Ben Ik Een Sletje? - 4

Dit is het vierde deel van de fictieve serie 'Ben ik een sletje?'. Dit verhaal is niet te lezen zonder eerst de vorige delen te lezen. Geniet en masturbeer, maar niet zo enthousiast dat je het einde niet haalt!

Kristel duwde de voordeur van haar huis zacht achter zich dicht, alsof ze bang was dat iemand haar zou horen thuiskomen. Het huis was stil; haar ouders en zus waren blijkbaar weg. Ze liep meteen door naar de badkamer, deed de deur op slot en leunde even met haar rug tegen de koele tegels. Haar hart bonsde nog steeds te snel, haar dijen plakten van het opgedroogde vocht, haar string voelde klam en oncomfortabel.

Ze trok het jurkje over haar hoofd, liet het op de grond vallen. De push-up bh maakte ze los, de string gleed omlaag langs haar benen. Naakt stond ze voor de grote spiegel boven de wastafel. Ze keek naar zichzelf: lange benen nog licht trillend, buik glimmend van opgedroogd zweet, borsten zwaar en een beetje rood van het kneden en deinzen, tepels nog steeds stijf. Haar kutje zag er opgezwollen uit, lippen roze en glanzend.

Ze draaide zich half om, keek over haar schouder naar haar kont in de spiegel. Instinctief begon ze haar heupen te wiegen, langzaam, zoals Erik het had gevraagd. Links, rechts, een kleine cirkel, rug licht hol. Ze zag hoe haar billen bewogen, hoe haar taille smaller leek, hoe haar borsten zachtjes meedeinden. Het voelde raar om het alleen te doen, zonder muziek, zonder ogen op haar gericht – maar tegelijkertijd voelde het vertrouwd. Sexy. Ze begreep dat mannen dit wilde zien. Ze beet op haar lip, draaide nog een keer rond, keek hoe haar lichaam golfde. Een lichte tinteling keerde terug tussen haar benen. Ze schudde haar hoofd en draaide de douchekraan open.

Het warme water sloeg tegen haar huid. Ze liet het over haar gezicht stromen, over haar schouders, haar borsten, haar buik. Ze waste zichzelf grondig, zeepde haar kutje in, spoelde het vocht van Erik weg, maar de herinnering bleef. Hoe deze oude man, die eenzaam in weelde leefde, naar haar gekeken had, haar genomen had, haar gelikt had. Onder de straal dacht ze terug aan dat laatste moment op het bed: hoe dicht ze bij een tweede orgasme was geweest, hoe haar clit klopte terwijl ze op zijn slappe pik zat, hoe hij haar stil hield voor hij zelf klaar was gekomen. Het gemis daarvan knaagde nog steeds.

Ze pakte de handdouche, draaide de straal harder, richtte hem omlaag. De harde, pulserende straal trof precies haar clitje. Ze hapte naar adem, zette één voet op de rand van de douchebak zodat ze beter kon richten. Het water sloeg ritmisch tegen haar knopje, warm en meedogenloos. Ze sloot haar ogen, liet haar hoofd achterovervallen, water in haar haar. Haar vrije hand kneep in haar borst en rolde haar tepel. Binnen een minuut kwam het: een kort, scherp orgasme dat door haar heen schoot, benen knikkend, een zachte kreet die echode tegen de tegels. Ze liet de douchekop vallen, leunde tegen de muur terwijl het water over haar bleef stromen.

Die avond lag ze in bed, dekbed tot haar kin opgetrokken, kamer donker op het blauwe schijnsel van haar telefoon na. Ze staarde naar het plafond en dacht terug aan hoe het allemaal begonnen was. De eerste chats met Luuk, de webcam, de complimenten die haar wangen lieten gloeien. De groep met drieëntwintig mannen, de kick van al die ogen, al die stemmen die haar perfect noemden, goddelijk, geil. Hoe ze zich groter voelde dan ooit. Hoe simpel het toen nog leek: alleen maar bekeken worden, alleen maar laten zien, alleen maar komen terwijl ze haar prezen.

Waarom was het niet zo gebleven? Waarom was het geëscaleerd naar echte ontmoetingen, naar geld, naar waarschuwingen? Ze miste de afstand, de veiligheid van het scherm. Maar ze miste ook de honger. De rauwe, ongefilterde bewondering. De manier waarop mannen hun adem inhielden als ze haar jurkje liet zakken, als ze haar kutje spreidde, als ze “papa” kreunde.

Haar hand gleed onder het dekbed. Ze voelde hoe nat ze alweer werd, alleen van de herinneringen. Haar vingers gleden over haar lippen, cirkelden zacht om haar clit. Ze probeerde te stoppen – ze wist dat ze moest stoppen – maar haar lichaam luisterde niet.

Tegen beter weten in pakte ze haar telefoon. Opende de app en logde in.

Binnen seconden lichtte het scherm op. Een privébericht van Gert-Jan:

Gert-Jan: We hebben op je gewacht. Groepskamer staat open. Kom je?

Ze aarzelde drie seconden. Het was dom, idioot, naïef. Dat wist ze. Maar de geilheid, het verlangen naar die gretige ogen, naar de rauwe bewondering, dat kon ze niet weerstaan. Toen klikte ze op de link.

De camera van haar telefoon ging aan. Ze richtte hem op zichzelf: naakt onder het dekbed, lange bruine haar warrig over haar schouders, borsten half zichtbaar, tepels hard van anticipatie. Ze spreidde haar benen een beetje, liet de camera zien wat ze wilde laten zien.

De kijkers druppelden binnen. Eén voor één. De teller liep op: 5, 8, 12… tot hij bleef steken op 18. Ze herkende meteen een paar namen: Gert-Jan, Erik, Luuk (Zeezicht_48), Mark_62, HansNL. De oude garde. Haar hart sloeg een slag over, maar niet van angst. Van opwinding.

De chat ontplofte.

Luuk: Fuck, daar is ze weer. Onze godin.

Gert-Jan: Kijk die tieten. Nog mooier dan in het echt.

Erik: Draai je eens om, laat ons die kont zien.

Mark_62: Je bent perfect, meisje. Laat ons kijken hoe nat je bent.

Kristel voelde de oude golf terugkomen. De honger in hun woorden. De aanbidding. Ze zei tegen zichzelf: Nee, zij hebben mij niet in hun macht. Ik heb hún in mijn macht. Zij komen klaar om mij. Niet andersom.

Ze gooide het dekbed van zich af, ging op haar knieën zitten, kont naar de camera, rug hol. Ze spreidde haar billen lichtjes met één hand, liet haar kutje zien – nog roze en opgezwollen van de douche eerder. De chat werd gek.

Iemand typte: "Neem een banaan. Pel hem. Pijp hem voor ons."

Kristel stond op, liep naar de fruitschaal op haar bureau. Pakte een rijpe banaan, pelde hem langzaam voor de camera en liet de schil vallen. Ze hield hem vast als een pik, likte van onder naar boven, tong plat langs de kromming. Ze nam de top in haar mond, zoog zacht, liet hem diep glijden tot hij haar keel raakte. Ze keek recht in de lens, ogen halfgesloten.

"Ja, zo. Net als een echte pik."

"Dieper, sletje."

"Nu in je kutje. Stop hem erin."

Ze ging op haar rug liggen, benen wijd voor de camera. Ze wreef de banaan eerst over haar clit, liet hem glinsteren van haar vocht. Toen drukte ze de punt zachtjes tussen haar lippen. Hij gleed erin, makkelijk, glad van haar sappen. Ze duwde hem dieper, pompte langzaam, en liet hem bijna helemaal verdwijnen. De banaan werd steeds smeuïger, zachter, en begon aan haar schaamlippen te plakken. Stukjes pulp bleven hangen, wit tegen roze.

De chat ontplofte.

"Godverdomme, wat geil."

"Doe alsof het de pik van je papa is."

"Zeg het. Hardop."

Kristel kreunde, stem hees. “Papa… oh papa, je pik voelt zo goed in mijn kutje… neuk me, papa… vul je kleine meisje…”

Ze bewoog de banaan sneller, heupen schokkend, borsten deinend. “Papa’s pik is zo groot… hij rekt me… ik ben papa’s geile sletje… kom in me, papa… spuit je zaad in mijn kut…”

De kreten in de chat werden wanhopiger. Ze zag hoe een paar avatars al verdwenen – mannen die klaar waren gekomen. Anderen bleven smeken.

Ze trok de banaan eruit, hield hem voor de camera, druipend van haar sappen. Ze likte hem af, tong traag langs de lengte. Ze proefde zichzelf. “Mmm… papa, je smaakt zo lekker… ik proef mijn eigen kut op je pik… zo zoet, papa…”

Ze beet een stuk af, kauwde langzaam, slikte door terwijl ze bleef kijken in de lens. “Papa’s pik smaakt nog beter met mijn sappen erop… wil je dat ik alles opeet, papa? Wil je dat je meisje alles opeet wat ze uit haar kutje haalt?”

Nog meer avatars verdwenen. De teller zakte naar 11, 9, 7… Mannen die al gespuugd hadden, die haar naam kreunden in hun eigen kamers.

Kristel legde de halve banaan weg, vingers glijdend naar haar clit. Ze wreef hard, snel, terwijl ze bleef mompelen: “Papa… kom nog een keer… kijk hoe geil je me maakt…”

Ze kwam niet hardop klaar – nog niet – maar ze voelde de golf aankomen, groot en onvermijdelijk.

En ergens diep vanbinnen wist ze: dit was precies waarom ze terug was gekomen. Niet omdat zij haar in hun macht hadden. Maar omdat zij hen in de hare had.

---

Kristel liet zich achterovervallen op haar kussen, benen nog wijd gespreid, vingers glinsterend van haar eigen sappen. Haar borst ging snel op en neer, de naschokken van haar orgasme trokken nog door haar dijen. Op het scherm zag ze hoe de laatste avatars verdwenen – mannen die haar naam hadden gekreund, die hun scherm hadden volgespoten terwijl zij de halve banaan opat en “papa” bleef prevelen. De teller stond op nul. Stilte.

Ze sloot haar ogen even, probeerde na te genieten, maar haar telefoon piepte alweer. Een appje van Gert-Jan.

Gert-Jan: Mooie show weer, Kristel. Je bent nog steeds de beste. Morgen verwacht ik je om 12:30 op dit adres: Julianadreef 14, Nieuwegein. Kom op tijd.

Ze staarde naar het bericht. Haar adem stokte. Morgen? Midden op de dag? Ze had school, en daarna training. Ze typte snel terug, vingers trillend.

Kristel: Kan niet morgen. Heb school en training. Volgende week misschien?

Het antwoord kwam binnen seconden.

Gert-Jan: Regel het maar. Je wilt toch niet dat je vrienden, je teamgenoten, je ouders iets meekrijgen van je nieuwe hobby? Ik deel de filmpjes niet graag… al weet ik zeker dat ze ook graag die banaan in je kutje zien verdwijnen.

Haar maag draaide zich om. De extase van net was verdampt, vervangen door een koude, misselijke golf. Ze voelde haar keel dichtknijpen. Dit was het weer: de dreiging, de controle. Ze had zichzelf wijsgemaakt dat ze de macht had, dat zij hen in haar greep hield. Maar Gert-Jan herinnerde haar eraan dat het nooit echt haar spel was geweest.

Hij stuurde nog een berichtje.

Gert-Jan: Trek iets makkelijks aan. Trainingspak of zo. Hij heeft een outfit voor je klaarliggen.

Ze legde de telefoon weg, trok het dekbed over haar hoofd en probeerde te slapen. Maar de slaap kwam niet. Ze lag uren wakker, starend in het donker, gedachten malend. Wat als ze niet ging? Wat als ze hem blokkeerde? Wat als ze naar de politie stapte? Maar dan… de filmpjes. De banaan. “Papa”. Alles. Haar leven zou voorbij zijn.

Tegen de ochtend was ze uitgeput, ogen rood, maag in knopen. Toch stond ze op. Ze douchte kort. Trok een simpel grijs trainingspak aan – joggingbroek, hoodie, sportschoenen – zoals hij had gezegd. Ze at niets; haar keel was te droog. Ze pakte haar fiets, duwde hem de gang door en stapte op.

Het was 20 minuten fietsen. De hele weg voelde haar lichaam aan als een strakgespannen veer. Elke fietser die haar passeerde, elke auto die naast haar reed, leek naar haar te kijken. Wisten ze het? Zagen ze het aan haar? Ze trapte harder, wind in haar gezicht, maar de zenuwen bleven. Haar handen trilden om het stuur, haar kutje – verraderlijk als altijd – tintelde licht bij de gedachte aan wat komen ging. Ze haatte zichzelf daarvoor.

Kristel zette haar fiets op slot tegen een lantaarnpaal en keek nog een keer naar het huisnummer op haar telefoon. Het was een simpel rijtjeshuis: rode baksteen, witte kozijnen, een klein voortuintje met een paar struiken en een fietsenschuurtje. Niets bijzonders, niets luxueus. Precies het tegenovergestelde van Erik's villa. Dat maakte het op een vreemde manier geruststellender – en tegelijkertijd nog enger.

Ze liep het paadje op en belde aan. Haar hart bonsde in haar keel. Ze had nog steeds geen idee wat ze kon verwachten.

De deur ging open. Een man van ongeveer 45 stond in de opening. Kort donker haar met wat grijze draden bij de slapen, een vriendelijke maar scherpe blik, lichte stoppelbaard, een simpel grijs T-shirt dat strak zat over een getrainde borst. Aantrekkelijk, dacht Kristel onwillekeurig. Niet op een opzichtige manier, maar op een rustige, zelfverzekerde manier die bij zijn leeftijd paste.

“Hoi Kristel,” zei hij met een lichte glimlach. “Kom binnen. Ik ben Mark.”

Ze stapte naar binnen. De gang rook naar koffie en een vleugje wasmiddel. Hij sloot de deur zacht achter haar.

“Wil je iets drinken?” vroeg hij. “Koffie, thee, water?”

“Water graag,” mompelde ze. Haar stem klonk kleiner dan ze wilde.

Hij liep voor haar uit naar de woonkamer – klein, netjes, een grijze bank, een salontafel met een paar boeken en een vaasje bloemen, tv aan de muur. Geen kunst, geen designmeubels, gewoon een doorsnee gezinshuis. Hij pakte een glas water voor haar uit de keuken en schonk zichzelf een mok koffie in.

Ze gingen tegenover elkaar zitten. Hij op de bank, zij op de stoel ernaast. Even was het stil.

“Dus… je bent hier,” zei hij uiteindelijk, terwijl hij een slok nam. “Gert-Jan zei al dat je zou komen. Leuk dat je er bent.”

Kristel knikte alleen maar. Ze wist niet wat ze moest zeggen.

“Ik ben getrouwd,” ging hij verder, alsof hij haar gedachten las. “Twee kinderen: een zoon van 16 en een dochter van 14. Ze zijn nu allebei naar school en mijn vrouw werkt vandaag tot laat. Dus we zijn lekker alleen.”

Hij zei het kalm, zonder schaamte, alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Kristel voelde een rare mengeling van opluchting en ongemak. Getrouwd. Kinderen. En toch zat hij hier, wachtend op haar.

Hij zette zijn mok neer. “Ik heb iets voor je klaargelegd. In de badkamer. Als je je wilt omkleden?”

Hij stond op, liep naar een klein tafeltje en pakte een plastic tasje. Hij gaf het aan haar. “Hier. Neem je tijd.”

Kristel liep naar de badkamer – een kleine ruimte met witte tegels en een douche met glazen deur. Ze deed de deur op slot, ook al wist ze dat hij niet zou binnenkomen.

Ze opende het tasje. Er zat een simpel lingeriesetje in: een groene string met een klein aapje-printje voorop, en een bijpassende bh met hetzelfde aapje op de cups. Kinderachtig. Speels. Absurd bijna. Ze staarde ernaar. Het was geen sexy zwart kant, geen push-up, geen jarretels. Het was… schattig. Bijna onschuldig.

Ze trok haar trainingspak uit, vouwde het netjes op de wastafel. Stapte in de string – het aapje zat precies over haar schaamheuvel – en deed de bh aan. Ze keek in de spiegel. Het stond vreemd schattig op haar lichaam: het groen paste bij haar ogen, de stof was zacht, maar het contrast met haar lange, atletische lijf maakte het extra absurd. Ze voelde zich bloot, maar niet op de manier die ze gewend was. Dit was geen verleidingspakket. Dit was… kinderachtig, het had haar eerste string kunnen zijn vier jaar geleden.

Ze haalde diep adem, deed de deur open en liep de trap af.

Mark zat al op de bank, benen iets uit elkaar, armen over de rugleuning. Hij keek op toen ze binnenkwam. Zijn ogen gleden langzaam over haar heen: van haar blote voeten omhoog langs haar benen, over de string met het aapje, over de bh, naar haar gezicht.

Hij glimlachte. Niet hongerig. Eerder… tevreden.

Kristel stond in het midden van de woonkamer, armen licht langs haar lichaam, de groene string met het aapje strak tegen haar schaamheuvel gedrukt. Mark keek haar aan met een kalme, bijna tedere blik, alsof hij haar al jaren kende.

“Wil je je haar in een paardenstaart doen?” vroeg hij zacht. “Dat staat je vast leuk.”

Ze knikte zonder aarzelen, draaide zich half om en pakte het elastiekje uit haar tasje dat ze had meegenomen. Ze verzamelde haar lange bruine haar, trok het strak naar achteren en bond het hoog op haar hoofd vast. Een paar losse plukjes vielen langs haar gezicht. Ze voelde zich meteen jonger, onschuldiger – precies wat hij wilde, besefte ze.

Mark glimlachte. “Mooi. En… vind je het goed als ik je Sophie noem? En als jij mij papa noemt?”

Kristel slikte even, maar het voelde niet vreemd. Niet na alles wat ze al had gedaan. “Ja,” zei ze rustig. “Dat vind ik goed.”

Hij stond op van de bank, liep naar haar toe en stak zijn hand uit. “Kom mee.”

Ze volgde hem de trap op – eerst de gewone trap naar de eerste verdieping, toen een smallere, steilere trap naar boven. Boven opende hij een deur. De kamer erachter was duidelijk die van een tiener: een eenpersoonsbed tegen de muur, dekbed met een lichte bloemetjesprint half opengeslagen, posters aan de muur, een bureau vol schoolboeken en make-upspulletjes, een knuffelbeer op de vensterbank.

Kristel bleef in de deuropening staan. Nu viel het kwartje en wist ze het meteen.

Mark draaide zich naar haar om. “Klopt,” zei hij zacht. “Dit is Sophie's kamer. En wat je nu draagt… dat is ook van haar.”

Kristel voelde haar keel droog worden. Ze slikte hoorbaar, maar zei niets. Ze knikte alleen maar even, een klein, bijna onmerkbaar knikje.

Mark stapte naar haar toe. Zijn handen gleden langzaam langs haar armen, van haar schouders naar haar polsen, warm en rustig. Hij boog zich voorover en drukte een zacht kusje op haar voorhoofd, alsof hij haar gerust wilde stellen. Toen tilde hij haar kin op en kuste haar op de mond – eerst zacht, daarna intenser. Zijn tong duwde tussen haar lippen, zocht de hare, proefde haar. Kristel opende haar mond verder, liet hem toe, voelde zijn adem warm tegen haar gezicht.

Zijn handen zwermden over haar lichaam: langs haar rug, over haar taille, naar beneden tot ze op haar billen bleven rusten. Hij kneedde ze zacht maar stevig, duwde haar dichter tegen zich aan. Ze voelde de harde bobbel in zijn broek tegen haar buik drukken.

“Oh Sophie,” kreunde hij in haar mond, stem laag en rauw.

Kristel liet haar hand zakken, legde hem op zijn kruis en kneep zachtjes in de bobbel. Hij kreunde harder, duwde zijn heupen tegen haar hand, zijn tong dieper in haar mond. Ze kneep nog een keer, voelde hoe hij pulseerde onder de stof.

Hij maakte zich even los, ademde zwaar, ogen donker. “Sophie,” fluisterde hij weer, alsof hij het zichzelf inprentte.

Kristel keek hem aan, paardenstaart strak, groene string met aapje, bh die bijna te klein leek voor haar borsten. Ze zei niets terug. Ze hoefde ook niet. Ze wist wie ze op dit moment was.

“Sophie,” fluisterde hij, voorhoofd tegen het hare. “Mag ik je bh uitdoen?”

Kristel knikte, stem zacht maar vast. “Ja, papa.”

Hij glimlachte, bijna verlegen, en reikte achter haar rug. Zijn vingers haakten de sluiting los en lieten de bandjes over haar schouders glijden. De groene bh met het aapje viel op de grond. Haar borsten kwamen vrij, zwaar en warm. Hij keek ernaar alsof hij een schilderij zag dat hij al jaren alleen in zijn hoofd had.

“Mag ik ze aanraken?” vroeg hij, stem hees.

“Ja, papa.”

Zijn handen kwamen omhoog, cupten haar borsten, duimen streken over haar tepels tot ze harder werden. Hij kreunde zacht. “Ik heb hier zo vaak van gedroomd… hoe ze zouden voelen. Hoe ze zouden deinzen als je over me heen zou leunen. Precies zo zacht, precies zo vol.”

Kristel voelde een rare tinteling door zich heen gaan. Het was bizar – de kamer, de posters, het bed, het lingeriesetje van zijn dochter – maar zijn tederheid, zijn oprechte verwondering, maakte het op een zieke manier geil. Ze speelde mee, duwde haar borst iets verder in zijn handen, liet een zacht kreuntje ontsnappen.

“Mag ik je string uittrekken?” vroeg hij, duimen nu langs haar ribben omlaag glijdend.

“Ja, papa.”

Hij zakte op zijn knieën voor haar, ogen op gelijke hoogte met haar buik. Langzaam trok hij de string omlaag, liet het aapje over haar schaamheuvel glijden tot het op haar enkels hing. Hij keek naar haar kutje, ademde scherp in.

“Zo mooi,” mompelde hij. “Ik heb gefantaseerd over hoe je eruit zou zien als je nat bent… hoe je lippen zouden opzwellen, hoe je zou glimmen. Mag ik je proeven?”

Kristel knikte, benen iets verder uit elkaar. “Ja, papa.”

Hij leunde voorover, tong zacht over haar clit likkend, een trage, eerbiedige lik. Ze hapte naar adem, hand in zijn haar. Hij likte verder, cirkels trekkend, dan dieper, tong naar binnen duwend. Hij kreunde tegen haar huid.

“Ik droomde ervan om je te laten komen… om je te voelen trillen op mijn tong. Mag ik doorgaan tot je klaarkomt?”

“Ja… papa.”

Hij likte intenser, handen op haar billen, spreidde ze lichtjes terwijl hij haar clit zoog. Kristel voelde het opbouwen, snel en heet. Ze kreunde harder, heupen schokkend tegen zijn mond. “Papa… ja… ik kom… papa…”

Ze kwam met een zachte schreeuw, benen knikkend, vocht over zijn tong druipend. Hij likte alles op, langzaam, teder, tot ze na hijgend stil bleef staan.

Hij stond op, kuste haar weer, liet haar zichzelf proeven op zijn lippen.

“Mag ik je op bed leggen?” vroeg hij.

“Ja, papa.”

Hij tilde haar op – verrassend makkelijk – en legde haar neer op Sophie's eenpersoonsbed. Het dekbed rook vaag naar wasverzachter en tienerparfum. Hij kleedde zich uit, pik al hard en kloppend. Hij kroop over haar heen, maar stopte.

“Mag ik in je komen?” fluisterde hij, eikel tegen haar ingang drukkend.

Kristel keek hem aan, paardenstaart warrig over het kussen, en knikte. “Ja, papa. Kom in me.”

Hij duwde langzaam naar binnen, vulde haar helemaal. Hij kreunde diep, ogen gesloten alsof hij een gebed zei.

“Ik heb hier jaren van gedroomd… om je te voelen, om je te vullen… Sophie… mijn meisje…”

Hij begon te bewegen, traag, diep, teder. Elke stoot begeleid met een zachte kreun van haar naam – Sophie – en een vraag: “Voelt dit goed? Mag ik harder? Mag ik je borsten kussen terwijl ik in je zit?”

Ze antwoordde telkens ja, kreunde mee, speelde het spelletje perfect. En ergens, diep vanbinnen, vond ze het geil. De tederheid, de droom die hij eindelijk leefde, de manier waarop hij haar aanbad alsof ze heilig was. Het was raar, het was verkeerd, maar het maakte haar natter, heter, dichter bij een nieuw orgasme.

Hij bewoog sneller, handen om haar middel, mond op haar tepel. “Sophie… ik ga komen… mag ik in je spuiten?”

“Ja, papa… kom in me… vul me…”

Hij stootte diep, kreunde haar naam – Sophie – en kwam, warm en pulserend, diep in haar. Ze voelde elke straal, kneep om hem heen, kwam zelf nog een keer mee, stil maar intens.

Daarna bleef hij in haar liggen, voorhoofd tegen het hare, adem zwaar.

“Dank je,” fluisterde hij. “Eindelijk.”

Kristel zei niets terug.

Mark bleef in haar, langzaam slapper wordend, maar hij trok zich nog niet terug. Hij liet zijn gewicht op haar rusten, ellebogen aan weerszijden van haar hoofd, gezicht vlak boven het hare. Zijn adem was warm tegen haar wang. Een hand gleed traag over haar zij, langs haar ribben, naar haar borst. Hij streelde haar tepel met zijn duim, zachtjes, alsof hij iets kostbaars vasthield.

“Sophie maakt me al jaren gek,” begon hij zacht, stem laag en dromerig. “Niet op een slechte manier. Gewoon… ze is zo onschuldig en tegelijk zo vrouwelijk. Toen ze dertien was en begon te groeien, zag ik het al. Hoe haar shirtjes strakker kwamen te zitten. Hoe ze liep in die korte broekjes thuis. Ik probeerde niet te kijken, echt niet. Maar soms ving ik een glimp op – haar bh-bandje dat uit haar shirt stak, of hoe ze zich uitrekte en haar buik bloot kwam. Dan moest ik wegkijken, maar het bleef hangen.”

“Vorig jaar zomer,” ging hij verder, “toen ze net veertien was, lag ze in de tuin te zonnen. Bikini aan. Groen, net als dit setje. Ze smeerde zich in met zonnebrand, langzaam over haar benen, haar buik, haar borsten. Ik stond binnen bij het raam en keek. Ik wist dat het niet mocht, maar ik kon niet stoppen. Hoe ze haar borsten optilde om eronder te smeren… hoe de stof strak trok over haar tepels. Ik werd keihard. Ging naar boven, deed de deur op slot en rukte mezelf af terwijl ik aan haar dacht. Aan hoe ze zou voelen. Aan hoe ze zou kreunen als ik haar aanraakte.”

Kristel luisterde en ze voelde hoe zijn pik weer in haar begon te groeien. Ze voelde zich vreemd verwonderd. Dit was geen fantasie uit een chatbox. Dit was echt. Een vader die over zijn eigen dochter vertelde alsof het een geheime schat was. Ze vroeg zich af hoeveel mannen in haar omgeving zo dachten. Haar coach, die altijd net iets te lang naar haar borsten keek tijdens training. Haar buurman die altijd zwaaide als ze in korte broek de tuin in liep. Haar oom die haar te lang omhelsde met Kerst. Hoeveel van hen fantaseerden ’s nachts over haar, net zoals Mark over Sophie?

“En nu lig jij hier,” mompelde hij, hand nu tussen haar benen glijdend, vingers zacht over haar lippen strijkend, nog nat van eerder. “In haar string. In haar bh. Met haar paardenstaart. Precies zoals ik het me voorstelde. Mag ik je nog een keer proeven, Sophie?”

Kristel knikte, stem hees. “Ja, papa.”

Hij gleed omlaag, kuste haar buik, haar heupen, en toen haar kutje – zacht likkend, teder, alsof hij iets heiligs aanbad. Kristel sloot haar ogen, liet haar hand in zijn haar glijden, duwde hem zachtjes dichterbij.

Terwijl zijn tong cirkels trok, bleef hij praten, woorden gedempt tegen haar huid.

“Ik droomde ervan om haar zo te zien… om haar te laten komen. Om haar te vullen. Om haar ‘papa’ te horen zeggen terwijl ik in haar kwam.”

Kristel kreunde zacht, heupen bewegend tegen zijn mond. Ze voelde zich gebruikt en tegelijkertijd machtig. Dit was zijn droom, zijn verboden wens, en zij was degene die hem gaf. Niet Sophie. Zij.

En ergens diep vanbinnen vroeg ze zich af: hoeveel vaders dachten zo over hun dochters? En hoeveel dochters wisten het niet?

Ze duwde zijn hoofd dieper, kreunde harder.

“Papa… ja… lik me… maak je meisje klaar…”

Hij gehoorzaamde, tong sneller, vingers nu meehelpend, tot ze weer kwam – stil maar intens, benen trillend rond zijn hoofd.

Mark kroop omhoog, kuste haar mond, liet haar zichzelf proeven.

“Dank je, Sophie,” fluisterde hij. “Je bent alles wat ik ooit wilde.”

Kristel zei niets terug. Ze streelde alleen maar zijn pik, die nu weer hard was, en vroeg zich af hoe ver ze nog zou gaan om die macht te voelen.

Hij bewoog niet veel, alleen zijn hand die traag over haar zij streelde, van haar ribben naar haar heup en weer terug. Zijn adem was diep en regelmatig tegen haar hals.

“Er was een keer,” begon hij zacht, stem bijna fluisterend alsof hij bang was de herinnering kapot te maken, “dat Sophie in de badkamer was. Ze had de deur op een kiertje laten staan en ze stond onder de douche met haar rug naar me toe. Ik liep voorbij op de overloop en bleef staan. Ze waste haar haar, armen omhoog, borsten vrij en deinend bij elke beweging. Water stroomde over haar rug, over haar kont. Ze draaide zich half om, niet wetend dat ik keek, en ik zag haar tepels – klein, roze, hard van het warme water. Ik kon niet wegkijken. Ik stond daar als bevroren, pik keihard in mijn broek. Later die avond, toen iedereen sliep, ben ik haar kamer binnengeslopen. Ze sliep op haar buik, dekbed half afgeschoven. Haar string was omhoog gekropen tussen haar billen. Ik heb mezelf daar staan aftrekken, heel stil, terwijl ik naar haar keek. Ik kwam bijna geluidloos klaar op de grond, twee stappen van haar bed vandaan. Ik voelde me schuldig, maar ook… levend. Alsof ik eindelijk iets mocht voelen wat ik jaren had onderdrukt.”

Kristel luisterde, haar hand nog steeds loom strelend over zijn pik die weer hard geworden was. Ze zei niets, liet hem praten.

Hij zweeg even, hand nu op haar borst, duim traag over haar tepel wrijvend. Kristel voelde een mengeling van verwondering en ongemak. Zijn verhalen waren rauw, intiem, verboden. Ze zag Sophie voor zich – een echt meisje, met posters van dieren en boybands, met een knuffelbeer op haar vensterbank – en besefte hoe dichtbij dit alles was. Hoe gewoon het leek in dit huis, in deze buurt.

“Vind je het gek?” vroeg hij zacht, ogen op haar gericht.

Kristel schudde haar hoofd. “Nee… papa.”

Hij glimlachte, kuste haar voorhoofd. “Jij maakt het mogelijk. Jij bent precies wat ik altijd voor ogen had. Zacht, mooi, gewillig.”

Zijn hand gleed omlaag, tussen haar benen, vingers zacht over haar nog gevoelige lippen strijkend. Kristel zuchtte, spreidde haar benen een beetje verder. Ze voelde zich vreemd veilig in zijn armen, ook al wist ze dat dit niet normaal was.

“Vertel nog eens iets,” fluisterde ze, stem hees. “Over Sophie.”

Mark kreunde zacht, pik hard tegen haar dij drukkend. “Er was die keer dat ze yoga deed in de woonkamer. Strakke legging, crop top. Ze stond in downward dog, kont omhoog, stof strak tussen haar billen. Ik zat op de bank met mijn laptop en deed alsof ik werkte, maar ik keek alleen maar naar haar. Hoe ze ademde, hoe haar rug hol trok, hoe haar borsten naar beneden hingen. Ik werd zo hard dat het pijn deed. Later, toen ze douchte, heb ik haar legging gepakt. Hij lag nog warm op de bank. Ik heb hem tegen mijn gezicht gedrukt, haar geur ingeademd, en mezelf afgetrokken tot ik kwam. Ik heb het in de wasmachine gedaan voordat ze klaar was. Ze heeft nooit iets gemerkt.”

Kristel sloot haar ogen, liet zijn woorden over zich heen komen. Ze voelde zijn vingers nu dieper glijden, zacht in haar bewegend. Ze kreunde zacht, duwde haar heupen tegen zijn hand.

“Papa…” fluisterde ze, helemaal in haar rol. “Vertel verder… ik wil het horen.”

En Mark vertelde door, stem laag en dromerig, terwijl zijn vingers haar langzaam weer opbouwden naar een nieuw hoogtepunt, en Kristel zich afvroeg hoe dun de lijn was tussen fantasie en werkelijkheid.

Kristel reikte naar de vloer naast het bed en raapte de groene string op. Het lapje stof was nog warm van haar lichaam, het aapje-printje vochtig in het midden. Ze hield hem even omhoog, liet hem bungelen voor Marks gezicht, en drukte hem toen zachtjes tegen zijn neus.

“Ruik eens, papa,” fluisterde ze, stem laag en speels. “Dit is wat Sophie voor je draagt.”

Mark ademde diep in, ogen halfgesloten, een zachte kreun ontsnapte aan zijn lippen. Zijn pik, die alweer stijf tegen haar dij drukte, klopte zichtbaar bij de geur. Hij greep haar heupen vast, duwde zichzelf iets omhoog.

Kristel liet de string op zijn borst vallen, zodat hij hem kon blijven vasthouden. Ze tilde haar heupen op, positioneerde zichzelf boven hem, en liet zich langzaam zakken. Zijn pik gleed weer in haar, glad en heet van eerder. Ze kreunde zacht toen hij haar helemaal vulde.

Met haar handen gleed ze in haar paardenstaart, vingers diep in haar haar, ellebogen naar buiten zoals Erik haar had geleerd. Ze begon te rijden – langzaam eerst, heupen rollend in grote cirkels, dan op en neer, ritmisch, borsten deinend bij elke beweging. Zweet parelde weer op haar huid, glinsterend in het zachte licht dat door de gordijnen viel.

Mark keek naar haar op, handen op haar heupen, vingers knijpend in haar vlees. Hij hield de string nog steeds tegen zijn neus, ademde haar geur in terwijl hij kreunde.

“Ja… Sophie… rijd me…”

Kristel boog iets voorover, haar borsten vlak boven zijn gezicht, en begon harder te rijden. Haar kutje kneep om hem heen, nat en strak, elke neerwaartse beweging liet hem diep in haar stoten.

“Papa… je bent zo hard voor me…” fluisterde ze, helemaal in haar rol. “Ik wist dat je keek toen ik douchte… ik voelde je ogen op me… ik wilde dat je niet op de vloer kwam… ik wilde dat je op mij spoot… op mijn borsten… op mijn gezicht… dat je me vulde zoals nu…”

Mark werd wilder bij haar woorden. Zijn adem stokte, handen grepen haar billen steviger vast, duwden haar harder omlaag. Hij kreunde luid, gezicht begraven in de string, inhalerend als een man die eindelijk lucht kreeg na te lang onder water te zijn geweest.

“Sophie… fuck… ja… zeg het nog een keer… zeg dat je het wilde…”

“Ik droomde ervan, papa,” hijgde ze, heupen sneller bewegend, handen nog in haar haar, borsten deinend. “Dat je me zou pakken… dat je me zou neuken… dat je in me zou komen… dat je me zou vullen zoals je altijd wilde…”

Zijn lichaam spande zich aan. Hij gromde diep, pik zwellend in haar, en kwam toen – intens, schokkend, golf na golf warm zaad diep in haar spuitend. Hij kreunde haar naam – “Sophie… Sophie…” – terwijl hij de string tegen zijn mond drukte, ogen gesloten in extase.

Kristel bleef rijden, langzaam nu, liet hem elke naschok voelen, tot hij uitgeput onder haar lag, borst op en neer gaand, handen slap op haar heupen.

Ze leunde voorover, kuste zijn voorhoofd, haar paardenstaart vallend over zijn gezicht.

“Goed zo, papa,” fluisterde ze zacht.

Mark opende zijn ogen, keek haar aan met een mengeling van dankbaarheid en iets wat leek op verdriet.

“Dank je,” zei hij schor. “Je hebt geen idee wat dit voor me betekent.”

Kristel zei niets terug, maar stapte langzaam van hem af.

Mark stond op van het bed en reikte naar zijn boxer op de vloer. Hij trok hem aan, gevolgd door zijn jeans en T-shirt, terwijl hij bleef praten – alsof de woorden al jaren opgesloten zaten en nu eindelijk vrij mochten komen.

Kristel trok ondertussen ook haar joggingbroek aan, de stof schuurde licht over haar nog gevoelige huid. Ze zei niets, keek hem alleen aan terwijl ze haar hoodie over haar hoofd trok.

Kristel knoopte haar veters, keek even op. “Mmm, papa,” zei ze zacht, bijna automatisch, om aan te geven dat hij door mocht blijven praten.

Ze liepen samen de trap af. Beneden bij de voordeur bleef hij staan. Hij keek haar aan, aarzelde even, en zei toen: “Doei, Sophie… of Kristel moet ik zeggen.”

Kristel stapte dichterbij, ging op haar tenen staan en drukte een zacht kusje op zijn lippen. “Doei, papa,” fluisterde ze.

Ze draaide zich om, liep naar buiten en trok de deur zacht achter zich dicht. De frisse middagwind sloeg haar in het gezicht. Ze liep naar haar fiets, maakte het slot open en stapte op. De pedalen voelden zwaar aan, maar ze begon te trappen.

Trefwoord(en): Chantage, Jong En Oud, Met Familie, Webcam, Young Adult, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!