Door: DarqMindFan
Datum: 26-02-2026 | Cijfer: 8.3 | Gelezen: 1666
Lengte: Lang | Leestijd: 29 minuten | Lezers Online: 39
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Lengte: Lang | Leestijd: 29 minuten | Lezers Online: 39
Trefwoord(en): Gangbang, Zwanger,
Vervolg op: Zwanger Op Mallorca - 4
Zwanger op Mallorca - deel 5 - Dag 5 (middag - het washok)
De zon brandt al heet als we eindelijk de kamer uitkomen. Het is bijna twaalf uur. We hebben ons verscholen tot het laatste moment, maar het hotel is te klein, het strand te dichtbij. Sarah loopt mank, haar bikini-broekje is nat van het zaad dat ook nu nog steeds uit haar lekt. Ze heeft een sarong om haar heupen geknoopt, maar die plakt aan haar dijen waar het zaad nog uit haar kutje loopt.
We lopen via de personeelsingang naar buiten, hopend dat we Javier en de andere jongens niet tegenkomen, en kiezen een plekje ver van de zwembadbar, half verscholen achter een paar palmbomen. Sarah gaat meteen liggen, op haar buik, gezicht in de handdoek gedrukt. Ze zegt niks. Ik smeer haar rug in met zonnebrand. Mijn handen trillen. Haar huid is heet, plakkerig.
Mijn pik wordt alweer stijf. Alsof mijn lichaam weet dat haar kut nog vol zit, nog openstaat, nog druipt. Ik haat hoe hard ik word. Ik haat hoe ik haar rug insmeer alsof ik een goede echtgenoot ben, terwijl ik eigenlijk alleen maar denk aan hoe ze de afgelopen nacht gilde toen de zoveelste jongen zijn zaad in haar spoot. Ik haat dat ik me trots voel. Ziek trots. Omdat ze misschien zwanger is. Niet van mij maar van hen.
We liggen al meer dan een uur in die verstikkende middaghitte. Misschien zelfs anderhalf. De zon brandt recht op mijn rug, zweet prikt in mijn ogen, mijn zwembroek plakt aan mijn ballen. Sarah heeft haar gezicht nog steeds half begraven in de opgerolde handdoek, armen langs haar lichaam, vingers licht gekromd alsof ze iets probeert vast te houden dat er niet meer is. Haar ademhaling is oppervlakkig, schokkerig – niet de rustige slaapademhaling, maar de ademhaling van iemand die vecht tegen beelden die ze niet uit haar hoofd krijgt.
Ik smeer haar rug al voor de derde keer in met factor 50. Niet omdat ze echt verbrandt, maar omdat mijn handen iets te doen moeten hebben. Elke keer als mijn vingers over haar onderrug glijden, voel ik de lichte korstjes van opgedroogd vocht – niet alleen zonnebrandolie. Van de afgelopen nacht. Het zit er nog in. In haar poriën. Tussen haar billen. In de vouwen van haar huid. Ze heeft zich niet echt gewassen daar beneden. Alleen oppervlakkig afgespoeld. “Om de kans te vergroten” mompelde ze vanochtend met schorre stem terwijl het water over haar dijen liep en ze haar kut amper aanraakte.
Om de kans te vergroten. Alsof dat nog het enige is waar dit over gaat. Alsof ik niet voel hoe mijn pik alweer opzwelt als ik eraan denk dat haar binnenste nog kleverig en warm is van al die ladingen sperma. Dat ze nu al uren rondloopt met hun zaad diep in zich, dat het langzaam naar buiten sijpelt als ze zich omdraait, dat ze het misschien zelfs kan ruiken als ze haar benen een beetje spreidt. Ik haat hoe hard ik word van die gedachte. Ik haat hoe normaal het al begint te voelen.
Dan hoor ik het. Eerst ver weg, maar snel dichterbij. Luid, rauw Spaans gelach. Bierflesjes die tegen elkaar tikken. Slippers die over de tegels sloffen. Een luide “¡Joder, mira!” gevolgd door gefluit.
Ze zijn er.
Javier voorop, zoals altijd. Vier anderen achter hem – Alejandro met zijn gouden kettinkje dat in de zon blinkt, de jongen met de tribal-tattoo over zijn borst, de stille met een litteken boven zijn wenkbrauw, en een nieuwe jongen die ik nog niet eerder heb gezien: langer, breder, met een kaalgeschoren hoofd en een gouden ketting die tot op zijn borst hangt. Ze dragen alleen zwembroeken, laag op de heupen, de V-lijn van hun onderbuik scherp afgetekend. Hun huid glimt van zweet en zonnebrandolie, spieren rollen bij elke stap. Bierflesjes in de hand, condensdruppels glijden langs het glas.
Ze zien ons meteen.
Javier’s grijns splijt zijn gezicht. Hij gooit zijn hoofd achterover en roept iets onverstaanbaars naar de anderen, gevolgd door hard gelach. Dan loopt hij recht op ons af, slippers kletsend op de tegels, bierflesje losjes bungelend aan twee vingers.
“Guapa!” roept hij al van ver. “You hide from us? No good.”
Sarah verstijft. Haar rugspieren trekken strak onder mijn hand. Ze drukt haar gezicht dieper in de handdoek, alsof ze zichzelf onzichtbaar kan maken door niet op te kijken.
Javier hurkt naast haar neer. Zijn knieën kraken licht. De geur van zijn lichaam slaat meteen over ons heen: warme, zoute huid, goedkope aftershave met een citrusnoot die allang is verzuurd in de hitte, bieradem, een vleugje sigarettenrook dat nog in zijn haar hangt. Hij legt zijn hand plat op haar onderrug – precies op de plek waar ik net nog zonnebrand heb uitgesmeerd. Zijn palm is groot, heet, ruw van eelt. Langzaam glijden zijn vingers onder de sarong, glijden over haar bil, knijpen zacht maar bezitterig in het vlees.
“You still wet?” vraagt hij, zijn stem laag en plagend. “Still full from night?”
Sarahs stem komt gesmoord door de handdoek.
“Please… no today… rust… ik wil rust…”
Javier lacht kort, droog. Kijkt mij aan over haar rug heen. Zijn ogen zijn zwart en glinsterend.
“Rust?” herhaalt hij alsof het een grap is. “No, guapa. You need more. Much more. Come. Now. Private.”
Sarah draait haar hoofd een klein stukje. Haar ogen vinden de mijne. Groen, groot, glanzend van tranen die ze nog tegenhoudt.
“Mark…” fluistert ze. “Zeg nee… alsjeblieft…”
Ik open mijn mond. Mijn tong plakt aan mijn gehemelte. Mijn stem kraakt als droog papier.
“We… we no want… today… please…”
Javier staat op in één vloeiende beweging. Trekt Sarah aan haar pols overeind. Niet ruw, maar onontkoombaar. Haar lichaam komt mee alsof het al getraind is om te gehoorzamen. De sarong glijdt half van haar heupen.
“No talk,” zegt hij kalm. “Come. You like yesterday. Body like yesterday. Body remember.”
De anderen lachen. Alejandro en de jongen met het litteken pakken mij bij mijn bovenarmen. Niet hard genoeg om pijn te doen, maar stevig genoeg dat ik begrijp dat tegenspartelen zinloos is. Hun vingers voelen heet en zweterig aan op mijn huid.
We lopen. Door de smalle personeelsgang achter het zwembad. Dezelfde gang waardoor we vanmorgen naar buiten zijn geslopen. Dezelfde zoemende tl-balk die af en toe knippert. Dezelfde geur: chloor, oud frituurvet, schimmel in de hoeken, een zweem van urine omdat iemand de wc-deur open heeft laten staan. Mijn slippers piepen op het natte linoleum.
Javier duwt de deur van het washok open. Een vlaag warme, bedompte lucht slaat ons tegemoet – waspoeder, natte lakens, schimmel, en daaronder die typische muffe geur van een ruimte waar te veel lichamen te vaak te dicht op elkaar zijn geweest.
De deur gaat op slot. Klik.
Sarah trilt nu zichtbaar. Armen voor haar borsten geslagen.
“Please…” fluistert ze. “Only one time… yesterday enough…”
Javier antwoordt niet met woorden. Hij trekt in één beweging de sarong van haar heupen. Dan haakt hij twee vingers onder de bandjes van haar bikinibovenstukje en trekt het omlaag. Haar borsten vallen vrij. Ze hangen zwaar naar benden. De stof plakt even aan haar tepels – ze zijn al hard, roze en gezwollen, kleine bijtplekjes van gisteren nog zichtbaar. Hij pakt ze meteen vast. Knijpt. Hard. Rolt de tepels tussen duim en wijsvinger tot ze donkerrood kleuren.
Sarah hapt naar adem. Haar knieën knikken.
“Body say yes,” gromt Javier. “Pussy wet already. Look.”
Hij duwt zijn rechterhand tussen haar dijen. Geen aarzeling. Twee vingers glijden meteen naar binnen – soppend, luid, schunnig nat. Het geluid echoot tegen de betegelde muren. Sarah kreunt zacht, laag in haar keel. Haar heupen schokken één keer naar voren, onwillekeurig, voor ze zichzelf kan tegenhouden.
De jongens joelen. Telefoons gaan omhoog. Lampjes flitsen aan.
Javier trekt zijn zwembroek omlaag. Zijn pik springt eruit – hard, dik, donkeraderig, de eikel al glanzend van voorvocht. Hij duwt Sarah achteruit tot haar billen tegen een hoge stapel opgevouwen handdoeken botsen. Dan tilt hij haar op de stapel, trekt haar benen wijd uit elkaar. Haar kut glinstert in het tl-licht – lippen gezwollen, open, nog glanzend van gisteren, een dun straaltje wit dat langzaam naar buiten sijpelt als ze haar bekken kantelt.
Hij zet zijn eikel tegen haar opening. Wrijft één, twee keer. Dan duwt hij. Eén harde, diepe stoot. Tot aan zijn ballen.
Sarah gilt. Kort, scherp, bijna dierlijk. Haar nagels klauwen in de handdoeken. Maar haar heupen komen al omhoog. Haar kut neemt hem gulzig, soppend, alsof haar lichaam het al heeft geleerd.
Ze neemt hem. Alsof haar kut hem herkent. Alsof hij er thuishoort. En ik sta hier, drie meter verderop, armen vastgehouden door twee jongens die naar het spektakel kijken terwijl ze mij in bedwang houden, en mijn eigen pik staat zo hard dat het pijn doet. Ik voel voorvocht in straaltjes langs mijn schacht lopen. Ik haat het. Ik haat haar. Ik haat mezelf. Maar ik kan niet wegkijken. Omdat ze kreunt zoals ze nooit eerder voor mij heeft gekreund. Omdat haar lichaam eindelijk lééft. Omdat ik diep vanbinnen – in dat zieke, rotte stukje van mij – trots ben. Ziek trots. Omdat ze misschien zwanger raakt. Van hen. Niet van mij. En een deel van me wil dat zien gebeuren.
Javier begint te stoten. Eerst traag. Dan harder. Het natte, kletsende geluid vult het washok. Haar borsten deinen wild. Haar tepels stuiteren. Elke stoot duwt een nieuw straaltje oud zaad naar buiten dat langs haar kontgat druipt en op de handdoeken druppelt.
En dan begint het pas echt.
Javier trekt zich langzaam terug, zijn pik nog half hard, glanzend en druipend van een dik mengsel van haar sappen en het zaad van gisteren. Een zware, romige straal glijdt meteen mee naar buiten – traag, stroperig, als warme honing die overloopt. Het loopt langs haar gezwollen kutlippen, over haar perineum, en drupt in lange, kleverige slierten op de stapel handdoeken onder haar kont. Het geluid is zacht maar onmiskenbaar: een nat, plakkerig tikken op de stof, als dikke druppels die op een warme plaat vallen. Sarahs kut blijft openstaan, pulserend, de binnenkant roze en glanzend, een constante, trage stroom die niet ophoudt. Ze hijgt, haar borstkas rijzend en dalend in snelle schokjes, haar tepels strak en donkerrood van het knijpen en bijten gisteren.
Javier veegt met zijn duim ruw over haar clitoris – één harde, cirkelvormige streek – en Sarahs hele lichaam schokt één keer omhoog, een laag, gebroken kreuntje rolt uit haar keel. Haar dijen trillen oncontroleerbaar, haar spieren spannen en ontspannen in kleine golfjes.
Hij duwt haar benen verder uit elkaar, knieën bijna tegen haar schouders gedrukt, haar kut volledig bloot en kwetsbaar in het felle, zoemende tl-licht. Javier positioneert zichzelf opnieuw, eikel tegen haar ingang, wrijft traag op en neer langs haar spleet tot het soppende geluid weer begint – luider nu, natter, schunniger. Dan duwt hij. Langzaam dit keer. Centimeter voor centimeter. Tot hij tot aan zijn ballen in haar zit. Sarah's rug kromt zich van de stapel handdoeken, haar nagels graven diep in de stof, een langgerekt, rauw gekreun rolt uit haar keel dat overgaat in een gesmoorde snik.
Hij begint te neuken. Niet snel. Niet bruut. Gecontroleerd. Diep. Elke stoot eindigt met een harde druk tegen haar baarmoederhals, alsof hij haar vanbinnen wil openscheuren. Haar borsten deinen zwaar mee, tepels stuiteren wild, zweet parelt in het kuiltje tussen haar borsten en druipt langzaam naar haar navel. Het ruikt nu overal: zout zweet van alle lichamen, muskus van opgewonden kut, vermengd met de muffe waspoederlucht van de handdoeken en de chloor die nog aan hun zwembroeken hangt. De lucht is dik, bijna te dik om in te ademen.
Kijk haar. Kijk hoe haar lichaam zich voor hem opent. Hoe haar kut hem opslokt alsof hij nooit weg is geweest. Elke stoot maakt haar natter, luider, wanhopiger. En ik sta hier, mijn armen nog steeds vastgehouden door twee van hen, ik voel hun vingers in mijn schouders drukken, ruik hun zweet, hun aftershave, hun opwinding – en mijn eigen pik staat zo stijf dat het pijn doet. Voorvocht lekt in dikke druppels in mijn zwembroek. Ik haat hoe mijn ballen samentrekken bij elke gil die ze slaakt. Ik haat hoe ik bijna klaarkom alleen al van het kijken. Omdat ze zich overgeeft. Omdat haar lichaam eindelijk krijgt wat het jarenlang heeft gemist. Omdat ik het toelaat. Omdat een deel van me wil dat ze volloopt tot ze overstroomt. Godverdomme, Mark. Je bent kapot. En je wilt niet meer heel worden.
Javier versnelt. Zijn ballen slaan met natte, ritmische klappen tegen haar kont. Sarahs gekreun wordt hoger, schriller, bijna hysterisch. Dan verstijft hij. Een diepe, grommende zucht rolt uit zijn keel. Hij spuit. Diep. Ik zie het niet direct, maar ik voel het bijna: de manier waarop haar onderbuik samentrekt bij elke golf zaad, hoe haar kut om hem heen knijpt alsof ze het eruit wil melken. Als hij zich terugtrekt, gutst het mee – een dikke, witte straal die in lange slierten uit haar kut druipt, over haar billen loopt, en een plasje vormt op de handdoeken. Het geurt sterk nu: zout, bitter, warm, bijna weeïg.
De jongen met de tribal-tattoo over zijn borst is er meteen. Hij is breder, gespierder, zijn huid glanst van zweet. Hij draait Sarah ruw op haar zij, één been hoog over zijn schouder gelegd. Geen aarzeling. Hij duwt zijn pik erin, hard, tot ze naar adem hapt. Zijn stoten zijn kort, krachtig, als een machine die niet van plan is te stoppen. Elke impact laat haar borsten schudden, haar tepels stuiteren wild. Ze kreunt nu continu, laag en rauw, haar ogen half dicht, tranen die over haar wangen rollen maar geen geluid maken.
“Mira cómo se abre la puta,” mompelt hij, lachend naar de anderen. “Como si nunca ha tenido suficiente.”
Hij ramt door tot hij gromt en spuit. Diep in haar. Nog meer wit dat eruit wordt geperst als hij zich terugtrekt. Sarah's kut blijft openstaan, pulserend, een constante stroom van gemengd zaad dat naar buiten gutst en in dikke druppels op de vloer druipt.
De jongen met het gouden kettinkje volgt. Hij is slanker, maar ook erg lang. Hij trekt haar overeind, op haar knieën op de stapel, duwt haar hoofd omlaag zodat haar kont omhoog steekt. Hij spuugt op zijn pik en ramt hem erin. Van achteren. Hard. Zijn handen om haar heupen, vingers diep in haar vlees gedrukt. Elke stoot duwt haar gezicht in de handdoeken, dempt haar gekreun. Hij neukt haar als een beest, zijn ballen slaan tegen haar clitoris met natte, obscene klappen.
Sarah begint te schokken. Haar hele lichaam trilt. En dan komt ze. Hard. Gillend. Haar rug kromt zich als een boog, haar kut knijpt zichtbaar om zijn pik heen. Een straal helder vocht spuit eruit, over zijn schacht, over zijn ballen, op de vloer. Het gutst in kleine spetters, warm en glanzend in het tl-licht, vormt een plasje onder haar knieën.
“Mira cómo squirt la puta!” roept hij triomfantelijk, lachend naar de anderen. “¡Mira cómo moja todo!”
De jongens joelen. Telefoons flitsen. Close-ups van haar kut die samentrekt, van de straal die nog nasijpelt, van haar gezicht – rood, nat van tranen en zweet, mond open in een stille schreeuw.
De jongen met het kettinkje trekt zich terug, pompt zichzelf drie keer met zijn vuist en spuit dan over haar rug. Dikke, witte stralen die in lange banen over haar ruggengraat lopen, verzamelen zich in het kuiltje erboven, druipen langzaam naar beneden langs haar zij, vermengd met zweet.
De vierde – de stille met het litteken boven zijn wenkbrauw – neemt haar weer op haar rug. Hij is ruwer dan de rest. Knijpt haar keel licht terwijl hij stoot, niet genoeg om haar te laten stikken, maar genoeg om haar ogen groter te maken, haar adem te laten stokken. Hij neukt haar diep, traag, laat haar elke centimeter voelen. Sarah's handen grijpen zijn polsen, niet om hem weg te duwen, maar om zich vast te houden. Haar heupen komen mee, onwillekeurig, in hetzelfde ritme.
Bij hem komt ze opnieuw. Niet zo explosief als net, maar diep, trillend, met een langgerekt gegrom dat overgaat in gesnik. Haar kut knijpt om hem heen, melkt hem leeg. Hij spuit met een luide grom diep in haar, houdt haar heupen vast tot de laatste golf eruit is. Als hij zich terugtrekt, gutst het eruit – een dikke, romige stroom die niet lijkt op te houden, vermengd met haar eigen vocht, druipt over haar billen en op de handdoeken.
De laatste jongen – de nieuwe, met het kaalgeschoren hoofd en de zware gouden ketting – wacht tot ze allemaal klaar zijn. Hij laat haar op haar rug liggen, benen wijd, kut open en druipend als een open wond. Hij klimt erop, duwt zijn pik erin, neukt haar langzaam, bijna teder vergeleken met de rest. Maar diep. Heel diep. Sarah hijgt, ogen half dicht, tranen rollen over haar wangen. Haar handen liggen slap naast haar lichaam.
Hij trekt zich op het laatste moment terug. Pompt zichzelf snel, hard. Dan spuit hij. Over haar buik. Dikke, zware stralen die in witte banen over haar zachte huid lopen, tussen haar borsten omhoog kruipen, een paar druppels raken zelfs haar kin en lippen. Hij veegt de laatste restjes af aan haar navel, laat het daar zitten, glanzend en plakkerig in de hitte van het washok.
Ze laten haar daar liggen.
Benen wijd. Kut open, pulserend, met een constante, trage stroom van zaad dat eruit druipt en op de handdoeken valt. Overal zit zaad: op haar buik in dikke plassen die langzaam opdrogen in de bedompte warmte, tussen haar borsten in glanzende banen die naar haar tepels lopen, op haar dijen in korstige vegen, in haar haar waar iemand het achteloos heeft afgeveegd, op haar gezicht waar tranen en zweet het hebben vermengd tot een zoute, bittere laag.
Haar borstkas rijst en daalt snel, hijgend. Ogen half dicht. Mond open. Een zacht, gebroken gesnik dat overgaat in een laag gekreun als haar kut nog een laatste naschok geeft – een klein straaltje helder vocht dat eruit spuit en over haar kontgat loopt.
Javier kijkt omlaag naar haar buik, naar de witte plassen die langzaam korstjes vormen in de hitte. Dan kijkt hij naar mij.
Zijn ogen zijn zwart, triomfantelijk, bijna geamuseerd.
“Cornudo,” zegt hij zacht, bijna plagend. “Look good. Your wife full now. Very full. She like it, no?”
Sarahs hand glijdt zwak naar haar buik, drukt licht, alsof ze probeert te voelen hoeveel er nog in zit. Haar vingers glijden door het zaad op haar huid, maken een nat spoor.
Ze houdt het vast. Instinctief. Alsof haar lichaam al weet dat dit de enige manier is om ooit iets te voelen dat op vervulling lijkt. En ik sta hier, mijn pik nog steeds keihard, mijn ballen pijnlijk strak, voorvocht dat nu echt in mijn broek trekt – en ik voel het weer. Die zieke, zieke trots. Omdat ze misschien… omdat haar lichaam eindelijk lééft. Omdat ik het heb laten gebeuren. Omdat ik het nog steeds wil zien.
Javier glimlacht, kijkt naar mij. Zijn ogen zijn zwart, glinsterend, vol van een soort luie, zelfverzekerde minachting die niet eens kwaadaardig hoeft te zijn om je te breken.
“Why you let us fuck her so much?” vraagt hij, bijna zacht, bijna vriendelijk. “You like watch, cornudo? You get hard when we fill your wife?”
De woorden landen als een natte handdoek in mijn gezicht. Ik voel hoe mijn keel dichtknijpt. Mijn tong plakt aan mijn gehemelte. Ik probeer te slikken, maar er komt alleen een droog, schurend geluid uit.
Zeg iets. Zeg dat hij moet oprotten. Zeg dat hij haar met rust moet laten. Zeg dat dit niet is wat we wilden. Maar wat wilden we dan wél? Een kind? Of dit? Dit moment waarop een ander man met zijn pik nog glanzend van haar kut naar mij kijkt en vraagt of ik het lekker vind om toe te kijken? En het ergste: mijn pik klopt pijnlijk in mijn zwembroek. Hij is nog steeds hard. Hij is al uren hard. Omdat ik het zag. Omdat ik het hoorde. Omdat ik het ruik – die zware, zoute, bittere geur van al hun zaad dat nu uit haar druipt.
Ik open mijn mond. Mijn stem klinkt als schuurpapier.
“We… we try baby… long time.” Mijn Engels is nog slechter dan normaal, woorden vallen eruit als losse stenen. “No work. My… my sperm bad. Very bad. Doctor say… no good.”
Sarah maakt een klein, gesmoord geluidje. Half kreun, half snik. Ze ligt nog steeds half op de stapel handdoeken, benen licht gespreid, kut open en glanzend, een trage, romige straal wit zaad die langs haar perineum naar beneden glijdt en een plasje vormt op de stof onder haar kont.
“Mark… no…” fluistert ze. Haar stem is kapot, schor van al het kreunen en gillen van daarnet. “Please… niet zeggen…”
Maar het is al gezegd.
De jongens kijken elkaar aan. Eén tel stilte. Dan barst het los.
“¡No jodas!” roept Alejandro, hoofd in zijn nek, bulderend van het lachen.
“¡El marido es infértil!” gilt de jongen met het gouden kettinkje, klappend op zijn dij.
“¡Cornudo total! ¡Pobre cabrón!” roept een derde, terwijl hij met zijn telefoon een foto maakt van Sarahs druipende kut en daarna de lens op mij richt.
Het gelach kaatst tegen de betegelde muren van het washok. Het klinkt als een roedel hyena’s. Rauw. Hongerig. Triomfantelijk.
Javier buigt zich langzaam over Sarah heen. Zijn hand glijdt over haar buik – niet ruw, bijna teder. Hij legt zijn palm plat op de zachte huid net onder haar navel, precies daar waar haar baarmoeder zit. Drukt zachtjes. Alsof hij al kan voelen wat er misschien groeit.
“You want baby?” vraagt hij haar, stem laag, bijna intiem. “From us? From real men sperm? Strong sperm. Not water like husband.”
Sarahs borstkas rijst en daalt snel. Tranen rollen over haar slapen, mengen zich met zweet en een restje opgedroogd zaad op haar wang. Ze snikt. Maar haar hoofd beweegt – klein, amper zichtbaar – op en neer.
“Sí…” fluistert ze. Stem gebroken, rauw. “Por favor… baby…”
Javier’s grijns wordt breder, wolfachtig. Hij kijkt op naar de groep, ogen glinsterend.
“Chicos…” zegt hij langzaam, bijna plechtig. “Tenemos trabajo. Every day now. Morning. Afternoon. Night. We fill her. We give dosis. Many dosis. For el bebé.”
De jongens joelen. Klappen. Iemand fluit schel. Alejandro steekt zijn vuist in de lucht.
“¡Vamos a hacerla madre española!”
Een van hen – de stille met het litteken boven zijn wenkbrauw – pakt zijn telefoon. Richt de camera op Sarahs kut. Close-up. Het schermpje vangt hoe een nieuwe straal wit zaad traag naar buiten glijdt, dik en romig, vermengd met haar eigen vocht. Het druipt in lange slierten omlaag, verzamelt zich in een glanzend plasje op de handdoek. Hij zoomt in tot je de pulserende opening ziet samentrekken, alsof haar lichaam nog probeert alles binnen te houden.
Javier pakt Sarahs kin vast. Duwt haar gezicht omhoog zodat ze hem aankijkt. Haar ogen zijn rood, glazig, leeg – maar ergens diep vanbinnen brandt nog iets. Iets wanhopigs. Iets hongerigs.
“Say it,” beveelt hij. “Every time now. Every time we fuck you. Every time we cum inside. You say: ‘Semen dentro… para niño fuerte’.”
Sarah trilt over haar hele lichaam. Haar lippen bewegen, maar er komt eerst alleen een snik uit.
Javier knijpt harder in haar kin.
“Say.”
Ze sluit haar ogen. Ademt schokkerig in.
“Semen… dentro…” fluistert ze, haar stem amper hoorbaar, “…para niño fuerte…”
De jongens brullen van het lachen. Iemand roept: “¡Otra vez! Louder, puta!”
Sarah opent haar ogen. Tranen stromen nu vrij. Maar ze herhaalt het. Harder. Snikkend. Stem rauw en gebroken.
“Semen dentro… para niño fuerte…”
Weer gelach. Hard. Gemeen. Triomfantelijk.
Javier knikt langzaam. Tevreden. Hij klopt twee keer zacht op haar buik, alsof hij een deal bezegelt.
“Good guapa. Very good.” Hij draait zich half naar mij. “Now every day. Morning. Night. We give dosis. Many dosis. She take all. Understand, cornudo?”
Ik kan alleen maar knikken. Mijn keel zit dicht. Mijn pik klopt pijnlijk, nat van voorvocht.
Javier kijkt me nog even aan. Dan zegt hij, bijna achteloos:
“You help. You hold her legs open. You rub clitoris when we say. Make her come hard. Make body take sperm better. Make it stick.”
Sarah draait haar hoofd naar mij. Ogen groot. Leeg. Vol tranen.
“Mark…” fluistert ze, stem trillend. “Het is te veel… het zijn er te veel… ik kan niet…”
Maar terwijl ze het zegt trekt haar kut zichtbaar samen. Nog een straaltje zaad – dik, romig, vermengd met haar eigen vocht – glijdt traag naar buiten en druipt over haar billen op de handdoek. Het geluid is zacht, plakkerig, obsceen.
Javier lacht kort.
“Body say yes. Body want more.”
Hij trekt haar overeind. Zaad loopt onmiddellijk langs de binnenkant van haar dijen – twee dikke, glanzende sporen die in het tl-licht glimmen. Ze wankelt, knieën slap. Hij houdt haar rechtop met één arm om haar middel, zijn hand nonchalant op haar bil.
“Back to pool now,” zegt hij. “Sun. Let it dry on skin. Smell good all day.”
Dan kijkt hij nog één keer naar mij.
“Tonight again. In room. Bigger group. More chance for bebé.”
Sarah wankelt naar de deur. Hand op haar buik. Drukt zacht.
“Ik voel het…” fluistert ze, bijna tegen zichzelf. “…zo vol… zo warm… het zit overal…”
Javier lacht. Diep. Tevreden.
“Good. Keep it inside. No douche. No wash. For bebé.”
Hij duwt de deur open. Helder daglicht stroomt naar binnen. Sarah knippert tegen het felle licht. Zaad glinstert nog op haar dijen terwijl ze naar buiten stapt.
En diep vanbinnen voel ik het weer. Die zieke, zieke hitte. Die trots die niet mag bestaan. Omdat haar buik misschien vol zit met iets wat ik haar nooit kon geven. Omdat ze het vraagt. Omdat ze het smeekt. Omdat haar lichaam eindelijk lééft. En omdat ik – godverdomme – wil dat het doorgaat.”
We lopen terug. Langs de receptie. Miguel, de dikke kalende man achter de balie, kijkt op. Ziet Sarah. Zweetvlekken onder zijn oksels. Hij grijnst.
“Buenas, guapa. Good fuck?”
Sarah kijkt weg. Maar haar tepels zijn keihard. Zichtbaar door de bikini.
Javier roept over zijn schouder:
“Tonight Miguel come too. Fat cum strong for bebé!”
Miguel lacht schor. Likt over zijn lippen.
Ik loop achter hen aan. Als een schaduw.
Sarah loopt mank. Zaad druipt nog langs haar binnenste dij.
De oudere gasten bij het zwembad kijken. Fluisteren.
Maar niemand zegt iets.
En Javier roept, luid genoeg dat iedereen het hoort:
“Guapa! Eight o’clock. Room 312. More dosis! For el bebé!”
Sarah huivert.
Haar hand glijdt naar haar buik.
Drukt zacht.
En ik weet: ze houdt het vast.
Ze houdt hun zaad vast.
Voor el bebé.
En ik laat het gebeuren.
Ik help het zelfs.
Want diep vanbinnen… voel ik die zieke trots weer opkomen.
En mijn pik klopt pijnlijk in mijn zwembroek.
De zon brandt al heet als we eindelijk de kamer uitkomen. Het is bijna twaalf uur. We hebben ons verscholen tot het laatste moment, maar het hotel is te klein, het strand te dichtbij. Sarah loopt mank, haar bikini-broekje is nat van het zaad dat ook nu nog steeds uit haar lekt. Ze heeft een sarong om haar heupen geknoopt, maar die plakt aan haar dijen waar het zaad nog uit haar kutje loopt.
We lopen via de personeelsingang naar buiten, hopend dat we Javier en de andere jongens niet tegenkomen, en kiezen een plekje ver van de zwembadbar, half verscholen achter een paar palmbomen. Sarah gaat meteen liggen, op haar buik, gezicht in de handdoek gedrukt. Ze zegt niks. Ik smeer haar rug in met zonnebrand. Mijn handen trillen. Haar huid is heet, plakkerig.
Mijn pik wordt alweer stijf. Alsof mijn lichaam weet dat haar kut nog vol zit, nog openstaat, nog druipt. Ik haat hoe hard ik word. Ik haat hoe ik haar rug insmeer alsof ik een goede echtgenoot ben, terwijl ik eigenlijk alleen maar denk aan hoe ze de afgelopen nacht gilde toen de zoveelste jongen zijn zaad in haar spoot. Ik haat dat ik me trots voel. Ziek trots. Omdat ze misschien zwanger is. Niet van mij maar van hen.
We liggen al meer dan een uur in die verstikkende middaghitte. Misschien zelfs anderhalf. De zon brandt recht op mijn rug, zweet prikt in mijn ogen, mijn zwembroek plakt aan mijn ballen. Sarah heeft haar gezicht nog steeds half begraven in de opgerolde handdoek, armen langs haar lichaam, vingers licht gekromd alsof ze iets probeert vast te houden dat er niet meer is. Haar ademhaling is oppervlakkig, schokkerig – niet de rustige slaapademhaling, maar de ademhaling van iemand die vecht tegen beelden die ze niet uit haar hoofd krijgt.
Ik smeer haar rug al voor de derde keer in met factor 50. Niet omdat ze echt verbrandt, maar omdat mijn handen iets te doen moeten hebben. Elke keer als mijn vingers over haar onderrug glijden, voel ik de lichte korstjes van opgedroogd vocht – niet alleen zonnebrandolie. Van de afgelopen nacht. Het zit er nog in. In haar poriën. Tussen haar billen. In de vouwen van haar huid. Ze heeft zich niet echt gewassen daar beneden. Alleen oppervlakkig afgespoeld. “Om de kans te vergroten” mompelde ze vanochtend met schorre stem terwijl het water over haar dijen liep en ze haar kut amper aanraakte.
Om de kans te vergroten. Alsof dat nog het enige is waar dit over gaat. Alsof ik niet voel hoe mijn pik alweer opzwelt als ik eraan denk dat haar binnenste nog kleverig en warm is van al die ladingen sperma. Dat ze nu al uren rondloopt met hun zaad diep in zich, dat het langzaam naar buiten sijpelt als ze zich omdraait, dat ze het misschien zelfs kan ruiken als ze haar benen een beetje spreidt. Ik haat hoe hard ik word van die gedachte. Ik haat hoe normaal het al begint te voelen.
Dan hoor ik het. Eerst ver weg, maar snel dichterbij. Luid, rauw Spaans gelach. Bierflesjes die tegen elkaar tikken. Slippers die over de tegels sloffen. Een luide “¡Joder, mira!” gevolgd door gefluit.
Ze zijn er.
Javier voorop, zoals altijd. Vier anderen achter hem – Alejandro met zijn gouden kettinkje dat in de zon blinkt, de jongen met de tribal-tattoo over zijn borst, de stille met een litteken boven zijn wenkbrauw, en een nieuwe jongen die ik nog niet eerder heb gezien: langer, breder, met een kaalgeschoren hoofd en een gouden ketting die tot op zijn borst hangt. Ze dragen alleen zwembroeken, laag op de heupen, de V-lijn van hun onderbuik scherp afgetekend. Hun huid glimt van zweet en zonnebrandolie, spieren rollen bij elke stap. Bierflesjes in de hand, condensdruppels glijden langs het glas.
Ze zien ons meteen.
Javier’s grijns splijt zijn gezicht. Hij gooit zijn hoofd achterover en roept iets onverstaanbaars naar de anderen, gevolgd door hard gelach. Dan loopt hij recht op ons af, slippers kletsend op de tegels, bierflesje losjes bungelend aan twee vingers.
“Guapa!” roept hij al van ver. “You hide from us? No good.”
Sarah verstijft. Haar rugspieren trekken strak onder mijn hand. Ze drukt haar gezicht dieper in de handdoek, alsof ze zichzelf onzichtbaar kan maken door niet op te kijken.
Javier hurkt naast haar neer. Zijn knieën kraken licht. De geur van zijn lichaam slaat meteen over ons heen: warme, zoute huid, goedkope aftershave met een citrusnoot die allang is verzuurd in de hitte, bieradem, een vleugje sigarettenrook dat nog in zijn haar hangt. Hij legt zijn hand plat op haar onderrug – precies op de plek waar ik net nog zonnebrand heb uitgesmeerd. Zijn palm is groot, heet, ruw van eelt. Langzaam glijden zijn vingers onder de sarong, glijden over haar bil, knijpen zacht maar bezitterig in het vlees.
“You still wet?” vraagt hij, zijn stem laag en plagend. “Still full from night?”
Sarahs stem komt gesmoord door de handdoek.
“Please… no today… rust… ik wil rust…”
Javier lacht kort, droog. Kijkt mij aan over haar rug heen. Zijn ogen zijn zwart en glinsterend.
“Rust?” herhaalt hij alsof het een grap is. “No, guapa. You need more. Much more. Come. Now. Private.”
Sarah draait haar hoofd een klein stukje. Haar ogen vinden de mijne. Groen, groot, glanzend van tranen die ze nog tegenhoudt.
“Mark…” fluistert ze. “Zeg nee… alsjeblieft…”
Ik open mijn mond. Mijn tong plakt aan mijn gehemelte. Mijn stem kraakt als droog papier.
“We… we no want… today… please…”
Javier staat op in één vloeiende beweging. Trekt Sarah aan haar pols overeind. Niet ruw, maar onontkoombaar. Haar lichaam komt mee alsof het al getraind is om te gehoorzamen. De sarong glijdt half van haar heupen.
“No talk,” zegt hij kalm. “Come. You like yesterday. Body like yesterday. Body remember.”
De anderen lachen. Alejandro en de jongen met het litteken pakken mij bij mijn bovenarmen. Niet hard genoeg om pijn te doen, maar stevig genoeg dat ik begrijp dat tegenspartelen zinloos is. Hun vingers voelen heet en zweterig aan op mijn huid.
We lopen. Door de smalle personeelsgang achter het zwembad. Dezelfde gang waardoor we vanmorgen naar buiten zijn geslopen. Dezelfde zoemende tl-balk die af en toe knippert. Dezelfde geur: chloor, oud frituurvet, schimmel in de hoeken, een zweem van urine omdat iemand de wc-deur open heeft laten staan. Mijn slippers piepen op het natte linoleum.
Javier duwt de deur van het washok open. Een vlaag warme, bedompte lucht slaat ons tegemoet – waspoeder, natte lakens, schimmel, en daaronder die typische muffe geur van een ruimte waar te veel lichamen te vaak te dicht op elkaar zijn geweest.
De deur gaat op slot. Klik.
Sarah trilt nu zichtbaar. Armen voor haar borsten geslagen.
“Please…” fluistert ze. “Only one time… yesterday enough…”
Javier antwoordt niet met woorden. Hij trekt in één beweging de sarong van haar heupen. Dan haakt hij twee vingers onder de bandjes van haar bikinibovenstukje en trekt het omlaag. Haar borsten vallen vrij. Ze hangen zwaar naar benden. De stof plakt even aan haar tepels – ze zijn al hard, roze en gezwollen, kleine bijtplekjes van gisteren nog zichtbaar. Hij pakt ze meteen vast. Knijpt. Hard. Rolt de tepels tussen duim en wijsvinger tot ze donkerrood kleuren.
Sarah hapt naar adem. Haar knieën knikken.
“Body say yes,” gromt Javier. “Pussy wet already. Look.”
Hij duwt zijn rechterhand tussen haar dijen. Geen aarzeling. Twee vingers glijden meteen naar binnen – soppend, luid, schunnig nat. Het geluid echoot tegen de betegelde muren. Sarah kreunt zacht, laag in haar keel. Haar heupen schokken één keer naar voren, onwillekeurig, voor ze zichzelf kan tegenhouden.
De jongens joelen. Telefoons gaan omhoog. Lampjes flitsen aan.
Javier trekt zijn zwembroek omlaag. Zijn pik springt eruit – hard, dik, donkeraderig, de eikel al glanzend van voorvocht. Hij duwt Sarah achteruit tot haar billen tegen een hoge stapel opgevouwen handdoeken botsen. Dan tilt hij haar op de stapel, trekt haar benen wijd uit elkaar. Haar kut glinstert in het tl-licht – lippen gezwollen, open, nog glanzend van gisteren, een dun straaltje wit dat langzaam naar buiten sijpelt als ze haar bekken kantelt.
Hij zet zijn eikel tegen haar opening. Wrijft één, twee keer. Dan duwt hij. Eén harde, diepe stoot. Tot aan zijn ballen.
Sarah gilt. Kort, scherp, bijna dierlijk. Haar nagels klauwen in de handdoeken. Maar haar heupen komen al omhoog. Haar kut neemt hem gulzig, soppend, alsof haar lichaam het al heeft geleerd.
Ze neemt hem. Alsof haar kut hem herkent. Alsof hij er thuishoort. En ik sta hier, drie meter verderop, armen vastgehouden door twee jongens die naar het spektakel kijken terwijl ze mij in bedwang houden, en mijn eigen pik staat zo hard dat het pijn doet. Ik voel voorvocht in straaltjes langs mijn schacht lopen. Ik haat het. Ik haat haar. Ik haat mezelf. Maar ik kan niet wegkijken. Omdat ze kreunt zoals ze nooit eerder voor mij heeft gekreund. Omdat haar lichaam eindelijk lééft. Omdat ik diep vanbinnen – in dat zieke, rotte stukje van mij – trots ben. Ziek trots. Omdat ze misschien zwanger raakt. Van hen. Niet van mij. En een deel van me wil dat zien gebeuren.
Javier begint te stoten. Eerst traag. Dan harder. Het natte, kletsende geluid vult het washok. Haar borsten deinen wild. Haar tepels stuiteren. Elke stoot duwt een nieuw straaltje oud zaad naar buiten dat langs haar kontgat druipt en op de handdoeken druppelt.
En dan begint het pas echt.
Javier trekt zich langzaam terug, zijn pik nog half hard, glanzend en druipend van een dik mengsel van haar sappen en het zaad van gisteren. Een zware, romige straal glijdt meteen mee naar buiten – traag, stroperig, als warme honing die overloopt. Het loopt langs haar gezwollen kutlippen, over haar perineum, en drupt in lange, kleverige slierten op de stapel handdoeken onder haar kont. Het geluid is zacht maar onmiskenbaar: een nat, plakkerig tikken op de stof, als dikke druppels die op een warme plaat vallen. Sarahs kut blijft openstaan, pulserend, de binnenkant roze en glanzend, een constante, trage stroom die niet ophoudt. Ze hijgt, haar borstkas rijzend en dalend in snelle schokjes, haar tepels strak en donkerrood van het knijpen en bijten gisteren.
Javier veegt met zijn duim ruw over haar clitoris – één harde, cirkelvormige streek – en Sarahs hele lichaam schokt één keer omhoog, een laag, gebroken kreuntje rolt uit haar keel. Haar dijen trillen oncontroleerbaar, haar spieren spannen en ontspannen in kleine golfjes.
Hij duwt haar benen verder uit elkaar, knieën bijna tegen haar schouders gedrukt, haar kut volledig bloot en kwetsbaar in het felle, zoemende tl-licht. Javier positioneert zichzelf opnieuw, eikel tegen haar ingang, wrijft traag op en neer langs haar spleet tot het soppende geluid weer begint – luider nu, natter, schunniger. Dan duwt hij. Langzaam dit keer. Centimeter voor centimeter. Tot hij tot aan zijn ballen in haar zit. Sarah's rug kromt zich van de stapel handdoeken, haar nagels graven diep in de stof, een langgerekt, rauw gekreun rolt uit haar keel dat overgaat in een gesmoorde snik.
Hij begint te neuken. Niet snel. Niet bruut. Gecontroleerd. Diep. Elke stoot eindigt met een harde druk tegen haar baarmoederhals, alsof hij haar vanbinnen wil openscheuren. Haar borsten deinen zwaar mee, tepels stuiteren wild, zweet parelt in het kuiltje tussen haar borsten en druipt langzaam naar haar navel. Het ruikt nu overal: zout zweet van alle lichamen, muskus van opgewonden kut, vermengd met de muffe waspoederlucht van de handdoeken en de chloor die nog aan hun zwembroeken hangt. De lucht is dik, bijna te dik om in te ademen.
Kijk haar. Kijk hoe haar lichaam zich voor hem opent. Hoe haar kut hem opslokt alsof hij nooit weg is geweest. Elke stoot maakt haar natter, luider, wanhopiger. En ik sta hier, mijn armen nog steeds vastgehouden door twee van hen, ik voel hun vingers in mijn schouders drukken, ruik hun zweet, hun aftershave, hun opwinding – en mijn eigen pik staat zo stijf dat het pijn doet. Voorvocht lekt in dikke druppels in mijn zwembroek. Ik haat hoe mijn ballen samentrekken bij elke gil die ze slaakt. Ik haat hoe ik bijna klaarkom alleen al van het kijken. Omdat ze zich overgeeft. Omdat haar lichaam eindelijk krijgt wat het jarenlang heeft gemist. Omdat ik het toelaat. Omdat een deel van me wil dat ze volloopt tot ze overstroomt. Godverdomme, Mark. Je bent kapot. En je wilt niet meer heel worden.
Javier versnelt. Zijn ballen slaan met natte, ritmische klappen tegen haar kont. Sarahs gekreun wordt hoger, schriller, bijna hysterisch. Dan verstijft hij. Een diepe, grommende zucht rolt uit zijn keel. Hij spuit. Diep. Ik zie het niet direct, maar ik voel het bijna: de manier waarop haar onderbuik samentrekt bij elke golf zaad, hoe haar kut om hem heen knijpt alsof ze het eruit wil melken. Als hij zich terugtrekt, gutst het mee – een dikke, witte straal die in lange slierten uit haar kut druipt, over haar billen loopt, en een plasje vormt op de handdoeken. Het geurt sterk nu: zout, bitter, warm, bijna weeïg.
De jongen met de tribal-tattoo over zijn borst is er meteen. Hij is breder, gespierder, zijn huid glanst van zweet. Hij draait Sarah ruw op haar zij, één been hoog over zijn schouder gelegd. Geen aarzeling. Hij duwt zijn pik erin, hard, tot ze naar adem hapt. Zijn stoten zijn kort, krachtig, als een machine die niet van plan is te stoppen. Elke impact laat haar borsten schudden, haar tepels stuiteren wild. Ze kreunt nu continu, laag en rauw, haar ogen half dicht, tranen die over haar wangen rollen maar geen geluid maken.
“Mira cómo se abre la puta,” mompelt hij, lachend naar de anderen. “Como si nunca ha tenido suficiente.”
Hij ramt door tot hij gromt en spuit. Diep in haar. Nog meer wit dat eruit wordt geperst als hij zich terugtrekt. Sarah's kut blijft openstaan, pulserend, een constante stroom van gemengd zaad dat naar buiten gutst en in dikke druppels op de vloer druipt.
De jongen met het gouden kettinkje volgt. Hij is slanker, maar ook erg lang. Hij trekt haar overeind, op haar knieën op de stapel, duwt haar hoofd omlaag zodat haar kont omhoog steekt. Hij spuugt op zijn pik en ramt hem erin. Van achteren. Hard. Zijn handen om haar heupen, vingers diep in haar vlees gedrukt. Elke stoot duwt haar gezicht in de handdoeken, dempt haar gekreun. Hij neukt haar als een beest, zijn ballen slaan tegen haar clitoris met natte, obscene klappen.
Sarah begint te schokken. Haar hele lichaam trilt. En dan komt ze. Hard. Gillend. Haar rug kromt zich als een boog, haar kut knijpt zichtbaar om zijn pik heen. Een straal helder vocht spuit eruit, over zijn schacht, over zijn ballen, op de vloer. Het gutst in kleine spetters, warm en glanzend in het tl-licht, vormt een plasje onder haar knieën.
“Mira cómo squirt la puta!” roept hij triomfantelijk, lachend naar de anderen. “¡Mira cómo moja todo!”
De jongens joelen. Telefoons flitsen. Close-ups van haar kut die samentrekt, van de straal die nog nasijpelt, van haar gezicht – rood, nat van tranen en zweet, mond open in een stille schreeuw.
De jongen met het kettinkje trekt zich terug, pompt zichzelf drie keer met zijn vuist en spuit dan over haar rug. Dikke, witte stralen die in lange banen over haar ruggengraat lopen, verzamelen zich in het kuiltje erboven, druipen langzaam naar beneden langs haar zij, vermengd met zweet.
De vierde – de stille met het litteken boven zijn wenkbrauw – neemt haar weer op haar rug. Hij is ruwer dan de rest. Knijpt haar keel licht terwijl hij stoot, niet genoeg om haar te laten stikken, maar genoeg om haar ogen groter te maken, haar adem te laten stokken. Hij neukt haar diep, traag, laat haar elke centimeter voelen. Sarah's handen grijpen zijn polsen, niet om hem weg te duwen, maar om zich vast te houden. Haar heupen komen mee, onwillekeurig, in hetzelfde ritme.
Bij hem komt ze opnieuw. Niet zo explosief als net, maar diep, trillend, met een langgerekt gegrom dat overgaat in gesnik. Haar kut knijpt om hem heen, melkt hem leeg. Hij spuit met een luide grom diep in haar, houdt haar heupen vast tot de laatste golf eruit is. Als hij zich terugtrekt, gutst het eruit – een dikke, romige stroom die niet lijkt op te houden, vermengd met haar eigen vocht, druipt over haar billen en op de handdoeken.
De laatste jongen – de nieuwe, met het kaalgeschoren hoofd en de zware gouden ketting – wacht tot ze allemaal klaar zijn. Hij laat haar op haar rug liggen, benen wijd, kut open en druipend als een open wond. Hij klimt erop, duwt zijn pik erin, neukt haar langzaam, bijna teder vergeleken met de rest. Maar diep. Heel diep. Sarah hijgt, ogen half dicht, tranen rollen over haar wangen. Haar handen liggen slap naast haar lichaam.
Hij trekt zich op het laatste moment terug. Pompt zichzelf snel, hard. Dan spuit hij. Over haar buik. Dikke, zware stralen die in witte banen over haar zachte huid lopen, tussen haar borsten omhoog kruipen, een paar druppels raken zelfs haar kin en lippen. Hij veegt de laatste restjes af aan haar navel, laat het daar zitten, glanzend en plakkerig in de hitte van het washok.
Ze laten haar daar liggen.
Benen wijd. Kut open, pulserend, met een constante, trage stroom van zaad dat eruit druipt en op de handdoeken valt. Overal zit zaad: op haar buik in dikke plassen die langzaam opdrogen in de bedompte warmte, tussen haar borsten in glanzende banen die naar haar tepels lopen, op haar dijen in korstige vegen, in haar haar waar iemand het achteloos heeft afgeveegd, op haar gezicht waar tranen en zweet het hebben vermengd tot een zoute, bittere laag.
Haar borstkas rijst en daalt snel, hijgend. Ogen half dicht. Mond open. Een zacht, gebroken gesnik dat overgaat in een laag gekreun als haar kut nog een laatste naschok geeft – een klein straaltje helder vocht dat eruit spuit en over haar kontgat loopt.
Javier kijkt omlaag naar haar buik, naar de witte plassen die langzaam korstjes vormen in de hitte. Dan kijkt hij naar mij.
Zijn ogen zijn zwart, triomfantelijk, bijna geamuseerd.
“Cornudo,” zegt hij zacht, bijna plagend. “Look good. Your wife full now. Very full. She like it, no?”
Sarahs hand glijdt zwak naar haar buik, drukt licht, alsof ze probeert te voelen hoeveel er nog in zit. Haar vingers glijden door het zaad op haar huid, maken een nat spoor.
Ze houdt het vast. Instinctief. Alsof haar lichaam al weet dat dit de enige manier is om ooit iets te voelen dat op vervulling lijkt. En ik sta hier, mijn pik nog steeds keihard, mijn ballen pijnlijk strak, voorvocht dat nu echt in mijn broek trekt – en ik voel het weer. Die zieke, zieke trots. Omdat ze misschien… omdat haar lichaam eindelijk lééft. Omdat ik het heb laten gebeuren. Omdat ik het nog steeds wil zien.
Javier glimlacht, kijkt naar mij. Zijn ogen zijn zwart, glinsterend, vol van een soort luie, zelfverzekerde minachting die niet eens kwaadaardig hoeft te zijn om je te breken.
“Why you let us fuck her so much?” vraagt hij, bijna zacht, bijna vriendelijk. “You like watch, cornudo? You get hard when we fill your wife?”
De woorden landen als een natte handdoek in mijn gezicht. Ik voel hoe mijn keel dichtknijpt. Mijn tong plakt aan mijn gehemelte. Ik probeer te slikken, maar er komt alleen een droog, schurend geluid uit.
Zeg iets. Zeg dat hij moet oprotten. Zeg dat hij haar met rust moet laten. Zeg dat dit niet is wat we wilden. Maar wat wilden we dan wél? Een kind? Of dit? Dit moment waarop een ander man met zijn pik nog glanzend van haar kut naar mij kijkt en vraagt of ik het lekker vind om toe te kijken? En het ergste: mijn pik klopt pijnlijk in mijn zwembroek. Hij is nog steeds hard. Hij is al uren hard. Omdat ik het zag. Omdat ik het hoorde. Omdat ik het ruik – die zware, zoute, bittere geur van al hun zaad dat nu uit haar druipt.
Ik open mijn mond. Mijn stem klinkt als schuurpapier.
“We… we try baby… long time.” Mijn Engels is nog slechter dan normaal, woorden vallen eruit als losse stenen. “No work. My… my sperm bad. Very bad. Doctor say… no good.”
Sarah maakt een klein, gesmoord geluidje. Half kreun, half snik. Ze ligt nog steeds half op de stapel handdoeken, benen licht gespreid, kut open en glanzend, een trage, romige straal wit zaad die langs haar perineum naar beneden glijdt en een plasje vormt op de stof onder haar kont.
“Mark… no…” fluistert ze. Haar stem is kapot, schor van al het kreunen en gillen van daarnet. “Please… niet zeggen…”
Maar het is al gezegd.
De jongens kijken elkaar aan. Eén tel stilte. Dan barst het los.
“¡No jodas!” roept Alejandro, hoofd in zijn nek, bulderend van het lachen.
“¡El marido es infértil!” gilt de jongen met het gouden kettinkje, klappend op zijn dij.
“¡Cornudo total! ¡Pobre cabrón!” roept een derde, terwijl hij met zijn telefoon een foto maakt van Sarahs druipende kut en daarna de lens op mij richt.
Het gelach kaatst tegen de betegelde muren van het washok. Het klinkt als een roedel hyena’s. Rauw. Hongerig. Triomfantelijk.
Javier buigt zich langzaam over Sarah heen. Zijn hand glijdt over haar buik – niet ruw, bijna teder. Hij legt zijn palm plat op de zachte huid net onder haar navel, precies daar waar haar baarmoeder zit. Drukt zachtjes. Alsof hij al kan voelen wat er misschien groeit.
“You want baby?” vraagt hij haar, stem laag, bijna intiem. “From us? From real men sperm? Strong sperm. Not water like husband.”
Sarahs borstkas rijst en daalt snel. Tranen rollen over haar slapen, mengen zich met zweet en een restje opgedroogd zaad op haar wang. Ze snikt. Maar haar hoofd beweegt – klein, amper zichtbaar – op en neer.
“Sí…” fluistert ze. Stem gebroken, rauw. “Por favor… baby…”
Javier’s grijns wordt breder, wolfachtig. Hij kijkt op naar de groep, ogen glinsterend.
“Chicos…” zegt hij langzaam, bijna plechtig. “Tenemos trabajo. Every day now. Morning. Afternoon. Night. We fill her. We give dosis. Many dosis. For el bebé.”
De jongens joelen. Klappen. Iemand fluit schel. Alejandro steekt zijn vuist in de lucht.
“¡Vamos a hacerla madre española!”
Een van hen – de stille met het litteken boven zijn wenkbrauw – pakt zijn telefoon. Richt de camera op Sarahs kut. Close-up. Het schermpje vangt hoe een nieuwe straal wit zaad traag naar buiten glijdt, dik en romig, vermengd met haar eigen vocht. Het druipt in lange slierten omlaag, verzamelt zich in een glanzend plasje op de handdoek. Hij zoomt in tot je de pulserende opening ziet samentrekken, alsof haar lichaam nog probeert alles binnen te houden.
Javier pakt Sarahs kin vast. Duwt haar gezicht omhoog zodat ze hem aankijkt. Haar ogen zijn rood, glazig, leeg – maar ergens diep vanbinnen brandt nog iets. Iets wanhopigs. Iets hongerigs.
“Say it,” beveelt hij. “Every time now. Every time we fuck you. Every time we cum inside. You say: ‘Semen dentro… para niño fuerte’.”
Sarah trilt over haar hele lichaam. Haar lippen bewegen, maar er komt eerst alleen een snik uit.
Javier knijpt harder in haar kin.
“Say.”
Ze sluit haar ogen. Ademt schokkerig in.
“Semen… dentro…” fluistert ze, haar stem amper hoorbaar, “…para niño fuerte…”
De jongens brullen van het lachen. Iemand roept: “¡Otra vez! Louder, puta!”
Sarah opent haar ogen. Tranen stromen nu vrij. Maar ze herhaalt het. Harder. Snikkend. Stem rauw en gebroken.
“Semen dentro… para niño fuerte…”
Weer gelach. Hard. Gemeen. Triomfantelijk.
Javier knikt langzaam. Tevreden. Hij klopt twee keer zacht op haar buik, alsof hij een deal bezegelt.
“Good guapa. Very good.” Hij draait zich half naar mij. “Now every day. Morning. Night. We give dosis. Many dosis. She take all. Understand, cornudo?”
Ik kan alleen maar knikken. Mijn keel zit dicht. Mijn pik klopt pijnlijk, nat van voorvocht.
Javier kijkt me nog even aan. Dan zegt hij, bijna achteloos:
“You help. You hold her legs open. You rub clitoris when we say. Make her come hard. Make body take sperm better. Make it stick.”
Sarah draait haar hoofd naar mij. Ogen groot. Leeg. Vol tranen.
“Mark…” fluistert ze, stem trillend. “Het is te veel… het zijn er te veel… ik kan niet…”
Maar terwijl ze het zegt trekt haar kut zichtbaar samen. Nog een straaltje zaad – dik, romig, vermengd met haar eigen vocht – glijdt traag naar buiten en druipt over haar billen op de handdoek. Het geluid is zacht, plakkerig, obsceen.
Javier lacht kort.
“Body say yes. Body want more.”
Hij trekt haar overeind. Zaad loopt onmiddellijk langs de binnenkant van haar dijen – twee dikke, glanzende sporen die in het tl-licht glimmen. Ze wankelt, knieën slap. Hij houdt haar rechtop met één arm om haar middel, zijn hand nonchalant op haar bil.
“Back to pool now,” zegt hij. “Sun. Let it dry on skin. Smell good all day.”
Dan kijkt hij nog één keer naar mij.
“Tonight again. In room. Bigger group. More chance for bebé.”
Sarah wankelt naar de deur. Hand op haar buik. Drukt zacht.
“Ik voel het…” fluistert ze, bijna tegen zichzelf. “…zo vol… zo warm… het zit overal…”
Javier lacht. Diep. Tevreden.
“Good. Keep it inside. No douche. No wash. For bebé.”
Hij duwt de deur open. Helder daglicht stroomt naar binnen. Sarah knippert tegen het felle licht. Zaad glinstert nog op haar dijen terwijl ze naar buiten stapt.
En diep vanbinnen voel ik het weer. Die zieke, zieke hitte. Die trots die niet mag bestaan. Omdat haar buik misschien vol zit met iets wat ik haar nooit kon geven. Omdat ze het vraagt. Omdat ze het smeekt. Omdat haar lichaam eindelijk lééft. En omdat ik – godverdomme – wil dat het doorgaat.”
We lopen terug. Langs de receptie. Miguel, de dikke kalende man achter de balie, kijkt op. Ziet Sarah. Zweetvlekken onder zijn oksels. Hij grijnst.
“Buenas, guapa. Good fuck?”
Sarah kijkt weg. Maar haar tepels zijn keihard. Zichtbaar door de bikini.
Javier roept over zijn schouder:
“Tonight Miguel come too. Fat cum strong for bebé!”
Miguel lacht schor. Likt over zijn lippen.
Ik loop achter hen aan. Als een schaduw.
Sarah loopt mank. Zaad druipt nog langs haar binnenste dij.
De oudere gasten bij het zwembad kijken. Fluisteren.
Maar niemand zegt iets.
En Javier roept, luid genoeg dat iedereen het hoort:
“Guapa! Eight o’clock. Room 312. More dosis! For el bebé!”
Sarah huivert.
Haar hand glijdt naar haar buik.
Drukt zacht.
En ik weet: ze houdt het vast.
Ze houdt hun zaad vast.
Voor el bebé.
En ik laat het gebeuren.
Ik help het zelfs.
Want diep vanbinnen… voel ik die zieke trots weer opkomen.
En mijn pik klopt pijnlijk in mijn zwembroek.
Ontdek meer over mij op mijn profiel pagina, bekijk mijn verhalen, laat een berichtje achter of schrijf je in om een mail te ontvangen bij nieuwe verhalen!
Hoi, ik ben Lailila, 33 jaar. Heb je dat tintelende gevoel ervaren? Stel je voor hoe dat wordt op mijn prive pagina, waar fantasie en spanning doorgaan...
Geef dit verhaal een cijfer:
5
6
7
8
9
10
5bloem (56)
GlitterNen (29)
XAnthine (44)
Laetici (49)