Godin Cynthia

Het scherm van pijn smartphone werd plotseling zwart en de lamp doofde uit. “Nee, niet nu!” Vloekte ik tegen mezelf. Opeens was het donker overal om me heen. Ik zuchtte. Al urenlang liep ik nu verdwaald in dit grote bos war maar geen eind aan leek te komen. Wat een rustige wandeling op mijn vrije dag had moeten worden was uitgemond in een regelrechte nachtmerrie. Uren geleden had ik een afslag van het bospad genomen op een kleiner ontoegankelijker pad in de hoop meer van de natuur te kunnen zien, maar toen ik wilde terugkeren bleek ik de weg niet meer terug te kunnen vinden. Ik was er zeker van dat ik de juiste weg weer had teruggenomen, maar de realiteit bleek helemaal anders. Urenlang bleef ik ronddwalen en om de een of andere reden had ik met mijn smartphone geen bereik in deze regio. De zon ging genadeloos snel onder en toen deze helemaal was weggezakt was ik al mijn gevoel van richting verloren. Heel af en toe kon ik een glimp opvangen van de nachtelijke hemel boven me tussen het bladerdak, maar verder was het aardedonker. Mijn smartphone was het beste licht dat ik nog had, maar door een al verouderde batterij had deze het net begeven, en zo was ook al mijn laatste hoop op contact weggevallen. Ik maakte me zorgen om mijn lieve vrouw die nu thuis ongerust op me zou zitten wachten. Ik haalde een kleine zaklamp tevoorschijn die aan mijn sleutelbos hing. Het gaf niet veel licht, maar het was ten minste iets om me wat houvast te geven. Een licht gevoel van angst overheerste me. Niet dat ik snel angst heb om aangevallen te worden of zo. Ik ben net 30 en heb een redelijk goede fysiek, maar zo helemaal alleen in het pikkedonker in een bos waar geen eind aan lijkt te komen, daar word zelfs de dapperste persoon op z’n minst lichtjes angstig van.

Plotseling bleef ik staan. Ik had iets gezien recht voor me, of verbeelde ik het me maar? Het leek alsof ik verderop tussen de bomen een flauw licht zag. Een gevoel van hoop verspreidde zich door mijn hele lichaam. Zou ik dan toch de rand van het bos hebben bereikt. Hoopvol begon ik aan een sneller tempo te wandelen terwijl het licht van mijn zaklamp heen en weer over de bosgrond bewoog. Ik verbeelde het me duidelijk niet: het licht werd steeds duidelijker. Terwijl ik nog steeds met verse hoop in de richting stapte kreeg ik toch ergens een vreemd gevoel. Als het al de bosrand was, waarom zouden er dan niet meer lichten te zien zijn? Als het een straatlantaarn was zou ik er verderop toch nog moeten zien, of als het een huis was zouden er nog meer moeten zijn? En terwijl deze gedachten door mijn hoofd spookten begonnen er zich nieuwe gedachten te vormen. Misschien was het wel helemaal niet het einde van het bos en was het een kampeerplek. Even voelde ik iets van onzekerheid en hield ik stil. Was dit wel zo veilig? Maar iets in mijn kwam toch langzaam weer in beweging, mijn ogen niet van het vreemde licht afwendend alsof een onzichtbare kracht me naar die plek toe zoog. En zo, na nog heel even gestapt te hebben kwam ik inderdaad aan een bosrand uit, althans zo leek het toch.

Ik kon nu duidelijk de heldere hemel zien en de volle maan verspreidde een flauw licht. Of nee, niet volledig vol. He leek alsof er een klein tukje aan de zijkant bedekt was. Ik staarde er een tijdje ingespannen naar. Heel langzaam leek het alsof er een donkere schaduw over de maan trok, en het was geen wolk. “De maansverduistering.” Fluisterde ik. Natuurlijk, daar had ik wat van gehoord. Wel, als er dan toch een klein positief punt uit te halen viel vannacht was dat ik dit fenomeen dan mocht meemaken. In ieder geval moest ik me nu maar haasten voor ook de maan haar licht verloren zou gaan. Ik tuurde mijn omgeving rond. Het leek er op dat ik in een open plek in het bos was gekomen, want zwart tegen de felle hemel tekende de hoge bomen zich af. En daar, in het midden van deze open plek stond een huisje. Geen groot stenen huis met een bovenverdieping. Het was een houten huis, met een schoorsteen waar zo te zien rook uitkwam en een flauw gelig licht achter de gordijnen dat zachtjes flikkerde. Het had iets mysterieus rond zich, alsof het hier niet helemaal thuishoorde, maar anderzijds oogde het vredig en uitnodigend. Aarzelend bleef ik net buiten de bosrand staan. Zou ik even kunnen aankloppen en vragen of ik hun telefoon kon gebruiken? Als ze die hier al hadden ten minste. Waren ze hier wel te vertrouwen? Ik tuurde even achter mij het bos in. Het donker voelde opeens heel dreigend alsof het bos niet langer veilig voor me was. Ik draaide me weer richting het huisje en haalde diep adem. “Gewoon even om hulp vragen, dat kon toch nooit kwaad? En wat heb ik momenteel te verliezen?” Zei ik zachtjes tegen mezelf. Langzaam kwam ik weer in beweging en wandelde behoedzaam richting de houten deur die centraal tussen twee kleine raampjes stond. Eenmaal voor de deur bleef ik staan. Een deurbel leek er niet te zijn en klopte dan maar zachtjes aan. Onrustig schoten mijn ogen heen en weer. Iets rondom mij voelde plotseling niet meer zo veilig in de buitenlucht. Zachtjes hoorde ik voetstappen langs de andere kant van de deur. Ik haalde nog eens diep adem en bereidde me voor op… Ja, op wat eigenlijk?

Langzaam ging de deur open en een bron van zacht, warm geel licht scheen van binnen op me. De warmte van binnen kwam als een zachte windvlaag op me af gemengd met een geur die ik niet kon thuisbrengen: lichtjes zoet, zachtjes kruidig en doordringend. De deur opende zich nu helemaal en daar stond een jonge vrouw. Ik schatte haar niet ouder dan 20 en haar gezicht leek wel alsof het uit de hemel zelf kwam. Haar lang donkerblond haar hing over een schouder en liep tot bijna aan haar voeten, volle lippen, fijne neus en groene ogen die dwars door je zie leken te kijken. Ze droeg een lange zwarte jurk met een enorme V opening aan de voorkant waardoor je de diepte van haar mooi gevormde borsten perfect kon zien. Ze was slank, maar de rondingen zoals haar borsten en kont waren perfect in de strakke, lange jurk die tot op haar voeten reikte. Hij was open langs de zijkant en ik kon een streepje van haar been zien. Ze leunde met een hand tegen de openstaande deur en met haar andere hand stond ze in haar zij. Op haar lippen verscheen een fijn glimlachje. “Goede avond, vreemdeling.” Haar stem was zacht als honing en klonk, al dan niet bedoeld, enorm verleidelijk. “Nog zo laat op stap?” Ze hield haar hand van de deur en plaatste die ook in haar zij. “Of ben je misschien verdwaald?” Vroeg ze alsof ze het antwoord al op die vraag wist. Even was ik betovert door haar onmenselijke schoonheid en staarde haar misschien een fractie van een seconde te lang aan. Toen schraapte ik mijn keel en probeerde me weer te focussen. “H… Ja, zoiets, ja.” Begon ik. “Ik was een wandeling door het bos aan het maken en kon mijn weg niet meer terugvinden. Ik vroeg me af of u me misschien kon helpen?” Ze zette een stap in mijn richting en streelde zachtjes met haar hand door haar lange haren. Terwijl hield ze haar blik op mij gericht en werd haar fijn glimlachje iets breder. “hm, dat zal niet makkelijk worden vrees ik. Het bos heeft zo haar eigen wil en laat niet iedereen zomaar gaan.” Ze stond nu vlak voor me, en meteen drong haar overweldigende geur mijn neus binnen, een geur die ik niet kon thuisbrengen maar die me vulde met rust en warmte. Het nam echter niet weg dat ik niet begreep wat ze precies bedoelde.

“Een eigen wil?” Bracht ik er uiteindelijk uit. Ze giechelde even in zichzelf alsof ik een domme opmerking had gegeven. “Alles op zijn tijd, m’n verdwaalde vreemdeling.” Ze draaide zich om waardoor haar haar over haar schouder op haar rug vloog en dezelfde doordringende geur in mijn gezicht vloog. Enkele van haar gouden lokken raakten mijn gezicht aan en voelden zachter dan welk hoofdkussen ik ooit voelde. “Waarom kom je niet even binnen? Dan kunnen we even nader kennismaken met elkaar.” Zei ze terwijl ze richting de deur stapte. Ze wierp een verleidelijke blik over haar schouder terwijl ze in de deuropening bleef staan. Deze aanblik van haar prachtige silhouet afgetekend tegen het warme licht van binnen liet me zeker niet onbewogen, en even kwam ik in de verleiding om op haar aanbod in te gaan, maar toen kwam mijn lieve vrouw in mijn gedachten en zag hoe ze daar ongerust op me zat te wachten. “Ik apprecieer je aanbod enorm…” Begon ik. “maar ik zou gewoon graag weten hoe ik dit bos uit kan geraken.” Ze maakte een onschuldig gebaar met haar hand en draaide haar hoofd nu ook weg van me. “Het staat je volledig vrij om te kiezen natuurlijk…” Ze zette een stap verder naar binnen. Op dat moment voelde ik een koude windvlaag en realiseerde ik me dat ik me totaal niet warm genoeg had aangekleed voor deze nachtelijke temperaturen. Ook leek de duisternis om me heen enorm toe te nemen. Een rilling van kou en angst liep plots langs mijn hele ruggengraat naar omhoog en ik voelde me hier buiten niet meer op mijn gemak. De mysterieuze vrouw in de deuropening draaide zich half om en tuurde omhoog naar de nachtelijke hemel. Haar glimlach werd breder en er verscheen een fonkeling in haar ogen. “Prachtig, niet?” Ik volgde haar blik en zag dat de maan bijna volledig bedekt was. Opnieuw een koude windstoot en in de verte, diep in het duister van het bos, huilde een wolf. Mijn blik schoot richting de vrouw. Haar blik rustte weer op mij. “En het bos laat haar prooi niet gaan zonder een gevecht.” Ze wandelde naar binnen zonder om te kijken. Nog even wierp ik een blik achter me. Pure duisternis en ik zag nog net hoe het laatste streepje licht van de maan ook achter duisternis verdween. Ik haalde nog eens diep adem en wandelde dan toch maar naar binnen. Ik hoopte er niet lang te blijven, deze hele toestand begon me heel onaangenaam aan te voelen.

Eenmaal binnen deed de warmte en de doordringende geur me op de één of andere manier helemaal ontspannen voelen. De angst verdween meteen en ik ademde weer rustig. Ik wilde me omdraaien om de deur achter me te sluiten, maar werd toen opgeschrikt van een klap achter me. Als door de bliksem geraakt draaide ik me om en zag dat de deur weer in zijn post gesloten stond. Hoe was dat mogelijk? De wind van buiten was niet mogelijk aangezien de deur naar binnen opende. “Zo, veel beter hier dan buiten, niet?” Ik draaide mijn hoofd naar de vrouw die me weer glimlachend aanstaarde. Ik keek de ruimte eens rond. Het was er niet al te groot. Een openhaard in het midden tegen de muur waarin een aangenaam warm vuur brandde, links een ruime bank geladen met grote zachte kussens met een klein, rond houten tafeltje erbij. Rechts in de kamer leek iets op wat een keukentje moest zijn. Een simpel aanrecht met kleine potjes , kruiken, bekers… En over de hele ruimte stonden hier en daar enkele kaarsen voor licht. Het leek alsof er helemaal geen elektriciteit te bespeuren was. Wat ik al vermoedde door de simpele aanblik van het huis van buitenaf. Een telefoon moest ik hier dus ook niet verwachten.

“Welkom in mijn warme nest.” Zei de dame. “Bevalt het wat je ziet?” Voegde ze er nog aan toe. “Het oogt erg gezellig hier, ja.” Antwoorde ik, meer gespannen dan ik bedoelde. Ze lachte zachtjes en kwam langzaam op me afgestapt. “Ontspan je, lieverd.” Ze stond nu dicht voor me, en toen viel het me pas op dat ze redelijk groot was. Ikzelf ben al 1.80m en zij stak er nog een halve kop bovenuit. Ze legde twee vingers onder mijn kin en duwde die omhoog zodat ik haar nu recht in haar hogen keek. “Hier binnen ben je veilig. Veilig dicht bij mij.” Ik staarde haar doodstil aan met een onzekere blik in mijn ogen. Ik voelde wat kriebelen aan mijn been. Vluchtig keek ik even omlaag. Het was haar lange haar dat langs mijn been gleed. Snel keek ik haar weer aan en ze lachte weer. Toen zette ze een stap terug en gebaarde naar de comfortabele bank. “Toe, ga toch zitten. Dan neem ik wat te drinken voor je. Je zult wel wat op krachten moeten komen na zo lang in mijn bos rond te dwalen.” Ik begreep even niet wat ze bedoelde met ‘mijn bos’, maar besloot er niet op in te gaan. Ik liet me op de bank zakken en merkte toen pas hoe uitgeput ik was. Urenlang ronddwalen was inderdaad vermoeiend, maar deze situatie moest ook nog even tot me doordringen. Ik had nog zoveel vragen. “Wie… Wie bent u eigenlijk?” Vroeg ik uiteindelijk. De vrouw nam twee bekers van een plank tegen de muur. Al haar bewegingen waren rustig en soepel, alsof ze helemaal geen haast had. “Ik heb vele namen, lieverd. Sommigen noemen me Théa, anderen Selinis, maar de meeste noemen me Cynthia.” Ze reikte me een van de twee bekers aan. Hij leek van aardewerk te zijn gemaakt en was langs de buitenkant versiert met verschillende patronen. Vooral golven en een maan op de achterkant. “Ik heb ze zelf gemaakt.” Zei ze, doorhebbend dat ik de beker bestudeerde. Ze kwam aan met een kruik en vulde mijn glas met een vloeibare goudkleurige drank. “En dit ook.” Zei ze met een zwoele stem. Voorzichtig nam ik de drinkbeker naar mijn neus en rook er eens aan. Een zoete geur die me vooral aan honing deed denken, maar het had ook iets kruidigs. Ik keek op en zag dat ze zichzelf ook een beker had ingeschonken. Toen zette ze zich naast me in de bank.

Ze hief haar beker op. “Toe, drink maar.” Zei ze met diezelfde glimlach op haar gezicht. Ik keek van haar naar mijn drank en weer terug. “Wat is het?” Vroeg ik. “Een soort van honingwijn, gemengd met speciale kruiden uit mijn tuin. Het geeft je lichaam weer kracht en energie voor of na fysieke inspanningen.” Langzaam zette ze de beker aan haar lippen en nam een trage slag terwijl haar groene ogen me bleven aankijken. Om niet onbeleefd te zijn nam ik maar een slok. Hoewel de drank koel was gaf het me toch een zekere warmte van binnen. Wonderbaarlijk genoeg smaakte het best goed en meteen nam ik een tweede slok. Cynthia glimlachte goedkeurend. “Drink gerust zoveel je wilt, lieverd. Je zal je krachten zeker nog nodig hebben.” Ik knikte. “Het zal nog een lange weg weer naar huis zijn.” Ze lachte mysterieus, nam nog een slok en zette haar beker op de kleine houten tafel voor zich. Toen rechtte ze zich weer op mij. “Waarom zo snel naar huis willen gaan?” Vraagt ze en ze legt een hand op mijn bovenbeen. Ze voelt warm en de warmte lijkt zich langzaam te verspreiden. Haar gezicht komt dichter bij het mijne en ik reuk haar overheerlijke geur weer. “Vind je het nier dan niet aangenaam bij mij?” Doordat ze wat naar voor leunt word de inkijk bij haar borsten nog wat groter. Ik betrap mezelf erop dat ik er even naar staarde, maar herpakte me snel. Ik probeerde me wat verder van haar weg te zetten. “Wel… Eh… Ik heb een vrouw thuis die op me wacht…” Cynthia lachte. “Oh, een vrouw. Wat lief toch, een man die bezorgd is om zijn lieve vrouw.” Het klonk niet alsof ze het meende. Weer voelde ik een kriebel, deze keer aan de zijkant van mijn nek. Weer een deel van haar haren dat er langs streek. Ik liet mijn ogen over haar glanzende zachte lokken gaan. Ze had werkelijk prachtig haar. Het deed me denken aan mijn vrouw toen ik haar pas leerde kennen. Ze had haar dat tot aan haar kont reikte. Wat was dat toen toch mooi. Tegenwoordig kwam het nog maar net tot op haar schouders, maar de lengte van dat van Cynthia overtrof alles. Ze leek het te merken en glimlachte. “Vind je mijn haar mooi, lieverd?” Ze haalde haar hand speels door haar lokken. De geur bereikte me weer en ik voelde me weer even licht in mijn hoofd. “Ik zorg er heel goed voor, hoor. Het geeft me altijd dat tikkeltje extra wat ik nodig heb.” Ik knikte alleen langzaam, al wist ik niet wat ze daarmee bedoelde.

Ik probeerde me weer te focussen. “Ik zou graag vannacht nog thuiskomen dus als u misschien zo vriendelijk zou willen zijn om me te helpen naar huis…” “Mijn huis is jou huis ,lieverd.” Onderbrak Cynthia me en ze sloeg haar andere hand nu op mijn schouder. Ook deze hand leek een warmte door mijn lichaam te verspreiden. Om de een of andere manier leek haar aanraking me weer wat te kalmeren. Haar gezicht kwam nu heel dichtbij en haar lippen waren nu vlak aan mijn oor. Normaal zou ik beginnen huiveren, m aar haar aanraking deed iets met me, iets wat ik nog niet eerder had gevoeld. Wat was dit toch? “Denk maar niet meer aan die vrouw van je.” Fluisterde ze in mijn oor. “Wat ik je kan bieden… Kan geen enkele sterveling op aard.” Ik voelde haar haar over mijn been glijden. Haar zachte adem tegen mijn oor gaf me een zachte rilling van genot, ik begon zwaarder te ademen en sloot langzaam mijn ogen. Cynthia kreeg een brede grijns op haar gezicht. “Goed zo, mijn lieverd. Ontspan je maar helemaal.” Haar verleidelijke fluistertoon leek me wel in slaap te wiegen. Maar toen ik daar zo zat met mijn ogen gesloten drong ineens de realiteit waar naar binnen. Wat was deze vrouw met me aan het doen? Dit hoorde niet. Ik moest naar huis. In een fits schoten mijn ogen weer open. “Nee!” Riep ik geschrokken uit. Ik zette mijn beker op tafel en sprong recht.

Cynthia deinsde opzij op de ban. Deze reactie had ze duidelijk niet verwacht. Op dit moment was ik gewoon kwaad en ik kon het niet verbergen. “Luister eens goed, dame.” Begon ik terwijl ik haar aankeek. “Ik weet niet wat voor spel je met me speelt, maar dit is niet waarvoor ik hier binnen gekomen ben. Ik ben gelukkig getrouwd en ik ga niet in op je avances! Het enige wat ik wil is dat je me vertelt hoe ik hier wegkom, en wel meteen!” Ik hoopte dat mijn toon haar naar de realiteit bracht, maar al snel werd ik ook daarin teleurgesteld. Cynthia sloeg haar hoofd naar achter en begon luid te lachen alsof ze net de beste grap in haar leven had gehoord. Deze reactie had ik dan weer niet verwacht en ik voelde weer een rilling langs mijn rug, maar deze keer niet van genot, maar van angst. Toen ze was uitgelachen opende ze haar ogen weer en nu stonden ze vastberaden, hongerig en triomferend. “Lieverd, je kan hier niet weg. Wie bij mij naar binnenkomt gaat niet meer naar buiten.” Ze stond langzaam op en grijnsde haar prachtige witte tanden bloot. “Je bent van mij nu.” Ik dacht niet meer na. Zonder te twijfelen draaide ik mij om en spurtte ik naar de deur, zwaaide deze open en zette een stap naar buiten… Ik bleef als aan de grond genageld staan. Buiten was het nog steeds donker en de maan was aan de hemel weer volledig zichtbaar, maar er hing nu een mysterieus donkerblauw licht rondom, maar dat was niet het enige. Ik zag nog steeds het gras voor me op de grond, maar na enkele meters verdween dit in een dikke ondoordringbare mist. Tijd om hierover na te denken kreeg ik niet. Ineens voelde ik rond mijn middel zich iets vasttrekken, alsof een stevig touw rond me sloeg en me deed omdraaien. Geschokt keek ik in de richting van Cynthia die nog steeds grijnzend voor de bank stond met haar handen in haar zij. Ik keek naar beneden en zag dat ik werd vastgehouden door een gouden draak van haarlokken als een dik touw. Compleet verward en geschrokken keek ik toe hoe deze haren naadloos overgingen in het haar van Cynthia. Ik keek van Cynthia naar het haar en weer terug. “Wat… Maar hoe… Dit…” Meer kreeg ik er niet uit. Cynthia verroerde zich niet. “Ik zei toch dat je hier niet weg kon.” Haar stem klonk nog even zacht, maar de ondertoon was dreigend, iets dat geen tegenspraak duld. Nu werd ik gewoon echt bang. Ik probeerde het touw van haar van me af te trekken, maar er was geen beweging in te krijgen. “Oh, lieverd toch…” Zei Cynthia op een spottend toontje. “Je wilt mijn prachtige haar toch niet ruïneren?” En toen ze dat zei voelde ik hoe het haar zich strakker om mijn middel kneep. Toen voelde ik hoe ik langzaam maar stevig van buiten weer naar binnen getrokken werd. Toen ik de deur weer door was vloog de deur weer vanzelf met een klap dicht. En bleef ik ter plekke staan met mijn blik angstig op Cynthia gericht.

Ik probeerde nog eens de haren rond mijn middel weg te trekken, maar dit keer voelde hoe ik van de grond werd getild en door haar lokken omhoog werd gehouden. Cynthia lachte. “Toe maar, vecht maar terug. Ik hou ervan als mijn prooien zich proberen te verzetten.” Toen zag ik hoe de rest van haar haar ook langzaam begon te groeien. Vier dikke groepen haar kwamen als gouden tentakels naar me toegevlogen. “Je hebt echt geen idee waar je bent terechtgekomen, niet?” Vroeg ze teder. Ik voelde hoe twee van de vier haartentakels zich strak rond mijn enkels bonden. Cynthia sprak gewoon rustig verder. “Ik heers over dit bos, en het bos heeft je naar mij toe gebracht…” De twee overige haartentakels klemden zich strak rond mijn polsen. Alsof het niets was werd ik als een veertje nog hoger in de kamer getild dat ik nu ongeveer een meter boven de grond hing. Ik wilde met mijn armen en benen zwaaien, maar de haren hielden deze strak vast waardoor ik met mijn armen en benen gespreid hing. De haartentakel rond mijn middel liet los, maar was uidelijk nog niet klaar.

“Heb je de maan dan niet gezien?” Vervolgde Cynthia. De haartentakel van mijn middel splitste zich in twee en nam mijn shirt aan de kraag beet. “Telkens wanneer de maan verduistert kom ik en mijn schuilplaats in deze magische plek weer tevoorschijn…” De haren aan mijn shirt maakten een vluchtige beweging en scheurden het in twee. De twee helften vielen zacht onder me op de grond. Mijn hele bovenlichaam was nu ontbloot. Ik was te verbijsterd om te reageren en staarde met grote ogen naar Cynthia die me stevig in haar greep hield. “En iedere keer…” Ging ze verder en de haren zetten zich nu aan mijn broek. “Iedere keer als de maan weer zichtbaar word…” Nu werd mijn broek in stukken gescheurd. De stukken vervoegden zich bij mijn verscheurde shirt. “… Verdwijnt mijn schuilplaats met mij…” De haren verwijderde mijn schoenen en sokken. “…En alles en iedereen die er in zit…” De haren plaatsten zich aan mijn onderbroek. Een van de twee tentakels duwde plagerig op mijn kruis. Cynthia’s grijns werd nog breder en haar ogen fonkelden. “… Tot de volgende maansverduistering.”En mijn onderbroek werd verscheurd. En daar hing ik dan. Naakt zwevend in haar haargreep, compleet machteloos. De haartentakels rond mijn benen en polsen duwden mijn ledematen weer tegen elkaar en mijn zij en lieten me zachtjes weer naar beneden zakken. Ik hoopte even om verlost te worden, maar in plaats daarvan trok ze me langzaam naar zich toe. “Maar wees gerust, mijn onderdanige lieverd. Zodra ik hier met je klaar ben… Wil je hier nooit meer weg.” Ik kwam dichterbij tot ik met mijn neus bijna tegen de hare stond, haar goddelijke lichaam dicht tegen mij aangedrukt. “Ik ben Cynthia, Godin van de Maan. Welkom in mijn paradijs.” Fluisterde ze.

Ik voelde hoe een grote groep haren zich op mijn wang legde, alsof het een hand was die mijn wang teder begon te strelen. Langzaam slikte ik en kreeg eindelijk weer de kracht om iets te zeggen, al kostte het me enorme moeite. “Wat… Wat wil je van me?” Het haar streelde mijn wang en nek teder. Cynthia glimlachte vriendelijk, maar haar ogen stonden gebiedend. “Willen? Mijn onderdanige lieverd, ik wil alleen dat je geniet van mijn bijzijn.” Plots voelde ik over heel mijn lichaam zacht iets bewegen. Mijn ogen schoten heen en weer over mijn naakte lichaam en zag hoe over heel mijn lichaam haar haren langzaam begonnen te groeien en zich rond mij begon te wikkelen. Het voelde enerzijds stevig, maar anderzijds zo zacht en warm. Mijn benen strek tegen elkaar gebonden, mijn armen dicht tegen mijn lichaam tot alleen mijn gezicht en hoofd nog ontbloot waren. Ik zag eruit als een mummie, maar dan met een warme laag van haren om me heel dat door Cynthia in bedwang werd gehouden Het gevoel van haar haren verspreidde een warm en rustgevend gevoel door mijn lichaam, alsof het me in slaap wiegde. Ik voelde hoe het over mijn hele lichaam bleef verder strelen wat een opwindend gevoel gaf. Ik voelde hoe mijn ogen zwaar begonnen te worden en ik moest vechten om ze open te houden. “Goed zo…” Fluisterde Cynthia nu heel zachtjes. “Geef je volledig aan me over, mijn onderdanige lieverd.” Toen voelde ik hoe haar haren verder omhoog gleden langs mijn nek. Ik opende mijn mond om iets te zeggen. “Wat… Wa…” Mijn mond werd gesnoerd toen een dikke laag van haar haar over mijn mond werd gewikkeld. “Ssst…” Fluisterde Cynthia. “Ik doe alles. Jij gaat vanaf nu gewoon heerlijk genieten.” Vervolgens verdween mijn neus onder een dikke laag haar en werd ik gedwongen haar geur in te ademen. Cynthia’s fluistertoon klonk nu gedempt nu ook mijn oren en het laatste stukje van mijn hoofd ook ingewikkeld werden. “Adem mijn geur in, mijn onderdanige lieverd. Word een met mijn geur, mijn gevoel…” Een groep haren kwam mijn mond in als een dikke kleine bal. “… En mijn smaak.”

Ik was overgeleverd aan haar en had geen andere keuze dan te gehoorzamen. Haar geur maakte mij licht in mijn hoofd en doordat de geur nu permanent aanwezig was raakte ik in een vorm van hypnose. Terwijl ik haar heerlijke geur rook, en de smaak van haar haar die hetzelfde was als haar geur proefde in mijn mond voelde ik hoe ik van de grond getild werd door haar haren en zachtjes weggedragen werd. Nog steeds streelden de lokken over mijn hele lichaam en begon er tussen mijn benen iets te groeien. Doordat de lokken er zo stevig voor zaten kreeg hij echter niet de kans om rechtop te komen staan. Ik kon hem ook net aanraken, want mijn handen zaten tegen mijn lichaam gedrukt. Na enkele seconden voelde ik hoe ik rustig op mijn rug werd gelegd. Even gebeurde er niets en bleef ik roerloos liggen. Toen voelde ik hoe er naast mij iemand kwam zitten. Waarschijnlijk lag ik ergens op een matras. Plots sprong mijn keiharde penis vrij doordat de haren er een opening vormde. En toen trokken ook de haren in mijn mond zich terug. Mijn mond had weer de vrijheid en ik kon ook daar weer ademen. Als in een reflex opende ik mijn mond om te ademen, maar meteen voelde hoe er twee lippen zich om de mijne sloten en me heftig begonnen te tongzoenen. De zachtste en lekkerste tong die ik ooit in mijn leven had gevoelde dwong zich bij mij naar binnen en gaf me de lekkerste tongzoen uit mijn leven. Ik kreunde van genot kronkelde met mijn tong over de hare. Toen voelde ik iets gebeuren aan mijn stijve. De haarlokken begonnen zich ook daar omheen te wikkelen. Het warme gevoel dat ze veroorzaakten zorgden voor een ongekend genot toen het me daar als een hand langzaam begon af te trekken. “Oh… Oh fuck…” Was alles wat ik kon uitbrengen toen Cynthia’s mond van de mijne ging. Ik voelde hoe een draad speeksel onze monden met elkaar verbonden. “Hmm, goed zo mijn onderdanige lieverd. Vanaf nu ga ik hier voor je zorgen. Lijkt je dat wat?” Vroeg ze met een stem zo zoet als haar honingdrank vol liefde. De gedachten aan mijn vrouw vervaagden met de seconde en plots besefte ik dat ik me al niet meer kon herinneren hoe ze heette, of hoe ze eruit zag. “Wel?” Vroeg Cynthia na enkele seconden en haar haren rond mijn stijve begonnen harder te trekken. Het voelde beter dan welke mond of welk kutje ik ooit eerder had gevoeld. “Ja… Ja, ik… Ik blijf bij jou… Mijn godin…” Bracht ik hijgend uit. Cynthia lachte zachtjes. Ze wist dat ze gewonnen had. “Hmm, zo hoor ik het graag, mijn onderdanige lieverd.” Ik voelde dat het niet lang meer ging duren voor ik ging klaarkomen. “Weet je…” Ging Cynthia verder. “De honingdrank had nog een andere bijwerking voor je.” Haar haren drukten zich wat strakker rond mijn keel en het aftrekken werd zo intens dat ik… “Oohh!! Oh fuck!” Schreeuwde i kuit en ik voelde hoe een enorme lading zaad recht omhoog schoot. Ik bleef schreeuwen doordat straal na straal bleef spuiten. Er leek maar geen eind aan te komen. “Ja! Spuit voor je godin! Spuit alles eruit!” Cynthia’s stem klonk luider dan ze ooit voordien die avond had gesproken. Ik wist niet waar de stralen sperma belandde aangezien ik nog steeds niets kon zien, maar ik hoorde vaag hoe er verderop in de kamer hoeveelheden vocht de vloer of muur raakten.

De haren rond mijn keel werden minder strak en die rond mijn stijve stopten met trekken, en het klaarkomen stopte ook. Ik ademde zwaar en had even wat tijd nodig om weer te bekomen, maar toen voelde ik hoe Cynthia zich naast me verplaatste en meteen daarna hoe er weer iets op mijn mond werd gedrukt. Ik herkende het gevoel van een kutje op mijn lippen, maar deze was natter en doorweekter dan ik ooit had gevoeld. “Lik me, mijn onderdanige lieverd! Lik je godin!” Zonder aarzelen liet ik mijn toch over haar schaamlippen gaan die doorweekt waren van haar godinnensap. Ik hoorde hoe ze goedkeurend kreunde toe nik mijn tong naar binnen liet glijden en rond haar clitje begon te likken. Meteen daarna voelde ik hoe de haren rond mijn stijve langzaam terugtrokken. Hierdoor was ik verbaasd en stopte heel evne met likken, maar toen duwde Cynthia haar kutje harder op mijn mond. “Doorgaan.” Beval ze kreunend, en toen voelde ik hoe haar mond zich rond mijn eikel plaatste. Meteen was ik weer gedreven om door te gaan. Ze pijpte hemels. Eerst spelend met haar tong rond de eikel, speeksel droop van mijn top naar beneden en slurpend en zuigend begon ze me steeds dieper en dieper te pijpen. Toen voelde ik ook hoe haar haren mijn ballen begonnen te masseren. Dit was voor mij de druppel. Met mijn laatste krachten likte ik haar zo hard ik kon en merkte hoe ze hevig begon te kreunen rond mijn paal en een fractie later squirtte ze mijn mond helemaal vol. Ook ik kwam voor een tweede keer klaar en wederom kwam de bijwerking van de honingdrank naar boven en spoot ik talloze keren enorme hoeveel heden zaad in haar mond.

Ik voelde hoe Cynthia van me af kroop en toen wikkelden haar haren zich ook langzaam van mijn lichaam af. Het eerste wat ik zag toen mijn ogen vrij kwamen was het naakte lichaam van Cynthia dat naast me op bed zat. Haar lichaam was werkelijk perfect. De mooist gevormde borsten die ik ooit had gezien, ik schatte een mooie c cup. Het tweede wat ik van haar zag was haar gezicht. Haar ogen nog half gesloten en haar mond die lichtjes open stond terwijl ze nog heftig nahijgde. Er stroomde langs haar lippen nog een heleboel druppels zaad die ze niet had kunnen doorslikken richting haar kin waar het op haar borsten druppelde. Ze likte met haar tong zoveel mogelijk nog naar binnen en slikte het allemaal met gesloten ogen door. “Hmm… Je smaakt heerlijk, mijn onderdanige lieverd.” Toen pas zag ik dat ik in een andere kamer was. Waarschijnlijk een achterkamer. Ik lag op een enorm groot bed waar gemakkelijk zes mensen in konden slapen en ook in deze kamer stonden verschillende kaarsen die een gezellig licht verspreidde. Ondertussen was al het haar rond mijn lichaam weg en kon ik weer vrij bewegen. Ik ging rechtop zitten en bracht mijn lippen naar de hare. Er volgde weer een heerlijke tongzoen waar bij we elkaars lichaamssappen proefden en er heerlijk van genoten. Ze trok zich langzaam terug en keek me doordringend aan. “Verwen je godin nog eens een keertje.” Fluisterde ze. Ze klom over me heen en legde zich op haar rug op het bed, haar lange haren rondom haar verspreidend. Toen opende ze haar benen en zag ik haar heerlijke kale kutje voor het eerst. Het glom in het kaarslicht en stond uitnodigend geopend. “Neem me, en spuit dat heerlijke zaad van je diep in mij.”” Zei ze bijna smekend. Als een panter sprong ik meteen boven haar en mijn stijve die alweer gereed stond gleed moeiteloos bij haar naar binnen.

“Oh ja! Neuk me, alsjeblieft, neuk me!” Kermde Cynthia. Heerlijk begon ik in en uit haar te stoten terwijl ik haar borsten heerlijk kneedde en haar in haar nek begon te zoeken. Het voelde zo hemels om haar goddelijke lichaam eindelijk aan te kunnen raken en haar te strelen. Ze sloeg haar armen om me heen en duwde me stevig tegen zich aan terwijl ze onder me begon mee te bewegen op het ritme. Toen voelde ik hoe ook haar haren zich om mijn rug heen sloegen en mee op het tempo bewogen. “Zeg wat je gaat doen met me.” Kreunde Cynthia onder me. “Ik ga je geile godinnenkutje zo meteen volspuiten met mijn liters zaad. Heerlijk diep in je.” Cynthia kreunde goedkeurend. “Oh ja. Oh… Laat me je daar bij helpen.” Ik voelde hoe sommigen van haar haarlokken van mijn rug naar beneden gingen en mijn ballen begonnen te masseren. Ik kreunde vol genot en begon sneller in haar te pompen. Toen gebeurde iets wat ik niet verwachte. Enkele haarlokken begonnen zich een weg in mijn kontgaatje te wringen en daarin bewegingen te maken. Ik had nog nooit in mijn leven zulk goed genot gevoeld. Oncontroleerbaar begon ik in haar te stoten . “Oh jaa, mijn ond… Onderdanige lieverd… Oh… Oh ja!” Op het moment dat Cynthia het uitschreeuwde toen ze klaarkwam voelde ook ik hoe ik mijn hoogtepunt bereikte en in haar klaarkwam. Ik schreeuwde het uit toen ik nog harder en meer spoot dan de twee keren voordien. Ik voelde hoe er enorme hoeveelheden zaad tussen mijn stijve en haar kutje naar buiten gleed op de matras van haar bed. Uitgeput liet ik me op haar zakken. Haar haren gleden van mijn rug, mijn ballen en uit mijn kontgat. Er volgde nog een liefdevolle tongkus en toen keek Cynthia me met een lieve glimlach aan. “Beter dan je vrouw?” Vroeg ze. Ik keek haar niet begrijpend aan. “Mijn vrouw? Wie bedoel je?” Cynthia grijnsde. Hij was voor goed van haar.

Trefwoord(en): Beffen, Blond, Neuken, Pijpen, Suggestie?

Ontzettend bedankt voor je hulp!

Ontzettend bedankt voor je hulp!