf en zakelijk, soms zelf onbeleefd en commanderen ze mij alsof ik hun slaaf ben!
“Jij bent een van de weinigen die gewoon normaal en aardig tegen mij deed en me als mens behandelde! Daarom viel je op bij mij. Ik houd van eerlijke, oprechte mensen.”
Ik was verbaasd. Zijn veel mensen zo onfatsoenlijk tegenwoordig? Vroeg ik.
Ik pakte een fles Rosé omdat ik weet dat vrouwen vaker wit of Rosé drinken dan rood, en duidde in de richting van de tuin. “Zullen we na daar dan lekker even gaan zitten”?
“Ja goed, laten we dat maar doen dan”, antwoordde Marja met een open glimlach en ging mij voor naar de ruin.
Nieuwsgierig vroeg ik waarom ze net nog werkte als serveerster en nu opeens al vrij was en door het dorp reed.
Marja legde uit dat haar wektijden nu vroeg in het seizoen nog niet full time waren en dat ze nu de maandag en de dinsdag volle dagen draaide en vandaag alleen de ochtend en lunchtijd. Daarom werkte ze nu de twee andere dagen van de week in de Jumbo en was ze daar zojuist geweest om haar rooster op te halen, legde Marja me uit.
“Goh, en dan zomaar tussendoor gewoon even lekker de middag vrij? Dat is toch best lekker”? Merkte ik op.
Nog een beetje onwennig zat Marja op de tuinstoel en bekeek de tuin.
Ik besloot om alvast de parasol maar open te klappen en schonk nu ongevraagd de glazen in en stak voor mijzelf toen een cigaret op.
Toen ik Marja vroeg bedankte ze en zei met een vies gezicht nee!
Maar ze proefde wel nieuwsgierig even aan haar wijn.
“Wat is het? Vroeg ze. Ik zie dat het Frans is, maar de fles … die doet niet Frans aan eigenlijk, hij is een beetje breder aan de bovenkant, dat heb ik nog nooit gezien”.
Ik vertelde dat het een wijn is uit het Jura gebergte, dat aan de Franse kant van de grens langs de Rijn lag. Dus een beetje iets van een Duitse smaak, voegde ik er aan toe. Hmm, ja! Lekker hoor! Erkende Marja. “Ik ga het er eens met mijn baas over hebben”,
Ik wist even niets te zeggen dus stak ik nog maar even een cigaret op en genoot van de warmte buiten. Het was eigenlijk nu tijd om mijn shirt uit te doen en even wat van een kleurtje op te doen op min lijf. Daarom vroeg ik of Marja er iets op tegen had dat ik mijn overhemd uit deed.
Nee, als ik het warm had moest ik dat toch zelf weten, zei ze.
Daarop zei ze dat ze het zelf ook wel erg warm had hierachter in de zon, al was het onder de parasol en ze vroeg of ik het erg vond dat ze ook wat uitdeed.
“Ja, dat is dan wel gewoon in mijn BH hoor want een bikini heb ik nu niet aan natuurlijk”.
Waarop ik kalm zei dat ik het verschil niet zou zien tussen een bikini en een BH en dat ze maar lekker haar gang moest gaan.
Dus rommelde Marja haar sportvest uit over haar hoofd. Dat ging blijkbaar niet helemaal goed want ze raakte met haar ellenbogen verstrikt in de wijde mouwen. Ik hoorde haar zuchten en puffen.
Snel maakte ik van de gelegenheid gebruik om haar glas weer bij te vullen.
Maar goed, na het nodige gedoe was het vest uit en zat Marja nu ook met een blote buik en schouders in de zon. Een licht gele BH verborg haar rondingen.
“Zo, he, he, wat een gevecht was dat zeg pfff”! Zei ze zuchtend en leunde nu weer ontspannen achterover. Zal ik nog wat bijschenken? Vroeg ik doortrapt. Marja keek naar haar glas. O? Heb ik nog maar zo weinig gedronken? Sprak ze en zette het glas aan haar mond om nu een flinke slok te nemen. Ja, doe nog maar een beetje, ik vind deze wel erg lekker. Maar heb je misschien wat ijs er bij”?
“Geen idee, maar ik kijk wel even in de koelkast”! Bood ik aan, en liep naar het keukentje. Ik zag een oude koelkast en trok die open. Er zat een ouderwets vriesvakje in met zo een ouderwets aluminium ijsbakje. Het zat gelukkig wel vol, dus deed ik de klontjes in een schaaltje en ging weer naar het terras.
Door het raam zag ik al dat Marja nu ook de zwarte sportbroek had uitgedaan en dat ik nu twee prachtige blanke blote benen zag.
Toen ik naar buiten stapte verontschuldigde Marja zich door te zeggen dat ze maar zo vrij was geweest om ook maar even die hete broek uit te doen.
Ik vermoedde dat de drank hier trouwens ook wel eens debet aan kon zijn.
“Gelijk heb je!” Zei ik.
“Ja, maar nu zit ik hier wel gewoon in mijn ondergoed!” Benadrukte Marja. “Nou en?” Zei ik. “Wat ik al zei, ik zie het verschil toch niet hoor!” ”Vrouwenondergoed is altijd al zo mooi dat het zonde is dat we niet niet vaker zien”!
Reageerde ik.
Nou wacht, om de balans een beetje in evenwicht te brengen kan ik misschien ook mijn broek gewoon uitdoen, dan zitten we alle twee gewoon in ons ondergoed! “
“Ha ha, Ja leuk!” Lachte Marja. En ze deed een paar ijsklontjes in haar wijn waarna ze vroeg of ik ook wilde. Ja, doe maar…zei ik.
Wat kon het mij nou schelen? Ik had ook een Whisky puur kunnen drinken in plaats van een verdunde Rosé wat dat betreft.
Ik stak nog weer een cigaret op en stuurde de rook het bos in.
“Woon jij hier eigenlijk dicht bij het centrum of soms aan de andere kant van het dorp?” Vroeg ik belangstellend. “Eh. Ja, ik woon hier een stuk verder, aan de zuidkant van het dorp. Dat is eigenlijk een rechte weg naar ‘Het hof van Schoorl’. Je weet wel het restaurant waar ik werk”.
“Lekker makkelijk dus voor mij. “
“O ja? Wat is die Hof van Schoorl dan?” Vroeg ik onnozel.
“Nou dat restaurant waar ik werk, je weet wel, daar aan het kanaal, waar we
Elkaar hebben ontmoet!”
“Barst! O, daaar…!” reageerde ik Nu snapte ik het.
“Ja, ik ga altijd met de fiets, dat is makkelijker dan omrijden met de auto over die twee idiote rotondes.”
“Is het leuk om dat werk te doen?” Wilde ik wel eens weten.
“O Ja, de baas en zijn vrouw zijn schatten van mensen. Ik kom er graag hoor.” “En ze zijn erg makkelijk en soepel met werktijden”. “Ik heb wel eens wat met dat zwarte rokje en dat witte schortje, maar daar doen ze ook niet moeilijk over gelukkig.”
“Tja, wat valt daar nou moeilijk over te doen eigenlijk?” Vroeg ik niet geheel begrijpend waar ze op doelde.
Marja zweeg gewoon even. Waarop ik in een opwelling voorstelde om wat knabbeltjes op tafel te zetten. Een paar stukjes kaas en een paar frisse stukjes komkommer en wat kersentomaatjes. “Heb je nog tijd, of moet je zo weer weg”?
Ik stond al op om het te gaan regelen. Het duurde even, en toen ik terugkwam zat Marja met haar telefoon in haar hand.
Toen ik weer bij haar kwam zitten begon ze met; “Kijk”…!
“Dit bedoel ik nou”… Zulke kleding. … Hier ben ik met mijn baas…, en soms als het erg heet is, zoals nu, dan trek ik wel eens een kort rokje aan en dan hangt het schortje er overheen aan de onderkant”. Eigenlijk hoort dat niet legde Marja uit. Ze legde de telefoon neer en pakte een prikkertje om er een stukje kaas en komkommer mee op te vissen.
Ik nam zelf een mooi dun worteltje om op te kauwen.
“Ok, dan steekt je schort uit, maar is dat erg.”? Vroeg ik om haar punt beter te begrijpen. “Nee, nu niet meer.” Antwoordde Marja.
Weet je, ik was vorig jaar een keer met mijn baas toen het ook smoorheet was.
De gasten kwamen half naakt op het terras en wij liepen als halve nonnen in het zwart te zweten.
Op een bepaald moment merkte mijn baas zelf op van, “Jezus ik trek het niet meer… het zweet staat onder mijn tieten en in mijn onderbroek …”. “Eerst schoot ik in de lach”, ging Marja nu verder, “…totdat mijn baas met haar vinger op haar mond zei ssst! …, “waarna ze onder haar bloesje haar BH losmaakte en hem pardoes uittrok!”. “Daarna keek ze mij op een bepaalde manier aan en knikte met haar hoofd, om te zeggen ‘’doe jij ook maar’’! “Waarna ik ook mijn BH uitdeed. Lachend gingen we het terras weer op.”
“Ik had eerst het gevoel dat alle mensen mijn borsten konden zien en ik schaamde me dood. Maar geen mens zag het!” “Daarna begon ik het wel lekker te vinden, zo met mijn borsten in mijn bloes heen en weer schurend.
Het voelde zelfs wel een beetje opwindend ook.”. “Kun je je voorstellen”?
Marja lachte verlegen en vervolge; “Moet je mij nu horen wat ik nu allemaal over mijzelf aan jou zit te vertellen hier.”
“Maar goed. De bazin had er blijkbaar ook lol in want ik zag haar steeds vaker voorover buigen om op het menu dingen aan te wijzen, zodat haar borsten er bijna uit kwamen. Binnen lachten we ons dan weer rot kun je begrijpen!
“O. en toen het later die middag nog heter werd begon het ook bij het lopen tussen mijn benen te schuren en pijn te doen van de transpiratie. Ik zei al tegen de bazin dat ik pijn aan mijn benen kreeg. Waarna ze haar blad op de bar zette en vlug om zich heen keek. Daarna deed ze in een snelle beweging haar handen onder haar rok en trok zo in een keer haar onderbroek uit”!
“Met een vette knipoog knikte ze naar mij en nodigde ze mij ook uit hetzelfde te doen!”
“Doe maar! Zei ze, ons
geheim!” Zei ze.
“Je snap het wel natuurlijk. Ik wist me geen raad op dat moment, mijn baas die zoiets extreems deed. Maar ik vond het idee op dat moment gek genoeg ook wel heel
spannend”! Eerst onze bh weg en toen dat”! Welke baas zou zoiets nou ooit doen”?
Marja nam nog een slok wijn. Hm, ja, lekker! En ze schikte wat aan haar bh.
“En ja, zo hadden de bazin en ik samen ons grote geheim. Onder onze nette pakjes waren we allebei eigenlijk gewoon naakt! En geen klant die dat kon vermoeden, dat maakte alles wel erg spannend en leuk.”
Marja lachte. “Je zal nu wel van alles over me denken mietwaar”? …
“Eh, nee, waarom zou ik? Dat geintje verandert toch niets aan wie je bent? Kom nou”!
Nu ging Marja even anders zitten en boog een beetje samenzweerderig voorover in mijn richting.
“Nou” … begon ze op gedempte toon te spreken;
“Ik kan je nu eigenlijk ook gelijk wel alles wel vertellen nu we hier zo zitten.”
“Ik zal je eens eerlijk alles vertellen, omdat het niet bij dit ene geintje bleef!”
Vervolgde Marja nu toch iets met wat terughoudends in haar stem.
“We leken daarna net een stel opgefokte tieners en we deden het steeds vaker. Ik bedoel werken zonder bh en onderbroekje. Op een zeker moment liet ik zelfs mijn slipje thuis en ging ik zo op de fiets naar mijn werk! Dus zonder onderbroek dus!”
“O Jezus, WOW!” Reageerde ik oprecht verbaasd.
Alleen al omdat deze jonge vrouw, die ik nog maar net kende mij dus ongevraagd haar belevenissen spontaan aan mij begon te vertellen.
Zou het misschien door de alcohol in combinatie met de zonnewarmte komen, of sprak ze hier over een kinky
fetisj van zichzelf? Waarom vertelde zij mij dit?
Was deze knappe griet misschien ongezien seks verslaafd?
“Dat is me wel een hele grote stap hoor moet ik toegeven.” Zei ik”
“Ja he?”, Zei Marja. “Maar luister”;
“Op een bepaald moment deed mijn bazin, toen we achter de bar stonden zelfs een keer haar hand onder mijn rokje en begon ze mij van onderen met haar vingers te betasten. Ik schrok me natuurlijk kapot, maar ik durfde er niets van te zeggen, dus liet ik het maar toe. Want ik was natuurlijk ook wel bang om mijn baantje kwijt te raken als ik haar zou tegenhouden. Ze zou me zomaar kunnen ontslaan vanwege mijn onzedelijke kleding bij de klanten of zo.”…. Maar gek genoeg vond ik het zelf ook wel heel spannend. Het was ook best wel opwindend om haar vingers in mij te voelen terwijl ik daar bier stond te tappen.“
“Jee Marja, wat een verhaal is dit !” Merkte ik op.
“Echt heel opwindend hoor moet ik je bekennen…. Zoiets verzint geen mens, dus echt ik geloof je direct!” Maar waarom vertel je me dit allemaal?
“Het is lief van je dat je me gelooft, maar dit is nog maar de helft van het hele verhaal ….”
Ik was nu echt sprakeloos en stomverbaasd, waarom vertelde deze jonge meid dit nu zomaar allemaal aan mij? Waarom had ze zo ogenschijnlijk makkelijk haar kleding uitgetrokken, warm of niet en of ze mij nu kende of niet
We kenden elkaar niet eens. Ehm, misschien was dat ook wel daarom! Misschien wilde ze gewoon haar hart eindelijk eens luchten bij iemand …. Daarom vroeg ik;
“Heb jij geen andere mensen waarmee je hierover kunt praten dan, een vriendin ofzo”?
Marja lachte schamper.
”Ja, praten met die vriendinnen van mij zeker? Die doen nog een handdoek om als ze zich op het strand gaan omkleden!” “Nee, ik heb verder eigenlijk niemand nee.”
”Daarom denk ik soms wel eens van mezelf, ‘’Zal ik nu echt zo’n del zijn’? “En als ik dan in de spiegel kijk zie ik een aardige griet”…
“Ja, ik begin dus echt wel eens aan mijzelf te twijfelen snap je!”
“Ja, ik snap het, maar doe maar niet hoor, je bent de aantrekkelijkste vrouw die ik ooit heb ontmoet.”
“O Ja? Een mooie del misschien dan”? “ vroeg ze cynisch.
“Nee, nee, nee!” Haastte ik mij om te zeggen. “Er is helemaal niets mis met je!“ “Ik wil best wel wedden dat alle mensen diep vanbinnen deze zelfde verlangens hebben” …
Marja greep nu haar telefoon weer en bladerde geconcentreerd door haar foto’s.
“En wat nou als ik je dit eens laat zien?
En Marja toonde mij een nogal onthullende foto.
Deze heeft de bazin van me gemaakt voordat de zaak ‘s morgens open ging…
Opnieuw was ik helemaal perplex!
Ik keek recht van onderen naar Marja’s blote kont onder haar serveersters rokje. Ronduit prachtig natuurlijk!
“WOW Marja …., wat een mooie foto is dit zeg!”
“Ja, vind je?” “Lekker ordinair he?” “Dat ben ik eigenlijk zo geworden door mijn bazin, en ik vind het tegenwoordig nog super lekker ook, om zo een beetje met een
geil gevoel rond te lopen!”
“Dus ja, ik weet het echt niet meer hoor wat er met me is gebeurd. Ik vind het tegenwoordig gewoon spannend om zo rond te lopen en daar word ik dan weer opgewonden van en dan“ … Marja stopte.
En ze swipte door naar nog andere foto’s.
“Kijk moet je eens zien hier, deze, want ik ben ook begonnen mij hier van onderen te scheren …
Ik zag haar hele blote onderlijf in schuim gehuld.
En een volgende foto toonde het resultaat van haar werk.
Nog half ingezeept.
En de volgende foto toonde Marja in de badkamer met een volledig gladde kut. Trots haar mooie gladde onderkant tonend.
“Dus, nu weet je het!”!
“En jij vindt dit niet snollerig?” Vroeg Marja.
“Nee helemaal niet”! “Eerlijk gezegd vind ik je foto’s juist heel mooi om te zien wat je doet”! antwoordde ik. “Iedere vrouw scheert tegenwoordig toch haar spleetje, dus wat is het probleem”? “Vooral ook omdat het jou toont zoals je echt bent, geen gemaakte porno pose, maar gewoon zoals je zelf bent. Ik heb dat nog nooit eerder gezien bij een jonge vrouw als jij weet je?
Marja reageerde niet en dacht na.
Ik nam weer een cigaret en vroeg automatisch, ‘wil je’? Terwijl ik haar het pakje voor hield. Toen herinnerde ik mij pas dat ze eerder al nee had gezegd.
Maar tot mijn verwondering pakte ze er een cigaret uit.
“Ach, wat kan mij het ook schelen”, zei ze.
Eerst nam ze nog een forse slok van haar Rosé en nam toen de aansteker.
“Door dat kinky gedoe in het restaurant zijn mijn bazin en ik nu ook in een soort sexuele relatie terecht gekomen”, sprak Marja op een onverschillige toon, recht voor zich uit starend, een wolk rook uitblazend.
Zij scheert mij af en toe voor het werk in de WC en ik het dan bij haar doe….”, daarna gaan we verder met ons werk en hebben we soms ook seks met elkaar in de pauzes, als haar man de bediening overneemt.” … “Ik bedoel dat we elkaar dan echt met onze mond likken en elkaar een lekker gevoel geven en zo.”
“Eigenlijk is het bijna onze dagelijkse routine geworden. Niet helemaal, maar vaak wel.” “Ja de bazin wil graag foto’s ervan. Ik denk dat ze er thuis nog en keertje mee na geniet”1
“Ook wil ze af en toe graag dat ik mij aan haar laat zien als ik mijn benen van elkaar houd. Dan gaat ze bij zichzelf tekeer totdat ze haar hoogtepunt heeft.” “Dat doen we nu bijna iedere week wel een keer na het werk als we verder alleen zijn bij de schoonmaak.
En Marja scrollde verder.
“Kijk maar hier!” Waarna Marja mij nog een niets verhullende foto toonde.
“Deze is gewoon op de grond achter de bar genomen!” Legde ze mij uit.
Ik keek Marja nu vol in haar wijd open kruis. Geen donkere stiekeme kiekjes maar een goede foto, maar frontaal op haar kutje gericht en in het volle licht !
Onbewust ging mijn hand omlaag en duwde ik hard op de groeiende bult in mijn onderbroek…
Hierdoor kwam ook Marja weer terug in de realiteit, toen ze dat zag, want ze vroeg, “Wordt je er soms opgewonden van? Terwijl ze haar cigaret in de asbak uit drujkte.
“Nou echt wel!“ “Wat een vraag lieve schat! Ik ontplof hier intussen bijna! Echt waar!
“O? Dus jij houd ook wel van bloot en dat soort dingen? Vroeg Marja. Alsof dit een nieuwe openbaring voor haar was.
Ik reageerde op mijn beurt weer vergaas en zei; “Ja Natuurlijk! Welk mens houdt nou niet van naakt”?
Maja mompelde iets van; “Hmm ja, jet is fijn om dat eens van iemand anders te horen weet je dat? Soms den ik dat ik gek genoeg de enige ben”!
Marja legde haar telefoon nu weer op de tafel. Meer had ze blijkbaar biet in te tonen .
“Weet je”, begon Marja na een zich tijdje in de warme zon te hebben gekoesterd, ik ben door het kijken naar mijn eigen foto’s eigenlijk ben best wel weer een beetje in erotische stemming gekomen…. Zo naar mijn eigen spleetje kijkend vind ik dat ze hier nu in alle stilte ook wel even van de zon zou kunnen genieten” “Vind je het goed als ik nu hier lekker ook mijn onderbroek uit zou trekken en hier achter zo even heerlijk de zon tussen mijn benen te voelen en van het vrije gevoel te genieten. Mag dat? Vroeg Marja.
No ja! Ik hoorde alle engeltjes in de hemel zingen en hoorde de trompetten in de hemel schallen!
Joviaal antwoordde ik kalm; “Ja doe maar gerust hoor, er is ten slotte verder niemand anders die je hier kan zien!”
Marja kwam nu een klein stukje overeind en schoof toen haar onderbroekje omlaag tot op haar enkels en legde het weg onder de tafel.
“Nou dan gelijk de rest ook maar, want om deze lapjes nu om te houden is verder dan ook compleet zinloos, vind je ook niet? En zonder op mijn reactie te wachten deed ze de schouderbandjes omlaag waarna haar bh ook onder de tafel verdween.
Er lag nu een naakte godin naast mij op de ligstoel. Een lange blonde mooie griet die niet eens kende en die het zich hier voor zichzelf aangenaam maakte door naakt in mijn tuintje haar poes door de zon liet
verwennen. Ik kon het dan ook nauwelijks bevatten. Mijn hand ging dan ook ongecontroleerd aan mijn bijna harde pik zitten rommelen en dat zorgde er weer voor dat hij verder wilde spelen en hard begon te worden. Ik dacht er niet eens bij na, het gebeurde gewoon!.
Verder had ik net een onschuldig plakje worst in mijn mond dus zei ik even
Niets en liet mijn lul groeien. Marja zag het.
Nu was het mijn beurt om mij te excuseren voor deze onbedoelde uiting van mijn opwinding,
“Nee joh, ben je gek!” Had Marja gezegd, “Dat hoort er toch gewoon bij voor een man!” “Toe vooruit joh, laat hem toch ook lekker vrij in de buitenlucht!” “Ik zal niet schrikken van een stijve hoor”!
Nou meer aansporing had ik niet nodig. In 'no time' lag mijn ondergoed ook onder de tafel.
Mijn leuter lag nu als een soort dikke worst op mijn buik een beetje na te trillen in de zon. De warmte liet de kleverige transpiratie snel verdwijnen en mijn ballen zag ik lekker wentelen en draaien in de warmte. Dat beloofde dan ook een flinke lading te worden!
Marja bekeek belangstellend toe en zei; “Mooi zeg zo , je glanzende eikel zo in de zon…., maar heb jij geen velletje van je voorhuid overheen? De meeste mannen hebben dit toch niet zo als bij jou?
Ik legde het uit.
“Nee…, maar ik ben een aantal jaren getrouwd geweest met een Arabische vrouw en toen heb ik mij er aan laten opereren…”
“Ahh, zo, reageerde Marja. En zijn jullie nu uit elkaar neem ik aan?”
“Ja!”, antwoordde ik alleen maar. Ik had namelijk geen zin om er verdere uitleg bij te geven.
Marja leunde nu weer meer over haar leuning naar mij toe om het beter te kunnen bekijken.
“Echt mooi hoor die gladde punt zo!” Zei ze.
Marja bekeek mij nog een minuut, waarna ze weer rechtop kwam zitten.
Ze trok haar voeten op de stoelzitting waardoor ze net de al dalende zon die nu onder de parasol door kwam schijnen, op haar wijd geopende dijen kon voelen schijnen. Oooh, wat lekker, die zon daar …! Hmmm….”
“Ik krijg intussen wel trek in wat echt eten”, zei ik.
“Ik ga even kijken of ze hier in dat schuurtje ergens iets van een barbecue hebben staan, dat zou je bij zo’n huisje als dit toch wel mogen verwachten”, babbelde ik wat terwijl ik met mijn priemende paal rechtop ging staan. ‘dan gooien we er even lekker een tartaartje op en dan met een stuk stokbrood met Ketchup ! Misschien heb ik ook nog wat vlees per ongeluk…En een schaal sla er bij natuurlijk”!
‘O wow, Ja Dat klinkt wel heel interessant’. Reageerde Marja. “Nu krijg ik ook wel trek in iets voedzamers na al die wijn!” ….
“O Barst!, maar ik moet natuurlijk niet vergeten dat ik met de auto ben zeg!”. Zei Marja toen ze er aan dacht.
Ik zat zo even naar mijn eigen geval te kijken met die lelijke rimpelige zak er onder en keek daarna jaloers naar de mooie rondingen van Marja.
Eigenlijk zonder enige reden pakte ik mijn inmiddels weer slappe lul nu met twee vingertoppen beet, nam hem bij het velletje beet en schudde hem zo even speels heen en weer. Mijn knop hing nog omlaag en schudde daardoor zo ook loom heen en weer.
Marja keek niet begrijpend naar wat ik deed viel mij uit mijn ooghoeken op, dus legde ik haar snel even uit dat dit gewoon wat spelen was en verder niets had te betekenen…
“O? Doe je dat wel vaker?” Vroeg ze. En ik zag haar hand omlaag gaan. Ook Marja pakte nu een van haar eigen kleine lipjes beet en probeerde mij na te doen en trok er met een afwezige blik wat aan, waardoor haar lipje wat uit rekte. Vervolgens liet ze het weer los en boog voorover.
“Zal ik nog een cigaret roken of niet?” Vroeg ze blijkbaar aan zichzelf.
Ze ging rechtop zitten en zette haar beide voeten ieder aan een kant van de ligstoel, pakte een cigaret, stak die in haar mond en bleef zo besluiteloos zitten.
“Waar ben ik nou mee bezig”? Zei ze op verontschuldigende toon.
“Weet je Marja”, zei ik, “Als jij dat nou lekker vindt om er aan te trekken, dan moet je dat gewoon lekker zelf weten hoor! Je hoeft je bij mij niet voor alles tegenover mij te verontschuldigen! Ik ben ook maar een mens! Marja glimlachte flauwtjes. Dank je, zei ze en stak toen toch maar de cigaret aan
En met haar cigaret tussen haar vingers herhaalde ze de handeling van daarnet nog eens en trok nu iets harder.
Doordat ze nu met haar poes in de volle zon zat scheen het licht foor de dunne huid van haar lipjes heen en kon ik de rode adertjes zien lopen.
Ik werd hierdoor ook wel weer een beetje geil en nam nu mijn pik weer in mijn volle hand om hem even lekker op en neer te bewegen en hard te laten worden. Hij werd nu echt massief hard zodat mijn knop ook in het zonlicht glom. Ik schraapte even mijn keel om mijzelf te dwingen mij op iets anders te focussen en liet hem daarom maar weer met rust, stijf als hij nu was.
“Sorry voor mijn onbedoelde stijve, maar ik denk dat het nu tijd wordt om dat vlees op te warmen.”
“Niet dit vlees, maar die Tartaartjes!” Grapte ik en stond op.
“Wacht, ik kom je wel even helpen!” Stelde Marja voor en met haar, voor vrouwen toch wel behoorlijke lengte volgde ze me tot de keuken.
“Als jij het gehakt wil doen met wat zout en peper en het nodige komijnpoeder, dan ga ik even proberen die Bar-b-que te vinden!”
En ik begon op mijn knieën eerst in oude keukenkastjes te zoeken.
Daar stond hij duidelijk niet. Ik dacht even hardop;
''De mensen hadden toch echt gezegd dat ze er een hadden! Mompelde ik.
“Misschien in een schuurtje buiten?” Opperde Marja. “Zo’n vies zwartgeblakerd ding zou ik ook niet in mijn huis willen hebben hoor!” Daar had ze een goed punt ja. … Dus liep ik met mijn vooruit staande, slingerende lul naar buiten. Ja, er was een soort schuurtje, pal om de hoek naast het huisje! En Marja had goed gegokt, want daar stond inderdaad een vette, verroeste bak op pootjes, Zwart geblakerd met binnenin korsten met verroest vet aan het rooster geplakt. Bah! ….
Ik keek even rond en zag wat staalwol en een losse schroevendraaier.
Zo begon ik buiten de korsten af er te steken om daarna het roest weg te schuren met het staalwol. De bak volgde.
Ik was al gauw een minuut of tien zo bezig, en vond het zo wel mooi geweest. Mijn handen en min onderarmen waren bruin-zwart en kleefden van het stof. Ik sjouwde het geval naar het gazonnetje en zocht een plek.
Nu de kolen nog. … Nou, die zouden natuurlijk wel in de buurt zijn van het ijzeren ding. Zoiets bewaar je natuurlijk bij elkaar, bedacht ik mij. En dat klopte! Er stond een half aangebroken zak op de grond. Tevreden ging ik terug naar de bar-b-que en stortte een flink deel van zak in de bak in het geval.. Dat wordt wel morgen nieuwe kopen, nam ik mij voor. De zwarte kolen verdeelde ik een beetje met mijn handen, zodat het stof ook royaal neerdaalde op mijn inmiddels alweer slap hangende lul, die nu ook een zwarte gedaante had aangenomen!
Ik ging terug naar de keuken om lucifers te halen en wat kranten om het vuur op gang te brengen.
Toen Marja mij zo slag slaakte ze een verschrikt gilletje. Toe, ga weg met je vieze lijf hier bij dat vlees ! Toe, naar buiten met die viezigheid! Vermaande ze mij, rechtop staande en streng kijkend.
Inwendig moest ik natuurlijk lachen. Dit leek wel een soort van eerste relationele aanvaring! Wie had er nu zoiets kunnen bedenken?
Ik liet mij graag wegsturen en ging kijken of ik de kolen aan het branden kon krijgen.
Na lang proberen, veel blazen, hoesten, stekende ogen en veel rook in mijn longen, leek er toch iets te blijven smeulen nu. Na een paar minuten zou het wel verder gaan, dus zocht ik nu de douche even op om het vuil van me af te spoelen.
Intussen had Marja het gehakt gekruid en wat salade gemaakt van de restjes komkommer, tomaatjes en een blikje Mais. Mayonaise bond het geheel en ketchup gaf het wat extra smaak. Toen ik weer schoon in de keuken terugkwam lag het vlees op een bord klaar om naar buiten te kunnen. Een geopend blik knakworstje stond er naast en het stokbrood had ze in allemaal nette plakjes gesneden.
“Zooo!” Reageerde ik opgetogen, “Professioneel hoor! Marja glunderde. ”Ja! En moet je kijken, met drie keer niets!”
Ik gaf haar spontaan een
kus ter beloning. “O?” reageerde ze verrast. “Doe dat nog eens!” En ze draaide haar wang demonstratief naar mij toe.
Dus herhaalde ik mijn kus. Marja draaide zich resoluut naar mij toe en legde nu haar armen om mijn nek, trok haar warme lijf tegen mij aan en ging op haar tenen staan waarna ze mij terug kuste. Haar borsten drukten daardoor tegen mijn borst en haar Venusheuvel perste zich tegen mijn gloeiende geval aan.
Ik weet niet hoe vrouwen dat zelf ervaren als zij zich bij een omhelzing met hun borsten tegen de ander duwen. Was het een gewoon alledaags iets, of was het toch ook een extra prikkelende
sensatie? Zou dat ook prikkelend zijn wanneer twee vrouwen elkaar frontaal omhelsden? Allemaal vragen waar mannen me kunnen zitten maar voor een vrouw vanzelfsprekend kunnen zijn.
Hoe dan ook, Marja wreef nadrukkelijk met haar doos tegen mijn kruis.
Toen onze
lippen weer snakkend naar lucht zochten fluisterde Marja,
“Ik vind jou eigenlijk best wel een fijne man weet je dat!”…, “Jij bent zo, … anders!” “Daar hou ik juist van!”
“Ik voel mij …..”, Verder ging ze niet en liet mij weer los en liep naar buiten.
Ik keek bewonderend naar haar prachtig bewegende billen en haar lange benen. …. Man, wat was deze vrouw mooi gevormd zeg! Ik prees mijzelf zeer bevoorrecht, dat ik deze beauty als een van de weinigen of misschien zelfs als enige ooit, zonder alle onnodige franjes als kleding mocht aanschouwen.
“Eh Marja”, begon ik, “Heeft er ooit wel eens iemand jou zo gezien, zonder iets aan?
Marja stopte waar ze mee bezig was en draaide zich om en keek mij een beetje onnozel aan. “Zonder ‘iets’ aan?” Ze moest even over haar antwoord nadenken… of wellicht had ze er verder niet bij stilgestaan en drong het vanwege mijn vraag nu pas goed tot haar door. ….. Eh, nee! Was haar antwoord dan ook.
“Nou ja, mijn bazin dan, maar dat telt niet echt mee vind ik, dat is iets anders!”
Marja wees op de Barbecue en attendeerde mij er op dat alle kooltjes nu wel rood gloeiden. “Zullen we het lekkers er nu maar opleggen?” Stelde ze voor.
“Ja doe maar!” zei ik. “O, kijk eerst even of het rooster ook goed schoon is gebrand voordat je het vlees er op legt”, voegde ik er aan toe. “Ja, ik denk het wel”, antwoordde Marja, “Het ijzer is helemaal grijs en glad. …”
Het vlees siste en rookte en vette druppel lieten het vuur oplaaien.
Marja stapte verschrikt achteruit. “Au, die spetters zij heet”!
Daar stonden we, afwachtend tot het vlees gaar zou zijn. De rook dwarrelde alle nu kanten op en leek expres bij alle andere tuintjes te blijven hangen.
Ik hoopte maar dat mensen nier zouden komen kijken over hun heggetjes want dan zouden ze ons in ons nakie kunnen zien hier.
Even wist ik niet hoe nu verder, en stond maar wat te staan en te kijken. Mijn snikkel wist het ook niet meer merkte ik en hield het een beetje tussen hangen en rechtop.
Marja streek met haar handen over haar borsten en kneep even in haar tepels en ging vervolgens met een zucht weer zitten.
Ik schoof het vlees wat naar de zijkanten om te voorkomen dat het te snel zou gaan en zwart worden.
Maar toen ik daarna omdraaide en wilde gaan zitten zag ik hoe Marja met haar knieën opgetrokken en wijd open zat en relaxed met twee vingers vrij diep langzaam in haar opening op en neer bewoog.
Mijn lul reageerde weer meteen en begon gelijk al weer te groeien toen ik dat zag. Ik greep hem nu dan ook maar stevig in mijn hand beet en bewoog nu ook mijn eigen hand op en neer.
Marja zat daar geconcentreerd met haar mond samengeperst, maar leek niet echt toe te werken naar een orgasme. Ze was gewoon lekker ontspannen aan het ‘voelen’ bij zichzelf. Ze keek mij ontwapenend aan. Ik hoorde haar denken. ‘Je zei dat ik maar lekker moest doen waar ik zin in had’… en ging onbeschaamd door met zichzelf te betasten.
“Is het lekker?” Vroeg ik overbodig. Marja knikte. “Misschien kan het hierna wel nooit meer”, zei ze met een beetje een schorre stem. “Ik bedoel zo heerlijk relaxed. privé, in de zon. Mmm.”
“Nou, ik ben hier nog de hele week, dus als je de behoefte voelt. Dan kom je gerust maar langs hoor.” bood ik aan. “En misschien kom ik hier nu ook nog wel eens vaker terug, want ik vind dit echt een goddelijk plekje! Dat zou je vanaf de wegkant niet vermoeden.” ….
“Vind jij het ook wel opwindend zo?” Vroeg Marja, en knikte met haar hoofd in mijn richting. Doelend op mijn stijve. “Zo te zien heeft het ook duidelijk effect op jou daar beneden.”
“Jazeker!”, gaf ik toe. “Zo met helemaal niks aan en dan in de warme zon … en niet te vergeten jouw erbij! Ik moet je eerlijk zeggen dat ik vind jij echt een goddelijke uitstraling hebt!
“Dit hier?” Vroeg Marja vol ongeloof. “Dit?” En ze held haar twee handen slap voor zich en maakte een gebaar alsof het iets waardeloos was. “Dit lichaam, waar gewoon pies en poep uitkomt en af en toe een zootje bloed?” “Nee! … daar valt niks goddelijks aan te beleven hoor!”
“Goed, Ik begrijp dat jij daar heel anders naar kijkt”, maar voor mij als een man ben jij het mooiste wat er bestaat, echt !” ”Goh, dank je Frank …., Je bent echt een bijzondere vent.” . En Marja strekte zich nog even languit in de zon uit, haar poesje glom nog van haar vocht en ze genoot zichtbaar van de situatie.
Het vlees sputterde en siste intussen, het druipende vet en maakte nu minder rookwolken.
In afwachting van het vlees liep ik naar de rand van het gazon, waar het bos begon met een donkere rij schaduwrijke dennenstammen met hoog daarboven nog iets van de groene kronen. Een verroest, bijna vergaan hekje deed een laatste poging om de erfscheiding aan te geven. Ik stapte er overheen en liep nieuwsgierig tussen de schaduwen van de stammen door. Scherpe takjes staken in mijn onbeschermde voeten.
Een totale stilte omsloot mij hier, op een wegvliegende fazant na. Ik ging ongemerkt steeds dieper en dieper het bos in en ik voelde mij een zonderling, zonder mijn beschermende kleding. Een beetje een kinderlijk, kwetsbaar gevoel eigenlijk wel, alsof ik iets stouts deed. Onzinnatuurlijk, want al zou ik hier al mensen tegenkomen, dan nog was er geen gevaar voor mij. De mensen zouden mij ofwel gewoon negeren en snel doorlopen óf misschien zouden ze mij misschien wel vriendelijk groeten en van binnen iets van jaloezie voelen. Voor de vrije Nederlanders van tegenwoordig was het zien van een nudist nu geen grote schok meer.
Ik pakte maar weer mijn leuter beet en begon er al lopende aan te trekken. Snel werd hij weer hard.
Het gevoel dat dit mij bezorgde maakte dat ik stil hield en ik mij hier staand even geconcentreerd begon te bevredigen. Iedere man weet dat je dan een punt bereikt waarop je eigenlijk niet meer kunt stoppen en je het gewoon moet afmaken wat je was begonnen! Ik knielde neer op een pluk gras om mijn concentratie beter te kunnen richten… Ja, het was nu onherroepelijk, ik moest nu al spuiten! De vogels fladderden zachtjes op van hun takken, alsof ze mij hierbij niet wilden storen.
Mijn door de warmte laag hangende ballen sloegen kletsend tegen de binnenzijde van mijn dijen, wat voor nog meer opwinding zorgde.
Weer een krak! Dat was geen vogel! Misschien een Egeltje of een ander beest… Ik had geen idee. Maar ik voelde nu al langzaam dat prikkelende gevoel ergens diep tussen mijn benen. Mijn prostaat draaide overuren. …
Ik deed het even rustig aan om dat heerlijke gevoel nog wat langer te laten duren …Oh wat was dit lekker zo alleen in het bos!
Ik versnelde nu weer het aftrekken om het dan nu toch maar af te maken. Ik zakte nog dichter naar de grond om niet te vallen als ik begon te spuiten, want mijn benen zouden mijn gewicht even niet kunnen houden.
Weer klonk er gekraak, nu wat harder en van meerdere takjes op de grond. Verstoord keek ik om mij heen en zag nu tot mijn schrik Marja voetje voor voetje, voorzichtig balancerend, aan komen lopen . Voorzichtig vanwege de scherpe ondergrond want ook zij liep blootvoets. Ze had mij al gezien en riep; Alles goed met je Frank?
Ik kon nu geen geluid meer uitbrengen, mijn keel zat dicht van omdat ik nu echt bijna klaar kwam. Ik stopte met moeite met trekken, maar dat kon eigenlijk niet meer en dus bewoog ik maar langzaam verder mijn orgasme proberend uit te stellen
Wat is er? Wat doe je daar? Vroeg ze nieuwsgierig. Maar toen Marja nog dichterbij kwam zag ze hoe ik met mijn hand mijn hand mij leuter zat af te trekken. O, sorry! Zei ze, “Ik zie dat ik je stoor”, en wilde weggaan.
“Nee, laat maar, het is nu toch al te laat”! Hijgde ik.
“Het komt al”!
Marja keek met grote ogen en zag met open mond hoe mijn kwak met kracht in een boog uit mijn lul omhoogschoot en met een grote boog een meter verderop op de dennennaalden terecht kwam. Er kwam er nog een scheut. En toen nog een! Ik gromde, het kwam van diep en met veel opgespaarde energie. Ik kneep op de laatste druppels er uit te persen en schudde de rest van de klodders van mijn lul af….
“Zit je hier lekker in je eentje lekker een beetje klaar te komen? Zonder mij”? Vroeg ze. “Had je niet even op mij kunnen wachten, dan hadden we het hier lekker samen kunnen doen”!
Rustig sprak Marja verder, alsof het voor haar vanzelfsprekend had geleken. “Ja, samen, dat had mij ook wel wat geleken om met jou er bij een hoogtepunt te bereiken.” “Ik had het niet bedacht, het gebeurde vanzelf”, excuseerde ik mij. En ik schudde nog even met mijn nu alweer hangende lul.
Marja voelde in een soort reflex even snel met haar vingers tussen haar benen en zei, “Ja, kijk, je hebt mij nu ook echt te pakken hoor met je gedoe, ik ben nu ook echt nat!
Ik had mijn lul nog in mijn hand. Onwezenlijk zat ik daar op mijn knieën nog wat bij te komen van een wel heel apart moment in de vrije natuur.
Marja stapte dichterbij en ging nu precies met haar rug tegen een boom aan staan en zakte toen wat door haar knieën, waarna ze nu zichzelf geconcentreerd hard met haar vingers begon te vingeren. Ze kreeg een verbeten uitdrukking op haar gezicht. Haar borsten schudden heftig heen en weer en af en toe stopte ze om haar lipjes flink open te houden en om daarna met haar wijsvinger haar clit te masseren en afwisselend haar vingers diep in haar grotje te persen. Marja hijgde al flink en had zichtbaar haast om ook haar eigen hoogtepunt te halen.
“Ja”!, hijgde ze even, “Jij wel en ik niet? Zo zit deze dame niet in elkaar hoor”. Nu hurkte Marja ook neer en kon ik zien hoe iets van haar vocht op de grond druppelde bij het bewegen. “Ja, Ik ga zo ook klaarkomen, ik voel het komen, hijgde ze …. Ze klemde nu haar knieën tegen elkaar met haar pols er nog tussen. Ik hoorde de zachte soppende geluidjes en begon instinctief toch weer te trekken. Hiernaar luisteren maakt de meeste mannen gek wist ik.
Marja boog nu helemaal voorover, haar borsten nu tegen haar knieën geperst …. Oooo, jaahhh, het komt! …. Oooo, kreunend ontspande Marja zich langzaam.
Maar door haar privé life show was mijn ‘apparaat’ toch weer rechtop gekomen. Ik wist ook niet dat het kon en keek er verbaast naar en ging weer staan. Marja keek mij even uitgeput en met lege ogen naar mij en veegde haar plakkende haren uit haar gezicht. Ze kwam weer iets overeind en steunde met haar handen voorovergebogen op haar knieën en kwam met voorzichtige stapjes strompelend naar mij toe en kwam voor mij staan. Ze opende haar vochtige spleetje voor mij. Ik kwam alweer bijna spontaan een tweede keer, maar ik had natuurlijk niets meer. Mijn lul schokte alleen alsof ik klaar kwam maar nu zonder te spuiten! Marja zakte langzaam door haar knieën en fluisterde; “Toe, stop hem er in!”
Ik kon helaas weinig meer doen dan mijn lul met mijn hand rechtop houden, dus nam Marja zelf maar het initiatief en leidde zelf met haar hand mijn staaf tot voor haar opening, waarna ze zichzelf er langzaam probeerde overheen te laten zakken.
Ik werd mij plotseling even bewust van wat wij aan het doen waren, hier midden in een stuk verlaten bos, volkomen naakt, zelfs geen slippers, en stonden hier krampachtig een poging te doen om staande te neuken terwijl we allebei nog slap waren van ons eerdere orgasme.
Marja’s lipjes sloten zich om mijn eikel en ik voelde mij weer meegezogen in dit gevoel van genot en opwinding. Haar inwendige hitte stimuleerde mijn inmiddels koud geworden eikel op een bijzondere manier. Ik voelde nu haar warme benen tegen mijn zak strelen. Iedere seconde was gefocust op dit ene moment van onze sexuele verbinding. Mijn wereld hield op te bestaan.
“Oh mijn god Marja, we neuken”! Hijgde ik ontdaan.
“Ja, lekker samen neuken”, fluisterde ze.
Gek genoeg schrok ik om dat woord te worden uitgesproken door een vrouw.
Marja begon nu voorzichtig ritmisch te bewegen en op en neer te wippen. Ondertussen zocht ze bij mij weer steun door mij aan mijn armen vast te houden terwijl ze achterover gebogen stond. Als we nu onze balans zouden verliezen en vallen zou dit de grootste anticlimax kunnen worden die je je maar voor kunt stellen, realiseerde ik mij.
Marja keek mij even hijgend en uitdagend recht in de ogen aan….
“Lekker zo? Vroeg ze met een hese stem. Ik knikte.