Door: Simulacum
Datum: 04-01-2026 | Cijfer: 9.3 | Gelezen: 8323
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 44 minuten | Lezers Online: 2
Trefwoord(en): Dochter, Jong En Oud,
Lengte: Zeer Lang | Leestijd: 44 minuten | Lezers Online: 2
Trefwoord(en): Dochter, Jong En Oud,
Ze spurtte voor hem uit. Drie kleine passen, haar roze rugtas over haar schouder, haar witte sneakers piepend op de gebloemde tegelvloer toen ze de deurstijl beetpakte en omkeek richting hem.
“Gevonden?” vroeg hij, ergens in het midden tussen speelsheid en oprechte interesse.
Haar grote, blauwe ogen gingen omhoog met een spottend lachje uit haar neusje, en toen hij haar blik volgde, verklaarde het grijze bordje dat met twee popnagels aan de bakstenen muur was bevestigd haar reactie.
Kleedkamer. Met daarachter een symbool van een mannetje en een vrouwtje.
“Wijsneus,” fluisterde hij, terwijl zijn wijs- en middelvinger richting haar zij prikten. Met een soepele beweging van haar smalle heupen ontweek ze zijn uithaal, keek hem heel even aan van over haar schouder en proestte nauwelijks hoorbaar.
Gedraag je – zei hij tegen zichzelf, terwijl hij het bordje passeerde en in een doodstille kleedruimte kwam.
Een serene rust met misschien wel driehonderd lockers. Volledig verlaten, op een enkele hammam handdoek na die kennelijk door iemand vergeten was.
“Groot!” fluisterde Mila, terwijl ze rondtolde op haar witte sneakers en haar rugtas van haar schouder liet glijden. Haar grote ogen gingen de ruimte rond, die in het midden werd bezet door mahoniehouten banken en in iedere hoek werd opgefleurd door een manshoge palmachtige plant. Aan de wand hingen her en der op een frame gespannen afbeeldingen van Aziatische taferelen. Mila snelde naar één van de panelen en voelde er voorzichtig aan. Hij grinnikte.
“Echt jouw ding, of niet?”
Ze keek over haar schouder en haalde bijna verontwaardigd haar ranke schouders op.
“Ja tuurlijk,” zei ze zacht genoeg om de rust niet te verstoren, maar luid genoeg om net hoorbaar te zijn. “Is toch ook super mooi?”
Hij glimlachte scheef.
“Beetje kitsch, niet?”
Ze veerde op het draaide zich met een rukje om. Haar ogen spuwden vuur. Maar het was koudvuur. Speels, ongemeend, hoewel ze haar best deed om het wel zo te laten lijken.
“Pap!” fluisterde ze verontwaardigd, terwijl ze haar rugtas op een van de houten banken liet glijden en in twee geruisloze pasjes bij hem was.
“Wat?” zei hij zachtjes, bijna provocerend, alsof hij ruzie zocht.
Hij probeerde zijn glimlach te verbergen, terwijl zij hem met een vijandige glimlach aankeek.
“Doe normaal,” fluisterde ze, terwijl ze met haar vrije hand in zijn richting duwde.
Hij hoefde enkel een stap opzij te doen om haar eenvoudig te ontwijken.
“Slome.”
Ze liet haar rugtas los, zette zich schrap en duwde nog eens, maar nu met haar beide handen, in zijn richting. Behendig greep hij een van haar dunne polsen en draaide die om. Onmiddellijk ging ze lichtjes door haar knieën en ze spreidde automatisch de vingers van haar gevangen hand.
“Aah,” jammerde ze zachtjes, “oké oké oké.”
De gevangen hand wapperde verontschuldigend, terwijl hij van haar knappe gezichtje kon aflezen dat de onderwerping voor haar bijna onverdraaglijk was.
Nog even bleef hij haar vasthouden en zocht hij oogcontact, dat hij weldra vond. Haar pure, brutale tienerogen. Blonde sproetjes en een mondje dat even aantrekkelijk was als dat het lawaaierig kon zijn.
“Rustig nou,” zuchtte hij, terwijl hij nog even in haar pols kneep.
“Ssss,” reageerde ze, terwijl ze haar ogen stijf dicht kneep, op haar tenen ging staan en haar gezicht in een pijnlijke grimas vertrok.
“Rustig nou,” herhaalde hij zacht, terwijl zijn grip losser werd, haar ogen zich weer openden en ze elkaar aan bleven kijken terwijl hij haar voorzichtig losliet. “Gedragen nou.”
Ze keek hem aan en bleef hem aankijken. Zelfs toen hij zijn tas op de bank naast die van haar zette, die open ritste en aan de knoopjes van zijn overhemd begon te frunniken.
Zonder ook maar een moment de aandacht te laten verslappen, bleef ze hem aanstaren. Omhoog, nu haar ogen amper hoger kwamen dan zijn tepellijn, en met een ingehouden en brutale puberopstandigheid die soms bijna de kern leek te vormen van haar persoonlijkheid.
Ik hou je in de gaten – leek haar blik te zeggen. Ik krijg je nog wel te pakken.
En daarna een glimlach met neergeslagen oogleden. Een glimlach die hem het idee gaf dat zij dacht mijlenver op hem voor te liggen. Alsof ze een plan had waar hij geen idee van kon hebben. Alsof ze meende te weten dat zij hém altijd een stap voor was.
Haar donkergroen gelakte nagels pulkten aan de witgele veters van haar kleine sneakers. Een geïrriteerde zucht toen dit niet direct resultaat opleverde, en toen de knoop die los gleed en haar rechtervoet die er uit gleed.
Haar dunne armen gingen naar haar andere voet, terwijl ze omhoog keek.
“Deze kunnen echt niet meer,” fluisterde ze, net boven de rustgevende muziek met klankschalen uit. “Echt super oude schoenen.”
Hij keek naar zijn dochter, terwijl ze met de vingers van beide handen aan de knoop van de veters van haar tweede sneaker frunnikte.
“Nou, je krijgt kleedgeld geloof ik.”
Even hield ze in, demonstratief. Ze keek hem recht aan, haar vingers stopten met frunniken.
“Weet je wel hoeveel?”
“Ik geloof dat ik degene ben die het betaalt, niet?”
“Dan weet je ook dat het echt niet meer genoeg is.”
Ze trok de veters los en trok haar tweede sneakertje uit. Witte enkelsokjes en een schitterend, zilveren kettinkje rond haar rechterenkel.
“Je kunt gaan werken,” reageerde hij kalm.
“Ik wil helemaal niet werken.”
“En ik wil helemaal niet meer betalen voor jouw kleding.”
Verongelijkt trok ze een donkerblonde wenkbrauw op, terwijl de pink van haar rechterhand haar rechter sokje uittrok. Haar blote voet landde op de verwarmde tegelvloer.
“Dus ik moet er super cheap bij lopen?”
Hij schudde zijn hoofd.
“Hoeft niet. Als je die naaldhakken die we laatst zagen zou willen dragen, wil ik gerust…”
“Die zijn twee keer zo duur als twee paar sneakers,” wierp ze tegen, terwijl haar linker sokje uit gleed.
“Dat is niet jouw zorg,” beet hij haar speels toe.
Maar hoofdschuddend rechtte ze haar rug.
“En dáár heb je dan wél geld voor.”
“Daar wil ik wel geld aan uitgeven, ja.”
Ze keek hem verongelijkt aan, maar de zweem van een glimlach ging constant verborgen onder alle bovenliggende emoties.
“Dat zijn geen schoenen waar je echt op kunt lopen.”
Hij maakte de onderste knoopjes van zijn overhemd los, terwijl hij met een verheven blik zijn schouders los rolde.
“Kwestie van op leren lopen.” Hij trok zijn overhemd uit.
“Kwestie van op leren lopen,” herhaalde zijn dochter treiterig. “Waarom moeten het altijd vrouwen zijn die op ongemakkelijke schoenen moeten lopen?”
Hij grinnikte.
“Hallo?”
Ze veerde op van de hardhouten bank en keek hem met een gekanteld gezichtje aan. Haar vingers plukten aan de knoop van haar stretchy spijkerbroek.
“Hallo Mila,” grijnsde hij zonder haar aan te kijken. “Dat gesprek hebben we al gevoerd. Gaan we niet opnieuw doen.” En hij vouwde zijn over overhemd op.
“Gaan we niet opnieuw doen,” herhaalde ze met gespeelde ergernis, terwijl haar armen elkaar kruisten en ze haar witte topje omhoog hees. Haar strakke gebruinde buikje en fraaie navel.
“Ik draag helemaal niks zonder goeie reden,” mompelde ze, terwijl haar hoofd achter het topje verdween toen ze het begon uit te trekken.
Haar grote borsten rolden onder het truitje vandaan, keurig opgeborgen in een misschien net iets te kleine beha. En goeie genade wat waren ze groot.
Slechts enkele jaren geleden was ze daar nog helemaal plat geweest. Was ze nog een kind. En in een tijdsbestek van amper een half decennium hadden zich op die platte borstkas twee geweldige tienerborsten ontwikkeld die elk qua formaat bijna konden wedijveren met haar knappe hoofdje.
Even liet hij zijn blik op haar tieten rusten, terwijl ze worstelde met de halsopening van haar truitje en lange, blonde haar.
Ze onderschepte zijn blik direct toen ze zich had vrijgemaakt.
“Kun je het zien?” snoof ze spottend.
“Wat?” vroeg hij. “Je borsten? Duidelijk niet.”
Ze rolde met haar lichtblauwe ogen, liet haar topje op de bank naast haar rugtas glijden, zette een hand op haar rechterheup en keek hem aan alsof ze hem terecht wilde wijzen. Hij kon een lach niet onderdrukken.
“Kijk niet zo, Mila,” grinnikte hij, terwijl hij uit de eerste pijp van zijn pantalon stapte. “Je weet hartstikke goed dat ik naar ze kijk.”
Nog nadrukkelijker werd haar hand op haar heupje geplaatst. Ze duwde haar slanke lijfje naar die kant en opende haar mond in een gespeeld verontwaardigde zucht.
“Pap!”
“Hmm?”
Ze keek hem even aan en wilde iets zeggen, maar leek geen woorden te kunnen vinden. Hoofdschuddend en met een meewarige glimlach sloeg ze haar oogleden neer. Daarna rechtte ze haar rug, wierp ze haar lange golvende haar achter haar schouders en blies ze hoorbaar uit.
“Oké,” fluisterde ze, terwijl ze inademde door haar neus en haar handen bezwerend voor zich uit hield, alsof ze zichzelf wilde kalmeren. “Oké.”
En vanuit zijn ooghoeken zag hij haar slanke armen achter haar rug gaan, een oogwenk frunniken aan de sluiting van haar beha, waarna die los klikte.
Ze kuchte zenuwachtig, terwijl de cups loskwamen van haar grote borsten en de spanning op de schouderbandjes afnam.
Nog een kuchje, een slik, en daarna haar smalle lijfje dat behendig en soepel uit haar beha gleed.
Vluchtig dropte ze de beha naast haar topje, waarna hij zich tot haar wendde.
“Kom nou, Mila,” probeerde hij haar vaderlijk en zo gewoontjes mogelijk toe te spreken. “Ga nu niet ineens het verlegen meisje spelen.”
Haar dunne armen hingen langs haar lichaam, haar vingertoppen net tegen haar dijen. Ze keek naar hem op met een blik die wraakzucht zou inhouden als ze er niet een mondhoekje bij had opgetrokken. Haar blote borsten wezen hem aan. Onwaarschijnlijk groot, bijna onmenselijk stevig gezien hun omvang. En bovenop, schattige, kleine roze tepelhoven en knopjes van tepels.
“Hoezo verlegen?” wierp ze opstandig tegen, terwijl ze enkele keren op haar onderlip leek te bijten.
Hij bleef naar haar borsten kijken, ondertussen zijn opwinding zo goed hij maar kon verbergend. Even een blik naar haar knappe, eigenwijze koppie. Bijna haar moeder, maar dan dertig jaar jonger.
“Kom op, Mila,” grinnikte hij, terwijl hij een stap in haar richting deed. “Lichaamstaal liegt niet.” Hij sloeg een arm rond haar schouders. Zijn vingertoppen ter hoogte van haar oksel, ongeveer waar haar blote borst begon.
“Hoezo verlegen?” vroeg ze, nu iets giftiger, terwijl ze omhoog keek en half naar hem toe draaide.
Hij grinnikte spottend.
“Hé schatje,” kneep hij met zijn ogen. “Je hoeft je echt niet stoerder voor te doen.”
Weer keek hij naar haar blote borsten. Oh wat kon hij daar van genieten. Wat kon hij daarvan blíj́ven genieten. Nooit kreeg hij er genoeg van.
“Hoezo…” begon ze.
Hij lachte.
“Nee maar hoezo verlegen?” reageerde ze gepikeerd.
Nog eens liet hij zijn lach klinken.
“Nee… maar… nee, pap. Pap, hoezo verlegen?”
Ergens had ze een punt. Want welke tienermeid zou zo tegenover haar vader staan? Haar borsten ontbloot, en ook nog dit gesprek aangaan.
Even staarde hij haar aan. Hij zag piepkleine schokjes door haar tienertieten trekken bij iedere gespannen hartslag.
“Nou?” siste ze. “Hoezo dan?”
Hij rekte zich uit en keek op haar neer. Een glimlach.
“Moet ik het bewijzen?” vroeg hij.
“Bewijs maar een eind weg,” proestte ze half verontwaardigd. En hij knikte, waarna zijn hand langzaam maar met duidelijke intenties in de richting van haar borsten ging. Ze wisselden een vluchtige blik uit. Haar grote, lichtblauwe ogen geënt op de zijne.
“Zeker weten?” vroeg hij haar zacht, met zijn hoofd licht gedraaid. Zijn hand nu nog iets dichter bij haar linkerborst.
Ze keek naar beneden, naar zijn langzaam naderende hand. Naar haar blote bovenlichaam. Ze trok een strak gezichtje.
“Bluf,” fluisterde ze, terwijl ze met een knikje een blonde lok uit haar gezicht schudde.
Hij gniffelde. Zijn hand beetje bij beetje dichterbij.
“Zeker weten?”
Ze keek naar hem op, terwijl de lok weer voor een van haar mooie ogen viel. Ze probeerde vastberaden over te komen.
“Bluf,” herhaalde ze zacht.
Hij trok een mondhoek op.
“Ik doe het hoor.”
Ze slikte en plaatste haar handen op haar billen, duwde haar borst vooruit. De stevigheid en veerkracht van haar borsten was even verbazingwekkend als opwindend. En bijna raakten zijn vingers nu haar blote tepel.
“Echt sneu,” fluisterde ze half zelfverzekerd. “Echt sneu, zo’n vader. Met je bluf. Met je…”
“Laatste waarschuwing,” haalde hij aan. “Anders kies je er zelf voor.”
Uitdagend stak ze haar neusje hoog in de lucht, duwde haar borst naar voren zo ver ze maar kon.
“Sukkeltje,” lachte ze met een valse speelsheid, hem aankijkend vanuit haar ooghoeken.
En juist op het moment dat één van de twee had moeten toegeven – of niet – klonk er geschuifel in de deuropening en kwam een echtpaar op leeftijd binnengeschoven.
Even bevroren zowel vader als dochter, daarna ontspanden ze beide dusdanig dat de oplettende kijker het opvallend zou hebben gevonden.
Er werd gespannen gekucht en opgelaten gegniffeld. Er werden betekenisvolle blikken uitgewisseld. De strijdbijl was voor even begraven, maar in elkaar ogen lazen ze dat dit nog niet klaar was.
Mila had de knopen van haar strakke spijkerbroek losgemaakt en heupwiegend had ze de jeans naar beneden geduwd.
Per ongeluk was haar zwarte string mee omlaag geschoven en waarschijnlijk was het enkel de vrouw op leeftijd geweest die niet in de gaten had gehad dat haar man met een bijna onbeholpen stiekeme manier van doen zo veel hij maar kon naar het meisje had gekeken.
Het begon al toen haar zwarte string onbedoeld over haar billen was gegleden, terwijl ze uit haar strakke broek stapte, haar blote achterste noodgedwongen – het was de voor of de achterkant – in de richting van de oude man. En het ging door toen ze, inmiddels naakt als bij haar geboorte, haar lichtgroene hammam-handdoek had omgeslagen.
Heel even was zijn dochter poedelnaakt geweest, toen ze de doek had opengeslagen en rond haar schouders had geworpen alsof het een cape was. De man had gekeken, terwijl hij nog zo zijn best deed om het niet op te laten vallen.
Maar hij heeft wel een tiener in haar blootje gezien – bedacht hij. Zijn dochter.
Hij voelde een aangename mengelmoes van jaloezie, beschermdrang, maar vooral ook trots. Trots dat dit zíj́n dochter was. Trots dat hij haar kon meenemen naar de sauna. Trots wat hij, door zijn dochter mee te nemen, de mannelijke bezoekers hier te bieden had.
Vroeger waren het meisjes als zijn dochter geweest waarvoor hij zelf naar de wellness ging. Inmiddels kon hij iets teruggeven.
Ze mochten kijken. Natuurlijk mochten ze kijken. Het wond hem ongelooflijk op om te zien hoe mannen zich soms in allerlei bochten leken te wringen om op het zelfde moment op de zelfde plek te zijn als Mila.
De onbehoorlijkheid en de stiekemheid van hen. Soms wel ver in de zeventig.
Wat dachten ze wel niet? Hun omgeving moet eens weten.
En tegelijk kon hij ze niet méér gelijk geven.
“Pa-hap,” rolde ze met haar grote ogen, terwijl ze verveeld met haar wang tegen de lockers leunde. Haar naaktheid ging nu verborgen achter de omgeslagen doek.
Hij stond met zijn blote billen in haar richting, terwijl hij zijn doek uit zijn weekendtas grabbelde.
“Oké… awkward,” zong ze zachtjes, terwijl haar blik nog even vluchtig langs het oude echtbaar flitste.
Hij vouwde de doek uit en wierp die om zich heen.
“Rustig aan jongedame,” glimlachte hij, terwijl hij zich omdraaide.
Ze zette zich af van de lockers en rolde nog een keer met haar ogen.
“Waarom duurt alles zo fucking lang bij oude mensen?”
De daadwerkelijke oudjes reageerden niet. Hijzelf trok een wenkbrauw op.
“Let je een beetje op je woorden, kleine?” wees hij haar rechter, terwijl hij zachtjes in haar nek kneep en haar meenam naar de deur richting het saunagedeelte.
“En anders?” klonk de meisjesstem van de blonde tiener toen de deur open ging.
Gegrinnik van een man.
“Mila…”
Het geluid van blote voeten op een natte tegelvloer.
“Ja… en anders?”
En de deur viel zachtjes dicht.
Met tussenpozen van telkens ongeveer een halve minuut viel een druppel water van het plafond, waarna die sissend oploste op de hete kolen. Het enige geluid in de droge, bloedhete ruimte.
De harde, houten banken waren oncomfortabel, zeker nu zijn opkomende erectie ingeklemd zat tussen zijn onderbuik en de meedogenloze planken.
Hij veegde de zweetdruppels van zijn wenkbrauwen en bovenlip en liet zijn kin weer op zijn gestapelde handen rusten.
In een poging te ontspannen blies hij zijn wangen bol en keek hij nog eens vooruit, waar zijn dochter op de zelfde bank lag als hij – zo’n twee meter verder. Hij slikte.
Net als hij lag ze op haar buik, maar in tegenstelling tot hem, leek ze al minutenlang onbeweeglijk.
Hij deed de banken zo nu en dan nog kraken, met name als zijn erectie groter groeide. Maar zij lag perfect stil, als een volleerd saunabezoekster. Haar voetzolen een armlengte bij hem vandaan, haar blote tienerbenen net een klein beetje gespreid. Net voldoende om hem er tussen te laten kijken. Net voldoende om te zien hoe haar bilspleet bijna overliep in een lieve meisjesvagina.
Het was donker en slechts met moeite kon hij het zien, maar enkel al de suggestie dat hij haar geslachtsdeel kon bekijken, wond hem ruim voldoende op om de zwelling in het zijne te verklaren.
Ze lag daar maar, kennelijk ontspannen, kennelijk onwetend. Haar flinke, mooie en ronde billen bloot, haar ademhaling rustig. En helemaal bloot.
Kijken, kijken, kijken.
Had ze een idee? Of juist helemaal niet? Kon je een meisje verwijten dat ze haar benen niet strak tegen elkaar hield in de sauna? Nee toch? Dat hij zo bezopen was om naar haar te kijken, op deze manier, in de sauna – dat zei enkel iets over hem. Het zei helemaal niets over haar. Híj́ was een ongelooflijke perverseling, en voor hetzelfde geld was zij zich helemaal nergens van bewust.
Heel even greep het idee van haar onschuld hem aan.
Een man in zijn eentje kwam vriendelijk knikkend de saunacabine in, zijn handdoek voor zijn kruis.
Met een opgewonden kuchje en wankelend op zijn benen van middelbare leeftijd klom hij via de trappen omhoog en nam plaats op een trede bóven Mila. Hij ging niet liggen, hij bleef zitten.
Natuurlijk bleef hij zitten. Natuurlijk.
Even voelde hij de aandrang om de man op zijn nummer te zetten, toen die zogenaamd terloops zijn blik over de blote rug en billen van zijn dochter liet gaan.
Het schaamteloze lef om te kijken naar zo’n jong meisje.
Maar het volgende moment merkte hij dat de erectie zich enkel nadrukkelijker aandiende. En nog eens veegde hij zweetdruppels van zijn voorhoofd.
“Mila,” fluisterde hij. “Mila.”
Bij de tweede keer reageerde ze versuft.
“Mmh?”
“Mila.”
“Ja?”
“Warm?”
“Beetje.”
Een stilte volgde. Een nieuwe druppel viel op de gloeiende kolen. Nieuw gesis, gevolgd door het gekraak van de bank en een zucht van zijn dochter. Hij zag hoe haar lange, dunne tienerbenen haar omdraaiden, en met een rukje van haar smalle heupen draaide ze op haar rug. Ze zette haar ellebogen achter haar neer en leunde met haar achterhoofd tegen de houten wand. Hij kon zien hoe ze haar fijne buikspieren aanspande.
Het blijft een wonder om je eigen dochter te zien als een meisje dat geslachtsrijp is. Als een meisje met borsten. Een meisje dat mannen kan opwinden. Maar er was geen ontkennen aan dat Mila dat kon. En er was geen ontkennen aan dat ze dat effect ook op hém had.
Ze strekte haar benen en even keek hij haar aan. Ze keek terug, haar blonde haar plakte tegen haar voorhoofd, haar ogen half open, haar lippen roze en vol.
Hij kon het niet nalaten naar haar blote borsten te kijken. Ze lag er ten slotte zo fraai bij.
Ze glommen in het flauwe licht en toen een nieuwe sissende druppel op de kolen viel, zag hij een zweetdruppeltje van de onderkant van een van haar borsten langzaam kringelen richting de navel van zijn dochter, waar de druppel verdween. Hij maakte van de gelegenheid gebruik om naar haar spleetje te kijken. Een klein, recht streepje tussen haar nu gesloten benen. Een perfect kaal kruisje en een lieve tienervenusheuvel.
Hij keek naar haar en ontmoette haar verongelijkte blik. Eén opgetrokken wenkbrauw, haar hoofd een tikje gedraaid. Alsof ze leek te willen zeggen – wat kijk je?
Maar wat wilde ze hem maken?
Brutaal ging zijn blik nog eens langs de blote borsten van zijn dochter, langs haar glinsterende tepelhoven en kleine ronde tepels. En nog eens staarde hij schaamteloos haar het blote sneetje tussen haar tienerbenen.
Ze kuchte, en andermaal trad hij haar veroordelende blik tegemoet, enkel had ze nu haar beide wenkbrauwen opgetrokken.
Ook de andere man keek naar haar, maar omdat Mila zo bezig was met hem, had ze dat niet eens in de gaten.
Met grote ogen staarde hij naar de blote tiener, gingen zijn ogen langs haar lichaam. Van top tot teen, van borsten tot kutje.
Ze had geen idee hoe veel ze wel niet bekeken werd. Ze moest dat toch eens weten.
Zou het haar trots maken, of juist ongemakkelijk, als ze wist dat mannen hun ogen niet van haar af konden houden?
En wat als ze zou weten wat er in zijn hoofd omging?
Maar dat wist ze toch allang?
Dat wist ze allang.
Het was precies wat hun relatie zo onvoorstelbaar en onvoorspelbaar maakte.
Het was precies de oorzaak van de zinderende spanning, die soms bijna net zo heet was als de temperatuur in de verzengende hitte in de sauna.
“Klaar voor?” vroeg hij, het gevlochten touw in zijn hand.
Met een uitgelaten lach op haar gezicht stond ze poedelnaakt in de betegelde nis. Haar frêle schouders opgetrokken, haar blote borsten bijeen gedrukt door haar armen, haar handpalmen onder haar ellebogen.
“Klaar voor?” grinnikte hij nog eens, terwijl hij het touw op spanning bracht. De emmer boven haar hoofd wiebelde.
“Nn.. nee,” giechelde ze, terwijl ze gespannen van het ene op het andere been hupte.
Twee mannen die zojuist bij hen in de sauna hadden gezeten, voegden zich bij hem.
“Komt ‘ie,” riep hij zachtjes, terwijl de mannen met een schijnheilige glimlach zogenaamd genoten van de vrolijkheid en het jolijt.
“Drie,” telde hij af, terwijl de emmer begon te kantelen.
“Twee.”
Ze kneep haar ogen dicht en haar schouders nog iets hoger.
“Drie!”
Zijn dochter drukte haar borsten stevig tegen elkaar en trok een knietje op toen de emmer omviel en het ijskoude water in een kortstondige waterval op haar neer plensde.
Een zacht, half ingehouden meisjesgilletje, haar grote blauwe ogen die wijd open gingen. Haar natte, glanzende lichaam rillend van de kou, wapperende handen van radeloosheid. Drie mannen tegelijk zagen de tiener naar adem happen en verlegen maar breeduit glimlachen, terwijl haar kleine tepels langzaam hard werden.
“Ssss-sss-sss,” proestte ze met haar kiezen op elkaar, zich in het moment amper bewust van het feit dat de mannen daar heus niet stonden vanwege het vertederende samenspel tussen vader en dochter, of haar bijna kinderlijke reactie op het ijskoude water.
Ze blies haar wangen bol en wapperde nog eens met haar handen. Lachend keek ze naar het bescheiden publiek, dat inmiddels was aangezwollen tot drie man, en poedelnaakt glipte ze onder de emmer vandaan.
Ze had het al eens eerder gedaan. Een tijd geleden al. Lang genoeg om verzwegen te worden, en lang genoeg om met wankele zekerheid te zeggen dat het waarschijnlijk niet meer uit zou gaan komen. Dat zou dan al wel gebeurd zijn. Maar zoiets is nooit zo lang geleden dat het vergeten wordt. Het was iets dat nooit vergeten kon worden. Dat was voor hem zo, en het leek hem onmogelijk dat het voor haar anders was.
Hij had zich er eindeloos en oneindig schuldig over gevoeld en zeker in de beginperiode had hij zich dagelijks voorgehouden dat iets dergelijks nooit meer kon gebeuren. Nooit meer mócht gebeuren. Maar had zij er zelf ook geen rol in om dat te voorkomen?
Als het werkelijk iets was dat nooit had mogen gebeuren en nooit meer voor mocht komen, waarom ging ze dan nog wel met hem mee naar de sauna? En als het iets was dat haar dwars had gezeten, of nog steeds zat, dan zou ze daar toch niet in zijn meegegaan? Waarom was ze nog net zo speels als voorheen? Soms bijna tot het punt waarop ze leeftijdsgenoten leken. Waarom deed ze dat dan? Of waren dat vragen die al onbehoorlijk waren om te stellen? Waren enkel de gedachten al zo fout dat iedere vraag die hij er over had het enkel erger maakte?
Maar het was zo spannend. Het leek zo bereikbaar. Het was al eens gebeurd, en het was niet uitgekomen.
Goeie genade, Mila, het zal toch niet weer fout gaan?
Hij had het vaak gedacht, maar toen ze voor hem langs glipte in de stoomcabine, had hij het voor het eerst in lange tijd ook weer gevóéld. Haar blote middeltje vlak voor hem, haar naakte heupen. Als hij zijn neus naar voren had gestoken, was hij langs haar zachte huid gegleden. Maar hij deed het niet. Hij mocht het niet doen. Hij was haar vader!
“Je bent fu-cking veel aan het kijken pap,” had ze verzucht, terwijl haar natte billen op de witte bank landden.
Even zweeg hij, waarna hij weer bij zijn positieven kwam.
“Hè? Wat?”
“Ja dag,” klonk haar stem, terwijl ze een wegwerpgebaar maakte.
“Kijken?”
“Kijken.”
“Naar wat? Naar vrouwen?”
Ze draaide naar hem toe en keek hem indringend aan, een zuinig mondje en daarna een opgetrokken wenkbrauw.
“Pap, sérieus.”
Hij voelde zich betrapt en was wanhopig op zoek naar de speelsheid in de stem van zijn dochter. Maar vond haar elegant hangende borsten, met een veronachtzaming van de zwaartekracht die je enkel ziet bij tienermeiden van haar leeftijd.
“Serieus… oké, wat…?”
Hij probeerde tijd te kopen, was op zoek naar vastigheid in haar reacties. Probeerde haar te peilen.
Ze bracht haar handen richting haar hoofd en streek via haar slapen haar lange blonde haar naar achteren. Haar grote borsten schudden.
“Echt, pap,” verzuchtte ze, “je bent toch geen twaalf?”
Hij slikte. Meer en meer geurende stoom vulde de cabine.
Zijn rug rechtte zich.
“Je bedoelt…”
Ze haalde verongelijkt een rank schoudertje op en leek met haar blik naar antwoorden te vissen.
Hij zocht wanhopig naar woorden, naar excuses, een uitweg, maar hij kon amper nog nadenken. Amper nog nadenken met zijn blote tienerdochter tegenover hem, half gehuld in geurend stoom.
Ze zuchtte nog eens, ging met een hand door haar lange haar. Ze bracht haar kin omhoog en blies langdurig uit.
Haar naaktheid, haar ongelooflijke naaktheid. Het kennelijke gemak waarmee ze tegenover hem zat. Zijn er meer vader-dochter-relaties als deze? Nauwelijks toch? Goeie genade, haar naaktheid. Die blote borsten. De borsten van zijn dochter. Haar dunne tienerbenen, over elkaar. Hij kon niets zien.
Met haar duim en wijsvinger pakte ze een lange blonde lok en gleed langzaam met haar hand omlaag.
“Soms,” begon ze zachtjes, terwijl ze even snel voorover leunde en over de glazen deur van de cabine veegde om een blik naar buiten te kunnen werpen. “Soms denkt mijn vader dat ‘ie heel stoer is – en misschien is hij dat soms ook wel.”
Haar gladde, natte benen gleden van elkaar.
“Maar soms,” nog eens leunde ze kort voorover en wierp ze een blik, “gedraagt hij zich als een klein kindje.”
Zwijgend hees ze haar linkerbeen op en zette haar voet op de zitting van de witte bank.
Als er niet zo veel vervloekte stoom in de cabine had gehangen had hij nu…
Nee, verstand op nul. Gedachten op oneindig. Je bent hier niet. Je bent ergens anders.
“Soms blijft er van papa helemaal niets…” ze keek naar beneden, naar haar eigen naaktheid. Een hand gleed naar haar venusheuvel en trok haar huid daar strak. Ze boog even voorover, alsof ze zichzelf inspecteerde. “...over.”
Haar hand bleef liggen, terwijl ze ineens naar hem op keek. Haar ogen half zichtbaar achter de almaar toenemende hoeveelheid stoom.
Een onschuldig lachje op haar knappe gezicht, terwijl ze haar oogleden neersloeg en wegkeek. Even hield ze in, maar plaatste toen haar voet nog iets steviger op de zitting en gleed met haar vingers langs haar dunne scheenbeen.
“Ik dacht altijd dat mijn vader een héle sterke man was.”
Even keek ze in zijn richting.
“Hmm?”
Hij slikte.
“Maar soms vraag ik me wel eens af…”
Haar rechterhand gleed naar haar rechterborst en voelde er even aan.
“… wie er eigenlijk echt de baas is thuis.”
Ze kneep eenmaal in haar heerlijke borst, waarna het puntje van haar middelvinger het puntje van haar tepel aantikte.
“Is dat papa…”
Een onschuldige blik in zijn richting.
“Of mama…”
Het vingertopje draaide een half rondje over haar gladde, kleine tepelhof.
“Ooof…”
Ze boog voorover, veegde met twee vingers over de glazen deur en stelde vast dat niemand aanstalten maakte hun richting in te komen. In een elegante, vloeiende beweging gleed ze van de zitting van de witte bank, op haar knieën, voor hem.
“Of ben ik dat misschien?”
Ze gleed tussen zijn knieën en hij voelde haar handen op zijn bovenbenen.
“Hmm?” piepte ze meisjesachtig. Ze keek hem met grote ogen aan en knipperde overdreven.
Tot zijn schrik voelde hij hoe zijn penis zich langzaam begon op te richten, terwijl haar handen over zijn bovenbenen en knieën gleden.
“Maar misschien dat jij dat wel weet?” vroeg ze, terwijl ze iets verder tussen zijn benen kroop. Ze bleef zijn blik opzoeken, terwijl hij de hare juist probeerde te ontwijken.
“Wie is eigenlijk de baas thuis, papa? Hmm?”
Hij slikte, drukte zijn rug tegen de warme, vochtige muur.
“Oh?” hikte zijn dochter zachtjes.
“Oh, papa is zijn tong verloren?”
“Mila!” hijgde hij, terwijl hij zijn onderarm tegen zijn voorhoofd drukte.
Ze keek naar hem op met grote, ogen. Gespeelde onschuld.
“Uhuh?”
“Mila niet doen.”
Ze ging verzitten tussen zijn benen.
“Niet doen?” vroeg ze bijna fluisterend. “Hoe bedoel je – niet doen?”
Haar handen gleden keer op keer omhoog, en zo nu en dan reikten ze bijna tot in zijn liezen.
“Ik heb dat toch al een keertje gedaan, pap? Ja, ik heb het al een keertje gedaan en toen zei je toch uiteindelijk niet meer – niet doen. Het was op mijn verjaardag zelfs. Je bent pas achttien, zei je toen nog.”
“Mila,” drong hij halfslachtig aan, terwijl hij voelde hoe zijn erectie aanzwol.
Ze knikte langzaam, terwijl haar blik zich nu verplaatste naar zijn kruis.
“Ja, ik weet dat best goed nog,” vervolgde ze met een zacht, zangerig stemmetje. “Hoe je op een gegeven moment niets meer zei. En hoe je nog iets later juist…”
“Mila!”
Hij pakte een van haar fragiele polsen beet. Ze draaide die tweemaal rond, waarop hij losliet. Hij voelde haar handen in zijn liezen.
“Oh papa,” zei ze met een vette, theatrale onschuld, “als je het er echt zo moeilijk mee had, hè… Als je echt wilde dat het nooit meer zou gebeuren… als je je er echt zo schuldig over had gevoeld als dat je ogen toen kort erna deden vermoeden, dan had je je dochter toch niet zo vaak meegenomen naar de sauna?”
Hij slikte en voelde dat zijn eikel niet meer op zijn bovenbenen lag, maar langzaam en met schokjes de lucht in begon te gaan.
“Ik heb het bijgehouden papa. De afgelopen drie maanden heb je het iedere week gevraagd. En de weken waarop ik niet kon, plande je voor het weekend erop.”
Ze schoof zo dicht tussen zijn benen dat haar kin nu bijna het puntje van zijn eikel raakte.
“Is dat echt iets dat een vader zou doen die echt gelooft dat dit nooit meer mag gebeuren? Hmm?”
“Mila, please,” hij kreunde nu bijna.
Ze rechtte haar rug, haar kin nu iets verder van zijn immer groeiende erectie.
“Oh maar papa, doe maar rustig. Er is toch helemaal niets aan de hand?”
Hij voelde haar handen aan de wortel van zijn erectie.
“Ik ben je dochter maar. Ik ben wel bloot, maar dat heeft toch helemaal geen seksuele betekenis voor jou? Zo kijkt een vader toch niet naar zijn dochter? Toch, pap?”
Ze vormde een driehoek met haar wijsvingers en haar duimen en legde die rond zijn schacht.
“Kijk pap, ik zit hier wel in mijn blote borsten, maar dat doet een vader toch niets? Integendeel toch – daar wil je toch helemaal niet naar kijken? Toch pap? Kijk maar hoor, tenzij het je niet wilt.”
Even flitste zijn blik langs de grote, blote tieten van zijn oudste dochter. Ze leunde extra achterover en keek naar hem en vervolgens naar haar linker- en vervolgens haar rechterborst.
Ze kuchten allebei, terwijl zijn stijve groter en groter begon te groeien, en ze leunde weer naar voren.
“Gelukkig zijn we vader en dochter, pap. Anders zou dit echt zo fucking ongemakkelijk zijn geweest toch?”
Ze giechelde even, terwijl een wijsvinger en duim zachtjes in zijn schacht knepen. Nog een giecheltje.
“Huh?” hikte ze meisjesachtig, terwijl ze nog twee keer met duim en wijsvinger aan zijn erectie voelde.
“Uhm, awkward..!”
Ze holde haar rug en probeerde zijn blik te onderscheppen.
“Ik weet niet wat dit betekent, pap.”
Alle vingers van haar rechterhand gleden nu langs de lengte van zijn penis.
“Hoe moet ik dit nu weer begrijpen? Papa, dit is allemaal nieuw voor mij – leg me uit waarom dit gebeurt.”
Het toneelspel droop er van af. De gespeelde onschuld was niet te negeren, maar haar woorden bleven maar komen. Zijn benen keihard, zijn buikspieren aangespannen, zijn adem ingehouden.
“Pap, we zijn toch vader en dochter? Waarom…”
De topjes van haar wijs- en middelvinger wreven zachtjes over zijn eikel, die zich nu half ontbloot had.
“Je vertelde toch altijd dat het niet seksueel was als we naar de sauna gaan? Dat is wat je altijd zei. Maar nu…”
Ze omvatte zijn erectie nu met haar beide handen. Even legde ze haar kin op zijn knie.
“Heb je een beetje zitten liegen, pap?”
Haar handen rolden zijn voorhuid een eindje terug. Hij sidderde.
“Mila niet doen.”
“Mila niet doen?” herhaalde ze speels. Ze keek hem met grote ogen aan.
“Maar is dat dan wel echt waar? Als papa zo’n grote jokkebrok is… liegt hij nu dan ook niet?”
Zijn voorhuid ging omhoog en werd weer teruggeschoven. En nog eens.
Ze pakte zijn erectie stevig vast en tikte er een keer zachtjes mee tegen het puntje van haar neus. Ze giechelde.
“Zo raar om dit weer te doen,” verzuchtte ze. “Om te doen wat mijn vader toch oh zo erg probeert te voorkomen. Om te doen wat hij echt echt écht niet wilde. Hè pap?”
Ze tikte enkele keren met zijn erectie tegen haar wangen.
Even slikte ze en hij hapte naar adem, zijn hart kloppend in zijn keel.
“Maar nog een keertje pap…”
Ze hield zijn erectie tegen zijn onderbuik en drukte een zacht kusje op de basis, net boven zijn zak.
“… wie is thuis de baas?”
Nog een kusje.
“Hmm?”
“Is dat mijn grote, stoere vader…?”
Een kusje op de zijkant.
“Is dat mama?”
De andere zijkant.
“Of ben ik dat?”
Midden in een nieuw kusje bevroor ze en schoten haar ogen omhoog. Hij drukte zijn hand tegen zijn voorhoofd, zijn onderlichaam schudde. Een kreun ontsnapte uit zijn mond en krampachtig knikte hij met zijn hoofd.
Haar lippen kwamen los van zijn schacht.
“Nee papa…” ze schudde haar knappe hoofd. “Nee, nee, nee, ik wil het wel horen.”
Langzaam ging haar hand heen en weer, keer op keer zijn eikel ontblotend.
“Zeg maar…”
Haar hand op en neer.
“Zeg maar… Mila…”
“Mila…”
“… is…”
Ze keek hem aan, terwijl hij nog altijd haar blik ontweek.
“… is…”
“… de baas over mij.”
“… de baas over mij.”
Hij beet op zijn onderlip.
Heel even richtte ze zich op. Met haar rechterhand streek ze haar blonde haar achter haar rechteroor.
“En jij moet wel in de gaten houden of er niemand aankomt.”
Het had geklonken als een mededeling tussendoor, een opdracht voor een klein kind bijna – met haar normale stem en zonder te kijken. Ze had half naar de deur gewapperd, en nog voor hij had kunnen antwoorden of er over na had kunnen denken, had ze zijn erectie diep in haar mond genomen.
Haar handen rustten op zijn bovenbenen en hij hoorde hoe ze duidelijk door haar lieve neus ademde, terwijl haar knappe hoofdje enthousiast op en neer ging.
Hij voelde zijn inmiddels bikkelharde erectie in de mond van zijn dochter. Niet voor het eerst, maar voor de tweede keer. Hij werd week en voelde hoe zijn hoofd begon te tollen. Hij zette zijn handen op de witte bank om zijn evenwicht te bewaren, terwijl zijn dochter – zijn dochter! – hem pijpte. Hoe haar hoofdje met hupjes en halen op en neer ging. Hoe haar mond en lippen langs zijn schacht gleden. Hoe ze hem oraal bevredigde.
Onbestaanbaar, ongepast, ongehoord.
Ze hield niet in. Of althans veel minder dan de vorige keer. Ze sperde haar mond wijd open en dwong zichzelf verder en verder over zijn stijve. Af en toe zag hij hoe ze reflexmatig al haar vingers spreidde en dan tot vuisten balde, waarna ze zachtjes leek te kokhalzen. En toen ze dat een derde keer deed, hoorde hij weer even haar stem.
“Pawp… wew echt kijken of ew wiewand aankomt.”
En haar hoofd ging weer driftig op en neer.
Hij sperde zijn mond open, strekte zijn benen.
“Mila…” hoorde hij zichzelf kreunen. “Oh Mila…”
Zijn handen gleden over haar bovenrug, langs haar schouderbladen zie zo nu en dan in zijn handpalmen prikten als ze weer dieper ging. Hij voelde langs haar dunne nekje, graaide door haar lange blonde haar.
Even liet ze zijn lul grotendeels uit haar mond glijden.
“Stoppen?” vroeg ze.
Hij keek versuft op.
“Heh?”
“Moet ik nog steeds stoppen…”
Ze keek hem onschuldig aan.
“… papa?”
Hij gromde van opwinding en duwde zijn erectie tegen haar lippen.
Ze wendde haar gezicht af.
“Na-ah,” schudde ze haar hoofd.
“Mila…” hijgde hij.
Ze rechtte haar rug, maakte hem hol waardoor haar blote borsten nu bijna zijn balzak raakten.
“Gewoon netjes vragen pap,” wees ze hem terecht. “Ik wil dat je het netjes vraagt.”
Hij verbeet zich, kauwde op zijn onderlip. Veegde de condens van de glazen deur en spiedde heel even naar buiten.
Ze trok aan zijn penis en duwde haar borsten tegen zijn kruis.
“Nee,” fluisterde ze toen, terwijl ze hem driftig aftrok. “Smeken.”
Ze keek strak naar zijn erectie, terwijl ze hem onafgebroken bleef aftrekken.
“Ik wil dat je smeekt papa. Smeek me om het af te maken.”
Ze kuchte opgewonden en slikte. Ze had rode vlekken in haar nek gekregen, net als hij. Zo vader, zo dochter.
“Mila…” kreunde hij zachtjes.
Het kon niet, het mocht niet.
“Ja?”
Het natte geluid van zijn voorhuid die over zijn eikel gleed, onophoudelijk.
Hij slikte.
“Please… Mila…”
“Please wat?”
“Maak het af?”
Haar duim poetste zijn eikel op.
“Laat me klaarkomen.”
“Wie?” vroeg ze zachtjes. “Wie, wat?”
“Laat papa klaarkomen.”
Hij hapte naar adem, en vrijwel onmiddellijk dook ze over zijn lul heen. Ergens achter in haar keel stootte hij ergens tegenaan. Ze greep zich aan zijn bovenbenen vast en dwong zichzelf om niet terug te trekken. Ze hikte en ze proestte, zelfs door haar neus, maar bijna verkrampt hield ze zijn erectie tot ver in haar keel.
En toen krasten zijn vingers in de zitting van de bank, begon zijn onderlichaam te schokken en zijn benen onwillekeurig te schoppen. Toen voelde hij hoe het punt bereikt werd waarop het niet meer in te houden is. Waarop dikke klodders zaad uit zijn eikel spoten en schok na schok in de keel van zijn dochter belandde.
Hij hoorde haar hoorbaar ademen via haar neus, soms leek het meer op happen naar adem, maar als een aapje dat zich vastklampt aan de moeder bleef zij zich bijna krampachtig vasthouden aan zijn benen. En tot één, twee, drie keer toe kon hij een veel te luide kreun niet onderdrukken.
Hij hoorde Mila proesten terwijl een vierde, vijfde en zesde saldo haar mond vulden en hij probeerde op te staan – bijna bezorgd dat ze er in zou blijven. Hij opende zijn mond in een geluidloze schreeuw en met haar mond vol zaad en erectie begon ze weer even op en neer te gaan. Sperma droop uit haar mondhoeken en drupte op de zitting van de bank, terwijl ze het ritme van haar ademhaling hervond en haar blik weer vastberaden omhoog ging.
“Hmm?” mompelde ze glimlachend, zijn erectie nog diep in haar mond. Ze bleef hem pijpen.
Hij drukte zijn rug tegen de achterwand.
“Wekkew?” giechelde ze zijn lul bijna uit haar mond, waarna haar eikel nu over haar lippen gleed en ze op haar billen viel. Ze leunde achterover, steunen op haar handen die ze achter zich neerzette. Ze had blosjes op haar wangen en lachte alsof ze dronken was. Hij blies uit. Goeie genade. Ze deed hem na en ze lachten allebei.
Met een klik werd de deur geopend. Het had geen moment langer moeten duren.
Het oude echtpaar kwam binnen.
Mila krabbelde op van de grond en imiteerde alsof ze was uitgegleden.
De grijze vrouw keek het meisje bezorgd aan.
“Arm ding, heb je je niet bezeerd?”
Mila gleed op de zitting en kroop bijna tegen de oude man aan. Ze had een verzotte blik op haar gezicht.
“Nee,” schudde ze. “Nee, het voelt verrassend goed.”
Het duurde niet lang voor ze de stiekeme blik van de oude grijsaard telkens voelde afdwalen richting haar borsten. Ze zei er niets van. Liet hem begaan.
Eenmaal ving ze per ongeluk zijn blik op. Hij voelde zich duidelijk betrapt.
Zij had op haar onderlip gebeten en met een glimlach haar wenkbrauwen opgetrokken.
Geen enkele keer daarna dwaalde de blik van de man nog af.
“Gevonden?” vroeg hij, ergens in het midden tussen speelsheid en oprechte interesse.
Haar grote, blauwe ogen gingen omhoog met een spottend lachje uit haar neusje, en toen hij haar blik volgde, verklaarde het grijze bordje dat met twee popnagels aan de bakstenen muur was bevestigd haar reactie.
Kleedkamer. Met daarachter een symbool van een mannetje en een vrouwtje.
“Wijsneus,” fluisterde hij, terwijl zijn wijs- en middelvinger richting haar zij prikten. Met een soepele beweging van haar smalle heupen ontweek ze zijn uithaal, keek hem heel even aan van over haar schouder en proestte nauwelijks hoorbaar.
Gedraag je – zei hij tegen zichzelf, terwijl hij het bordje passeerde en in een doodstille kleedruimte kwam.
Een serene rust met misschien wel driehonderd lockers. Volledig verlaten, op een enkele hammam handdoek na die kennelijk door iemand vergeten was.
“Groot!” fluisterde Mila, terwijl ze rondtolde op haar witte sneakers en haar rugtas van haar schouder liet glijden. Haar grote ogen gingen de ruimte rond, die in het midden werd bezet door mahoniehouten banken en in iedere hoek werd opgefleurd door een manshoge palmachtige plant. Aan de wand hingen her en der op een frame gespannen afbeeldingen van Aziatische taferelen. Mila snelde naar één van de panelen en voelde er voorzichtig aan. Hij grinnikte.
“Echt jouw ding, of niet?”
Ze keek over haar schouder en haalde bijna verontwaardigd haar ranke schouders op.
“Ja tuurlijk,” zei ze zacht genoeg om de rust niet te verstoren, maar luid genoeg om net hoorbaar te zijn. “Is toch ook super mooi?”
Hij glimlachte scheef.
“Beetje kitsch, niet?”
Ze veerde op het draaide zich met een rukje om. Haar ogen spuwden vuur. Maar het was koudvuur. Speels, ongemeend, hoewel ze haar best deed om het wel zo te laten lijken.
“Pap!” fluisterde ze verontwaardigd, terwijl ze haar rugtas op een van de houten banken liet glijden en in twee geruisloze pasjes bij hem was.
“Wat?” zei hij zachtjes, bijna provocerend, alsof hij ruzie zocht.
Hij probeerde zijn glimlach te verbergen, terwijl zij hem met een vijandige glimlach aankeek.
“Doe normaal,” fluisterde ze, terwijl ze met haar vrije hand in zijn richting duwde.
Hij hoefde enkel een stap opzij te doen om haar eenvoudig te ontwijken.
“Slome.”
Ze liet haar rugtas los, zette zich schrap en duwde nog eens, maar nu met haar beide handen, in zijn richting. Behendig greep hij een van haar dunne polsen en draaide die om. Onmiddellijk ging ze lichtjes door haar knieën en ze spreidde automatisch de vingers van haar gevangen hand.
“Aah,” jammerde ze zachtjes, “oké oké oké.”
De gevangen hand wapperde verontschuldigend, terwijl hij van haar knappe gezichtje kon aflezen dat de onderwerping voor haar bijna onverdraaglijk was.
Nog even bleef hij haar vasthouden en zocht hij oogcontact, dat hij weldra vond. Haar pure, brutale tienerogen. Blonde sproetjes en een mondje dat even aantrekkelijk was als dat het lawaaierig kon zijn.
“Rustig nou,” zuchtte hij, terwijl hij nog even in haar pols kneep.
“Ssss,” reageerde ze, terwijl ze haar ogen stijf dicht kneep, op haar tenen ging staan en haar gezicht in een pijnlijke grimas vertrok.
“Rustig nou,” herhaalde hij zacht, terwijl zijn grip losser werd, haar ogen zich weer openden en ze elkaar aan bleven kijken terwijl hij haar voorzichtig losliet. “Gedragen nou.”
Ze keek hem aan en bleef hem aankijken. Zelfs toen hij zijn tas op de bank naast die van haar zette, die open ritste en aan de knoopjes van zijn overhemd begon te frunniken.
Zonder ook maar een moment de aandacht te laten verslappen, bleef ze hem aanstaren. Omhoog, nu haar ogen amper hoger kwamen dan zijn tepellijn, en met een ingehouden en brutale puberopstandigheid die soms bijna de kern leek te vormen van haar persoonlijkheid.
Ik hou je in de gaten – leek haar blik te zeggen. Ik krijg je nog wel te pakken.
En daarna een glimlach met neergeslagen oogleden. Een glimlach die hem het idee gaf dat zij dacht mijlenver op hem voor te liggen. Alsof ze een plan had waar hij geen idee van kon hebben. Alsof ze meende te weten dat zij hém altijd een stap voor was.
Haar donkergroen gelakte nagels pulkten aan de witgele veters van haar kleine sneakers. Een geïrriteerde zucht toen dit niet direct resultaat opleverde, en toen de knoop die los gleed en haar rechtervoet die er uit gleed.
Haar dunne armen gingen naar haar andere voet, terwijl ze omhoog keek.
“Deze kunnen echt niet meer,” fluisterde ze, net boven de rustgevende muziek met klankschalen uit. “Echt super oude schoenen.”
Hij keek naar zijn dochter, terwijl ze met de vingers van beide handen aan de knoop van de veters van haar tweede sneaker frunnikte.
“Nou, je krijgt kleedgeld geloof ik.”
Even hield ze in, demonstratief. Ze keek hem recht aan, haar vingers stopten met frunniken.
“Weet je wel hoeveel?”
“Ik geloof dat ik degene ben die het betaalt, niet?”
“Dan weet je ook dat het echt niet meer genoeg is.”
Ze trok de veters los en trok haar tweede sneakertje uit. Witte enkelsokjes en een schitterend, zilveren kettinkje rond haar rechterenkel.
“Je kunt gaan werken,” reageerde hij kalm.
“Ik wil helemaal niet werken.”
“En ik wil helemaal niet meer betalen voor jouw kleding.”
Verongelijkt trok ze een donkerblonde wenkbrauw op, terwijl de pink van haar rechterhand haar rechter sokje uittrok. Haar blote voet landde op de verwarmde tegelvloer.
“Dus ik moet er super cheap bij lopen?”
Hij schudde zijn hoofd.
“Hoeft niet. Als je die naaldhakken die we laatst zagen zou willen dragen, wil ik gerust…”
“Die zijn twee keer zo duur als twee paar sneakers,” wierp ze tegen, terwijl haar linker sokje uit gleed.
“Dat is niet jouw zorg,” beet hij haar speels toe.
Maar hoofdschuddend rechtte ze haar rug.
“En dáár heb je dan wél geld voor.”
“Daar wil ik wel geld aan uitgeven, ja.”
Ze keek hem verongelijkt aan, maar de zweem van een glimlach ging constant verborgen onder alle bovenliggende emoties.
“Dat zijn geen schoenen waar je echt op kunt lopen.”
Hij maakte de onderste knoopjes van zijn overhemd los, terwijl hij met een verheven blik zijn schouders los rolde.
“Kwestie van op leren lopen.” Hij trok zijn overhemd uit.
“Kwestie van op leren lopen,” herhaalde zijn dochter treiterig. “Waarom moeten het altijd vrouwen zijn die op ongemakkelijke schoenen moeten lopen?”
Hij grinnikte.
“Hallo?”
Ze veerde op van de hardhouten bank en keek hem met een gekanteld gezichtje aan. Haar vingers plukten aan de knoop van haar stretchy spijkerbroek.
“Hallo Mila,” grijnsde hij zonder haar aan te kijken. “Dat gesprek hebben we al gevoerd. Gaan we niet opnieuw doen.” En hij vouwde zijn over overhemd op.
“Gaan we niet opnieuw doen,” herhaalde ze met gespeelde ergernis, terwijl haar armen elkaar kruisten en ze haar witte topje omhoog hees. Haar strakke gebruinde buikje en fraaie navel.
“Ik draag helemaal niks zonder goeie reden,” mompelde ze, terwijl haar hoofd achter het topje verdween toen ze het begon uit te trekken.
Haar grote borsten rolden onder het truitje vandaan, keurig opgeborgen in een misschien net iets te kleine beha. En goeie genade wat waren ze groot.
Slechts enkele jaren geleden was ze daar nog helemaal plat geweest. Was ze nog een kind. En in een tijdsbestek van amper een half decennium hadden zich op die platte borstkas twee geweldige tienerborsten ontwikkeld die elk qua formaat bijna konden wedijveren met haar knappe hoofdje.
Even liet hij zijn blik op haar tieten rusten, terwijl ze worstelde met de halsopening van haar truitje en lange, blonde haar.
Ze onderschepte zijn blik direct toen ze zich had vrijgemaakt.
“Kun je het zien?” snoof ze spottend.
“Wat?” vroeg hij. “Je borsten? Duidelijk niet.”
Ze rolde met haar lichtblauwe ogen, liet haar topje op de bank naast haar rugtas glijden, zette een hand op haar rechterheup en keek hem aan alsof ze hem terecht wilde wijzen. Hij kon een lach niet onderdrukken.
“Kijk niet zo, Mila,” grinnikte hij, terwijl hij uit de eerste pijp van zijn pantalon stapte. “Je weet hartstikke goed dat ik naar ze kijk.”
Nog nadrukkelijker werd haar hand op haar heupje geplaatst. Ze duwde haar slanke lijfje naar die kant en opende haar mond in een gespeeld verontwaardigde zucht.
“Pap!”
“Hmm?”
Ze keek hem even aan en wilde iets zeggen, maar leek geen woorden te kunnen vinden. Hoofdschuddend en met een meewarige glimlach sloeg ze haar oogleden neer. Daarna rechtte ze haar rug, wierp ze haar lange golvende haar achter haar schouders en blies ze hoorbaar uit.
“Oké,” fluisterde ze, terwijl ze inademde door haar neus en haar handen bezwerend voor zich uit hield, alsof ze zichzelf wilde kalmeren. “Oké.”
En vanuit zijn ooghoeken zag hij haar slanke armen achter haar rug gaan, een oogwenk frunniken aan de sluiting van haar beha, waarna die los klikte.
Ze kuchte zenuwachtig, terwijl de cups loskwamen van haar grote borsten en de spanning op de schouderbandjes afnam.
Nog een kuchje, een slik, en daarna haar smalle lijfje dat behendig en soepel uit haar beha gleed.
Vluchtig dropte ze de beha naast haar topje, waarna hij zich tot haar wendde.
“Kom nou, Mila,” probeerde hij haar vaderlijk en zo gewoontjes mogelijk toe te spreken. “Ga nu niet ineens het verlegen meisje spelen.”
Haar dunne armen hingen langs haar lichaam, haar vingertoppen net tegen haar dijen. Ze keek naar hem op met een blik die wraakzucht zou inhouden als ze er niet een mondhoekje bij had opgetrokken. Haar blote borsten wezen hem aan. Onwaarschijnlijk groot, bijna onmenselijk stevig gezien hun omvang. En bovenop, schattige, kleine roze tepelhoven en knopjes van tepels.
“Hoezo verlegen?” wierp ze opstandig tegen, terwijl ze enkele keren op haar onderlip leek te bijten.
Hij bleef naar haar borsten kijken, ondertussen zijn opwinding zo goed hij maar kon verbergend. Even een blik naar haar knappe, eigenwijze koppie. Bijna haar moeder, maar dan dertig jaar jonger.
“Kom op, Mila,” grinnikte hij, terwijl hij een stap in haar richting deed. “Lichaamstaal liegt niet.” Hij sloeg een arm rond haar schouders. Zijn vingertoppen ter hoogte van haar oksel, ongeveer waar haar blote borst begon.
“Hoezo verlegen?” vroeg ze, nu iets giftiger, terwijl ze omhoog keek en half naar hem toe draaide.
Hij grinnikte spottend.
“Hé schatje,” kneep hij met zijn ogen. “Je hoeft je echt niet stoerder voor te doen.”
Weer keek hij naar haar blote borsten. Oh wat kon hij daar van genieten. Wat kon hij daarvan blíj́ven genieten. Nooit kreeg hij er genoeg van.
“Hoezo…” begon ze.
Hij lachte.
“Nee maar hoezo verlegen?” reageerde ze gepikeerd.
Nog eens liet hij zijn lach klinken.
“Nee… maar… nee, pap. Pap, hoezo verlegen?”
Ergens had ze een punt. Want welke tienermeid zou zo tegenover haar vader staan? Haar borsten ontbloot, en ook nog dit gesprek aangaan.
Even staarde hij haar aan. Hij zag piepkleine schokjes door haar tienertieten trekken bij iedere gespannen hartslag.
“Nou?” siste ze. “Hoezo dan?”
Hij rekte zich uit en keek op haar neer. Een glimlach.
“Moet ik het bewijzen?” vroeg hij.
“Bewijs maar een eind weg,” proestte ze half verontwaardigd. En hij knikte, waarna zijn hand langzaam maar met duidelijke intenties in de richting van haar borsten ging. Ze wisselden een vluchtige blik uit. Haar grote, lichtblauwe ogen geënt op de zijne.
“Zeker weten?” vroeg hij haar zacht, met zijn hoofd licht gedraaid. Zijn hand nu nog iets dichter bij haar linkerborst.
Ze keek naar beneden, naar zijn langzaam naderende hand. Naar haar blote bovenlichaam. Ze trok een strak gezichtje.
“Bluf,” fluisterde ze, terwijl ze met een knikje een blonde lok uit haar gezicht schudde.
Hij gniffelde. Zijn hand beetje bij beetje dichterbij.
“Zeker weten?”
Ze keek naar hem op, terwijl de lok weer voor een van haar mooie ogen viel. Ze probeerde vastberaden over te komen.
“Bluf,” herhaalde ze zacht.
Hij trok een mondhoek op.
“Ik doe het hoor.”
Ze slikte en plaatste haar handen op haar billen, duwde haar borst vooruit. De stevigheid en veerkracht van haar borsten was even verbazingwekkend als opwindend. En bijna raakten zijn vingers nu haar blote tepel.
“Echt sneu,” fluisterde ze half zelfverzekerd. “Echt sneu, zo’n vader. Met je bluf. Met je…”
“Laatste waarschuwing,” haalde hij aan. “Anders kies je er zelf voor.”
Uitdagend stak ze haar neusje hoog in de lucht, duwde haar borst naar voren zo ver ze maar kon.
“Sukkeltje,” lachte ze met een valse speelsheid, hem aankijkend vanuit haar ooghoeken.
En juist op het moment dat één van de twee had moeten toegeven – of niet – klonk er geschuifel in de deuropening en kwam een echtpaar op leeftijd binnengeschoven.
Even bevroren zowel vader als dochter, daarna ontspanden ze beide dusdanig dat de oplettende kijker het opvallend zou hebben gevonden.
Er werd gespannen gekucht en opgelaten gegniffeld. Er werden betekenisvolle blikken uitgewisseld. De strijdbijl was voor even begraven, maar in elkaar ogen lazen ze dat dit nog niet klaar was.
Mila had de knopen van haar strakke spijkerbroek losgemaakt en heupwiegend had ze de jeans naar beneden geduwd.
Per ongeluk was haar zwarte string mee omlaag geschoven en waarschijnlijk was het enkel de vrouw op leeftijd geweest die niet in de gaten had gehad dat haar man met een bijna onbeholpen stiekeme manier van doen zo veel hij maar kon naar het meisje had gekeken.
Het begon al toen haar zwarte string onbedoeld over haar billen was gegleden, terwijl ze uit haar strakke broek stapte, haar blote achterste noodgedwongen – het was de voor of de achterkant – in de richting van de oude man. En het ging door toen ze, inmiddels naakt als bij haar geboorte, haar lichtgroene hammam-handdoek had omgeslagen.
Heel even was zijn dochter poedelnaakt geweest, toen ze de doek had opengeslagen en rond haar schouders had geworpen alsof het een cape was. De man had gekeken, terwijl hij nog zo zijn best deed om het niet op te laten vallen.
Maar hij heeft wel een tiener in haar blootje gezien – bedacht hij. Zijn dochter.
Hij voelde een aangename mengelmoes van jaloezie, beschermdrang, maar vooral ook trots. Trots dat dit zíj́n dochter was. Trots dat hij haar kon meenemen naar de sauna. Trots wat hij, door zijn dochter mee te nemen, de mannelijke bezoekers hier te bieden had.
Vroeger waren het meisjes als zijn dochter geweest waarvoor hij zelf naar de wellness ging. Inmiddels kon hij iets teruggeven.
Ze mochten kijken. Natuurlijk mochten ze kijken. Het wond hem ongelooflijk op om te zien hoe mannen zich soms in allerlei bochten leken te wringen om op het zelfde moment op de zelfde plek te zijn als Mila.
De onbehoorlijkheid en de stiekemheid van hen. Soms wel ver in de zeventig.
Wat dachten ze wel niet? Hun omgeving moet eens weten.
En tegelijk kon hij ze niet méér gelijk geven.
“Pa-hap,” rolde ze met haar grote ogen, terwijl ze verveeld met haar wang tegen de lockers leunde. Haar naaktheid ging nu verborgen achter de omgeslagen doek.
Hij stond met zijn blote billen in haar richting, terwijl hij zijn doek uit zijn weekendtas grabbelde.
“Oké… awkward,” zong ze zachtjes, terwijl haar blik nog even vluchtig langs het oude echtbaar flitste.
Hij vouwde de doek uit en wierp die om zich heen.
“Rustig aan jongedame,” glimlachte hij, terwijl hij zich omdraaide.
Ze zette zich af van de lockers en rolde nog een keer met haar ogen.
“Waarom duurt alles zo fucking lang bij oude mensen?”
De daadwerkelijke oudjes reageerden niet. Hijzelf trok een wenkbrauw op.
“Let je een beetje op je woorden, kleine?” wees hij haar rechter, terwijl hij zachtjes in haar nek kneep en haar meenam naar de deur richting het saunagedeelte.
“En anders?” klonk de meisjesstem van de blonde tiener toen de deur open ging.
Gegrinnik van een man.
“Mila…”
Het geluid van blote voeten op een natte tegelvloer.
“Ja… en anders?”
En de deur viel zachtjes dicht.
Met tussenpozen van telkens ongeveer een halve minuut viel een druppel water van het plafond, waarna die sissend oploste op de hete kolen. Het enige geluid in de droge, bloedhete ruimte.
De harde, houten banken waren oncomfortabel, zeker nu zijn opkomende erectie ingeklemd zat tussen zijn onderbuik en de meedogenloze planken.
Hij veegde de zweetdruppels van zijn wenkbrauwen en bovenlip en liet zijn kin weer op zijn gestapelde handen rusten.
In een poging te ontspannen blies hij zijn wangen bol en keek hij nog eens vooruit, waar zijn dochter op de zelfde bank lag als hij – zo’n twee meter verder. Hij slikte.
Net als hij lag ze op haar buik, maar in tegenstelling tot hem, leek ze al minutenlang onbeweeglijk.
Hij deed de banken zo nu en dan nog kraken, met name als zijn erectie groter groeide. Maar zij lag perfect stil, als een volleerd saunabezoekster. Haar voetzolen een armlengte bij hem vandaan, haar blote tienerbenen net een klein beetje gespreid. Net voldoende om hem er tussen te laten kijken. Net voldoende om te zien hoe haar bilspleet bijna overliep in een lieve meisjesvagina.
Het was donker en slechts met moeite kon hij het zien, maar enkel al de suggestie dat hij haar geslachtsdeel kon bekijken, wond hem ruim voldoende op om de zwelling in het zijne te verklaren.
Ze lag daar maar, kennelijk ontspannen, kennelijk onwetend. Haar flinke, mooie en ronde billen bloot, haar ademhaling rustig. En helemaal bloot.
Kijken, kijken, kijken.
Had ze een idee? Of juist helemaal niet? Kon je een meisje verwijten dat ze haar benen niet strak tegen elkaar hield in de sauna? Nee toch? Dat hij zo bezopen was om naar haar te kijken, op deze manier, in de sauna – dat zei enkel iets over hem. Het zei helemaal niets over haar. Híj́ was een ongelooflijke perverseling, en voor hetzelfde geld was zij zich helemaal nergens van bewust.
Heel even greep het idee van haar onschuld hem aan.
Een man in zijn eentje kwam vriendelijk knikkend de saunacabine in, zijn handdoek voor zijn kruis.
Met een opgewonden kuchje en wankelend op zijn benen van middelbare leeftijd klom hij via de trappen omhoog en nam plaats op een trede bóven Mila. Hij ging niet liggen, hij bleef zitten.
Natuurlijk bleef hij zitten. Natuurlijk.
Even voelde hij de aandrang om de man op zijn nummer te zetten, toen die zogenaamd terloops zijn blik over de blote rug en billen van zijn dochter liet gaan.
Het schaamteloze lef om te kijken naar zo’n jong meisje.
Maar het volgende moment merkte hij dat de erectie zich enkel nadrukkelijker aandiende. En nog eens veegde hij zweetdruppels van zijn voorhoofd.
“Mila,” fluisterde hij. “Mila.”
Bij de tweede keer reageerde ze versuft.
“Mmh?”
“Mila.”
“Ja?”
“Warm?”
“Beetje.”
Een stilte volgde. Een nieuwe druppel viel op de gloeiende kolen. Nieuw gesis, gevolgd door het gekraak van de bank en een zucht van zijn dochter. Hij zag hoe haar lange, dunne tienerbenen haar omdraaiden, en met een rukje van haar smalle heupen draaide ze op haar rug. Ze zette haar ellebogen achter haar neer en leunde met haar achterhoofd tegen de houten wand. Hij kon zien hoe ze haar fijne buikspieren aanspande.
Het blijft een wonder om je eigen dochter te zien als een meisje dat geslachtsrijp is. Als een meisje met borsten. Een meisje dat mannen kan opwinden. Maar er was geen ontkennen aan dat Mila dat kon. En er was geen ontkennen aan dat ze dat effect ook op hém had.
Ze strekte haar benen en even keek hij haar aan. Ze keek terug, haar blonde haar plakte tegen haar voorhoofd, haar ogen half open, haar lippen roze en vol.
Hij kon het niet nalaten naar haar blote borsten te kijken. Ze lag er ten slotte zo fraai bij.
Ze glommen in het flauwe licht en toen een nieuwe sissende druppel op de kolen viel, zag hij een zweetdruppeltje van de onderkant van een van haar borsten langzaam kringelen richting de navel van zijn dochter, waar de druppel verdween. Hij maakte van de gelegenheid gebruik om naar haar spleetje te kijken. Een klein, recht streepje tussen haar nu gesloten benen. Een perfect kaal kruisje en een lieve tienervenusheuvel.
Hij keek naar haar en ontmoette haar verongelijkte blik. Eén opgetrokken wenkbrauw, haar hoofd een tikje gedraaid. Alsof ze leek te willen zeggen – wat kijk je?
Maar wat wilde ze hem maken?
Brutaal ging zijn blik nog eens langs de blote borsten van zijn dochter, langs haar glinsterende tepelhoven en kleine ronde tepels. En nog eens staarde hij schaamteloos haar het blote sneetje tussen haar tienerbenen.
Ze kuchte, en andermaal trad hij haar veroordelende blik tegemoet, enkel had ze nu haar beide wenkbrauwen opgetrokken.
Ook de andere man keek naar haar, maar omdat Mila zo bezig was met hem, had ze dat niet eens in de gaten.
Met grote ogen staarde hij naar de blote tiener, gingen zijn ogen langs haar lichaam. Van top tot teen, van borsten tot kutje.
Ze had geen idee hoe veel ze wel niet bekeken werd. Ze moest dat toch eens weten.
Zou het haar trots maken, of juist ongemakkelijk, als ze wist dat mannen hun ogen niet van haar af konden houden?
En wat als ze zou weten wat er in zijn hoofd omging?
Maar dat wist ze toch allang?
Dat wist ze allang.
Het was precies wat hun relatie zo onvoorstelbaar en onvoorspelbaar maakte.
Het was precies de oorzaak van de zinderende spanning, die soms bijna net zo heet was als de temperatuur in de verzengende hitte in de sauna.
“Klaar voor?” vroeg hij, het gevlochten touw in zijn hand.
Met een uitgelaten lach op haar gezicht stond ze poedelnaakt in de betegelde nis. Haar frêle schouders opgetrokken, haar blote borsten bijeen gedrukt door haar armen, haar handpalmen onder haar ellebogen.
“Klaar voor?” grinnikte hij nog eens, terwijl hij het touw op spanning bracht. De emmer boven haar hoofd wiebelde.
“Nn.. nee,” giechelde ze, terwijl ze gespannen van het ene op het andere been hupte.
Twee mannen die zojuist bij hen in de sauna hadden gezeten, voegden zich bij hem.
“Komt ‘ie,” riep hij zachtjes, terwijl de mannen met een schijnheilige glimlach zogenaamd genoten van de vrolijkheid en het jolijt.
“Drie,” telde hij af, terwijl de emmer begon te kantelen.
“Twee.”
Ze kneep haar ogen dicht en haar schouders nog iets hoger.
“Drie!”
Zijn dochter drukte haar borsten stevig tegen elkaar en trok een knietje op toen de emmer omviel en het ijskoude water in een kortstondige waterval op haar neer plensde.
Een zacht, half ingehouden meisjesgilletje, haar grote blauwe ogen die wijd open gingen. Haar natte, glanzende lichaam rillend van de kou, wapperende handen van radeloosheid. Drie mannen tegelijk zagen de tiener naar adem happen en verlegen maar breeduit glimlachen, terwijl haar kleine tepels langzaam hard werden.
“Ssss-sss-sss,” proestte ze met haar kiezen op elkaar, zich in het moment amper bewust van het feit dat de mannen daar heus niet stonden vanwege het vertederende samenspel tussen vader en dochter, of haar bijna kinderlijke reactie op het ijskoude water.
Ze blies haar wangen bol en wapperde nog eens met haar handen. Lachend keek ze naar het bescheiden publiek, dat inmiddels was aangezwollen tot drie man, en poedelnaakt glipte ze onder de emmer vandaan.
Ze had het al eens eerder gedaan. Een tijd geleden al. Lang genoeg om verzwegen te worden, en lang genoeg om met wankele zekerheid te zeggen dat het waarschijnlijk niet meer uit zou gaan komen. Dat zou dan al wel gebeurd zijn. Maar zoiets is nooit zo lang geleden dat het vergeten wordt. Het was iets dat nooit vergeten kon worden. Dat was voor hem zo, en het leek hem onmogelijk dat het voor haar anders was.
Hij had zich er eindeloos en oneindig schuldig over gevoeld en zeker in de beginperiode had hij zich dagelijks voorgehouden dat iets dergelijks nooit meer kon gebeuren. Nooit meer mócht gebeuren. Maar had zij er zelf ook geen rol in om dat te voorkomen?
Als het werkelijk iets was dat nooit had mogen gebeuren en nooit meer voor mocht komen, waarom ging ze dan nog wel met hem mee naar de sauna? En als het iets was dat haar dwars had gezeten, of nog steeds zat, dan zou ze daar toch niet in zijn meegegaan? Waarom was ze nog net zo speels als voorheen? Soms bijna tot het punt waarop ze leeftijdsgenoten leken. Waarom deed ze dat dan? Of waren dat vragen die al onbehoorlijk waren om te stellen? Waren enkel de gedachten al zo fout dat iedere vraag die hij er over had het enkel erger maakte?
Maar het was zo spannend. Het leek zo bereikbaar. Het was al eens gebeurd, en het was niet uitgekomen.
Goeie genade, Mila, het zal toch niet weer fout gaan?
Hij had het vaak gedacht, maar toen ze voor hem langs glipte in de stoomcabine, had hij het voor het eerst in lange tijd ook weer gevóéld. Haar blote middeltje vlak voor hem, haar naakte heupen. Als hij zijn neus naar voren had gestoken, was hij langs haar zachte huid gegleden. Maar hij deed het niet. Hij mocht het niet doen. Hij was haar vader!
“Je bent fu-cking veel aan het kijken pap,” had ze verzucht, terwijl haar natte billen op de witte bank landden.
Even zweeg hij, waarna hij weer bij zijn positieven kwam.
“Hè? Wat?”
“Ja dag,” klonk haar stem, terwijl ze een wegwerpgebaar maakte.
“Kijken?”
“Kijken.”
“Naar wat? Naar vrouwen?”
Ze draaide naar hem toe en keek hem indringend aan, een zuinig mondje en daarna een opgetrokken wenkbrauw.
“Pap, sérieus.”
Hij voelde zich betrapt en was wanhopig op zoek naar de speelsheid in de stem van zijn dochter. Maar vond haar elegant hangende borsten, met een veronachtzaming van de zwaartekracht die je enkel ziet bij tienermeiden van haar leeftijd.
“Serieus… oké, wat…?”
Hij probeerde tijd te kopen, was op zoek naar vastigheid in haar reacties. Probeerde haar te peilen.
Ze bracht haar handen richting haar hoofd en streek via haar slapen haar lange blonde haar naar achteren. Haar grote borsten schudden.
“Echt, pap,” verzuchtte ze, “je bent toch geen twaalf?”
Hij slikte. Meer en meer geurende stoom vulde de cabine.
Zijn rug rechtte zich.
“Je bedoelt…”
Ze haalde verongelijkt een rank schoudertje op en leek met haar blik naar antwoorden te vissen.
Hij zocht wanhopig naar woorden, naar excuses, een uitweg, maar hij kon amper nog nadenken. Amper nog nadenken met zijn blote tienerdochter tegenover hem, half gehuld in geurend stoom.
Ze zuchtte nog eens, ging met een hand door haar lange haar. Ze bracht haar kin omhoog en blies langdurig uit.
Haar naaktheid, haar ongelooflijke naaktheid. Het kennelijke gemak waarmee ze tegenover hem zat. Zijn er meer vader-dochter-relaties als deze? Nauwelijks toch? Goeie genade, haar naaktheid. Die blote borsten. De borsten van zijn dochter. Haar dunne tienerbenen, over elkaar. Hij kon niets zien.
Met haar duim en wijsvinger pakte ze een lange blonde lok en gleed langzaam met haar hand omlaag.
“Soms,” begon ze zachtjes, terwijl ze even snel voorover leunde en over de glazen deur van de cabine veegde om een blik naar buiten te kunnen werpen. “Soms denkt mijn vader dat ‘ie heel stoer is – en misschien is hij dat soms ook wel.”
Haar gladde, natte benen gleden van elkaar.
“Maar soms,” nog eens leunde ze kort voorover en wierp ze een blik, “gedraagt hij zich als een klein kindje.”
Zwijgend hees ze haar linkerbeen op en zette haar voet op de zitting van de witte bank.
Als er niet zo veel vervloekte stoom in de cabine had gehangen had hij nu…
Nee, verstand op nul. Gedachten op oneindig. Je bent hier niet. Je bent ergens anders.
“Soms blijft er van papa helemaal niets…” ze keek naar beneden, naar haar eigen naaktheid. Een hand gleed naar haar venusheuvel en trok haar huid daar strak. Ze boog even voorover, alsof ze zichzelf inspecteerde. “...over.”
Haar hand bleef liggen, terwijl ze ineens naar hem op keek. Haar ogen half zichtbaar achter de almaar toenemende hoeveelheid stoom.
Een onschuldig lachje op haar knappe gezicht, terwijl ze haar oogleden neersloeg en wegkeek. Even hield ze in, maar plaatste toen haar voet nog iets steviger op de zitting en gleed met haar vingers langs haar dunne scheenbeen.
“Ik dacht altijd dat mijn vader een héle sterke man was.”
Even keek ze in zijn richting.
“Hmm?”
Hij slikte.
“Maar soms vraag ik me wel eens af…”
Haar rechterhand gleed naar haar rechterborst en voelde er even aan.
“… wie er eigenlijk echt de baas is thuis.”
Ze kneep eenmaal in haar heerlijke borst, waarna het puntje van haar middelvinger het puntje van haar tepel aantikte.
“Is dat papa…”
Een onschuldige blik in zijn richting.
“Of mama…”
Het vingertopje draaide een half rondje over haar gladde, kleine tepelhof.
“Ooof…”
Ze boog voorover, veegde met twee vingers over de glazen deur en stelde vast dat niemand aanstalten maakte hun richting in te komen. In een elegante, vloeiende beweging gleed ze van de zitting van de witte bank, op haar knieën, voor hem.
“Of ben ik dat misschien?”
Ze gleed tussen zijn knieën en hij voelde haar handen op zijn bovenbenen.
“Hmm?” piepte ze meisjesachtig. Ze keek hem met grote ogen aan en knipperde overdreven.
Tot zijn schrik voelde hij hoe zijn penis zich langzaam begon op te richten, terwijl haar handen over zijn bovenbenen en knieën gleden.
“Maar misschien dat jij dat wel weet?” vroeg ze, terwijl ze iets verder tussen zijn benen kroop. Ze bleef zijn blik opzoeken, terwijl hij de hare juist probeerde te ontwijken.
“Wie is eigenlijk de baas thuis, papa? Hmm?”
Hij slikte, drukte zijn rug tegen de warme, vochtige muur.
“Oh?” hikte zijn dochter zachtjes.
“Oh, papa is zijn tong verloren?”
“Mila!” hijgde hij, terwijl hij zijn onderarm tegen zijn voorhoofd drukte.
Ze keek naar hem op met grote, ogen. Gespeelde onschuld.
“Uhuh?”
“Mila niet doen.”
Ze ging verzitten tussen zijn benen.
“Niet doen?” vroeg ze bijna fluisterend. “Hoe bedoel je – niet doen?”
Haar handen gleden keer op keer omhoog, en zo nu en dan reikten ze bijna tot in zijn liezen.
“Ik heb dat toch al een keertje gedaan, pap? Ja, ik heb het al een keertje gedaan en toen zei je toch uiteindelijk niet meer – niet doen. Het was op mijn verjaardag zelfs. Je bent pas achttien, zei je toen nog.”
“Mila,” drong hij halfslachtig aan, terwijl hij voelde hoe zijn erectie aanzwol.
Ze knikte langzaam, terwijl haar blik zich nu verplaatste naar zijn kruis.
“Ja, ik weet dat best goed nog,” vervolgde ze met een zacht, zangerig stemmetje. “Hoe je op een gegeven moment niets meer zei. En hoe je nog iets later juist…”
“Mila!”
Hij pakte een van haar fragiele polsen beet. Ze draaide die tweemaal rond, waarop hij losliet. Hij voelde haar handen in zijn liezen.
“Oh papa,” zei ze met een vette, theatrale onschuld, “als je het er echt zo moeilijk mee had, hè… Als je echt wilde dat het nooit meer zou gebeuren… als je je er echt zo schuldig over had gevoeld als dat je ogen toen kort erna deden vermoeden, dan had je je dochter toch niet zo vaak meegenomen naar de sauna?”
Hij slikte en voelde dat zijn eikel niet meer op zijn bovenbenen lag, maar langzaam en met schokjes de lucht in begon te gaan.
“Ik heb het bijgehouden papa. De afgelopen drie maanden heb je het iedere week gevraagd. En de weken waarop ik niet kon, plande je voor het weekend erop.”
Ze schoof zo dicht tussen zijn benen dat haar kin nu bijna het puntje van zijn eikel raakte.
“Is dat echt iets dat een vader zou doen die echt gelooft dat dit nooit meer mag gebeuren? Hmm?”
“Mila, please,” hij kreunde nu bijna.
Ze rechtte haar rug, haar kin nu iets verder van zijn immer groeiende erectie.
“Oh maar papa, doe maar rustig. Er is toch helemaal niets aan de hand?”
Hij voelde haar handen aan de wortel van zijn erectie.
“Ik ben je dochter maar. Ik ben wel bloot, maar dat heeft toch helemaal geen seksuele betekenis voor jou? Zo kijkt een vader toch niet naar zijn dochter? Toch, pap?”
Ze vormde een driehoek met haar wijsvingers en haar duimen en legde die rond zijn schacht.
“Kijk pap, ik zit hier wel in mijn blote borsten, maar dat doet een vader toch niets? Integendeel toch – daar wil je toch helemaal niet naar kijken? Toch pap? Kijk maar hoor, tenzij het je niet wilt.”
Even flitste zijn blik langs de grote, blote tieten van zijn oudste dochter. Ze leunde extra achterover en keek naar hem en vervolgens naar haar linker- en vervolgens haar rechterborst.
Ze kuchten allebei, terwijl zijn stijve groter en groter begon te groeien, en ze leunde weer naar voren.
“Gelukkig zijn we vader en dochter, pap. Anders zou dit echt zo fucking ongemakkelijk zijn geweest toch?”
Ze giechelde even, terwijl een wijsvinger en duim zachtjes in zijn schacht knepen. Nog een giecheltje.
“Huh?” hikte ze meisjesachtig, terwijl ze nog twee keer met duim en wijsvinger aan zijn erectie voelde.
“Uhm, awkward..!”
Ze holde haar rug en probeerde zijn blik te onderscheppen.
“Ik weet niet wat dit betekent, pap.”
Alle vingers van haar rechterhand gleden nu langs de lengte van zijn penis.
“Hoe moet ik dit nu weer begrijpen? Papa, dit is allemaal nieuw voor mij – leg me uit waarom dit gebeurt.”
Het toneelspel droop er van af. De gespeelde onschuld was niet te negeren, maar haar woorden bleven maar komen. Zijn benen keihard, zijn buikspieren aangespannen, zijn adem ingehouden.
“Pap, we zijn toch vader en dochter? Waarom…”
De topjes van haar wijs- en middelvinger wreven zachtjes over zijn eikel, die zich nu half ontbloot had.
“Je vertelde toch altijd dat het niet seksueel was als we naar de sauna gaan? Dat is wat je altijd zei. Maar nu…”
Ze omvatte zijn erectie nu met haar beide handen. Even legde ze haar kin op zijn knie.
“Heb je een beetje zitten liegen, pap?”
Haar handen rolden zijn voorhuid een eindje terug. Hij sidderde.
“Mila niet doen.”
“Mila niet doen?” herhaalde ze speels. Ze keek hem met grote ogen aan.
“Maar is dat dan wel echt waar? Als papa zo’n grote jokkebrok is… liegt hij nu dan ook niet?”
Zijn voorhuid ging omhoog en werd weer teruggeschoven. En nog eens.
Ze pakte zijn erectie stevig vast en tikte er een keer zachtjes mee tegen het puntje van haar neus. Ze giechelde.
“Zo raar om dit weer te doen,” verzuchtte ze. “Om te doen wat mijn vader toch oh zo erg probeert te voorkomen. Om te doen wat hij echt echt écht niet wilde. Hè pap?”
Ze tikte enkele keren met zijn erectie tegen haar wangen.
Even slikte ze en hij hapte naar adem, zijn hart kloppend in zijn keel.
“Maar nog een keertje pap…”
Ze hield zijn erectie tegen zijn onderbuik en drukte een zacht kusje op de basis, net boven zijn zak.
“… wie is thuis de baas?”
Nog een kusje.
“Hmm?”
“Is dat mijn grote, stoere vader…?”
Een kusje op de zijkant.
“Is dat mama?”
De andere zijkant.
“Of ben ik dat?”
Midden in een nieuw kusje bevroor ze en schoten haar ogen omhoog. Hij drukte zijn hand tegen zijn voorhoofd, zijn onderlichaam schudde. Een kreun ontsnapte uit zijn mond en krampachtig knikte hij met zijn hoofd.
Haar lippen kwamen los van zijn schacht.
“Nee papa…” ze schudde haar knappe hoofd. “Nee, nee, nee, ik wil het wel horen.”
Langzaam ging haar hand heen en weer, keer op keer zijn eikel ontblotend.
“Zeg maar…”
Haar hand op en neer.
“Zeg maar… Mila…”
“Mila…”
“… is…”
Ze keek hem aan, terwijl hij nog altijd haar blik ontweek.
“… is…”
“… de baas over mij.”
“… de baas over mij.”
Hij beet op zijn onderlip.
Heel even richtte ze zich op. Met haar rechterhand streek ze haar blonde haar achter haar rechteroor.
“En jij moet wel in de gaten houden of er niemand aankomt.”
Het had geklonken als een mededeling tussendoor, een opdracht voor een klein kind bijna – met haar normale stem en zonder te kijken. Ze had half naar de deur gewapperd, en nog voor hij had kunnen antwoorden of er over na had kunnen denken, had ze zijn erectie diep in haar mond genomen.
Haar handen rustten op zijn bovenbenen en hij hoorde hoe ze duidelijk door haar lieve neus ademde, terwijl haar knappe hoofdje enthousiast op en neer ging.
Hij voelde zijn inmiddels bikkelharde erectie in de mond van zijn dochter. Niet voor het eerst, maar voor de tweede keer. Hij werd week en voelde hoe zijn hoofd begon te tollen. Hij zette zijn handen op de witte bank om zijn evenwicht te bewaren, terwijl zijn dochter – zijn dochter! – hem pijpte. Hoe haar hoofdje met hupjes en halen op en neer ging. Hoe haar mond en lippen langs zijn schacht gleden. Hoe ze hem oraal bevredigde.
Onbestaanbaar, ongepast, ongehoord.
Ze hield niet in. Of althans veel minder dan de vorige keer. Ze sperde haar mond wijd open en dwong zichzelf verder en verder over zijn stijve. Af en toe zag hij hoe ze reflexmatig al haar vingers spreidde en dan tot vuisten balde, waarna ze zachtjes leek te kokhalzen. En toen ze dat een derde keer deed, hoorde hij weer even haar stem.
“Pawp… wew echt kijken of ew wiewand aankomt.”
En haar hoofd ging weer driftig op en neer.
Hij sperde zijn mond open, strekte zijn benen.
“Mila…” hoorde hij zichzelf kreunen. “Oh Mila…”
Zijn handen gleden over haar bovenrug, langs haar schouderbladen zie zo nu en dan in zijn handpalmen prikten als ze weer dieper ging. Hij voelde langs haar dunne nekje, graaide door haar lange blonde haar.
Even liet ze zijn lul grotendeels uit haar mond glijden.
“Stoppen?” vroeg ze.
Hij keek versuft op.
“Heh?”
“Moet ik nog steeds stoppen…”
Ze keek hem onschuldig aan.
“… papa?”
Hij gromde van opwinding en duwde zijn erectie tegen haar lippen.
Ze wendde haar gezicht af.
“Na-ah,” schudde ze haar hoofd.
“Mila…” hijgde hij.
Ze rechtte haar rug, maakte hem hol waardoor haar blote borsten nu bijna zijn balzak raakten.
“Gewoon netjes vragen pap,” wees ze hem terecht. “Ik wil dat je het netjes vraagt.”
Hij verbeet zich, kauwde op zijn onderlip. Veegde de condens van de glazen deur en spiedde heel even naar buiten.
Ze trok aan zijn penis en duwde haar borsten tegen zijn kruis.
“Nee,” fluisterde ze toen, terwijl ze hem driftig aftrok. “Smeken.”
Ze keek strak naar zijn erectie, terwijl ze hem onafgebroken bleef aftrekken.
“Ik wil dat je smeekt papa. Smeek me om het af te maken.”
Ze kuchte opgewonden en slikte. Ze had rode vlekken in haar nek gekregen, net als hij. Zo vader, zo dochter.
“Mila…” kreunde hij zachtjes.
Het kon niet, het mocht niet.
“Ja?”
Het natte geluid van zijn voorhuid die over zijn eikel gleed, onophoudelijk.
Hij slikte.
“Please… Mila…”
“Please wat?”
“Maak het af?”
Haar duim poetste zijn eikel op.
“Laat me klaarkomen.”
“Wie?” vroeg ze zachtjes. “Wie, wat?”
“Laat papa klaarkomen.”
Hij hapte naar adem, en vrijwel onmiddellijk dook ze over zijn lul heen. Ergens achter in haar keel stootte hij ergens tegenaan. Ze greep zich aan zijn bovenbenen vast en dwong zichzelf om niet terug te trekken. Ze hikte en ze proestte, zelfs door haar neus, maar bijna verkrampt hield ze zijn erectie tot ver in haar keel.
En toen krasten zijn vingers in de zitting van de bank, begon zijn onderlichaam te schokken en zijn benen onwillekeurig te schoppen. Toen voelde hij hoe het punt bereikt werd waarop het niet meer in te houden is. Waarop dikke klodders zaad uit zijn eikel spoten en schok na schok in de keel van zijn dochter belandde.
Hij hoorde haar hoorbaar ademen via haar neus, soms leek het meer op happen naar adem, maar als een aapje dat zich vastklampt aan de moeder bleef zij zich bijna krampachtig vasthouden aan zijn benen. En tot één, twee, drie keer toe kon hij een veel te luide kreun niet onderdrukken.
Hij hoorde Mila proesten terwijl een vierde, vijfde en zesde saldo haar mond vulden en hij probeerde op te staan – bijna bezorgd dat ze er in zou blijven. Hij opende zijn mond in een geluidloze schreeuw en met haar mond vol zaad en erectie begon ze weer even op en neer te gaan. Sperma droop uit haar mondhoeken en drupte op de zitting van de bank, terwijl ze het ritme van haar ademhaling hervond en haar blik weer vastberaden omhoog ging.
“Hmm?” mompelde ze glimlachend, zijn erectie nog diep in haar mond. Ze bleef hem pijpen.
Hij drukte zijn rug tegen de achterwand.
“Wekkew?” giechelde ze zijn lul bijna uit haar mond, waarna haar eikel nu over haar lippen gleed en ze op haar billen viel. Ze leunde achterover, steunen op haar handen die ze achter zich neerzette. Ze had blosjes op haar wangen en lachte alsof ze dronken was. Hij blies uit. Goeie genade. Ze deed hem na en ze lachten allebei.
Met een klik werd de deur geopend. Het had geen moment langer moeten duren.
Het oude echtpaar kwam binnen.
Mila krabbelde op van de grond en imiteerde alsof ze was uitgegleden.
De grijze vrouw keek het meisje bezorgd aan.
“Arm ding, heb je je niet bezeerd?”
Mila gleed op de zitting en kroop bijna tegen de oude man aan. Ze had een verzotte blik op haar gezicht.
“Nee,” schudde ze. “Nee, het voelt verrassend goed.”
Het duurde niet lang voor ze de stiekeme blik van de oude grijsaard telkens voelde afdwalen richting haar borsten. Ze zei er niets van. Liet hem begaan.
Eenmaal ving ze per ongeluk zijn blik op. Hij voelde zich duidelijk betrapt.
Zij had op haar onderlip gebeten en met een glimlach haar wenkbrauwen opgetrokken.
Geen enkele keer daarna dwaalde de blik van de man nog af.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Nummer1, 54 jaar. Wil je dieper in dit spel duiken? Bezoek mijn prive pagina en ontdek hoe onze fantasie werkelijkheid kan worden...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
Vonnekie (46)
Dilaraa (23)
Tacia (23)
Fietra (29)