Hij pakte heel natuurlijk mijn hand vast—zijn vingers stevig en warm om de mijne gevouwen—en leidde me richting de trappen van de uitgang.

"Het is niet ver," zei hij, terwijl we het station uit liepen en de stadsgeluiden ons opzochten. Hij wees naar een bakstenen pand aan de overkant van het plein, waar op de bovenste verdieping een zacht geel licht brandde. "Daar boven."

Ik voelde de spanning in mijn onderbuik samentrekken. Dit was geen fictie meer. Geen laptop, geen schuilplaats in een hoekstoel, geen papieren antiheld.

"Mooi," zei ik, terwijl we overstaken en ik zijn hand een klein beetje steviger vastgreep. "Laat me maar zien hoe jouw scenario eruitziet."

Hij sloeg de deur achter ons dicht en de sleutel draaide met een klik in het slot. Direct viel de geluidloze stilte van de kamer over ons heen.

Hij bleef tegen de deur leunen, zette zijn handen in zijn zij en liet zijn blik langzaam over me heen glijden.

"Laat me je eens bekijken," zei hij zacht.

Ik bleef midden in de kamer staan, de adrenaline van de reis nog steeds door mijn aderen voelend. Mijn jas lag al over een stoel. In het zachte, warme licht van de kamer was er niets meer te verbergen. De stof van mijn dunne zomerjurkje viel soepel om mijn lichaam, strak over mijn borsten zonder bh, waarbij de contouren en de hitte van mijn huid duidelijk zichtbaar waren. En wanneer ik bewoog, gaven de randen van mijn korte jurkje nét genoeg prijs van de zwarte kant en de bandjes aan mijn kousen.

Hij haalde langzaam adem. De plagerige jongen uit de trein leek in één klap verdwenen; wat overbleef was een blik vol ongemaskerde bewondering en verlangen.

"Je bent nog veel mooier dan op dat scherm van je," fluisterde hij.

Hij deed een stap naar voren, heel rustig, alsof hij me niet wou laten schrikken. Hij stopte vlak voor me, zover dat ik de warmte van zijn lichaam kon voelen. Zonder een woord te zeggen bracht hij zijn handen naar mijn taille. Zijn vingers haakten stevig in de dunne stof van het jurkje en hij trok me langzaam, centimeter voor centimeter, naar zich toe.

"Nou, regisseur..." zei hij met een lage, hese stem, terwijl hij zich vooroverboog en zijn lippen langs de zijkant van mijn hals liet glijden. "...wat is de eerste aanwijzing?"

“Kus me!”

Hij aarzelde geen seconde meer. Zijn handen gleden van mijn taille omhoog naar mijn rug, trokken me strak tegen zich aan en hij boog zijn hoofd.

Wat volgde was een overweldigende, meedogenloze kus.

Het was alsof alle spanning die zich in de trein had opgebouwd—het verborgen typen, het meekijken, de roekeloze stap naar het perron—in één keer tot ontploffing kwam. Zijn lippen eisten de mijne op, hongerig en vol overgave. Ik slingerde mijn armen om zijn nek, trok hem dichterbij en liet me volledig meeslepen door de storm. Mijn borsten drukten stevig tegen zijn borstkas en de hitte tussen ons was bijna tastbaar.

Zijn vingers verstrengelden zich in mijn haar, hielden mijn hoofd vast alsof hij er zeker van wilde zijn dat ik nergens heen kon, terwijl de kus alleen maar dieper en intenser werd. Mijn knieën voelden slap, de wereld buiten deze kamer bestond niet meer, en het laatste beetje verstand maakte definitief plaats voor pure, ongecontroleerde passie.

Terwijl de kus doorging, gleden zijn handen via mijn rug naar beneden. Ik voelde de stof van het dunne jurkje steeds verder omhoog kruipen tot het tot aan mijn taille was opgestroopt. De kille lucht van de kamer raakte mijn piepkleine stringetje, maar het contrast met de intense warmte van zijn handen maakte het alleen maar opwindender.

Zijn vingers bedekten mijn ontblote billen, op het dunne touwtje van mijn string na dat over mijn heupen spande. Hij knoopte zijn greep steviger vast en begon met korte, verkenningstochten over het zachte oppervlak van mijn huid. Met zijn vingertoppen volgde hij de randen van het kant en de fijne lijnen van de kousenbandjes, terwijl hij me nog strakker tegen zijn harde lichaam aan drukte.

Elke aanraking stuurde een felle tinteling door mijn onderbuik. Ik lachte zachtjes tegen zijn lippen, verstrengelde mijn vingers in zijn nek en liet me helemaal overvallen door het tempo waarin hij de leiding overnam.

Zijn vingers gleden om mijn heup heen en vonden hun weg naar de voorkant. Heel langzaam en met een zachte, dwingende druk streelde hij het minieme stofje dat mijn venus bedekte. De lichte wrijving van de stof tegen mijn gevoeligste plekje stuurde een schokgolf van hitte door mijn hele lichaam.

Ik liet mijn hoofd achterover vallen tegen zijn schouder en een zachte zucht ontsnapte aan mijn lippen. Zijn duim maakte kleine, cirkelende bewegingen over het strakgespannen kant, precies op het juiste tempo, terwijl zijn andere hand mijn onderrug stevig vastklemde om me dicht tegen hem aan te houden.

"Je bent zo warm..." fluisterde hij hees bij mijn oor. Zijn ademhaling was net zo versneld als de mijne.

Hij schoof het stofje heel subtiel een klein stukje opzij. Zonder de barrière van het kant raakten zijn warme, vochtige vingertoppen mijn kutje rechtstreeks. Een rilling schoot van mijn kruin tot mijn teen. Ik balde mijn handen in de stof van zijn shirt, trok hem nog dichterbij en liet elke gedachte aan de buitenwereld definitief los.

Hij wond me steeds meer op en de hitte in mijn onderbuik werd bijna ondraaglijk. Ik voelde zijn vinger langzaam, zoekend en trefzeker naar binnen glijden. Een intense schok van genot schoot door mijn hele lijf en ik kon een zachte, diepe kreun niet meer binnenhouden.

Mijn handen graaiden in zijn haar, trokken hem strakker tegen me aan, terwijl mijn heupen zich als vanzelf tegen hem aandrukten op het ritme van zijn hand. Hij bewoog zijn vinger rustig maar doordringend, precies op de plek waar de spanning zich had opgebouwd.

"Zo?" fluisterde hij hees tegen mijn hals, terwijl zijn lippen over mijn warme huid gleden.

Zijn duim raakte tegelijkertijd mijn clitoris met een lichte, cirkelende druk. Mijn ademhaling stokte en ik kneep mijn ogen stijf dicht. De grens tussen fictie en werkelijkheid was nu definitief verdwenen.

De stof scheurde bijna toen hij het jurkje in één snelle, krachtige beweging over mijn hoofd trok en aan de kant gooide. De kille kamerlucht sloeg tegen mijn blote huid, maar ik vloog meteen weer in brand onder zijn strakke, hongerige blik.

Daar stond ik dan. Midden in zijn kamer, gestript van alle anonimiteit. Alleen nog gekleed in het minieme stringetje, de zwarte kousen aan de bandjes van mijn gordeltje, en mijn voeten gestoken in de glimmende pumps met torenhoge hakken die me net dat beetje extra lengte en een uitdagende houding in mijn rug gaven.

Hij deed een stap achteruit, zijn ademhaling zwaar, en liet zijn ogen langzaam van de punten van mijn pumps, langs mijn gestrekte benen en de kantjes van mijn kousen, tot aan mijn borsten glijden.

"Godsamme," fluisterde hij hees. "Dit is zoveel beter dan welk verhaal ook."

Hij wachtte niet op antwoord. Hij greep me bij mijn heupen, tilde me moeiteloos een stukje op en zette me op de rand van het bureau dat tegen de muur stond. Het kille hout onder mijn billen vormde een bizar contrast met de hitte die door mijn aderen gierde. Mijn hakken hielpen mee: ik klemde mijn benen om zijn taille en trok hem direct weer naar me toe, totdat de stijve hardheid in zijn broek strak tegen mijn ontblote venus drukte.

"En nu?" vroeg ik buiten adem, terwijl ik met mijn nagels door de stof van zijn shirt krabde en het over zijn hoofd omhoog probeerde te stropen. "Laat me zien hoe jouw versie afloopt."

Zijn handen gleden traag over mijn flanken omhoog, terwijl hij zijn hoofd liet zakken. Mijn ademhaling stokte toen zijn lippen een spoor van hitte achterlieten over mijn buik. Elke aanraking stuurde een schokgolf door me heen, een zoet soort spanning dat mijn gedachten volledig leeg veegde.

Er was geen spoor meer van het beheerste personage dat ik in de trein was geweest. Alle controle vloeide uit me weg. Ik klemde mijn vingers vast in de stof van zijn shirt, trok hem nog dichterbij en gaf me over aan de storm die hij ontketende. Toen hij me meedogenloos befte.

De kamer om ons heen vervaagde tot niets meer dan een wazige achtergrond van schaduw en zacht licht. Er bestond geen spoorwegnet meer, geen echtgenoot die thuis wachtte, geen laptop die geduldig in de tas lag. Alleen de versnellende hartslag, het ritme van onze ademhaling en het onherroepelijke gevoel dat deze avond een heel nieuw hoofdstuk in ging. En dat begon met het voorwerk dat in mijn hoofd en door mijn lijf schoot. Ik kwam genadeloos klaar op zijn tong.

Hij pakte me op alsof ik niets woog en zette me op de rand van het bed. Hij kwam voor me staan en trok met een zwier zijn T-shirt uit. Ik maakte intussen zijn riem los en ritste zijn gulp open. Zijn broek viel op zijn enkels en de contouren van zijn mannelijkheid werden duidelijk zichtbaar in zijn strakke boxer short. Met mijn hand streelde ik erover heen en omklemde hem met mijn hand, met mijn andere hand woog ik zijn ballen en ondersteunde ze. Ik voelde de pulsaties in die levende staaf.

Mijn ondeugende blik ging naar de zijne, hij keek me aanmoedigend aan. Ik greep naar de elastiek van zijn boxer en uiterst traag terwijl ik hem strak aankeek trok ik hem stukje bij beetje naar beneden. Daar verscheen de wortel het zag eruit als een graspolletje rond de stam van een boom, alleen dat polletje stond er, de rest was zorgvuldig weggeschoren. Ik boog ernaartoe met mijn gezicht en kuste hem op zijn kaalgeschoren heuvel. Ik voelde hoe zijn handen me aanmoedigden om snel verder te gaan maar dat was ik niet van plan. Weer streelde ik hem en ging met mijn mond naar zijn bobbel. Ik nam zijn lul door het textiel tussen mijn tanden en keek hem daarbij plagend aan.

“Pffooei.”, hoorde ik hem zeggen en ik vergrootte de druk met mijn tanden wat. Ik voelde dat zijn lul steeds meer tegendruk begon te geven en zijn blik werd bijna smekend. Er verscheen een nat plekje in zijn broek aan het uiteinde bij zijn eikel. “Allee meid komt er nog wat van?” Hij wilde zijn broek nu zelf naar beneden trekken maar ik weerhield hem. Langzaam begon ik de broek verder naar beneden te trekken en toen kwam hij onder de elastiek door gepiept en kwam overeind als een slagboom.

Ik moest even slikken, dit was wel een ander kaliber dan die van Henk. zijn boxer voegde zich bij zijn broek op zijn enkels. Daar stond hij, fier en onversaagd, met een vochtige eikel waar een volgende druppel voorvocht uit ontsprong. Ik pakte hem vast, bracht hem naar mijn lippen en kuste hem. Zijn voorvocht smaakte naar hem. Zijn eikel rook naar hem en zijn staaf paste perfect bij zijn persoonlijkheid. Hij straalde een en al mannelijkheid uit.

Ik keek hem nog een keer bewonderend diep in de ogen en zette mijn lippen erop terwijl ik me langzaam liet zakken en knielend voor hem kwam zitten. Ik spreidde mijn lippen en liet hem langzaam naar binnen glijden terwijl ik er met mijn tong overheen kwispelde. Met mijn hand pakte ik zijn scrotum en masseerde zachtjes zijn ballen alsof ik twee stalen kogels door mijn handen liet rollen. Ik voelde hoe zijn spieren ze omhoog trokken bij die sensatie en zijn scrotum trok meteen strak.

Ik liet hem dieper mijn mond in komen en voelde dat hij nu tegen mijn strot kwam. Ik had ooit geoefend op een dildo om mijn braakreflex te onderdrukken en wist dat ik mijn onderkaak nu ver naar voren moest schuiven om hem nog dieper te krijgen. Hij schoof er nog dieper in. Ik slikte een keer, wat bij hem een schok veroorzaakte.

“Oh meid, dit heb ik nog nooit meegemaakt wat doe je dat perfect!” riep hij uit. Hij greep me bij mijn achterhoofd in mijn haren en drukte hem er nog wat dieper in. Ik maakte een grommend geluid. En begon hem vol passie te pijpen waarbij ik al snel voelde dat hij er moeite meer kreeg zich in te houden. ‘Wacht meid ik wil je ook nog neuken,” en hij trok zich wat terug. Ik kwam overeind met een geheimzinnige., uitdagende smile. Daar had hij maling aan want hij duwde me met een ferme stoot achterover op het bed en besprong me letterlijk.

Hij lag helemaal over me heen en terwijl ik dacht dat hij me ging verpletteren, manoeuvreerde hij zijn lul voor mijn kut en schoof hem er met één stoot in. Elk hoekje van mijn kut werd ineens gevuld, en als een drenkeling die lang onder water was moest ik naar lucht happen. Wat een alles overdonderend gevoel was dit, Het voelde als mijn eerste keer maar dan tien keer sterker. Hij had van al deze gevoelens geen weet en begon me meteen stevig te palen. Hij voelde zelfs niet toen ik heftig schokkend rond zijn lul begon te spuiten en een orgasme beleefde zoals ik dat nog nooit gehad had. Maar hij stootte stevig door waardoor mijn orgasme in me bleef hangen tot het moment dat hij een oerkreet slaakte. Ik voelde hoe hij begon te schokken en met elke schok een lading in me loste waardoor ik ook weer een hoogtepunt kreeg en verkrampte. Mijn benen sloten zich stevig om hem heen en hielden hem klemvast tegen me aan alsof ik hem nooit meer los wilde laten.

Zo bleven we nog een minuutje liggen tot hij zich van me af draaide. Waardoor ik eindelijk weer normaal kon ademen. Daar lagen we dan na hijgend buiten adem naar lucht te happen. Ik keek verdwaasd naar het plafond waar verschillende vochtplekken, waarschijnlijk door vroegere lekkages een interessant schouwspel boden.

Toen het vuurwerk tussen ons eindelijk doofde, bleef de stilte in de kamer hangen als een warme deken. We lagen op onze rug, de lakens half over ons heen getrokken, onze ademhalingen die langzaam weer tot een rustig ritme zakten.

Het zachte, gele licht van de straatverlichting buiten schitterde door het raam en wierp lange schaduwen op het plafond. Mijn huid gloeide nog steeds nagenietend na.

Hij draaide zijn hoofd op het kussen naar me toe en liet zijn hand rustig over mijn onderarm glijden. Zijn vingers pikten een plukje haar op dat aan mijn voorhoofd kleefde en streken het zachtjes naar achteren.

"En?" fluisterde hij met een hese, tevreden stem. "Gehaald wat je zocht?"

Een langzame, mysterieuze glimlach krulde om mijn lippen. Ik staarde naar het plafond en voelde hoe de verhalenmaker in mij alweer langzaam wakker begon te worden. Mijn man, de drukke trein, het gesloten document op mijn laptop... het voelde allemaal alsof het uit een heel ander leven kwam.

"Beter," zei ik zacht. "Ik heb de ontbrekende pagina's gevonden."

Ik draaide me op mijn zij, leunde op mijn elleboog en keek hem aan. Mijn blik gleed over zijn schouder, langs zijn borstkas, en ik besefte dat de spanning van vanavond niet zomaar zou vervliegen.

"Maar een goed verhaal..." vervolgde ik, terwijl ik met mijn vingertop een denkbeeldige lijn over zijn sleutelbeen trok, "...heeft zelden maar één climax. Wat dacht je van een toegift?"

Hij grinnikte, een diep en gevaarlijk geluid, en sloeg in één vloeiende beweging de deken van ons af.

Hij haalde mijn hand van zijn sleutelbeen en bracht mijn vingertoppen heel even naar zijn lippen.

"Een toegift," herhaalde hij, zijn ogen donker en pretentieus in het schemerlicht. "Je bent veeleisender dan de gemiddelde lezer."

In plaats van de storm van zojuist, bewoog hij nu met een tergende vertraging. Hij draaide me op mijn rug en boog zich over me heen, zijn volle gewicht net boven me zwevend. Met zijn vingertoppen volgde hij traag de contouren van mijn taille, over de zijkant van mijn heupen, naar de gevoelige plekjes op mijn bovenbenen. Elke lichte aanraking deed het kippenvel opnieuw over mijn huid trekken.

Ik sloot mijn ogen en voelde hoe mijn hele lichaam zich weer spande. Het contrast tussen zijn kalme, beheerste bewegingen en de rauwe honger van daarnet bracht een heel nieuw soort elektrische lading teweeg.

Zachtjes doofde hij de laatste beetjes controle die ik nog over had. Zijn lippen vonden mijn hals, zakten langzaam af naar de kom van mijn sleutelbeen en bleven daar hangen. Mijn ademhaling stokte opnieuw.

"Geen laptop," fluisterde hij tegen mijn warm geworden huid, terwijl zijn handen mijn heupen steviger vastgrepen en me naar zich toe trokken. "Geen verhaallijnen. Alleen dit."

En terwijl de nacht buiten het raam verder doorgleed, verdwenen alle woorden, alle plannen en elke gedachte aan de ochtend die zou komen. Wat overbleef was het meeslepende, koortsachtige ritme van de nacht, totdat de werkelijkheid pas bij het eerste ochtendlicht weer voorzichtig op de deur zou kloppen.

Ik stapte voorzichtig uit het bed. De koele ochtendlucht raakte mijn huid en bracht me in één klap terug in de werkelijkheid. Het eerste schuchtere ochtendlicht sijpelde door de gordijnen en wierp een blauwachtige gloed over de kamer.

Naast me lag hij nog diep in slaap, op zijn buik, het laken halverwege zijn rug afgegleden. Het lichte, regelmatige geronk dat uit zijn keel kwam, klonk bijna vertederend. Een uur of zes, schatte ik. De stad buiten begon net wakker te worden.

Mijn kleren lagen verspreid over de vloer, als een spoor dat de waanzin van de nacht ervoor markeerde. Geluidloos raapte ik mijn stringetje, de kousen en het dunne zomerjurkje op. Mijn hakken hield ik in mijn hand om geen geklik op de houten vloer te veroorzaken.

Vlak bij mijn tas op het bureau lag een schrijfblok en een pen. Ik pakte de pen, leunde over het werkblad en schreef met een glimlach die ik niet kon onderdrukken een korte boodschap:

"Bedankt voor de inspiratie. De auteur heeft wat ze nodig had voor het volgende hoofdstuk.

PS: Je stond er prachtig op, ik was onder de indruk!"

Ik liet het briefje op zijn nachtkastje achter, vlak naast zijn telefoon. Zonder nog een keer om te kijken glipte ik de deur uit, waar ik me op de gang aan kleedde, de kille ochtendlucht in, op weg naar het station en naar het leven dat op me wachtte.

De geur van diesel, verschrikkelijk sterke koffie en de frisse ochtendwind sloeg me tegemoet op het stationsplein. Mijn voeten voelden licht, maar mijn lichaam droeg nog de zware, zalige vermoeidheid van de nacht met zich mee. En? Voelde ik me schuldig, nee, dit was toch precies waar Henk me bijna om gesmeekt had, en smaakte dit naar meer…..Jazeker….Veel meer….ik voelde dat er die nacht iets diep in me veranderd was. Met opgeheven hoofd en een voldane, mysterieuze glimlach liep ik naar het station….

Reacties? graag!

Was getekend: John Adams