Het doet er niet toe “wat” we zijn. Wel “wie” we zijn. In jouw verhalen zijn dat steevast mensen met wie ik me kan identificeren, herkenbaar en menselijk.

Dankje voor weer een fantastische reeks.

Was dit deel het slot? Geen idee, ik hoop van niet.
Hoe dan is dit weer een hartverwarmend verhaal.
Prachtig alweer!

Het steeds weer analyseren en in vraag stellen van je gevoelens. Robbie en Mitzy doen het allebei. Hopelijk beseffen ze snel dat hun gevoelens wel degelijk echt zijn.
Weer voortreffelijk geschreven!!!

Voor beiden voelt het goed. Ze weten zelf niet goed wat hun connectie precies inhoudt, maar dat is niet erg.
Weer een wonderlijk mooi verhaal!

Wat zeker is, is dat Robby aan Mitzy toont dat er ook goede, lieve mannen zijn met het hart op de juiste plaats. Mochten ze hun gedachten naar elkaar uitspreken, dan zou er gegarandeerd een wonderlijke dynamiek ontstaan. Ik ga ervan uit dat dat niet zal uitblijven.

Prachtig, Zazie!

Op elk potje past een dekseltje. Een spreekwoord waar velen al wel eens durven te twijfelen. Het is door verhalen als deze dat de hoop overleeft en nieuwe moed rondstrooit in de hoofden van doemdenkers.
Heerlijk!

Een perfecte afsluiter van een prachtreeks.
Zwijmelen in ketstsfeer.
Dankje voor weer 7 heldere lichtjes in deze kerstperiode!
🎄

De verlegen angst om je gevoel kenbaar te maken. Je weet het treffend en herkenbaar te beschrijven. En wederom bestrooi je ons met kerstglitters vol hoop!
Dankjewel, Zazie!

Liefde overstijgt taboes.
Toch in jouw verhalen.
Meer moet dat niet zijn.

Liefde ontstaat waar menselijkheid is, waar verschillen een verrijking zijn en waar opvalt dat we als mens eigenlijk allemaal hetzelfde willen.
Hartverwarming ontstaat waar de verhalen van Zazie zijn.